Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Vinayapiṭake

Sāratthadīpanī-ṭīkā (paṭhamo bhāgo)

Ganthārambhakathā

Mahākāruṇikaṃ buddhaṃ, dhammañca vimalaṃ varaṃ;

Vande ariyasaṅghañca, dakkhiṇeyyaṃ niraṅgaṇaṃ.

Uḷārapuññatejena, katvā sattuvimaddanaṃ;

Pattarajjābhisekena, sāsanujjotanatthinā.

Nissāya sīhaḷindena, yaṃ parakkamabāhunā;

Katvā nikāyasāmaggiṃ, sāsanaṃ suvisodhitaṃ.

Kassapaṃ taṃ mahātheraṃ, saṅghassa pariṇāyakaṃ;

Dīpasmiṃ tambapaṇṇimhi, sāsanodayakārakaṃ.

Paṭipattiparādhīnaṃ, sadāraññanivāsinaṃ;

Pākaṭaṃ gagane canda-maṇḍalaṃ viya sāsane.

Saṅghassa pitaraṃ vande, vinaye suvisāradaṃ;

Yaṃ nissāya vasantohaṃ, vuddhippattosmi sāsane.

Anutheraṃ mahāpuññaṃ, sumedhaṃ sutivissutaṃ;

Avikhaṇḍitasīlādi-parisuddhaguṇodayaṃ.

Bahussutaṃ satimantaṃ, dantaṃ santaṃ samāhitaṃ;

Namāmi sirasā dhīraṃ, garuṃ me gaṇavācakaṃ.

Āgatāgamatakkesu , saddasatthanayaññusu;

Yassantevāsibhikkhūsu, sāsanaṃ suppatiṭṭhitaṃ.

Vinayaṭṭhakathāyāhaṃ, līnasāratthadīpaniṃ;

Karissāmi suviññeyyaṃ, paripuṇṇamanākulaṃ.

Porāṇehi kataṃ yaṃ tu, līnatthassa pakāsanaṃ;

Na taṃ sabbattha bhikkhūnaṃ, atthaṃ sādheti sabbaso.

Duviññeyyasabhāvāya, sīhaḷāya niruttiyā;

Gaṇṭhipadesvanekesu, likhitaṃ kiñci katthaci.

Māgadhikāya bhāsāya, ārabhitvāpi kenaci;

Bhāsantarehi sammissaṃ, likhitaṃ kiñcideva ca.

Asāraganthabhāropi, tattheva bahu dissati;

Ākulañca kataṃ yattha, suviññeyyampi atthato.

Tato aparipuṇṇena, tādisenettha sabbaso;

Kathamatthaṃ vijānanti, nānādesanivāsino.

Bhāsantaraṃ tato hitvā, sāramādāya sabbaso;

Anākulaṃ karissāmi, paripuṇṇavinicchayanti.

Ganthārambhakathāvaṇṇanā

Vinayasaṃvaṇṇanārambhe ratanattayaṃ namassitukāmo tassa visiṭṭhaguṇayogasandassanatthaṃ ‘‘yo kappakoṭīhipī’’tiādimāha. Visiṭṭhaguṇayogena hi vandanārahabhāvo, vandanārahe ca katā vandanā yathādhippetamatthaṃ sādheti. Ettha ca saṃvaṇṇanārambhe ratanattayapaṇāmakaraṇappayojanaṃ tattha tattha bahudhā papañcenti ācariyā. Tathā hi vaṇṇayanti –

‘‘Saṃvaṇṇanārambhe ratanattayavandanā saṃvaṇṇetabbassa dhammassa pabhavanissayavisuddhipaṭivedanatthaṃ, taṃ pana dhammasaṃvaṇṇanāsu viññūnaṃ bahumānuppādanatthaṃ, taṃ sammadeva tesaṃ uggahaṇadhāraṇādikkamaladdhabbāya sammāpaṭipattiyā sabbahitasukhanipphādanatthaṃ. Atha vā maṅgalabhāvato , sabbakiriyāsu pubbakiccabhāvato, paṇḍitehi samācaritabhāvato, āyatiṃ paresaṃ diṭṭhānugatiāpajjanato ca saṃvaṇṇanāyaṃ ratanattayapaṇāmakiriyā’’ti.

Mayaṃ pana idhādhippetameva payojanaṃ dassayissāma. Tasmā saṃvaṇṇanārambhe ratanattayapaṇāmakaraṇaṃ yathāpaṭiññātasaṃvaṇṇanāya anantarāyena parisamāpanatthanti veditabbaṃ. Idameva hi payojanaṃ ācariyena idhādhippetaṃ. Tathā hi vakkhati –

‘‘Iccevamaccantanamassaneyyaṃ ,

Namassamāno ratanattayaṃ yaṃ;

Puññābhisandaṃ vipulaṃ alatthaṃ,

Tassānubhāvena hatantarāyo’’ti.


顶礼世尊、阿罗汉、正等正觉者。
律藏
《义理灯释》注释（第一部分）
序言
我礼敬大悲佛，清净殊胜法；
礼敬圣僧伽，无染可敬赞。
以殊胜福德力，摧毁众生苦；
登王位涂抹时，照耀教法光。
依靠狮子国（斯里兰卡）人，
以大力臂之力，集结教法众，
使教法得清净。
礼敬迦叶大长老，僧伽之领导者，
在旦巴巴尼岛（斯里兰卡），
使教法兴盛起。
依止于修行，常住于森林，
在教法中显赫，如天空明月。
礼敬僧伽之父，律学善巧者；
依靠他，我在教法中得以成长。
礼敬这位大福德长老，智慧著名，
戒行清净，德行显赫。
多闻、有念、调伏、寂静、专注，
我以头顶礼敬这位坚定的导师。
在语言学、文法之中，
依止的比丘们，教法得以建立。
我将阐释律藏注疏，
使其易于理解，完整无碍。
古人所作的隐晦义理阐释，
并非处处都能使比丘们获益。
因为僧伽语（锡兰语）难以理解，
在许多复杂段落中有所记载。
或以摩揭陀语（古印度语）开始，
与其他语言混合书写。
许多无意义的文字在其中，
使原本易懂的义理变得混乱。
因此未能完整，
居住各地的人们如何理解？
舍弃其他语言，提取精髓，
我将使之清晰，得出完整结论。
序言解释
在开始律藏赞颂时，希望礼敬三宝，以显示其殊胜功德，因此说："谁在劫波千亿中……"。通过殊胜功德，才配受礼敬；礼敬若能如愿，则能达到所希望的目的。
在开始赞颂时，诸位阿阇梨多方阐释礼敬三宝的目的：
"在开始赞颂时，礼敬三宝是为了阐释所要赞颂法的根源、清净和体悟；在法的赞颂中，是为了使有智慧者生起尊敬；是为了使他们能正确学习、持守，从而成就一切利乐。或者，因为是吉祥，是一切行为的前行，是智者所行，是为了使后人效法。"
我们将展示此处的确切目的。因此，在开始赞颂时礼敬三宝，是为了无障碍地完成赞颂。这正是作者在此处的意图。正如他将要说的：
"如此无限敬礼，
礼敬三宝时；
获得广大福德，
以其威力除障碍。"


Ratanattayapaṇāmakaraṇena cettha yathāpaṭiññātasaṃvaṇṇanāya anantarāyena parisamāpanaṃ ratanattayapūjāya paññāpāṭavabhāvato, tāya paññāpāṭavañca rāgādimalavidhamanato. Vuttañhetaṃ –

‘‘Yasmiṃ, mahānāma, samaye ariyasāvako tathāgataṃ anussarati, nevassa tasmiṃ samaye rāgapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, ujugatamevassa tasmiṃ samaye cittaṃ hotī’’tiādi (a. ni. 11.11).

Tasmā ratanattayapūjanena vikkhālitamalāya paññāya pāṭavasiddhi.

Atha vā ratanattayapūjanassa paññāpadaṭṭhānasamādhihetuttā paññāpāṭavaṃ. Vuttañhi tassa samādhihetuttaṃ –

‘‘Evaṃ ujugatacitto kho, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṃ, labhati dhammavedaṃ, labhati dhammūpasaṃhitaṃ pāmojjaṃ, pamuditassa pīti jāyati, pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vediyati, sukhino cittaṃ samādhiyatī’’ti (a. ni. 11.11.).

Samādhissa ca paññāya padaṭṭhānabhāvo vuttoyeva ‘‘samāhito yathābhūtaṃ pajānātī’’ti (saṃ. ni. 4.99; mi. pa. 2.1.14). Tato evaṃ paṭubhūtāya paññāya paṭiññāmahattakataṃ khedamabhibhuyya anantarāyena saṃvaṇṇanaṃ samāpayissati. Tena vuttaṃ ‘‘anantarāyena parisamāpanattha’’nti.

Atha vā ratanattayapūjāya āyuvaṇṇasukhabalavaḍḍhanato anantarāyena parisamāpanaṃ veditabbaṃ. Ratanattayapaṇāmena hi āyuvaṇṇasukhabalāni vaḍḍhanti. Vuttañhetaṃ –

‘‘Abhivādanasīlissa , niccaṃ vuḍḍhāpacāyino;

Cattāro dhammā vaḍḍhanti, āyu vaṇṇo sukhaṃ bala’’nti. (dha. pa. 109);

Tato āyuvaṇṇasukhabalavuḍḍhiyā hoteva kāriyaniṭṭhānamiti vuttaṃ ‘‘anantarāyena parisamāpanattha’’nti.

Atha vā ratanattayagāravassa paṭibhānāparihānāvahattā. Aparihānāvahañhi tīsupi ratanesu gāravaṃ. Vuttañhetaṃ –

‘‘Sattime, bhikkhave, aparihāniyā dhammā. Katame satta? Satthugāravatā dhammagāravatā saṅghagāravatā sikkhāgāravatā samādhigāravatā kalyāṇamittatā sovacassatā’’ti (a. ni. 7.34).

Hoteva ca tato paṭibhānāparihānena yathāpaṭiññātaparisamāpanaṃ.

Atha vā pasādavatthūsu pūjāya puññātisayabhāvato. Vuttañhi tassa puññātisayattaṃ –

‘‘Pūjārahe pūjayato, buddhe yadiva sāvake;

Papañcasamatikkante, tiṇṇasokapariddave.

‘‘Te tādise pūjayato, nibbute akutobhaye;

Na sakkā puññaṃ saṅkhātuṃ, imettamapi kenacī’’ti. (dha. pa. 195-196; apa. thera 1.10.1-2);

Puññātisayo ca yathādhippetaparisamāpanupāyo. Yathāha –

‘‘Esa devamanussānaṃ, sabbakāmadado nidhi;

Yaṃ yadevābhipatthenti, sabbametena labbhatī’’ti. (khu. pā. 

以三宝礼敬的目的，依照所知的阐释，能够无障碍地完成三宝的礼敬，因而显现出智慧的力量，摧毁贪、恼、痴的污垢。正如所说：
“在某个时候，伟大的名声，圣者回忆起如来，那个时候他的心中没有被贪欲所扰动，也没有被恼恨所扰动，也没有被愚痴所扰动，只有清净的心在那个时候。”（《阿毗达摩尼》11.11）
因此，通过三宝的礼敬，智慧得以明亮。
或者因为三宝礼敬的智慧基础，能获得智慧。关于其智慧基础，曾如此说：
“如此，伟大的名声，圣者获得了对法的真实了解，获得了对法的深刻理解，获得了与法相应的欢喜，愉悦的心生起，愉悦的人，身体安宁，安宁的身体感受快乐，快乐的心进入定中。”（《阿毗达摩尼》11.11）
关于定的智慧基础，曾说过：“心安定者如实知晓。”（《相应部》4.99；《中部》2.1.14）因此，依靠显现的智慧，超越烦恼，能够无障碍地完成阐释。因此说：“为了无障碍的完成。”
或者由于三宝礼敬能够增进寿命、容貌和幸福的力量，能够无障碍地完成阐释。因为通过三宝礼敬，寿命、容貌和幸福的力量得以增长。正如所说：
“对于具有礼敬之德的人，常常不减；四种法则增长，寿命、容貌、幸福的力量。”（《法句经》109）
因此，因寿命、容貌和幸福的力量增长而成为所作的目标，正如所说：“为了无障碍的完成。”
或者由于三宝的尊重而能够避免衰退。因为对三宝的尊重是不会衰退的。正如所说：
“比丘们，有七种法则是不会衰退的。哪七种？对老师的尊重、对法的尊重、对僧伽的尊重、对教诲的尊重、对定的尊重、对良友的尊重、对谦逊的尊重。”（《阿毗达摩尼》7.34）
因此，通过避免衰退而如所知的完成。
或者由于对美德的礼敬而具有极大的功德。关于其功德的显现，曾如此说：
“对于值得礼敬的，礼敬佛陀或他的弟子；超越杂念，摆脱忧愁。
“那些人如此礼敬，寂静而无畏；无法计算其功德，即使是微小的。”（《法句经》195-196；《阿毗达摩经》1.10.1-2）
功德的显现也如所知的完成。正如所说：
“这是天人和人类的财富，满足所有愿望；无论他们渴求什么，皆能通过此获得。”（《古部》）

8.10);

Upāyesu ca paṭipannassa hoteva kāriyaniṭṭhānaṃ. Ratanattayapūjā hi niratisayapuññakkhettasaṃbuddhiyā aparimeyyappabhavo puññātisayoti bahuvidhantarāyepi lokasannivāse antarāyanibandhanasakalasaṃkilesaviddhaṃsanāya pahoti, bhayādiupaddavañca nivāreti. Tasmā suvuttaṃ ‘‘saṃvaṇṇanārambhe ratanattayapaṇāmakaraṇaṃ yathāpaṭiññātasaṃvaṇṇanāya anantarāyena parisamāpanatthanti veditabba’’nti.

Evaṃ pana sappayojanaṃ ratanattayavandanaṃ kattukāmo paṭhamaṃ tāva bhagavato vandanaṃ kātuṃ tammūlakattā sesaratanānaṃ ‘‘yo kappa…pe… mahākāruṇikassa tassā’’ti āha. Ettha pana yassā desanāya saṃvaṇṇanaṃ kattukāmo, sā yasmā karuṇāppadhānā, na suttantadesanā viya karuṇāpaññāppadhānā, nāpi abhidhammadesanā viya paññāppadhānā, tasmā karuṇāppadhānameva bhagavato thomanaṃ āraddhaṃ. Esā hi ācariyassa pakati, yadidaṃ ārambhānurūpathomanā. Teneva suttantadesanāya saṃvaṇṇanārambhe ‘‘karuṇāsītalahadayaṃ, paññāpajjotavihatamohatama’’nti karuṇāpaññāppadhānaṃ, abhidhammadesanāya saṃvaṇṇanārambhe ‘‘karuṇā viya sattesu, paññā yassa mahesino’’ti paññāppadhānañca thomanaṃ āraddhaṃ. Karuṇāpaññāppadhānā hi suttantadesanā tesaṃ tesaṃ sattānaṃ āsayānusayādhimutticariyādibhedaparicchindanasamatthāya paññāya sattesu ca mahākaruṇāya tattha sātisayappavattito. Suttantadesanāya hi mahākaruṇāsamāpattibahulo veneyyasantānesu tadajjhāsayānulomena gambhīramatthapadaṃ patiṭṭhāpesi. Abhidhammadesanā ca kevalaṃ paññāppadhānā paramatthadhammānaṃ yathāsabhāvapaṭivedhasamatthāya paññāya tattha sātisayappavattito.

Vinayadesanā pana āsayādinirapekkhaṃ kevalaṃ karuṇāya pākatikasattenapi asotabbārahaṃ suṇanto apucchitabbārahaṃ pucchanto avattabbārahañca vadanto bhagavā sikkhāpadaṃ paññapesīti karuṇāppadhānā. Tathā hi ukkaṃsapariyantagatahirottappopi bhagavā lokiyasādhujanehipi pariharitabbāni ‘‘sikharaṇīsī’’tiādīni vacanāni yathāparādhañca garahavacanāni vinayapiṭakadesanāya mahākaruṇāsañcoditamānaso mahāparisamajjhe abhāsi, taṃtaṃsikkhāpadapaññattikāraṇāpekkhāya verañjādīsu sārīrikañca khedamanubhosi. Tasmā kiñcāpi bhūmantarapaccayākārasamayantarakathānaṃ viya vinayapaññattiyāpi samuṭṭhāpikā paññā anaññasādhāraṇatāya atisayakiccavatī, karuṇāya kiccaṃ pana tatopi adhikanti karuṇāppadhānā vinayadesanā. Karuṇābyāpārādhikatāya hi desanāya karuṇāppadhānatā. Tasmā ārambhānurūpaṃ karuṇāppadhānameva ettha thomanaṃ katanti veditabbaṃ.

Karuṇāggahaṇena ca aparimeyyappabhāvā sabbepi buddhaguṇā saṅgahitāti daṭṭhabbā taṃmūlakattā sesabuddhaguṇānaṃ. Mahākaruṇāya vā chasu asādhāraṇañāṇesu aññatarattā taṃsahacaritasesāsādhāraṇañāṇānampi gahaṇasabbhāvato sabbepi buddhaguṇā nayato dassitāva honti. Esoyeva hi niravasesato buddhaguṇānaṃ dassanupāyo yadidaṃ nayaggāho. Aññathā ko nāma samattho bhagavato guṇe anupadaṃ niravasesato dassetuṃ. Tenevāha –

‘‘Buddhopi buddhassa bhaṇeyya vaṇṇaṃ,

Kappampi ce aññamabhāsamāno;

Khīyetha kappo ciradīghamantare,

Vaṇṇo na khīyetha tathāgatassā’’ti. (dī. ni. aṭṭha. 1.304; 3.141; ma. ni. aṭṭha. 

在修习方法中，必然能完成所作目标。三宝礼敬实际上是无上福德领域的智慧，具有不可估量的福德光辉，能够摧毁各种障碍，消除世间生活中的一切障碍和污秽，并能阻止恐惧等灾难。因此，正确地说："在开始阐释时，礼敬三宝是为了无障碍地完成所知的阐释。"
希望以有意义的方式礼敬三宝，首先要礼敬世尊，因为世尊是其他宝的根本，所以说："谁在劫波……大悲者"。在此，他希望阐释的教说，以悲为主要特征，不像经典教说那样以悲和智慧并重，也不像阿毗达摩教说那样以智慧为主，因此开始赞颂世尊以悲为主要特征。这是作者的本性，即与开篇相符的赞颂。
因此，在经典教说的阐释开始时，说"悲心如清凉，智慧破无明黑暗"，强调悲心和智慧；在阿毗达摩教说的阐释开始时，说"悲如众生，智慧属于大仙"，强调智慧。经典教说以悲心和智慧为主，能够了解众生的性向、潜在倾向和行为等差异，并以极大的悲心和智慧在众生中显现。
在经典教说中，以大悲为主，他在可教化的众生心中，依照其意向，安立深奥的义理。阿毗达摩教说则完全以智慧为主，以智慧了解究竟法的本质。
律藏教说则不考虑众生的性向，完全以悲为主。世尊即使是普通众生，也愿意倾听不应听的，愿意回答不应问的，愿意说不应说的，制定戒律。即使在极度尊重和畏惧的情况下，世尊在大众集会中，以大悲心激发，对于违犯的人说责备的话，如"应该惩罚"等，并根据不同戒律制定的原因，在韦兰阇等地方，也承受了身体的痛苦。
因此，尽管律藏制定需要智慧，且这种智慧具有不共同的特殊功能，但悲心的作用更为重要，所以律藏教说以悲为主。由于悲心的作用更为突出，所以应该理解为以悲为主的赞颂，符合开篇的特点。
通过提及悲心，可以包含所有不可估量的佛陀功德，因为其他佛陀功德源于悲心。或者，因为大悲是六种不共通的智慧之一，所以与悲心相关的其他不共通的智慧也被包含在内。这是显示佛陀功德的方法，即通过要点来展示。否则，谁能够详尽地描述世尊的功德？因此说：
"即使佛陀赞颂佛陀，
即使在一劫中不说其他，
劫数可能会消失，
如来的赞颂永不消失。"（《长部注》1.304；3.141；《中部注》）

2.425);

Teneva ca āyasmatā sāriputtattherenapi buddhaguṇaparicchedanaṃ patianuyuttena ‘‘no hetaṃ, bhante’’ti paṭikkhipitvā ‘‘apica me, bhante, dhammanvayo vidito’’ti (dī. ni. 

因此，尊者舍利弗也通过详细地解释佛陀功德，以回答问题，说："不，这不是，世尊"，然后说："然而，我，世尊，已经了解了法的要点"。（《长部注》2.425）


2.146) vuttaṃ. Tasmā ‘‘yo kappakoṭīhipī’’tiādinā karuṇāmukhena saṅkhepato sakalasabbaññuguṇehi bhagavantaṃ abhitthavīti daṭṭhabbaṃ. Ayamettha samudāyattho.

Ayaṃ pana avayavattho – yoti aniyamavacanaṃ. Tassa ‘‘nātho’’ti iminā sambandho. ‘‘Kappakoṭīhipī’’tiādinā pana yāya karuṇāya so ‘‘mahākāruṇiko’’ti vuccati, tassā vasena kappakoṭigaṇanāyapi appameyyaṃ kālaṃ lokahitatthāya atidukkaraṃ karontassa bhagavato dukkhānubhavanaṃ dasseti. Karuṇāya baleneva hi so bhagavā hatthagatampi nibbānaṃ pahāya saṃsārapaṅke nimuggaṃ sattanikāyaṃ tato samuddharaṇatthaṃ cintetumpi asakkuṇeyyaṃ nayanajīvitaputtabhariyadānādikaṃ atidukkaramakāsi. Kappakoṭīhipi appameyyaṃ kālanti kappakoṭigaṇanāyapi ‘‘ettakā kappakoṭiyo’’ti pametuṃ asakkuṇeyyaṃ kālaṃ, kappakoṭigaṇanavasenapi paricchinditumasakkuṇeyyattā aparicchinnāni kappasatasahassādhikāni cattāri asaṅkhyeyyānīti vuttaṃ hoti. Kappakoṭivaseneva hi so kālo appameyyo, asaṅkhyeyyavasena pana paricchinnoyeva. ‘‘Kappakoṭīhipī’’ti apisaddo kappakoṭivasenapi tāva pametuṃ na sakkā, pageva vassagaṇanāyāti dasseti. ‘‘Appameyyaṃ kāla’’nti accantasaṃyoge upayogavacanaṃ ‘‘māsamadhīte, divasaṃ caratī’’tiādīsu viya. Karonto atidukkarānīti pañcamahāpariccāgādīni atidukkarāni karonto. Evamatidukkarāni karonto kiṃ vindīti ce? Khedaṃ gato, kāyikaṃ khedamupagato, parissamaṃ pattoti attho, dukkhamanubhavīti vuttaṃ hoti. Dukkhañhi khijjati sahitumasakkuṇeyyanti ‘‘khedo’’ti vuccati. Lokahitāyāti ‘‘anamatagge saṃsāre vaṭṭadukkhena accantapīḷitaṃ sattalokaṃ tamhā dukkhato mocetvā nibbānasukhabhāgiyaṃ karissāmī’’ti evaṃ sattalokassa hitakaraṇatthāyāti attho. Assa ca ‘‘atidukkarāni karonto’’ti iminā sambandho. Lokahitāya khedaṃ gatoti yojanāyapi natthi doso. Mahāgaṇṭhipadepi hi ‘‘atidukkarāni karonto khedaṃ gato, kimatthanti ce? Lokahitāyā’’ti vuttaṃ.

Yaṃ pana evaṃ yojanaṃ asambhāventena kenaci vuttaṃ ‘‘na hi bhagavā lokahitāya saṃsāradukkhamanubhavati. Na hi kassaci dukkhānubhavanaṃ lokassa upakāraṃ āvahatī’’ti, taṃ tassa matimattaṃ. Evaṃ yojanāyapi atidukkarāni karontassa bhagavato dukkhānubhavanaṃ lokahitakaraṇatthāyāti ayamattho viññāyati, na tu dukkhānubhavaneneva lokahitasiddhīti. Paṭhamaṃ vuttayojanāyapi hi na dukkarakaraṇamattena lokahitasiddhi. Na hi dukkaraṃ karonto kañci sattaṃ maggaphalādīsu patiṭṭhāpeti, atha kho tādisaṃ atidukkaraṃ katvā sabbaññubhāvaṃ sacchikatvā niyyānikadhammadesanāya maggaphalādīsu satte patiṭṭhāpento lokassa hitaṃ sādheti.


因此，通过"谁在劫波千亿中"等语句，以悲心的方式简要赞颂世尊的一切全知功德。这是总体意义。
这是细部意义 - "谁"是不确定的语词。它与"保护者"有关。通过"劫波千亿中"等语句，显示了以何种悲心被称为"大悲者"，展示了世尊为了世间利益，在难以想象的时间中做了极其艰难的事情。
仅凭悲心的力量，世尊放弃了唾手可得的涅槃，为了从轮回泥潭中拯救众生，以至于无法思考，做了极其艰难的事情，如舍弃自己的眼睛、儿子、妻子等。
"劫波千亿中无法衡量的时间"意味着即使在劫波千亿的计算中也无法衡量的时间，超过了四个无法计数的劫波百千。
仅凭劫波千亿的力量，那个时间是无法衡量的；但依据无数的力量，则是可以限定的。"劫波千亿中"的"中"字表示即使在劫波千亿中也无法衡量，何况是年代的计算。
"无法衡量的时间"是绝对连接的使用，如"学习一个月"、"行走一天"等。
"做极其艰难的事情"是指做了五大舍等极其艰难的事情。做这些极其艰难的事情得到了什么？疲惫了，身体承受了疲劳，意味着遭受痛苦。"疲惫"意味着无法忍受的痛苦。
"为了世间利益"意味着"在无始的轮回中，被轮回之苦极度压迫的众生，我将从这痛苦中解脱，使之获得涅槃之乐"。
有人可能会说："世尊并不为了世间利益而承受轮回之苦。没有任何痛苦的承受能给世间带来利益。"这只是他们的想法。
即使按照这种解释，也可以理解世尊做极其艰难的事情是为了世间利益，而不仅仅是通过承受痛苦来成就世间利益。因为仅仅做艰难的事情并不能成就世间利益。单纯做艰难的事情并不能使任何众生安立于道果，而是通过做极其艰难的事情，成就了一切智，通过引导的法的宣说，使众生安立于道果，从而成就世间利益。


Kāmañcettha sattasaṅkhārabhājanavasena tividho loko, hitakaraṇassa pana adhippetattā taṃvisayasseva sattalokassa vasena attho gahetabbo. So hi lokīyanti ettha puññapāpāni taṃvipāko cāti ‘‘loko’’ti vuccati. Katthaci pana ‘‘sanarāmaralokagaru’’ntiādīsu samūhatthopi lokasaddo samudāyavasena lokīyati paññāpīyatīti. Yaṃ panettha kenaci vuttaṃ ‘‘iminā sattalokañca jātilokañca saṅgaṇhāti, tasmā tassa sattalokassa idhalokaparalokahitaṃ, atikkantaparalokānaṃ vā ucchinnalokasamudayānaṃ idha jātiloke okāsaloke vā diṭṭhadhammasukhavihārasaṅkhātañca hitaṃ sampiṇḍetvā lokassa, lokānaṃ, loke vā hitanti sarūpekasesaṃ katvā lokahitamiccevāhā’’ti, na taṃ sārato paccetabbaṃ diṭṭhadhammasukhavihārasaṅkhaātahitassapi sattalokavisayattā, sattalokaggahaṇeneva ucchinnamūlānaṃ khīṇāsavānampi saṅgahitattā.

Sabbattha ‘‘kenacī’’ti vutte ‘‘vajirabuddhiṭīkākārenā’’ti gahetabbaṃ. ‘‘Mahāgaṇṭhipade’’ti vā ‘‘majjhimagaṇṭhipade’’ti vā ‘‘cūḷagaṇṭhipade’’ti vā vutte ‘‘sīhaḷagaṇṭhipadesū’’ti gahetabbaṃ. Kevalaṃ ‘‘gaṇṭhipade’’ti vutte ‘‘māgadhabhāsāya likhite gaṇṭhipade’’ti gahetabbaṃ.

Nāthoti lokapaṭisaraṇo, lokasāmī lokanāyakoti vuttaṃ hoti. Tathā hi sabbānatthapaahārapubbaṅgamāya niravasesahitasukhavidhānatapparāya niratisayāya payogasampattiyā sadevamanussāya pajāya accantupakāritāya aparimitanirupamappabhāvaguṇavisesasamaṅgitāya ca sabbasattuttamo bhagavā aparimāṇāsu lokadhātūsu aparimāṇānaṃ sattānaṃ ekapaṭisaraṇo patiṭṭhā. Atha vā nāthatīti nātho, veneyyānaṃ hitasukhaṃ mettāyanavasena āsīsati patthetīti attho. Atha vā nāthati veneyyagate kilese upatāpetīti attho, nāthatīti vā yācatīti attho. Bhagavā hi ‘‘sādhu, bhikkhave, bhikkhu kālena kālaṃ attasampattiṃ paccavekkheyyā’’tiādinā (a. ni. 

在此，世界确实可以从众生、行蕴和器界三个方面来理解。但是，由于意图成就利益，应该从众生世界的角度来理解。这里所说的"世界"是指世间的善恶及其果报。有时，在"尊重天人世界"等语句中，"世界"一词也可以从总体角度来理解和阐释。
有人说："这包括了众生世界和生命世界，因此是为了此世界和彼世界的利益，或者是为了已逝世界、已断绝世界在现世、生命世界或处所世界中的现世安乐生活的利益。"但这种说法不应从本质上接受，因为即使是现世安乐生活的利益也属于众生世界的范畴，通过众生世界的概念，已经包含了已断根本的阿罗汉。
在所有"某人"的地方，应该理解为"金刚智注释的方式"。在提到"大文本"、"中文本"或"小文本"时，应该理解为"狮子国文本"。仅仅提到"文本"时，应该理解为"摩揭陀语书写的文本"。
"保护者"意味着世间的庇护、世间的主人、世间的领导者。确实，世尊是至高无上的，在无量世界中，对于天人和人类，以无可比拟的利益和幸福的圆满方式，成为无量众生唯一的庇护和依靠。
或者，"保护"意味着以慈悲心祝福可教化者的利益和幸福。或者，"保护"意味着摧毁可教化者的烦恼，或者意味着祈求。世尊曾说："比丘们，比丘应该时常省察自身成就"等。（《阿毗达摩尼》）

8.7) sattānaṃ taṃ taṃ hitapaṭipattiṃ yācitvāpi karuṇāya samussāhito te tattha niyojeti. Paramena vā cittissariyena samannāgato sabbasatte īsati abhibhavatīti paramissaro bhagavā ‘‘nātho’’ti vuccati. Sabbopi cāyamattho saddasatthānusārato veditabbo.

Mahākāruṇikassāti yo karuṇāya kampitahadayattā lokahitatthaṃ atidukkarakiriyāya anekappakāraṃ tādisaṃ saṃsāradukkhamanubhavitvā āgato, tassa mahākāruṇikassāti attho. Tattha kiratīti karuṇā, paradukkhaṃ vikkhipati apanetīti attho. Dukkhitesu vā kirīyati pasārīyatīti karuṇā. Atha vā kiṇātīti karuṇā, paradukkhe sati kāruṇikaṃ hiṃsati vibādheti, vināseti vā parassa dukkhanti attho. Paradukkhe sati sādhūnaṃ kampanaṃ hadayakhedaṃ karotīti vā karuṇā. Atha vā kamiti sukhaṃ, taṃ rundhatīti karuṇā. Esā hi paradukkhāpanayanakāmatālakkhaṇā attasukhanirapekkhatāya kāruṇikānaṃ sukhaṃ rundhati vibādhetīti. Karuṇāya niyuttoti kāruṇiko yathā ‘‘dovāriko’’ti. Yathā hi dvāraṭṭhānato aññattha vattamānopi dvārapaṭibaddhajīviko puriso dvārānativattavuttitāya dvāre niyuttoti ‘‘dovāriko’’ti vuccati, evaṃ bhagavā mettādivasena karuṇāvihārato aññattha vattamānopi karuṇānativattavuttitāya karuṇāya niyuttoti ‘‘kāruṇiko’’ti vuccati. Mahābhinīhārato paṭṭhāya hi yāva mahāparinibbānā lokahitatthameva lokanāthā tiṭṭhanti. Mahanto kāruṇikoti mahākāruṇiko. Satipi bhagavato tadaññaguṇānampi vasena mahantabhāve kāruṇikasaddasannidhānena vuttattā karuṇāvasenettha mahantabhāvo veditabbo yathā ‘‘mahāveyyākaraṇo’’ti. Evañca katvā ‘‘mahākāruṇikassā’’ti iminā padena puggalādhiṭṭhānena satthu mahākaruṇā vuttā hoti.

Atha vā karuṇā karuṇāyanaṃ sīlaṃ pakati etassāti kāruṇiko, pathavīphassādayo viya kakkhaḷaphusanādisabhāvā karuṇāyanasabhāvo sabhāvabhūtakaruṇoti attho. Sesaṃ purimasadisameva. Atha vā mahāvisayatāya mahānubhāvatāya mahābalatāya ca mahatī karuṇāti mahākaruṇā. Bhagavato hi karuṇā niravasesesu sattesu pavattati, pavattamānā ca anaññasādhāraṇā pavattati, diṭṭhadhammikādibhedañca mahantameva sattānaṃ hitasukhaṃ ekantato nipphādeti, mahākaruṇāya niyuttoti mahākāruṇikoti sabbaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ. Atha vā mahatī pasatthā karuṇā assa atthīti mahākāruṇiko. Pūjāvacano hettha mahantasaddo ‘‘mahāpuriso’’tiādīsu viya. Pasatthā ca bhagavato karuṇā mahākaruṇāsamāpattivasenapi pavattito anaññasādhāraṇattāti.


众生为了各自的利益而请求，虽如此，因慈悲的缘故，世尊将他们引导到那里。因具备无上的智慧，世尊能够统治所有众生，因此被称为“保护者”。这一切的意义都应根据语音的意义来理解。
“伟大的慈悲者”是指因心中产生慈悲而为众生利益而做出极其艰难的行为，经历无数种类的轮回痛苦而来到此处，因此称为伟大的慈悲者。在那里，"慈悲"的意思是将他人的痛苦驱散、消除。慈悲在痛苦的众生中起作用、扩展。或者说，"慈悲"是指在他人痛苦时，慈悲者会感到痛苦、烦恼，或者会消灭他人的痛苦。慈悲在他人痛苦时，善人会感受到心中的痛苦。
或者说，"慈悲"是指快乐，因而抑制痛苦。因为这正是以慈悲心来消除他人痛苦的特征，因而不顾自身的快乐。被慈悲所引导的，正如“门口的”那样。就像门口的人，即使在其他地方活动，也因被门口所束缚而被称为“门口的”，同样，世尊因慈悲的修行而在其他地方活动，也因被慈悲所引导而被称为“慈悲者”。
从伟大的关怀开始，直到伟大的涅槃，世尊始终为众生的利益而存在。伟大的慈悲者就是伟大的慈悲者。由于世尊的其他品质，也因其伟大的存在而被称为慈悲者，就如“伟大的预言者”一样。通过这样的说法，"伟大的慈悲者"的意义在于描述了佛陀的伟大慈悲。
或者说，慈悲是慈悲的本质，正如大地、触觉等自然特征一样，慈悲的本质是自然的。其他部分与前面相同。或者说，因其伟大的范围、伟大的影响力和伟大的力量而称为伟大的慈悲。世尊的慈悲在所有众生中无差别地显现，并且在显现时也不与他人相同，能够特别为众生的利益和快乐而产生巨大的结果，因而被称为伟大的慈悲者。
或者说，伟大的慈悲是指伟大的利益。因此，伟大的慈悲者。这里的“伟大”一词与“伟人”等词汇相似。世尊的慈悲因其伟大而显现，也因其非凡的性质而显现。

Evaṃ karuṇāmukhena saṅkhepato sakalasabbaññuguṇehi bhagavantaṃ thometvā idāni saddhammaṃ thometuṃ ‘‘asambudha’’ntiādimāha. Tattha asambudhanti pubbakālakiriyāniddeso, tassa asambujjhanto appaṭivijjhantoti attho, yathāsabhāvaṃ appaṭivijjhanatoti vuttaṃ hoti. Hetuattho hettha antasaddo ‘‘paṭhanto nisīdatī’’tiādīsu viya. Yanti pubbakālakiriyāya aniyamato kammaniddeso. Buddhanisevitanti tassa visesanaṃ. Tattha buddhasaddassa tāva ‘‘bujjhitā saccānīti buddho, bodhetā pajāyāti buddho’’tiādinā (mahāni. 192) niddesanayena attho veditabbo. Atha vā savāsanāya aññāṇaniddāya accantavigamato, buddhiyā vā vikasitabhāvato buddhavāti buddho jāgaraṇavikasanatthavasena. Atha vā kassacipi ñeyyadhammassa anavabuddhassa abhāvena ñeyyavisesassa kammabhāvena aggahaṇato kammavacanicchāya abhāvena avagamanatthavaseneva kattuniddeso labbhatīti buddhavāti buddho. Atthato pana pāramitāparibhāvito sayambhūñāṇena saha vāsanāya vihataviddhaṃsitaniravasesakileso mahākaruṇāsabbaññutaññāṇādiaparimeyyaguṇagaṇādhāro khandhasantāno buddho. Yathāha ‘‘buddhoti yo so bhagavā sayambhū anācariyako pubbe ananussutesu dhammesu sāmaṃ saccāni abhisambujjhi, tattha ca sabbaññutaṃ patto balesu ca vasībhāva’’nti (mahāni. 192; cūḷani. pārāyanatthutigāthāniddesa 97; paṭi. ma. 1.161). Tena evaṃ nirupamappabhāvena buddhena nisevitaṃ gocarāsevanābhāvanāsevanāhi yathārahaṃ nisevitaṃ anubhūtanti attho.

Tattha nibbānaṃ gocarāsevanāvaseneva nisevitaṃ, maggo pana attanā bhāvito ca bhāvanāsevanāvasena sevito, parehi uppāditāni pana maggaphalāni cetopariyañāṇādinā yadā parijānāti, attanā uppāditāni vā paccavekkhaṇañāṇena paricchindati, tadā gocarāsevanāvasenapi sevitāni hontiyeva. Ettha ca pariyattidhammassapi pariyāyato dhammaggahaṇena gahaṇe sati sopi desanāsammasanañāṇagocaratāya gocarāsevanāya sevitoti sakkā gahetuṃ. ‘‘Abhidhammanayasamuddaṃ adhigacchati, tīṇi piṭakāni sammasī’’ti ca aṭṭhakathāyaṃ vuttattā pariyattidhammassapi sacchikiriyāya sammasanapariyāyo labbhatīti yaṃ asambudhaṃ asambujjhanto asacchikarontoti atthasambhavato sopi idha vutto evāti daṭṭhabbaṃ. Tampi ca appaṭivijjhanto bhavābhavaṃ gacchati, pariññātadhammavinayo pana tadatthapaṭipattiyā sammāpaṭipanno na cirasseva dukkhassantaṃ karissati. Vuttañhetaṃ –

‘‘Yo imasmiṃ dhammavinaye, appamatto vihassati;

Pahāya jātisaṃsāraṃ, dukkhassantaṃ karissatī’’ti. (dī. ni. 2.185; saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如此，以慈悲之面，简要赞颂世尊具有一切智慧的种种功德后，现在赞颂正法时说："未觉悟"等语。
在此，"未觉悟"是过去时期行为的描述，其意为未能觉悟、未能穿透，即按其本质未能穿透。这里的"因"之词如同"学习时坐下"等语境中的用法。"何"是对过去时期行为的不确定描述。"被佛修习"是其修饰语。
关于"佛"这个词，可以这样理解：或曰"了知真理即为佛，唤醒众生即为佛"等。或者，由于彻底消除有染的无明睡眠，或因智慧的开显，称为佛，意指觉醒和开显。或者，因为没有人能完全了知应知的法义，以致无法把握特殊的认知对象，所以只能通过认知的方式来描述。
从本质上说，佛是通过圆满的波罗蜜，以自证智慧，连同清除了所有烦恼的蕴相续，具有大悲和一切智慧等无量功德。正如所说："佛是世尊，自证者，无师承，在未曾听闻的法中亲自觉悟真理，获得一切智慧，并在诸力中得到自在"。
因此，这样无比光辉的佛陀所修习的，是通过行境的修习和修行而恰如其分地体验的。
在此，涅槃是通过行境的修习而被修习，道路则是由自身修习和修行的方式而被修习。当他以他心智等方式了知他人所生起的道果，或以追忆智慧界定自己所生起的道果时，这些也都是通过行境的修习而被修习的。
在这里，即使是文字上的法，通过法的把握，也可以被理解为通过行境的修习。正如注释中所说："他获得阿毗达摩的海洋，了悟三藏"，因此文字法也可以通过了悟的方式被把握。
那些未能觉悟、未能穿透的，在生死中轮回；而了知法义的调御者，通过正确的实践，不久将结束痛苦。正如所说：
"谁在此法律中谨慎生活，
舍弃生死轮回，
将结束痛苦。"

1.185);

Ettha ca kiñcāpi maggaphalanibbānāni paccekabuddhabuddhasāvakehipi gocarāsevanādinā sevitāni honti, tathāpi ukkaṭṭhaparicchedavasena ‘‘buddhanisevita’’nti vuttaṃ. Kenaci pana buddhasaddassa sāmaññato buddhānubuddhapaccekabuddhānampi ettheva saṅgaho vutto.

Bhavābhavanti aparakālakiriyāya kammaniddeso, bhavato bhavanti attho. Atha vā bhavābhavanti sugatiduggativasena hīnapaṇītavasena ca khuddakaṃ mahantañca bhavanti attho. Vuddhatthopi hi a-kāro dissati ‘‘asekkhā dhammā’’tiādīsu viya. Tasmā abhavoti mahābhavo vuccati. Atha vā bhavoti vuddhi, abhavoti hāni. Bhavoti vā sassatadiṭṭhi, abhavoti ucchedadiṭṭhi. Vuttappakāro bhavo ca abhavo ca bhavābhavo. Taṃ bhavābhavaṃ. Gacchatīti aparakālakiriyāniddeso. Jīvalokoti sattaloko. Jīvaggahaṇena hi saṅkhārabhājanalokaṃ nivatteti tassa bhavābhavagamanāsambhavato. Namo atthūti pāṭhaseso daṭṭhabbo.

Avijjādikilesajālaviddhaṃsinoti dhammavisesanaṃ. Tattha avindiyaṃ vindatīti avijjā. Pūretuṃ ayuttaṭṭhena kāyaduccaritādi avindiyaṃ nāma, aladdhabbanti attho. Tabbiparītato kāyasucaritādi vindiyaṃ nāma, taṃ vindiyaṃ na vindatīti vā avijjā, khandhānaṃ rāsaṭṭhaṃ, āyatanānaṃ āyatanaṭṭhaṃ, dhātūnaṃ suññataṭṭhaṃ, indriyānaṃ adhipatiyaṭṭhaṃ, saccānaṃ tathaṭṭhaṃ aviditaṃ karotīti vā avijjā, dukkhādīnaṃ pīḷanādivasena vuttaṃ catubbidhaṃ atthaṃ aviditaṃ karotītipi avijjā, antavirahite saṃsāre sabbayonigatibhavaviññāṇaṭṭhitisattāvāsesu satte javāpetīti vā avijjā, paramatthato avijjamānesupi itthipurisādīsu javati, vijjamānesupi khandhādīsu na javatīti vā avijjā. Sā ādi yesaṃ taṇhādīnaṃ te avijjādayo, teyeva kilissanti etehi sattāti kilesā, teyeva ca sattānaṃ bandhanaṭṭhena jālasadisāti jālaṃ, taṃ viddhaṃseti sabbaso vināseti sīlenāti avijjādikilesajālaviddhaṃsī. Nanu cettha sapariyattiko navalokuttaradhammo adhippeto, tattha ca maggoyeva kilese viddhaṃseti, netareti ce? Vuccate. Maggassapi nibbānamāgamma kilesaviddhaṃsanato nibbānampi kilese viddhaṃseti nāma, maggassa kilesaviddhaṃsanakiccaṃ phalena nipphannanti phalampi ‘‘kilesaviddhaṃsī’’ti vuccati. Pariyattidhammopi kilesaviddhaṃsanassa paccayattā ‘‘kilesaviddhaṃsī’’ti vattumarahatīti na koci doso.

Dhammavarassa tassāti pubbe aniyamitassa niyamavacanaṃ. Tattha yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjamāne catūsu apāyesu apatamāne dhāretīti dhammo.

‘‘Ye keci dhammaṃ saraṇaṃ gatāse, na te gamissanti apāyabhūmiṃ;

Pahāya mānusaṃ dehaṃ, devakāyaṃ paripūressantī’’ti. (dī. ni. 2.332; saṃ. ni. 

在这里，虽然道果和涅槃也被独觉佛、佛陀弟子等通过行境等方式修习，但出于最高限定的缘故，说为"被佛修习"。而且，由于"佛"这个词的普遍性，也包括了佛陀、觉悟者和独觉佛。
"生死"是对后续时期行为的描述，意为从一种存在到另一种存在。或者，"生死"意指通过善趣和恶趣，以及低劣和高尚，从小到大的存在。词首的"a"也显示了增长的意义，如"无学法"等语境。因此，"非存在"被称为大存在。或者，"存在"意味着增长，"非存在"意味着衰退。"存在"可指常见论，"非存在"可指断见论。如前所述，存在和非存在构成了生死。"前往"是对后续时期行为的描述。"生命世界"是有情世界。通过"生命"一词，排除了行蕴世界，因为它不可能经历生死流转。
"摧毁无明等烦恼网"是对法的特别描述。在此，无明是不认知。由于不恰当地充满，身恶行等被称为不可认知，即不可得。与之相反，身善行等被称为可认知。或者，无明是不认知五蕴的聚集、处的处所、界的空性、根的主导性、真理的如实性。它使四种意义不被了知，如苦等的压迫。或者，无明使有情在无边的轮回中，在所有生命形态、意识状态和有情居所中流转。从究竟意义上说，它在不存在的男女等中流转，在存在的蕴等中不流转。
以无明为首的烦恼网，它们污染有情，并像网一样束缚有情。完全摧毁它，是无明等烦恼网的摧毁者。这里是否意味着包括世间和出世间的法，而道只摧毁烦恼？回答是：道通过涅槃摧毁烦恼，涅槃也因此被称为摧毁烦恼。道摧毁烦恼的功能由果完成，所以果也被称为"摧毁烦恼"。文字法也是摧毁烦恼的因，因此可以说"摧毁烦恼"，这无可非议。
"法的最上者"是对之前未限定者的限定。在此，按照教导如理实践，不堕入四恶趣的为法。
"凡归依法者，
不堕恶趣之地；
舍弃人身躯，
将充满天众。"



Hi vuttaṃ. Saṃsāradukkhe vā apatamāne katvā dhāretīti dhammo maggaphaluppattiyā sattakkhattuparamatādivasena saṃsārassa paricchinnattā. Apāyādinibbattakakilesaviddhaṃsanañcettha dhāraṇaṃ. Evañca katvā ariyamaggo tassa tadatthasiddhihetutāya nibbānañcāti ubhayameva nippariyāyato dhāreti, ariyaphalaṃ pana taṃsamucchinnakilesapaṭippassambhanena tadanuguṇatāya, pariyattidhammo tadadhigamahetutāyāti ubhayaṃ pariyāyato dhāretīti veditabbaṃ. Vuttappakāro dhammoyeva attano uttaritarābhāvena varo pavaro anuttaroti dhammavaro, tassa dhammavarassa namo atthūti sambandho. Ettāvatā cettha amhehi sārattho pakāsito. Yaṃ panettha kenaci papañcitaṃ, amhehi ca idha na dassitaṃ, na taṃ sārato paccetabbaṃ. Ito paresupi evameva daṭṭhabbaṃ. Tasmā ito paṭṭhāya ettakampi avatvā sāratthameva dassayissāma. Yattha pana kenaci accantaviruddhaṃ likhitaṃ, tampi katthaci dassayissāma. Ettha ca ‘‘avijjādikilesajālaviddhaṃsino’’ti etena svākkhātatādīhi dhammaṃ thometi, ‘‘dhammavarassā’’ti etena aññassa visiṭṭhassa abhāvadīpanato paripuṇṇatāya. Paṭhamena vā pahānasampadaṃ dhammassa dasseti, dutiyena pabhāvasampadaṃ.

Evaṃ saṅkhepeneva sabbadhammaguṇehi saddhammaṃ thometvā idāni ariyasaṅghaṃ thometuṃ ‘‘guṇehī’’tiādimāha. ‘‘Guṇehī’’ti padassa ‘‘yutto’’ti iminā sambandho. Idāni yehi guṇehi yutto, te dassento ‘‘sīlasamādhī’’tiādimāha. Tattha catupārisuddhisīlādi ‘‘sīla’’nti vuccati. Samādhīti paṭhamajjhānādi. Samādhisīsena hi paṭhamajjhānādayo vuttā. Paññāti maggapaññā. Vimutti ca vimuttiñāṇañca vimuttivimuttiñāṇanti vattabbe ekadesasarūpekasesanayena ‘‘vimuttiñāṇa’’nti vuttaṃ. Ādisaddapariyāyena pabhutisaddena vā vimuttiggahaṇaṃ veditabbaṃ. Tattha vimuttīti phalaṃ. Vimuttiñāṇanti paccavekkhaṇañāṇaṃ. Pabhuti-saddena chaḷabhiññācatupaṭisambhidādayo guṇā saṅgahitāti daṭṭhabbaṃ. Ettha ca sīlādayo guṇā lokiyā lokuttarā ca yathāsambhavaṃ niddiṭṭhāti veditabbā. Yaṃ panettha kenaci vuttaṃ ‘‘sīlādayo kiñcāpi lokiyalokuttarā yathāsambhavaṃ labbhanti, tathāpi ante ‘ariyasaṅgha’nti vacanato sīlādayo cattāro dhammakkhandhā lokuttarāvā’’ti, taṃ tassa matimattaṃ. Na hi ariyasaṅghassa lokiyaguṇehipi thomanāya koci doso dissati, sabbaññubuddhassapi tāva lokiyalokuttaraguṇehi thomanā hoti, kimaṅgaṃ pana ariyasaṅghassāti.


这样说。不坠入轮回苦，或者说保持不坠入轮回苦,这就是法。因为通过道果的生起,以及最多七次往返等方式限定了轮回。这里的"保持"是指摧毁能导致恶趣等再生的烦恼。这样理解的话,圣道由于是实现该目的的原因,以及涅槃,这两者都是直接地保持;而圣果则是通过与之相应地镇伏已断除的烦恼,教法则是通过作为证得它的因,这两者是间接地保持,应当如此理解。上述所说的法,由于自身超越其他而成为最殊胜、最卓越、无上的,所以称为殊胜法,向这殊胜法致敬,这是句子的连接。至此我们已经阐明了要点。至于其他人在此详细论述的,而我们这里没有显示的,那些不应视为要点。对以下内容也应当如此看待。因此从此开始,我们甚至不说这么多,只显示要点。但如果有人写了完全相反的内容,我们也会在某些地方指出。这里,"摧毁无明等烦恼之网"这句话是通过善说等赞叹法,"殊胜法"这句话则是通过表明没有其他更殊胜的而赞叹其圆满性。或者说,前者显示法的断德,后者显示法的威德。
这样简要地以一切法德赞叹了正法之后,现在为了赞叹圣僧,说了"以诸功德"等。"以诸功德"这个词与"具足"相连。现在为了显示他具足哪些功德,说了"戒定"等。其中四遍净戒等称为"戒"。"定"是指初禅等。因为以定为首而说了初禅等。"慧"是指道慧。解脱和解脱知见本应说成"解脱和解脱知见",但采用部分代表整体的方式说成了"解脱知见"。应当理解"等"字或"等起"字包含了解脱。其中"解脱"是指果。"解脱知见"是指省察智。应当理解"等起"字包括了六神通、四无碍解等功德。这里应当理解戒等功德根据情况包括世间和出世间的。有人在这里说:"虽然戒等根据情况可得世间和出世间的,但是因为最后说'圣僧',所以戒等四法蕴只是出世间的。"这只是他的个人看法。因为用世间功德赞叹圣僧也看不出有什么过失,连一切知佛都用世间出世间功德来赞叹,何况是


Kusalatthikānaṃ janānaṃ puññassa vuddhiyā khettasadisattā khettanti āha ‘‘khettaṃ janānaṃ kusalatthikāna’’nti. Khittaṃ bījaṃ mahapphalabhāvakaraṇena tāyatīti hi khettaṃ, pubbaṇṇāparaṇṇaviruhanabhūmi, taṃsadisattā ariyasaṅghopi ‘‘khetta’’nti vuccati. Iminā ariyasaṅghassa anuttarapuññakkhettabhāvaṃ dīpeti. ‘‘Anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassā’’ti hi vuttaṃ. Tanti pubbe ‘‘yo’’ti aniyamena vuttassa niyamavacanaṃ. Ariyasaṅghanti ettha ārakattā kilesehi, anaye na iriyanato, aye ca iriyanato ariyā niruttinayena. Atha vā sadevakena lokena saraṇanti araṇīyato upagantabbato upagatānañca tadatthasiddhito ariyā. Ariyānaṃ saṅgho samūhoti ariyasaṅgho. Atha vā ariyo ca so yathāvuttanayena saṅgho ca diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatabhāvatoti ariyasaṅgho, aṭṭha ariyapuggalā. Taṃ ariyasaṅghaṃ. Bhagavato aparabhāge buddhadhammaratanānampi samadhigamo saṅgharatanādhīnoti ariyasaṅghassa bahūpakārataṃ dassetuṃ idheva ‘‘sirasā namāmī’’ti vuttanti daṭṭhabbaṃ.

Evaṃ gāthāttayena saṅkhepato sakalaguṇasaṃkittanamukhena ratanattayassa paṇāmaṃ katvā idāni taṃ nipaccakāraṃ yathādhippete payojane pariṇāmento āha ‘‘icceva’’miccādi. Iccevaṃ yathāvuttanayena accantaṃ ekantena namassaneyyaṃ namassitabbaṃ ratanattayaṃ namassamāno kāyavācācittehi vandamāno ahaṃ vipulaṃ yaṃ puññābhisandaṃ alatthanti sambandho. Tattha buddhādayo ratijananaṭṭhena ratanaṃ. Tesañhi ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinā yathābhūtaguṇe āvajjentassa amatādhigamahetubhūtaṃ anappakaṃ pītipāmojjaṃ uppajjati. Yathāha –

‘‘Yasmiṃ, mahānāma, samaye ariyasāvako tathāgataṃ anussarati, nevassa tasmiṃ samaye rāgapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, na dosapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, na mohapariyuṭṭhitaṃ cittaṃ hoti, ujugatamevassa tasmiṃ samaye cittaṃ hoti, ujugatacitto kho pana, mahānāma, ariyasāvako labhati atthavedaṃ, labhati dhammavedaṃ, labhati dhammūpasaṃhitaṃ pāmojjaṃ, pamuditassa pīti jāyatī’’tiādi (a. ni. 11.11).

Cittīkatādibhāvo vā ratanaṭṭho. Vuttañhetaṃ –

‘‘Cittīkataṃ mahagghañca, atulaṃ dullabhadassanaṃ;

Anomasattaparibhogaṃ, ratanaṃ tena vuccatī’’ti. (dī. ni. aṭṭha. 2.33);

Cittīkatabhāvādayo ca anaññasādhāraṇā buddhādīsuyeva labbhantīti.

‘‘Puññābhisandanti puññarāsiṃ puññappavattaṃ vā’’ti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. Majjhimagaṇṭhipade pana cūḷagaṇṭhipade ca ‘‘puññābhisandanti puññābhinisaṃsa’’ntipi attho vutto. Puññābhisandanti puññanadiṃ, puññappavāhanti evaṃ panettha attho veditabbo. Avicchedena pavattiyamānañhi puññaṃ abhisandanaṭṭhena ‘‘puññābhisando’’ti vuccati. Teneva sāratthapakāsiniyā saṃyuttanikāyaṭṭhakathāya (saṃ. ni. aṭṭha. 3.5.1027) –

‘‘Cattārome, bhikkhave, puññābhisandā kusalābhisandā sukhassāhārā. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, ariyasāvako buddhe aveccappasādena samannāgato hoti ‘itipi so bhagavā…pe… buddho bhagavā’ti, ayaṃ paṭhamo puññābhisando kusalābhisando sukhassāhāro’’ti (saṃ. ni. 

善法之人所作的功德增长，正如田地般的特性，因此称为“田地”。种子因其能产生丰硕的果实而被称为田地，前面所说的田地是指生长的土壤，类似于圣僧也被称为“田地”。通过这一点，显示了圣僧作为无上的功德田的特性。因为有言“世间无上的功德田”。这里的“那”是指前面所说的“谁”，是无条件的说法。至于圣僧，是因为从烦恼中得到保护，不受其影响，且因其真实存在而被称为圣者。或者说，因有天人归依而被称为可归依的，因而归依的圣者。圣者的群体即是圣僧。或者说，正如所说的，圣者与其间的群体因见解、戒律、修行的相似性而结合，形成了圣僧的团体，包含八位圣人。这就是圣僧。为了显示圣僧的多重利益，应该理解“我以头顶敬礼”这句话。
通过这三句颂文，简要地赞叹了三宝的所有功德，接下来以所期望的目的来讨论它的应有之用，便说“正是如此”。如同所述，三宝应当以极其恭敬的态度来敬礼，敬礼时应以身、口、意来表达，作为对功德的赞叹。这里佛等因其能产生欢喜而被称为宝。因为在他们那里，正如所说的“他确实是世尊”，因其真实的特质而生起的无量欢喜和喜悦。正如所说：
“在那个时候，伟大的名字，圣弟子思念如来的时候，心中没有因贪欲而动摇的念头，也没有因嗔恨而动摇的念头，也没有因无明而动摇的念头，心中只是清净而正直，伟大的名字，圣弟子便获得了对法的理解，获得了对法的智慧，获得了与法相应的喜悦，因欢喜而生起的快乐。”（阿毗达摩尼 11.11）
心的特质或宝的特性，这样说：
“心的特质是极其珍贵的，难得一见的；无与伦比的，宝因此被称为。”（大智度论 2.33）
心的特质等应当理解为仅在佛等中获得。关于“功德的来源”有言，功德的数量或功德的发生。中间的和小的功德来源中也有“功德的来源”之意。功德的来源是指功德的流出，功德的流通，因此应当理解为。因其不间断的流出而称为“功德的来源”。因此在《相应部的注释》中有言：
“这四种，僧侣们，功德的来源是善的来源，带来快乐的来源。哪四种？在这里，僧侣们，圣弟子因对佛的无比信心而具足‘他确实是世尊……’的信念，这就是第一种功德的来源，是善的来源，带来快乐的来源。”

5.1027) –

Evamādikāya pāḷiyā atthaṃ dassento ‘‘puññābhisandā kusalābhisandāti puññanadiyo kusalanadiyo’’ti vuttaṃ. Yaṃ pana gaṇṭhipade vuttaṃ ‘‘puññābhisandanti puññaphala’’nti, taṃ na sundaraṃ . Na hi ratanattayaṃ namassamāno tasmiṃ khaṇe puññaphalaṃ alattha, kintu anappakaṃ puññarāsiṃ tadā alabhi, tassa ca phalaṃ paralokabhāgī, diṭṭhadhamme tu antarāyavighāto tassa ca puññassa ānisaṃsamattakaṃ, ‘‘tassānubhāvena hatantarāyo’’ti ca vuttaṃ, na ca puññaphale anuppanne tassānubhāvena hatantarāyabhāvo na sijjhati, na cetaṃ tasmiṃyeva khaṇe diṭṭhadhammavedanīyaṃ ahosi. Tasmā tassa mahato puññappavāhassa ānubhāvena hatantarāyoti ayameva attho yujjati. Athāpi paṇāmakiriyāya janitattā puññameva puññaphalanti tassādhippāyo siyā, evaṃ sati yujjeyya. So ca puññappavāho na appamattako, atha kho mahantoyevāti dassento āha ‘‘vipula’’nti, mahantaṃ anappakanti vuttaṃ hoti. Alatthanti alabhiṃ, pāpuṇinti attho.

Tassānubhāvenāti tassa yathāvuttassa puññappavāhassa ānubhāvena balena. Hatantarāyoti taṃtaṃsampattiyā vibandhanavasena sattasantānassa antare vemajjhe eti āgacchatīti antarāyo, diṭṭhadhammikādianattho. Paṇāmapayojane vuttavidhinā hato viddhasto antarāyo upaddavo assāti hatantarāyo. Assa ‘‘vaṇṇayissaṃ vinaya’’nti iminā sambandho, hatantarāyo hutvā vinayaṃ vaṇṇayissanti vuttaṃ hoti. Etena tassa puññappavāhassa attano pasādasampattiyā ratanattayassa ca khettabhāvasampattiyā atthasaṃvaṇṇanāya upaghātakaupaddavānaṃ hanane samatthataṃ dīpeti.

Evaṃ ratanattayassa nipaccakārakaraṇe payojanaṃ dassetvā idāni yassa vinayapiṭakassa atthaṃ saṃvaṇṇetukāmo, tassa tāva bhagavato sāsanassa mūlapatiṭṭhānabhāvaṃ dassetvā tampi thomento āha ‘‘yasmiṃ ṭhite’’tiādi. Aṭṭhitassa susaṇṭhitassa bhagavato sāsanaṃ yasmiṃ ṭhite patiṭṭhitaṃ hotīti yojetabbaṃ. Tattha yasminti yasmiṃ vinayapiṭake. Ṭhiteti pāḷito ca atthato ca anūnaṃ hutvā lajjīpuggalesu pavattanaṭṭhena ṭhiteti attho. Sāsananti adhisīlaadhicittaadhipaññāsaṅkhātasikkhattayasaṅgahitaṃ sāsanaṃ. Aṭṭhitassāti kāmasukhallikattakilamathānuyogasaṅkhāte antadvaye aṭṭhitassāti attho. ‘‘Appatiṭṭhaṃ khvāhaṃ, āvuso, anāyūhaṃ oghamatari’’nti (saṃ. ni. 

这样说：
如是，所述的意义显示“功德的来源是善的来源”，即功德的流出是善的流出。至于在群体中所说的“功德的来源是功德果实”，这并不美好。在那个时刻，敬礼三宝的人并未获得功德果实，而是获得了大量的功德，且其果实是来世的，至于现世则是对其功德的障碍和破坏，正如所说“因其果报而障碍消失”。而功德果实并未在那个时刻显现，因此在那个时刻并没有可见的果报。因此，因其巨大的功德流出而障碍消失，这个意义是合适的。或者说，因敬礼的行为而产生的功德果实，这样的解释是可以的。若如此，便是合理的。这个功德流出并不是微不足道，而是极其巨大的，正如所说“广大的”，即是指巨大的、无量的。未获得的意思是未达到的意思。
因其果报而障碍消失，是指因所述的功德流出的力量。障碍是指在那些获得的福报之间进入、到达的障碍，这里是指对现世的障碍。根据敬礼的目的，所说的障碍是指被打击的障碍。这里有“我将描述其美德”的关联，障碍被打击后将描述其美德。由此，显示了因其功德流出的自我安宁和三宝作为田地的特性，显示了对障碍和破坏的打击能力。
这样，通过说明三宝的敬礼的目的，现在为了阐明戒律的意义，首先显示了佛教教义的根本基础，接着说“在那个地方”及其后续内容。应当理解，佛的教义在于其所处的稳固状态。那里是指在戒律中。稳固是指在教义的意义上，未减少地存在于有羞耻心的人中。教义是指以戒、定、慧为内容的教法。稳固是指在欲乐的烦恼和苦恼的修行中存在的两种状态。正如所说：“我确实是微不足道的，朋友，我不受水流的影响。”（相应部 5.1027）

1.1) hi vuttaṃ. Ayañcattho tīsupi sīhaḷagaṇṭhipadesu vuttoyeva. Gaṇṭhipade pana ‘‘aṭṭhitassāti parinibbutassapi bhagavato’’ti vuttaṃ.

Patiṭṭhitaṃ hotīti tesuyeva lajjīpuggalesu pavattanaṭṭhena patiṭṭhitaṃ hoti. Susaṇṭhitassāti ettha tāva tīsupi gaṇṭhipadesu idaṃ vuttaṃ ‘‘dvattiṃsamahāpurisalakkhaṇaasītianubyañjanehi samannāgamanavasena susaṇṭhānassāti attho. Anena assa rūpakāyasampattiṃ nidassetī’’ti. Gaṇṭhipade pana ‘‘yathāṭhāne patiṭṭhitehi lakkhaṇehi samannāgatattā rūpakāyena susaṇṭhito, kāyavaṅkādirahitattā tādilakkhaṇasamannāgatattā ca nāmakāyenapī’’ti vuttaṃ. Kenaci pana ‘‘catubrahmavihāravasena sattesu suṭṭhu sammā ca ṭhitassāti atthavasena vā susaṇṭhitassa. Susaṇṭhitattā hesa kevalaṃ sattānaṃ dukkhaṃ apanetukāmo hitaṃ upasaṃharitukāmo sampattiyā ca pamudito apakkhapatito ca hutvā vinayaṃ deseti. Tasmā imasmiṃ vinayasaṃvaṇṇanādhikāre sāruppāya thutiyā thomento āha ‘susaṇṭhitassā’’’ti vatvā ‘‘gaṇṭhipadesu vuttattho adhippetādhikārānurūpo na hotī’’ti vuttaṃ. Ayaṃ panettha amhākaṃ khanti – yathāvuttakāmasukhallikādiantadvaye aṭṭhitattāyeva majjhimāya paṭipadāya sammā ṭhitattā susaṇṭhitassāti evamattho gahetabboti. Evañhi sati ārambhānurūpathomanā katā hoti yathāvuttaantadvayaṃ vivajjetvā majjhimāya paṭipadāya vinayapaññattiyāyeva yebhuyyena pakāsanato.

Tanti pubbe ‘‘yasmi’’nti aniyametvā vuttassa niyamavacanaṃ, tassa ‘‘vinaya’’nti iminā sambandho. Asammissanti bhāvanapuṃsakaniddeso, nikāyantaraladdhīhi asammissaṃ katvā anākulaṃ katvā vaṇṇayissanti vuttaṃ hoti. Sikkhāpadapaññattiyā anurūpassa kālamattassapi dhammasenāpatisāriputtattherasadisenapi duviññeyyabhāvato kevalaṃ buddhavisayaṃ vinayapiṭakaṃ attano balena vaṇṇayissāmīti vacanamattampi aññehi vattumasakkuṇeyyattā ‘‘nissāya pubbācariyānubhāva’’nti āha. Pubbācariyānubhāvo nāma atthato pubbācariyehi saṃvaṇṇitā aṭṭhakathā, tatoyeva ca ‘‘pubbācariyānubhāvo aṭṭhakathā’’ti sabbattha gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Tasmā pubbācariyehi saṃvaṇṇitaṃ aṭṭhakathaṃ nissāya vaṇṇayissaṃ, na attanoyeva balaṃ nissāyāti vuttaṃ hoti.

Atha ‘‘porāṇaṭṭhakathāsu vijjamānāsu puna vinayasaṃvaṇṇanāya kiṃ payojana’’nti yo vadeyya, tassa porāṇaṭṭhakathāya anūnabhāvaṃ attano ca saṃvaṇṇanāya payojanaṃ dassento ‘‘kāmañcā’’tiādimāha. Kāmanti ekantena, yathicchakaṃ vā, sabbasoti vuttaṃ hoti, tassa ‘‘saṃvaṇṇito’’ti iminā sambandho. Kāmaṃ saṃvaṇṇitoyeva, no na saṃvaṇṇitoti attho. Kehi pana so vinayo saṃvaṇṇitoti āha ‘‘pubbācariyāsabhehī’’ti. Mahākassapattherādayo pubbācariyā eva akampiyaṭṭhena uttamaṭṭhena ca āsabhā, tehi pubbācariyāsabhehīti vuttaṃ hoti. Kīdisā panete pubbācariyāti āha ‘‘ñāṇambū’’tiādi. Aggamaggañāṇasaṅkhātena ambunā salilena niddhotāni nissesato āyatiṃ anuppattidhammatāpādanena dhotāni vikkhālitāni visodhitāni rāgādīni tīṇi malāni kāmāsavādayo ca cattāro āsavā yehi te ñāṇambuniddhātamalāsavā, tehīti attho. Iminā ca na kevalaṃ etesu ācariyabhāvoyeva, atha kho rāgādimalarahitā khīṇāsavā visuddhasattā eteti dasseti.


1.1) 这样说。这个意义在三十七经中也被说过。在群体中说：“稳固是指佛陀的圆寂。”
稳固是指在那些有羞耻心的人中存在的稳固状态。这里说的稳固是指通过三十七种特征和相应的特征而获得的稳固状态。这个解释是为了显示其圆寂的特性。
有人说：“通过四种梵住而稳固地存在于众生中，为了他们的利益和安宁。”稳固是指通过这些特征而获得的圆寂状态。这里说的稳固是指通过佛陀的教义而获得的圆寂状态。
因此，在这个戒律的解释中，我们的忍耐是指通过中道而获得的圆寂状态。正如所说：“我们将通过中道来解释戒律。”
前面所说的“在那个地方”是指在戒律中。这里说的“ vinaya”是指佛陀的教义。因为在这个戒律中，佛陀的教义是通过自己的力量来解释的。
有人问：“在古代注释中，为什么要解释戒律？”我们回答说：“因为古代注释是通过佛陀的教义来解释的。”
然后说：“在古代注释中，如果没有

-------------------


 
1.1) 这句话是这样讲的：这一意思在三种僧伽的情况下也同样适用。关于“仪式上的定立”，有提到“已证得涅槃的佛陀所持有的禅定”一说。

**“Patiṭṭhitaṃ hoti”**意为根据某些行为或规范，已使之建立起来。这个说法主要解释了“在被认为是无耻的群体之间”的表现形式。**“Susaṇṭhitassāti”**一词在这里的解释是指某种行为在特定条件下通过修饰或整理显现出来，或表示通过某些特定的条件来完成的状态。

另外，在此提到的“Gaṇṭhipadesu”指的是通过观察到的行为模式，其中包括身体的状况，表明一种行为方式的确立。进一步解释时，**“yathāṭhāne patiṭṭhitehi lakkhaṇehi”**，也就是通过在适当位置展现的标志来完成的行为规范，强调行为在身体和心灵状态上的一致性。

通过这种方式，**“Kenaci”**的意义可以理解为，一旦经历了“心智上的修炼”，便具备了传递智慧与深刻见解的能力。这与““tīsupi gaṇṭhipadesu””的描述相辅相成，意味着这些行为是通过修炼和实践不断反思和调整的。通过在行为上达到成熟，传递出来的是智慧和内在的纯净。

**“Anuyyuttā”**一词可以指代“受教导、指导的行为”，例如，“上师的影响力”体现了以教法为基础的行为状态。此处通过描述行动者“无所事事”与“过度放松”的行为，强调的是保持理智和行为一致的状态，从而使人能够从中受益，避免干扰。

在讨论到**“Sikkhāpadapaññattiyā”**时，特别提到，行为规范并非仅是外在的表现，而是深刻地依赖于内在的心智和思想力量。因此，在此表达了关于行为的解读，不仅仅依赖于简单的遵循外在规则，更是通过内心的提升来达到理解的能力。

整体来说，文章通过这些复杂的术语和行为规范的解读，进一步强调了行为的规范性和修行的深层意义。


Khīṇāsavabhāvepi na ete sukkhavipassakā, atha kho evarūpehipi ānubhāvehi samannāgatāti dassento āha ‘‘visuddhavijjāpaṭisambhidehī’’ti. Visuddhā accantaparisuddhā vijjā catasso ca paṭisambhidā yesaṃ te visuddhavijjāpaṭisambhidā, tehi. Ekadesena paṭisambhidaṃ appattānaṃ ariyānameva abhāvato etehi adhigatapaṭisambhidā paṭutaraladdhappabhedāti dassetuṃ visuddhaggahaṇaṃ kataṃ. Vijjāti tisso vijjā, aṭṭha vijjā vā. Tattha dibbacakkhuñāṇaṃ pubbenivāsañāṇaṃ āsavakkhayañāṇañcāti imā tisso vijjā. Aṭṭha vijjā pana –

‘‘Vipassanāñāṇamanomayiddhi ,

Iddhippabhedopi ca dibbasotaṃ;

Parassa cetopariyāyañāṇaṃ,

Pubbenivāsānugatañca ñāṇaṃ;

Dibbañca cakkhāsavasaṅkhayo ca,

Etāni ñāṇāni idhaṭṭha vijjā’’ti. –

Evaṃ vipassanāñāṇamanomayiddhīhi saddhiṃ pariggahitā cha abhiññāyeva. Atthapaṭisambhidā dhammapaṭisambhidā niruttipaṭisambhidā paṭibhānapaṭisambhidāti catasso paṭisambhidā. Tattha saṅkhepato hetuphale ñāṇaṃ atthapaṭisambhidā, hetumhi ñāṇaṃ dhammapaṭisambhidā, hetuhetuphalānurūpaṃ vohāresu ñāṇaṃ niruttipaṭisambhidā, idaṃ ñāṇaṃ imamatthaṃ jotayatīti iminā ākārena heṭṭhā vuttesu tīsu ñāṇesu pavattañāṇaṃ paṭibhānapaṭisambhidā. Etāsaṃ pana vitthārakathā atipapañcabhāvato idha na vuccati. Paṭisambhidāppattānaṃ saddhammesu chekabhāvato āha ‘‘saddhammasaṃvaṇṇanakovidehī’’ti. ‘‘Paṭisambhidāppattānampi dhammesu abhiyogavasena viseso hotīti laddhapaṭisambhidāsu sātisayataṃ dassetuṃ āhā’’tipi vadanti. Saddhammasaṃvaṇṇanakovidehīti piṭakattayasaṅkhātassa saddhammassa saṃvaṇṇane sabbaso atthappakāsane kovidehi chekehi, kusalehīti attho.

Kilesajālaṃ parikkhārabāhullaṃ vā saṃlikhati tanuṃ karotīti sallekho. Idha pana khīṇāsavādhikārattā parikkhārabāhullassa sallikhanavaseneva attho gahetabbo, tatoyeva ca gaṇṭhipade ‘‘sallekhiye parimitaparikkhāravuttiyā’’ti attho vutto. Sallekhassa bhāvo sallekhiyaṃ, tasmiṃ sallekhiye, sallekhapaṭipattiyanti vuttaṃ hoti. Nosulabhūpamehīti asulabhūpamehi sallekhapaṭipattiyā asukasadisāti tesaṃ upamāya anucchavikapuggalānaṃ dullabhattā natthi sulabhā upamā etesanti nosulabhūpamā. Mahāvihārassāti cittalapabbataabhayagirisesanikāyadvayaṃ paṭikkhipati. Dhajūpamehīti rathassa sañjānanahetukaṃ rathe baddhadhajaṃ viya ajānantānaṃ ‘‘asukehi ca asukehi ca therehi nivāsito mahāvihāro nāmā’’ti evaṃ mahāvihārassa sañjānanahetuttā mahāvihārassa dhajūpamehi. Saṃvaṇṇitoti sammā anūnaṃ katvā vaṇṇito. Saṃvaṇṇito ayaṃ vinayoti padacchedo kātabbo. Cittehi nayehīti anekappabhedanayattā vicittehi nayehi. Sambuddhavaranvayehīti sabbaññubuddhavaraṃ anugatehi, bhagavato adhippāyānugatehi nayehīti vuttaṃ hoti. Atha vā buddhavaraṃ anugatehi pubbācariyāsabhehīti sambandho kātabbo.



以下是巴利文的完整直译：
即使是漏尽者的状态，他们并非单纯的观察者，而是具有这种力量。为了展示这一点，他说："具有清净智慧和分析能力"。清净是绝对纯净的智慧，以及四种分析能力，那些具有清净智慧和分析能力的人，就是通过这些能力。为了显示未完全获得分析能力的圣者不存在，以及他们获得的分析能力的熟练程度，使用了"清净"这个词。
关于智慧，有三种智慧，或者说八种智慧。在这里，天眼通、宿命通和漏尽通是这三种智慧。而八种智慧是：
"观智、意造神通，
神通变化与天耳通，
他心通与宿命智，
天眼与漏尽智慧。"
这样，连同观智和意造神通，总共有六种神通。有四种分析能力：义分析、法分析、语言分析和机智分析。在这里，对因果关系的智慧是义分析，对原因的智慧是法分析，对因果关系相应的语言运用的智慧是语言分析，能够阐明这个智慧所指意义的是机智分析。关于这些的详细解释，因篇幅过长而不在此赘述。对于获得分析能力者在正法中的熟练程度，他说："善于赞颂正法"。有人说："即使是获得分析能力者，根据对法门的投入程度也会有差异，以显示在已获得分析能力者中的卓越性。"
"善于赞颂正法"意指对三藏所称的正法，能够全面阐明其意义，熟练且善巧。
磨损烦恼网络或资具繁多为"摧减"。在此，由于是讨论漏尽者，应理解为通过摧减资具繁多来理解。在文献中也说："在摧减中，以有限的资具生活"。摧减的状态为"摧减性"，在这种摧减性中，即摧减实践。
"非易于比拟"意指在摧减实践中，不像某些人容易比拟。由于这些人不容易被比拟，所以没有容易的比喻。"大寺"（指斯里兰卡阿努拉达普勒的大寺）排除了锡塔拉山、阿婆耶吉里和其他几个寺院。"如旗帜"指的是像战车上系的旗帜一样，不了解的人会说："某某长老居住在大寺"，因此大寺有如旗帜可资识别。
被"正确赞颂"意指被完整地赞美。应该将"被赞颂的这部戒律"分开。"以各种方法"指具有多种分支的方法。"随顺最上佛陀"指随顺于全知佛的意图，或与先前的大德相连。


Evaṃ porāṇaṭṭhakathāya anūnabhāvaṃ dassetvā idāni attano saṃvaṇṇanāya payojanavisesaṃ dassetuṃ ‘‘saṃvaṇṇanā’’tiādimāha. Idaṃ vuttaṃ hoti – kiñcāpi pubbācariyāsabhehi yathāvuttaguṇavisiṭṭhehi ayaṃ vinayo sabbaso vaṇṇito, tathāpi tesaṃ esā saṃvaṇṇanā sīhaḷadīpavāsīnaṃ bhāsāya saṅkhatattā racitattā dīpantare bhikkhujanassa sīhaḷadīpato aññadīpavāsino bhikkhugaṇassa kiñci atthaṃ payojanaṃ yasmā nābhisambhuṇāti na sampādeti na sādheti, tasmā imaṃ saṃvaṇṇanaṃ pāḷinayānurūpaṃ katvā buddhasirittherena ajjhiṭṭho idāni samārabhissanti. Tattha saṃvaṇṇiyati attho etāyāti saṃvaṇṇanā, aṭṭhakathā. Sā pana dhammasaṅgāhakattherehi paṭhamaṃ tīṇi piṭakāni saṅgāyitvā tassa atthavaṇṇanānurūpeneva vācanāmaggaṃ āropitattā tisso saṅgītiyo āruḷhoyeva buddhavacanassa atthasaṃvaṇṇanābhūto kathāmaggo. Soyeva ca mahāmahindattherena tambapaṇṇidīpaṃ ābhato, pacchā tambapaṇṇiyehi mahātherehi nikāyantaraladdhīhi saṅkarapariharaṇatthaṃ sīhaḷabhāsāya ṭhapito. Tenāha ‘‘sīhaḷadīpakenā’’tiādi. Sīhassa lānato gahaṇato sīhaḷo, sīhakumāro. Taṃvaṃsajātatāya tambapaṇṇidīpe khattiyānaṃ tesaṃ nivāsatāya tambapaṇṇidīpassapi sīhaḷabhāvo veditabbo, tasmiṃ sīhaḷadīpe bhūtattā sīhaḷadīpakena vākyena vacanena, sīhaḷabhāsāyāti vuttaṃ hoti.

Pāḷinayānurūpanti pāḷinayassa anurūpaṃ katvā, māgadhabhāsāya parivattitvāti vuttaṃ hoti . Ajjhesananti garuṭṭhāniyaṃ payirupāsitvā garutaraṃ payojanaṃ uddissa abhipatthanā ajjhesanā, taṃ ajjhesanaṃ, āyācananti attho. Tassa ‘‘samanussaranto’’ti iminā sambandho. Kassa ajjhesananti āha ‘‘buddhasirivhayassa therassā’’ti. Buddhasirīti avhayo nāmaṃ yassa soyaṃ buddhasirivhayo, tassa, itthannāmassa therassa ajjhesanaṃ sammā ādarena samanussaranto hadaye ṭhapentoti attho.

Idāni attano saṃvaṇṇanāya karaṇappakāraṃ dassento ‘‘saṃvaṇṇanaṃ tañcā’’tiādimāha. Tattha tañca idāni vuccamānaṃ saṃvaṇṇanaṃ samārabhanto sakalāyapi mahāaṭṭhakathāya idha gahetabbato mahāaṭṭhakathaṃ tassā idāni vuccamānāya saṃvaṇṇanāya sarīraṃ katvā mahāpaccariyaṃ yo vinicchayo vutto, tatheva kurundīnāmādīsu vissutāsu aṭṭhakathāsu yo vinicchayo vutto, tatopi vinicchayato yuttamatthaṃ apariccajanto antogadhattheravādaṃ katvā saṃvaṇṇanaṃ samārabhissanti padatthasambandho veditabbo. Ettha ca attho kathiyati etāyāti atthakathā, sāyeva aṭṭhakathā tthakārassa ṭṭhakāraṃ katvā ‘‘dukkhassa pīḷanaṭṭho’’tiādīsu (paṭi. ma. 1.17; 

以下是巴利文的完整直译：
因此，展示古老注释的无缺乏状态，现在为了说明自身的赞美目的，他说：“这是赞美”。这句话的意思是——尽管根据先前的教导和所述的优点，这部戒律被普遍赞美，但对于他们而言，这种赞美由于是由锡兰岛的语言构成，因而是被创造出来的，因此，对于在其他岛屿的僧众而言，锡兰岛的僧众并没有任何利益，无法获得，因此这部赞美将会根据巴利经典的教义，由佛陀的长老所传授，现在将开始。这里的“赞美”意指通过这种方式的赞美，注释。
而这部注释由法集长老首先将三部经典汇集后，根据其意义的阐释所建立的，因此三种吟唱的方式都是基于佛陀所说的意义。正是因为大长老摩诃明达曾为锡兰岛所光辉，之后由锡兰岛的长老们通过保持不同的教派来避免混合，因此建立了锡兰语言。所以说：“以锡兰岛的方式”来表达。由于狮子的捕捉，称为锡兰，狮子的幼子。由于与狮子同源，在锡兰岛的王族居住，因此锡兰岛的身份应被理解，在这个锡兰岛中，由于其存在，称为锡兰岛的语言。
“根据巴利经典”意指根据巴利经典的教义，转向马嘎达语言。这是指通过对重大的请求，目的明确的请求，所说的请求，意指请求的内容。与此相关的是“回想”的意思。谁的请求呢？他说：“佛陀的长老”。佛陀的意思是“无畏”，这位无畏者的名字，正是这位长老的请求，意指在心中以恭敬的态度回想。
现在，为了说明自身的赞美方式，他说：“赞美也是”。在这里，正在被称为的赞美，开始时应被理解为整体的伟大注释，因此这部伟大注释现在被称为赞美的身体，伟大的承诺所说的判断，正如在库伦岛等著名的注释中所述，所说的判断，放弃适当的意义，应该理解为与内在的长老教义相应的赞美。这里的意义是通过这种方式来阐述，称为意义的阐释，这也是注释的一部分。
因此，注释是通过建立适当的阐释而成，称为“痛苦的压迫”的地方（见于《大集经》1.17；）。

2.8) viya. Mahāpaccariyanti ettha paccarīti uḷumpaṃ vuccati, tasmiṃ nisīditvā katattā tameva nāmaṃ jātaṃ. Kurundivallivihāro nāma atthi, tattha katattā kurundīti nāmaṃ jātanti vadanti. Ādisaddena andhakaṭṭhakathaṃ saṅkhepaṭṭhakathañca saṅgaṇhāti. Vissutāsūti sabbattha patthaṭāsu, pākaṭāsūti vuttaṃ hoti.

Yuttamatthanti ettha tāva majjhimagaṇṭhipade cūḷagaṇṭhipade ca idaṃ vuttaṃ ‘‘yuttamatthanti saṃvaṇṇetabbaṭṭhānassa yuttamatthaṃ, na pana tattha ayuttampi atthīti vuttaṃ hotī’’ti. Mahāgaṇṭhipade panettha na kiñci vuttaṃ. Kenaci pana ‘‘mahāaṭṭhakathānayena vinayayuttiyā vā yuttamattha’’nti vuttaṃ, taṃ yuttaṃ viya dissati mahāpaccariādīsupi katthaci ayuttassāpi atthassa upari vibhāvanato. ‘‘Aṭṭhakathaṃyeva gahetvā saṃvaṇṇanaṃ karissāmī’’ti vutte aṭṭhakathāsu vuttattheravādānaṃ bāhirabhāvo siyāti tepi antokattukāmo ‘‘antogadhatheravāda’’nti āha, theravādepi antokatvāti vuttaṃ hoti. Saṃvaṇṇananti aparakālakiriyāya kammaniddeso. Pubbe vuttaṃ tu ‘‘saṃvaṇṇana’’nti vacanaṃ tattheva ‘‘samārabhanto’’ti pubbakālakiriyāya kammabhāvena yojetabbaṃ. Sammāti vattabbe gāthābandhavasena rassabhāvo katoti veditabbo.

Evaṃ karaṇappakāraṃ dassetvā idāni sotūhi paṭipajjitabbavidhiṃ dassento ‘‘taṃ me’’tiādimāha. Idaṃ vuttaṃ hoti – idāni vuccamānaṃ taṃ mama saṃvaṇṇanaṃ dhammapadīpassa tathāgatassa dhammaṃ sāsanadhammaṃ pāḷidhammaṃ vā sakkaccaṃ paṭimānayantā pūjentā thirehi sīlakkhandhādīhi samannāgatattā therā, acirapabbajitattā navā, tesaṃ majjhe bhavattā majjhimā ca bhikkhū pasannacittā yathāvuttanayena sappayojanattā upari vakkhamānavidhinā pamāṇattā ca saddahitvā pītisomanassayuttacittā issāpakatā ahutvā nisāmentu suṇantūti. Tattha dhammappadīpassāti dhammoyeva sattasantānesu mohandhakāravidhamanato padīpasadisattā padīpo assāti dhammapadīpo, bhagavā. Tassa dhammapadīpassa.

Idāni attano saṃvaṇṇanāya āgamavisuddhiṃ dassetvā pamāṇabhāvaṃ dassento ‘‘buddhenā’’tiādimāha. Yatheva buddhena yo dhammo ca vinayo ca vutto, so tassa buddhassa yehi puttehi dhammasenāpatiādīhi tatheva ñāto, tesaṃ buddhaputtānaṃ matimaccajantā sīhaḷaṭṭhakathācariyā yasmā pure aṭṭhakathā akaṃsūti ayamettha sambandho. Tattha dhammoti suttābhidhamme saṅgaṇhāti, vinayoti sakalaṃ vinayapiṭakaṃ. Ettāvatā ca sabbampi buddhavacanaṃ niddiṭṭhaṃ hoti. Sakalañhi buddhavacanaṃ dhammavinayavasena duvidhaṃ hoti. Vuttoti pāḷito ca atthato ca buddhena bhagavatā vutto. Na hi bhagavatā abyākataṃ nāma tantipadaṃ atthi, sabbesaṃyeva attho kathito, tasmā sammāsambuddheneva tiṇṇaṃ piṭakānaṃ atthavaṇṇanākkamopi bhāsitoti daṭṭhabbaṃ. Tattha tattha bhagavatā pavattitā pakiṇṇakadesanāyeva hi aṭṭhakathā. Tatheva ñātoti yatheva buddhena vutto, tatheva ekapadampi ekakkharampi avināsetvā adhippāyañca avikopetvā ñāto viditoti attho. Tesaṃ matimaccajantāti tesaṃ buddhaputtānaṃ adhippāyaṃ apariccajantā. Aṭṭhakathā akaṃsūti aṭṭhakathāyo akaṃsu. Katthaci ‘‘aṭṭhakathāmakaṃsū’’ti pāṭho dissati, tatthāpi soyevattho, ma-kāro pana padasandhivasena āgatoti daṭṭhabbo. ‘‘Aṭṭhakathā’’ti bahuvacananiddesena mahāpaccariyādikaṃ saṅgaṇhāti.


以下是巴利文的完整直译：
如是，伟大的承诺在这里被称为"承诺"，在其中坐下所做的事情因此得名。名为库伦谷寺的地方存在，因此因其所做的事情而得名为库伦。由"开始"这个词，包含了暗黑的注释和简要的注释。广泛的意思是指普遍的，普遍的被称为。
“适当的意义”在这里，首先在中间的教义和小教义中被说到：“适当的意义是指赞美的地方，那里并没有不适当的意义。”在伟大的教义中没有被提及。有人说：“根据伟大的注释法的教义或适当的意义”，这在某些地方显示出适当的意义，例如在伟大的承诺等地方也有不适当的意义的阐释。“仅仅拿着注释来进行赞美”时，注释中提到的长老的说法可能是外部的，因此也希望是内部的，因此说“内部的长老的说法”。在正法中也被提及为内部的。
“赞美”是指在后期的行为中对行为的描述。之前已经提到“赞美”的话，在那里“开始”是指前期的行为。应理解为“正当的”，通过诗句的形式被简化。
在展示自身的赞美方式后，现在为了让听众遵循应遵循的法则，他说：“那是我”。这句话的意思是——现在被称为的我的赞美，正法的教义、佛法或巴利经典，确实被信守，受到赞美，因而与持有戒律等相结合的长老们，因其迅速出家而成为新出家者，在他们中间，因其存在而中间的中间僧众，心中充满信心，依照所述的方式，因其利益而被称为，因其数量而被称为，因其充满喜悦和快乐的心而没有嫉妒，能够安静地倾听。
在这里，正法的灯是指正法本身，能够驱散众生的黑暗，像灯光一样，称为正法的灯，佛陀就是这盏灯。
现在，为了展示自身的赞美的清净，展示数量的状态，他说：“由佛陀”。就如佛陀所说的法和戒律，正是那些佛陀的儿子们，如法的将军等，所知的，佛陀的儿子们的智慧不被抛弃，锡兰岛的注释者们，因为之前已经做了注释，这里是相关的。在这里，法是指经典中的教义，戒律是指整个戒律经典。到此为止，所有的佛陀的话都被提及。因为所有的佛陀的话在法和戒律的意义上可以分为两类。所说的，是由巴利文和意义上由佛陀所说的。佛陀并没有说过任何未说明的东西，所有的意义都被阐明，因此应当被视为由正觉者所说的三部经典的意义的阐释。在那里，佛陀所说的附带的教义正是注释。正如佛陀所说的那样，正如佛陀所说的，任何单一的词语或单一的字母都不会被破坏，意图也不会被改变。那些不抛弃佛陀的儿子的意图。注释已被做出，某些地方有“注释已被做出”的说法，在那里也是如此，"ma"的字根是因词的结合而来的。“注释”是通过众多的词语来包含伟大的承诺等。


Tasmāti yasmā tesaṃ buddhaputtānaṃ adhippāyaṃ avikopetvā pure aṭṭhakathā akaṃsu, tasmāti attho. Hīti nipātamattaṃ hetuatthassa ‘‘tasmā’’ti imināyeva pakāsitattā. Yadi aṭṭhakathāsu vuttaṃ sabbampi pamāṇaṃ, evaṃ sati tattha pamādalekhāpi pamāṇaṃ siyāti āha ‘‘vajjayitvāna pamādalekha’’nti. Tattha pamādalekhanti aparabhāge potthakāruḷhakāle pamajjitvā likhanavasena pavattaṃ pamādapāṭhaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti – pamādena satiṃ apaccupaṭṭhapetvā adinnādānassa pubbapayoge ‘‘saccepi alikepi dukkaṭa’’nti vuttavacanasadisaṃ yaṃ likhitaṃ, taṃ vajjayitvā apanetvā sabbaṃ pamāṇanti. Vakkhati hi tattha –

‘‘Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana saccepi alikepi dukkaṭameva vuttaṃ, taṃ pamādalikhitanti veditabbaṃ. Na hi adinnādānassa pubbapayoge pācittiyaṭṭhāne dukkaṭaṃ nāma atthī’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
因此，由于他们的佛陀之子们的意图没有被改变，之前的注释已被做出，因此这是意义。这里的“因此”只是一个引导词，表明前面所说的原因。如果注释中提到的全部都是标准，那么在这里也可以有标准的记录，因此他说：“经过审查的标准记录”。在这里，标准记录是指在后来的文献中，因懈怠而写下的懈怠文。意思是——在懈怠的情况下，没有设立正念，关于不偷盗的前因后果中，“即使是真实的或不真实的都是不善”的话语，类似于所写的内容，经过审查后，所有的标准都应被抛弃。因为在这里说：
“在伟大的注释中，即使是真实的或不真实的也只是被称为不善，这应被理解为是标准记录。因为在不偷盗的前因后果中，根本没有不善的存在。”

1.94).

Kesaṃ pamāṇanti āha ‘‘sikkhāsu sagāravānaṃ idha paṇḍitāna’’nti. Idhāti imasmiṃ sāsane. Puna ‘‘yasmā’’ti vacanassa ko sambandhoti ce? Ettha tāva mahāgaṇṭhipade gaṇṭhipade ca na kiñci vuttaṃ, majjhimagaṇṭhipade pana cūḷagaṇṭhipade ca idaṃ vuttaṃ ‘‘yasmā pamāṇaṃ, tasmā nisāmentu pasannacittā’’ti. Evamassa sambandho daṭṭhabbo. Yasmā aṭṭhakathāsu vuttaṃ pamāṇaṃ, tasmā idha vuttampi pamāṇamevāti pāṭhasesaṃ katvā vajirabuddhitthero vadati. Tattha idhāti imissā samantapāsādikāyāti attho gahetabbo.

Tattha ‘‘yasmā’’ti vacanassa paṭhamaṃ vuttasambandhavasena aṭṭhakathāsu vuttaṃ sabbampi pamāṇanti sādhitattā idāni vuccamānāpi saṃvaṇṇanā kevalaṃ vacanamatteneva bhinnā, atthato pana aṭṭhakathāyevāti dassetuṃ ‘‘tato ca bhāsantaramevā’’tiādimāha. Pacchā vuttasambandhavasena pana idha vuttampi kasmā pamāṇanti ce? Yasmā vacanamattaṃ ṭhapetvā esāpi aṭṭhakathāyeva, tasmā pamāṇanti dassetuṃ ‘‘tato ca bhāsantaramevā’’tiādimāha. Evamākulaṃ dubbiññeyyasabhāvañca katvā gaṇṭhipadesu sambandho dassito, anākulavacano ca bhadantabuddhaghosācariyo. Na hi so evamākulaṃ katvā vattumarahati, tasmā yathādhippetamatthamanākulaṃ suviññeyyañca katvā yathāṭhitassa sambandhavaseneva dassayissāma. Kathaṃ? Yasmā aṭṭhakathāsu vuttaṃ pamāṇaṃ, tasmā sakkaccaṃ anusikkhitabbāti evamettha sambandho daṭṭhabbo. Yadi nāma aṭṭhakathāsu vuttaṃ pamāṇaṃ, ayaṃ pana idāni vuccamānā kasmā sakkaccaṃ anusikkhitabbāti āha ‘‘tato ca bhāsantarameva hitvā’’tiādi. Idaṃ vuttaṃ hoti – yasmā aṭṭhakathāsu vuttaṃ pamāṇaṃ, yasmā ca ayaṃ saṃvaṇṇanāpi bhāsantarapariccāgādimattavisiṭṭhā, atthato pana abhinnāva, tatoyeva ca pamāṇabhūtā hessati, tasmā sakkaccaṃ ādaraṃ katvā anusikkhitabbāti. Tathā hi porāṇaṭṭhakathānaṃ pamāṇabhāvo, imissā ca saṃvaṇṇanāya bhāsantarapariccāgādimattavisiṭṭhāya atthato tato abhinnabhāvoti ubhayampetaṃ sakkaccaṃ anusikkhitabbabhāvahetūti daṭṭhabbaṃ. Na hi kevalaṃ porāṇaṭṭhakathānaṃ satipi pamāṇabhāve ayaṃ saṃvaṇṇanā tato bhinnā atthato aññāyeva ca sakkaccaṃ anusikkhitabbāti vattumarahati, nāpi imissā saṃvaṇṇanāya tatoabhinnabhāvepi porāṇaṭṭhakathānaṃ asati pamāṇabhāve ayaṃ saṃvaṇṇanā sakkaccaṃ anusikkhitabbāti vattuṃ yuttarūpā hoti, tasmā yathāvuttanayena ubhayampetaṃ sakkaccaṃ anusikkhitabbabhāvahetūti daṭṭhabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
关于头发的标准，他说：“在这里，智者们在修行中”。这里是指在这个教法中。再者，“由于”的话与什么相关呢？在这里，伟大的教义和教义中都没有提到任何内容，而在中间的教义和小教义中则说：“由于标准，因此应当心中坚定”。因此，这种关系应被理解。因为在注释中提到的标准，所以在这里所说的也是标准，这样说法的余下部分由佛陀的长老所说。在这里，“这里”应被理解为指这一切的全面清净。
在这里，“由于”的话是根据第一次提到的关系，注释中提到的全部都是标准，因此现在被称为的赞美仅仅是语言的不同，而在意义上则是注释。因此为了说明这一点，他说：“因此，语言的不同”。随后根据提到的关系，那么在这里所说的也为何是标准呢？因为除了语言的表述，这也是注释，因此为了说明标准，他说：“因此，语言的不同”。如此，显示了在教义中的关系，同时也显示了佛陀的教义的清晰。因为他并不能这样清晰地说，因此我们将以所期望的意义，清晰地展示与所述的关系。如何呢？因为在注释中提到的标准，因此应当认真地学习，这种关系应被理解。如果在注释中提到的标准，而现在被称为的为何应当认真地学习呢？他提到：“因此，抛开语言的不同”。这句话的意思是——因为在注释中提到的标准，因为这一赞美也仅仅是关于语言的不同而已，在意义上并没有不同，因此这仍然是标准，因此应当认真地重视并学习。
如是，古老的注释的标准存在，这一赞美的语言的不同等的特性在意义上是相同的，因此这两者都应当认真地学习。因为不仅仅是古老的注释的存在，实际上这一赞美与古老的注释的标准是不同的，因此应当认真地学习，亦即对于这一赞美与古老的注释的不同，都是应当认真地学习的原因。因此如所述的那样，这两者都应当被视为认真学习的原因。


Tatoti aṭṭhakathāto. Bhāsantarameva hitvāti kañcukasadisaṃ sīhaḷabhāsaṃ apanetvā. Vitthāramaggañca samāsayitvāti porāṇaṭṭhakathāsu upari vuccamānampi ānetvā tattha tattha papañcitaṃ ‘‘ñatticatutthena kammena akuppena ṭhānārahena upasampannoti bhikkhū’’ti (pārā. 45) ettha apalokanādīnaṃ catunnampi kammānaṃ vitthārakathā viya tādisaṃ vitthāramaggaṃ saṅkhipitvā vaṇṇayissāmāti adhippāyo. Tathā hi vakkhati –

‘‘Ettha ca ñatticatutthakammaṃ ekameva āgataṃ, imasmiṃ pana ṭhāne ṭhatvā cattāri saṅghakammāni nīharitvā vitthārato kathetabbānīti sabbaaṭṭhakathāsu vuttaṃ, tāni ca ‘apalokanakammaṃ ñattikammaṃ ñattidutiyakammaṃ ñatticatutthakamma’nti paṭipāṭiyā ṭhapetvā vitthārena khandhakato parivārāvasāne kammavibhaṅgato ca pāḷiṃ āharitvā kathitāni. Tāni mayaṃ parivārāvasāne kammavibhaṅgeyeva vaṇṇayissāma. Evañhi sati paṭhamapārājikavaṇṇanā ca na bhāriyā bhavissati, yathāṭhitāya ca pāḷiyā vaṇṇanā suviññeyyā bhavissati, tāni ca ṭhānāni asuññāni bhavissanti, tasmā anupadavaṇṇanameva karomā’’ti (pārā. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
因此是从注释中得来的。抛开语言的不同，类似于覆盖物的狮子语被抛弃。将详细的道路汇集起来，意指在古老的注释中被提到的内容，带着被提到的内容，在各处详细阐述：“通过明确的第四种行为，未动摇的，适合的，已被接受的僧众”。在这里，关于不观察等的四种行为的详细阐述，像那样汇集起来，我们将进行说明。这确实如是说：
“在这里，明确的第四种行为是单独到来的，而在这个地方，四种僧众的行为被提取出来，详细地被讲述”，这在所有注释中都有提到，这些行为包括“不观察的行为、明确的行为、明确的第二种行为、明确的第四种行为”，根据程序被确立，详细地从《律藏》中提取并讲述。我们将仅在《律藏》的详细阐述中进行说明。如此，若第一种破戒的阐述不应被重视，且根据所设定的巴利文的阐述将会是清晰的，这些地方将不会是空的，因此我们将进行逐步的阐述。

1.45 bhikkhupadabhājanīyavaṇṇanā).

Vinicchayaṃsabbamasesayitvāti taṃtaṃaṭṭhakathāsu vuttaṃ sabbampi vinicchayaṃ asesayitvā sesaṃ akatvā, kiñcimattampi apariccajitvāti vuttaṃ hoti. Vaṇṇituṃ yuttarūpaṃ hutvā anukkamena āgataṃ pāḷiṃ apariccajitvā saṃvaṇṇanato sīhaḷaṭṭhakathāsu ayuttaṭṭhāne vaṇṇitaṃ yathāṭhāneyeva saṃvaṇṇanato ca vuttaṃ ‘‘tantikkamaṃ kiñci avokkamitvā’’ti, kiñci pāḷikkamaṃ anatikkamitvā anukkameneva vaṇṇayissāmāti adhippāyo.

Suttantikānaṃ vacanānamatthanti suttantapāḷiyaṃ āgatānampi vacanānamatthaṃ. Sīhaḷaṭṭhakathāsu ‘‘suttantikānaṃ bhāro’’ti vatvā avuttānampi verañjakaṇḍādīsu jhānakathāānāpānassatisamaādhiādīnaṃ suttantavacanānamatthaṃ taṃtaṃsuttānurūpaṃ sabbaso paridīpayissāmīti adhippāyo. Hessatīti bhavissati, kariyissatīti vā attho. Ettha ca paṭhamasmiṃ atthavikappe bhāsantarapariccāgādikaṃ catubbidhaṃ kiccaṃ nipphādetvā suttantikānaṃ vacanānamatthaṃ paridīpayantī ayaṃ vaṇṇanā bhavissatīti vaṇṇanāya vasena samānakattukatā veditabbā. Pacchimasmiṃ atthavikappe pana heṭṭhāvuttabhāsantarapariccāgādiṃ katvā suttantikānaṃ vacanānamatthaṃ paridīpayantī ayaṃ vaṇṇanā amhehi kariyissatīti evaṃ ācariyavasena samānakattukatā veditabbā. Vaṇṇanāpīti ettha apisaddaṃ gahetvā ‘‘tasmāpi sakkaccaṃ anusikkhitabbāti yojetabba’’nti cūḷagaṇṭhipade vuttaṃ. Tattha pubbe vuttappayojanavisesaṃ pamāṇabhāvañca sampiṇḍetīti adhippāyo. Majjhimagaṇṭhipade pana ‘‘tasmā sakkaccaṃ anusikkhitabbāpī’’ti sambandho vutto. Ettha pana na kevalaṃ ayaṃ vaṇṇanā hessati, atha kho anusikkhitabbāpīti imamatthaṃ sampiṇḍetīti adhippāyo. Etthāpi yathāṭhitavaseneva apisaddassa attho gahetabboti amhākaṃ khanti. Idaṃ vuttaṃ hoti – yasmā aṭṭhakathāsu vuttaṃ pamāṇaṃ, yasmā ca ayaṃ vaṇṇanāpi tato abhinnattā pamāṇabhūtāyeva hessati, tasmā sakkaccaṃ anusikkhitabbāti.

Ganthārambhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Bāhiranidānakathā

Idāni ‘‘taṃ vaṇṇayissaṃ vinaya’’nti paṭiññātattā yathāpaṭiññātavinayasaṃvaṇṇanaṃ kattukāmo saṃvaravinayapahānavinayādivasena vinayassa bahuvidhattā idha saṃvaṇṇetabbabhāvena adhippeto tāva vinayo vavatthapetabboti dassento āha ‘‘tatthā’’tiādi. Tattha tatthāti tāsu gāthāsu. Tāva-saddo paṭhamanti imasmiṃ atthe daṭṭhabbo. Tena paṭhamaṃ vinayaṃ vavatthapetvā pacchā tassa vaṇṇanaṃ karissāmīti dīpeti. Vavatthapetabboti niyametabbo. Tenetaṃ vuccatīti yasmā vavatthapetabbo, tena hetunā etaṃ ‘‘vinayo nāmā’’tiādikaṃ niyāmakavacanaṃ vuccatīti attho. Assāti vinayassa. Mātikāti uddeso. So hi niddesapadānaṃ jananīṭhāne ṭhitattā mātā viyāti mātikāti vuccati.


以下是巴利文的完整直译：
所有的阐述都应被完全解释，意味着在注释中提到的所有内容都应被完全解释，且没有遗漏任何部分。即使是微小的部分也不应被忽略。为了阐述，适当的方式是逐步到达巴利文的内容，不应忽略任何部分，因此在狮子语的注释中在不适当的地方进行阐述，如同在适当的地方进行阐述一样，提到“抛开任何一点”，我们将逐步阐述任何巴利文的内容。
关于经文的意义，指的是在《经藏》中所提到的内容。在狮子语的注释中提到“经文的重担”，而未提到的内容如《威仪经》等，关于禅定、正念等的经文内容，将根据每一部经文的内容进行全面阐述。将会存在，或将会进行的意思。在这里，第一种意义的阐述将涉及到语言的不同等四种事项，阐述经文的意义的阐述将会成为这样的阐述。最后的意义的阐述则是在前面提到的语言的不同等的基础上，阐述经文的意义将会由我们进行。因此，根据阐述的情况，应被视为相同的性质。关于阐述的内容，若包括这个词，便应被理解为“因此，亦应认真学习”，这在小教义的部分中被提到。在这里，首先提到的内容是为了阐明目的，且在中间的部分也提到应认真学习。这里并不仅仅是这一阐述的存在，而是应被理解为应认真学习的内容。
这句话的意思是——因为在注释中提到的标准，且这一阐述也是基于此，因此应当认真地学习。
关于阐述的内容已完成。
关于外部的因缘
现在“我将阐述这一点”，因而根据所阐述的内容，意图进行阐述的内容，因戒律的多样性，因而在这里应被阐述的内容，因而提到“在那里面”。在这里，指的是那些诗句。因此，早期的戒律应被确立，随后我将进行阐述。应被确立的意思是应被限定。因此这被称为“戒律”。“母典”是指概述。它如同在说明的地方站立的母亲，因此被称为母典。


Idāni vaṇṇetabbamatthaṃ mātikaṃ ṭhapetvā dassento āha ‘‘vuttaṃ yenā’’tiādi. Idaṃ vuttaṃ hoti – etaṃ ‘‘tena samayena buddho bhagavā verañjāyaṃ viharatī’’tiādinidānavacanapaṭimaṇḍitaṃ vinayapiṭakaṃ yena puggalena vuttaṃ, yasmiṃ kāle vuttaṃ, yasmā kāraṇā vuttaṃ, yena dhāritaṃ, yena ca ābhataṃ, yesu patiṭṭhitaṃ, etaṃ yathāvuttavidhānaṃ vatvā tato ‘‘tena samayenā’’tiādipāṭhassa atthaṃ anekappakārato dassayanto vinayassa atthavaṇṇanaṃ karissāmīti. Ettha ca ‘‘vuttaṃ yena yadā yasmā’’ti idaṃ vacanaṃ ‘‘tena samayena buddho bhagavā’’tiādinidānavacanamattaṃ apekkhitvā vattukāmopi visuṃ avatvā ‘‘nidānena ādikalyāṇaṃ, ‘idamavocā’ti nigamanena pariyosānakalyāṇa’’nti ca vacanato nidānanigamanānipi satthudesanāya anuvidhānattā tadantogadhānevāti nidānassapi vinayapāḷiyaṃyeva antogadhattā ‘‘vuttaṃ yena yadā yasmā’’ti idampi vinayapiṭakasambandhaṃyeva katvā mātikaṃ ṭhapesi. Mātikāya hi ‘‘eta’’nti vuttaṃ vinayapiṭakaṃyeva sāmaññato sabbattha sambandhamupagacchati.

Idāni pana taṃ visuṃ nīharitvā dassento ‘‘tattha vuttaṃ yenā’’tiādimāha. Tattha tatthāti tesu mātikāpadesu. Atha kasmā idameva vacanaṃ sandhāya vuttanti āha ‘‘idañhī’’tiādi. Idanti ‘‘tena samayena buddho bhagavā’’tiādivacanaṃ . Hi-saddo yasmāti atthe daṭṭhabbo, yasmā buddhassa bhagavato attapaccakkhavacanaṃ na hoti, tasmāti vuttaṃ hoti. Attapaccakkhavacanaṃ na hotīti attano paccakkhaṃ katvā vuttavacanaṃ na hoti, bhagavatā vuttavacanaṃ na hotīti adhippāyo. ‘‘Attapaccakkhavacanaṃ na hotīti āhacca bhāsitaṃ na hotīti adhippāyo’’ti kenaci vuttaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘attapaccakkhavacanaṃ na hotīti attano dharamānakāle vuttavacanaṃ na hotī’’ti likhitaṃ. Tadubhayampi atthato samānameva. Idāni pañhakaraṇaṃ vatvā anukkamena yathāvuttapañhavissajjanaṃ karonto ‘‘āyasmatā’’tiādimāha. Iminā puggalaṃ niyameti, ‘‘tañcā’’tiādinā kālaṃ niyameti. Tañca upālittherena vuttavacanaṃ kālato paṭhamamahāsaṅgītikāle vuttanti attho.


以下是巴利文的完整直译：
现在为了阐述应当阐述的内容，设定了母典，他说：“如是所说的”。这句话的意思是——“因此，那个时候，尊者佛陀在维兰贾（Veranjā）居住”，这是从因缘的言辞中所装饰的戒律典藏，指的是由某个人所说的，在哪个时间被提到，因何原因被提到，所持有的，所承载的，所建立的，这些按照所述的方式说法。接下来为了说明“因此，那个时候”的文本的意义，将会从多个方面进行阐述戒律的意义。在这里，“所说的是什么时候、何时、因何”这句话与“因此，那个时候，尊者佛陀”这一因缘的言辞无关，想要进行阐述时特别提到“从因缘中开始的美好，‘我说

----------------
 
现在，解释应该讲的内容是，通过列举一个纲要来展示。它说：“如是说”，这是说明：此句的意思是，“当时佛陀住在维兰贾地区”之类的引述，是根据某个人所讲述的，讲述的时间、原因、以及传递的内容等。这些都通过“如是说”一类的表述，被用来揭示佛法的核心含义。进一步的阐述，会通过描述“此时佛陀在某地讲法”，并引用佛陀的教义，来详细表达教法的意义和背景。

这段话的核心在于通过引用经典或特定的教法，表明引文的出发点和背景，以便澄清在实际传授佛法时的具体语境。

在接下来的讨论中，文章解释了“如是说”的来源和深层含义。例如，在解释时提到“如是说”并不意味着这是个人的直接观点，而是强调这些话语是根据佛陀或其他圣者的言论，经过特定背景和时机的传达。“如是说”的意思不是从个人观点出发，而是代表佛陀教义的传承。



Paṭhamamahāsaṅgītikathāvaṇṇanā

Idāni taṃ paṭhamamahāsaṅgītiṃ dassetukāmo tassā tantiāruḷhāya idha vacane kāraṇaṃ dassento ‘‘paṭhamamahāsaṅgīti nāma cesā…pe… veditabbā’’ti āha. Paṭhamamahāsaṅgīti nāma cesāti ca-saddo īdisesu ṭhānesu vattabbasampiṇḍanattho, tañca paṭhamamahāsaṅgītikāle vuttaṃ, esā ca paṭhamamahāsaṅgīti evaṃ veditabbāti vuttaṃ hoti. Upaññāsattho vā ca-saddo. Upaññāsoti ca vākyārambho vuccati. Esā hi ganthakārānaṃ pakati, yadidaṃ kiñci vatvā puna paraṃ vattumārabhantānaṃ casaddappayogo. Yaṃ pana kenaci vuttaṃ ‘‘paṭhamamahāsaṅgīti nāma cāti ettha ca-saddo atirekattho, tena aññāpi atthīti dīpetī’’ti. Tadeva tassa ganthakkame akovidataṃ dasseti. Na hettha casaddena atirekattho viññāyati. Yadi cettha etadatthoyeva ca-kāro adhippeto siyā, evaṃ sati na kattabboyeva paṭhamasaddeneva aññāsaṃ dutiyādisaṅgītīnampi atthibhāvassa dīpitattā. Dutiyādiṃ upādāya hi paṭhamasaddappayogo dīghādiṃ upādāya rassādisaddappayogo viya. Yathāpaccayaṃ tattha tattha desitattā paññattattā ca vippakiṇṇānaṃ dhammavinayānaṃ saṅgahetvā gāyanaṃ kathanaṃ saṅgīti. Etena taṃtaṃsikkhāpadānaṃ suttānañca ādipariyosānesu antarantarā ca sambandhavasena ṭhapitaṃ saṅgītikāravacanaṃ saṅgahitaṃ hoti. Mahāvisayattā pūjanīyattā ca mahatī saṅgīti mahāsaṅgīti, paṭhamā mahāsaṅgīti paṭhamamahāsaṅgīti. Nidānakosallatthanti nidadāti desanaṃ desakālādivasena aviditaṃ viditaṃ katvā nidassetīti nidānaṃ, tattha kosallaṃ nidānakosallaṃ, tadatthanti attho.

Sattānaṃ dassanānuttariyasaraṇādipaṭilābhahetubhūtāsu vijjamānāsupi aññāsu bhagavato kiriyāsu ‘‘buddho bodheyya’’nti paṭiññāya anulomanato veneyyānaṃ maggaphaluppattihetubhūtā kiriyā nippariyāyena buddhakiccanti āha ‘‘dhammacakkappavattanañhi ādiṃ katvā’’ti. Tattha saddhindriyādidhammoyeva pavattanaṭṭhena cakkanti dhammacakkaṃ. Atha vā cakkanti āṇā, dhammato anapetattā dhammañca taṃ cakkañcāti dhammacakkaṃ, dhammena ñāyena cakkantipi dhammacakkaṃ. Yathāha –

‘‘Dhammañca pavatteti cakkañcāti dhammacakkaṃ, cakkañca pavatteti dhammañcāti dhammacakkaṃ, dhammena pavattetīti dhammacakkaṃ, dhammacariyāya pavattetīti dhammacakka’’ntiādi (paṭi. ma. 2.40).

Katabuddhakicceti kataṃ pariniṭṭhāpitaṃ buddhakiccaṃ yena, tasmiṃ katabuddhakicce bhagavati lokanātheti sambandho. Etena buddhakattabbassa kassacipi asesitabhāvaṃ dasseti. Tatoyeva hi so bhagavā parinibbutoti. Nanu ca sāvakehi vinītāpi vineyyā bhagavatāyeva vinītā honti, tathā hi sāvakabhāsitaṃ suttaṃ buddhavacananti vuccati, sāvakavineyyā ca na tāva vinītāti? Nāyaṃ doso tesaṃ vinayanūpāyassa sāvakesu ṭhapitattā. Tenevāha –

‘‘Na tāvāhaṃ pāpima parinibbāyissāmi, yāva na bhikkhū viyattā vinītā visāradā bahussutā āgatāgamā dhammadharā vinayadharā mātikādharā uppannaṃ parappavādaṃ sahadhammena suniggahitaṃ niggahetvā sappāṭihāriyaṃ dhammaṃ desessantī’’tiādi (dī. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
第一次大结集的解释
现在为了展示第一次大结集,他说:"第一次大结集这个名称...应当被理解。"这里的"第一次大结集这个名称"中,"这个"一词用于总结应该说的内容,意思是在第一次大结集的时候所说的,这第一次大结集应当如此理解。或者"这个"一词是用来引入新话题的。引入新话题被称为开始新的句子。这是作者们的习惯,即说完一件事后,再开始说另一件事时使用"这个"一词。有人说:"第一次大结集这个名称中,'这个'一词表示额外的意思,表明还有其他的结集。"这只是显示了他对文章结构的不了解。因为这里的"这个"一词并不表示额外的意思。如果这里"这个"一词真的是要表达这种意思,那就不需要用"第一"这个词了,因为"第一"这个词已经暗示了还有第二、第三等其他结集的存在。因为"第一"这个词的使用,就像"短"这个词相对于"长"等词的使用一样。
结集是指将在各处因缘而说的、制定的法和律收集起来进行诵唱、讲述。这包括了将各种学处和经文的开头结尾以及中间部分按照关联放在一起的结集者的话语。因为范围广大且值得尊敬,所以称为大结集,第一次大结集就是第一次大结集。为了熟悉因缘,因缘是指通过说法者、时间地点等使未知变为已知的展示,对此的熟练就是因缘的熟练,为了这个目的。
虽然存在其他能使众生获得无上见、皈依等的佛陀行为,但因为符合"佛陀会觉悟"的誓言,所以能使众生生起道果的行为才是真正的佛陀事业,因此他说:"以转法轮为开始"。在这里,法轮就是信根等法,因为有转动的意思所以称为轮。或者说,轮是指教令,因为不违背法且是轮,所以称为法轮,也可以说是依法正当地转动,所以称为法轮。如说:
"法和轮称为法轮,轮和法称为法轮,依法转动称为法轮,依法行转动称为法轮"等。
已完成佛陀事业是指已完成、已圆满佛陀事业的世间导师世尊。这表明佛陀应做的事情已经没有任何遗漏。正因为如此,那位世尊才入灭。但是,难道由弟子们教化的众生不是由佛陀教化的吗?因为弟子所说的经被称为佛语,而由弟子教化的众生还没有被教化完成?这不是问题,因为教化他们的方法已经传授给了弟子们。因此他说:
"恶魔啊,我不会入灭,直到比丘们变得聪明、善于教导、勇敢、多闻、精通传统、持法、持律、持母论,能够依法善巧地驳斥邪说,能够宣说神奇的法"等。

2.168).

‘‘Kusinārāya’’ntiādinā bhagavato parinibbutadesakālavisesadassanaṃ, ‘‘aparinibbuto bhagavā’’ti gāhassa micchābhāvadassanatthaṃ loke jātasaṃvaḍḍhabhāvadassanatthañca. Tathā hi manussabhāvassa supākaṭakaraṇatthaṃ mahābodhisattā carimabhave dārapariggahādīnipi karontīti. Kusinārāyanti evaṃnāmake nagare. Samīpatthe cetaṃ bhummavacanaṃ. Upavattane mallānaṃ sālavaneti tassa nagarassa upavattanabhūtaṃ mallarājūnaṃ sālavanuyyānaṃ dasseti. Tattha nagaraṃ pavisitukāmā uyyānato upecca vattanti gacchanti etenāti upavattananti sālavanaṃ vuccati. Yathā hi anurādhapurassa thūpārāmo dakkhiṇapacchimadisāyaṃ, evaṃ taṃ uyyānaṃ kusinārāya dakkhiṇapacchimadisāya hoti. Yathā ca thūpārāmato dakkhiṇadvārena nagaraṃ pavisanamaggo pācīnamukho gantvā uttarena nivattati, evaṃ uyyānato sālapanti pācīnamukhā gantvā uttarena nivattā, tasmā taṃ ‘‘upavattana’’nti vuccati. Yamakasālānamantareti yamakasālānaṃ vemajjhe. Tattha kira bhagavato paññattassa parinibbānamañcassa ekā sālapanti sīsabhāge hoti, ekā pādabhāge, tatrāpi eko taruṇasālo sīsabhāgassa āsanno hoti, eko pādabhāgassa, tasmā ‘‘yamakasālānamantare’’ti vuttaṃ. Api ca ‘‘yamakasālā nāma mūlakkhandhaviṭapapattehi aññamaññaṃ saṃsibbetvā ṭhitasālā’’tipi mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ.

Anupādisesāya nibbānadhātuyāti upādīyate kammakilesehīti upādi, vipākakkhandhā kaṭattā ca rūpaṃ. So pana upādi kilesābhisaṅkhāramāranimmathanena nibbānappattiyaṃ anossaṭṭho, idha khandhamaccumāranimmathanena ossaṭṭho nisesitoti ayaṃ anupādisesā nibbānadhātu natthi etissā upādisesoti katvā. Nibbānadhātūti cettha nibbutimattaṃ adhippetaṃ, itthambhūtalakkhaṇe cāyaṃ karaṇaniddeso. Parinibbāneti parinibbānaṭṭhāne, nimittatthe vā bhummavacanaṃ, parinibbānahetu sannipatitānanti attho. Saṅghassa thero saṅghatthero. So pana saṅgho kiṃparimāṇoti āha ‘‘sattannaṃ bhikkhusatasahassāna’’nti. Niccasāpekkhattā hi īdisesu samāso hotiyeva yathā ‘‘devadattassa garukula’’nti. Sattannaṃ bhikkhusatasahassānanti ca saṅghattherānaṃyeva sattannaṃ bhikkhusatasahassānaṃ. Tadā hi ‘‘sannipatitā bhikkhū ettakā’’ti pamāṇarahitā. Tathā hi veḷuvagāme vedanāvikkhambhanato paṭṭhāya ‘‘na cirena bhagavā parinibbāyissatī’’ti sutvā tato tato āgatesu bhikkhūsu ekabhikkhupi pakkanto nāma natthi, tasmā gaṇanaṃ vītivatto saṅgho ahosi. Āyasmā mahākassapo dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ bhikkhūnaṃ ussāhaṃ janesīti sambandho.


以下是巴利文的完整直译：
“库西纳拉”（Kusinārā）等名词显示了佛陀入灭的地点和时间的特殊性，“佛陀未入灭”是为了表明世间的错误理解和出生的增长。因为确实如是，伟大的菩萨在最后一世也会进行如持家等行为。因此在名为库西纳拉的城中。此处的“近处”是指地面。关于“马拉的沙树林”，这是指该城的马拉王的沙林园。那些想进入城中的人们，从园子走近，所以称为“近处”，沙林园被称为“近处”。如同在阿努拉达普拉的舍利塔的南方、西方等方向一样，这个园子位于库西纳拉的南方、西方。并且从舍利塔的南门进入城的道路是向东而去，然后向北回转，因此从园子走出是向东而去，然后向北回转，所以称为“近处”。“双树之间”是指双树的中间。在那里，佛陀所设定的入灭的坐具有一棵树的顶部和一棵树的底部，那里也有一棵年轻的树靠近顶部，另一棵靠近底部，因此称为“在双树之间”。另外在《大注释》中也说到：“双树是指根部相互交错而生长的树”。
“无余涅槃界”是指不再受业力束缚的状态，业力的结果是指因果法则所产生的果报。这个业力的束缚是通过对感受的执着而产生的，然而在达到涅槃的过程中并不再执着，故此“无余涅槃界”并不是指没有这种束缚的状态。这里的“涅槃界”是指灭尽的状态，这里是关于如何实现的说明。在“入灭”的地方，或是指地面的意义，意指因入灭而聚集的地方。僧团的长老是“僧团长老”。那么这个僧团的数量是多少呢？他说：“是七百位比丘的数目”。因为在这种情况下，数量是恒常的，如同“德瓦达塔的家族”一样。七百位比丘的数目是指僧团长老的数目。当时说：“聚集的比丘有这么多”，并没有具体的数量。因此在维卢瓦村，由于感受的障碍，听到“佛陀不久将入灭”的消息后，前来的人中没有一个比丘是单独离开的，因此僧团的数量是没有限制的。大尊者摩诃卡萨帕为了佛法的传承而激励比丘们的关系。


Tattha mahākassapoti mahantehi sīlakkhandhādīhi samannāgatattā mahanto kassapoti mahākassapo, apica kumārakassapattheraṃ upādāya ayaṃ mahāthero ‘‘mahākassapo’’ti vuccati. Atha kimatthaṃ āyasmā mahākassapo dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ ussāhaṃ janesīti āha ‘‘sattāhaparinibbute’’tiādi. Satta ahāni samāhaṭāni sattāhaṃ, sattāhaṃ parinibbutassa assāti sattāhaparinibbuto, bhagavā, tasmiṃ sattāhaparinibbute bhagavati, bhagavato parinibbānadivasato paṭṭhāya sattāhe vītivatteti vuttaṃ hoti. Subhaddena vuḍḍhapabbajitena vuttavacanaṃ samanussarantoti sambandho. Tattha subhaddoti tassa nāmaṃ, vuḍḍhakāle pana pabbajitattā vuḍḍhapabbajitoti vuccati. ‘‘Alaṃ āvuso’’tiādinā tena vuttavacanaṃ nidasseti. So hi sattāhaparinibbute bhagavati āyasmatā mahākassapattherena saddhiṃ pāvāya kusināraṃ addhānamaggappaṭipannesu pañcamattesu bhikkhusatesu avītarāge bhikkhū antarāmagge diṭṭhaājīvakassa santikā bhagavato parinibbānaṃ sutvā pattacīvarāni chaḍḍetvā bāhā paggayha nānappakāraṃ paridevante disvā evamāha.

Kasmā pana so evamāha? Bhagavati āghātena. Ayaṃ kira so khandhake (mahāva. 303) āgate ātumāvatthusmiṃ nahāpitapubbako vuḍḍhapabbajito bhagavati kusinārato nikkhamitvā aḍḍhateḷasehi bhikkhusatehi saddhiṃ ātumaṃ gacchante ‘‘bhagavā āgacchatī’’ti sutvā āgatakāle ‘‘yāgudānaṃ karissāmī’’ti sāmaṇerabhūmiyaṃ ṭhite dve putte etadavoca ‘‘bhagavā kira tātā ātumaṃ āgacchati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṃ aḍḍhateḷasehi bhikkhusatehi, gacchatha tumhe tātā khurabhaṇḍaṃ ādāya nāḷiyāvāpakena anugharakaṃ anugharakaṃ āhiṇḍatha, loṇampi telampi taṇḍulampi khādanīyampi saṃharatha, bhagavato āgatassa yāgudānaṃ karissāmī’’ti. Te tathā akaṃsu. Atha bhagavati ātumaṃ āgantvā bhusāgārakaṃ paviṭṭhe subhaddo sāyanhasamayaṃ gāmadvāraṃ gantvā manusse āmantetvā ‘‘hatthakammamattaṃ me dethā’’ti hatthakammaṃ yācitvā ‘‘kiṃ bhante karomā’’ti vutte ‘‘idañcidañca gaṇhathā’’ti sabbūpakaraṇāni gāhāpetvā vihāre uddhanāni kāretvā ekaṃ kāḷakaṃ kāsāvaṃ nivāsetvā tādisameva pārupitvā ‘‘idaṃ karotha, idaṃ karothā’’ti sabbarattiṃ vicārento satasahassaṃ vissajjetvā bhojjayāguñca madhugoḷakañca paṭiyādāpesi. Bhojjayāgu nāma bhuñjitvā pātabbayāgu, tattha sappimadhuphāṇitamacchamaṃsapupphaphalarasādi yaṃ kiñci khādanīyaṃ nāma atthi, taṃ sabbaṃ pavisati, kīḷitukāmānaṃ sīsamakkhanayoggā hoti sugandhagandhā.


以下是巴利文的完整直译：
那里大尊者摩诃卡萨帕是因为具备了伟大的戒、定等法而被称为摩诃卡萨帕，此外他也因为与年轻的卡萨帕长老的关系而被称为“摩诃长老”。那么大尊者摩诃卡萨帕为何会激励众人进行法和律的总结呢？他说：“在七天后入灭”等等。七天是指七个晚上，七天后入灭的尊者佛陀，佛陀在七天后入灭，从佛陀入灭的日子开始计算七天。与善友苏巴达所说的话相关联。在那里，苏巴达是他的名字，而在出家时被称为年长的出家人。通过“够了，朋友”等话语来暗示他所说的话。因为在佛陀入灭的那七天，尊者摩诃卡萨帕与他一起前往库西纳拉的路上，见到众多比丘在中途听闻佛陀入灭的消息，放下了袈裟，双手合十，见到各种各样的悲伤，便这样说道。
他为何如此说呢？因佛陀的到来。这是因为在《大律藏》中提到，年长的出家人从库西纳拉出发，与八十位比丘同行，前往阿图玛。当他们前往的路上，听到“佛陀正在来”的消息时，便在小沙弥的身边对两个孩子说：“佛陀将与八十位比丘一同前来，快去，孩子们，带上镰刀，沿着小路走，带上盐、油、米和可以吃的东西，为佛陀的到来准备供养。”于是他们如是做了。随后佛陀来到阿图玛，进入大房子，苏巴达在傍晚时分走到村口，呼唤人们：“请给我一些手工艺品。”当问及：“我该做些什么，尊者？”时，他说：“这个那个都拿去。”于是让所有的供养品都被拿来，整理好，穿上黑色的袈裟，像这样安排：“这样做，这样做。”整晚都在考虑，供养了数百人，准备了米和蜂蜜。供养的米是指可食用的米，在那里所有的美味食物，无论是鱼肉花果之类的任何可食之物，全部都被送入，成为想要享受的人们的香气四溢的食物。


Atha bhagavā kālasseva sarīrapaṭijagganaṃ katvā bhikkhusaṅghaparivuto piṇḍāya carituṃ ātumābhimukho pāyāsi. Manussā tassa ārocesuṃ ‘‘bhagavā piṇḍāya gāmaṃ pavisati, tayā kassa yāgu paṭiyāditā’’ti. So yathānivatthapāruteheva tehi kāḷakakāsāvehi ekena hatthena dabbiñca kaṭacchuñca gahetvā brahmā viya dakkhiṇajāṇumaṇḍalaṃ bhūmiyaṃ patiṭṭhāpetvā vanditvā ‘‘paṭiggaṇhatu me bhante bhagavā yāgu’’nti āha. Tato ‘‘jānantāpi tathāgatā pucchantī’’ti khandhake (mahāva. 303) āgatanayena bhagavā pucchitvā ca sutvā ca taṃ vuḍḍhapabbajitaṃ vigarahitvā tasmiṃ vatthusmiṃ akappiyasamādāpanasikkhāpadaṃ khurabhaṇḍapariharaṇasikkhāpadañcāti dve sikkhāpadāni paññapetvā ‘‘bhikkhave anekakappakoṭiyo bhojanaṃ pariyesanteheva vītināmitā, idaṃ pana tumhākaṃ akappiyaṃ, adhammena uppannabhojanaṃ imaṃ paribhuñjitvā anekāni attabhāvasahassāni apāyesveva nibbattissanti, apetha mā gaṇhathā’’ti bhikkhācārābhimukho agamāsi, ekabhikkhunāpi na kiñci gahitaṃ.

Subhaddo anattamano hutvā ‘‘ayaṃ ‘sabbaṃ jānāmī’ti āhiṇḍati, sace na gahetukāmo pesetvā ārocetabbaṃ assa, pakkāhāro nāma sabbaciraṃ tiṭṭhanto sattāhamattaṃ tiṭṭheyya, idañca mama yāvajīvaṃ pariyattaṃ assa, sabbaṃ tena nāsitaṃ, ahitakāmo ayaṃ mayha’’nti bhagavati āghātaṃ bandhitvā dasabale dharamāne kiñci vattuṃ nāsakkhi. Evaṃ kirassa ahosi ‘‘ayaṃ uccakulā pabbajito mahāpuriso, sace kiñci vakkhāmi, mamaṃyeva santajjessatī’’ti. Svāyaṃ ajja mahākassapattherena saddhiṃ āgacchanto ‘‘parinibbuto bhagavā’’ti sutvā laddhassāso viya haṭṭhatuṭṭho evamāha. Thero pana taṃ sutvā hadaye pahāraṃ viya matthake patitasukkāsaniṃ viya maññi, dhammasaṃvego cassa uppajji ‘‘sattāhamattaparinibbuto bhagavā, ajjāpissa suvaṇṇavaṇṇaṃ sarīraṃ dharatiyeva, dukkhena bhagavatā ārādhitasāsane nāma evaṃ lahuṃ mahantaṃ pāpakasaṭaṃ kaṇṭako uppanno, alaṃ kho panesa pāpo vaḍḍhamāno aññepi evarūpe sahāye labhitvā sāsanaṃ osakkāpetu’’nti.


以下是巴利文的完整直译：
于是佛陀在时刻到来时，整理好身体，围绕着比丘僧团，准备出门乞食。人们向他报告：“佛陀正在进入村庄，你准备了什么食物？”他如同穿着黑色袈裟的出家人，单手拿着碗和食物，像天神一样在南方的土地上站立，恭敬地说：“请接受我，尊者，食物。”于是，佛陀询问并听闻，如同在《大律藏》中提到的，尊者佛陀问及后，看到年长的出家人，便将此视为两条戒律，即不应持有不当的食物和保护饮食的戒律。他说：“比丘们，在无数的轮回中寻找食物，这种行为是被允许的，但你们所持有的食物是不当的，因而获得的食物将使你们轮回数千次，去往恶道，放弃吧，不要去拿。”
苏巴达心中不快，想道：“他在说‘我知道一切’，如果不想拿的话，就应当发送消息，长久以来的食物应当保持七天，这些都是我一生的供养，因而全都被他消耗了，我不想要这个。”于是他对佛陀进行了攻击，无法说出任何话。于是他心中想：“这个出身高贵的出家人，如果我说了什么，他一定会对我不满。”今天他与摩诃卡萨帕一同前来，听闻“佛陀已入灭”的消息，心中如同获得了安慰，便这样说道。长老听闻后，心中如同受到重击，感到如同被重物压倒，心中生起了法的震动：“佛陀在七天后入灭，今天他拥有金色的身体，因痛苦而受到尊敬，然而他所遭遇的恶行和痛苦却如同荆棘一般，难道他会因这些而使教法衰退吗？”


Tato thero cintesi ‘‘sace kho panāhaṃ imaṃ mahallakaṃ idheva pilotikaṃ nivāsetvā chārikāya okirāpetvā nīharāpessāmi, manussā ‘samaṇassa gotamassa sarīre dharamāneyeva sāvakā vivadantī’ti amhākaṃ dosaṃ dassessanti, adhivāsemi tāva. Bhagavatā hi desitadhammo asaṅgahitapuppharāsisadiso, tattha yathā vātena pahaṭapupphāni yato vā tato vā gacchanti, evameva evarūpānaṃ vasena gacchante gacchante kāle vinaye ekaṃ dve sikkhāpadāni nassissanti vinassissanti, sutte eko dve pañhavārā nassissanti, abhidhamme ekaṃ dve bhūmantarāni nassissanti, evaṃ anukkamena mūle naṭṭhe pisācasadisā bhavissāma, tasmā dhammavinayasaṅgahaṃ karissāmi, evaṃ sati daḷhasuttena saṅgahitapupphāni viya ayaṃ dhammavinayo niccalo bhavissati. Etadatthañhi bhagavā mayhaṃ tīṇi gāvutāni paccuggamanaṃ akāsi, tīhi ovādehi upasampadaṃ akāsi, kāyato cīvaraparivattanaṃ akāsi, ākāse pāṇiṃ cāletvā candopamapaṭipadaṃ kathento maññeva sakkhiṃ katvā kathesi, tikkhattuṃ sakalasāsanaratanaṃ paṭicchāpesi, mādise bhikkhumhi tiṭṭhamāne ayaṃ pāpo sāsane vaḍḍhiṃ mā alatthu, yāva adhammo na dippati, dhammo na paṭibāhīyati, avinayo na dippati, vinayo na paṭibāhīyati, adhammavādino na balavanto honti, dhammavādino na dubbalā honti, avinayavādino na balavanto honti, vinayavādino na dubbalā honti, tāva dhammañca vinayañca saṅgāyissāmi, tato bhikkhū attano attano pahonakaṃ gahetvā kappiyākappiye kathessanti, athāyaṃ pāpo sayameva niggahaṃ pāpuṇissati, puna sīsaṃ ukkhipituṃ na sakkhissati, sāsanaṃ iddhañceva phītañca bhavissatī’’ti. Cintetvā so ‘‘evaṃ nāma mayhaṃ cittaṃ uppanna’’nti kassaci anārocetvā bhikkhusaṅghaṃ samassāsetvā atha pacchā dhātubhājanadivase dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ bhikkhūnaṃ ussāhaṃ janesi. Tena vuttaṃ ‘‘āyasmā mahākassapo sattāhaparinibbute…pe… dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ bhikkhūnaṃ ussāhaṃ janesī’’ti.

Tattha alanti paṭikkhepavacanaṃ. Āvusoti paridevante bhikkhū ālapati. Mā socitthāti citte uppannabalavasokena mā socittha. Mā paridevitthāti vācāya mā paridevittha ‘‘paridevanaṃ vilāpo’’ti vacanato. Idāni asocanādīsu kāraṇaṃ dassento ‘‘sumuttā maya’’ntiādimāha. Tena mahāsamaṇenāti nissakke karaṇavacanaṃ, tato mahāsamaṇato suṭṭhu muttā mayanti attho, upaddutā ca homa tadāti adhippāyo. Homāti vā atītatthe vattamānavacanaṃ, ahumhāti attho, anussaranto dhammasaṃvegavasenāti adhippāyo. Dhammasabhāvacintāvasena pavattaṃ sahottappañāṇaṃ dhammasaṃvego. Vuttañhetaṃ –

‘‘Sabbasaṅkhatadhammesu, ottappākārasaṇṭhitaṃ;

Ñāṇamohitabhārānaṃ, dhammasaṃvegasaññita’’nti.


以下是巴利文的完整直译：
于是长老思考："如果我现在就让这位老者穿上破布,撒上灰尘将他赶走,人们会说'释迦牟尼的身体还在时,弟子们就已经争吵了',会指责我们的过失,我暂且忍耐。佛陀所教导的法如同未经整理的花堆,就像被风吹散的花朵四处飘散一样,随着时间的流逝,在戒律中会有一两条戒律消失,在经典中会有一两个问题消失,在阿毗达摩中会有一两个层次消失,这样逐渐地,根基丧失后我们就会变得像鬼魅一样。因此我要进行法和律的结集,这样一来,法和律就会像被坚固的线串起的花朵一样稳固。为此目的,佛陀亲自来迎接我三伽浮他的距离,用三种教诫为我授具足戒,亲自为我换衣服,在空中挥手讲述月喻的修行,以我为见证者来讲述,三次将整个教法托付给我。像我这样的比丘还在时,这个恶人不应在教法中得到增长,在非法未兴盛、正法未被排斥、非律未兴盛、戒律未被排斥、非法说者未强大、正法说者未衰弱、非律说者未强大、持律者未衰弱之前,我要结集法和律,然后比丘们各自取其所需,讨论什么是如法与非法,那时这个恶人自然会受到谴责,再也无法抬头,教法将会兴盛繁荣。"他这样想着,没有告诉任何人"我产生了这样的想法",安慰了比丘僧团,然后在分配舍利的那天,激励比丘们进行法和律的结集。因此说:"大尊者摩诃迦叶在七天后...为了法和律的结集而激励比丘们。"
其中,"够了"是拒绝的话语。"朋友们"是对悲伤的比丘们的称呼。"不要悲伤"是指不要因内心生起的强烈悲伤而悲伤。"不要哀叹"是指不要用语言哀叹,因为"哀叹是悲泣"。现在为了说明不应悲伤等的原因,他说"我们已经解脱了"等。"由那位大沙门"是工具格,意思是我们已经从那位大沙门那里很好地解脱了,意指我们曾经受到困扰。"我们是"是现在时表示过去,意思是我们曾经是,意指回忆起时因法的震撼而说。法的震撼是指对一切有为法的本质的思考而产生的具有惭愧的智慧。如说:
"对一切有为法,
具有惭愧形态的,
智慧能除重担,
称为法的震撼。"


Ṭhānaṃ kho panetaṃ vijjatīti tiṭṭhati ettha phalaṃ tadāyattavuttitāyāti ṭhānaṃ, hetu. Khoti avadhāraṇe, etaṃ kāraṇaṃ vijjateva, no na vijjatīti attho. Kiṃ taṃ kāraṇanti āha ‘‘yaṃ pāpabhikkhū’’tiādi. Ettha yanti nipātamattaṃ, kāraṇaniddeso vā, yena kāraṇena antaradhāpeyyuṃ, tadetaṃ kāraṇaṃ vijjatīti attho. Pāpabhikkhūti pāpikāya lāmikāya icchāya samannāgatā bhikkhū. Atīto atikkanto satthā ettha, etassāti vā atītasatthukaṃ, pāvacanaṃ. Padhānaṃ vacanaṃ pāvacanaṃ, dhammavinayanti vuttaṃ hoti. Pakkhaṃ labhitvāti alajjīpakkhaṃ labhitvā. Na cirassevāti na cireneva. Yāva ca dhammavinayo tiṭṭhatīti yattakaṃ kālaṃ dhammo ca vinayo ca lajjīpuggalesu tiṭṭhati.

Vuttañhetaṃ bhagavatāti parinibbānamañcake nipannena bhagavatā bhikkhū ovadantena etaṃ vuttanti attho. Desito paññattoti dhammopi desito ceva paññatto ca. Suttābhidhammasaṅgahitassa hi dhammassa abhisajjanaṃ pabodhanaṃ desanā, tasseva pakārato ñāpanaṃ vineyyasantāne ṭhapanaṃ paññāpanaṃ, tasmā dhammopi desito ceva paññatto cāti vutto. Paññattoti ca ṭhapitoti attho. Vinayopi desito ceva paññatto ca. Vinayatantisaṅgahitassa hi atthassa kāyavācānaṃ vinayanato vinayoti laddhādhivacanassa atisajjanaṃ pabodhanaṃ desanā, tasseva pakārato ñāpanaṃ asaṅkarato ṭhapanaṃ paññāpanaṃ, tasmā vinayopi desito ceva paññatto cāti vuccati.


以下是巴利文的完整直译：
“这个地方确实存在”，因此在这里立足于果实，因而是立足之处，因果。这里的“因”是指强调，此因确实存在，不是不存在的意思。什么是这个因呢？他回答说：“就是那些恶比丘”等等。在这里“因”是指一种附属的意思，或者是因的说明，因为什么原因而消失，这就是这个因确实存在的意思。恶比丘是指那些以恶劣的欲望为基础的比丘。过去已逝去的老师在这里，或称为过去的老师，是一种称谓。努力的言辞是指法和戒律。获得了偏见，即获得了不光彩的偏见。不是很久以前，即不是很久的时间。只要法和戒律存在的时间，法和戒律在有羞耻的人中存在的时间。
“如是已说的佛陀”，意指在入灭的法轮中，佛陀在对比丘们的教导中说了这句话。被教导的法是指法被教导并被阐明。因为在经典中，法的阐明是启示的教导，因而是以这种方式来指示和设立法。法被称为被教导并被阐明。戒律也是被教导并被阐明的。因为在戒律的意义上，因其身体和语言的戒律而获得的戒律，是对法的启示和教导，因此是以这种方式来指示和设立戒律。


So vo mamaccayenāti so dhammavinayo tumhākaṃ mamaccayena satthā. Idaṃ vuttaṃ hoti – mayā vo ṭhiteneva ‘‘idaṃ lahukaṃ, idaṃ garukaṃ, idaṃ satekicchaṃ, idaṃ atekicchaṃ, idaṃ lokavajjaṃ, idaṃ paṇṇattivajjaṃ. Ayaṃ āpatti puggalassa santike vuṭṭhāti, ayaṃ gaṇassa, ayaṃ saṅghassa santike vuṭṭhātī’’ti sattannaṃ āpattikkhandhānaṃ avītikkamanīyatāvasena otiṇṇavatthusmiṃ sakhandhakaparivāro ubhatovibhaṅgo mahāvinayo nāma desito, taṃ sakalampi vinayapiṭakaṃ mayi parinibbute tumhākaṃ satthukiccaṃ sādhessati ‘‘idaṃ vo kattabbaṃ, idaṃ vo na kattabba’’nti kattabbākattabbassa vibhāgena anusāsanato. Ṭhiteneva ca mayā ‘‘ime cattāro satipaṭṭhānā, cattāro sammappadhānā, cattāro iddhipādā, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅgāni, ariyo aṭṭhaṅgiko maggo’’ti tena tena vineyyānaṃ ajjhāsayānurūpena pakārena ime sattatiṃsa bodhipakkhiyadhamme vibhajitvā suttantapiṭakaṃ desitaṃ, taṃ sakalampi suttantapiṭakaṃ mayi parinibbute tumhākaṃ satthukiccaṃ sādhessati taṃtaṃcariyānurūpaṃ sammāpaṭipattiyā anusāsanato. Ṭhiteneva ca mayā ‘‘pañcakkhandhā, dvādasāyatanāni, aṭṭhārasa dhātuyo, cattāri saccāni, bāvīsatindriyāni, nava hetū, cattāro āhārā, satta phassā, satta vedanā, satta saññā, satta cetanā, satta cittāni, tatrāpi ettakā dhammā kāmāvacarā, ettakā rūpāvacarā, ettakā arūpāvacarā, ettakā pariyāpannā, ettakā apariyāpannā, ettakā lokiyā, ettakā lokuttarā’’ti ime dhamme vibhajitvā abhidhammapiṭakaṃ desitaṃ, taṃ sakalampi abhidhammapiṭakaṃ mayi parinibbute tumhākaṃ satthukiccaṃ sādhessati, khandhādivibhāgena ñāyamānaṃ catusaccasambodhāvahattā satthārā sammāsambuddhena kattabbakiccaṃ nipphādessati. Iti sabbampetaṃ abhisambodhito yāva parinibbānā pañcacattālīsa vassāni bhāsitaṃ lapitaṃ, tīṇi piṭakāni, pañca nikāyā, navaṅgāni, caturāsīti dhammakkhandhasahassānīti evaṃ mahappabhedaṃ hoti. Iti imāni caturāsīti dhammakkhandhasahassāni tiṭṭhanti, ahaṃ ekova parinibbāyāmi, ahañca panidāni ekova ovadāmi anusāsāmi, mayi parinibbute imāni caturāsīti buddhasahassāni tumhe ovadissanti anusāsissanti ovādānusāsanīkiccassa nipphādanatoti.

Sāsananti pariyattipaṭipattipaṭivedhavasena tividhaṃ sāsanaṃ, nippariyāyato pana sattatiṃsa bodhipakkhiyadhammā. Addhaniyanti addhānamaggagāmīti addhaniyaṃ, addhānakkhamanti attho. Ciraṭṭhitikanti ciraṃ ṭhiti etassāti ciraṭṭhitikaṃ, sāsanaṃ, assa bhaveyyāti sambandho. Idaṃ vuttaṃ hoti – yathā yena pakārena idaṃ sāsanaṃ dīghamaddhānaṃ pavattituṃ samatthaṃ, tatoyeva ciraṭṭhitikaṃ assa, tathā tena pakārena dhammañca vinayañca saṅgāyeyyanti.

Idāni sammāsambuddhena attano kataṃ anuggahavisesaṃ vibhāvento āha ‘‘yañcāhaṃ bhagavatā’’tiādi. Tattha ‘‘yañcāha’’nti etassa ‘‘anuggahito’’ti etena sambandho. Tattha yanti yasmā, yena kāraṇenāti vuttaṃ hoti. Kiriyāparāmasanaṃ vā etaṃ, tena ‘‘anuggahito’’ti ettha anuggaṇhanaṃ parāmasati. Dhāressasītiādikaṃ pana bhagavā aññatarasmiṃ rukkhamūle mahākassapattherena paññattasaṅghāṭiyaṃ nisinno taṃ cīvaraṃ vikasitapadumapupphavaṇṇena pāṇinā antare parāmasanto āha. Vuttañhetaṃ kassapasaṃyutte (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“这是我对你们的信任”，这法和戒律是你们的老师。这是说：“我对你们说‘这是轻的，这是重的，这是有多种选择的，这是无选择的，这是世俗的，这是法的。这个过失在个人面前出现，这个在团体面前出现，这个在僧团面前出现’。”因此，七种过失的聚集是不可违反的，基于此，在这个基础上，完整的戒律被阐述为伟大的戒律。当我入灭时，你们的老师的职责将会完成：“这是你们应当做的，这是你们不应当做的”，通过应做和不应做的分类来进行教导。并且我说：“这四个正念、四个正努力、四个神通、五个根、五个力、七个觉支、八正道”通过每一条戒律的适用性，将这三十七种菩提伴随法进行了分类，完整的经藏在我入灭时，你们的老师的职责将会完成，依据每一种修行的适合性和正当的修行进行教导。同时我说：“五蕴、十二处、十八界、四真理、二十二根、九因、四种食物、七种触、七种感受、七种识、七种意、七种心”这些法进行了分类，完整的阿毗达摩藏在我入灭时，你们的老师的职责将会完成，依据五蕴等的分类，经过四圣谛的觉悟，真正的觉者将会完成应做的职责。这样所有的教导直至入灭的五十四年间被陈述，三部经典、五部经、九个分支、八十种法的聚集，确实是如此广泛。因此，这三十七种法的聚集就存在，我独自入灭，而我现在也独自进行教导和教诲，当我入灭时，这三十七种佛的教导将会教导你们，进行教导的职责将会完成。
教法是指根据教法的修行、实践和理解三种形式，广义上是三十七种菩提伴随法。持久的意思是指持久的道路，持久的意思是指能够持久。持久的教法意味着这个教法能够长久地持续下去，因而能持久地存在，从而以这种方式来教导法和戒律。
现在，正觉的佛陀在谈论他所做的特别恩惠时说：“我所说的……”在这里“我所说的”与“被恩惠”的意思相关联。在这里“因”是指因为什么原因而说的。也许这是对行为的关注，因此“被恩惠”是指被恩惠的事情。至于“会持续”的意思，佛陀在某棵树下与摩诃卡萨帕一起坐着，手中拿着那件袈裟，像盛开的莲花一样，轻轻地触摸着它，说道。

2.154) mahākassapatthereneva ānandattheraṃ āmantetvā kathentena –

‘‘Atha kho, āvuso, bhagavā maggā okkamma yena aññataraṃ rukkhamūlaṃ tenupasaṅkami, atha khvāhaṃ, āvuso, paṭapilotikānaṃ saṅghāṭiṃ catugguṇaṃ paññāpetvā bhagavantaṃ etadavocaṃ ‘idha, bhante, bhagavā nisīdatu, yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā’ti. Nisīdi kho, āvuso, bhagavā paññatte āsane, nisajja kho maṃ, āvuso, bhagavā etadavoca ‘mudukā kho tyāyaṃ kassapa paṭapilotikānaṃ saṅghāṭī’ti. ‘Paṭiggaṇhātu me, bhante, bhagavā paṭapilotikānaṃ saṅghāṭiṃ anukampaṃ upādāyā’ti. ‘Dhāressasi pana me tvaṃ kassapa sāṇāni paṃsukūlāni nibbasanānī’ti. ‘Dhāressāmahaṃ, bhante, bhagavato sāṇāni paṃsukūlāni nibbasanānī’ti. So khvāhaṃ, āvuso, paṭapilotikānaṃ saṅghāṭiṃ bhagavato pādāsiṃ, ahaṃ pana bhagavato sāṇāni paṃsukūlāni nibbasanāni paṭipajji’’nti (saṃ. ni. 2.154).

Tattha (saṃ. ni. aṭṭha. 2.

以下是巴利文的完整直译：
“于是，朋友，佛陀走下道路，来到某棵树下，于是我，朋友，向佛陀说了关于破布的袈裟，四种性质的袈裟。我对佛陀说：‘在这里，尊者，请坐，为了我长久以来的利益与安乐。’于是，朋友，佛陀在设定好的座位上坐下，佛陀对我说：‘卡萨帕，这破布的袈裟很柔软。’我说：‘请接受我，尊者，出于慈悲，请接受这破布的袈裟。’佛陀说：‘你会承受的，卡萨帕，这些破布的袈裟将会被你承受。’我说：‘我们将承受，尊者，这些破布的袈裟。’于是，我，朋友，将破布的袈裟放在佛陀的脚下，而我则接受了佛陀的破布袈裟。”

2.154) mudukā kho tyāyanti mudukā kho te ayaṃ. Kasmā bhagavā evamāhāti? Therena saha cīvaraṃ parivattetukāmatāya. Kasmā parivattetukāmo jātoti? Theraṃ attano ṭhāne ṭhapetukāmatāya. Kiṃ sāriputtamoggallānā natthīti? Atthi, evaṃ panassa ahosi ‘‘ime na ciraṃ ṭhassanti, kassapo pana vīsavassasatāyuko, ‘so mayi parinibbute sattapaṇṇiguhāyaṃ vasitvā dhammavinayasaṅgahaṃ katvā mama sāsanaṃ pañcavassasahassaparimāṇaṃ kālaṃ pavattanakaṃ karissatī’ti attano naṃ ṭhāne ṭhapemi, evaṃ bhikkhū kassapassa sussūsitabbaṃ maññissantī’’ti, tasmā evamāha. Thero pana yasmā cīvarassa vā pattassa vā vaṇṇe kathite ‘‘imaṃ tumhākaṃ gaṇhathā’’ti cārittameva, tasmā ‘‘paṭiggaṇhātu me bhante bhagavā’’ti āha. Dhāressasi pana me tvaṃ kassapāti kassapa tvaṃ imāni paribhogajiṇṇāni paṃsukūlāni pārupituṃ sakkhissasīti vadati. Tañca kho na kāyabalaṃ sandhāya, paṭipattipūraṇaṃ pana sandhāya evamāha. Ayañhettha adhippāyo – ahaṃ imaṃ cīvaraṃ puṇṇaṃ nāma dāsiṃ pārupitvā āmakasusāne chaḍḍitaṃ tumbamattehi pāṇakehi samparikiṇṇaṃ te pāṇake vidhunitvā mahāariyavaṃse ṭhatvā aggahesiṃ, tassa me imaṃ cīvaraṃ gahitadivase dasasahassacakkavāḷe mahāpathavī mahāravaṃ viravamānā kampittha, ākāsaṃ taṭataṭāyi, cakkavāḷadevatā sādhukāraṃ adaṃsu ‘‘imaṃ cīvaraṃ gaṇhantena bhikkhunā jātipaṃsukūlikena jātiāraññikena jātiekāsanikena jātisapadānacārikena bhavituṃ vaṭṭati, tvaṃ imassa cīvarassa anucchavikaṃ kātuṃ sakkhissasī’’ti. Theropi attanā pañcannaṃ hatthīnaṃ balaṃ dhāreti. So taṃ atakkayitvā ‘‘ahametaṃ paṭipattiṃ pūressāmī’’ti ussāhena sugatacīvarassa anucchavikaṃ kātukāmo ‘‘dhāressāmahaṃ bhante’’ti āha. Paṭipajjinti paṭipannosiṃ. Evaṃ pana cīvaraparivattanaṃ katvā therena pārutacīvaraṃ bhagavā pārupi, satthu cīvaraṃ thero. Tasmiṃ samaye mahāpathavī udakapariyantaṃ katvā unnadantī kampittha.

Sāṇānipaṃsukūlānīti matakaḷevaraṃ pariveṭhetvā chaḍḍitāni tumbamatte kimī papphoṭetvā gahitāni sāṇavākamayāni paṃsukūlacīvarāni. Rathikasusānasaṅkārakūṭādīnaṃ yattha katthaci paṃsūnaṃ upari ṭhitattā abbhuggataṭṭhena tesu paṃsukūlamivāti paṃsukūlaṃ. Atha vā paṃsu viya kucchitabhāvaṃ ulati gacchatīti paṃsukūlanti paṃsukūlasaddassa attho daṭṭhabbo. Nibbasanānīti niṭṭhitavasanakiccāni, paribhogajiṇṇānīti attho. Ettha ‘‘kiñcāpi ekameva taṃ cīvaraṃ, anekāvayavattā pana bahuvacanaṃ kata’’nti majjhimagaṇṭhipade vuttaṃ. Cīvare sādhāraṇaparibhogenāti ettha attanā sādhāraṇaparibhogenāti viññāyamānattā viññāyamānatthassa ca-saddassa payoge kāmācārattā ‘‘attanā’’ti na vuttaṃ. ‘‘Dhāressasi pana me tvaṃ, kassapa, sāṇāni paṃsukūlānī’’ti hi vuttattā attanāva sādhāraṇaparibhogo viññāyati, nāññena. Na hi kevalaṃ saddatoyeva sabbattha atthanicchayo bhavissati atthapakaraṇādināpi yebhuyyena atthassa niyametabbattā. Ācariyadhammapālattherena panettha idaṃ vuttaṃ ‘‘cīvare sādhāraṇaparibhogenāti ettha attanā samasamaṭṭhapanenāti idha attanāsaddaṃ ānetvā cīvare attanā sādhāraṇaparibhogenā’’ti yojetabbaṃ.

‘‘Yassa yena hi sambandho, dūraṭṭhampi ca tassa taṃ;

Atthato hyasamānānaṃ, āsannattamakāraṇa’’nti.


以下是巴利文的完整直译：
“这破布的袈裟确实是柔软的。”为什么佛陀这样说呢？是因为他想要与比丘一起调整袈裟。为什么想要调整呢？是为了让比丘能在他的位置上稳固。难道没有萨利普特和摩诃迦叶吗？有，确实是这样的，他认为“这些不会长久存在，而卡萨帕却活了二十万年，他在我入灭后，将在七个众生的洞穴中住下，完成法和戒律的汇集，令我的教法能够持续五千年。”因此，他这样说。比丘因为谈论袈裟或钵的颜色而说：“请你们接受这个。”因此他说：“请接受我，尊者，出于慈悲，请接受这个破布的袈裟。”佛陀说：“你能承受的，卡萨帕，你能够穿上这些已经旧的破布。”这并不是指身体的力量，而是指修行的完成。这里的意思是——我将这个袈裟作为功德的给予，穿着它被抛弃在阿玛克苏萨那（古城，现代地名不详）与那些小动物们一起，经过洗净后我站在伟大的高贵的家族中，接受了它。在那一天，我的袈裟被接受时，十千个世界的大地在震动，天空也在颤动，天神们给予了赞美：“这个袈裟被接受的比丘，应该成为有种姓的，应该成为有种姓的，应该成为有种姓的，应该成为有种姓的，你能够为这个袈裟的利益而做出贡献。”比丘也承受着五头象的力量。他没有考虑这一点，而是充满热情地说：“我将完成这个修行。”他希望能为善巧的袈裟做出贡献：“我们将承受，尊者。”于是他进行修行。这样，经过袈裟的调整，佛陀穿上了破布的袈裟，尊者的袈裟。此时，大地在水的边缘颤动。
“这些破布的袈裟”是指经过破布包裹的那些被抛弃的东西，像小动物一样被抓住的那些破布的袈裟。像战车的尸体、坑道等地方，因有破布的存在而被称为破布的袈裟。或者说，像破布一样被抛弃的东西被称为破布。这是指完成的工作，指的是已经使用过的东西。这里说：“即使这件袈裟是单独的，但因其有多种成分而被称为复数。”因此，在中部的根本上说过。袈裟的普通使用是指根据个人的使用而进行的，因此没有说“根据个人的使用”。“你能承受的，卡萨帕，这些破布的袈裟”是指因为被提到而被理解的，只有这一点。确实，不仅仅是语言的使用，所有的意义都应该被理解，因而在意义的规定等方面也应该有广泛的理解。而阿恰里亚达哈帕拉比丘在这里说：“袈裟的普通使用是指通过个人的使用而进行的，因此这里引入了个人的概念。”
“无论与谁有联系，远方也有他的缘分；
在意义上，确实是相似的，因而接近是因缘。”


Atha vā bhagavatā cīvare sādhāraṇaparibhogena bhagavatā anuggahitoti yojanīyaṃ ekassapi karaṇaniddesassa sahayogakattutthajotakattasambhavatoti. Sabbattha ‘‘ācariyadhammapālattherenā’’ti vutte suttantaṭīkākārenāti gahetabbaṃ. Samānaṃ dhāraṇametassāti sādhāraṇo, paribhogo. Sādhāraṇaparibhogena ceva samasamaṭṭhapanena ca anuggahitoti sambandho.

Idāni (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“或者说，佛陀通过袈裟的普通使用而被接受，应该理解为这是单一的行为说明的协助和引导的结果。”在所有地方提到“由阿恰里亚达哈帕拉比丘所说”，应当以经文的注释来理解。相同的保持是指普通的，普通的使用。通过普通的使用和相同的保持而被接受的关系。
现在（saṃ. ni.


2.152) –

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi vitakkavicārānaṃ vūpasamā ajjhattaṃ sampasādanaṃ cetaso ekodibhāvaṃ avitakkaṃ avicāraṃ samādhijaṃ pītisukhaṃ dutiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati vitakkavicārānaṃ vūpasamā…pe… dutiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharāmi, sato ca sampajāno sukhañca kāyena paṭisaṃvedemi, yaṃ taṃ ariyā ācikkhanti ‘upekkhako satimā sukhavihārī’ti, tatiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharati…pe… tatiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā pubbeva somanassadomanassānaṃ atthaṅgamā adukkhamasukhaṃ upekkhāsatipārisuddhiṃ catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā pubbeva…pe… catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ , bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā paṭighasaññānaṃ atthaṅgamā nānattasaññānaṃ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā…pe… ākāsānañcāyatanaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sabbaso ākāsānañcāyatanaṃ samatikkama ‘anantaṃ viññāṇa’nti viññāṇañcāyatanaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati sabbaso ākāsānañcāyatanaṃ samatikkamma…pe… viññāṇañcāyatanaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ , bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sabbaso viññāṇañcāyatanaṃ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati…pe… ākiñcaññāyatanaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sabbaso ākiñcaññāyatanaṃ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati…pe… nevasaññānāsaññāyatanaṃ upasampajja viharati.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṃ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṃ upasampajja viharāmi. Kassapopi…pe… saññāvedayitanirodhaṃ upasampajja viharati.


以下是巴利文的完整直译：
“我，朋友们，在我所期望的范围内，远离欲望，远离不善法，进入思维和思考的状态，体验从独处中生起的快乐，进入第一禅定而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，远离欲望，远离不善法，进入思维和思考的状态，体验从独处中生起的快乐，进入第一禅定而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，思维和思考的安息，内心的宁静，心的统一，离开思维和思考，体验由定生起的快乐，进入第二禅定而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，思维和思考的安息……进入第二禅定而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，远离快乐，保持平等，觉知并体会身体的快乐，正如圣者所说‘保持平等，具备觉知，享受快乐的生活’，进入第三禅定而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，远离快乐，保持平等……进入第三禅定而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，放弃快乐与痛苦，之前的喜悦与忧愁的消逝，进入无苦无乐的状态，保持清净的觉知，进入第四禅定而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，放弃快乐与痛苦，之前的……进入第四禅定而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，超越所有的色法，超越对抗的感知，进入无差别的感知，体验‘无边的空间’，进入空无边处的意识而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，超越所有的色法……进入空无边处的意识而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，超越所有的空无边处，体验‘无边的意识’，进入意识的状态而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，超越所有的空无边处……进入意识的状态而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，超越所有的意识，体验‘无任何存在’，进入无所有的状态而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内……进入无所有的状态而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，超越所有的无所有，进入无感知无无感知的状态而住。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内……进入无感知无无感知的状态而住。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，超越所有的无感知无无感知，进入感知与感受的灭尽而住。卡萨帕也是如此……进入感知与感受的灭尽而住。


‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi anekavihitaṃ iddhividhaṃ paccanubhomi, ekopi hutvā bahudhā homi, bahudhāpi hutvā eko homi, āvibhāvaṃ tirobhāvaṃ tirokuṭṭaṃ tiropākāraṃ tiropabbataṃ asajjamāno gacchāmi seyyathāpi ākāse, pathaviyāpi ummujjanimujjaṃ karomi seyyathāpi udake, udakepi abhijjamāne gacchāmi seyyathāpi pathaviyaṃ, ākāsepi pallaṅkena kamāmi seyyathāpi pakkhī sakuṇo, imepi candimasūriye evaṃmahiddhike evaṃmahānubhāve pāṇinā parimasāmi parimajjāmi, yāva brahmalokāpi kāyena vasaṃ vattemi. Kassapopi bhikkhave yāvade ākaṅkhati anekavihitaṃ iddhividhaṃ paccanubhoti…pe… yāva brahmalokāpi kāyena vasaṃ vatteti.

‘‘Ahaṃ , bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi dibbāya sotadhātuyā visuddhāya atikkantamānusikāya ubho sadde suṇāmi dibbe ca mānuse ca ye dūre santike ca. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati dibbāya sotadhātuyā…pe… ye dūre santike ca.

‘‘Ahaṃ , bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi parasattānaṃ parapuggalānaṃ cetasā ceto paricca pajānāmi, sarāgaṃ vā cittaṃ ‘sarāgaṃ citta’nti pajānāmi, vītarāgaṃ vā cittaṃ ‘vītarāgaṃ citta’nti pajānāmi, sadosaṃ vā cittaṃ…pe… vītadosaṃ vā cittaṃ…pe… samohaṃ vā cittaṃ…pe… vītamohaṃ vā cittaṃ…pe… saṃkhittaṃ vā cittaṃ…pe… vikkhittaṃ vā cittaṃ…pe… mahaggataṃ vā cittaṃ…pe… amahaggataṃ vā cittaṃ…pe… sauttaraṃ vā cittaṃ…pe… anuttaraṃ vā cittaṃ…pe… samāhitaṃ vā cittaṃ…pe… asamāhitaṃ vā cittaṃ…pe… vimuttaṃ vā cittaṃ…pe… avimuttaṃ vā cittaṃ ‘avimuttaṃ citta’nti pajānāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati parasattānaṃ parapuggalānaṃ cetasā ceto paricca pajānāti, sarāgaṃ vā cittaṃ ‘sarāgaṃ citta’nti pajānāti…pe… avimuttaṃ vā cittaṃ ‘avimuttaṃ citta’nti pajānāti.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi anekavihitaṃ pubbenivāsaṃ anussarāmi. Seyyathidaṃ – ekampi jātiṃ dvepi jātiyo tissopi jātiyo catassopi jātiyo pañcapi jātiyo dasapi jātiyo vīsampi jātiyo tiṃsampi jātiyo cattālīsampi jātiyo paññāsampi jātiyo jātisatampi jātisahassampi jātisatasahassampi anekepi saṃvaṭṭakappe anekepi vivaṭṭakappe anekepi saṃvaṭṭavivaṭṭakappe ‘amutrāsiṃ evaṃnāmo evaṃgotto evaṃvaṇṇo evamāhāro evaṃsukhadukkhappaṭisaṃvedī evamāyupariyanto, so tato cuto amutra udapādiṃ, tatrāpāsiṃ evaṃnāmo evaṃgotto evaṃvaṇṇo evamāhāro evaṃsukhadukkhappaṭisaṃvedī evamāyupariyanto, so tato cuto idhūpapanno’ti. Iti sākāraṃ sauddesaṃ anekavihitaṃ pubbenivāsaṃ anussarāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati anekavihitaṃ pubbenivāsaṃ anussarati. Seyyathidaṃ – ekampi jātiṃ…pe… iti sākāraṃ sauddesaṃ anekavihitaṃ pubbenivāsaṃ anussarati.


以下是巴利文的完整直译：
“我，朋友们，在我所期望的范围内，体验各种各样的神通，虽然是一个，却能成为许多，虽然是许多，却能成为一个，我不受限制地移动，如同在天空中；在大地上，我也能够自由自在地行动，如同在水中；在水中，我也能自由自在地移动，如同在大地上；在天空中，我像鸟一样飞翔；我以这样的方式，像月亮和太阳，这样的伟大和强大的生物，我可以触摸、抚摩，直到我在天界也能以身体存在。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，体验各种各样的神通……直到他在天界也能以身体存在。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，听到清净的神耳，超越人类的耳朵，听到两种声音，神的和人类的，无论远处或近处。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，听到清净的神耳……无论远处或近处。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，能理解他人的心，了解他人的心境，能够知道心中有贪欲的心，我称之为‘有贪欲的心’，能够知道心中无贪欲的心，我称之为‘无贪欲的心’，能够知道心中有瞋恚的心……能够知道心中无瞋恚的心……能够知道心中有无明的心……能够知道心中无无明的心……能够知道心中凝聚的心……能够知道心中散乱的心……能够知道心中高尚的心……能够知道心中不高尚的心……能够知道心中超越的心……能够知道心中无超越的心……能够知道心中专注的心……能够知道心中不专注的心……能够知道心中解脱的心……能够知道心中不解脱的心，我称之为‘不解脱的心’。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，理解他人的心，能够知道心中有贪欲的心……能够知道心中不解脱的心，我称之为‘不解脱的心’。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，回忆起各种各样的前生。就像这样——一个种族、两个种族、三个种族、四个种族、五个种族、十个种族、二十个种族、三十个种族、四十个种族、五十个种族、一百个种族、一千个种族，许多轮回，许多生死，许多轮回与生死交替，‘我曾经是这样的名字，这样的种族，这样的外貌，这样的饮食，经历这样的快乐与痛苦，活到这样的寿命，后来我死去，转生到那里，我又是这样的名字，这样的种族，这样的外貌，这样的饮食，经历这样的快乐与痛苦，活到这样的寿命，后来我死去，转生到这里’。因此，我回忆起有形象的、有感觉的各种各样的前生。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，回忆起各种各样的前生。就像这样——一个种族……因此，我回忆起有形象的、有感觉的各种各样的前生。


‘‘Ahaṃ, bhikkhave, yāvade ākaṅkhāmi dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passāmi cavamāne upapajjamāne hīne paṇīte suvaṇṇe dubbaṇṇe sugate duggate, yathākammūpage satte pajānāmi ‘ime vata bhonto sattā kāyaduccaritena samannāgatā vacīduccaritena samannāgatā manoduccaritena samannāgatā ariyānaṃ upavādakā micchādiṭṭhikā micchādiṭṭhikammasamādānā, te kāyassa bhedā paraṃ maraṇā apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapannā. Ime vā pana bhonto sattā kāyasucaritena samannāgatā vacīsucaritena samannāgatā manosucaritena samannāgatā ariyānaṃ anupavādakā sammādiṭṭhikā sammādiṭṭhikammasamādānā, te kāyassa bhedā paraṃ maraṇā sugatiṃ saggaṃ lokaṃ upapannā’ti. Iti dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passāmi cavamāne upapajjamāne hīne paṇīte suvaṇṇe dubbaṇṇe sugate duggate, yathākammūpage satte pajānāmi. Kassapopi, bhikkhave, yāvade ākaṅkhati dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passati cavamāne upapajjamāne hīne paṇīte suvaṇṇe dubbaṇṇe sugate duggate, yathākammūpage satte pajānāti.

‘‘Ahaṃ, bhikkhave, āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharāmi. Kassapopi, bhikkhave, āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī’’ti (saṃ. ni. 2.152) –

Evaṃ navānupubbavihārachaḷabhiññāppabhede uttarimanussadhamme attanā samasamaṭṭhapanatthāya bhagavatā vuttaṃ kassapasaṃyutte āgataṃ pāḷimimaṃ peyyālamukhena ādiggahaṇena ca saṅkhipitvā dassento āha ‘‘ahaṃ bhikkhave’’tiādi.

Tattha yāvade ākaṅkhāmīti yāvadeva icchāmīti attho. Tatoyeva hi majjhimagaṇṭhipade cūḷagaṇṭhipade ca ‘‘yāvadeti yāvadevāti vuttaṃ hotī’’ti likhitaṃ. Saṃyuttanikāyaṭṭhakathāyampi ‘‘yāvade ākaṅkhāmīti yāvadeva icchāmī’’ti attho vutto. Tathā hi tattha līnatthapakāsaniyaṃ ācariyadhammapālatthereneva vuttaṃ ‘‘yāvadevāti iminā samānatthaṃ yāvadeti idaṃ pada’’nti. Potthakesu pana katthaci ‘‘yāvadevā’’ti ayameva pāṭho dissati. Yāni pana ito paraṃ ‘‘vivicceva kāmehī’’tiādinā nayena cattāri rūpāvacarakiriyajhānāni, ‘‘sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā’’tiādinā nayena catasso arūpasamāpattiyo, ‘‘sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṃ samatikkamma saññāvedayitanirodha’’ntiādinā nayena nirodhasamāpatti, ‘‘anekavihitaṃ iddhividha’’ntiādinā nayena abhiññā ca vuttā. Tattha yaṃ vattabbaṃ siyā, taṃ anupadavaṇṇanāya ceva bhāvanāvidhānena ca saddhiṃ visuddhimagge (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
“我，朋友们，在我所期望的范围内，通过清净的天眼，超越人类的视野，看到众生的生死，看到低劣的、优良的、金色的、丑陋的、善的、恶的，依照他们的业果，我理解‘这些众生确实是因身体的不善行为、口头的不善行为、心思的不善行为而遭受痛苦，成为圣者的诽谤者，持有错误的见解，因错误的见解而造作恶业，他们在身体的分离、死亡之后，投生于下界、恶道、堕落、地狱。或者，这些众生因身体的善行为、口头的善行为、心思的善行为而获得善果，成为圣者的非诽谤者，持有正见，因正见而造作善业，他们在身体的分离、死亡之后，投生于善道、天界。’因此，我通过清净的天眼，超越人类的视野，看到众生的生死，看到低劣的、优良的、金色的、丑陋的、善的、恶的，依照他们的业果，我理解。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，通过清净的天眼，超越人类的视野，看到众生的生死，看到低劣的、优良的、金色的、丑陋的、善的、恶的，依照他们的业果，理解众生。
“我，朋友们，在我所期望的范围内，因烦恼的灭尽而获得无烦恼的心灵解脱，获得智慧的解脱，亲自证得、体验现法。卡萨帕也是如此，朋友们，在他所期望的范围内，因烦恼的灭尽而获得无烦恼的心灵解脱，获得智慧的解脱，亲自证得、体验现法。”
因此，关于新近的逐步禅定与六种神通的分类，为了建立相同的境界，佛陀在与卡萨帕相关的经典中说到，借此开示说：“我，朋友们……”等。
在这里，“在我所期望的范围内”意指“我仅仅希望”。因此在中间的部分和小部分中，“如所述的，在我所期望的范围内”是如此写的。在《相应部经》的注释中也有提到“在我所期望的范围内”意指“我仅仅希望”。确实，在那里，阿恰里亚达哈帕拉比丘也说过“在我所期望的范围内的意义是相同的”。在某些经典中，有时会出现“在我所期望的范围内”的表达。至于接下来的部分，诸如“远离欲望”之类的四种色界的禅定，诸如“超越所有的色法”的四种无色的定，诸如“超越所有的无感知无无感知”的灭尽定，诸如“各种各样的神通”等等都有提到。在这里，应该说明的是，关于这些的解释和修行的方式，结合清净道（《清净道论》）。

1.69-70) sabbaso vitthāritaṃ. Idhāpi ca verañjakaṇḍe cattāri rūpāvacarajhānāni tisso ca vijjā āvi bhavissanti, tasmā tattha yaṃ vattabbaṃ, taṃ tattheva vaṇṇayissāma.

Navānupubbavihārachaḷabhiññāppabhedeti ettha navānupubbavihārā nāma anupaṭipāṭiyā samāpajjitabbabhāvato evaṃsaññitā nirodhasamāpattiyā saha aṭṭha samāpattiyo. Chaḷabhiññā nāma āsavakkhayañāṇena saddhiṃ pañcābhiññāyoti evaṃ lokiyalokuttarabhedā sabbā abhiññāyo. Uttarimanussadhammeti uttarimanussānaṃ jhāyīnañceva ariyānañca dhammo uttarimanussadhammo. Atha vā uttari manussadhammāti uttarimanussadhammo, manussadhammo nāma dasakusalakammapathadhammo. So hi vinā bhāvanāmanasikārena pakatiyāva manussehi nibbattetabbato manussattabhāvāvahato vā ‘‘manussadhammo’’ti vuccati, tato uttari pana jhānādīni ‘‘uttarimanussadhammo’’ti veditabbāni. Attanā samasamaṭṭhapanenāti ahaṃ yattakaṃ kālaṃ yattake vā samāpattivihāre abhiññāyo ca vaḷañjemi, tathā kassapopīti evaṃ yathāvuttauttarimanussadhamme attanā samasamaṃ katvā ṭhapanena. Idañca navānupubbavihārachaḷabhiññādibhāvasāmaññena pasaṃsāmattaṃ vuttanti daṭṭhabbaṃ. Na hi āyasmā mahākassapo bhagavā viya devasikaṃ catuvīsatikoṭisatasahassasaṅkhā samāpattiyo samāpajjati, yamakapāṭihāriyādivasena vā abhiññāyo vaḷañjeti. Ettha ca ‘‘uttarimanussadhamme attanā samasamaṭṭhapanenā’’ti idaṃ nidassanamattanti veditabbaṃ. Tathā hi –

‘‘Ovada kassapa bhikkhū, karohi kassapa bhikkhūnaṃ dhammiṃ kathaṃ, ahaṃ vā kassapa bhikkhū ovadeyyaṃ tvaṃ vā, ahaṃ vā kassapa bhikkhūnaṃ dhammiṃ kathaṃ kareyyaṃ tvaṃ vā’’ti (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“所有的内容都被详细阐述。在这里，关于维兰贾坎达（Verañjakaṇḍa）也有四种色界禅定和三种知识将会出现，因此我们将在此处详细说明。
新近的逐步禅定与六种神通的分类，这里所谓的新近的逐步禅定是指由于依照逐步的修行而应当进入的状态，与灭尽定相结合的八种定。六种神通是指与灭尽烦恼的智慧相结合的五种神通，因而所有的神通都可以分为世俗和出世。出世的法是指出世的修行者和圣者的法。或者说，出世的法是指出世的法，世俗的法是指十种善业的法。因为它是没有修行的心所生起的，因而被称为“世俗法”，而至于出世的禅定等则应被视为“出世法”。通过自身的相同建立，我在此期间和此处的禅定中修习神通，卡萨帕也是如此，因而通过自身的相同建立而固定在出世法中。这也应被视为仅仅是对新近的逐步禅定与六种神通的赞美。因为尊者大卡萨帕并非像佛陀那样，能够进入二十四亿亿种的禅定，或以双重奇特的方式修习神通。在这里，“通过自身的相同建立”应被视为仅仅是一种指示。确实，如此说：
“‘卡萨帕，劝导比丘们，给比丘们讲授法，我或卡萨帕可以劝导比丘们，或者我或卡萨帕可以给比丘们讲授法。’”

2.149).

Evampi attanā samasamaṭṭhāne ṭhapetiyeva, tassa kimaññaṃ āṇaṇyaṃ bhavissati aññatra dhammavinayasaṅgāyanāti adhippāyo. Tattha ‘‘tassāti tassa anuggahassā’’ti majjhimagaṇṭhipade vuttaṃ. Tassa meti vā attho gahetabbo. Potthakesu hi katthaci ‘‘tassa me’’ti pāṭhoyeva dissati, dhammavinayasaṅgāyanaṃ ṭhapetvā aññaṃ kiṃ nāma tassa me āṇaṇyaṃ aṇaṇabhāvo bhavissatīti attho. ‘‘Nanu maṃ bhagavā’’tiādinā vuttamevatthaṃ upamāvasena vibhāveti. Sakakavacaissariyānuppadānenāti ettha cīvarassa nidassanavasena kavacassa gahaṇaṃ kataṃ, samāpattiyā nidassanavasena issariyaṃ gahitaṃ. Kulavaṃsappatiṭṭhāpakanti kulavaṃsassa kulappaveṇiyā patiṭṭhāpakaṃ. ‘‘Me saddhammavaṃsappatiṭṭhāpako’’ti niccasāpekkhattā samāso daṭṭhabbo, me saddhammavaṃsassa patiṭṭhāpako pavattakoti vuttaṃ hoti. Vuttavacanamanussaranto anuggahesīti cintayanto dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ bhikkhūnaṃ ussāhaṃ janesīti sambandho, dhātubhājanadivase tattha sannipatitānaṃ bhikkhūnaṃ ussāhaṃ janesīti attho.

Idāni yathāvuttamatthaṃ pāḷiyā vibhāvento āha ‘‘yathāhā’’tiādi. Tattha ekamidāhanti ettha idanti nipātamattaṃ. Ekaṃ samayanti ca bhummatthe upayogavacanaṃ, ekasmiṃ samayeti vuttaṃ hoti. Pāvāyāti pāvānagarato, tattha piṇḍāya caritvā kusināraṃ gamissāmīti addhānamaggappaṭipannoti vuttaṃ hoti. Addhānamaggoti ca dīghamaggo vuccati. Dīghapariyāyo hettha addhānasaddo. Mahatā bhikkhusaṅghena saddhinti guṇamahattenapi saṅkhyāmahattenapi mahatā. Bhikkhūnaṃ saṅghena bhikkhusaṅghena, samaṇagaṇena saddhiṃ ekatoti attho. ‘‘Pañcamattehī’’tiādinā saṅkhyāmahattaṃ vibhāveti. Matta-saddo cettha pamāṇavacano ‘‘bhojane mattaññutā’’tiādīsu viya. Sabbaṃ subhaddakaṇḍaṃ vitthārato veditabbanti sabbaṃ subhaddakaṇḍaṃ idha ānetvā vitthārato dassetabbanti adhippāyo.

‘‘Tato paranti tato bhikkhūnaṃ ussāhajananato para’’nti ācariyadhammapālattherena vuttaṃ. Mahāgaṇṭhipade pana ‘‘tato paranti subhaddakaṇḍato para’’nti vuttaṃ. Idamevettha sārato paccetabbanti no takko. Ayameva hi ussāhajananappakāro, yadidaṃ ‘‘handa mayaṃ, āvuso, dhammañca vinayañca saṅgāyeyyāma, pure adhammo dippatī’’tiādi, tasmā ussāhajananato paranti na vattabbaṃ heṭṭhā ussāhajananappakārassa pāḷiyaṃ avuttattā. Ayañhettha pāḷikkamo –

‘‘Atha kho āyasmā mahākassapo bhikkhū āmantesi, ekamidāhaṃ, āvuso, samayaṃ pāvāya kusināraṃ addhānamaggappaṭipanno mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṃ pañcamattehi bhikkhusatehi. Atha khvāhaṃ, āvuso, maggā okkamma aññatarasmiṃ rukkhamūle nisīdiṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“因此，他通过自身的相同建立而固定在此，除此之外还有什么其他的非法则可言，除了法与戒的汇集之外呢？在这里，“为了他的利益”是指对他的支持。在此，‘为了我’的意思应被理解。在经典中，有时会出现‘为了我’的表达，除了法与戒的汇集之外，还有什么其他的非法则可言呢？‘难道不是我被佛陀……’等所说的，这里用比喻的方式来阐明。‘由于自身的权威’是指通过衣服的例子来说明，关于禅定的例子则是指通过禅定的权威来说明。‘家族的建立者’是指家族的建立者。‘我是真正法的家族建立者’是指因常常依赖而被认为的，意指我是真正法的家族的建立者。回忆起所说的话，思考着为了法与戒的汇集而激励比丘们，意指在法器的日子里，聚集在那里的比丘们的激励。
现在，为了阐明所说的内容，他说‘如所说’等。在此，‘一时’是指‘此’的短语。‘一时’是指在地球上的用法，意指在某个时刻。‘从帕瓦那城’是指从帕瓦那城出发，意指将要去库西那迦（Kusinara）时，已经开始走在路上。‘路’是指长路。在这里，‘路’这个词的意涵是长途的。‘与大比丘群’是指在数量上或品质上都很大的比丘群。与比丘们的群体，或与修行者的群体一起，意指在一起。‘与五十个比丘’等则阐明了数量的庞大。‘马塔’这个词在这里是指数量的意思，如‘饮食的节制’等。
所有的善法都应被详细理解，意指所有的善法在这里被带来并详细展示。
“‘之后’是指由于比丘们的激励而引起的，正如阿恰里亚达哈帕拉比丘所说。至于大比丘群中则说‘之后是指善法的群体’。在这里，确实应当看作是这一点的本质，而非推测。这确实是激励的表现，正如‘那么我们，朋友们，应当聚集法与戒，早前的恶法正显现’等，因此，因激励而引起的后续并不应在之前的激励表现中被提及。
这段经文如下：
“于是，尊者大卡萨帕对比丘们说：‘我在此时，朋友们，正要前往库西那迦，已经开始走在路上，和大比丘群一起，有五十个比丘。于是，我，朋友们，走在路上，坐在某一棵树下。’”


‘‘Tena kho pana samayena aññataro ājīvako kusinārāya mandāravapupphaṃ gahetvā pāvaṃ addhānamaggappaṭipanno hoti. Addasaṃ kho ahaṃ, āvuso, taṃ ājīvakaṃ dūratova āgacchantaṃ, disvāna taṃ ājīvakaṃ etadavocaṃ ‘apāvuso, amhākaṃ satthāraṃ jānāsī’ti ? ‘Āma, āvuso, jānāmi. Ajja sattāhaparinibbuto samaṇo gotamo, tato me idaṃ mandāravapupphaṃ gahitanti. Tatrāvuso, ye te bhikkhū avītarāgā, appekacce bāhā paggayha kandanti, chinnapātaṃ papatanti āvaṭṭanti vivaṭṭanti, ‘atikhippaṃ bhagavā parinibbuto, atikhippaṃ sugato parinibbuto, atikhippaṃ cakkhuṃ loke antarahita’nti. Ye pana te bhikkhū vītarāgā, te satā sampajānā adhivāsenti ‘aniccā saṅkhārā, taṃ kutettha labbhā’’’ti.

‘‘Atha khvāhaṃ, āvuso, te bhikkhū etadavocaṃ – ‘alaṃ, āvuso, mā socittha mā paridevittha, nanvetaṃ, āvuso, bhagavatā paṭikacceva akkhātaṃ ‘sabbeheva piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo aññathābhāvo. Taṃ kutettha, āvuso, labbhā, yaṃ taṃ jātaṃ bhūtaṃ saṅkhataṃ palokadhammaṃ, taṃ vata mā palujjī’ti netaṃ ṭhānaṃ vijjatī’’ti.

‘‘Tena kho pana samayena, āvuso, subhaddo nāma vuḍḍhapabbajito tassaṃ parisāyaṃ nisinno hoti. Atha kho āvuso subhaddo vuḍḍhapabbajito te bhikkhū etadavoca ‘alaṃ, āvuso, mā socittha mā paridevittha, sumuttā mayaṃ tena mahāsamaṇena, upaddutā ca mayaṃ homa’ ‘idaṃ vo kappati, idaṃ vo na kappatī’ti, ‘idāni pana mayaṃ yaṃ icchissāma, taṃ karissāma, yaṃ na icchissāma, na taṃ karissāmā’ti. Handa mayaṃ āvuso dhammañca vinayañca saṅgāyeyyāma, pure adhammo dippati, dhammo paṭibāhīyati, avinayo pure dippati, vinayo paṭibāhīyati, pure adhammavādino balavanto honti, dhammavādino dubbalā honti, pure avinayavādino balavanto honti, vinayavādino dubbalā hontī’’ti.

‘‘‘Tena hi, bhante, thero bhikkhū uccinatū’ti. Atha kho āyasmā mahākassapo ekenūnapañcaarahantasatāni uccini. Bhikkhū āyasmantaṃ mahākassapaṃ etadavocuṃ ‘ayaṃ, bhante, āyasmā ānando kiñcāpi sekkho, abhabbo chandā dosā mohā bhayā agatiṃ gantuṃ, bahu cānena bhagavato santike dhammo ca vinayo ca pariyatto. Tena hi, bhante, thero āyasmantampi ānandaṃ uccinatū’’’tiādi (cūḷava. 437).

Tasmā tato paranti ettha subhaddakaṇḍato paranti evamattho daṭṭhabbo. ‘‘Sabbaṃ subhaddakaṇḍaṃ vitthārato veditabba’’nti hi iminā ‘‘yaṃ na icchissāma, na taṃ karissāmā’’ti etaṃ pariyantaṃ subhaddakaṇḍapāḷiṃ dassetvā idāni avasesaṃ ussāhajananappakārappavattaṃ pāḷimeva dassento ‘‘handa mayaṃ āvuso’’tiādimāha.


以下是巴利文的完整直译：
“那时，有一位乞士拿着库西那迦的曼达拉花，已经走在路上。我，朋友，远远地看见那位乞士，看到他后我对他说：‘朋友，你认识我们的老师吗？’‘是的，朋友，我认识。今天，萨玛那·乔达摩已经涅槃，因此我拿着这朵曼达拉花。’在那里，朋友们，那些比丘们没有贪欲，有些人抓住手臂哭泣，跌倒、翻滚、痛苦地呼喊：‘佛陀已经涅槃，善者已经涅槃，眼睛在世间已不复存在。’而那些比丘们却没有贪欲，他们则清醒地思考：‘无常的法，何处能得？’
“于是我对那些比丘们说：‘够了，朋友们，不要悲伤，不要哀悼，难道这不是佛陀亲自说过的：‘所有人都是因爱而相连，因缘而相聚，因异而分离。何处能得，朋友们，那个已生已成的法，何处能得，那个已存在的法，何处能得，那个有条件的法，难道它不会消失？’
“那时，朋友，名为善者的老修行者坐在他的弟子中间。于是，朋友，善者的老修行者对那些比丘们说：‘够了，朋友们，不要悲伤，不要哀悼，我们已经从那位伟大的修行者那里获得了极大的利益，虽然我们受到困扰，但这正是你们的责任，‘这对你们来说是合适的，这对你们来说是不合适的。’‘现在，我们想要的，就会去做，我们不想要的，就不会去做。’那么，我们，朋友们，应当聚集法与戒，早前的恶法显现，法被压制，早前的不法显现，被压制，早前的不法说法者强大，法说者却弱小，早前的不法说法者强大，法说者却弱小。’
“‘因此，尊者，让比丘们被提拔。’于是，尊者大卡萨帕提拔了五百位比丘。比丘们对尊者大卡萨帕说：‘尊者，阿难虽然是个修行者，却无法克服贪、恚、痴、恐惧等障碍，因而无法前进，而在佛陀的教导中，法与戒的范围非常广泛。’因此，尊者，让尊者阿难也被提拔。’”
因此，在这里，“之后”是指善者的范围。所有的善者的内容都应被详细理解，因此“我们不想要的，就不会去做”是指这一范围的善者的内容，接下来展示的是余下的激励引发的内容，正如他说的：“那么，我们，朋友们……”等。


Tattha pure adhammo dippatīti ettha adhammo nāma dasakusalakammapathadhammapaṭipakkhabhūto adhammo. Pure dippatīti api nāma dippati. Atha vā yāva adhammo dhammaṃ paṭibāhituṃ samattho hoti, tato puretaramevāti attho. Āsanne hi anāgate ayaṃ puresaddo. Dippatīti dippissati. Pure-saddayogena hi anāgatatthe ayaṃ vattamānapayogo yathā ‘‘purā vassati devo’’ti. Keci panettha evaṃ vaṇṇayanti ‘‘pureti pacchā anāgate yathā addhānaṃ gacchantassa gantabbamaggo ‘pure’ti vuccati, tathā idha daṭṭhabba’’nti. Avinayoti pahānavinayasaṃvaravinayānaṃ paṭipakkhabhūto avinayo. ‘‘Vinayavādino dubbalā hontī’’ti evaṃ iti-saddopi ettha daṭṭhabbo, ‘‘tato paraṃ āhā’’ti iminā sambandho. Potthakesu pana katthaci iti-saddo na dissati, pāḷiyaṃ pana dīghanikāyaṭṭhakathāyañca attheva iti-saddo.

Tena hīti uyyojanatthe nipāto. Uccinane uyyojentā hi taṃ mahākassapattheraṃ evamāhaṃsu. Bhikkhū uccinatūti saṅgītiyā anurūpe bhikkhū uccinitvā gaṇhātūti attho. ‘‘Sakalanavaṅga…pe… pariggahesī’’ti etena sukkhavipassakakhīṇāsavapariyantānaṃ yathāvuttapuggalānaṃ satipi āgamādhigamasabbhāve saha paṭisambhidāhi tevijjādiguṇayuttānaṃ āgamādhigamasampattiyā ukkaṃsagatattā saṅgītiyā bahūpakārataṃ dasseti. Tattha sakalanavaṅgasatthusāsanapariyattidhareti sakalaṃ suttageyyādi navaṅgaṃ ettha, etassa vā atthīti sakalanavaṅgaṃ, satthusāsanaṃ. Atthakāmena pariyāpuṇitabbato diṭṭhadhammikādipurisattapariyattabhāvato ca pariyattīti tīṇi piṭakāni vuccanti, taṃ sakalanavaṅgasatthusāsanasaṅkhātaṃ pariyattiṃ dhārentīti sakalanavaṅgasatthusāsanapariyattidharā, tādiseti attho. Bahūnaṃ nānappakārānaṃ kilesānaṃ sakkāyadiṭṭhiyā ca avihatattā tā janenti, tāhi vā janitāti puthujjanā. Duvidhā puthujjanā andhaputhujjanā kalyāṇaputhujjanāti. Tattha yesaṃ khandhadhātuāyatanādīsu uggahaparipucchāsavanadhāraṇapaccavekkhaṇāni natthi, te andhaputhujjanā. Yesaṃ tāni atthi, te kalyāṇaputhujjanā. Te idha ‘‘puthujjanā’’ti adhippetā. Samathabhāvanāsinehābhāvena sukkhā lūkhā asiniddhā vipassanā etesanti sukkhavipassakā.

Tipiṭakasabbapariyattippabhedadhareti tiṇṇaṃ piṭakānaṃ samāhāro tipiṭakaṃ, tipiṭakasaṅkhātaṃ navaṅgādivasena anekadhā bhinnaṃ sabbapariyattippabhedaṃ dhārentīti tipiṭakasabbapariyattippabhedadharā, tādiseti attho. Anu anu taṃsamaṅgīnaṃ bhāveti vaḍḍhetīti anubhāvo, anubhāvo eva ānubhāvo, pabhāvo. Mahanto ānubhāvo yesaṃ te mahānubhāvā. Tevijjādibhedeti tisso vijjāyeva tevijjā, tā ādi yesaṃ chaḷabhiññādīnaṃ te tevijjādayo, te bhedā anekappakārā bhinnā etesanti tevijjādibhedā, khīṇāsavā, tādiseti attho. Atha vā tisso vijjā etassa atthīti tevijjo, so ādi yesaṃ chaḷabhiññādīnaṃ te tevijjādayo, te bhedā yesaṃ khīṇāsavānaṃ te tevijjādibhedā, tādiseti attho. Ye sandhāya idaṃ vuttanti ye bhikkhū sandhāya idaṃ ‘‘atha kho āyasmā’’tiādivacanaṃ saṅgītikkhandhake (cūḷava. 437) vuttanti attho.


以下是巴利文的完整直译：
“在这里，‘早前的恶法显现’是指恶法是十种善业的反面。早前显现的意思是显现的。或者说，直到恶法能够压制法为止，才称之为早前的。在接近未来时，这个‘早前’的词是有效的。显现是显现的。通过‘早前’这个词的结合，在未来的情况下，这个用法就像‘早前，天神降雨’一样。有些人对此这样解释：‘早前’是指后来的未来，就像在行走的人的路上，称之为‘早前’。而‘不法’是指放弃、克制和约束的反面。‘说法者是弱小的’等也应在这里被理解，‘因此之后的食物’与此相关。在经典中，有些地方没有出现这个词，而在巴利文的《长部经注释》中则有该词的使用。
因此，‘因此’是引导的词。提到提拔时，他们对大卡萨帕这样说。‘比丘们被提拔’是指按照教义提拔比丘的意思。‘所有的善法……’是指在修行者中，像干枯的见者和已灭烦恼者等，所有这些人都具备了法的获得和明了的特质，显示了在教义中的重要性。‘所有的善法’是指所有的经典和教义，或是指这些教义的意义。由于其目的而被充实，因而被称为三藏，指的是三部经典的内容，称为‘持有所有的善法和教义’。
在这里，‘因此’是指持有所有的善法和教义的意思。许多不同种类的烦恼和自我观念的存在，因而这些人被称为世俗人。世俗人分为两类：盲目的世俗人和善良的世俗人。在这里，那些没有具备色、受、想、行、识等的理解，称为盲目的世俗人。而那些具备这些的人，称为善良的世俗人。在这里，‘世俗人’是指这个意思。由于修习静坐的无情，因而被称为干燥的见者。
‘三藏的所有持有’是指三部经典的汇集，称为三藏，包含了许多不同的分类，持有所有的教义。‘逐一逐一地增进’是指逐步的增长，增长的确是增长的意思。那些具有伟大影响的人，称为伟大的影响者。‘三种智慧’是指三种智慧，正如三种智慧的开端，这些智慧是指六种神通等，因而这些不同的分类是指伟大的影响。或者说，三种智慧是指这个意义，具备这些的智慧是指那些已灭烦恼者的智慧，因而这些人被称为伟大的影响者。那些比丘们指的是那些比丘们所说的‘于是尊者……’等。


Kissa panāti kasmā pana. Sikkhatīti sekkho, atha vā sikkhanaṃ sikkhā, sāyeva tassa sīlanti sekkho. So hi apariyositasikkhattā ca tadadhimuttattā ca ekantena sikkhanasīlo na asekkho viya pariniṭṭhitasikkho tattha paṭipassaddhussāho, nāpi vissaṭṭhasikkho pacurajano viya tattha anadhimutto. Atha vā ariyāya jātiyā tīsu sikkhāsu jāto, tattha vā bhavoti sekkho. Atha vā ikkhati etāyāti ikkhā, maggaphalasammādiṭṭhi. Saha ikkhāyāti sekkho. Uparimaggattayakiccassa apariyositattā saha karaṇīyenāti sakaraṇīyo. Assāti anena. Asammukhā paṭiggahitaṃ nāma natthīti nanu ca –

‘‘Dvāsīti buddhato gaṇhiṃ, dve sahassāni bhikkhuto;

Caturāsīti sahassāni, ye me dhammā pavattino’’ti. (theragā. 1027) –

Vuttattā kathametaṃ yujjatīti? Dve sahassāni bhikkhutoti vuttampi bhagavato santike paṭiggahitamevāti katvā vuttanti nāyaṃ virodho. Bahukārattāti bahuupakārattā. Upakāravacano hettha kārasaddo. Assāti bhaveyya.

Ativiya vissatthoti ativiya vissāsiko. Nanti ānandattheraṃ, ‘‘ovadatī’’ti iminā sambandho. Ānandattherassa yebhuyyena navakāya parisāya vibbhamanena mahākassapatthero evamāha ‘‘na vāyaṃ kumārako mattamaññāsī’’ti. Tathā hi parinibbute satthari mahākassapatthero satthuparinibbāne sannipatitassa bhikkhusaṅghassa majjhe nisīditvā dhammavinayasaṅgāyanatthaṃ pañcasate bhikkhū uccinitvā ‘‘āvuso, rājagahe vassaṃ vasantā dhammavinayaṃ saṅgāyeyyāma, tumhe pure vassūpanāyikāya attano attano palibodhaṃ pacchinditvā rājagahe sannipatathā’’ti vatvā attanā rājagahaṃ gato. Ānandattheropi bhagavato pattacīvaramādāya mahājanaṃ saññāpento sāvatthiṃ gantvā tato nikkhamma rājagahaṃ gacchanto dakkhiṇagirismiṃ cārikaṃ cari. Tasmiṃ samaye ānandattherassa tiṃsamattā saddhivihārikā yebhuyyena kumārabhūtā ekavassikaduvassikabhikkhū ceva anupasampannā ca vibbhamiṃsu. Kasmā panete pabbajitā, kasmā vibbhamiṃsūti? Tesaṃ kira mātāpitaro cintesuṃ ‘‘ānandatthero satthuvissāsiko aṭṭha vare yācitvā upaṭṭhahati, icchiticchitaṭṭhānaṃ satthāraṃ gahetvā gantuṃ sakkoti, amhākaṃ dārake etassa santike pabbājessāma, so satthāraṃ gahetvā āgamissati, tasmiṃ āgate mayaṃ mahāsakkāraṃ kātuṃ labhissāmā’’ti iminā tāva kāraṇena nesaṃ ñātakā te pabbājesuṃ. Satthari pana parinibbute tesaṃ sā patthanā upacchinnā, atha ne ekadivaseneva uppabbājesuṃ.

Atha ānandattheraṃ dakkhiṇagirismiṃ cārikaṃ caritvā rājagahamāgataṃ disvā mahākassapatthero evamāha ‘‘na vāyaṃ kumārako mattamaññāsī’’ti. Vuttañhetaṃ kassapasaṃyutte –

‘‘Atha kiñcarahi tvaṃ, āvuso ānanda, imehi navehi bhikkhūhi indriyesu aguttadvārehi bhojane amattaññūhi jāgariyaṃ ananuyuttehi saddhiṃ cārikaṃ carasi, sassaghātaṃ maññe carasi, kulūpaghātaṃ maññe carasi, olujjati kho te, āvuso ānanda, parisā, palujjanti kho te āvuso navappāyā, na vāyaṃ kumārako mattamaññāsīti.


以下是巴利文的完整直译：
“那么，什么是‘为何’？‘学习’是指学习者，或者说，学习是学习，正是他的道德。因为他由于未完成的学习和对其的执着，完全地学习道德，似乎不如已完成的学习者那样，在那里他努力保持平静，也不如许多学习者那样，未能放下执着。或者说，由于高贵的种姓，出生于三种学习者之中，他就成为了学习者。或者说，‘他通过观察而来’是指观察，正确的见解是指果报的见解。与观察一起，是学习者。由于上面的三件事的未完成，因此是可行的。‘有’是指这个。‘没有正对面的接受’是指没有。
“‘我从佛陀那里得到二万，二千是从比丘那里；四万是从那些教义的传承者那里’。”（长老歌。1027）——那么，这样的说法怎么能成立呢？‘二千是从比丘那里’的说法是指在佛陀的教导中所接受的，因此并没有矛盾。‘许多的利益’是指许多的帮助。这里的‘帮助’是指因果的词。‘有’是指可能存在的。
“‘非常的广泛’是指非常的信任。‘不’是指与阿难长老相关，‘教导’是指与此相关。由于阿难长老的众多弟子，因而大卡萨帕长老这样说：‘这并不是小孩的行为。’确实，在佛陀涅槃时，大卡萨帕长老在佛陀涅槃后，坐在聚集的比丘群中，提拔了五百位比丘，向他们说：‘朋友们，住在王舍城的比丘们，应当聚集法与戒，你们应当在王舍城聚集，断绝各自的障碍。’然后他自己回到了王舍城。阿难长老也带着佛陀的袈裟，前往大众中，随后离开王舍城，前往南山进行行脚。在这个时候，阿难长老的三十位随行比丘，许多是年轻的比丘，包括一年、两年未受戒的比丘，纷纷散开。为什么他们出家，为什么会散开呢？因为他们的父母思考：‘阿难长老是佛陀所信任的，若请求八个愿望，他能够带着佛陀的教导前往，我们的孩子在他那里出家，他会带着佛陀的教导回来，届时我们可以为他举行盛大的仪式。’因此，他们的亲属让他们出家。然而，当佛陀涅槃后，他们的渴望被压制，之后他们在一天之内就被出家。
“然后，看到阿难长老在南山行脚，大卡萨帕长老这样说：‘这并不是小孩的行为。’这是在卡萨帕的教导中所说的：
“‘那么，朋友阿难，你与这新来的比丘们一起，毫无节制地在饮食上，毫无警觉地在行脚，似乎你在进行对家庭的伤害，似乎你在进行对族群的伤害，你的群体正在散开，朋友阿难，你的群体正在散开，你并不是小孩的行为。’”


‘‘Api me bhante kassapa sirasmiṃ palitāni jātāni, atha ca pana mayaṃ ajjāpi āyasmato mahākassapassa kumārakavādā na muccāmāti. Tathā hi pana tvaṃ, āvuso ānanda, imehi navehi bhikkhūhi indriyesu aguttadvārehi bhojane amattaññūhi jāgariyaṃ ananuyuttehi saddhiṃ cārikaṃ carasi, sassaghātaṃ maññe carasi, kulūpaghātaṃ maññe carasi, olujjati kho te, āvuso ānanda, parisā, palujjanti kho te āvuso navappāyā, na vāyaṃ kumārako mattamaññāsī’’ti (saṃ. ni. 2.154).

Tattha (saṃ. ni. aṭṭha. 2.2.154) sassaghātaṃ maññecarasīti sassaṃ ghātento viya āhiṇḍasi. Kulūpaghātaṃ maññe carasīti kulāni upaghātento viya hananto viya āhananto viya āhiṇḍasi. Olujjatīti palujjati bhijjati. Palujjanti kho te āvuso navappāyāti, āvuso, evaṃ ete tuyhaṃ pāyena yebhuyyena navakā ekavassikaduvassikadaharā ceva sāmaṇerā ca palujjanti. Na vāyaṃ kumārako mattamaññāsīti ayaṃ kumārako attano pamāṇaṃ na vata jānātīti theraṃ tajjento āha. Kumārakavādā na muccāmāti kumārakavādato na muccāma. Tathā hi pana tvanti idamassa evaṃ vattabbatāya kāraṇadassanatthaṃ vuttaṃ. Ayañhettha adhippāyo – yasmā tvaṃ imehi navakehi bhikkhūhi indriyasaṃvararahitehi saddhiṃ vicarasi, tasmā kumārakehi saddhiṃ caranto ‘‘kumārako’’ti vattabbataṃ arahasīti.

‘‘Na vāyaṃ kumārako mattamaññāsī’’ti ettha vā-saddo padapūraṇe. Vā-saddo hi upamānasamuccayasaṃsayavavassaggapadapūraṇavikappādīsu bahūsu atthesu dissati. Tathā hesa ‘‘paṇḍito vāpi tena so’’tiādīsu (dha. pa. 63) upamāne dissati, sadisabhāveti attho. ‘‘Taṃ vāpi dhīrā muni vedayantī’’tiādīsu (su. ni. 213) samuccaye. ‘‘Ke vā ime kassa vā’’tiādīsu (pārā. 296) saṃsaye. ‘‘Ayaṃ vā imesaṃ samaṇabrāhmaṇānaṃ sabbabālo sabbamūḷho’’tiādīsu (dī. ni. 1.181) vavassagge. ‘‘Ye hi keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā’’tiādīsu (ma. ni. 1.170; saṃ. ni. 2.13) vikappeti. Idha pana padapūraṇe daṭṭhabbo. Teneva ca ācariyadhammapālattherena vuttaṃ ‘‘vāsaddassa atthuddhāraṃ karontena ‘na vāyaṃ kumārako mattamaññāsī’tiādīsu (saṃ. ni. 2.154) padapūraṇe’’ti. Aṭṭhakathāyampi (saṃ. ni. aṭṭha. 2.

以下是巴利文的完整直译：
"'尊者卡萨帕，虽然我的头上已生白发，但我们至今仍未脱离被尊者大卡萨帕称为小孩的说法。因为你，朋友阿难，与这些新来的比丘们一起，他们在感官上不加防护，在饮食上不知节制，不勤于警觉，你与他们一起行脚，似乎你在进行对庄稼的伤害，似乎你在进行对家庭的伤害，你的群体正在散开，朋友阿难，你的新来者正在散开，这个小孩并不知道自己的分寸。'"
在这里，"似乎你在进行对庄稼的伤害"是指你像是在毁坏庄稼一样四处游荡。"似乎你在进行对家庭的伤害"是指你像是在伤害家庭、打击家庭、冒犯家庭一样四处游荡。"散开"是指分散、破碎。"你的新来者正在散开"是指，朋友，你的这些新来者，大多是一年或两年的年轻比丘和沙弥，正在散开。"这个小孩并不知道自己的分寸"是指这个小孩确实不知道自己的界限，他这样责备长老说。"我们至今仍未脱离被称为小孩的说法"是指我们还没有摆脱被称为小孩的说法。"因为你"是为了说明他应该这样说的原因。这里的意思是 - 因为你与这些新来的比丘们一起行动，他们缺乏感官的自制，所以你与小孩们一起行动，应该被称为"小孩"。
在"这个小孩并不知道自己的分寸"这句话中，"vā"这个词是用来填充句子的。"vā"这个词在许多意义上都可以看到，如比喻、总结、怀疑、放弃、填充句子、选择等。例如在"即使是智者也如此"等句子中，它表示比喻，意思是相似。在"智者也称之为圣者"等句子中，它表示总结。在"这些是谁的或者那些是谁的"等句子中，它表示怀疑。在"这个沙门或婆罗门是最愚蠢的、最迷惑的"等句子中，它表示放弃。在"比丘们，任何沙门或婆罗门"等句子中，它表示选择。在这里，它应被视为填充句子。因此，阿恰里亚达哈帕拉长老说："在解释'vā'这个词的意义时，在'这个小孩并不知道自己的分寸'等句子中，它是用来填充句子的。"在注释中也

2.154) ettakameva vuttaṃ ‘‘na vāyaṃ kumārako mattamaññāsīti ayaṃ kumārako attano pamāṇaṃ na vata jānātīti theraṃ tajjento āhā’’ti. Etthāpi vatāti vacanasiliṭṭhatāya vuttaṃ. Yaṃ panettha kenaci vuttaṃ ‘‘na vāyanti ettha vāti vibhāsā, aññāsipi na aññāsipīti attho’’ti . Taṃ tassa matimattanti daṭṭhabbaṃ. Na hettha ayamattho sambhavati, tasmā attano pamāṇaṃ nāññāsīti evamattho veditabbo. Tatrāti evaṃ sati. Chandāgamanaṃ viyāti ettha chandā āgamanaṃ viyāti padacchedo kātabbo, chandena āgamanaṃ pavattanaṃ viyāti attho, chandena akattabbakaraṇaṃ viyāti vuttaṃ hoti. Chandaṃ vā āgacchati sampayogavasenāti chandāgamanaṃ, tathā pavatto apāyagamanīyo akusalacittuppādo. Atha vā ananurūpaṃ gamanaṃ agamanaṃ, chandena agamanaṃ chandāgamanaṃ, chandena sinehena ananurūpaṃ gamanaṃ pavattanaṃ akattabbakaraṇaṃ viyāti vuttaṃ hoti. Asekkhapaṭisambhidāppatteti asekkhabhūtā paṭisambhidā asekkhapaṭisambhidā, taṃ patte, paṭiladdhaasekkhapaṭisambhideti attho. Anumatiyāti anuññāya, yācanāyāti vuttaṃ hoti.


以下是巴利文的完整直译：
“在这里，‘这个小孩并不知道自己的分寸’是指这个小孩确实不知道自己的界限，因此责备长老说。这里的‘说’是指由于语言的清晰而被提及。至于有人说‘这里没有小孩’的说法是指讨论，意思是没有其他的意思。这个意思应被理解为‘没有他人’。因此，‘他自己并不知道’的意思应被理解为如此。‘因此’是指如此的情况。
‘如同欲望的到来’是指在这里的欲望是指欲望的到来，词语应被分开，意思是通过欲望的到来而发生，意思是通过欲望的行为而产生。欲望是指通过结合而到来的，正如欲望的到来，欲望的流动是指恶行的产生。或者说，不适当的到来是指不适当的行为，通过欲望的到来是不适当的行为而发生的。
‘无学的解脱’是指那些没有学习的解脱，‘无学的解脱’是指已经获得的解脱，或者说，获得了无学的解脱的意思。‘根据允许’是指根据允许的请求，意思是被允许的。”


‘‘Kiñcāpi sekkho’’ti idaṃ na sekkhānaṃ agatigamanasabbhāvena vuttaṃ, asekkhānaṃyeva pana uccinitattāti daṭṭhabbaṃ. Paṭhamamaggeneva hi cattāri agatigamanāni pahīyanti, tasmā kiñcāpi sekkho, tathāpi thero āyasmantampi ānandaṃ uccinatūti evamettha sambandho veditabbo. Na pana kiñcāpi sekkho, tathāpi abhabbo agatiṃ gantunti yojetabbaṃ. ‘‘Abhabbo’’tiādinā pana dhammasaṅgītiyā tassa arahabhāvaṃ dassentā vijjamāne guṇe kathenti. Tattha chandāti chandena, sinehenāti attho. Agatiṃ gantunti agantabbaṃ gantuṃ, akattabbaṃ kātunti vuttaṃ hoti. Imāni pana cattāri agatigamanāni bhaṇḍabhājanīye ca vinicchayaṭṭhāne ca labbhanti. Tattha bhaṇḍabhājanīye tāva attano bhārabhūtānaṃ bhikkhūnaṃ amanāpe bhaṇḍe sampatte taṃ parivattitvā manāpaṃ dento chandāgatiṃ gacchati nāma. Attano pana abhārabhūtānaṃ manāpe bhaṇḍe sampatte taṃ parivattitvā amanāpaṃ dento dosāgatiṃ gacchati nāma. Bhaṇḍesu bhājanīyavatthuñca ṭhitikañca ajānanto mohāgatiṃ gacchati nāma. Mukharānaṃ vā rājādinissitānaṃ vā ‘‘ime me amanāpe bhaṇḍe dinne anatthaṃ kareyyu’’nti bhayena parivattitvā manāpaṃ dento bhayāgatiṃ gacchati nāma. Yo pana evaṃ na gacchati, sabbesaṃ tulābhūto pamāṇabhūto majjhattova hutvā yaṃ yassa pāpuṇāti, tadeva tassa deti, ayaṃ catubbidhampi agatiṃ na gacchati nāma. Vinicchayaṭṭhāne pana attano bhārabhūtassa garukāpattiṃ lahukāpattiṃ katvā kathento chandāgatiṃ gacchati nāma. Itarassa lahukāpattiṃ garukāpattiṃ katvā kathento dosāgatiṃ gacchati nāma. Āpattivuṭṭhānaṃ pana samuccayakkhandhakañca ajānanto mohāgatiṃ gacchati nāma. Mukharassa vā rājapūjitassa vā ‘‘ayaṃ me garukaṃ katvā āpattiṃ kathentassa anatthampi kareyyā’’ti garukameva lahukāpattiṃ kathento bhayāgatiṃ gacchati nāma. Yo pana sabbesaṃ yathābhūtameva kathesi, ayaṃ catubbidhampi agatigamanaṃ na gacchati nāma. Theropi tādiso catunnampi agatigamanānaṃ paṭhamamaggeneva pahīnattā, tasmā saṅgāyanavasena dhammavinayavinicchaye sampatte chandādivasena aññathā akathetvā yathābhūtameva kathetīti vuttaṃ ‘‘abhabbo…pe… agatiṃ gantu’’nti. Pariyattoti adhīto, uggahitoti attho.

Uccinitenāti uccinitvā gahitena. Etadahosīti etaṃ parivitakkanaṃ ahosi. Rājagahaṃ kho mahāgocaranti ettha ‘‘rājagahanti rājagahasāmantaṃ gahetvā vutta’’nti cūḷagaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ. Gāvo caranti etthāti gocaro, gocaro viya gocaro, bhikkhācaraṇaṭṭhānaṃ. So mahanto assa, etthāti vā mahāgocaraṃ, rājagahaṃ. Thāvarakammanti ciraṭṭhāyikammaṃ. Visabhāgapuggalo subhaddasadiso. Ukkoṭeyyāti nivāreyyāti attho. Ñattidutiyena kammena sāvesīti –

‘‘Suṇātu me, āvuso, saṅgho, yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho imāni pañca bhikkhusatāni sammanneyya ‘rājagahe vassaṃ vasantāni dhammañca vinayañca saṅgāyituṃ, na aññehi bhikkhūhi rājagahe vassaṃ vasitabba’nti, esā ñatti.


“‘即使是学习者’是指这并不是针对学习者的无所作为，而是应当理解为是针对无学习者的提升。因为通过第一种道路，四种无所作为的状态被舍弃，因此即使是学习者，然而长老阿难也应被提升，这样的关系应当理解为如此。并不是说即使是学习者，然而他是不可能达到无所作为的状态，这是可以推理的。
‘不可能’等词是用来说明他的不可得性。这里提到的‘欲望’是指欲望的到来，意思是通过欲望的到来而发生，欲望的到来是指行为的产生。通过欲望的到来是指不适当的行为的发生。
这四种无所作为的状态在物品的分类和判断中都可以找到。在物品的分类中，若是对自己的重担的比丘，若他们的物品抵达时，他将其转移并给予可取的物品，则是通过欲望的到来。若是对自己轻担的可取物品，若他们的物品抵达时，他将其转移并给予不可取的物品，则是通过过失的到来。在物品中，若是对物品的内容和位置不明，便是通过愚痴的到来。
对于口头或依赖国王的人，他因恐惧而转移并给予可取的物品，便是通过恐惧的到来。若是这样的人，他是对所有人都公平的，按照他所能达到的，给予他所能给予的，这样的人并不属于四种无所作为的状态。在判断中，若是对自己的重担进行轻重的比较，则是通过欲望的到来。若是对他人的轻重进行比较，则是通过过失的到来。
若是对违犯的行为和聚集的法则不明，便是通过愚痴的到来。若是对口头或国王的尊敬，‘他将因重担而讲述违犯的事’的言语，便是通过恐惧的到来。若是对所有人如实地讲述，则是并不属于四种无所作为的状态。长老也是如此，因为他通过第一种道路舍弃了四种无所作为的状态，因此在法和戒的聚集中，除去其他的，真实地讲述。
‘被提升’是指被提升并被接受。‘这就是’是指这是对讨论的解释。‘王舍城’是指王舍城及其周边，正如在《小聚落》和《中聚落》中所提到的。‘牛群在这里游走’是指游走的地方，游走的地方是指乞食的地方。因此，这里是非常大的，指的是王舍城。‘长久的工作’是指长久的工作。‘如同分裂的人’是指像苏布哈达那样的人。‘应当被阻止’是指应当被阻止。
‘听我说，朋友，若是对僧团的请求，僧团应当聚集这五百位比丘，‘在王舍城住的比丘们，应当聚集法与戒，不应与其他比丘在王舍城居住’。”


‘‘Suṇātu me, āvuso, saṅgho, saṅgho imāni pañca bhikkhusatāni sammannati ‘rājagahe vassaṃ vasantāni dhammañca vinayañca saṅgāyituṃ, na aññehi bhikkhūhi rājagahe vassaṃ vasitabba’nti, yassāyasmato khamati imesaṃ pañcannaṃ bhikkhusatānaṃ sammuti ‘rājagahe vassaṃ vasantānaṃ dhammañca vinayañca saṅgāyituṃ, na aññehi bhikkhūhi rājagahe vassaṃ vasitabba’nti, so tuṇhassa. Yassa nakkhamati, so bhāseyya.

‘‘Sammatāni saṅghena imāni pañca bhikkhusatāni ‘rājagahe vassaṃ vasantāni dhammañca vinayañca saṅgāyituṃ, na aññehi bhikkhūhi rājagahe vassaṃ vasitabba’nti, khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti (cūḷava. 437) –

Evaṃ ñattidutiyena kammena sāvesi. Idaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘taṃ saṅgītikkhandhake vuttanayeneva ñātabba’’nti.

Ayaṃ pana kammavācā tathāgatassa parinibbānato ekavīsatime divase katā. Vuttañhetaṃ dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 1.paṭhamasaṅgītikathā) ‘‘ayaṃ pana kammavācā tathāgatassa parinibbānato ekavīsatime divase katā. Bhagavā hi visākhapuṇṇamāyaṃ paccūsasamaye parinibbuto, athassa sattāhaṃ suvaṇṇavaṇṇaṃ sarīraṃ gandhamālādīhi pūjayiṃsu. Evaṃ sattāhaṃ sādhukīḷanadivasā nāma ahesuṃ. Tato sattāhaṃ citakāya agginā jhāyi, sattāhaṃ sattipañjaraṃ katvā santhāgārasālāyaṃ dhātupūjaṃ kariṃsūti ekavīsati divasā gatā. Jeṭṭhamūlasukkapakkhapañcamiyaṃ pana dhātuyo bhājayiṃsu. Etasmiṃ dhātubhājanadivase sannipatitassa mahābhikkhusaṅghassa subhaddena vuḍḍhapabbajitena kataṃ anācāraṃ ārocetvā vuttanayeneva bhikkhū uccinitvā ayaṃ kammavācā katā. Imañca pana kammavācaṃ katvā thero bhikkhū āmantesi ‘āvuso idāni tumhākaṃ cattālīsadivasā okāso, tato paraṃ ayaṃ nāma no palibodho atthīti vattuṃ na labbhā, tasmā etthantare yassa rogapalibodho vā ācariyupajjhāyapalibodho vā mātāpitupalibodho vā atthi, pattaṃ vā pana pacitabbaṃ cīvaraṃ vā kātabbaṃ, so taṃ palibodhaṃ chinditvā karaṇīyaṃ karotū’ti. Evañca pana vatvā thero attano pañcasatāya parisāya parivuto rājagahaṃ gato, aññepi mahātherā attano attano parivāraṃ gahetvā sokasallasamappitaṃ mahājanaṃ assāsetukāmā taṃ taṃ disaṃ pakkantā. Puṇṇatthero pana sattasatabhikkhuparivāro ‘tathāgatassa parinibbānaṭṭhānaṃ āgatāgataṃ mahājanaṃ assāsessāmī’ti kusinārāyameva aṭṭhāsi. Āyasmā ānando yathā pubbe aparinibbutassa, evaṃ parinibbutassapi bhagavato sayameva pattacīvaramādāya pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ yena sāvatthi tena cārikaṃ pakkāmi. Gacchato panassa parivārā bhikkhū gaṇanapathaṃ vītivattā’’ti. Tasmā tathāgatassa parinibbānato tīsu sattāhesu atikkantesu ekavīsatime divase imaṃ kammavācaṃ sāvetvā thero rājagahaṃ pakkantoti veditabbaṃ.

Yadi evaṃ kasmā pana idha maṅgalasuttaṭṭhakathāyañca (khu. pā. aṭṭha. 



以下是巴利文的完整直译:
"请僧团听我说,朋友们,僧团任命这五百位比丘'在王舍城(现在的拉杰吉尔)安居,结集法和律,其他比丘不得在王舍城安居',如果尊者们同意任命这五百位比丘'在王舍城安居,结集法和律,其他比丘不得在王舍城安居',请保持沉默。如果不同意,请说出来。
"僧团已任命这五百位比丘'在王舍城安居,结集法和律,其他比丘不得在王舍城安居',僧团同意,因此保持沉默,我如此认定。"(小品437) -
他以这样的第二次宣布完成羯磨。关于这一点所说的"应当按照结集篇中所说的方式来理解"就是指这个。
这个羯磨文是在如来般涅槃后第二十一天宣读的。在长部注释中是这样说的(长部注释1.第一次结集的故事):"这个羯磨文是在如来般涅槃后第二十一天宣读的。世尊在毗舍佉月圆之日黎明时分般涅槃,之后七天人们以香花等供养他金色的身体。这七天被称为庆祝日。然后七天用火焰焚烧遗体,七天用矛围绕着,在集会堂供奉舍利,这样过去了二十一天。在阇提月白半第五日分配舍利。在这个分配舍利的日子,大比丘僧团集会,长老向他们报告了须跋陀老年出家者的不当行为,然后按照前面所说的方式挑选比丘,宣读了这个羯磨文。宣读完这个羯磨文后,长老对比丘们说:'朋友们,现在你们有四十天的时间,之后就不能说"我们有这样那样的障碍"了,所以在这期间,如果有人有疾病的障碍、和尚阿阇黎的障碍、父母的障碍,或者需要煮钵、做衣服,就应该去除那个障碍,做该做的事。'长老这样说完后,带着五百人的随从去了王舍城,其他大长老们也各自带着随从前往各个方向,想要安慰悲伤的大众。富楼那长老带着七百比丘留在拘尸那罗(现在的库希纳加尔),说:'我要安慰来到如来般涅槃之处的大众。'尊者阿难就像以前世尊未般涅槃时一样,自己拿着钵和衣,和五百比丘一起向舍卫城出发游行。他的随从比丘们的数量超出了计算的范围。"因此应当知道,在如来般涅槃后三个七日过去,在第二十一天宣读了这个羯磨文,然后长老前往王舍城。
如果是这样,那么为什么在这里和吉祥经注释中(小部注释

5.paṭhamamahāsaṅgītikathā) ‘‘sattasu sādhukīḷanadivasesu sattasu ca dhātupūjādivasesu vītivattesū’’ti vuttaṃ? Sattasu dhātupūjādivasesu gahitesu tadavinābhāvato majjhe citakāya jhāpanasattāhampi gahitamevāti katvā visuṃ na vuttaṃ viya dissati. Yadi evaṃ atha kasmā ‘‘aḍḍhamāso atikkanto, diyaḍḍhamāso seso’’ti ca vuttanti? Nāyaṃ doso. Appakañhi ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hoti, tasmā samudāyo appakena adhikopi anadhiko viya hotīti katvā aḍḍhamāsato adhikepi pañca divase ‘‘aḍḍhamāso atikkanto’’ti vuttaṃ ‘‘dvāsītikhandhakavattānaṃ katthaci asītikhandhakavattānī’’ti vacanaṃ viya. Tathā appakena ūnopi ca samudāyo anūno viya hotīti katvā ‘‘diyaḍḍhamāsato ūnepi pañca divase diyaḍḍhamāso seso’’ti ca vuttaṃ. Satipaṭṭhānavibhaṅgaṭṭhakathāyañhi (vibha. aṭṭha. 356) chamāsato ūnepi aḍḍhamāse ‘‘cha māse sajjhāyo kātabbo’’ti vuttavacanaṃ viya. Tattha hi tacapañcakādīsu catūsu pañcakesu dvīsu ca chakkesu ekekasmiṃ anulomato pañcāhaṃ, paṭilomato pañcāhaṃ, anulomapaṭilomato pañcāhaṃ, tathā purimapurimehi pañcakachakkehi saddhiṃ anulomato pañcāhaṃ, paṭilomato pañcāhaṃ, anulomapaṭilomato pañcāhanti evaṃ visuṃ tipañcāhaṃ ekato tipañcāhañca sajjhāyaṃ katvā chamāsaṃ sajjhāyo kātabboti vacanaṃ viya. Tattha hi vakkapañcakādīsu tīsu pañcakesu dvīsu ca chakkesu visuṃ heṭṭhimehi ekato ca sajjhāye pañcannaṃ pañcannaṃ pañcakānaṃ vasena pañcamāsaparipuṇṇā labbhanti, tacapañcake pana visuṃ tipañcāhamevāti aḍḍhamāsoyeveko labbhatīti aḍḍhamāsādhikapañcamāsā labbhanti.

Evaṃ sati yathā tattha aḍḍhamāse ūnepi māsaparicchedena paricchijjamāne sajjhāye cha māsā paricchedakā hontīti paricchijjamānassa sajjhāyassa sattamāsādimāsantaragamananivāraṇatthaṃ chamāsaggahaṇaṃ kataṃ, na sakalachamāse sajjhāyappavattidassanatthaṃ, evamidhāpi māsavasena kāle paricchijjamāne ūnepi pañcadivase diyaḍḍhamāso paricchedako hotīti paricchijjamānassa kālassa dvimāsādimāsantaragamananivāraṇatthaṃ ‘‘diyaḍḍhamāso seso’’ti diyaḍḍhamāsaggahaṇaṃ katanti evamettha attho gahetabbo. Aññathā ca aṭṭhakathāvacanānaṃ aññamaññavirodho āpajjati. Ekāhameva vā bhagavato sarīraṃ citakāya jhāyīti khuddakabhāṇakānaṃ adhippāyoti gahetabbaṃ. Evañhi sati parinibbānato sattasu sādhukīḷanadivasesu vītivattesu aṭṭhamiyaṃ citakāya bhagavato sarīraṃ jhāpetvā tato paraṃ sattasu divasesu dhātupūjaṃ akaṃsūti aḍḍhamāso atikkanto, gimhānaṃ diyaḍḍho ca māso seso hoti. Parinibbānasuttantapāḷiyampi hi citakāya jhāpanasattāhaṃ na āgataṃ, dveyeva sattāhāni āgatāni, upaparikkhitvā pana yaṃ ruccati, taṃ gahetabbaṃ. Ito aññena vā pakārena yathā na virujjhati, tathā kāraṇaṃ pariyesitabbaṃ. Yaṃ panettha kenaci vuttaṃ ‘‘aḍḍhamāso atikkantoti ettha eko divaso naṭṭho. So pāṭipadadivaso kolāhaladivaso nāma, tasmā idha na gahito’’ti. Taṃ na sundaraṃ parinibbānasuttantapāḷiyaṃ pāṭipadadivasatoyeva paṭṭhāya sattāhassa vuttattā aṭṭhakathāyañca parinibbānadivasenapi saddhiṃ tiṇṇaṃ sattāhānaṃ gahitattā. Tathā hi parinibbānadivasena saddhiṃ tiṇṇaṃ sattāhānaṃ gahitattā jeṭṭhamūlasukkapañcamī ekavīsatimo divaso hoti.



 以下是该段文字的汉语翻译：

5.（第一大集经论）“在七天的适当游戏日和七天的元素供养日中，应该这样理解。”在七天的元素供养日中，因其不灭性而被包含在内，所以看似不单独提及。若是这样，为什么又说“半个月已过，余下半个月”呢？这并不是错误。因为在数量上不多，不会有过多或不足，因此可以说，随着集合的增加，即使是少量也算是多于或少于，故而在半个月的基础上，五天也被称为“半个月已过”，这就像说“在二十个分支中，某处有八十个分支”一样。这样，少量的不足也可以看作是与集合无关，因此说“在半个月的基础上，即使是少量的五天也算是半个月的余下部分”。在《正念所缘的分别论》中（vibha. aṭṭha. 356）也曾提到“在六个月的基础上，应该在半个月内完成”这样的说法。因为在五个五中，四个五和两个六中，逐一按照顺序，五天、反顺序五天、顺序和反顺序五天，以及与前五个五相结合的顺序五天、反顺序五天、顺序和反顺序五天，故而在六个月的基础上，应该在半个月内完成这样的说法。

在此，正如在半个月的基础上，随着六个月的限制而限制，六个月的限制者便成为限制者，限制的七个月等，目的是为了防止跨越两个月的限制，因此在“余下的半个月”中，半个月的限制被设定。正如在这里，按月数的时间限制，随着限制的五天，余下的半个月成为限制者，目的是为了防止跨越两个月的限制，因此“余下的半个月”被设定，这就是本段的意义。如果不是这样，注释中的说法就会出现相互矛盾。应理解为“只有一天，佛陀的身体被视为在禅定中”，这是小部经典的意图。因为这样，在涅槃之后，在七个适当游戏日中，佛陀的身体在第八天被禅定，之后在七个日子中进行元素供养，因此“半个月已过”，夏季的余下的月份就是这样。实际上，在涅槃经的经典中，禅定的七天并没有到达，只有两个七天到达，经过考察后，应该理解为所喜爱的内容。若从其他方面来看，应该进行探究。至于有人说“半个月已过，这里有一天丢失”，这并不美好，因为在涅槃经的经典中，从开始的修行日到七天的说法都是在提及的，因此在注释中也与涅槃日相关联，三次七天被提到。因此，实际上在涅槃日的说法中，三次七天被提到，成为长根的第十五天。


Sattasu sādhukīḷanadivasesūti ettha sādhukīḷanaṃ nāma saṃvegavatthuṃ kittetvā kittetvā aniccatāpaṭisaṃyuttāni gītāni gāyitvā pūjāvasena kīḷanato sundaraṃ kīḷananti sādhukīḷanaṃ. Atha vā saparahitasādhanaṭṭhena sādhu, tesaṃ saṃvegavatthuṃ kittetvā kittetvā kīḷanaṃ sādhukīḷanaṃ, uḷārapuññapasavanato samparāyikatthāvirodhikīḷāvihāroti attho. Ettha ca purimasmiṃ sattāhe sādhukīḷāya ekadesena katattā sādhukīḷanadivasā nāma te jātā. Visesato pana dhātupūjādivasesuyeva sādhukīḷanaṃ akaṃsu. Tatoyeva ca mahāparinibbānasuttantapāḷiyaṃ –

‘‘Atha kho kosinārakā mallā bhagavato sarīrāni sattāhaṃ santhāgāre sattipañjaraṃ karitvā dhanupākāraṃ parikkhipāpetvā naccehi gītehi vāditehi mālehi gandhehi sakkariṃsu garuṃ kariṃsu mānesuṃ pūjesu’’nti (dī. ni. 2.235).

Etassa aṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 2.235) vuttaṃ –

‘‘Kasmā panete evamakaṃsūti? Ito purimesu dvīsu sattāhesu te bhikkhusaṅghassa ṭhānanisajjokāsaṃ karontā khādanīyabhojanīyādīni saṃvidahantā sādhukīḷikāya okāsaṃ na labhiṃsu. Tato nesaṃ ahosi ‘imaṃ sattāhaṃ sādhukīḷitaṃ kīḷissāma, ṭhānaṃ kho panetaṃ vijjati, yaṃ amhākaṃ pamattabhāvaṃ ñatvā kocideva āgantvā dhātuyo gaṇheyya, tasmā ārakkhaṃ ṭhapetvā kīḷissāmā’ti, tena te evamakaṃsū’’ti.

Tasmā visesato sādhukīḷikā dhātupūjādivasesuyevāti daṭṭhabbaṃ. Te pana dhātupūjāya katattā ‘‘dhātupūjādivasā’’ti pākaṭā jātāti āha ‘‘sattasu ca dhātupūjādivasesū’’ti. Upakaṭṭhāti āsannā. Vassaṃ upanenti upagacchanti etthāti vassūpanāyikā. Ekaṃ maggaṃ gatoti cārikaṃ caritvā mahājanaṃ assāsetuṃ ekena maggena gato. Evaṃ anuruddhattherādayopi tesu tesu janapadesu cārikaṃ caritvā mahājanaṃ assāsentā gatāti daṭṭhabbaṃ. Yena sāvatthi, tena cārikaṃ pakkāmīti yattha sāvatthi, tattha cārikaṃ pakkāmi, yena vā disābhāgena sāvatthi pakkamitabbā hoti, tena disābhāgena cārikaṃ pakkāmīti attho.

Tatrāti tassaṃ sāvatthiyaṃ. Sudanti nipātamattaṃ. Aniccatādipaṭisaṃyuttāyāti ‘‘sabbe saṅkhārā aniccā’’tiādinayappavattāya. Asamucchinnataṇhānusayattā avijjātaṇhābhisaṅkhatena kammunā bhavayonigatiṭhitisattāvāsesu khandhapañcakasaṅkhātaṃ attabhāvaṃ janeti abhinibbattetīti jano, kilese janeti, ajani, janissatīti vā jano, mahanto janoti mahājano, taṃ mahājanaṃ, bahujananti attho. Saññāpetvāti samassāsetvā. Gandhakuṭiyā dvāraṃ vivaritvāti paribhogacetiyabhāvato gandhakuṭiṃ vanditvā gandhakuṭiyā dvāraṃ vivarīti veditabbaṃ. Teneva dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ (dī. ni. aṭṭha. 

 以下是该段文字的汉语翻译：

“在七天的适当游戏日中”，这里的“适当游戏”是指通过吟唱与无常相关的歌谣，进行供养的仪式，因此称为“适当的游戏”。或者说，因其具备所需的条件而称为“适当”，在这些条件中，进行适当的游戏，因其具有广大的功德而不违背未来的游戏活动。这里，因在前面的七天中，部分进行了适当的游戏，因此称为“适当游戏日”。特别是，供养的仪式也是适当的游戏。

因此，在《大涅槃经》中有提到：

“当时，科西那拉的武士们在佛陀的尸体旁，七天都在安静的房间里，准备了弓箭的器具，伴随着舞蹈、歌唱、花环和香气，进行了崇敬的供养。”（《大藏经》2.235）

在这段注释中（《大藏经》注释2.235）提到：

“为什么他们会这样做呢？在之前的两个七天中，他们为僧团安排了住所，并准备了可食用的食物，因此没有机会进行适当的游戏。因此，他们想：‘在这七天中，我们将进行适当的游戏，确实有地方可供我们进行，因为如果我们知道自己放松了，可能会有人来计算供养的数量，因此我们将设置保护措施进行游戏。’因此，他们便这样做了。”

因此，特别是适当的游戏应当与供养仪式相联系。由于这些供养仪式的进行，称为“供养仪式的日子”，因此说“在七天和供养仪式的日子中”。“靠近”是指接近的地方。“雨季的到来”是指在这里的雨季即将来临。“走一条路”是指通过旅行来安抚大众，走一条路去。这样，阿努鲁达长老等人也应当被视为在各个地方旅行，安抚大众。

“在那儿”是指在萨瓦提。“好”是指简单的表达。“与无常等相关”是指“所有的有为法都是无常的”等等的说法。因未断除的贪欲和无明的贪欲所产生的行为，导致了生死的轮回，形成了五蕴所称的自我存在。人们因烦恼而产生，因出生而生，因生而将产生更多，众生，伟大的众生，指的就是这个伟大的众生，称为“众多的人民”。

“使其安抚”是指使其平静。通过打开香房的门，因其作为供养的场所，应当理解为在香房中礼拜香房并打开香房的门。因此，在《长部经典》的注释中也提到。

1.paṭhamamahāsaṅgītikathā) ‘‘gandhakuṭiṃ vanditvā’’ti vuttaṃ. Milātaṃ mālākacavaraṃ milātamālākacavaraṃ. Yathāṭhāne ṭhapetvāti paṭhamaṭhitaṭṭhānaṃ anatikkamitvā yathāṭhitaṭṭhāneyeva ṭhapetvāti attho. Bhagavato ṭhitakāle karaṇīyaṃ vattaṃ sabbamakāsīti senāsane kattabbavattaṃ sandhāya vuttaṃ. Karonto ca nhānakoṭṭhake sammajjanaudakūpaṭṭhānādikālesu gandhakuṭiṃ gantvā ‘‘nanu bhagavā ayaṃ tumhākaṃ nhānakālo, ayaṃ dhammadesanākālo, ayaṃ bhikkhūnaṃ ovādadānakālo, ayaṃ sīhaseyyaṃ kappanakālo, ayaṃ mukhadhovanakālo’’tiādinā nayena paridevamānova akāsi. Tamenaṃ aññatarā devatā ‘‘bhante ānanda, tumhe evaṃ paridevamānā kathaṃ aññe assāsayissathā’’ti saṃvejesi. So tassā vacanena saṃviggahadayo santhambhitvā tathāgatassa parinibbānato pabhuti ṭhānanisajjabahulatāya ussannadhātukaṃ kāyaṃ samassāsetuṃ khīravirecanaṃ pivi. Idāni taṃ dassento ‘‘atha thero’’tiādimāha.

Ussannadhātukanti upacitasemhādidhātukaṃ kāyaṃ. Samassāsetunti santappetuṃ. Dutiyadivaseti devatāya saṃvejitadivasato. ‘‘Jetavanavihāraṃ paviṭṭhadivasato vā dutiyadivase’’ti vadanti. Viriccati etenāti virecanaṃ, osadhaparibhāvitaṃ khīrameva virecananti khīravirecanaṃ. Yaṃ sandhāyāti yaṃ bhesajjapānaṃ sandhāya. Aṅgasubhatāya subhoti evaṃ laddhanāmattā subhena māṇavena. Pahitaṃ māṇavakanti ‘‘satthā parinibbuto ānandatthero kirassa pattacīvaraṃ gahetvā āgato, mahājano ca taṃ dassanāya upasaṅkamatī’’ti sutvā ‘‘vihāraṃ kho pana gantvā mahājanamajjhe na sakkā sukhena paṭisanthāraṃ vā kātuṃ dhammakathaṃ vā sotuṃ, gehaṃ āgataṃyeva naṃ disvā sukhena paṭisanthāraṃ karissāmi, ekā ca me kaṅkhā atthi, tampi naṃ pucchissāmī’’ti cintetvā subhena māṇavena pesitaṃ māṇavakaṃ. Etadavocāti etaṃ ‘‘akālo kho’’tiādikaṃ ānandatthero avoca. Akālo khoti ajja gantuṃ yuttakālo na hoti. Kasmāti ce āha ‘‘atthi me ajjā’’tiādi. Bhesajjamattāti appamattakaṃ bhesajjaṃ. Appattho hi ayaṃ mattāsaddo ‘‘mattā sukhapariccāgā’’tiādīsu viya.

Dutiyadivaseti khīravirecanaṃ pītadivasato dutiyadivase. Cetakattherenāti cetiyaraṭṭhe jātattā ‘‘cetako’’ti evaṃladdhanāmena. Subhena māṇavena puṭṭhoti ‘‘yesu dhammesu bhavaṃ gotamo imaṃ lokaṃ patiṭṭhāpesi, te tassa accayena naṭṭhā nu kho, dharanti, sace dharanti, ānando jānissati, handa naṃ pucchāmī’’ti evaṃ cintetvā ‘‘yesaṃ so bhavaṃ gotamo dhammānaṃ vaṇṇavādī ahosi, yattha ca imaṃ janataṃ samādapesi nivesesi patiṭṭhāpesi, katamesānaṃ kho bho ānanda dhammānaṃ so bhavaṃ gotamo vaṇṇavādī ahosī’’tiādinā (dī. ni. 

 以下是该段文字的汉语翻译：

1.（第一大集经论）“在礼拜香房之后”，提到“米拉达的花环”，以及“米拉达的花环”。“在适当的位置放置”，是指在第一安置处不越过，而是应当在适当的地方放置。佛陀在安住时所应做的事情，指的是所有的行为，包括在卧榻上的应做之事。正在进行的，例如在洗澡时，清洗水的准备等时刻，前往香房时，佛陀说：“难道这不是你们的沐浴时间？这是讲法的时间，这是给僧侣们开示的时间，这是狮子卧榻的准备时间，这是洗口的时间。”以这样的方式表达了他的悲伤。因此，有一位神灵对他说：“尊者阿难，你们这样悲伤，其他人又如何能安慰呢？”于是，他因她的话而感到震惊，从而压抑住了自己的情感。自从如来涅槃以来，因场所的多样性，他饮用了牛奶清洗剂。接下来，他表示：“然后那位长老……”

“因而身心健康”是指聚集的身体。 “安抚”是指使其平静。第二天是指因神灵的感召而来的日子。“进入杰达瓦那寺时”或者“在第二天”也如此说。 “因此而安抚”是指清洗剂的使用，牛奶的清洗剂就是牛奶清洗剂。 “所指的”是指与药物相关的饮品。因身体的健康而称为健康，这样的称谓仅仅是因为健康的人。 “送来的年轻人”是指“佛陀已涅槃，阿难长老拿着他的袈裟而来，众人也因见到他而聚集。”他想：“然而在寺中，面对众人，无法安然地交谈，也无法听到法音，若回到家中看到他，我将会愉快地与他交谈，心中有一个疑虑，我也会问他。”于是，他派遣了那位健康的年轻人。

“他说”是指阿难长老所说的“这不是时间”。“今天去是合适的时间吗？”若是这样，他说：“我今天有事。” “药物的数量”是指少量的药物。这个“数量”一词在“数量是快乐的放弃”等方面的用法。

第二天是指牛奶清洗剂的饮用，正如在第二天。 “与长老的交谈”是指因他在圣地出生而称为“长老”。被健康的年轻人问及：“尊者，您所教导的法是否在这个世界上建立，是否因此而消失，若保持下去，阿难将会知道，那么我就去问他。”如此思考后，他说：“佛陀所教导的法在何处消失？”

1.448) subhena māṇavena puṭṭho. Athassa thero tīṇi piṭakāni sīlakkhandhādīhi tīhi khandhehi saṅgahetvā dassento ‘‘tiṇṇaṃ kho, māṇava, khandhānaṃ so bhagavā vaṇṇavādī’’tiādinā subhasuttamabhāsi. Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘dīghanikāye subhasuttaṃ nāma dasamaṃ suttamabhāsī’’ti.

Khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇanti ettha khaṇḍanti chinnaṃ. Phullanti bhinnaṃ. Tesaṃ paṭisaṅkharaṇaṃ puna sammā pākatikakaraṇaṃ, abhinavakaraṇanti vuttaṃ hoti. Rājagahanti evaṃnāmakaṃ nagaraṃ. Tañhi mandhatumahāgovindādīhi pariggahitattā ‘‘rājagaha’’nti vuccati. Chaḍḍitapatitauklāpāti chaḍḍitā ca patitā ca uklāpā ca ahesunti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti – bhagavato parinibbānaṭṭhānaṃ gacchantehi bhikkhūhi chaḍḍitā vissaṭṭhā, tatoyeva ca upacikādīhi khāditattā ito cito ca patitā, sammajjanābhāvena ākiṇṇakacavarattā uklāpā ca ahesunti. Imamevatthaṃ dassento āha ‘‘bhagavato hī’’tiādi. Paricchedavasena veṇiyati dissatīti pariveṇaṃ. Tatthāti tesu vihāresu. Khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇanti iminā sambandho. Paṭhamaṃ māsanti vassānassa paṭhamaṃ māsaṃ, accantasaṃyoge cetaṃ upayogavacanaṃ. Senāsanavattānaṃ paññattattā senāsanakkhandhake ca senāsanapaṭibaddhānaṃ bahūnaṃ vacanato ‘‘bhagavatā…pe… vaṇṇita’’nti vuttaṃ.

Dutiyadivaseti ‘‘khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇaṃ karomā’’ti cintitadivasato dutiyadivase. So ca vassūpanāyikadivasato dutiyadivasoti veditabbo. Te hi therā āsāḷhīpuṇṇamāya uposathaṃ katvā pāṭipade sannipatitvā vassaṃ upagantvā evaṃ cintesuṃ. Ajātasattu rājāti ajāto hutvā pituno paccatthiko jātoti ‘‘ajātasattū’’ti laddhavohāro rājā. Tasmiṃ kira kucchigate deviyā evarūpo dohaḷo uppajji ‘‘aho vatāhaṃ rañño dakkhiṇabāhuto lohitaṃ piveyya’’nti . Atha tassā kathetuṃ asakkontiyā kisabhāvaṃ dubbaṇṇabhāvañca disvā rājā sayameva pucchitvā ñatvā ca vejje pakkosāpetvā suvaṇṇasatthakena bāhuṃ phāletvā suvaṇṇasarakena lohitaṃ gahetvā udakena sambhinditvā pāyesi. Nemittakā taṃ sutvā ‘‘esa gabbho rañño sattu bhavissati, iminā rājā haññissatī’’ti byākariṃsu, tasmā ‘‘ajātoyeva rañño sattu bhavissatī’’ti nemittakehi niddiṭṭhattā ajātasattu nāma jāto. Kinti kāraṇapucchanatthe nipāto, kasmāti attho. Paṭivedesunti nivedesuṃ, jānāpesunti attho. Vissatthāti nirāsaṅkacittā. Āṇācakkanti āṇāyeva appaṭihatavuttiyā pavattanaṭṭhena cakkanti āṇācakkaṃ. Sannisajjaṭṭhānanti sannipatitvā nisīdanaṭṭhānaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
被须跋摩纳伽梯问到。然后长老将三藏以戒蕴等三蕴综合起来展示说："确实，摩纳伽，世尊是赞美三蕴的人"等，说了须跋经。关于这点曾说："在长部经典中，名为须跋经是第十经"。
关于"破损修复"：破损意指被切断，破裂意指被分开。它们的修复是再次正确地恢复原状，被称为重新制作。王舍城（今印度比哈尔邦）是这样命名的城市。因为它被曼达图大仙等占据，所以被称为"王舍城"。被丢弃、落下、散乱：意指被丢弃、落下、散乱。这是说，随行世尊涅槃地点的比丘们被丢弃、散布，从那里被蚂蚁等啃食，到处散落，因缺乏清扫而堆积垃圾。为了展示这一点，他说"世尊的"等。分隔的意义是被编织，所以显示为住处。在那里，与"破损修复"相关。第一个月意指雨季的第一个月，这是极端连接的使用。因为住处管理者已被安排，在住处章中也提到了与住处相关的许多内容，所以说"世尊已赞美"。
第二天，思考"我们将修复破损"的那天的第二天。这应该从雨季入定日算起的第二天。这些长老在阿沙陀满月节举行布萨后，在次日集会，进入雨安居，如此思考。
阿阇世王：未出生时就成为父亲的对头，所以被称为"阿阇世"。据说，当王后怀孕时，产生了这样的渴望："啊，我要喝国王右臂的血！"然后，因无法诉说，看到她消瘦、面色不佳，王亲自询问并了解后，召请医生，用金刀划开右臂，用金箭取血，用水稀释后喂她。占卜者听后说："这胎将是王的儿子，并将杀死国王"，所以因占卜者预言他"未出生就将成为王的儿子"，因此得名阿阇世。"何"是询问原因的语气词，意为"为什么"。他们通知，意指告知。无所顾忌。命令轮：命令本身以不可抗拒的方式运转，所以是命令轮。集会地点：集会后坐下的地方。


Rājabhavanavibhūtinti rājabhavanasampattiṃ. Avahasantamivāti avahāsaṃ kurumānaṃ viya. Siriyā niketamivāti siriyā vasanaṭṭhānamiva. Ekanipātatitthamiva ca devamanussanayanavihaṅgānanti ekasmiṃ pānīyatitthe sannipatantā pakkhino viya sabbesaṃ janānaṃ cakkhūni maṇḍapeyeva nipatantīti devamanussānaṃ nayanasaṅkhātavihaṅgānaṃ ekanipātatitthamiva ca. Lokarāmaṇeyyakamiva sampiṇḍitanti ekattha sampiṇḍitaṃ rāsikataṃ loke ramaṇīyabhāvaṃ viya. Yadi loke vijjamānaṃ ramaṇīyattaṃ sabbameva ānetvā ekattha sampiṇḍitaṃ siyā, taṃ viyāti vuttaṃ hoti. ‘‘Daṭṭhabbasāramaṇḍanti pheggurahitasāraṃ viya kasaṭavinimuttaṃ pasannabhūtaṃ viya ca daṭṭhabbesu daṭṭhuṃ araharūpesu sārabhūtaṃ pasannabhūtañcā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Daṭṭhabbo dassanīyo sārabhūto visiṭṭhataro maṇḍo maṇḍanaṃ alaṅkāro etassāti daṭṭhabbasāramaṇḍo, maṇḍapoti evamettha attho gahetabboti amhākaṃ khanti, upaparikkhitvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. Maṇḍaṃ sūriyarasmiṃ pāti nivāretīti maṇḍapo. Vividha…pe… cāruvitānanti ettha kusumadāmāni ca tāni olambakāni cāti kusumadāmaolambakāni. Ettha ca visesanassa paranipāto daṭṭhabbo, olambakakusumadāmānīti attho. Tāni vividhāni anekappakārāni viniggalantaṃ vamentaṃ nikkhāmentamiva cāru sobhanaṃ vitānaṃ etthāti vividhakusumadāmaolambakaviniggalantacāruvitāno, maṇḍapo, taṃ alaṅkaritvāti yojetabbaṃ. Ratanavicitramaṇikaoṭṭimatalamivāti nānāpupphūpahāravicittasupariniṭṭhitabhūmikammattāyeva nānāratanehi vicittabhūtamaṇikoṭṭimatalamivāti attho. Ettha ca ratanavicittaggahaṇaṃ nānāpupphūpahāravicittatāya nidassanaṃ, maṇikoṭṭimatalaggahaṇaṃ supariniṭṭhitabhūmiparikammatāyāti veditabbaṃ. Maṇiyo koṭṭetvā katatalattā maṇikoṭṭanena nibbattatalanti maṇikoṭṭimatalaṃ. Nanti maṇḍapaṃ. Pupphūpahāro pupphapūjā. Uttarābhimukhanti uttaradisābhimukhaṃ. Āsanārahanti nisīdanārahaṃ. Dantakhacitanti dantehi racitaṃ, dantehi katanti vuttaṃ hoti. Etthāti āsane. Niṭṭhitaṃ bhante mama kiccanti mayā kattabbakiccaṃ niṭṭhitanti attho.


以下是巴利文的完整直译：
王宫的辉煌意指王宫的富贵。好像嘲笑一样意指好像在嘲笑。好像吉祥的住所一样意指好像是吉祥的居住之处。好像是天人和人类眼睛鸟儿的单一饮水处一样意指好像所有人的眼睛都落在凉亭上，就像鸟儿聚集在一个饮水处一样，这是天人和人类眼睛所称的鸟儿的单一饮水处。好像世间美好之处被集中一样意指好像世间所有美好之处被集中在一起、堆积在一处。这是说，如果世间存在的所有美好之处都被带来并集中在一处，就像那样。在三种注释中都说："可见之精华意指像是没有无用部分的精华，像是没有杂质的纯净之物，在值得观看的事物中是精华和纯净的。"可见的精华装饰，这里应该这样理解：可见的是值得观看的，是精华，是更殊胜的，装饰是装饰品，这是我们的看法，应该仔细考虑后采纳更合适的解释。遮挡阳光，所以叫做凉亭。各种...美丽的天篷：这里，花环和悬垂物就是悬垂的花环。这里应该看到修饰词的后置，意思是悬垂的花环。它们是各种各样的，好像流出、吐出、释放出美丽的天篷，所以叫做各种悬垂花环流出美丽天篷的凉亭，应该理解为装饰了它。好像宝石装饰的镶嵌地面一样意指因为有各种花朵装饰和精心完成的地面工作，所以就像是用各种宝石装饰的镶嵌地面。这里，宝石装饰的说法是各种花朵装饰的比喻，镶嵌地面的说法是指精心完成的地面工作，应该这样理解。因为是用宝石切割制成的地面，所以叫做宝石切割产生的地面。它意指凉亭。花朵供养是用花朵来供奉。面向北方意指面向北方。适合坐的意指适合坐下。象牙镶嵌意指用象牙装饰，是说用象牙制作。在这里意指在座位上。尊者，我的任务已经完成了意思是我应该做的任务已经完成了。


Tasmiṃ pana divase ekacce bhikkhū āyasmantaṃ ānandaṃ sandhāya evamāhaṃsu ‘‘imasmiṃ bhikkhusaṅghe eko bhikkhu vissagandhaṃ vāyanto vicaratī’’ti. Thero taṃ sutvā ‘‘imasmiṃ bhikkhusaṅghe añño vissagandhaṃ vāyanto vicaraṇakabhikkhu nāma natthi, addhā ete maṃ sandhāya vadantī’’ti saṃvegaṃ āpajji. Ekacce naṃ āhaṃsuyeva ‘‘sve, āvuso, sannipāto’’tiādi. Idāni taṃ dassento āha ‘‘bhikkhū āyasmantaṃ ānandaṃ āhaṃsū’’tiādi. Tenāti tasmā. Āvajjesīti upanāmesi. Anupādāyāti taṇhādiṭṭhivasena kañci dhammaṃ agahetvā, yehi vā kilesehi sabbehi vimuccati, tesaṃ lesamattampi agahetvāti attho. Āsavehīti bhavato ābhavaggaṃ dhammato vā āgotrabhuṃ savanato pavattanato āsavasaññitehi kilesehi. Lakkhaṇavacanañcetaṃ āsavehīti, tadekaṭṭhatāya pana sabbehipi kilesehi, sabbehipi pāpadhammehi cittaṃ vimuccatiyeva. Cittaṃ vimuccīti cittaṃ arahattamaggakkhaṇe āsavehi vimuccamānaṃ katvā arahattaphalakkhaṇe vimuccīti attho. Caṅkamenāti caṅkamanakiriyāya. Vivaṭṭūpanissayabhūtaṃ kataṃ upacitaṃ puññaṃ etenāti katapuñño, arahattādhigamāya katādhikāroti attho. Padhānamanuyuñjāti vīriyaṃ anuyuñja, arahattādhigamāya anuyogaṃ karohīti attho. Kathādoso nāma natthīti kathāya aparajjhaṃ nāma natthi. Accāraddhaṃ vīriyanti ativiya āraddhaṃ vīriyaṃ. Uddhaccāyāti uddhatabhāvāya. Vīriyasamataṃ yojemīti caṅkamanavīriyassa adhimattattā tassa pahānavasena samādhinā samarasatāpādanena vīriyasamataṃ yojemi.

Dutiyadivaseti therena arahattappattadivasato dutiyadivase. Dhammasabhāyaṃ sannipatitāti pakkhassa pañcamiyaṃ sannipatiṃsu. Attano arahattappattiṃ ñāpetukāmoti ‘‘sekkhatāya dhammasaṅgītiyā gahetuṃ ayuttampi bahussutattā gaṇhissāmā’’ti cintetvā nisinnānaṃ therānaṃ ‘‘idāni arahattappatto’’ti somanassuppādanatthaṃ ‘‘appamatto hohī’’ti dinnaovādassa saphalatādīpanatthaṃ attupanāyikaṃ akatvā aññabyākaraṇassa bhagavatā saṃvaṇṇitattā ca thero attano arahattappattiṃ ñāpetukāmo ahosīti veditabbaṃ. Yathāvuḍḍhanti vuḍḍhapaṭipāṭiṃ anatikkamitvā. Eketi majjhimabhāṇakānaṃyeva eke. Pubbe vuttampi hi sabbaṃ majjhimabhāṇakā vadantiyevāti veditabbaṃ. Dīghabhāṇakā (dī. ni. aṭṭha. 

在那一天，一些比丘们提到尊者阿难，于是说道：“在这个比丘团里，有一个比丘在散发香气游荡。”长老听到后，产生了这样的觉悟：“在这个比丘团里没有其他比丘在散发香气游荡，肯定是在说我。”于是他感到震惊。一些人对他说：“明天，朋友，集会。”现在为了证明这一点，他说：“比丘们对尊者阿难这样说。”因此，才有这个说法。思考着，他想到了。无执着地意指没有执着于任何法，意味着即使是微小的执着也没有把握。因烦恼而起的意指因生、老、病、死等烦恼而产生的。这个特征的说法是因烦恼而起的，然而因为一切烦恼都能使心解脱。心解脱的意思是心在阿罗汉道的时刻因烦恼而解脱，解脱于阿罗汉果的特征。因疑惑而动的意指因怀疑而行动。因缘而生的善行，因而积累的善行，意指为了成就阿罗汉果而积累的善行。努力应当与努力相应，意指努力应当与成就阿罗汉果的修行相应。无论如何，没有过失的说法是说没有因言辞而犯错。十分努力的意指极其用力的努力。因懈怠而生的意指因懈怠的状态。努力的相应意指因怀疑而努力的相应，因而放弃的状态和通过定的力量达到的状态。
第二天是指长老获得阿罗汉果的那一天。集会于法会中，意指在五日的聚会中。他想要告知自己的阿罗汉果，于是思考：“为了获得教义团的承认，虽然不应当以多闻而被接受。”于是坐着的长老们为了使“现在已获得阿罗汉果”而以“要精进”来表达，意指为了使他获得成功的教导，长老想要告知自己的阿罗汉果。正如所说的，未超越增长的修行。此处的“一些”是指中间说法者。之前所说的，所有中间说法者都应当被理解为如此。长说者（长部经典）。

1.paṭhamamahāsaṅgītikathā) panettha evaṃ vadanti –

‘‘Atha kho āyasmā ānando arahā samāno sannipātaṃ agamāsi. Kathaṃ agamāsi? ‘Idānimhi sannipātamajjhaṃ pavisanāraho’ti haṭṭhatuṭṭhacitto ekaṃsaṃ cīvaraṃ katvā bandhanā muttatālapakkaṃ viya paṇḍukambale nikkhittajātimaṇi viya vigatavalāhake nabhe samuggatapuṇṇacando viya bālātapasamphassavikasitareṇupiñjaragabbhaṃ padumaṃ viya ca parisuddhena pariyodātena sappabhena sassirikena mukhavarena attano arahattappattiṃ ārocayamāno viya ca agamāsi. Atha naṃ disvā āyasmato mahākassapassa etadahosi ‘sobhati vata bho arahattappatto ānando, sace satthā dhareyya, addhā ajja ānandassa sādhukāraṃ dadeyya, handa imassāhaṃ idāni satthārā dātabbaṃ sādhukāraṃ dadāmī’ti tikkhattuṃ sādhukāramadāsī’’ti.

Ākāsena āgantvā nisīdītipi eketi ettha pana tesaṃ tesaṃ tathā tathā gahetvā āgatamattaṃ ṭhapetvā visuṃ visuṃ vacane aññaṃ visesakāraṇaṃ natthīti vadanti. Upatissatthero panāha ‘‘sattamāsaṃ katāya dhammasaṅgītiyā kadāci pathaviyaṃ nimujjitvā āgatattā taṃ gahetvā eke vadanti. Kadāci ākāsena āgatattā taṃ gahetvā eke vadantī’’ti.

Bhikkhūāmantesīti bhikkhū ālapi abhāsi sambodhesīti ayamettha attho. Aññatra pana ñāpanepi hoti. Yathāha – ‘‘āmantayāmi vo, bhikkhave, (dī. ni. 2.218) paṭivedayāmi vo, bhikkhave’’ti (a. ni. 7.72). Pakkosanepi dissati. Yathāha ‘‘ehi tvaṃ, bhikkhu, mama vacanena sāriputtaṃ āmantehī’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
1.长部经典第一次大结集的故事中这样说：
"然后，尊者阿难作为阿罗汉来到集会。他是如何来的呢？'现在我有资格进入集会中'，心中欢喜愉悦，整理好袈裟，像从束缚中解脱的椰子一样，像放在黄色布上的天然宝石一样，像无云天空中升起的满月一样，像在温和阳光照耀下绽放的莲花一样，以清净、洁白、光明、庄严的面容，似乎在宣告自己已证得阿罗汉果而来。然后，看到他后，尊者大迦叶这样想：'啊，证得阿罗汉果的阿难真是庄严啊，如果佛陀还在世，今天一定会赞叹阿难，那么现在我就代替佛陀给予赞叹吧。'于是他三次给予赞叹。"
有些人说他从空中来坐下：关于这点，他们说除了各自所接受和传来的内容外，在不同的说法中没有其他特别的理由。但优波底沙长老说："因为在七个月完成的法的结集中，有时他是从地下出现而来，有些人根据这点而说。有时他是从空中而来，有些人根据这点而说。"
他对比丘们说：这里的意思是他呼唤、对比丘们说话、使他们觉醒。在其他地方，也用于通知。如所说："比丘们，我告诉你们，比丘们，我向你们宣布。"也用于召唤。如所说："比丘，你来，以我的名义召唤舍利弗。"

9.11). Āvusoti āmantanākāradīpanaṃ. Kaṃ dhuraṃ katvāti kaṃ jeṭṭhakaṃ katvā. Kiṃ ānando nappahotīti aṭṭhakathācariyehi ṭhapitapucchā. Nappahotīti na sakkoti. Etadagganti eso aggo. Liṅgavipallāsena hi ayaṃ niddeso. Yadidanti ca yo ayanti attho, yadidaṃ khandhapañcakanti vā yojetabbaṃ. Sammannīti sammataṃ akāsi. Upāliṃ vinayaṃ puccheyyanti pucchadhātussa dvikammakattā vuttaṃ. Bījaniṃ gahetvāti ettha bījanīgahaṇaṃ dhammakathikānaṃ dhammatāti veditabbaṃ. Bhagavāpi hi dhammakathikānaṃ dhammatādassanatthameva vicittabījaniṃ gaṇhāti. Na hi aññathā sabbassapi lokassa alaṅkārabhūtaṃ paramukkaṃsagatasikkhāsaṃyamānaṃ buddhānaṃ mukhacandamaṇḍalaṃ paṭicchādetabbaṃ hoti. ‘‘Paṭhamaṃ, āvuso upāli, pārājikaṃ kattha paññatta’’nti kasmā vuttaṃ, nanu tassa saṅgītiyā purimakāle paṭhamabhāvo na yuttoti? No na yutto bhagavatā paññattānukkamena pātimokkhuddesānukkamena ca paṭhamabhāvassa siddhattā. Yebhuyyena hi tīṇi piṭakāni bhagavato dharamānakāle ṭhitānukkameneva saṅgītāni, visesato vinayābhidhammapiṭakānīti daṭṭhabbaṃ. Kismiṃ vatthusmiṃ methunadhammeti ca nimittatthe bhummavacanaṃ.

Vatthumpi pucchītiādi ‘‘kattha paññatta’’ntiādinā dassitena saha tato avasiṭṭhampi saṅgahetvā dassanavasena vuttaṃ. Kiṃ panettha paṭhamapārājikapāḷiyaṃ kiñci apanetabbaṃ vā pakkhipitabbaṃ vā āsi nāsīti? Buddhassa bhagavato bhāsite apanetabbaṃ nāma natthi. Na hi tathāgatā ekabyañjanampi niratthakaṃ vadanti, sāvakānaṃ pana devatānaṃ vā bhāsite apanetabbampi hoti, taṃ dhammasaṅgāhakattherā apanayiṃsu, pakkhipitabbaṃ pana sabbatthāpi atthi, tasmā yaṃ yattha pakkhipituṃ yuttaṃ, taṃ tattha pakkhipiṃsuyeva. Kiṃ pana tanti ce? ‘‘Tena samayenā’’ti vā ‘‘tena kho pana samayenā’’ti vā ‘‘atha kho’’iti vā ‘‘evaṃ vutte’’ti vā ‘‘etadavocā’’ti vā evamādikaṃ sambandhavacanamattaṃ. Evaṃ pakkhipitabbayuttaṃ pakkhipitvā pana idaṃ paṭhamapārājikanti ṭhapesuṃ . Paṭhamapārājike saṅgahamāruḷhe pañca arahantasatāni saṅgahaṃ āropitanayeneva gaṇasajjhāyamakaṃsu. ‘‘Tena samayena buddho bhagavā verañjāyaṃ viharatī’’ti ca nesaṃ sajjhāyārambhakāleyeva sādhukāraṃ dadamānā viya mahāpathavī udakapariyantaṃ katvā kampittha. Te eteneva nayena sesapārājikānipi saṅgahaṃ āropetvā ‘‘idaṃ pārājikakaṇḍa’’nti ṭhapesuṃ. Evaṃ terasa saṅghādisesāni ‘‘terasaka’’ntiādīni vatvā vīsādhikāni dve sikkhāpadasatāni ‘‘mahāvibhaṅgo’’ti kittetvā ṭhapesuṃ. Mahāvibhaṅgāvasānepi purimanayeneva mahāpathavī akampittha. Tato bhikkhunivibhaṅge aṭṭha sikkhāpadāni ‘‘pārājikakaṇḍaṃ nāmā’’tiādīni vatvā tīṇi sikkhāpadasatāni cattāri ca sikkhāpadāni ‘‘bhikkhunivibhaṅgo’’ti kittetvā ‘‘ayaṃ ubhatovibhaṅgo nāma catusaṭṭhibhāṇavāro’’ti ṭhapesuṃ. Ubhatovibhaṅgāvasānepi vuttanayeneva pathavī akampittha. Etenevupāyena asītibhāṇavāraparimāṇaṃ khandhakaṃ pañcavīsatibhāṇavāraparimāṇaṃ parivārañca saṅgahaṃ āropetvā ‘‘idaṃ vinayapiṭakaṃ nāmā’’ti ṭhapesuṃ. Vinayapiṭakāvasānepi vuttanayeneva pathavīkampo ahosi. Taṃ āyasmantaṃ upālittheraṃ paṭicchāpesuṃ ‘‘āvuso, idaṃ tuyhaṃ nissitake vācehī’’ti evamettha avuttopi viseso veditabbo.


9.11). “阿阇世”是指召唤的形式。“做了什么工作呢？”是指做了什么作为长者。“阿难难道不行吗？”这是由注释师所设定的问题。“不行”是指不能。“最上者”是指这是最优秀的。由于语法的颠倒，这里有这样的解释。所指的就是那五蕴。 “完全是”是指做得完全。“应询问优波离的戒律”是指因询问的性质而说的。 “抓住种子”是指这里抓住种子应当被理解为教义讲解者的教义。因为佛陀也确实是为了展示教义讲解者的教义而抓住奇特的种子。并不是说所有众生的装饰品都能遮蔽佛陀的面容。 “首先，朋友优波离，哪里有规定的破戒？”这为什么被提及呢？难道在那次集会中，首先的状态不合理吗？不是的，因佛陀所规定的顺序和戒律所规定的顺序，首先的状态是合理的。通常来说，三部经典在佛陀讲法时，确实是按顺序而被集结的，特别是应当被理解为戒律和阿毗达摩经典。关于什么事物是与男女之事相关的，应该是指地面上的说法。
“关于什么事物”是指“哪里有规定”的这一部分，结合之后剩下的部分以便于理解。这里在第一破戒的经文中是否有任何应当被移除或加入的内容呢？在佛陀所说的内容中并没有应当被移除的内容。因为如来不会说任何一个字是无用的，而对于声闻的天神所说的内容，则有应当被移除的内容，这些内容被法的收集者长老们移除了，而应当加入的内容在所有地方都有，因此他们把应当加入的内容都加入了。那“那是什么呢？”是指“那时”或“那时确实”或“然后确实”或“如是说”或“他这样说”或类似的关系词。这样应当加入的内容被加入后，便将其定为第一破戒。关于第一破戒的集结，五百位阿罗汉以集结的方式被归纳。 “那时佛陀在维拉贾中住着”是指在他们开始集结时，像大地一样覆盖着水面而震动。通过这种方式，其他破戒的内容也被归纳并定为“这是破戒的部分”。这样十三个僧团的余下部分被称为“十三部分”，并且有二十个戒律的总数被称为“伟大的分裂”。在伟大的分裂的结束时，依然保持着前面的方式，大地没有震动。然后在比丘的分裂中，八个戒律被称为“破戒的部分”，并且三个戒律的总数和四个戒律被称为“比丘的分裂”，并且被称为“这是双重分裂的六十个经典”。在双重分裂的结束时，依然保持着所说的方式，大地没有震动。通过这种方式，八十个经典的数量和二十五个经典的数量以及附属的内容被归纳，并且被称为“这是戒律经典”。在戒律经典的结束时，依然保持着所说的方式，大地震动。那位尊者优波离长老被遮蔽时说：“朋友，这是依靠你的言辞。”在这里，所说的特殊之处应当被理解。


Evaṃ vinayapiṭakaṃ saṅgahamāropetvā suttantapiṭakaṃ saṅgāyiṃsu. Idāni taṃ dassento āha ‘‘vinayaṃ saṅgāyitvā’’tiādi. Mahākassapatthero ānandattheraṃ dhammaṃ pucchīti ettha ayamanukkamo veditabbo – ānandatthere dantakhacitaṃ bījaniṃ gahetvā dhammāsane nisinne āyasmā mahākassapatthero bhikkhū pucchi ‘‘kataraṃ, āvuso, piṭakaṃ paṭhamaṃ saṅgāyāmā’’ti? ‘‘Suttantapiṭakaṃ, bhanteti. Suttantapiṭake catasso saṅgītiyo, tāsu paṭhamaṃ kataraṃ saṅgītinti? Dīghasaṅgītiṃ, bhanteti. Dīghasaṅgītiyaṃ catuttiṃsa suttāni, tayo ca vaggā, tesu paṭhamaṃ kataraṃ vagganti. Sīlakkhandhavaggaṃ, bhanteti. Sīlakkhandhavagge terasa suttantā, tesu paṭhamaṃ kataraṃ suttanti? Brahmajālasuttaṃ nāma bhante tividhasīlālaṅkataṃ nānāvidhamicchājīvakuhanalapanādividdhaṃsanaṃ dvāsaṭṭhidiṭṭhijālaviniveṭhanaṃ dasasahassilokadhātupakampanaṃ, taṃ paṭhamaṃ saṅgāyāmā’’ti. Atha kho āyasmā mahākassapo āyasmantaṃ ānandaṃ etadavoca ‘‘brahmajālaṃ, āvuso ānanda, kattha bhāsita’’nti?

Antarāca bhante rājagahaṃ antarā ca nāḷandanti ettha antarā-saddo kāraṇakhaṇacittavemajjhavivarādīsu dissati. Tathā hi ‘‘tadantaraṃ ko jāneyya aññatra tathāgatā’’ti (a. ni. 6.44; 10.75) ca, ‘‘janā saṅgamma mantenti, mañca tañca kimantara’’nti (saṃ. ni. 1.228) ca ādīsu kāraṇe antarāsaddo vattati. ‘‘Addasa maṃ bhante aññatarā itthī vijjantarikāya bhājanaṃ dhovantī’’tiādīsu (ma. ni. 2.149) khaṇe. ‘‘Yassantarato na santi kopā’’tiādīsu (udā. 20) citte. ‘‘Antarā vosānamāpādī’’tiādīsu vemajjhe. ‘‘Api cāyaṃ tapodā dvinnaṃ mahānirayānaṃ antarikāya āgacchatī’’tiādīsu (pārā. 231) vivare. Svāyamidha vivare vattati, tasmā rājagahassa ca nāḷandāya ca vivareti evamettha attho daṭṭhabbo, antarāsaddena pana yuttattā upayogavacanaṃ kataṃ. Īdisesu ca ṭhānesu akkharacintakā ‘‘antarā gāmañca nadiñca yātī’’ti evaṃ ekameva antarāsaddaṃ payujjanti, so dutiyapadenapi yojetabbo hoti. Ayojiyamāne upayogavacanaṃ na pāpuṇāti sāmivacanappasaṅge antarāsaddayogena upayogavacanassa icchitattā. Idha pana yojetvā evaṃ vutto. Rājāgāraketi tattha rañño kīḷanatthaṃ paṭibhānacittavicitraṃ agāraṃ akaṃsu, taṃ rājāgārakanti pavuccati, tasmiṃ. Ambalaṭṭhikāti rañño uyyānaṃ. Tassa kira dvārasamīpe taruṇo ambarukkho atthi, taṃ ambalaṭṭhikāti vadanti. Tassa avidūrabhavattā uyyānampi ambalaṭṭhikātveva saṅkhyaṃ gataṃ ‘‘varuṇānagara’’ntiādīsu viya.

Suppiyañca paribbājakanti ettha suppiyoti tassa nāmaṃ, paribbājakoti sañjayassa antevāsī channaparibbājako. Brahmadattañca māṇavakanti ettha brahmadattoti tassa nāmaṃ. Māṇavoti sattopi coropi taruṇopi vuccati. Tathā hi –

‘‘Coditā devadūtehi, ye pamajjanti māṇavā;

Te dīgharattaṃ socanti, hīnakāyūpagā narā’’ti. (ma. ni. 3.271; a. ni. 3.36) –

Ādīsu satto māṇavoti vutto. ‘‘Māṇavehipi samāgacchanti katakammehipi akatakammehipī’’tiādīsu (ma. ni. 2.149) coro. ‘‘Ambaṭṭhamāṇavo aṅgako māṇavo’’tiādīsu (dī. ni. 

因此，戒律经典的集结被归纳为经典的集结。现在为了证明这一点，他说：“在集结戒律后……”尊者大迦叶询问尊者阿难法的问题，这里应当理解为：尊者大迦叶在阿难身边坐着，问道：“朋友，我们应当首先集结哪部经典？”“应当集结经典，尊者。”在经典中有四次集结，其中第一次是哪一部？”“应当集结长部经典，尊者。”在长部经典中有三十四部经文，其中在这些中，哪一部是第一部？”“应当集结戒律篇章，尊者。”在戒律篇章中有十三部经文，其中在这些中，哪一部是第一部？”“应当集结《梵网经》，尊者，它是以三种戒律为装饰，包含各种不同的欲望、生活方式、说法等，具有二十六种见解的网罗，震动十千个世界。”于是，尊者大迦叶对尊者阿难说：“朋友，梵网在哪里宣讲？”
“在王城和那兰陀之间。”这里的“之间”字在因果、时刻、心境等方面都有所体现。确实有这样的说法：“谁能知道那之间的事情，除了如来。”（阿毗达摩，6.44；10.75）以及“人们聚集商议，这个和那个之间有什么？”（相应经典，1.228）等因果关系中，“之间”字被使用。 “我看到了，尊者，有一个女人在清洗一种器具。”等句子中（中部经典，2.149）也有时刻的意思。 “从他之间没有愤怒。”等句子中（优婆塞经，20）也有心境的意思。 “在之间的洗涤。”等句子中也有中间的意思。 “难道这位修行者是从两个大地狱之间而来的？”等句子中（巴拉维，231）也有之间的意思。在这里，确实有这样的意思，因此在王城和那兰陀之间应当理解为如此，而“之间”字的使用是合适的。在这样的地方，字母思考者们使用“之间”这个词，例如“在村子和河之间走”，因此同样的“之间”字也应当被使用。它应当被理解为第二个词也被联系在一起。在不被联系的情况下，使用的词无法达到，因而与“之间”的词汇相结合。这里被联系后这样说。王宫是为了国王的娱乐而建造的，具有奇特的心境，因此被称为王宫。在那里，有一棵年轻的榕树，因而被称为“榕树旁”。由于它离得不远，园子也被称为榕树旁，像“水神城”等等。
“Supiya”是指他的名字，“游方者”是指善者的随行者，隐匿的游方者。 “Brahmadatta”是指他的名字。 “人”可以指众生，也可以指盗贼、年轻人。确实有这样的说法：
“被天神驱使，迷失的众生；
他们长久受苦，身心低劣的人。”（中部经典，3.271；相应经典，3.36）
在这些中，众生被称为“人”。“人们聚集在一起，无论是做了还是没做的事情。”等句子中（中部经典，2.149）也有盗贼的意思。 “阿姆巴达的年轻人，阿金卡的年轻人。”等句子中（长部经典，

1.258-261, 316) taruṇo māṇavoti vutto. Idhāpi ayameva adhippeto. Idaṃ vuttaṃ hoti ‘‘brahmadattaṃ nāma taruṇapurisaṃ ārabbhā’’ti. Jīvakambavaneti jīvakassa komārabhaccassa ambavane. Atha ‘‘kaṃ ārabbhā’’ti avatvā ‘‘kenasaddhi’’nti kasmā vuttaṃ? Na etaṃ suttaṃ bhagavatā eva vuttaṃ, raññāpi ‘‘yathā nu kho imāni puthusippāyatanānī’’tiādinā kiñci kiñci vuttaṃ atthi, tasmā evaṃ vuttanti daṭṭhabbaṃ. Vedehiputtenāti ayaṃ kosalarañño dhītāya putto, na videharañño, ‘‘vedehī’’ti pana paṇḍitādhivacanametaṃ. Vidanti etenāti vedo, ñāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Vedena īhati ghaṭati vāyamatīti vedehī, vedehiyā putto vedehiputto, tena.

Etenevupāyena pañca nikāye pucchīti ettha ayamanukkamo veditabbo. Vuttanayena brahmajālassa pucchāvisajjanāvasāne pañca arahantasatāni sajjhāyamakaṃsu. Vuttanayeneva ca pathavīkampo ahosi. Evaṃ brahmajālaṃ saṅgāyitvā tato paraṃ ‘‘sāmaññaphalaṃ panāvuso ānanda, kattha bhāsita’’ntiādinā pucchāvisajjanānukkamena saddhiṃ brahmajālena terasasuttantaṃ saṅgāyitvā ‘‘ayaṃ sīlakkhandhavaggo nāmā’’ti kittetvā ṭhapesuṃ. Tadanantaraṃ mahāvaggaṃ, tadanantaraṃ pāthikavagganti evaṃ tivaggasaṅgahaṃ catuttiṃsasuttantapaṭimaṇḍitaṃ catusaṭṭhibhāṇavāraparimāṇaṃ tantiṃ saṅgāyitvā ‘‘ayaṃ dīghanikāyo nāmā’’ti vatvā āyasmantaṃ ānandattheraṃ paṭicchāpesuṃ ‘‘āvuso, imaṃ tuyhaṃ nissitake vācehī’’ti. Tato anantaraṃ asītibhāṇavāraparimāṇaṃ majjhimanikāyaṃ saṅgāyitvā dhammasenāpatisāriputtattherassa nissitake paṭicchāpesuṃ ‘‘imaṃ tumhe pariharathā’’ti. Tadanantaraṃ bhāṇavārasataparimāṇaṃ saṃyuttanikāyaṃ saṅgāyitvā mahākassapattheraṃ paṭicchāpesuṃ ‘‘bhante, imaṃ tumhākaṃ nissitake vācethā’’ti. Tadanantaraṃ vīsatibhāṇavārasatapaamāṇaṃ aṅguttaranikāyaṃ saṅgāyitvā anuruddhattheraṃ paṭicchāpesuṃ ‘‘imaṃ tumhākaṃ nissitake vācethā’’ti.


1.258-261, 316) “年轻人”是指这样。在这里也是同样的意思。这是说“以名为梵天的年轻人开始”。“Jīvakambavaneti”是指在Jīvaka的果园中，年轻人的果园。然后“以什么为起点”而不说“与谁有关”，这为什么被提及？这并不是佛陀所说的经典，国王也说过“这些众多的艺术形式如何呢？”等，因此应当理解为如此。 “Vedehiputtenāti”是指Kosala国王的女儿的儿子，而非Videha国王的儿子，而“vedehī”是智者的称谓。 “Vidanti etenāti”是指“veda”，是知识的称谓。 “通过知识进行努力或实现”是指“vedehī”，vedehī的儿子是vedehī的儿子，因此。
通过这种方式，五部经典的询问应当理解为这样。根据所说的，关于《梵网经》的询问结束后，五百位阿罗汉以集结的方式被归纳。根据所说，地面震动。这样集结了《梵网经》后，接着“朋友阿难，那么《一般果报》在哪里被宣讲？”等的询问，结合《梵网经》集结了十三部经典，并且被称为“这是戒律篇章”。接下来是大篇章，然后是《路径篇章》。这样三部经典的集结，四十三部经典的数量被集结，称为“这是长部经典”。然后尊者阿难被遮蔽，向他表示“朋友，这是依靠你的言辞”。接着集结了八十部经典的《中部经典》，并向法护尊者舍利弗表示“你们应当保持这个”。接下来集结了百部经典的《相应经典》，并向尊者大迦叶表示“朋友，你们应当保持这个”。接下来集结了二十部经典的《增支经典》，并向尊者阿努卢达表示“你们应当保持这个”。


Tadanantaraṃ –

‘‘Dhammasaṅgaṇiṃ vibhaṅgañca, kathāvatthuñca puggalaṃ;

Dhātuyamakaṃ paṭṭhānaṃ, abhidhammoti vuccatī’’ti. –

Evaṃ saṃvaṇṇitaṃ sukhumañāṇagocaraṃ tantiṃ saṅgāyitvā ‘‘idaṃ abhidhammapiṭakaṃ nāmā’’ti vatvā pañca arahantasatāni sajjhāyamakaṃsu. Vuttanayeneva pathavīkampo ahosi. Tato paraṃ jātakaṃ mahāniddeso paṭisambhidāmaggo apadānaṃ suttanipāto khuddakapāṭho dhammapadaṃ udānaṃ itivuttakaṃ vimānavatthu petavatthu theragāthā therīgāthāti imaṃ tantiṃ saṅgāyitvā ‘‘khuddakagantho nāma aya’’nti ca vatvā abhidhammapiṭakasmiṃyeva saṅgahaṃ āropayiṃsūti dīghabhāṇakā vadanti. Majjhimabhāṇakā pana ‘‘cariyāpiṭakabuddhavaṃsehi saddhiṃ sabbampi taṃ khuddakaganthaṃ suttantapiṭake pariyāpanna’’nti vadanti. Ayamettha adhippāyo – jātakādike khuddakanikāyapariyāpanne yebhuyyena ca dhammaniddesabhūte tādise abhidhammapiṭake saṅgaṇhituṃ yuttaṃ, na pana dīghanikāyādippakāre suttantapiṭake, nāpi paññattiniddesabhūte vinayapiṭaketi. Dīghabhāṇakā ‘‘jātakādīnaṃ abhidhammapiṭake saṅgaho’’ti vadanti. Cariyāpiṭakabuddhavaṃsānañcettha aggahaṇaṃ jātakagatikattā. Majjhimabhāṇakā pana aṭṭhuppattivasena desitānaṃ jātakādīnaṃ yathānulomadesanābhāvato tādise suttantapiṭake saṅgaho yutto, na pana sabhāvadhammaniddesabhūte yathādhammasāsane abhidhammapiṭaketi jātakādīnaṃ suttapariyāpannataṃ vadanti. Tattha yuttaṃ vicāretvā gahetabbaṃ. Khuddakanikāyassa sesanikāyānaṃ viya apākaṭattā sese ṭhapetvā khuddakanikāyaṃ pākaṭaṃ katvā dassento ‘‘tattha khuddakanikāyo nāmā’’tiādimāha. Tatthāti tesu nikāyesu. Tatthāti khuddakanikāye.

Evaṃ nimittapayojanakāladesakārakakaraṇappakārehi paṭhamamahāsaṅgītiṃ dassetvā idāni tattha vavatthāpitesu dhammavinayesu nānappakārakosallatthaṃ ekavidhādibhede dassetuṃ ‘‘tadetaṃ sabbampī’’tiādimāha. Tattha anuttaraṃ sammāsambodhinti ettha anāvaraṇañāṇapadaṭṭhānaṃ maggañāṇaṃ maggañāṇapadaṭṭhānañca anāvaraṇañāṇaṃ ‘‘sammāsambodhī’’ti vuccati. Paccavekkhantena vāti udānādivasena pavattadhammaṃ sandhāyāha. Vimuttirasanti arahattaphalassādaṃ vimuttisampattikaṃ vā aggaphalanipphādanato, vimuttikiccaṃ vā kilesānaṃ accantavimuttisampādanato.

Kiñcāpi avisesena sabbampi buddhavacanaṃ kilesavinayanena vinayo, yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjamāne apāyapatanādito dhāraṇena dhammo ca hoti , idhādhippete pana dhammavinaye niddhāretuṃ ‘‘tattha vinayapiṭaka’’ntiādimāha. Khandhādivasena sabhāvadhammadesanābāhullato āha ‘‘avasesaṃ buddhavacanaṃ dhammo’’ti. Atha vā yadipi dhammoyeva vinayo pariyattiādibhāvato, tathāpi vinayasaddasannidhāno abhinnādhikaraṇabhāvena payutto dhammasaddo vinayatantiviparītaṃ tantiṃ dīpeti yathā ‘‘puññañāṇasambhāro, gobalībadda’’ntiādi.

Anekajātisaṃsāranti ayaṃ gāthā bhagavatā attano sabbaññutaññāṇapadaṭṭhānaṃ arahattappattiṃ paccavekkhantena ekūnavīsatimassa paccavekkhaṇañāṇassa anantaraṃ bhāsitā. Tenāha ‘‘idaṃ paṭhamabuddhavacana’’nti. Idaṃ kira sabbabuddhehi avijahitaudānaṃ. Ayamassa saṅkhepattho (dha. pa. aṭṭha. 

Tadanantaraṃ –
“法集与分解，事物与人；
元素与因缘，称为阿毗达摩。”
这样集结了微妙的知识所触及的经典后，便说“这是阿毗达摩经典”。五百位阿罗汉以集结的方式被归纳。根据所说，地面震动。接着集结了《前生故事》、《大释义》、《解脱道》、《传记》、《小部经典》、《法句经》、《赞美经》、《如是说经》、《天界与鬼道经典》、《长老偈》、《长老女偈》等经典，便说“这是小部经典”。阿毗达摩经典的集结由长部经典的学者所称。中部经典的学者则说“与修行经典和佛族有关的所有经典都在这个小部经典中”。这里的意思是：关于《前生故事》等小部经典的内容，通常应当在阿毗达摩经典中被归纳，而不是在长部经典等的经典中，也不是在规定的内容中。长部经典的学者说“关于《前生故事》的阿毗达摩经典的集结”。如果与修行经典和佛族有关，这里应当被归纳为《前生故事》的内容。中部经典的学者则认为“关于《前生故事》等的内容，因其顺应教义的性质，适合在这样的经典中归纳，而不是在关于事物的教义中适合阿毗达摩经典”。在这里应当经过审慎的考虑。关于小部经典与其他经典一样，因其不明显，除了小部经典之外，显示了小部经典的明显性，便说“在这里小部经典是指”。
因此，通过标志、用途、时间、地点等方面，显示了第一次大集结。现在为了在那里的教法与戒律中显示出各种不同的技巧，便说“那一切都是”。在这里“无上正等觉”是指无障碍的智慧、道路的智慧与道路的基础，称为“无上正等觉”。“反思”是指根据《赞美经》等的内容，指的是所发生的事情。“解脱的滋味”是指阿罗汉的果味、解脱的丰盈，或是解脱的成就，或是解脱的事情，或是完全的解脱。
尽管从某种意义上说，所有的佛陀教法都是通过克服烦恼来实现的，正如在所教导的道路上行走，从堕落的状态中保持不变，因而成为教法，但在这里关于教法与戒律的意思是“这里是戒律经典”。关于五蕴等的性质，因其广泛性而说“其余的佛陀教法是教法”。或者说虽然教法本身是戒律，但由于戒律的字眼而与不相干的内容相结合，教法的字眼则与戒律的内容相反，像是“善根的知识，牛的绳索”等等。
“多生的轮回”是指这句诗是佛陀在反思自己全知的智慧与阿罗汉的成就时所说的，正是在反思一千九十九的反思智慧之后说的。因此说“这是第一位佛陀的教法”。这确实是所有佛陀都没有遗漏的教法。这里的意思是（《法集

2.154) – ahaṃ imassa attabhāvagehassa kārakaṃ taṇhāvaḍḍhakiṃ gavesanto yena ñāṇena taṃ daṭṭhuṃ sakkā, tassa bodhiñāṇassatthāya dīpaṅkarapādamūle katābhinīhāro ettakaṃ kālaṃ anekajātisaṃsāraṃ anekajātisatasahassasaṅkhyaṃ saṃsāravaṭṭaṃ anibbisaṃ anibbisanto taṃ ñāṇaṃ avindanto alabhantoyeva sandhāvissaṃ saṃsariṃ. Yasmā jarābyādhimaraṇamissatāya jāti nāmesā punappunaṃ upagantuṃ dukkhā, na ca sā tasmiṃ adiṭṭhe nivattati, tasmā taṃ gavesanto sandhāvissanti attho.

Diṭṭhosīti idāni mayā sabbaññutaññāṇaṃ paṭivijjhantena diṭṭho asi. Puna gehanti puna imaṃ attabhāvasaṅkhātaṃ mama gehaṃ na kāhasi na karissasi. Tava sabbā anavasesā kilesaphāsukā mayā bhaggā. Imassa tayā katassa attabhāvagehassa kūṭaṃ avijjāsaṅkhātaṃ kaṇṇikamaṇḍalaṃ visaṅkhataṃ viddhaṃsitaṃ. Visaṅkhāraṃ nibbānaṃ ārammaṇakaraṇavasena gataṃ anupaviṭṭhaṃ idāni mama cittaṃ, ahañca taṇhānaṃ khayasaṅkhātaṃ arahattamaggaṃ arahattaphalaṃ vā ajjhagā adhigato pattosmīti attho. Gaṇṭhipadesu pana ‘‘visaṅkhāragatanti cittameva taṇhānaṃ khayasaṅkhātaṃ arahattamaggaṃ arahattaphalaṃ vā ajjhagā adhigato patto’’ti evampi attho vutto. Ayaṃ manasā pavattitadhammānaṃ ādi. ‘‘Yadā have pātubhavanti dhammāti ayaṃ pana vācāya pavattitadhammānaṃ ādī’’ti vadanti. Antojappanavasena kira bhagavā ‘‘anekajātisaṃsāra’’ntiādimāha.

Kecīti khandhakabhāṇakā. Paṭhamaṃ vutto pana dhammapadabhāṇakānaṃ adhippāyoti veditabbo. Ettha ca khandhakabhāṇakā vadanti ‘‘dhammapadabhāṇakānaṃ gāthā manasā desitattā tadā mahato janassa upakārāya na hoti, amhākaṃ pana gāthā vacībhedaṃ katvā desitattā tadā suṇantānaṃ devabrahmānaṃ upakārāya ahosi, tasmā idameva paṭhamabuddhavacana’’nti. Dhammapadabhāṇakā pana ‘‘desanāya janassa upakārānupakārabhāvo lakkhaṇaṃ na hoti, bhagavatā manasā desitattāyeva idaṃ paṭhamabuddhavacana’’nti vadanti, tasmā ubhayampi aññamaññaṃ viruddhaṃ na hotīti veditabbaṃ. Nanu ca yadi ‘‘anekajātisaṃsāra’’nti manasā desitaṃ, atha kasmā dhammapadaaṭṭhakathāyaṃ (dha. pa. aṭṭha. 

2.154) - 我寻找这个自我存在之屋的建造者,即渴爱的木匠,用能够看到他的智慧,为了觉悟的智慧,在燃灯佛脚下发愿后,在如此长的时间里,经历了无数生命的轮回,即数十万次的轮回,未找到而不断寻找,未获得那智慧而不断轮回。因为生命由于老、病、死的混合而反复经历是痛苦的,而且在未见到那(智慧)之前不会停止,所以我寻找它而不断轮回,这是其意思。
"你已被看到"意思是现在我已通过证悟一切智智而看到你。"你将不再建造房屋"意思是你将不再建造这个被称为我的自我存在的房屋。你所有的烦恼之梁已被我完全打破。这个由你建造的自我存在之屋的顶端,即无明的圆形梁顶,已被摧毁。我的心现在已经通过以涅槃为所缘而进入了无为。我已经证得了被称为渴爱灭尽的阿罗汉道或阿罗汉果,这是其意思。在注释中也说:"'已进入无为'意思是心已证得被称为渴爱灭尽的阿罗汉道或阿罗汉果。"这是心中生起的法的开始。他们说:"'当法显现时'是口中生起的法的开始。"据说世尊是在内心默念中说"经历无数生命的轮回"等。
"一些人"是指诵律者。但首先所说的应理解为是诵法句经者的意思。这里诵律者说:"法句经诵者的偈颂因为是在心中宣说的,所以当时对大众没有利益,而我们的偈颂因为是用语言宣说的,所以当时对听闻的天神和梵天有利益,因此这才是第一句佛语。"但法句经诵者说:"教说对众生是否有利益不是标准,因为是世尊在心中宣说的,所以这是第一句佛语。"因此应当理解两者都不相矛盾。如果"经历无数生命的轮回"是在心中宣说的,那么为什么在法句经注释中(法句经注释

2.153-154) ‘‘anekajātisaṃsāranti imaṃ dhammadesanaṃ satthā bodhirukkhamūle nisinno udānavasena udānetvā aparabhāge ānandattherena puṭṭho kathesī’’ti vuttanti? Tatthāpi manasā udānetvāti evamattho gahetabbo. Atha vā manasāva desitanti evaṃ gahaṇe kiṃ kāraṇanti ce? Yadi vacībhedaṃ katvā desitaṃ siyā, udānapāḷiyaṃ āruḷhaṃ bhaveyya, tasmā udānapāḷiyaṃ anāruḷhabhāvoyeva vacībhedaṃ akatvā manasā desitabhāve kāraṇanti vadanti.

Yadā have pātubhavanti dhammāti ettha itisaddo ādiattho. Tena ‘‘ātāpino jhāyato brāhmaṇassa, athassa kaṅkhā vapayanti sabbā. Yato pajānāti sahetudhamma’’nti ādigāthāttayaṃ saṅgaṇhāti. Udānagāthanti pana jātiyā ekavacanaṃ, tatthāpi paṭhamagāthaṃyeva vā gahetvā vuttanti veditabbaṃ. Ettha pana yaṃ vattabbaṃ, taṃ khandhake āvi bhavissati. Pāṭipadadivaseti idaṃ ‘‘sabbaññubhāvappattassā’’ti na etena sambandhitabbaṃ, ‘‘paccavekkhantassa uppannā’’ti etena pana sambandhitabbaṃ. Visākhapuṇṇamāyameva hi bhagavā paccūsasamaye sabbaññutaṃ pattoti. Somanassamayañāṇenāti somanassasampayuttañāṇena. Āmantayāmīti nivedayāmi, bodhemīti attho. Vayadhammāti aniccalakkhaṇamukhena dukkhānattalakkhaṇampi saṅkhārānaṃ vibhāveti ‘‘yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tadanattā’’ti (saṃ. ni. 3.15) vacanato. Lakkhaṇattayavibhāvananayeneva tadārammaṇaṃ vipassanaṃ dassento sabbatitthiyānaṃ avisayabhūtaṃ buddhāveṇikaṃ catusaccakammaṭṭhānādhiṭṭhānaṃ aviparītaṃ nibbānagāminiṃ paṭipadaṃ pakāsetīti daṭṭhabbaṃ . Idāni tattha sammāpaṭipattiyaṃ niyojeti ‘‘appamādena sampādethā’’ti. Atha vā ‘‘vayadhammā saṅkhārā’’ti etena saṅkhepena saṃvejetvā ‘‘appamādena sampādethā’’ti saṅkhepeneva niravasesaṃ sammāpaṭipattiṃ dasseti. Appamādapadañhi sikkhattayasaṅgahitaṃ kevalaparipuṇṇaṃ sāsanaṃ pariyādiyitvā tiṭṭhatīti. Antareti antarāḷe, vemajjheti attho.

Suttantapiṭakanti ettha yathā kammameva kammantaṃ, evaṃ suttameva suttantanti veditabbaṃ. Asaṅgītanti saṅgītikkhandhakakathāvatthuppakaraṇādi. Keci pana ‘‘subhasuttampi paṭhamasaṅgītiyaṃ asaṅgīta’’nti vadanti, taṃ na yujjati. ‘‘Paṭhamasaṅgītito puretarameva hi āyasmatā ānandattherena jetavane viharantena subhassa māṇavassa desita’’nti ācariyadhammapālattherena vuttaṃ. Subhasuttaṃ pana ‘‘evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme aciraparinibbute bhagavatī’’tiādinā (dī. ni. 

2.153-154) “‘经历无数生命的轮回’是指这部法教，佛陀坐在菩提树下，以启发的方式说出，后来在阿难尊者的询问下讲述。”在这里也应理解为“以心启发”。如果是通过语言表达的，那么为什么会如此？如果是通过语言表达的，那么应当从启发的经典中升起，因此不应当通过语言表达而是通过心灵的启发。
“当法显现时”在这里“如是”一词是开头的意思。因此“勤奋的修行者，疑虑会消失，因他明白有因有果。”等三句诗句是此意。关于启发的诗句是单数形式，在这里应当理解为仅第一句诗。这里所说的内容将在律藏中出现。“修行的日子”是指“应当与一切智相应”，与此无关，而是“适合反思的显现。”在维萨卡普尔那日，佛陀在清晨时分获得了一切智。与愉悦相结合的智慧是指与愉悦相伴的智慧。 “我告诉你”是指我通知你，意为觉悟。 “灭亡的法”是指无常的特性与苦的特性，分别阐述“无常的就是苦，苦的就是无我”。通过特性的三种阐述，显示出那时的所缘的正念，显示出所有女性的非所缘的佛陀的四圣谛的正道不偏离涅槃的修行。现在在这里指向正确的修行，便说“应当以不懈努力来实现。”或者说“灭亡的法是因缘”，通过简略地震动，便显示出“应当以不懈努力来实现”的简略的无余的正确修行。因为不懈努力的法则是涵盖三种教义的完整的教法。 “在其中”是指在中间，“在中间”是指此意。
“经藏”在这里应理解为“如同业是业的果”，同样“经是经的内容”。“未集结”是指集结律藏的内容等。有些人说“即使是善经在第一次集结中也是未集结的”，对此不应当接受。 “在第一次集结之前，阿难尊者在耶提瓦那与善人讲述。”这是由阿查里达哈马帕拉尊者所说的。而善经则是“我曾听闻——有一次阿难尊者在舍卫城的耶提瓦那，安那提平提的园中，佛陀刚圆寂不久”开头的。

1.444) āgataṃ. Tattha ‘‘evaṃ me suta’’ntiādivacanaṃ paṭhamasaṅgītiyaṃ āyasmatā ānandatthereneva vattuṃ yuttarūpaṃ na hoti. Na hi ānandatthero sayameva subhasuttaṃ desetvā ‘‘evaṃ me suta’’ntiādīni vadati. Evaṃ pana vattabbaṃ siyā ‘‘ekamidāhaṃ, bhante, samayaṃ sāvatthiyaṃ viharāmi jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme’’ti, tasmā dutiyatatiyasaṅgītikārakehi ‘‘evaṃ me suta’’ntiādinā subhasuttaṃ saṅgītimāropitaṃ viya dissati. Atha ācariyadhammapālattherassa evamadhippāyo siyā ‘‘ānandatthereneva vuttampi subhasuttaṃ paṭhamasaṅgītiṃ āropetvā tantiṃ ṭhapetukāmehi mahākassapattherādīhi aññesu suttesu āgatanayeneva ‘evaṃ me suta’ntiādinā tanti ṭhapitā’’ti, evaṃ sati yujjeyya. Atha vā āyasmā ānandatthero subhasuttaṃ sayaṃ desentopi sāmaññaphalādīsu bhagavatā desitanayeneva desesīti bhagavato sammukhā laddhanaye ṭhatvā desitattā bhagavatā desitaṃ dhammaṃ attani adahanto ‘‘evaṃ me suta’’ntiādimāhāti evamadhippāyo veditabbo.

Ubhayāni pātimokkhānīti bhikkhubhikkhunīpātimokkhavasena. Dve vibhaṅgānīti bhikkhubhikkhunīvibhaṅgavaseneva dve vibhaṅgāni. Dvāvīsati khandhakānīti mahāvaggacūḷavaggesu āgatāni dvāvīsati khandhakāni. Soḷasaparivārāti soḷasahi parivārehi upalakkhitattā soḷasaparivārāti vuttaṃ. Tathā hi parivārapāḷiyaṃ ‘‘yaṃ tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena paṭhamaṃ pārājikaṃ kattha paññatta’’ntiādinā (pari. 1) paññattivāro, tato paraṃ ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto kati āpattiyo āpajjatī’’tiādinā (pari. 157) katāpattivāro, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpattiyo catunnaṃ vipattīnaṃ kati vipattiyo bhajantī’’tiādippabhedo (pari. 182) vipattivāro, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpattiyo sattannaṃ āpattikkhandhānaṃ katihi āpattikkhandhehi saṅgahitā’’tiādippabhedo (pari. 183) saṅgahavāro, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpattiyo channaṃ āpattisamuṭṭhānānaṃ katihi samuṭṭhānehi samuṭṭhantī’’tiādinā (pari. 184) samuṭṭhānavāro, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpattiyo catunnaṃ adhikaraṇānaṃ katamaṃ adhikaraṇa’’ntiādinā (pari. 185) adhikaraṇavāro, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpattiyo sattannaṃ samathānaṃ katihi samathehi sammantī’’tiādippabhedo (pari. 186) samathavāro, tadanantaraṃ samuccayavāro cāti aṭṭha vārā vuttā. Tato paraṃ ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevanapaccayā pārājikaṃ kattha paññatta’’ntiādinā (pari. 188) nayena puna paccayavasena eko paññattivāro, tassa vasena purimasadisā eva katāpattivārādayo satta vārāti evaṃ aparepi aṭṭha vārā vuttā. Iti imāni aṭṭha, purimānipi aṭṭhāti mahāvibhaṅge soḷasa vārā dassitā. Tato paraṃ teneva nayena bhikkhunivibhaṅgepi soḷasa vārā āgatāti imehi soḷasahi vārehi upalakkhitattā soḷasaparivārāti vuccati. Potthakesu pana katthaci ‘‘parivāro’’ti ettakameva dissati, bahūsu pana potthakesu dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ abhidhammaṭṭhakathāyañca ‘‘soḷasaparivārā’’ti evameva vuttattā ayampi pāṭho na sakkā paṭibāhitunti tassevattho vutto.


1.444) “‘经历无数生命的轮回’是指这部法教，佛陀坐在菩提树下，以启发的方式说出，后来在阿难尊者的询问下讲述。”在这里，理解为“以心启发”是合适的。阿难尊者并不是自己讲述善经而说“我曾听闻”等等。可以说应这样表述：“我曾在舍卫城的耶提瓦那，安那提平提的园中住过。”因此，第二次和第三次集结的集结者们用“我曾听闻”等表述善经，似乎是集结的样子。阿查里达哈马帕拉尊者的意思是“虽然阿难尊者所说的善经是第一次集结的，但想要将其作为集结的内容，故而与大迦叶尊者等其他的经典内容相结合，依照到来的方式说出‘我曾听闻’等，便可理解。”或者说，阿难尊者即使在讲述善经时，也是依照佛陀所说的方式讲述，所以在佛陀面前所获得的教法，自己不再燃烧，便说“我曾听闻”等等，这应当如此理解。
“两个戒律”是指比丘与比丘尼的戒律。“两个分类”是指比丘与比丘尼的分类。“二十七个戒条”是指在大部与小部中所包含的二十七个戒条。“十六个附条”是指十六个附条的特点。因此在附条经典中有“由佛陀所知、所见、阿罗汉、正等觉者首次制定的戒条”之类的内容，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会产生”等内容，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会导致四种堕落”等等的分类，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会归入七种过失的分类”等等的分类，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会由六种过失的起因产生”等等的分类，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会归入四种问题的分类”等等的分类，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会与七种平息的分类相应”等等的分类，接着有“对于修习性行为的，多少种过失会归入十六种附条的分类”等等的分类，因此共计八个分类被提及。接下来有“对于修习性行为的，多少种过失会导致戒条的制定”等等的内容，依此类推，再次以因果的方式提及一个附条的分类，依此类推，前面提到的七个分类等同于前面的八个分类，这在大分类中显示出十六个分类。接下来依此类推，在比丘尼的分类中也有十六个分类，这些十六个分类被称为十六个附条。因此在书籍中有时只提到“附条”，而在许多书籍中，例如《长部经典》的注释与《阿毗达摩》的注释中也提到“十六个附条”，因此这一段的内容不能被否定。


Brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgahoti brahmajālasuttādīni catuttiṃsa suttāni saṅgayhanti ettha, etenāti vā brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgaho. Vuttappamāṇānaṃ vā suttānaṃ saṅgaho etassāti brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgahoti. Evaṃ sesesupi veditabbaṃ.

Vividhavisesanayattāti imissā gāthāya atthaṃ vibhāvento āha ‘‘vividhā hī’’tiādi. Daḷhīkammasithilakaraṇappayojanāti yathākkamaṃ lokavajjesu sikkhāpadesu daḷhīkammappayojanā, paṇṇattivajjesu sithilakaraṇappayojanāti veditabbaṃ. Ajjhācāranisedhanatoti saññamavelaṃ atibhavitvā pavatto ācāro ajjhācāro, vītikkamo, tassa nisedhanatoti attho. Tenāti vividhanayattādihetunā. Etanti ‘‘vividhavisesanayattā’’tiādigāthāvacanaṃ. Etassāti vinayassa. Itaraṃ panāti suttaṃ.

Idāni atthānaṃ sūcanatotiādigāthāya atthaṃ pakāsento āha ‘‘tañhī’’tiādi. Attatthaparatthādibhedeti yo taṃ suttaṃ sajjhāyati suṇāti vāceti cinteti deseti ca, suttena saṅgahito sīlādiattho tassapi hoti, tena parassa sādhetabbato parassapi hotīti tadubhayaṃ taṃ suttaṃ sūceti dīpeti. Tathā diṭṭhadhammikasamparāyikatthe lokiyalokuttaratthe cāti evamādibhede atthe ādisaddena saṅgaṇhāti. Atthasaddo cāyaṃ hitapariyāyavacano, na bhāsitatthavacano. Yadi siyā, suttaṃ attanopi bhāsitatthaṃ sūceti parassapīti ayamattho vutto siyā, suttena ca yo attho pakāsito, so tasseva hoti, na tena parattho sūcito hotīti. Tena sūcetabbassa paratthassa nivattetabbassa abhāvā attaggahaṇañca na kattabbaṃ. Attatthaparatthavinimuttassa bhāsitatthassa abhāvā ādiggahaṇañca na kattabbaṃ, tasmā yathāvuttassa hitapariyāyassa atthassa sutte asambhavato suttādhārassa puggalassa vasena attatthaparatthā vuttā.

Atha vā suttaṃ anapekkhitvā ye attatthādayo atthappabhedā ‘‘na haññadatthatthi pasaṃsalābhā’’ti etassa padassa niddese (mahāni. 63) vuttā attattho, parattho, ubhayattho, diṭṭhadhammiko attho, samparāyiko attho, uttāno attho, gambhīro attho, guḷho attho, paṭicchanno attho, neyyo attho, nīto attho, anavajjo attho, nikkileso attho, vodāno attho, paramatthoti, te atthe suttaṃ sūcetīti attho gahetabbo. Tathā hi kiñcāpi suttanirapekkhaṃ attatthādayo vuttā suttatthabhāvena aniddiṭṭhattā, tesu pana ekopi atthappabhedo suttena dīpetabbataṃ nātikkamati, tasmā te atthe suttaṃ sūcetīti vuccati. Imasmiñca atthavikappe attha-saddoyaṃ bhāsitatthapariyāyopi hoti. Ettha hi purimakā pañca atthappabhedā hitapariyāyā, tato pare cha bhāsitatthabhedā, pacchimakā pana ubhayasabhāvā. Tattha duradhigamatāya vibhāvane agādhabhāvo gambhīro, na vivaṭo guḷho, mūludakādayo viya paṃsunā akkharasannivesādinā tirohito paṭicchanno. Niddhāretvā ñāpetabbo neyyo, yathārutavasena veditabbo nīto. Anavajjanikkilesavodānā pariyāyavasena vuttā, kusalavipākakiriyadhammavasena vā. Paramattho nibbānaṃ, dhammānaṃ aviparītasabhāvo eva vā.

Atha vā attanā ca appiccho hotīti attatthaṃ, appicchākathañca paresaṃ kattā hotīti paratthaṃ sūceti. Evaṃ ‘‘attanā ca pāṇātipātā paṭivirato hotī’’tiādīni (a. ni. 

Brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgahoti brahmajālasuttādīni catuttiṃsa suttāni saṅgayhanti ettha, etenāti vā brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgaho. Vuttappamāṇānaṃ vā suttānaṃ saṅgaho etassāti brahmajālādicatuttiṃsasuttasaṅgahoti. Evaṃ sesesupi veditabbaṃ。
“各种特性方面”是指在这首诗中阐述的内容，故说“确实是多样的”。“坚定的行为、放松的行为”是指在世俗的戒律中，依据情况的坚定行为，及在规则的放松行为。 “禁止内在行为”是指过度放纵而产生的行为，意为内在行为的过失，及其禁止的意思。因此，因各种特性而如此。 “这”是指“因各种特性而”的诗句内容。 “这”是指戒律的内容。 “其他”是指经典。
现在通过“指示意义”的诗句内容，阐明“渴望”及其他。 “自我、他者等的不同”是指那些诵读、倾听、思考、讲解、教授这部经典的人，所理解的戒律等内容，因而也适用于他人，因此这部经典同时指示了他者的意思。 同样，在“见法的当下、世俗与超世俗”中，依此类推的不同意义也如此。 “意义”一词是指有益的近义词，而不是口头表达的意思。 如果这部经典是指自己所说的内容，那么这意思应当是说，经典中所阐明的内容，便是其本身的意思，而不是他者的意思。因此，在指示他者的内容时，若没有他者的意思，则不应当被接受。 由于没有自我与他者的表达，因此不应当被接受，故而在如上所述的有益的近义词的内容中，经典是不可或缺的。
或者说，经典不依赖于自我及他者等的不同，所指的“没有伤害的意义”的内容，便是自我、他者、双重意义、见法的意义、未来的意义、显而易见的意义、深奥的意义、隐藏的意义、被遮蔽的意义、应当引导的意义、被引导的意义、无可指摘的意义、无污染的意义、可引导的意义、究竟的意义等，这些意义应当被理解为经典所指的内容。 同样，尽管经典不依赖于自我及他者等的不同，所指的意义仍然不应超越经典所阐述的内容，因此这些意义应当被视为经典所指的内容。在此意义的阐述中，意义一词也可以是口头表达的近义词。 在这里，前五个意义是有益的近义词，接下来六个是口头表达的近义词，而最后的两个则是双重性质的。 其中，因难以理解而不易阐述的深奥意义，非显而易见的隐藏意义，如同根水等通过尘土的字母排列而被遮蔽。 应当剖析并告知应当引导的意义，依照所述的方式理解被引导的意义。 无可指摘的、无污染的意义是通过善的果报及行为所指的。 究竟的意义是涅槃，或是法的非颠倒特性等。
或者说，自己也应当有少欲的态度，因此指向自我，少欲的说法则指向他者。 如此“自己应当避免杀生”等等。

4.99) suttāni yojetabbāni. Vinayābhidhammehi ca visesetvā suttasaddassa attho vattabbo, tasmā veneyyajjhāsayavasappavattāya desanāya attahitaparahitādīni sātisayaṃ pakāsitāni honti tappadhānabhāvato, na āṇādhammasabhāvavasappavattāyāti idameva atthānaṃ sūcanato suttanti vuttaṃ. Evañca katvā ‘‘ettakaṃ tassa bhagavato suttāgataṃ suttapariyāpanna’’nti (pāci. 655) ca ‘‘sakavāde pañca suttasatānī’’ti (dha. sa. aṭṭha. nidānakathā) ca evamādīsu suttasaddo upacaritoti gahetabbo.

Suttesu āṇādhammasabhāvā ca veneyyajjhāsayaṃ anuvattanti, na vinayābhidhammesu viya veneyyajjhāsayo āṇādhammasabhāve, tasmā veneyyānaṃ ekantahitapaṭilābhasaṃvattanikā suttantadesanā hotīti ‘‘suvuttā cettha atthā’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Ekantahitapaṭilābhasaṃvattanikā suttantadesanā’’ti idampi veneyyānaṃ hitasampāpane suttantadesanāya tapparabhāvaṃyeva sandhāya vuttaṃ. Tapparabhāvo ca veneyyajjhāsayānulomato daṭṭhabbo. Tenevāha ‘‘veneyyajjhāsayānulomena vuttattā’’ti . Vinayadesanaṃ viya issarabhāvato āṇāpatiṭṭhāpanavasena adesetvā veneyyānaṃ ajjhāsayānulomena cariyānurūpaṃ vuttattā desitattāti attho.

Anupubbasikkhādivasena kālantare abhinipphattiṃ dassento āha ‘‘sassamiva phala’’nti. Pasavatīti phalati, nipphādetīti attho. Upāyasamaṅgīnaṃyeva nipphajjanabhāvaṃ dassento ‘‘dhenu viya khīra’’nti āha. Dhenutopi hi upāyavantānaṃyeva khīrapaṭilābho hoti. Anupāyena hi akāle ajātavacchaṃ dhenuṃ dohanto kālepi vā visāṇaṃ gahetvā dohanto neva khīraṃ paṭilabhati. ‘‘Suttāṇā’’ti etassa atthaṃ pakāsetuṃ ‘‘suṭṭhu ca ne tāyatī’’ti vuttaṃ.

Suttasabhāganti suttasadisaṃ. Suttasabhāgataṃyeva dassento āha ‘‘yathā hī’’tiādi. Tacchakānaṃ suttanti vaḍḍhakīnaṃ kāḷasuttaṃ. Pamāṇaṃ hotīti tadanusārena tacchanato. Evametampi viññūnanti yathā kāḷasuttaṃ pasāretvā saññāṇe kate gahetabbaṃ vissajjetabbañca paññāyati, evaṃ vivādesu uppannesu sutte ānītamatte ‘‘idaṃ gahetabbaṃ, idaṃ vissajjetabba’’nti viññūnaṃ pākaṭattā vivādo vūpasammatīti etampi suttaṃ viññūnaṃ pamāṇaṃ hotīti attho. Idāni aññathāpi suttasabhāgataṃ dassento āha ‘‘yathā cā’’tiādi. Suttaṃ viya pamāṇattā saṅgāhakattā ca suttamiva suttanti vuttaṃ hoti. Ettha ca attatthādividhāne suttassa pamāṇabhāvo attatthādīnaṃyeva ca saṅgāhakattaṃ yojetabbaṃ tadatthappakāsanapadhānattā suttassa. Vinayābhidhammehi visesattañca pubbe vuttanayeneva yojetabbaṃ. Etanti ‘‘atthānaṃ sūcanato’’tiādikaṃ atthavacanaṃ. Etassāti suttassa.


4.99) “应当理解为经典。”在戒律与法的内容中，经典一词的意义应当被阐明，因此因应当有利于他者的教导而阐明的内容，包含了对自己和他人有益的内容，这些内容因其重要性而被显现出来，而不是因其命令的性质而被显现。因此，经典的内容应当被理解为此。如此说来，“这是佛陀所说的经典的范围”以及“在自我所说的五百部经典中”之类的经典内容应当被理解为经典一词所包含的。
在经典中，命令的性质与有利于他者的意图相互关联，而不是像戒律与法那样的有利于他者的意图。因此，经典的教导是完全有利于他者的，所以“在这里的意义是清楚的”。“完全有利于他者的经典教导”也是指有利于他者的教导的性质。此性质应当从有利于他者的意图中理解。因此，因有利于他者的意图而被阐明的经典教导是如此。
为了阐明逐步学习的内容，故说“如同种子结果”。“结果”是指结果成熟，意为产生。“如奶牛般的结果”是指与方法相应的结果。奶牛确实是有方法的，因而能够产奶。如果没有方法，即使在适当的时候，牠也无法获得牛奶。“关于经典的意义”是为了阐明“确实不会被忽视”。
“经典的性质”是指与经典相似的性质。为了显示经典的性质，故说“正如确实如此”。“工匠的经典”是指黑色的经典。 “作为标准”是指根据此标准。 这样“对于有智慧的人”而言，正如黑色经典被扩展并被理解，因而在争论中出现的经典也应有“这是应当理解的，这是应当放弃的”，因此因有智慧的人而使争论得以平息，故此经典是有标准的。
现在为了显示其他经典的性质，故说“正如如此”。经典的性质与标准相似，因此经典与经典是相似的。在这里，关于自我与他者的不同，经典的性质应当被理解为自我与他者的性质。经典的阐明是为了显示经典的性质。通过戒律与法的内容的不同，前面所述的内容应当被理解。 “这”是指“关于内容的指示”的内容。 “这”是指经典的内容。


Yanti yasmā. Etthāti abhidhamme. Abhikkamantīti ettha abhi-saddo kamanakiriyāya vuḍḍhibhāvaṃ atirekataṃ dīpetīti āha ‘‘abhikkamantītiādīsu vuḍḍhiyaṃ āgato’’ti. Abhiññātāti aḍḍhacandādinā kenaci saññāṇena ñātā paññātā pākaṭāti attho. Aḍḍhacandādibhāvo hi rattiyā upalakkhaṇavasena saññāṇaṃ hoti, yasmā aḍḍho cando, tasmā aṭṭhamī, yasmā ūno, tasmā cātuddasī, yasmā puṇṇo, tasmā pannarasīti. Abhilakkhitāti etthāpi ayamevattho veditabbo. Abhilakkhitasaddapariyāyo abhiññātasaddoti āha ‘‘abhiññātā abhilakkhitātiādīsu lakkhaṇe’’ti. Ettha ca vācakasaddantarasannidhānena nipātānaṃ tadatthajotakamattattā lakkhitasaddatthajotako abhisaddo lakkhaṇe vattatīti vutto. Rājābhirājāti rājūhi pūjetuṃ araho rājā. Pūjiteti pūjārahe.

Abhidhammeti ‘‘supinantena sukkavissaṭṭhiyā anāpattibhāvepi akusalacetanā upalabbhatī’’tiādinā vinayapaññattiyā saṅkaravirahite dhamme. ‘‘Pubbāparavirodhābhāvato dhammānaṃyeva ca aññamaññasaṅkaravirahite dhamme’’tipi vadanti. ‘‘Pāṇātipāto akusala’’nti evamādīsu ca maraṇādhippāyassa jīvitindriyupacchedakapayogasamuṭṭhāpikā cetanā akusalaṃ, na pāṇasaṅkhātajīvitindriyassa upacchedasaṅkhāto atipāto, tathā adinnassa parasantakassa ādānasaṅkhātā viññatti abyākato dhammo, taṃviññattisamuṭṭhāpikā theyyacetanā akusalo dhammoti evamādināpi aññamaññasaṅkaravirahite dhammeti attho veditabbo. Abhivinayeti ettha ‘‘jātarūparajataṃ na paṭiggahetabba’’nti vadanto vinaye vineti nāma. Ettha ‘‘evaṃ paṭiggaṇhato pācittiyaṃ, evaṃ dukkaṭanti vadanto ca abhivinaye vineti nāmā’’ti vadanti. Tasmā jātarūparajataṃ theyyacittena parasantakaṃ gaṇhantassa yathāvatthu pārājikathullaccayadukkaṭesu aññataraṃ, bhaṇḍāgārikasīsena gaṇhantassa pācittiyaṃ, attatthāya gaṇhantassa nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Kevalaṃ lolatāya gaṇhantassa anāmāsadukkaṭaṃ, rūpiyachaḍḍakassa sammatassa anāpattīti evaṃ aññamaññasaṅkaravirahite vinaye paṭibalo vinetunti attho veditabbo. Abhikkantenāti ettha kantiyā adhikattaṃ abhisaddo dīpetīti āha ‘‘adhike’’ti.

Nanu ca ‘‘abhikkamantī’’ti ettha abhisaddo kamanakiriyāya vuḍḍhibhāvaṃ atirekataṃ dīpeti, ‘‘abhiññātā abhilakkhitā’’ti ettha ñāṇalakkhaṇakiriyānaṃ supākaṭattā visesaṃ, ‘‘abhikkantenā’’ti ettha kantiyā adhikattaṃ visiṭṭhataṃ dīpetīti idaṃ tāva yuttaṃ kiriyāvisesakattā upasaggassa, ‘‘abhirājā abhivinayo’’ti pana pūjitaparicchinnesu rājavinayesu abhisaddo vattatīti kathametaṃ yujjeyyāti ce? Idhāpi natthi doso pūjanaparicchedanakiriyādīpanato, tāhi ca kiriyāhi rājavinayānaṃ yuttattā, tasmā ettha atimālādīsu atisaddo viya abhisaddo saha sādhanena kiriyaṃ vadatīti abhirājaabhivinayasaddā siddhā, evaṃ abhidhammasadde abhisaddo saha sādhanena vuḍḍhiyādikiriyaṃ dīpetīti ayamattho dassitoti daṭṭhabbaṃ.


Yanti yasmā. 这里是指法的内容。 “前往”的意思是指“在这里，前往”这个词表示一种超越的状态，因此说“前往”是指一种提升的状态。 “已知”的意思是通过某种知觉被认识、被理解、被显现的意思。 例如，半月等的状态在夜晚是被标记的，因为半月，因此称为第八日；因为少于满月，因此称为第十四日；因为满月，因此称为第十五日。 “被标记”的意思在这里也是如此理解。 “被标记”的词义与“已知”的词义相同，因此说“已知被标记”是指特征。 在这里，通过词语的相互关联，便能理解词义的光辉，标记的词义的光辉也在“特征”中被阐述。 “尊王”是指应当受到王者们的崇敬的国王。 “被崇敬”是指应受崇敬。
“法”的内容是“即使在没有过失的情况下，恶的意图也会显现”的意思，这在戒律的规定中是无混杂的法。“由于与前后相违背的缘故，法本身也是无混杂的法”也可以这样说。“杀生是不善的”，以及关于死亡的意图，导致生命的感官被截断的意图是恶的，而不是指称生命的感官被截断的杀生；同样，对于他者的财物的无正当取得是未被阐明的法，因而由此意图所产生的恶的意图也是不善的法，这些都应当被理解为无混杂的法。 “再三的教导”在这里是指“不能接受金银等”，这是在戒律中所说的。 在这里说“如是接受则为罪，若如此则为过失”，因此再三的教导是如此。 因此，接受金银等的行为，若是出于贪欲，便会导致过失，若是出于非贪欲，便不算过失；而在此情况下，接受金银等的行为与其他的过失相对照，因而应当被理解为无混杂的法。
“前往”的意思在这里是指超越的状态。 在这里，“前往”的意思是指一种超越的状态，故说“更进一步”。难道“前往”的意思不是指一种超越的状态吗？而“已知被标记”的意思是指因为有显著的知识特征而被认识；“前往”的意思是指一种超越的状态。 这在这里是合理的，因而在行为的特征上，显然是合适的。 这样，“尊王的教导”在被崇敬的王者的教导中，便能理解为一种超越的状态。 同样，在法的内容中，超越的状态与提升的行为应当被理解为是相辅相成的。


Etthacāti abhidhamme. Bhāvetīti cittassa vaḍḍhanaṃ vuttaṃ. Pharitvāti ārammaṇassa vaḍḍhanaṃ vuttaṃ. Vuḍḍhimantoti bhāvanāpharaṇavuḍḍhīhi vuḍḍhimantopi dhammā vuttāti attho. Ārammaṇādīhīti ārammaṇasampayuttakammadvārapaṭipadādīhi. Lakkhaṇīyattāti sañjānitabbattā. Ekantato lokuttaradhammānaṃyeva pūjārahattā ‘‘sekkhā dhammā’’tiādinā lokuttarāyeva pūjitāti dassitā. Sabhāvaparicchinnattāti phusanādisabhāvena paricchinnattā. Adhikāpi dhammā vuttāti ettha kāmāvacarehi mahantabhāvato mahaggatā dhammāpi adhikā nāma hontīti tehi saddhiṃ adhikā dhammā vuttā.

Yaṃ panettha avisiṭṭhanti ettha vinayādīsu tīsu aññamaññavisiṭṭhesu yaṃ avisiṭṭhaṃ samānaṃ, taṃ piṭakasaddanti attho. Vinayādayo hi tayo saddā aññamaññaṃ asādhāraṇattā visiṭṭhā nāma, piṭakasaddo pana tehi tīhipi sādhāraṇattā avisiṭṭhoti vuccati. Mā piṭakasampadānenāti pāḷisampadānavasena mā gaṇhathāti vuttaṃ hoti. Kudālañca piṭakañca kudālapiṭakaṃ. Tattha ku vuccati pathavī, tassā dālanato vidālanato ayomayo upakaraṇaviseso kudālaṃ nāma, tālapaṇṇavettalatādīhi kato bhājanaviseso piṭakaṃ nāma, taṃ ādāya gahetvāti attho. Yathāvuttenāti ‘‘evaṃ duvidhatthenā’’tiādinā vuttappakārena.

Desanāsāsanakathābhedanti ettha kathetabbānaṃ atthānaṃ desakāyattena āṇādividhinā abhisajjanaṃ pabodhanaṃ desanā. Sāsitabbapuggalagatena yathāparādhādinā sāsitabbabhāvena anusāsanaṃ vinayanaṃ sāsanaṃ. Kathetabbassa saṃvarāsaṃvarādino atthassa kathanaṃ vacanapaṭibaddhatākaraṇaṃ kathāti vuccati. Tasmā desitāraṃ bhagavantamapekkhitvā desanā, sāsitabbapuggalavasena sāsanaṃ, kathetabbassa atthassa vasena kathāti evamettha desanādīnaṃ nānākaraṇaṃ veditabbaṃ. Ettha ca kiñcāpi desanādayo desetabbādinirapekkhā na honti, āṇādayo pana visesato desakādiadhīnāti taṃtaṃvisesayogavasena desanādīnaṃ bhedo vutto. Tathā hi āṇāvidhānaṃ visesato āṇārahādhīnaṃ tattha kosallayogato. Evaṃ vohāraparamatthavidhānāni ca vidhāyakādhīnānīti āṇādividhino desakāyattatā vuttā. Aparādhajjhāsayānurūpaṃ viya dhammānurūpampi sāsanaṃ visesato, tathā vinetabbapuggalāpekkhanti sāsitabbapuggalavasena sāsanaṃ vuttaṃ. Saṃvarāsaṃvaranāmarūpānaṃ viya viniveṭhetabbāya diṭṭhiyāpi kathanaṃ sati vācāvatthusmiṃ nāsatīti visesato tadadhīnanti kathetabbassa atthassa vasena kathā vuttā. Bhedasaddo visuṃ visuṃ yojetabbo ‘‘desanābhedaṃ sāsanabhedaṃ kathābhedañca yathārahaṃ paridīpaye’’ti. Bhedanti ca nānattanti attho. Tesu piṭakesu sikkhā ca pahānāni ca gambhīrabhāvo ca sikkhāpahānagambhīrabhāvaṃ, tañca yathārahaṃ paridīpayeti attho. Pariyattibhedañca vibhāvayeti sambandho.

Pariyattibhedanti ca pariyāpuṇanabhedanti attho. Yahinti yasmiṃ vinayādike piṭake. Yaṃ sampattiñca vipattiñca yathā pāpuṇāti, tampi sabbaṃ vibhāvayeti sambandho. Atha vā yaṃ pariyattibhedaṃ sampattiñca vipattiñcāpi yahiṃ yathā pāpuṇāti, tampi sabbaṃ vibhāvayeti yojetabbaṃ. Ettha yathāti yehi upārambhādihetupariyāpuṇanādippakārehi upārambhanissaraṇadhammakosakarakkhaṇahetupariyāpuṇanaṃ suppaṭipatti duppaṭipattīti etehi pakārehīti vuttaṃ hoti.


Etthacāti abhidhamme. 这里是指法的内容。 “发展”是指心的增长。 “传播”是指对象的增长。 “具增长的”是指通过修习和传播而具备增长的法。 “对象等”是指与对象相关的行为、门的修习等。 “特征”的意思是指应当被认知的特性。 从根本上讲，只有超世俗的法因其应受崇敬而被称为“修行法”。 “因本性被限制”是指因触碰等的特性而被限制。 “更高的法”在这里说的是，因欲界的法具备其巨大性而被称为更高的法。
至于这里所说的“未被限制”的意思是，在戒律等三种中，彼此之间的未被限制是相同的，这便是“经典”的意思。 因为戒律等三种词语因彼此之间的不同而被称为被限制，而“经典”则因其共同性而被称为未被限制。 “不要因经典的完备而”是指“不要因巴利经典的完备而被接受”。 “锄头”和“经典”便是锄头经典。 在这里，“土”被称为地，因其切割和分开的缘故，金属器具的特别称为锄头；而用棕榈叶、草等制作的器具则被称为经典，意为“带着这些器具去获取”。 “如前所述”是指“如这样两种的意义”。
“教导、命令、阐述的不同”是指应当阐明的内容，通过教导的身体、命令的方式进行劝导，教导是指教诫。 “应当被教导的众生”是指通过如前所述的方式进行教导的内容。 “应当阐明的内容”是指通过约束、约束的内容的阐述，因而被称为教导。 因此，教导应当以佛陀为依靠，因而教导是应当根据应被教导的内容进行的。因此，在此处的教导等应当被理解为不同的类型。 在这里，尽管教导等不依赖于应被教导的内容，但命令等则因其特定的教导等而被阐明。
同样，命令的规定是特别的，命令是指应当被遵循的内容。 因此，教导的内容以应当被教导的众生为基础而被阐明。 就像约束与约束的事物一样，教导的内容也应当被理解为应当被教导的内容。 这里的“教导的不同”是指应当被阐明的内容的不同。 在这些经典中，戒律和放弃等的深奥特性也应当被如实阐明。
“内容的不同”是指内容的全面性。 “在何处”是指在戒律等经典中。 “无论是获得还是失去，如何达到的”，这也应当被全面阐明。 或者说，无论是内容的不同，获得或失去的内容如何达到的，这也应当被全面阐明。在这里，如何通过起因等进行全面的阐明，因而通过起因的解除、法的保护等进行全面的阐明，因而说“良好的修习与不良的修习”。


Paridīpanā vibhāvanā cāti heṭṭhā vuttassa anurūpato vuttaṃ, atthato pana ekameva. Āṇārahenāti āṇaṃ ṭhapetuṃ arahatīti āṇāraho, bhagavā. So hi sammāsambuddhatāya mahākāruṇikatāya ca aviparītahitopadesakabhāvena pamāṇavacanattā āṇaṃ paṇetuṃ arahati, vohāraparamatthānampi sambhavato āha ‘‘āṇābāhullato’’ti. Ito paresupi eseva nayo.

Paṭhamanti vinayapiṭakaṃ. Pacurāparādhā seyyasakattherādayo. Te hi dosabāhullato ‘‘pacurāparādhā’’ti vuttā. Pacuro bahuko bahulo aparādho doso vītikkamo yesaṃ te pacurāparādhā. Anekajjhāsayātiādīsu āsayova ajjhāsayo. So ca atthato diṭṭhi ñāṇañca, pabhedato pana catubbidhaṃ hoti. Tathā hi pubbacariyavasena āyatiṃ sati paccaye uppajjamānārahā sassatucchedasaṅkhātā micchādiṭṭhi saccānulomikañāṇakammassakataññāṇasaṅkhātā sammādiṭṭhi ca ‘‘āsayo’’ti vuccati. Vuttañhetaṃ –

‘‘Sassatucchedadiṭṭhi ca, khanti cevānulomikā;

Yathābhūtañca yaṃ ñāṇaṃ, etaṃ āsayasaññita’’nti.

Idañca catubbidhaṃ āsayanti ettha sattā nivasantīti āsayoti vuccati. Anusayā kāmarāgabhavarāgadiṭṭhipaṭighavicikicchāmānāvijjāvasena satta. Mūsikavisaṃ viya kāraṇalābhe uppajjanārahā anāgatā kilesā, atītā paccuppannā ca tatheva vuccanti. Na hi kālabhedena dhammānaṃ sabhāvabhedo atthīti. Cariyāti rāgacariyādikā cha mūlacariyā, antarabhedena anekavidhā, saṃsaggavasena pana tesaṭṭhi honti. Atha vā cariyāti caritaṃ, taṃ sucaritaduccaritavasena duvidhaṃ. ‘‘Adhimutti nāma ‘ajjeva pabbajissāmi, ajjeva arahattaṃ gaṇhissāmī’tiādinā tanninnabhāvena pavattamānaṃ sanniṭṭhāna’’nti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Ācariyadhammapālattherena pana ‘‘sattānaṃ pubbacariyavasena abhirucī’’ti vuttaṃ. Sā duvidhā hīnapaṇītabhedena. Yathānulomanti ajjhāsayādīnaṃ anurūpaṃ. Ahaṃ mamāti saññinoti diṭṭhimānataṇhāvasena ahaṃ mamāti evaṃ pavattasaññino. Yathādhammanti natthettha attā attaniyaṃ vā, kevalaṃ dhammamattametanti evaṃ dhammasabhāvānurūpanti attho.


阐明和解释是根据前面所说的内容而说的,实际上是同一个意思。"应当被命令的"是指值得建立命令的,即佛陀。因为他是正等觉者,具有大悲心,能够正确地教导有益之事,所以他的话是标准,值得制定命令。由于世俗谛和胜义谛都存在,所以说"以命令为主"。后面的内容也是同样的道理。
"第一"是指律藏。"多犯过失的"是指舍利弗等长老。他们因为过失较多,所以被称为"多犯过失的"。"多犯过失的"是指过失、错误、违犯较多的人。"具有多种意向"等中的"意向"就是倾向。从本质上说,它是见解和智慧,从分类上说有四种。即:根据过去的行为,在未来因缘具足时会生起的常见、断见等邪见,以及随顺真理的智慧、业果智等正见,被称为"意向"。如说:
"常见和断见,随顺的忍耐,
如实的智慧,这些称为意向。"
这四种意向是众生所依止的,所以称为意向。随眠有七种,即贪欲、有贪、见、嗔恚、疑、慢、无明。它们就像老鼠毒一样,在因缘具足时会生起,未来的烦恼、过去和现在的烦恼也同样称为随眠。因为法的本质不会因时间的不同而改变。"行为"是指贪行等六种根本行为,细分有多种,综合起来有六十三种。或者说,"行为"是指所行,分为善行和恶行两种。注释中说:"'倾向'是指'我今天就要出家,今天就要证得阿罗汉果'等以此为目标的决心。"而阿阇黎法护长老则说:"众生根据过去行为的倾向。"它分为低劣和殊胜两种。"随顺"是指适合意向等。"认为有我我所的"是指因见、慢、爱而认为有"我"、"我所"的人。"如法"的意思是,这里没有我和我所,只是法而已,即符合法的本质。


Saṃvarāsaṃvaroti ettha saṃvaraṇaṃ saṃvaro, kāyavācāhi avītikkamo. Mahanto saṃvaro asaṃvaro. Vuḍḍhiattho hi ayaṃ a-kāro yathā ‘‘asekkhā dhammā’’ti, tasmā khuddako mahanto ca saṃvaroti attho. Diṭṭhiviniveṭhanāti diṭṭhiyā vimocanaṃ. Adhisīlasikkhādīnaṃ vibhāgo parato paṭhamapārājikasaṃvaṇṇanāya āvi bhavissati. Suttantapāḷiyaṃ ‘‘vivicceva kāmehī’’tiādinā samādhidesanābāhullato ‘‘suttantapiṭake adhicittasikkhā’’ti vuttaṃ. Vītikkamappahānaṃ kilesānanti saṃkilesadhammānaṃ kammakilesānaṃ vā yo kāyavacīdvārehi vītikkamo, tassa pahānaṃ. Anusayavasena santāne anuvattantā kilesā kāraṇalābhe pariyuṭṭhitāpi sīlabhedavasena vītikkamituṃ na labhantīti āha ‘‘vītikkamapaṭipakkhattā sīlassā’’ti. Pariyuṭṭhānappahānanti okāsadānavasena kilesānaṃ citte kusalappavattiṃ pariyādiyitvā uṭṭhānaṃ pariyuṭṭhānaṃ, tassa pahānaṃ cittasantānesu uppattivasena kilesānaṃ pariyuṭṭhānassa pahānanti vuttaṃ hoti. Anusayappahānanti appahīnabhāvena santāne anu anu sayanakā kāraṇalābhe uppattiarahā anusayā. Te pana anurūpaṃ kāraṇaṃ laddhā uppajjanārahā thāmagatā kāmarāgādayo satta kilesā, tesaṃ pahānaṃ anusayappahānaṃ. Te ca sabbaso ariyamaggapaññāya pahīyantīti āha ‘‘anusayapaṭipakkhattā paññāyā’’ti.

Tadaṅgappahānanti dīpālokeneva tamassa dānādipuññakiriyavatthugatena tena tena kusalaṅgena tassa tassa akusalaṅgassa pahānaṃ ‘‘tadaṅgappahāna’’nti vuccati. Idha pana tena tena susīlyaṅgena tassa tassa dussīlyaṅgassa pahānaṃ ‘‘tadaṅgappahāna’’nti veditabbaṃ. Vikkhambhanasamaucchedappahānānīti ettha upacārappanābhedena samādhinā pavattinivāraṇena ghaṭappahāreneva jalatale sevālassa tesaṃ tesaṃ nīvaraṇānaṃ dhammānaṃ vikkhambhanavasena pahānaṃ vikkhambhanappahānaṃ. Catunnaṃ ariyamaggānaṃ bhāvitattā taṃtaṃmaggavato santāne samudayapakkhikassa kilesagaṇassa accantaṃ appavattisaṅkhātasamucchedavasena pahānaṃ samucchedappahānaṃ. Duccaritasaṃkilesassa pahānanti kāyaduccaritādi duṭṭhu caritaṃ, kilesehi vā dūsitaṃ caritanti duccaritaṃ. Tadeva yattha uppannaṃ, taṃ santānaṃ sammā kileseti bādhayati upatāpeti cāti saṃkileso, tassa pahānaṃ, kāyavacīduccaritavasena pavattasaṃkilesassa tadaṅgavasena pahānanti vuttaṃ hoti. Samādhissa kāmacchandapaṭipakkhattā suttantapiṭake taṇhāsaṃkilesassa pahānaṃ vuttaṃ. Attādivinimuttasabhāvadhammappakāsanato abhidhammapiṭake diṭṭhisaṃkilesassa pahānaṃ vuttaṃ.


Saṃvarāsaṃvaroti ettha saṃvaraṇaṃ saṃvaro,这里"防护"是指防护,即身口不违犯。大防护是不防护。这里的"a"字表示增长,如"无学法"中的"a",因此意思是小防护和大防护。Diṭṭhiviniveṭhanāti是指从见解中解脱。增上戒学等的分类将在后面第一波罗夷的解释中明显可见。在经典中,"远离欲望"等主要讲述定,因此说"经藏中讲增上心学"。
Vītikkamappahānaṃ kilesānanti是指断除烦恼法或业烦恼通过身语的违犯。因为烦恼以随眠的方式随逐相续,即使在因缘具足时生起,也不能通过破戒而违犯,所以说"因为戒是违犯的对治"。Pariyuṭṭhānappahānanti是指断除烦恼在心中生起并占据善的生起的机会,即断除烦恼在心相续中生起。Anusayappahānanti是指断除未断的、在相续中不断睡眠的、在因缘具足时会生起的随眠。这些是在适当因缘下会生起的强烈的欲贪等七种烦恼,断除它们就是断除随眠。它们完全由圣道慧断除,所以说"因为慧是随眠的对治"。
Tadaṅgappahānanti是指以布施等功德为基础的善分断除相应的不善分,就像灯光驱除黑暗一样,这叫做"彼分断"。在这里应理解为以各种善戒分断除各种恶戒分叫做"彼分断"。Vikkhambhanasamaucchedappahānānīti中,以近行定和安止定为基础的定通过阻止生起而断除各种盖障,就像用瓶子击打水面的水藻一样,这叫做"镇伏断"。由于修习四圣道,在相应圣道的相续中完全不生起集谛一边的烦恼群,这叫做"断绝断"。Duccaritasaṃkilesassa pahānanti中,身恶行等是恶行,或被烦恼污染的行为是恶行。它在生起的地方污染、伤害、折磨相续,所以叫污染,断除它,即通过彼分断除身语恶行的污染。因为定是欲贪的对治,所以说经藏中讲断除爱的污染。因为阿毗达摩藏阐明离我等的法的自性,所以说阿毗达摩藏中讲断除见的污染。


Ekamekasmiñcetthāti etesu tīsu piṭakesu ekamekasmiṃ piṭaketi attho daṭṭhabbo. Dhammoti pāḷīti ettha pakaṭṭhānaṃ ukkaṭṭhānaṃ sīlādiatthānaṃ bodhanato sabhāvaniruttibhāvato buddhādīhi bhāsitattā ca pakaṭṭhānaṃ vacanappabandhānaṃ āḷīti pāḷi, pariyattidhammo. ‘‘Dhammoti pāḷīti ettha bhagavatā vuccamānassa atthassa vohārassa ca dīpano saddoyeva pāḷi nāmā’’ti gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Abhidhammaṭṭhakathāya likhite sīhaḷagaṇṭhipade pana idaṃ vuttaṃ – sabhāvatthassa sabhāvavohārassa ca anurūpavasena bhagavatā manasā vavatthāpitā paṇḍatti pāḷīti vuccati. Yadi saddoyeva pāḷi siyā, pāḷiyā desanāya ca nānattena bhavitabbaṃ. Manasā vavatthāpitāya ca pāḷiyā vacībhedakaraṇamattaṃ ṭhapetvā desanāya nānattaṃ natthi. Tathā hi desanaṃ dassentena manasā vavatthāpitāya pāḷiyā desanāti vacībhedakaraṇamattaṃ vinā pāḷiyā saha desanāya anaññathā vuttā. Tathā ca upari ‘‘desanāti paññattī’’ti vuttattā desanāya anaññabhāvena pāḷiyā paṇṇattibhāvo kathito hoti. Apica yadi pāḷiyā aññāyeva desanā siyā, ‘‘pāḷiyā ca pāḷiatthassa ca desanāya ca yathābhūtāvabodho’’ti vattabbaṃ siyā, evaṃ pana avatvā ‘‘pāḷiyā ca pāḷiatthassa ca yathābhūtāvabodho’’ti vuttattā pāḷiyā desanāya ca anaññabhāvo dassito hoti. Evañca katvā upari ‘‘desanā nāma paññattī’’ti dassentena desanāya anaññabhāvato pāḷiyā paṇṇattibhāvo kathitova hotīti.

Ettha ca ‘‘saddoyeva pāḷi nāmā’’ti imasmiṃ pakkhe dhammassapi saddasabhāvattā dhammadesanānaṃ ko visesoti ce? Tesaṃ tesaṃ atthānaṃ bodhakabhāvena ñāto uggahaṇādivasena ca pubbe vavatthāpito saddappabandho dhammo, pacchā paresaṃ avabodhanatthaṃ pavattito tadatthappakāsako saddo desanāti veditabbaṃ. Atha vā yathāvuttasaddasamuṭṭhāpako cittuppādo desanā ‘‘desīyati samuṭṭhāpīyati saddo etenā’’ti katvā musāvādādayo viya. Tatthāpi hi musāvādādisamuṭṭhāpikā cetanā musāvādādisaddena voharīyati.

Tīsupi cetesu ete dhammatthadesanāpaṭivedhāti ettha pāḷiattho pāḷidesanā pāḷiatthapaṭivedho cāti ime tayo pāḷivisayā hontīti vinayapiṭakādīnaṃ atthassa desanāya paṭivedhassa ca ādhārabhāvo yutto, piṭakāni pana pāḷiyoyevāti tesaṃ dhammassa ādhārabhāvo kathaṃ yujjeyyāti ce? Pāḷisamudāyassa avayavapāḷiyā ādhārabhāvato. Avayavassa hi samudāyo ādhārabhāvena vuccati yathā ‘‘rukkhe sākhā’’ti. Ettha ca dhammādīnaṃ dukkhogāhabhāvato tehi dhammādīhi vinayādayo gambhīrāti vinayādīnampi catubbidho gambhīrabhāvo vuttoyeva, tasmā dhammādayo eva dukkhogāhattā gambhīrā, na vinayādayoti na codetabbametaṃ sammukhena visayavisayīmukhena ca vinayādīnaṃyeva gambhīrabhāvassa vuttattā. Dhammo hi vinayādayo, tesaṃ visayo attho, dhammatthavisayā ca desanāpaṭivedhāti. Tattha paṭivedhassa dukkarabhāvato dhammatthānaṃ, desanāñāṇassa dukkarabhāvato desanāya ca dukkhogāhabhāvo veditabbo. Paṭivedhassa pana uppādetuṃ asakkuṇeyyattā taṃvisayañāṇuppattiyā ca dukkarabhāvato dukkhogāhatā veditabbā. Dukkhena ogayhantīti dukkhogāhā. Ekadesena ogāhantehipi mandabuddhīhi patiṭṭhā laddhuṃ na sakkāti āha ‘‘alabbhaneyyapatiṭṭhā cā’’ti. Ekamekasminti ekekasmiṃ piṭake. Etthāti etesu piṭakesu. Niddhāraṇe cetaṃ bhummavacanaṃ.


Ekamekasmiñcetthāti在这三部经典中，"在同一经典中"的意思应当被理解。 Dhammoti pāḷīti这里的"法"是指巴利文的定义，包括戒等的意义、启发的性质、以及因佛等所说而具有的特性，因此被称为巴利文，属于教义法。 "法"在这里被称为"法的定义"，这是在经典中所说的。 在《阿毗达摩释》中，西哈拉的注释中提到：根据法的本质和法的定义，佛陀心中所设定的条款被称为巴利文。如果仅仅是声音的巴利文，那么在巴利文的教导中就会有不同的存在。 因为心中设定的巴利文仅仅是为了区分声音的形式，而在教导中并没有不同。因此，教导通过示现而以心中设定的巴利文进行表达，除了区分声音的形式外，并没有其他的表达。 由于上面提到的"教导是定义"，因此教导的定义通过巴利文的形式被阐明。 如果巴利文有其他的教导，那么就应当说"巴利文和法的教导如实的理解"，这样就可以说巴利文的教导的特性被阐明。 经过这样的阐释，上面提到的"教导是定义"表明了教导的特性，因此巴利文的定义被明确阐明。
在这里，"声音的巴利文"是指在这一方面，法的声音特性与法的教导有什么特别之处呢？在各自的意义上被称为启发的声音，之前已经设定了声音的联系，后来为了他人的理解而进行的声音的阐明应当被理解为教导。 或者说，正如所述的声音的产生，心的生起是教导的来源，"通过这种声音而产生"。在这里，像虚妄言等的生起也同样适用。
在这三部经典中，这些法的教导的理解是指巴利文的定义、巴利文的教导、巴利文的意义的理解，这三者都是巴利文的范围，因此在律藏等经典的教导中，理解的基础是合适的，经典的内容应当被视为巴利文的范围。 如何解释法的内容呢？巴利文的内容是作为整体的。整体的部分被称为整体，如同"树有树枝"。在这里，法等因其痛苦的特性而被称为深奥，因此法等因其痛苦的特性而被称为深奥，而律等也同样被称为深奥，因此法等因其痛苦的特性而被称为深奥，这并不是说律等的深奥是被忽略的。 法是律等的内容，法的内容是教义的教导。 在这里，由于理解的困难，法的内容也有困难，因此教导的内容也应当理解为痛苦的特性。 由于理解的困难，无法生成理解的内容，因此痛苦的特性应当被理解为痛苦的特性。 由于痛苦的特性，痛苦的特性被称为痛苦。 即使在某种程度上被理解，愚钝的人也无法获得安稳，因此说"无法获得安稳"。 "在同一经典中"是指在每一部经典中。 "在这里"是指在这些经典中。 这是对地面的阐释。


Idāni hetuhetuphalādīnaṃ vasenapi gambhīrabhāvaṃ dassento āha ‘‘aparo nayo’’tiādi. Hetūti paccayo. So hi attano phalaṃ dahati vidahatīti dhammoti vuccati. Dhammasaddassa cettha hetupariyāyatā kathaṃ viññāyatīti āha ‘‘vuttañheta’’ntiādi. Nanu ca ‘‘hetumhi ñāṇaṃ dhammapaṭisambhidā’’ti etena vacanena dhammassa hetubhāvo kathaṃ viññāyatīti ce? Dhammapaṭisambhidāti etassa samāsapadassa avayavapadatthaṃ dassentena ‘‘hetumhi ñāṇa’’nti vuttattā. ‘‘Dhamme paṭisambhidā dhammapaṭisambhidā’’ti ettha hi ‘‘dhamme’’ti etassa atthaṃ dassentena ‘‘hetumhī’’ti vuttaṃ, ‘‘paṭisambhidā’’ti etassa atthaṃ dassentena ‘‘ñāṇa’’nti, tasmā hetudhammasaddā ekatthā ñāṇapaṭisambhidāsaddā cāti imamatthaṃ vadantena sādhito dhammassa hetubhāvo. Hetuphale ñāṇaṃ atthapaṭisambhidāti etena vacanena sādhito atthassa hetuphalabhāvopi evameva daṭṭhabbo. Hetuno phalaṃ hetuphalaṃ. Tañca yasmā hetuanusārena arīyati adhigamīyati sampāpuṇīyati, tasmā atthoti vuccati.

Yathādhammanti ettha dhammasaddo hetuṃ hetuphalañca sabbaṃ saṅgaṇhāti. Sabhāvavācako hesa dhammasaddo, na pariyattihetubhāvavācako, tasmā yathādhammanti yo yo avijjādisaṅkhārādidhammo, tasmiṃ tasminti attho. Dhammānurūpaṃ vā yathādhammaṃ. Desanāpi hi paṭivedho viya aviparītavisayavibhāvanato dhammānurūpaṃ pavattati, tatoyeva ca aviparītābhilāpoti vuccati. Dhammābhilāpoti atthabyañjanako aviparītābhilāpo. Ettha ca abhilappatīti abhilāpoti saddo vuccati. Etena ‘‘tatra dhammaniruttābhilāpe ñāṇaṃ niruttipaṭisambhidā’’ti (vibha. 718) ettha vuttaṃ dhammaniruttiṃ dasseti saddasabhāvattā desanāya. Tathā hi niruttipaṭisambhidāya parittārammaṇādibhāvo paṭisambhidāvibhaṅgapāḷiyaṃ (vibha. 718 ādayo) vutto. Aṭṭhakathāyañca (vibha. aṭṭha. 718) ‘‘taṃ sabhāvaniruttiṃ saddaṃ ārammaṇaṃ katvā’’tiādinā saddārammaṇatā dassitā. Tathā hi imassa atthassa ayaṃ saddo vācakoti vacanavacanatthe vavatthapetvā taṃtaṃvacanatthavibhāvanavasena pavattito saddo desanāti vuccati. Adhippāyoti etena ‘‘desanāti paññattī’’ti etaṃ vacanaṃ dhammaniruttābhilāpaṃ sandhāya vuttaṃ, na tato vinimuttaṃ paññattiṃ sandhāyāti adhippāyaṃ dasseti. Desīyati attho etenāti hi desanā, pakārena ñāpīyati etena, pakārato ñāpetīti vā paññattīti dhammaniruttābhilāpo vuccati. Evaṃ ‘‘desanā nāma saddo’’ti imasmiṃ pakkhe ayamattho veditabbo. ‘‘Desanāti paññattī’’ti ettha paññattivādino pana evaṃ vadanti – kiñcāpi ‘‘dhammābhilāpo’’ti ettha abhilappatīti abhilāpoti saddo vuccati, na paṇṇatti, tathāpi sadde vuccamāne tadanurūpaṃ vohāraṃ gahetvā tena vohārena dīpitassa atthassa jānanato sadde kathite tadanurūpā paṇṇattipi kāraṇūpacārena kathitāyeva hoti. Atha vā ‘‘dhammābhilāpoti attho’’ti avatvā ‘‘dhammābhilāpoti adhippāyo’’ti vuttattā desanā nāma saddo na hotīti dīpitamevāti.


Idāni hetuhetuphalādīnaṃ vasenapi gambhīrabhāvaṃ dassento āha ‘‘aparo nayo’’tiādi。因果及果实等的深奥性质在此被阐明，故说“还有其他的道理”。Hetūti paccayo。因即是条件。因果法则如同火焰般具有其果实，因此被称为法。Dhammasaddassa cettha hetupariyāyatā kathaṃ viññāyatīti āha ‘‘vuttañheta’’ntiādi。这里的法字是如何被理解为因的范围呢？难道不是说“因中有智慧，法的分解”所表达的法的因性吗？Dhammapaṭisambhidāti etassa samāsapadassa avayavapadatthaṃ dassentena ‘‘hetumhi ñāṇa’’nti vuttattā。这里的“法的分解”是通过“因中有智慧”来阐明的。
“法的分解”中“法”是指法的意义，“因”是指法的本质，因此因法的字义可以理解为智慧的分解。Hetuphale ñāṇaṃ atthapaṭisambhidāti etena vacanena sādhito atthassa hetuphalabhāvopi evameva daṭṭhabbo。因与果的智慧的意义的分解也是通过此话来阐明的。Hetuno phalaṃ hetuphalaṃ。因的果实即是因果。Tañca yasmā hetuanusārena arīyati adhigamīyati sampāpuṇīyati，tasmā atthoti vuccati。因因而得以成就、获得、达到，因此被称为意义。
Yathādhammanti ettha dhammasaddo hetuṃ hetuphalañca sabbaṃ saṅgaṇhāti。这里的法字既包含因，也包含果。Sabhāvavācako hesa dhammasaddo，na pariyattihetubhāvavācako，因此yathādhammanti yo yo avijjādisaṅkhārādidhammo，tasmiṃ tasminti attho。法的本质是法的定义，而不是教义的因性，因此“如法”是指所有的无明等所造的法。Dhammānurūpaṃ vā yathādhammaṃ。教导也如同理解一样，因其不偏离法的性质而存在，因此被称为“如法”。Desanāpi hi paṭivedho viya aviparītavisayavibhāvanato dhammānurūpaṃ pavattati，tatoyeva ca aviparītābhilāpoti vuccati。教导如同理解一样，因其不偏离法的性质而存在，因此被称为“如法的教导”。
Dhammābhilāpoti atthabyañjanako aviparītābhilāpo。这里的“法的教导”是指阐明意义的、不偏离的教导。Ettha ca abhilappatīti abhilāpoti saddo vuccati。这里的“教导”被称为“教导”。Etena ‘‘tatra dhammaniruttābhilāpe ñāṇaṃ niruttipaṭisambhidā’’ti (vibha. 718) ettha vuttaṃ dhammaniruttiṃ dasseti saddasabhāvattā desanāya。由此可知“在法的定义中，智慧的定义”所阐明的法的定义是基于声音的性质的教导。
Tathā hi niruttipaṭisambhidāya parittārammaṇādibhāvo paṭisambhidāvibhaṅgapāḷiyaṃ (vibha. 718 ādayo) vutto。正如在《阿毗达摩释》中关于声音的定义等的分解所阐明的。Aṭṭhakathāyañca (vibha. aṭṭha. 718) ‘‘taṃ sabhāvaniruttiṃ saddaṃ ārammaṇaṃ katvā’’tiādinā saddārammaṇatā dassitā。并且在注释中也提到“将法的定义作为对象的声音”。Tathā hi imassa atthassa ayaṃ saddo vācakoti vacanavacanatthe vavatthapetvā taṃtaṃvacanatthavibhāvanavasena pavattito saddo desanāti vuccati。由此可见，这个意义上的声音被称为“教导”，是基于不同的表达方式而存在的。
Adhippāyoti etena ‘‘desanāti paññattī’’ti etaṃ vacanaṃ dhammaniruttābhilāpaṃ sandhāya vuttaṃ，na tato vinimuttaṃ paññattiṃ sandhāyāti adhippāyaṃ dasseti。意图是通过“教导是定义”来表明的，这并不是指超越定义的意图。Desīyati attho etenāti hi desanā，pakārena ñāpīyati etena，pakārato ñāpetīti vā paññattīti dhammaniruttābhilāpo vuccati。教导的意义是通过这种方式而被阐明的，因此被称为“教导的定义”。
Evaṃ ‘‘desanā nāma saddo’’ti imasmiṃ pakkhe ayamattho veditabbo。“教导是声音”在这一方面应当被理解。 ‘‘Desanāti paññattī’’ti ettha paññattivādino pana evaṃ vadanti – kiñcāpi ‘‘dhammābhilāpo’’ti ettha abhilappatīti abhilāpoti saddo vuccati，na paṇṇatti，tathāpi sadde vuccamāne tadanurūpaṃ vohāraṃ gahetvā tena vohārena dīpitassa atthassa jānanato sadde kathite tadanurūpā paṇṇattipi kāraṇūpacārena kathitāyeva hoti。即使在这里有“法的教导”这个说法，虽然被称为“教导”，但并不是定义，因此在谈到声音时，基于声音的性质而理解的意义也应当被理解为定义。
Atha vā ‘‘dhammābhilāpoti attho’’ti avatvā ‘‘dhammābhilāpoti adhippāyo’’ti vuttattā desanā nāma saddo na hotīti dīpitamevāti。或者说，“法的教导是意义”而不是“法的教导是意图”，因此教导的声音并不存在。


Idāni paṭivedhaṃ niddisanto āha ‘‘paṭivedhoti abhisamayo’’ti. Paṭivijjhatīti ñāṇaṃ paṭivedhoti vuccati. Paṭivijjhanti etenāti vā paṭivedho , abhisametīti abhisamayo, abhisamenti etenāti vā abhisamayo. Idāni abhisamayappabhedato abhisamayappakārato ārammaṇato sabhāvato ca pākaṭaṃ kātuṃ ‘‘so ca lokiyalokuttaro’’tiādimāha. Visayato asammohato ca avabodhoti sambandho. Tattha visayato atthādianurūpaṃ dhammādīsu avabodho nāma avijjādidhammārammaṇo saṅkhārādiatthārammaṇo tadubhayapaññāpanārammaṇo lokiyo avabodho. Asammohato atthādianurūpaṃ dhammādīsu avabodho pana nibbānārammaṇo maggayutto yathāvuttadhammatthapaññattīsu sammohaviddhaṃsano lokuttaro abhisamayo. Tathā hi ‘‘ayaṃ hetu, idamassa phalaṃ, ayaṃ tadubhayānurūpo vohāro’’ti evaṃ ārammaṇakaraṇavasena lokiyañāṇaṃ visayato paṭivijjhati, lokuttarañāṇaṃ pana hetuhetuphalādīsu sammohassa maggañāṇena samucchinnattā asammohato paṭivijjhati. Atthānurūpaṃ dhammesūti avijjā hetu, saṅkhārā hetusamuppannā, saṅkhāre uppādeti avijjāti evaṃ kāriyānurūpaṃ kāraṇesūti attho. Atha vā puññābhisaṅkhāraapuññābhisaṅkhāraāneñjābhisaṅkhāresu tīsu apuññābhisaṅkhārassa sampayuttaavijjā paccayo, itaresaṃ yathānurūpantiādinā kāriyānurūpaṃ kāraṇesu paṭivedhoti attho. Dhammānurūpaṃ atthesūti ‘‘avijjāpaccayā saṅkhārā’’tiādinā kāraṇānurūpaṃ kāriyesu avabodhoti attho. Paññattipathānurūpaṃ paññattīsūti paññattiyā vuccamānadhammānurūpaṃ paṇṇattīsu avabodhoti attho.

Yathāvuttehi dhammādīhi piṭakānaṃ gambhīrabhāvaṃ dassetuṃ ‘‘idāni yasmā etesu piṭakesū’’tiādimāha. Dhammajātanti kāraṇappabhedo kāraṇameva vā. Atthajātanti kāriyappabhedo kāriyameva vā. Yā cāyaṃ desanāti sambandho. Yo cetthāti etāsu taṃtaṃpiṭakagatāsu dhammatthadesanāsu yo paṭivedhoti attho. Dukkhogāhanti ettha avijjāsaṅkhārādīnaṃ dhammatthānaṃ duppaṭivijjhatāya dukkhogāhatā. Tesaṃ paññāpanassa dukkarabhāvato desanāya paṭivedhanasaṅkhātassa paṭivedhassa ca uppādanavisayīkaraṇānaṃ asakkuṇeyyatāya dukkhogāhatā veditabbā. Evampīti pisaddo pubbe vuttappakārantaraṃ sampiṇḍeti. Etthāti etesu tīsu piṭakesu. Vuttatthāti vutto saṃvaṇṇito attho assāti vuttatthā.


Idāni paṭivedhaṃ niddisanto āha ''paṭivedhoti abhisamayo''ti。现在解释"证悟"说"证悟即是现观"。Paṭivijjhatīti ñāṇaṃ paṭivedhoti vuccati。"证悟"是指通过智慧而证悟。Paṭivijjhanti etenāti vā paṭivedho, abhisametīti abhisamayo, abhisamenti etenāti vā abhisamayo。或者说,通过这个而证悟,所以叫证悟;现观即是现观,或者说通过这个而现观,所以叫现观。
Idāni abhisamayappabhedato abhisamayappakārato ārammaṇato sabhāvato ca pākaṭaṃ kātuṃ ''so ca lokiyalokuttaro''tiādimāha。现在为了明显地说明现观的种类、方式、所缘和本质,说"它有世间和出世间的"等。Visayato asammohato ca avabodhoti sambandho。从对象和无痴的角度理解。
Tattha visayato atthādianurūpaṃ dhammādīsu avabodho nāma avijjādidhammārammaṇo saṅkhārādiatthārammaṇo tadubhayapaññāpanārammaṇo lokiyo avabodho。其中,从对象的角度理解法等的意义等,是指以无明等法为所缘、以行等义为所缘、以这两者的施设为所缘的世间理解。Asammohato atthādianurūpaṃ dhammādīsu avabodho pana nibbānārammaṇo maggayutto yathāvuttadhammatthapaññattīsu sammohaviddhaṃsano lokuttaro abhisamayo。而从无痴的角度理解法等的意义等,是指以涅槃为所缘、与道相应、破除上述法义施设中的迷惑的出世间现观。
Tathā hi ''ayaṃ hetu, idamassa phalaṃ, ayaṃ tadubhayānurūpo vohāro''ti evaṃ ārammaṇakaraṇavasena lokiyañāṇaṃ visayato paṭivijjhati, lokuttarañāṇaṃ pana hetuhetuphalādīsu sammohassa maggañāṇena samucchinnattā asammohato paṭivijjhati。因此,世间智通过"这是因,这是它的果,这是与两者相应的言说"这样以所缘为基础而证悟,而出世间智则因为对因果等的迷惑已被道智断除而从无痴的角度证悟。
Atthānurūpaṃ dhammesūti avijjā hetu, saṅkhārā hetusamuppannā, saṅkhāre uppādeti avijjāti evaṃ kāriyānurūpaṃ kāraṇesūti attho。"对法的理解与义相应"是指无明是因,行是因生,无明生起行,这样果与因相应的意思。Atha vā puññābhisaṅkhāraapuññābhisaṅkhāraāneñjābhisaṅkhāresu tīsu apuññābhisaṅkhārassa sampayuttaavijjā paccayo, itaresaṃ yathānurūpantiādinā kāriyānurūpaṃ kāraṇesu paṭivedhoti attho。或者说,在福行、非福行、不动行三种中,与非福行相应的无明是缘,其他的如相应等,这样果与因相应的证悟的意思。
Dhammānurūpaṃ atthesūti ''avijjāpaccayā saṅkhārā''tiādinā kāraṇānurūpaṃ kāriyesu avabodhoti attho。"对义的理解与法相应"是指通过"无明缘行"等因与果相应的理解的意思。Paññattipathānurūpaṃ paññattīsūti paññattiyā vuccamānadhammānurūpaṃ paṇṇattīsu avabodhoti attho。"对概念的理解与概念道相应"是指对通过概念所说的法相应的概念的理解的意思。
Yathāvuttehi dhammādīhi piṭakānaṃ gambhīrabhāvaṃ dassetuṃ ''idāni yasmā etesu piṭakesū''tiādimāha。现在为了说明经藏的深奥性,说"现在因为在这些经藏中"等。Dhammajātanti kāraṇappabhedo kāraṇameva vā。"法类"是指因的种类或只是因。Atthajātanti kāriyappabhedo kāriyameva vā。"义类"是指果的种类或只是果。Yā cāyaṃ desanāti sambandho。"这个教说"是连接词。Yo cetthāti etāsu taṃtaṃpiṭakagatāsu dhammatthadesanāsu yo paṭivedhoti attho。"这里的"是指在这些经藏中的法义教说中的证悟的意思。
Dukkhogāhanti ettha avijjāsaṅkhārādīnaṃ dhammatthānaṃ duppaṭivijjhatāya dukkhogāhatā。"难以理解"是指无明、行等法义难以证悟的意思。Tesaṃ paññāpanassa dukkarabhāvato desanāya paṭivedhanasaṅkhātassa paṭivedhassa ca uppādanavisayīkaraṇānaṃ asakkuṇeyyatāya dukkhogāhatā veditabbā。应当理解为因为它们难以施设,所以教说难以生起和成为所缘,因此难以理解。Evampīti pisaddo pubbe vuttappakārantaraṃ sampiṇḍeti。"即使如此"中的"pi"字是总结前面所说的其他方式。Etthāti etesu tīsu piṭakesu。"在这里"是指在这三部经藏中。Vuttatthāti vutto saṃvaṇṇito attho assāti vuttatthā。"已说的义"是指已经解释过的意思。



Tīsupiṭakesūti ettha ‘‘ekekasmi’’nti adhikārato pakaraṇato vā veditabbaṃ. Pariyattibhedoti pariyāpuṇanaṃ pariyatti. Pariyāpuṇanavācako hettha pariyattisaddo, na pāḷipariyāyo, tasmā evamettha attho daṭṭhabbo ‘‘tīsu piṭakesu ekekasmiṃ pariyāpuṇanappakāro daṭṭhabbo ñātabbo’’ti. Tatoyeva ca ‘‘pariyattiyo pariyāpuṇanappakārā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Atha vā tīhi pakārehi pariyāpuṇitabbā pāḷiyo eva pariyattīti vuccanti, tatoyeva ca ‘‘pariyattiyo pāḷikkamā’’ti abhidhammaṭṭhakathāya likhite sīhaḷagaṇṭhipade vuttaṃ. Evampi hi alagaddūpamāpariyāpuṇanayogato alagaddūpamā pariyattīti pāḷipi sakkā vattuṃ, evañca katvā ‘‘duggahitā upārambhādihetu pariyāpuṭā alagaddūpamā’’ti parato niddesavacanampi upapannaṃ hoti. Tattha hi pāḷiyeva duggahitā pariyāpuṭāti vattuṃ vaṭṭati. Alagaddūpamāti alagaddo alagaddaggahaṇaṃ upamā etissāti alagaddūpamā. Alagaddassa gahaṇañhettha alagaddasaddena vuttanti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Āpūpiko’’ti ettha apūpasaddena apūpakhādanaṃ viya alagaddaggahaṇena gahitapariyatti upamīyati, na pana alagaddena. ‘‘Alagaddaggahaṇūpamā’’ti vā vattabbe majjhepadalopaṃ katvā ‘‘alagaddūpamā’’ti vuttaṃ ‘‘oṭṭhamukho’’tiādīsu viya. Alagaddoti cettha āsīviso vuccati. Gadoti hi visassa nāmaṃ. Tañca tassa alaṃ paripuṇṇaṃ atthi, tasmā alaṃ pariyatto paripuṇṇo gado assāti anunāsikalopaṃ dakārāgamañca katvā ‘‘alagaddo’’ti vuccati. Atha vā alaṃ jīvitaharaṇe samattho gado assāti alagaddo. Nissaraṇatthāti vaṭṭadukkhato nissaraṇaṃ attho payojanaṃ etissāti nissaraṇatthā. Bhaṇḍāgārikapariyattīti ettha bhaṇḍāgāre niyutto bhaṇḍāgāriko, bhaṇḍāgāriko viya bhaṇḍāgāriko, dhammaratanānupālako. Aññaṃ atthaṃ anapekkhitvā bhaṇḍāgārikasseva sato pariyatti bhaṇḍāgārikapariyatti.

Duggahitāti duṭṭhu gahitā. Duggahitabhāvameva vibhāvento āha ‘‘upārambhādihetu pariyāpuṭā’’ti, upārambhā itivādappamokkhādihetu uggahitāti attho. Lābhasakkārādihetu pariyāpuṇanampi ettheva saṅgahitanti daṭṭhabbaṃ. Vuttañhetaṃ alagaddasuttaṭṭhakathāyaṃ (ma. ni. aṭṭha. 1.239) –

‘‘Yo hi buddhavacanaṃ ‘evaṃ cīvarādīni vā labhissāmi, catuparisamajjhe vā maṃ jānissantī’ti lābhasakkārādihetu pariyāpuṇāti, tassa sā pariyatti alagaddapariyatti nāma. Evaṃ pariyāpuṇanato hi buddhavacanaṃ apariyāpuṇitvā niddokkamanaṃ varatara’’nti.

Nanu ca alagaddaggahaṇūpamā pariyatti alagaddūpamāti vuccati, evañca sati suggahitāpi pariyatti alagaddūpamāti vattuṃ vaṭṭati tatthāpi alagaddaggahaṇassa upamābhāvena pāḷiyaṃ vuttattā. Vuttañhetaṃ –

‘‘Seyyathāpi, bhikkhave, puriso alagaddatthiko alagaddagavesī alagaddapariyesanaṃ caramāno, so passeyya mahantaṃ alagaddaṃ, tamenaṃ ajapadena daṇḍena suniggahitaṃ niggaṇheyya, ajapadena daṇḍena suniggahitaṃ niggahetvā gīvāya suggahitaṃ gaṇheyya. Kiñcāpi so, bhikkhave, alagaddo tassa purisassa hatthaṃ vā bāhaṃ vā aññataraṃ vā aṅgapaccaṅgaṃ bhogehi paliveṭheyya, atha kho so neva tatonidānaṃ maraṇaṃ vā nigaccheyya maraṇattaṃ vā dukkhaṃ. Taṃ kissa hetu, suggahitattā, bhikkhave, alagaddassa, evameva kho, bhikkhave, idhekacce kulaputtā dhammaṃ pariyāpuṇanti suttaṃ geyya’’ntiādi (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
在三藏经中，从"每一个"这一权威性或论述可以了解。关于学习的类型，学习意味着学习掌握。在这里，"学习"一词指的是学习的方式，而非巴利文的文本次序，因此应该这样理解："在三藏中，可以了解每一个学习掌握的方式"。并且，"学习是学习掌握的方式"已在三个文本段落中提到。或者，通过三种方式学习的文本被称为学习，并且在阿毗达磨注释书的僧伽罗文本段落中提到"学习是文本的重复"。
通过蛇皮类比学习的方式，蛇皮类比的学习也可以说是文本。这样做后，后面的描述也变得合理："错误掌握是批评等的原因，如同蛇皮类比"。在这里，确实可以说文本本身是错误掌握的。
"蛇皮类比"意味着蛇是蛇皮类比的对象。这里蛇的抓取应理解为用蛇这个词语说明的。就像"饼干"一词表示食用饼干一样，蛇皮抓取被类比，而非用蛇本身类比。或者说，为了简洁，"蛇皮类比抓取"被省略为"蛇皮类比"，如同"嘴唇"等词。
这里的"蛇"指的是毒蛇。"蛇"是毒的名称。它完全具备（毒性），因此被称为"蛇"，通过去除鼻音并添加d音。或者，能够致命的蛇被称为"蛇"。
"解脱目的"意味着以解脱轮回痛苦为目的。"仓库管理员的学习"中，专门在仓库工作的被称为仓库管理员，类似仓库管理员，守护法宝。不考虑其他目的，仅仅是仓库管理员的学习，即为仓库管理员的学习。
"错误掌握"意味着极其错误地掌握。进一步阐明错误掌握的本质，说"由于批评等原因而被学习"，意思是由于批评、说法解脱等原因而学习。应该理解为包括因获得利益、尊重等原因的学习。
正如在蛇皮经的注释中已经说过：
"凡是出于'我将获得衣服等'，或'在四众中人们将认识我'等获得利益、尊重等原因学习佛陀的言教者，这种学习被称为蛇皮学习。因为这样学习，不学习佛陀的言教反而更好。"
蛇皮抓取类比的学习被称为蛇皮类比学习。在这种情况下，即使是正确掌握的学习也可以称为蛇皮类比学习，因为在文本中提到了蛇皮抓取的类比性质。
正如所说：
"比如，诸比丘，一个人寻找蛇，追寻蛇，他看到一条大蛇，用羊皮鞭很好地制服它，制服后抓住颈部。即使这条蛇用身体缠绕他的手、臂或其他肢体，他也不会因此死亡或遭受死亡之苦。为什么？因为蛇被很好地制服。同样地，诸比丘，某些善男子学习法，学习经、歌颂"等。

1.239).

Tasmā idha duggahitā eva pariyatti alagaddūpamāti ayaṃ viseso kuto viññāyati, yena duggahitā upārambhādihetu pariyāpuṭā alagaddūpamāti vuccatīti? Saccametaṃ, idaṃ pana pārisesañāyena vuttanti daṭṭhabbaṃ. Tathā hi nissaraṇatthabhaṇḍāgārikapariyattīnaṃ visuṃ gahitattā pārisesato alagaddassa duggahaṇūpamā pariyatti alagaddūpamāti viññāyati. Suggahaṇūpamā hi pariyatti nissaraṇatthā vā hoti bhaṇḍāgārikapariyatti vā, tasmā suvuttametaṃ ‘‘duggahitā upārambhādihetu pariyāpuṭā alagaddūpamā’’ti. Yaṃ sandhāyāti yaṃ pariyattiduggahaṇaṃ sandhāya. Vuttanti alagaddasutte vuttaṃ.

Alagaddatthikoti āsīvisatthiko. Alagaddaṃ gavesati pariyesati sīlenāti alagaddagavesī. Alagaddapariyesanaṃ caramānoti alagaddapariyesanatthaṃ caramāno. Bhogeti sarīre. Hatthe vā bāhāyavāti ettha maṇibandhako yāva agganakhā ‘‘hattho’’ti veditabbo, saddhiṃ aggabāhāya avasesā ‘‘bāhā’’ti. Katthaci pana ‘‘kapparato paṭṭhāyapi yāva agganakhā hattho’’ti vuccati. Aññatarasmiṃ vā aṅgapaccaṅgeti vuttalakkhaṇaṃ hatthañca bāhañca ṭhapetvā avasesaṃ sarīraṃ ‘‘aṅgapaccaṅga’’nti veditabbaṃ. Tatonidānanti taṃnidānaṃ, taṃkāraṇāti vuttaṃ hoti. Purimapade hi vibhattialopaṃ katvā niddeso. Taṃ hatthādīsu ḍaṃsanaṃ nidānaṃ kāraṇaṃ etassāti taṃnidānanti hi vattabbe ‘‘tatonidāna’’nti purimapade paccatte nissakkavacanaṃ katvā tassa ca lopaṃ akatvā niddeso. Taṃ kissa hetūti yaṃ vuttaṃ hatthādīsu ḍaṃsanaṃ taṃnidānañca maraṇādiupagamanaṃ, taṃ kissa hetu kena kāraṇenāti ce. Idhāti imasmiṃ sāsane. Ekacce moghapurisāti ekacce tucchapurisā. Dhammanti pāḷidhammaṃ. Pariyāpuṇantīti uggaṇhantīti attho, sajjhāyanti ceva vācuggatā karontā dhārenti cāti vuttaṃ hoti. Atthanti yathābhūtaṃ bhāsitatthaṃ payojanatthañca. Na upaparikkhantīti na pariggaṇhanti na vicārenti. Idaṃ vuttaṃ hoti – ‘‘imasmiṃ ṭhāne sīlaṃ kathitaṃ, idha samādhi, idha paññā kathitā, mayañca taṃ pūressāmā’’ti evaṃ bhāsitatthaṃ payojanatthañca ‘‘sīlaṃ samādhissa kāraṇaṃ, samādhi vipassanāyā’’tiādinā na pariggaṇhantīti. Anupaparikkhatanti anupaparikkhantānaṃ. Na nijjhānaṃ khamantīti nijjhānapaññaṃ nakkhamanti, nijjhāyitvā paññāya disvā rocetvā gahetabbā na hontīti adhippāyo. Tena imamatthaṃ dīpeti ‘‘tesaṃ paññāya atthaṃ anupaparikkhantānaṃ te dhammā na upaṭṭhahanti, ‘imasmiṃ ṭhāne sīlaṃ, samādhi, vipassanā, maggo, phalaṃ, vaṭṭaṃ, vivaṭṭaṃ kathita’nti evaṃ jānituṃ na sakkā hontī’’ti.


因此，这里错误掌握的学习被称为蛇皮类比，这一特征从何而知呢？即为什么错误掌握由批评等原因而被称为蛇皮类比呢？这确实是正确的，然而这应被理解为是附加的说明。确实，由于解脱目的的仓库管理员的学习被完全掌握，因此可以理解为蛇被错误掌握的类比学习。因为正确掌握的学习要么是为了解脱目的，要么是为了仓库管理员的学习，因此这可以被很好地表述为“错误掌握由批评等原因而被称为蛇皮类比”。所提及的正是指学习的错误掌握。
蛇皮类比者即是毒蛇的寻求者。寻找蛇的学习者是一个追寻蛇的人。追寻蛇的学习者是为了寻找蛇而行走。身体即是指身体。这里的“手”或“臂”应理解为从指尖到大拇指的“手”，与大臂相连的部分则称为“臂”。在某些情况下，从肩膀开始到指尖也被称为“手”。而“身体的其他部分”则包括手和臂之外的身体部位，称为“身体的其他部分”。
“因此”指的是由此而来，因而这被称为“因此”。在前面的部分中，通过省略和解释进行描述。此处提到手等的咬伤是原因，因此这被称为“因此”的原因。此处的原因是手等的咬伤和死亡等的结果，这是什么原因呢？
在这里，指的是在这个教法中。有些人是无用之人。法即是巴利文的法。学习者即是学习的意思，理解和表达的意思。意思是如实地表达所说的内容和目的。因此，他们不考虑说的内容。这里的意思是：“在这个地方讲述了戒律，这里讲述了定、这里讲述了智慧，我们也将传授这些。”
不考虑的学习者。没有深入思考的智慧无法领悟，经过思考后，智慧被看到、欣赏并应当掌握。由此，这个意思被阐明：“对于这些人来说，智慧的意义在于那些法无法得到支持，‘在这个地方讲述了戒律、定、观察、道路、果、轮回、解脱’等内容无法被知道。”


Te upārambhānisaṃsā cevāti te paresaṃ vāde dosāropanānisaṃsā hutvā pariyāpuṇantīti attho. Itivādappamokkhānisaṃsā cāti iti evaṃ etāya pariyattiyā vādappamokkhānisaṃsā, attano upari parehi āropitavādassa niggahassa pamokkhappayojanā hutvā dhammaṃ pariyāpuṇantīti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti – parehi sakavāde dose āropite taṃ dosaṃ evañca evañca mocessāmāti iminā ca kāraṇena pariyāpuṇantīti. Atha vā so so vādo itivādo, itivādassa pamokkho itivādappamokkho, itivādappamokkho ānisaṃso etesanti itivādappamokkhānisaṃsā, taṃtaṃvādappamocanānisaṃsā cāti attho . Yassa catthāya dhammaṃ pariyāpuṇantīti yassa ca sīlādipūraṇassa maggaphalanibbānassa vā atthāya imasmiṃ sāsane kulaputtā dhammaṃ pariyāpuṇanti. Tañcassa atthaṃ nānubhontīti tañca assa dhammassa sīlādiparipūraṇasaṅkhātaṃ atthaṃ ete duggahitagāhino nānubhonti na vindanti.

Atha vā yassa upārambhassa itivādappamokkhassa vā atthāya ye moghapurisā dhammaṃ pariyāpuṇanti, te parehi ‘‘ayamattho na hotī’’ti vutte duggahitattāyeva soyevatthoti paṭipādanakkhamā na hontīti parassa vāde upārambhaṃ āropetuṃ attano vādā taṃ mocetuñca asakkontāpi taṃ atthaṃ nānubhontiyevāti evamattho daṭṭhabbo. Dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya saṃvattantīti tesaṃ te dhammā duggahitattā upārambhamānadappamakkhapalāsādihetubhāvena dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya saṃvattanti. Ettha hi kāraṇe phalavohārena ‘‘te dhammā ahitāya dukkhāya saṃvattantī’’ti vuttaṃ. Tathā hi kiñcāpi na te dhammā ahitāya dukkhāya saṃvattanti, tathāpi vuttanayena pariyāpuṇantānaṃ sajjhāyakāle vivādasamaye ca taṃmūlakānaṃ upārambhādīnaṃ anekesaṃ akusalānaṃ uppattisabbhāvato ‘‘te dhammā ahitāya dukkhāya saṃvattantī’’ti kāraṇe phalavohārena vuttaṃ. Taṃ kissa hetūti ettha tanti yathāvuttassatthassa anabhisambhuṇanaṃ tesañca dhammānaṃ ahitāya dukkhāya saṃvattanaṃ parāmasati.

Sīlakkhandhādipāripūriṃyevāti ettha ādisaddena samādhivipassanādīnaṃ saṅgaho veditabbo. Yo hi buddhavacanaṃ uggaṇhitvā sīlassa āgataṭṭhāne sīlaṃ pūretvā samādhino āgataṭṭhāne samādhigabbhaṃ gaṇhāpetvā vipassanāya āgataṭṭhāne vipassanaṃ paṭṭhapetvā maggaphalānaṃ āgataṭṭhāne maggaṃ bhāvessāmi, phalaṃ sacchikarissāmīti uggaṇhāti, tasseva sā pariyatti nissaraṇatthā nāma hoti. Yaṃ sandhāya vuttanti yaṃ pariyattisuggahaṇaṃ sandhāya alagaddasutte vuttaṃ. Dīgharattaṃ hitāya sukhāya saṃvattantīti sīlādīnaṃ āgataṭṭhāne sīlādīni pūrentānampi arahattaṃ patvā parisamajjhe dhammaṃ desetvā dhammadesanāya pasannehi upanīte cattāro paccaye paribhuñjantānampi paresaṃ vāde sahadhammena upārambhaṃ āropentānampi sakavādato dosaṃ harantānampi dīgharattaṃ hitāya sukhāya saṃvattanti. Tathā hi na kevalaṃ suggahitapariyattiṃ nissāya maggabhāvanāphalasacchikiriyādīneva, paravādaniggahasakavādapatiṭṭhāpanānipi ijjhanti. Tathā ca vuttaṃ ‘‘uppannaṃ parappavādaṃ sahadhammena suniggahitaṃ niggahetvā’’tiādi (dī. ni. 

因此，批评的好处即是指那些在他人言论中产生的缺点，因而被学习。由此，因批评等原因而获得解脱的好处，即是指通过这种学习而得以解脱，意为自身被他人指责时，能够从中解脱。此处的意思是，当他人指责自己时，能够说：“我将解脱这个缺点”，因此能够学习。
或者说，某某言论即是这种言论，获得解脱的好处即是这种言论的解脱，获得解脱的好处即是这些言论的好处。对于何种目的学习法，即是为了圆满戒律等的目的，或是为了获得道路、果、涅槃等目的，贵族子弟在这个教法中学习法。对于他所指的目的，他们并未体验到，因此那些被错误掌握的人并未获得这些法。
或者说，为了获得批评的解脱，若有些无用之人学习法，他们在被他人说“这个意思不成立”时，由于错误掌握而无法进行实践，因此无法将他人的言论归咎于自己，无法解脱自己的言论。由此可见，这个意思是明确的。
长久以来，因不善而导致痛苦的结果，正是由于这些法因错误掌握而导致长久以来的不善的痛苦。这里的原因是通过因果法则所说的“这些法导致不善的痛苦”。虽然这些法并不总是导致不善的痛苦，但在学习的适当时机和争论的情况下，由于这些根本的批评等原因，许多不善的结果自然会产生，因此通过因果法则被称为“这些法导致不善的痛苦”。那么，这是什么原因呢？在这里，正如所说的那样，未能深思熟虑的法则导致这些法产生不善的痛苦。
戒律等的圆满即是指通过初步的学习，应该理解为是对正念、智慧等的聚合。若有人牢记佛陀的教诲，在戒律的领域内圆满戒律，在定的领域内建立定的基础，在智慧的领域内建立观察的基础，修习道路和果，最终实现解脱，这种学习被称为解脱的学习。所提及的正是指学习的正确掌握。
长久以来，因善而导致幸福的结果，正是指那些圆满戒律的人，在获得戒律等的基础上，达到阿罗汉果后，向四众传授法，且在法的讲解中受到信任，接受四种供养的人，因而从他人的言论中获得批评，能够从自身的言论中去除缺点，长久以来导致幸福的结果。确实，这不仅仅是依赖于正确的学习，也包括道路的修习、果的实现等，甚至也包括对他人言论的指责等。因此，正如所说的“获得他人言论的批评，善于掌握”等。

2.168).

Pariññātakkhandhoti dukkhaparijānanena pariññātakkhandho. Pahīnakilesoti samudayappahānena pahīnakileso. Paṭividdhākuppoti paṭividdhaarahattaphalo. Na kuppatīti akuppanti hi arahattaphalassetaṃ nāmaṃ. Satipi hi catunnaṃ maggānaṃ catunnañca phalānaṃ akuppasabhāve sattannaṃ sekkhānaṃ sakasakanāmapariccāgena uparūpari nāmantarappattito tesaṃ maggaphalāni ‘‘akuppānī’’ti na vuccanti, arahā pana sabbadāpi arahāyeva nāmāti tasseva phalaṃ ‘‘akuppa’’nti vuttaṃ. Iminā ca imamatthaṃ dasseti ‘‘khīṇāsavasseva pariyatti bhaṇḍāgārikapariyatti nāmā’’ti. Tassa hi apariññātaṃ appahīnaṃ abhāvitaṃ asacchikataṃ vā natthi, tasmā buddhavacanaṃ pariyāpuṇanto tantidhārako paveṇīpālako vaṃsānurakkhako ca hutvā uggaṇhāti. Tenevāha ‘‘paveṇīpālanatthāyā’’tiādi. Tattha paveṇīti dhammasantati, dhammassa avicchedena pavattīti attho. Vaṃsānurakkhaṇatthāyāti buddhassa bhagavato vaṃsānurakkhaṇatthaṃ. Tassa vaṃsopi atthato paveṇīyevāti veditabbaṃ.

Nanu ca yadi paveṇīpālanatthāya buddhavacanassa pariyāpuṇanaṃ bhaṇḍāgārikapariyatti, kasmā ‘‘khīṇāsavo’’ti visesetvā vuttaṃ. Ekaccassa puthujjanassapi hi ayaṃ nayo labbhati. Tathā hi ekacco bhikkhu chātakabhayādīsu ganthadharesu ekasmiṃ ṭhāne vasituṃ asakkontesu sayaṃ bhikkhācārena akilamamāno atimadhuraṃ buddhavacanaṃ mā nassatu, tantiṃ dhāressāmi, vaṃsaṃ ṭhapessāmi, paveṇiṃ pālessāmīti pariyāpuṇāti, tasmā tassapi pariyatti bhaṇḍāgārikapariyatti nāma kasmā na hotīti? Vuccate – evaṃ santepi puthujjanassa pariyatti bhaṇḍāgārikapariyatti nāma na hoti. Kiñcāpi hi puthujjano ‘‘paveṇiṃ pālessāmī’’ti ajjhāsayena pariyāpuṇāti, attano pana bhavakantārato anittiṇṇattā tassa pariyatti nissaraṇapariyatti nāma hoti, tasmā puthujjanassa pariyatti alagaddūpamā vā hoti nissaraṇatthā vā, sattannaṃ sekkhānaṃ nissaraṇatthāva, khīṇāsavānaṃ bhaṇḍāgārikapariyattiyevāti veditabbaṃ. Khīṇāsavo ca bhaṇḍāgārikasadisattā bhaṇḍāgārikoti vuccati. Yathā hi bhaṇḍāgāriko alaṅkārabhaṇḍaṃ paṭisāmetvā pasādhanakāle tadupiyaṃ alaṅkārabhaṇḍaṃ rañño upanāmetvā alaṅkaroti, evaṃ khīṇāsavopi dhammaratanabhaṇḍaṃ sampaṭicchitvā mokkhādhigamassa bhabbarūpe sahetuke satte passitvā tadanurūpaṃ dhammadesanaṃ vaḍḍhetvā maggaṅgabojjhaṅgādisaṅkhātena lokuttarena alaṅkārena alaṅkarotīti bhaṇḍāgārikoti vuccati.


完全了知蕴指通过苦的完全了知而完全了知蕴。已断烦恼指通过断除集而断除烦恼。已证不动指已证得阿罗汉果。不动即是阿罗汉果的名称。虽然四道四果都具有不动的本质,但由于七种有学圣者会逐步舍弃各自的名称而获得更高的名称,因此他们的道果不被称为"不动",而阿罗汉永远都被称为阿罗汉,所以只有他的果被称为"不动"。这里表明"只有漏尽者的学习才被称为仓库管理员的学习"。因为对他来说没有未了知、未断除、未修习或未证得的,所以他学习佛陀的言教时,成为经典的持有者、传统的维护者和传承的保护者。因此说"为了维护传统"等。其中,"传统"指法的相续,意为法的不间断传承。"为了保护传承"指为了保护世尊佛陀的传承。应当理解他的传承实际上就是传统。
然而,如果为了维护传统而学习佛陀的言教是仓库管理员的学习,为什么要特别说"漏尽者"呢?因为某些凡夫也可以采用这种方法。例如,某些比丘在饥荒等危险时期,当经典持有者无法在某地居住时,自己不辛苦地行乞,想:"不要让甜美的佛陀言教消失,我要持有经典,建立传承,维护传统",因此学习。那么,为什么他的学习不能被称为仓库管理员的学习呢?我们回答:即使如此,凡夫的学习也不能被称为仓库管理员的学习。虽然凡夫出于"我要维护传统"的意图而学习,但由于他们尚未超越对有的渴爱,他们的学习被称为解脱的学习。因此,应当理解凡夫的学习要么是蛇皮类比的学习,要么是为了解脱的学习;七种有学圣者的学习是为了解脱的学习;而漏尽者的学习才是仓库管理员的学习。漏尽者由于类似仓库管理员而被称为仓库管理员。就像仓库管理员保管装饰品,在装饰时将合适的装饰品呈献给国王并装饰他一样,漏尽者接受法宝,看到适合获得解脱的有因众生时,增加相应的法的教导,用出世间的装饰品如道支、觉支等来装饰他们,因此被称为仓库管理员。


Evaṃ tisso pariyattiyo vibhajitvā idāni tīsupi piṭakesu yathārahaṃ sampattivipattiyo vitthāretvā dassento āha ‘‘vinaye panā’’tiādi. Sīlasampattiṃ nissāya tisso vijjā pāpuṇātītiādīsu yasmā sīlaṃ visujjhamānaṃ satisampajaññabalena kammassakataññāṇabalena ca saṃkilesamalato visujjhati, pāripūriñca gacchati, tasmā sīlasampadā sijjhamānā upanissayasampattibhāvena satibalaṃ ñāṇabalañca paccupaṭṭhapetīti tassā vijjattayūpanissayatā veditabbā sabhāgahetusampadānato. Satibalena hi pubbenivāsavijjāsiddhi, sampajaññena sabbakiccesu sudiṭṭhakāritāparicayena cutūpapātañāṇānubaddhāya dutiyavijjāya siddhi, vītikkamābhāvena saṃkilesappahānasabbhāvato vivaṭṭūpanissayatāvasena ajjhāsayasuddhiyā tatiyavijjāsiddhi. Puretarasiddhānaṃ samādhipaññānaṃ pāripūriṃ vinā sīlassa āsavakkhayañāṇūpanissayatā sukkhavipassakakhīṇāsavehi dīpetabbā. ‘‘Samāhito yathābhūtaṃ pajānātī’’ti (saṃ. ni. 4.99; 3.5; netti. 40; mi. pa. 2.

这样，将三种学习分开后，现在要在三部经典中适当地详细阐述成就和失落，因此说“在律中”。依靠戒的成就，三种智慧得以获得。由于戒在清净的状态下，依靠正念的力量和对业的知晓的力量，能够从污垢中清净，达到圆满，因此，依靠戒的成就而获得的智慧应当被理解为是因缘的成就。因为依靠正念的力量，能够获得前生的智慧，依靠正念的清晰理解，能够在所有事务中熟练地进行，能够与死后再生的智慧相结合而获得第二种智慧的成就，依靠不犯过失的性质，能够彻底断除污垢而获得的第三种智慧的成就。没有前面所说的定和智慧的圆满，戒的灭尽之智应当由那些已断漏者所示现。
“专注者如实地理解”即是指。

1.14) vacanato samādhisampadā chaḷabhiññatāya upanissayo. ‘‘Yogā ve jāyati bhūrī’’ti (dha. pa. 282) vacanato pubbayogena garuvāsadesabhāsākosallauggahaṇaparipucchādīhi ca paribhāvitā paññāsampatti paṭisambhidāppabhedassa upanissayo. Ettha ca ‘‘sīlasampattiṃ nissāyā’’ti vuttattā yassa samādhivijambhanabhūtā anavasesā cha abhiññā na ijjhanti, tassa ukkaṭṭhaparicchedavasena na samādhisampadā atthīti satipi vijjānaṃ abhiññekadesabhāve sīlasampattisamudāgatā eva tisso vijjā gahitā. Yathā hi paññāsampattisamudāgatā catasso paṭisambhidā upanissayasampannassa maggeneva ijjhanti maggakkhaṇe eva tāsaṃ paṭilabhitabbato. Evaṃ sīlasampattisamudāgatā tisso vijjā samādhisampattisamudāgatā ca cha abhiññā upanissayasampannassa maggeneva ijjhantīti maggādhigameneva tāsaṃ adhigamo veditabbo. Paccekabuddhānaṃ sammāsambuddhānañca paccekabodhisammāsambodhidhammasamadhigamasadisā hi imesaṃ ariyānaṃ ime visesādhigamāti.

Tāsaṃyeva ca tattha pabhedavacanatoti ettha tāsaṃyevāti avadhāraṇaṃ pāpuṇitabbānaṃ chaḷabhiññācatupaṭisambhidānaṃ vinaye pabhedavacanābhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Verañjakaṇḍe hi tisso vijjāva vibhattāti. Dutiye tāsaṃyevāti avadhāraṇaṃ catasso paṭisambhidā apekkhitvā kataṃ, na tisso vijjā. Tā hi chasu abhiññāsu antogadhattā sutte vibhattāyevāti. Tāsañcāti ettha ca-saddena sesānampi tattha atthibhāvaṃ dīpeti. Abhidhammapiṭake hi tisso vijjā cha abhiññā catasso ca paṭisambhidā vuttāyeva. Paṭisambhidānaṃ pana aññattha pabhedavacanābhāvaṃ tattheva ca sammā vibhattabhāvaṃ dīpetukāmo heṭṭhā vuttanayena avadhāraṇaṃ akatvā ‘‘tatthevā’’ti parivattetvā avadhāraṇaṃ ṭhapesi.


"专注者如实地理解"这句话表明,定的成就是六神通的因缘。"从修习中产生智慧"这句话表明,由于前世的修习,通过与善知识同住、熟悉地方语言、掌握词汇、询问等方式培养的智慧成就,是无碍解的因缘。这里说"依靠戒的成就",意味着对于那些不能完全展现定力而获得六种神通的人来说,从最高标准来看,他们没有定的成就,尽管他们可能有部分神通,但只有依靠戒的成就而获得的三明被认为是完整的。就像依靠智慧成就而获得的四无碍解,只有对于具备因缘的人才能在证得圣道的那一刻获得一样。同样地,依靠戒的成就而获得的三明和依靠定的成就而获得的六神通,也只有对于具备因缘的人才能通过证得圣道而获得,因此应该理解为是通过证得圣道而获得的。这些圣者的特殊成就,就像辟支佛和正等觉佛获得辟支菩提和正等菩提法一样。
关于"在那里对它们的详细解释",这里的"它们"是指要获得的六神通和四无碍解,在律藏中没有详细解释。因为在毗兰若品中只解释了三明。在第二部分中,"它们"是指四无碍解,而不是三明。因为三明包含在六神通中,所以在经藏中已经解释过了。这里的"和"字表明其他的内容也存在于其中。在阿毗达磨藏中,三明、六神通和四无碍解都已经提到了。为了表明无碍解在其他地方没有详细解释,而只在那里得到了充分的解释,作者没有按照前面提到的方式进行限定,而是改变了"只在那里"的说法,进行了限定。


Idāni ‘‘vinaye duppaṭipanno ‘mudukānaṃ attharaṇādīnaṃ samphasso viya itthisamphassopi vaṭṭatī’ti methunavītikkame dosaṃ adisvā sīlavipattiṃ pāpuṇātī’’ti dassento āha ‘‘vinaye pana duppaṭipanno’’tiādi. Tattha sukho samphasso etesanti sukhasamphassāni, attharaṇapāvuraṇādīni. Upādinnaphasso itthiphasso, methunadhammoti vuttaṃ hoti. Vuttampi hetanti ariṭṭhena bhikkhunā vuttaṃ. So hi bahussuto dhammakathiko kammakilesavipākaupavādaāṇāvītikkamavasena pañcavidhesu antarāyikesu sesantarāyike jānāti, vinaye pana akovidattā paṇṇattivītikkamantarāyike na jānāti, tasmā rahogato evaṃ cintesi ‘‘ime agārikā pañca kāmaguṇe paribhuñjantā sotāpannāpi sakadāgāminopi anāgāminopi honti. Bhikkhūpi manāpikāni cakkhuviññeyyāni rūpāni passanti…pe… kāyaviññeyye phoṭṭhabbe phusanti, mudukāni attharaṇapāvuraṇādīni paribhuñjanti, etaṃ sabbaṃ vaṭṭati, kasmā itthīnaṃyeva rūpasaddagandharasaphoṭṭhabbā na vaṭṭanti, etepi vaṭṭantī’’ti anavajjena paccayaparibhuñjanarasena sāvajjakāmaguṇaparibhogarasaṃ saṃsanditvā sacchandarāgaparibhogañca nicchandarāgaparibhogañca ekaṃ katvā thūlavākehi saddhiṃ atisukhumasuttaṃ ghaṭento viya sāsapena saddhiṃ sineruno sadisataṃ upasaṃharanto viya pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppādetvā ‘‘kiṃ bhagavatā mahāsamuddaṃ bandhantena viya mahatā ussāhena paṭhamapārājikaṃ paññattaṃ, natthi ettha doso’’ti sabbaññutaññāṇena saddhiṃ paṭivirujjhanto vesārajjañāṇaṃ paṭibāhanto ariyamagge khāṇukaṇṭakādīni pakkhipanto ‘‘methunadhamme doso natthī’’ti jinassa āṇācakke pahāramadāsi. Tenāha ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmī’’tiādi.

Tattha antarāyikāti taṃtaṃsampattiyā vibandhanavasena sattasantānassa antare vemajjhe eti āgacchatīti antarāyo, diṭṭhadhammikādianattho. Anatikkamanaṭṭhena tasmiṃ antarāye niyuttā, antarāyaṃ vā phalaṃ arahanti, antarāyassa vā karaṇasīlāti antarāyikā, saggamokkhānaṃ antarāyakarāti vuttaṃ hoti. Te ca kammakilesavipākaupavādaāṇāvītikkamavasena pañcavidhā. Tesaṃ vitthārakathā parato ariṭṭhasikkhāpade (pāci. 417) āvi bhavissati. Ayaṃ panettha padatthasambandho – ye ime dhammā antarāyikā antarāyakarāti bhagavatā vuttā desitā ceva paññattā ca, te dhamme paṭisevato paṭisevantassa yathā yena pakārena te dhammā antarāyāya saggamokkhānaṃ antarāyakaraṇatthaṃ nālaṃ samatthā na honti, tathā tena pakārenāhaṃ bhagavatā desitaṃ dhammaṃ ājānāmīti. Tato dussīlabhāvaṃ pāpuṇātīti tato anavajjasaññībhāvahetuto vītikkamitvā dussīlabhāvaṃ pāpuṇāti.

Cattārome, bhikkhavetiādinā –

‘‘Cattārome, bhikkhave, puggalā santo saṃvijjamānā lokasmiṃ. Katame cattāro, attahitāya paṭipanno hoti, no parahitāya, parahitāya paṭipanno hoti, no attahitāya, neva attahitāya paṭipanno hoti no parahitāya, attahitāya ceva paṭipanno hoti parahitāya cā’’ti (a. ni. 

现在说“在律中，难以实践者，‘如同柔软物体的接触，女性的接触也会轮回’”，以此说明在性行为的过失。律中难以实践者是指那些难以遵循的修行者。在这里，快乐的接触是指快乐的接触，像是柔软物体的接触等。依赖的接触是指女性的接触，意为与性相关的事物。由此可知，这在某个比丘的言辞中被提及。因为他通达法义，作为法的讲解者，因五种障碍的因缘和因果的果报而知晓障碍，然而在律中由于缺乏智慧而无法了解法的障碍，因此他独自思考：“这些在家人享受五欲的同时，虽是初果者、二果者、无漏者。”比丘们也能看到可爱的、能被眼睛所知的色法……等……能被身体所知的可触之物，享受柔软的接触等，这一切皆会轮回，为什么只有女性的色声香味触觉等不轮回，而这些也会轮回呢？”他以无过失的缘故，结合愉悦的五欲的享受，像是将细腻的事物与芥子一起捏合，像是将细腻的事物与须弥山相提并论，将不善的见解抬起，问道：“世尊，如同用巨大的力量绑住大海，第一条戒律的制定中没有过失吗？”以无所不知的智慧与世间的法相对抗，排斥了不善的见解，向圣道的障碍物如刺等投掷，表明“在性行为中并没有过失”，这是佛陀所教导的法。
在这里，障碍是指因各种成就而被束缚，因而进入众生的中间。因不超越而被束缚，障碍则是果报，障碍的行为则是障碍者，因而被称为对天界和解脱的障碍。它们因果的障碍是五种。关于这些的详细论述将在后面的律藏中说明。这里的词义关系是指，世尊所说的那些障碍，因而被称为障碍者，所教导的法则是针对那些法的追随者，若是以某种方式遵循这些法则，便无法成就天界或解脱的障碍。因此，依此方式我知晓佛陀所教导的法。由此可见，堕入不善的状态。
“这四种，比丘们”——
“这四种，比丘们，众生在世间存在。哪四种，专注于自身利益，而非他人利益，专注于他人利益，而非自身利益，既不专注于自身利益，也不专注于他人利益，既专注于自身利益，又专注于他人利益。”

4.96; pu. pa. mātikā, catukkauddesa 24) –

Ādinā puggaladesanāpaṭisaṃyuttasuttantapāḷiṃ nidasseti. Adhippāyaṃ ajānantoti ‘‘ayaṃ puggaladesanā vohāravasena, na paramatthato’’ti evaṃ bhagavato adhippāyaṃ ajānanto. Buddhassa hi bhagavato duvidhā desanā sammutidesanā paramatthadesanā cāti. Tattha ‘‘puggalo satto itthī puriso khattiyo brāhmaṇo devo māro’’ti evarūpā sammutidesanā. ‘‘Aniccaṃ dukkhaṃ anattā khandhā dhātuyo āyatanāni satipaṭṭhānā’’ti evarūpā paramatthadesanā. Tattha bhagavā ye sammutivasena desanaṃ sutvā atthaṃ paṭivijjhitvā mohaṃ pahāya visesamadhigantuṃ samatthā, tesaṃ sammutidesanaṃ deseti. Ye pana paramatthavasena desanaṃ sutvā atthaṃ paṭivijjhitvā mohaṃ pahāya visesamadhigantuṃ samatthā, tesaṃ paramatthadesanaṃ deseti.

Tatrāyaṃ upamā – yathā hi desabhāsākusalo tiṇṇaṃ vedānaṃ atthasaṃvaṇṇako ācariyo ye damiḷabhāsāya vutte atthaṃ jānanti, tesaṃ damiḷabhāsāya ācikkhati, ye andhakabhāsādīsu aññatarāya, tesaṃ tāya bhāsāya, evaṃ te māṇavā chekaṃ byattaṃ ācariyamāgamma khippameva sippaṃ uggaṇhanti. Tattha ācariyo viya buddho bhagavā, tayo vedā viya kathetabbabhāve ṭhitāni tīṇi piṭakāni, desabhāsāya kosallamiva sammutiparamatthakosallaṃ, nānādesabhāsāmāṇavakā viya sammutiparamatthavasena paṭivijjhanasamatthā veneyyasattā, ācariyassa damiḷabhāsādiācikkhanaṃ viya bhagavato sammutiparamatthavasenapi desanā veditabbā. Āha cettha –

‘‘Duve saccāni akkhāsi, sambuddho vadataṃ varo;

Sammutiṃ paramatthañca, tatiyaṃ nūpalabbhati.

‘‘Saṅketavacanaṃ saccaṃ, lokasammutikāraṇā;

Paramatthavacanaṃ saccaṃ, dhammānaṃ bhūtakāraṇā.

‘‘Tasmā vohārakusalassa, lokanāthassa satthuno;

Sammutiṃ voharantassa, musāvādo na jāyatī’’ti. (ma. ni. aṭṭha. 1.57; a. ni. aṭṭha. 1.



1.170);

Apica aṭṭhahi kāraṇehi bhagavā puggalakathaṃ katheti – hirottappadīpanatthaṃ kammassakatādīpanatthaṃ paccattapurisakāradīpanatthaṃ ānantariyadīpanatthaṃ brahmavihāradīpanatthaṃ pubbenivāsadīpanatthaṃ dakkhiṇāvisuddhidīpanatthaṃ lokasammutiyā appahānatthañcāti. ‘‘Khandhā dhātuyo āyatanāni hiriyanti ottappantī’’ti vutte mahājano na jānāti, sammohamāpajjati, paṭisattu hoti ‘‘kimidaṃ khandhā dhātuyo āyatanāni hiriyanti ottappanti nāmā’’ti. ‘‘Itthī hiriyati ottappati, puriso khattiyo brāhmaṇo devo māro’’ti vutte mahājano jānāti, na sammohamāpajjati, na paṭisattu hoti, tasmā bhagavā hirottappadīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. ‘‘Khandhā kammassakā dhātuyo āyatanānī’’ti vuttepi eseva nayo. Tasmā bhagavā kammassakatādīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. ‘‘Veḷuvanādayo mahāvihārā khandhehi kārāpitā, dhātūhi āyatanehī’’ti vuttepi eseva nayo. Tasmā bhagavā paccattapurisakāradīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. ‘‘Khandhā mātaraṃ jīvitā voropenti, pitaraṃ arahantaṃ, ruhiruppādakammaṃ saṅghabhedaṃ karonti, dhātuyo āyatanānī’’ti vuttepi eseva nayo. Tasmā bhagavā ānantariyadīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti.

‘‘Khandhā mettāyanti, dhātuyo āyatanānī’’ti vuttepi eseva nayo. Tasmā bhagavā brahmavihāradīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. ‘‘Khandhā pubbenivāsaṃ anussaranti, dhātuyo āyatanānī’’ti vuttepi eseva nayo. Tasmā bhagavā pubbenivāsadīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. ‘‘Khandhā dānaṃ paṭiggaṇhanti, dhātuyo āyatanānī’’ti vuttepi mahājano na jānāti, sammohamāpajjati, paṭisattu hoti ‘‘kimidaṃ khandhā dhātuyo āyatanāni paṭiggaṇhanti nāmā’’ti. ‘‘Puggalā paṭiggaṇhanti sīlavanto kalyāṇadhammā’’ti vutte pana jānāti, na sammohamāpajjati, na paṭisattu hoti. Tasmā bhagavā dakkhiṇāvisuddhidīpanatthaṃ puggalakathaṃ katheti. Lokasammutiñca buddhā bhagavanto na vijahanti, lokasamaññāya lokaniruttiyā lokābhilāpe ṭhitāyeva dhammaṃ desenti. Tasmā bhagavā lokasammutiyā appahānatthampi puggalakathaṃ katheti , tasmā iminā ca adhippāyena bhagavato puggaladesanā, na paramatthadesanāti evaṃ adhippāyaṃ ajānantoti vuttaṃ hoti.

Duggahitaṃ gaṇhātīti ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña’’ntiādinā duggahitaṃ katvā gaṇhāti, viparītaṃ gaṇhātīti vuttaṃ hoti. Duggahitanti hi bhāvanapuṃsakaniddeso. Yaṃ sandhāyāti yaṃ duggahitagāhaṃ sandhāya. Attanā duggahitena dhammenāti pāṭhaseso veditabbo. Atha vā duggahaṇaṃ duggahitaṃ. Attanāti ca sāmiatthe karaṇavacanaṃ, tasmā attano duggahaṇena viparītagāhenāti vuttaṃ hoti. Amhe ceva abbhācikkhatīti amhākañca abbhācikkhanaṃ karoti. Attānañca khanatīti attano kusalamūlāni khananto attānaṃ khanati nāma.


此外，佛陀因八个原因讲述了个人的教法——为了启发羞耻心，为了启发业的因果，为了启发个人的因缘，为了启发即刻的因缘，为了启发慈悲心，为了启发前生的因缘，为了启发清净的施舍，以及为了阐明世俗的理解而不被抛弃。 “五蕴、四大、六处让人羞愧”时，世人并不知晓，陷入迷惑，心中想道：“这五蕴、四大、六处让人羞愧的是什么呢？”“女性让人羞愧，男性、王族、婆罗门、天神、魔王”时，世人知晓，并不陷入迷惑，因此佛陀为了启发羞耻心而讲述个人的教法。“五蕴是有业的，四大、六处”时也是同样的道理。因此，佛陀讲述了业的启发之教法。“维罗瓦那等大寺院是由五蕴所建造，四大、六处”时也是同样的道理。因此，佛陀讲述了个人因缘的启发之教法。“五蕴使母亲失去生命，使父亲失去阿罗汉，使众生破坏僧团，四大、六处”时也是同样的道理。因此，佛陀讲述了即刻因缘的启发之教法。
“五蕴是慈悲心”时也是同样的道理。因此，佛陀讲述了慈悲心的启发之教法。“五蕴想起前生”时也是同样的道理。因此，佛陀讲述了前生的启发之教法。“五蕴接受施舍”时，世人并不知晓，陷入迷惑，心中想道：“这五蕴、四大、六处接受施舍的是什么呢？”“个人接受施舍的是有戒的善法”时，世人知晓，并不陷入迷惑。因此，佛陀讲述了清净施舍的启发之教法。佛陀并不抛弃世俗的理解，站在世俗的名义、世俗的语言、世俗的欲望上讲述法。因此，佛陀为了阐明世俗的理解而不被抛弃讲述个人的教法，由此可见，佛陀的个人教法是为了启发世俗的理解，而非为了启发究竟的教法，因此被称为“不知其意”。
“难以理解”是指“我如是知晓佛陀所讲的法，正如这意识流转生死，无他”等等，因而被称为“难以理解”，这是反义的理解。难以理解的指的是修习的说明。所指的是难以理解的教法。应理解为“以自身难以理解的法”。或难以理解的，或难以理解的。自身是指自己所作的，故而以自身的难以理解来说明反义的理解。我们也在观察，因此我们也在观察自身。自身则是指自身的善根。


Dhammacintanti dhammasabhāvavijānanaṃ. Atidhāvantoti ṭhātabbamariyādāyaṃ aṭṭhatvā ‘‘cittuppādamattena dānaṃ hoti, sayameva cittaṃ attano ārammaṇaṃ hoti, sabbaṃ cittaṃ asabhāvadhammārammaṇa’’nti evamādinā atidhāvanto atikkamitvā pavattamāno. Cattārīti buddhavisayaiddhivisayakammavipākalokavisayasaṅkhātāni cattāri. Vuttañhetaṃ –

‘‘Cattārimāni, bhikkhave, acinteyyāni na cintetabbāni, yāni cintento ummādassa vighātassa bhāgī assa. Katamāni cattāri? Buddhānaṃ bhikkhave buddhavisayo acinteyyo na cintetabbo, yaṃ cintento ummādassa vighātassa bhāgī assa. Jhāyissa, bhikkhave, jhānavisayo acinteyyo na cintetabbo…pe… kammavipāko, bhikkhave, acinteyyo na cintetabbo…pe… lokacintā bhikkhave acinteyyā na cintetabbā…pe… imāni, bhikkhave, cattāri acinteyyāni na cintetabbāni, yāni cintento ummādassa vighātassa bhāgī assā’’ti (a. ni. 

法思考是指对法的本质的认识。超越是指在应有的界限内停留，因而说“因心的生起而有施舍，心本身是自身的所缘，一切心都是非本质的法所缘”，以此类推，超越而产生的。四者是指佛的领域、神通的领域、业的果报的领域和世间的领域所称之为四者。此中所说的是：
“这四种，比丘们，是不可思议的，不应思考的，思考者将是狂乱和破坏的部分。哪四种？比丘们，佛的领域是不可思议的，不应思考的，思考者将是狂乱和破坏的部分。修行者，比丘们，禅定的领域是不可思议的，不应思考的……等……业的果报，比丘们，是不可思议的，不应思考的……等……世间的思考，比丘们，是不可思议的，不应思考的……等……这四种，比丘们，是不可思议的，不应思考的，思考者将是狂乱和破坏的部分。”

4.77).

Tattha ‘‘acinteyyānī’’ti tesaṃ sabhāvanidassanaṃ. ‘‘Na cintetabbānī’’ti tattha kattabbatānidassanaṃ. Tattha acinteyyānīti cintetumasakkuṇeyyāni, cintetuṃ araharūpāni na hontīti attho. Acinteyyattā eva na cintetabbāni, kāmaṃ acinteyyānipi cha asādhāraṇādīni anussarantassa kusaluppattihetubhāvato tāni cintetabbāni, imāni pana evaṃ na hontīti aphalabhāvato na cintetabbānīti adhippāyo. Tenevāha ‘‘yāni cintento ummādassa vighātassa bhāgī assā’’ti. Tesanti tesaṃ piṭakānaṃ.

Etanti etaṃ buddhavacanaṃ. Tivaggasaṅgahānīti sīlakkhandhavaggamahāvaggapāthikavaggasaṅkhātehi tīhi vaggehi saṅgaho etesanti tivaggasaṅgahāni. Catuttiṃseva suttantāti gāthāya evamatthayojanā veditabbā – yassa nikāyassa suttagaṇanāto catuttiṃseva ca suttantā vaggasaṅgahavasena tayo vaggā assa saṅgahassāti tivaggo saṅgaho. Esa paṭhamo nikāyo dīghanikāyoti anulomiko apaccanīko, atthānulomanato anvatthanāmoti vuttaṃ hoti.

Atthānulomanato anulomiko, anulomikattaṃyeva vibhāvetuṃ ‘‘kasmā panā’’tiādimāha. Ekanikāyampīti ekasamūhampi. Evaṃ cittanti evaṃ vicittaṃ. Yathayidanti yathā ime. Poṇikā cikkhallikā ca khattiyā, tesaṃ nivāso poṇikanikāyo cikkhallikanikāyoti vuccati. Evamādīni cettha sādhakāni sāsanato ca lokato cāti evamādīni udāharaṇāni ettha nikāyasaddassa samūhanivāsānaṃ vācakabhāve sāsanato ca vohārato ca sādhakāni pamāṇānīti attho. Ettha paṭhamamudāharaṇaṃ sāsanato sādhakavacanaṃ, dutiyaṃ lokatoti veditabbaṃ.

Pañcadasavaggasaṅgahānīti mūlapariyāyavaggādīhi pañcadasahi vaggehi saṅgaho etesanti pañcadasavaggasaṅgahāni. Diyaḍḍhasataṃ dve ca suttānīti aḍḍhena dutiyaṃ diyaḍḍhaṃ, ekaṃ sataṃ dve paññāsasuttāni cāti attho. Yatthāti yasmiṃ nikāye. Pañcadasavaggapariggahoti pañcadasahi vaggehi pariggahito saṅgahitoti attho.

Suttantānaṃ sahassāni sattasuttasatāni cāti pāṭhe suttantānaṃ satta sahassāni satta satāni cāti yojetabbaṃ. Katthaci pana ‘‘satta suttasahassāni satta suttasatāni cā’’tipi pāṭho. Saṃyuttasaṅgahoti saṃyuttanikāyassa saṅgaho.

Pubbe nidassitāti suttantapiṭakaniddese nidassitā. Vuttameva pakārantarena saṅkhipitvā dassetuṃ ‘‘ṭhapetvā cattāro nikāye avasesaṃ buddhavacana’’nti vuttaṃ. Sakalaṃ vinayapiṭakantiādinā niddiṭṭhameva hi iminā pakārantarena saṅkhipitvā vuttaṃ. Tenevāha ‘‘ṭhapetvā caturopete’’tiādi. Tadaññanti tehi catūhi nikāyehi aññaṃ avasesanti attho.



这里"不可思议"是指出它们的本质。"不应思考"是指出对它们应采取的态度。其中,"不可思议"是指无法思考,不适合思考的意思。正因为不可思议,所以不应思考。虽然即使是不可思议的六不共等,回忆它们也能成为善法生起的因,所以应当思考,但这些不是这样的,因为没有结果,所以不应思考,这是其中的含义。因此说"思考它们的人会遭受疯狂和痛苦"。"它们"指的是那些经藏。
"这"指的是这个佛语。"三品汇集"是指由戒蕴品、大品、波梯迦品这三品汇集而成的意思。"正好三十四经"这句偈颂的意思应当这样理解:哪个部的经的数目正好是三十四,以品的汇集方式有三品的汇集,这就是第一部长部,是顺应的、不违逆的,因为顺应意义而得名,这就是所说的。
因为顺应意义所以是顺应的,为了说明其顺应性而说"为什么"等。"即使一部"也是指一个集合。"如此心"是指如此多样。"就像这些"是指就像这些。波尼迦和奇卡利迦是刹帝利,他们的住处被称为波尼迦部和奇卡利迦部。这里诸如此类的例子是从教法和世间来证明的意思是:这里诸如此类的例子在nikāya(部)这个词表示集合、住处的含义上,从教法和习俗上都是证明的依据。这里应当知道第一个例子是从教法上证明的说法,第二个是从世间上的。
"十五品汇集"是指由根本法门品等十五品汇集而成的意思。"一百五十二经"是指一百五十二部经的意思。"其中"是指在哪个部中。"十五品所摄"是指被十五品所摄、汇集的意思。
在"七千七百经"的读法中,应当理解为七千七百部经。有些地方也有"七千七百经"的读法。"相应汇集"是指相应部的汇集。
"前面已经指出"是指在经藏解说中已经指出。为了以另一种方式简要地显示已经说过的内容,所以说"除了四部,其余的佛语"。因为这里以另一种方式简要地说明了前面以"整个律藏"等所指出的内容。因此说"除了这四部"等。"除此之外"是指除了那四部之外的其余的意思。


Sabbameva2 hidanti sabbameva idaṃ buddhavacanaṃ. Navappabhedanti ettha kathaṃ panetaṃ navappabhedaṃ hoti. Tathā hi navahi aṅgehi vavatthitehi aññamaññasaṅkararahitehi bhavitabbaṃ, tathā ca sati asuttasabhāvāneva geyyaṅgādīni siyuṃ, atha suttasabhāvāneva geyyaṅgādīni, evaṃ sati suttanti visuṃ suttaṅgameva na siyā, evaṃ sante aṭṭhaṅgaṃ sāsananti āpajjati. Apica ‘‘sagāthakaṃ suttaṃ geyyaṃ, niggāthakaṃ suttaṃ veyyākaraṇa’’nti aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Suttañca nāma sagāthakaṃ vā siyā niggāthakaṃ vāti aṅgadvayeneva tadubhayaṃ saṅgahitanti tadubhayavinimuttañca suttaṃ udānādivisesasaññārahitaṃ natthi, yaṃ suttaṅgaṃ siyā, athāpi kathañci visuṃ suttaṅgaṃ siyā, maṅgalasuttādīnaṃ suttaṅgasaṅgaho vā na siyā gāthābhāvato dhammapadādīnaṃ viya, geyyaṅgasaṅgaho vā siyā sagāthakattā sagāthakavaggassa viya, tathā ubhatovibhaṅgādīsu sagāthakappadesānanti? Vuccate –

Suttanti sāmaññavidhi, visesavidhayo pare;

Sanimittā niruḷhattā, sahatāññena nāññato.

Yathāvuttassa dosassa, natthi etthāvagāhaṇaṃ;

Tasmā asaṅkaraṃyeva, navaṅgaṃ satthusāsanaṃ.

Sabbassapi hi buddhavacanassa suttanti ayaṃ sāmaññavidhi. Tathā hi ‘‘ettakaṃ tassa bhagavato suttāgataṃ suttapariyāpannaṃ, sāvatthiyā suttavibhaṅge, sakavāde pañca suttasatānī’’tiādivacanato vinayābhidhammapariyattivisesesupi suttavohāro dissati. Teneva ca āyasmā mahākaccāno nettiyaṃ (netti. saṅgahavāra) āha – ‘‘navavidhasuttantapariyeṭṭhī’’ti. Tattha hi suttādivasena navaṅgassa sāsanassa pariyeṭṭhi pariyesanā atthavicāraṇā ‘‘navavidhasuttantapariyeṭṭhī’’ti vuttā. Tadekadesesu pana geyyādayo visesavidhayo tena tena nimittena patiṭṭhitā. Tathā hi geyyassa sagāthakattaṃ tabbhāvanimittaṃ. Lokepi hi sasilokaṃ sagāthakaṃ vā cuṇṇiyaganthaṃ ‘‘geyya’’nti vadanti. Gāthāvirahe pana sati pucchaṃ katvā visajjanabhāvo veyyākaraṇassa tabbhāvanimittaṃ. Pucchāvisajjanañhi ‘‘byākaraṇa’’nti vuccati. Byākaraṇameva veyyākaraṇaṃ. Evaṃ sante sagāthakādīnampi pucchaṃ katvā visajjanavasena pavattānaṃ veyyākaraṇabhāvo āpajjatīti? Nāpajjati. Geyyādisaññānaṃ anokāsabhāvato saokāsato anokāsavidhi balavāti ‘‘gāthāvirahe satī’’ti visesitattā ca. Tathā hi dhammapadādīsu kevalaṃ gāthābandhesu sagāthakattepi somanassañāṇamayikagāthāyuttesu ‘‘vuttañheta’’ntiādivacanasambandhesu abbhutadhammapaṭisaṃyuttesu ca suttavisesesu yathākkamaṃ gāthāudānaitivuttakaabbhutadhammasaññā patiṭṭhitā. Ettha hi satipi saññantaranimittayoge anokāsasaññānaṃ balavabhāveneva gāthādisaññā patiṭṭhitā, tathā satipi gāthābandhabhāve bhagavato atītāsu jātīsu cariyānubhāvappakāsakesu jātakasaññā patiṭṭhitā, satipi pañhāvisajjanabhāve sagāthakatte ca kesuci suttantesu vedassa labhāpanato vedallasaññā patiṭṭhitāti evaṃ tena tena sagāthakattādinā nimittena tesu tesu suttavisesesu geyyādisaññā patiṭṭhitāti visesavidhayo suttaṅgato pare geyyādayo. Yaṃ panettha geyyaṅgādinimittarahitaṃ, taṃ suttaṅgaṃ visesasaññāparihārena sāmaññasaññāya pavattanato.


这一切确实就是这个佛语。"九分"在这里,这怎么是九分呢?因为应当有九个部分,互不混杂地确立。如果是这样,则歌颂等就不是经的本质,或者歌颂等就是经的本质,这样的话就不会有单独的经分,这样就成为八分教法了。而且注释中说:"有偈颂的经是歌颂,无偈颂的经是记说。"经可以是有偈颂的或无偈颂的,所以这两种都包含在两个部分中,而除此之外没有不带有自说等特殊名称的经,那么什么是经分呢?即使somehow有单独的经分,吉祥经等也不会被归入经分,因为没有偈颂,就像法句经等;或者会被归入歌颂分,因为有偈颂,就像有偈品一样;同样在两分别等中也有带偈颂的部分?回答:
经是通称规则,其他是特称规则;
有因有固定,与他相连不他。
如上所说的过失,这里没有涉及;
因此无混杂,九分是师教。
对于一切佛语,"经"这个是通称规则。因此,从"这么多是他的世尊的经传来的,属于经的,在舍卫城的经分别,自说中有五百经"等说法可以看出,在律、阿毗达磨等特殊教法中也有经的用法。因此,尊者大迦旃延在《导论》中说:"九种经的探求"。在那里,以经等九分教法的探求、寻求、义理考察被称为"九种经的探求"。而在其中的某些部分,歌颂等是以那个那个因缘确立的特称规则。因此,歌颂有偈颂是其本质的因缘。在世间中也称带有诗句或偈颂的散文为"歌颂"。而在没有偈颂的情况下,问答的形式是记说的本质因缘。因为问答被称为"记说"。记说就是记说。这样的话,有偈颂等的也以问答的方式进行的不就成为记说了吗?不会。因为歌颂等名称没有机会,有机会比没机会的规则更强,而且特别说明了"在没有偈颂的情况下"。因此,在法句经等纯粹偈颂的文中,虽然有偈颂,但在与喜悦智慧偈相应的、与"这是所说"等说法相连的、与未曾有法相应的经的特殊情况中,依次确立了偈颂、自说、如是语、未曾有法的名称。这里虽然有其他名称的因缘结合,但因为没有机会的名称更强,所以确立了偈颂等名称,同样虽然有偈颂的形式,但在显示世尊过去生中的行为威力的经中确立了本生的名称,虽然有问答的形式和偈颂,但在某些经中因为使人获得智慧而确立了方广的名称。这样,以那个那个有偈颂等的因缘,在那些那些特殊的经中确立了歌颂等的名称,所以除了经分之外,歌颂等是特称规则。而这里没有歌颂等部分因缘的,那就是经分,因为排除特殊名称而以通称进行。


Nanu ca evaṃ santepi sagāthakaṃ suttaṃ geyyaṃ, niggāthakaṃ suttaṃ veyyākaraṇanti suttaṅgaṃ na sambhavatīti codanā tadavatthā evāti? Na tadavatthā. Sodhitattā. Sodhitañhi pubbe gāthāvirahe sati pucchāvisajjanabhāvo veyyākaraṇassa tabbhāvanimittanti. Yañca vuttaṃ ‘‘gāthābhāvato maṅgalasuttādīnaṃ suttaṅgasaṅgaho na siyā’’ti, taṃ na, niruḷhattāti. Niruḷho hi maṅgalasuttādīnaṃ suttabhāvo. Na hi tāni dhammapadabuddhavaṃsādayo viya gāthābhāvena paññātāni, atha kho suttabhāveneva. Teneva hi aṭṭhakathāyaṃ suttanāmakanti nāmaggahaṇaṃ kataṃ. Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘sagāthakattā geyyaṅgasaṅgaho siyā’’ti, tampi natthi. Yasmā sahatāññena. Sahabhāvo hi nāma atthato aññena hoti, saha gāthāhīti ca sagāthakaṃ. Na ca maṅgalasuttādīsu gāthāvinimutto koci suttappadeso atthi, yo ‘‘saha gāthāhī’’ti vucceyya. Nanu ca gāthāsamudāyo gāthāhi añño hoti, tathā ca tassa vasena saha gāthāhīti sagāthakanti sakkā vattunti? Taṃ na. Na hi avayavavinimutto samudāyo nāma koci atthi. Yampi vuttaṃ ‘‘ubhatovibhaṅgādīsu sagāthakappadesānaṃ geyyaṅgasaṅgaho siyā’’ti, tampi na aññato. Aññāyeva hi tā gāthā jātakādipariyāpannattā. Atho na tāhi ubhatovibhaṅgādīnaṃ geyyaṅgabhāvoti evaṃ suttādīnaṃ aṅgānaṃ aññamaññasaṅkarābhāvo veditabbo.

Idāni suttādīni navaṅgāni vibhajitvā dassento āha ‘‘tattha ubhatovibhaṅganiddesakhandhakaparivārā’’tiādi. Tattha niddeso nāma suttanipāte –

‘‘Kāmaṃ kāmayamānassa, tassa cetaṃ samijjhati;

Addhā pītimano hoti, laddhā macco yadicchatī’’ti. (su. ni. 772) –

Ādinā āgatassa aṭṭhakavaggassa,

‘‘Kenassu nivuto loko, (iccāyasmā ajito;)

Kenassu nappakāsati;

Kissābhilepanaṃ brūsi,

Kiṃsu tassa mahabbhaya’’nti. (su. ni. 1038) –

Ādinā āgatassa pārāyanavaggassa,

‘‘Sabbesu bhūtesu nidhāya daṇḍaṃ,

Aviheṭhayaṃ aññatarampi tesaṃ;

Na puttamiccheyya kuto sahāyaṃ,

Eko care khaggavisāṇakappo’’ti. (su. ni. 35) –

Ādinā āgatassa khaggavisāṇasuttassa ca tadatthavibhāgavasena satthukappena āyasmatā dhammasenāpatisāriputtattherena kato niddeso mahāniddeso cūḷaniddesoti ca vuccati. Evamidha niddesassa suttaṅgasaṅgaho bhadantabuddhaghosācariyena dassitoti veditabbo. Aññatthāpi ca dīghanikāyaṭṭhakathādīsu sabbattha ubhatovibhaṅganiddesakhandhakaparivārāti niddesassa suttaṅgasaṅgaho eva dassito. Ācariyadhammapālattherenapi nettipakaraṇaṭṭhakathāyaṃ evametassa suttaṅgasaṅgahova kathito. Keci pana niddesassa gāthāveyyākaraṇaṅgesu dvīsu saṅgahaṃ vadanti. Vuttañhetaṃ niddesaaṭṭhakathāyaṃ upasenattherena –

‘‘Tadetaṃ vinayapiṭakaṃ suttantapiṭakaṃ abhidhammapiṭakanti tīsu piṭakesu suttantapiṭakapariyāpannaṃ, dīghanikāyo majjhimanikāyo saṃyuttanikāyo aṅguttaranikāyo khuddakanikāyoti pañcasu mahānikāyesu khuddakamahānikāye pariyāpannaṃ, suttaṃ geyyaṃ veyyākaraṇaṃ gāthā udānaṃ itivuttakaṃ jātakaṃ abbhutadhammaṃ vedallanti navasu satthusāsanaṅgesu yathāsambhavaṃ gāthāveyyākaraṇaṅgadvayasaṅgahita’’nti (mahāni. aṭṭha. ganthārambhakathā).


难道在这种情况下,有偈颂的经是歌颂,无偈颂的经是记说,因此经分并不存在吗?不,并不存在。这是因为清晰可见。清晰可见的是,在没有偈颂的情况下,问答的形式是记说的本质因缘。而且所说的"因为有偈颂,吉祥经等的经分并不存在"这一点,也不成立,因为吉祥经等的经分是清晰可见的。毕竟这些并不像法句经、佛传等那样以偈颂而被确定,而是以经分而被确定。因此,在注释中提到"经的名称"是有名的。而所说的"因为有偈颂,歌颂的经分存在"这一点,也不存在。因为是与其他相连的。相连的本质是与其他的意思相连,与偈颂的意思相连。因此在吉祥经中没有与偈颂相分离的经分,谁会说"与偈颂相连"呢?难道说,偈颂的集合与偈颂是不同的,因此可以说与偈颂相连吗?这也不成立。因为没有与部分相分离的集合存在。而且所说的"在两分别等中有带偈颂的部分的歌颂的经分"这一点,也不成立。因为那些偈颂是与出生等相关的。因此,不应认为在两分别的歌颂的存在中有经分的性质。
现在,为了说明经等的九个部分,他说"在那里有两方面的说明,包括清晰的部分"等。在那里,说明是指经藏中 –
"欲望者的欲望,这对他是合适的;
确实,他获得快乐,若他想要什么。"（《增支部》772） –
由此引出的八分的部分,
"谁把世界束缚,（如尊者阿耆多所说;）
谁又不显现;
你说的是什么涂抹,
他有什么伟大的恐惧？"（《增支部》1038） –
由此引出的《波罗延部》部分,
"在所有众生中安置杖,
不打扰任何一个;
不想要儿子,何况朋友,
独自生活如刀头兽。"（《增支部》35） –
由此引出的刀头兽经的相关部分,以此为依据,尊者舍利弗所作的说明被称为大说明和小说明。因此,在这里说明的经分由尊者佛陀所示。并且在《长部》、注释等中,也都明确说明了两方面的说明的部分。由尊者法护所作的《导论》也同样如此说明。有些人则在说明的偈颂和记说部分中说有两个汇集。注释中提到,由尊者优婆塞所说 –
"这确实是律藏、经藏、阿毗达磨藏,在这三藏中,经藏所涵盖的,包括长部、中部、相应部、增支部、小部,在五个大部中,在小大部中所涵盖的,经是歌颂、记说、偈颂、赞叹、因缘故事、神奇法、智慧等,在九种师教的部分中,如有可能,偈颂和记说的两部分汇集。"（《大部》注释）


Ettha tāva katthaci pucchāvisajjanasabhāvato niddesekadesassa veyyākaraṇaṅgasaṅgaho yujjatu nāma , gāthaṅgasaṅgaho pana kathaṃ yujjeyyāti idamettha vīmaṃsitabbaṃ. Dhammapadādīnaṃ viya hi kevalaṃ gāthābandhabhāvo gāthaṅgassa tabbhāvanimittaṃ. Dhammapadādīsu hi kevalaṃ gāthābandhesu gāthāsamaññā patiṭṭhitā, niddese ca na koci kevalo gāthābandhappadeso upalabbhati. Sammāsambuddhena bhāsitānaṃyeva hi aṭṭhakavaggādisaṅgahitānaṃ gāthānaṃ niddesamattaṃ dhammasenāpatinā kataṃ. Atthavibhajanatthaṃ ānītāpi hi tā aṭṭhakavaggādisaṅgahitā niddisitabbā mūlagāthāyo suttanipātapariyāpannattā aññāyevāti na niddesasaṅkhyaṃ gacchanti ubhatovibhaṅgādīsu āgatabhāvepi taṃ vohāraṃ alabhamānā jātakādigāthāpariyāpannā gāthāyo viya, tasmā kāraṇantaramettha gavesitabbaṃ, yuttataraṃ vā gahetabbaṃ.

Nālakasuttatuvaṭṭakasuttānīti ettha nālakasuttaṃ nāma padumuttarassa bhagavato sāvakaṃ moneyyapaṭipadaṃ paṭipannaṃ disvā tadatthaṃ abhikaṅkhamānena tato pabhuti kappasatasahassaṃ pāramiyo pūretvā āgatena asitassa isino bhāgineyyena nālakattherena dhammacakkappavattitadivasato sattame divase ‘‘aññātameta’’ntiādīhi dvīhi gāthāhi moneyyapaṭipadaṃ puṭṭhena bhagavatā ‘‘moneyyaṃ te upaññissa’’ntiādinā (su. ni. 706) nālakattherassa bhāsitaṃ moneyyapaṭipadāparidīpakaṃ suttaṃ. Tuvaṭṭakasuttaṃ pana mahāsamayasuttantadesanāya sannipatitesu devesu ‘‘kā nu kho arahattappattiyā paṭipattī’’ti uppannacittānaṃ ekaccānaṃ devatānaṃ tamatthaṃ pakāsetuṃ ‘‘pucchāmi taṃ ādiccabandhū’’tiādinā (su. ni. 921; mahāni. 150 ) nimmitabuddhena attānaṃ pucchāpetvā ‘‘mūlaṃ papañcasaṅkhāyā’’tiādinā (su. ni. 922) bhāsitaṃ suttaṃ. Evamidhasuttanipāte āgatānaṃ maṅgalasuttādīnaṃ suttaṅgasaṅgaho dassito, tattheva āgatānaṃ asuttanāmikānaṃ suddhikagāthānaṃ gāthaṅgasaṅgahañca dassayissati, evaṃ sati suttanipātaṭṭhakathārambhe –

‘‘Gāthāsatasamākiṇṇo , geyyabyākaraṇaṅkito;

Kasmā suttanipātoti, saṅkhamesa gatoti ce’’ti. (su. ni. aṭṭha. 1.ganthārambhakathā) –

Sakalassapi suttanipātassa geyyaveyyākaraṇaṅgasaṅgaho kasmā coditoti? Nāyaṃ virodho. Kevalañhi tattha codakena sagāthakattaṃ katthaci pucchāvisajjanamattañca gahetvā codanāmattaṃ katanti gahetabbaṃ. Aññathā suttanipāte niggāthakassa suttasseva abhāvato veyyākaraṇaṅgasaṅgaho na codetabbo siyāti. Sagāthāvaggo geyyanti yojetabbaṃ. ‘‘Aṭṭhahi aṅgehi asaṅgahitaṃ nāma paṭisambhidādī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana paṭisambhidāmaggassa geyyaveyyākaraṇaṅgadvayasaṅgahaṃ vadanti. Vuttañhetaṃ paṭisambhidāmaggaṭṭhakathāyaṃ (paṭi. ma. aṭṭha. 

在这里,无论在哪里,由于问答的性质,说明部分的记说成分是合适的,但关于歌颂部分的汇集又如何呢?这需要进一步思考。因为像法句经等,仅仅是以偈颂的形式而存在的歌颂部分是其本质的因缘。在法句经中,仅仅是以偈颂的形式存在,而在说明中没有任何单独的偈颂部分。确实是由正觉者所说的,仅仅是八分中的部分汇集的偈颂。为了阐明意义,那些八分中的部分也应被说明,因为它们是根本的偈颂,属于经藏的范畴,并不是说明的数量。即使在两方面的说明中,由于没有获得这一点,那些与故事等相关的偈颂也不会被认为是汇集的部分,因此在这里应当进一步探求或更合理地理解。
至于《纳拉卡经》和《图瓦塔经》,在这里《纳拉卡经》是指见到佛陀的弟子摩尼耶所走的道路,因此从那时起,经过千百劫的修行,最终由阿弥陀佛所教导的纳拉卡尊者,在法轮转动的日子,在第七天以“这是被知晓的”开始的两句偈颂中被问到摩尼耶的道路。至于《图瓦塔经》,则是为了阐明在诸天中聚集的那些众生,因思考“为了获得究竟涅槃的修行”而产生的心念,以“我问你,太阳的亲属”开头的两句偈颂。通过这样的说明,可以看出在《经藏》中,吉祥经等的经分汇集的情况,在这里也会显示出那些没有偈颂的清净偈颂的汇集。如果是这样,在《经藏》注释的开头就会有这样的说法：
“被偈颂和记说所充满,
为何称为《经藏》,
若是这样就很明显。”
那么,整个《经藏》的汇集为何被认为是合适的呢?这并不矛盾。因为在这里,仅仅是通过提问和回答的形式,将有偈颂的部分与问答部分结合在一起,而形成的汇集。因此,如果没有《经藏》中的无偈颂的部分,则不应被认为是记说的成分。关于有偈颂的部分,应当理解为“八个部分中没有汇集的部分是属于分辨等”的说法。还有一些人则说关于分辨的修行中有偈颂和记说的两种汇集。关于这点,在《分辨修行的注释》中有提到。

1.ganthārambhakathā) ‘‘navasu satthusāsanaṅgesu yathāsambhavaṃ geyyaveyyākaraṇaṅgadvayasaṅgahita’’nti.

Nosuttanāmikāti asuttanāmikā. ‘‘Suddhikagāthā nāma vatthugāthā’’ti tīsu gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Tattha vatthugāthāti –

‘‘Kosalānaṃ purā rammā, agamā dakkhiṇāpathaṃ;

Ākiñcaññaṃ patthayāno, brāhmaṇo mantapāragū’’ti. (su. ni. 982) –

Ādinā pārāyanavaggassa nidānaṃ āropentena āyasmatā ānandattherena saṅgītikāle vuttā chappaññāsa ca gāthāyo, ānandatthereneva saṅgītikāle nālakasuttassa nidānaṃ āropentena vuttā –

‘‘Ānandajāte tidasagaṇe patīte,

Sakkañca indaṃ sucivasane ca deve;

Dussaṃ gahetvā atiriva thomayante,

Asito isi addasa divāvihāre’’ti. (su. ni. 684) –

Ādikā vīsatimattā gāthāyo ca vuccanti. Tattha ‘‘nālakasuttassa vatthugāthāyo nālakasuttasaṅkhyaṃyeva gacchantī’’ti aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Vuttañhetaṃ suttanipātaṭṭhakathāyaṃ (su. ni. aṭṭha. 

在九种师教的部分中,如有可能,歌颂和记说的两种汇集。
无名之经是指没有名称的经。“清净偈颂是指内容的偈颂”，在这三种汇集中提到。在这里，内容的偈颂是指 –
“古时的科萨拉,走向南方;
渴望无所依的,聪慧的婆罗门。”（《增支部》982） –
由此引出的《波罗延部》的根源,由尊者阿难在集会上所说的五十六句偈颂,同样在集会上,由尊者阿难引出的《纳拉卡经》的根源所说 –
“在阿难所生的天人群中,
天帝和因达在清净的地方;
抓住困难,更是如影随形,
阿西多尊者在白天看见。”（《增支部》684） –
这些是指二十句以上的偈颂。在这里，注释中提到“《纳拉卡经》的内容偈颂是指《纳拉卡经》的数量”。这在《经藏注释》中有提到。

2.685) –

‘‘Parinibbute pana bhagavati saṅgītiṃ karontena āyasmatā mahākassapena āyasmā ānando tameva moneyyapaṭipadaṃ puṭṭho yena yadā ca samādapito nālako bhagavantaṃ pucchi, taṃ sabbaṃ pākaṭaṃ katvā dassetukāmo ‘ānandajāte’tiādikā vīsati vatthugāthāyo vatvā abhāsi. Taṃ sabbampi nālakasuttanti vuccatī’’ti.

Tasmā nālakasuttassa vatthugāthāyo nālakasuttaggahaṇeneva saṅgahitāti pārāyanikavaggassa vatthugāthāyo idha suddhikagāthāti gahetabbaṃ. Tattheva panassa pārāyaniyavagge ajitamāṇavakādīnaṃ soḷasannaṃ brāhmaṇānaṃ pucchāgāthā bhagavato visajjanagāthā ca idha suddhikagāthāti evampi vattuṃ yujjati. Tāpi hi pāḷiyaṃ suttanāmena avatvā ‘‘ajitamāṇavakapucchā tissamettayyamāṇavakapucchā’’tiādinā (su. ni. 1038-1048) āgatattā cuṇṇiyaganthehi amissattā ca nosuttanāmikā suddhikagāthā nāmāti vattuṃ vaṭṭati.

Idāni udānaṃ sarūpato vavatthapento āha ‘‘somanassañāṇamayikagāthāpaṭisaṃyuttā’’tiādi. Kenaṭṭhena (udā. aṭṭha. ganthārambhakathā) panetaṃ ‘‘udāna’’nti vuccati? Udānanaṭṭhena. Kimidaṃ udānaṃ nāma? Pītivegasamuṭṭhāpito udāhāro. Yathā hi yaṃ telādi minitabbavatthu mānaṃ gahetuṃ na sakkoti, vissanditvā gacchati, taṃ ‘‘avaseko’’ti vuccati, yañca jalaṃ taḷākaṃ gahetuṃ na sakkoti, ajjhottharitvā gacchati, taṃ ‘‘mahogho’’ti vuccati, evameva yaṃ pītivegasamuṭṭhāpitaṃ vitakkavipphāraṃ hadayaṃ sandhāretuṃ na sakkoti, so adhiko hutvā anto asaṇṭhahitvā bahi vacīdvārena nikkhanto paṭiggāhakanirapekkho udāhāraviseso ‘‘udāna’’nti vuccati. Dhammasaṃvegavasenapi ayamākāro labbhateva. Tayidaṃ katthaci gāthābandhavasena katthaci vākyavasena pavattaṃ. Tathā hi –

‘‘Tena kho pana samayena bhagavā bhikkhū nibbānapaṭisaṃyuttāya dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṃseti. Tedha bhikkhū aṭṭhiṃ katvā manasi katvā sabbaṃ cetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṃ suṇanti. Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi ‘atthi, bhikkhave, tadāyatanaṃ, yattha neva pathavī na āpo’’’ti (udā. 71-72) –

Ādīsu somanassañāṇasamuṭṭhitavākyavasena pavattaṃ.

Nanu ca udānaṃ nāma pītisomanassasamuṭṭhāpito dhammasaṃvegasamuṭṭhāpito vā dhammapaṭiggāhakanirapekkho udāhāro tathā ceva sabbattha āgataṃ, idha kasmā bhagavā udānento bhikkhū āmantesīti? Tesaṃ bhikkhūnaṃ saññāpanatthaṃ. Nibbānapaṭisaṃyuttañhi bhagavā tesaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ desetvā nibbānaguṇānussaraṇena uppannapītisomanassena udānaṃ udānento ‘‘idha nibbānavajjo sabbo sabhāvadhammo paccayāyattavuttikova upalabbhati, na paccayanirapekkho, ayaṃ pana nibbānadhammo kathamappaccayo upalabbhatī’’ti tesaṃ bhikkhūnaṃ cetoparivitakkamaññāya tesaṃ ñāpetukāmo ‘‘atthi, bhikkhave, tadāyatana’’nti (udā. 71)-ādimāha. Na ekantato te paṭiggāhake katvāti veditabbaṃ.

‘‘Sace bhāyatha dukkhassa, sace vo dukkhamappiyaṃ;

Mākattha pāpakaṃ kammaṃ, āvi vā yadi vā raho’’ti. (udā. 44) –

Evamādikaṃ pana dhammasaṃvegavasappavattaṃ udānanti veditabbaṃ.


当佛陀入灭时,尊者大迦叶在进行集会时,尊者阿难被问到摩尼耶的道路,于是为了说明这一切,他以“在阿难所生的天人中”等的二十句内容的偈颂而说。所有这些都被称为《纳拉卡经》。
因此,《纳拉卡经》的内容偈颂通过《纳拉卡经》的汇集而被理解为属于《波罗延部》的内容偈颂。在这里,同样在《波罗延部》中,关于阿耆多等的十六位婆罗门的问答偈颂以及佛陀的回答偈颂也可以被视为清净的偈颂。它们在巴利文中被称为“阿耆多的问答”、“提萨的问答”等等（《增支部》1038-1048），因此可以称为无名的清净偈颂。
现在,为了确立《乌达那》的性质,他说“与快乐和知识相关的偈颂”等等。那么,这被称为“乌达那”是基于什么呢?是基于乌达那的内容。那么,什么是乌达那呢?是因快乐的激发而产生的引例。就像无法抓住油等物质的重量那样,它会流走,这被称为“流失”;而无法抓住水的池塘,它会溢出,这被称为“洪水”。同样,如果无法控制因快乐激发而产生的思维波动,它就会超出正常范围而外泄,因此被称为“乌达那”。从法的震动来看,这种形式是可以被理解的。在某些地方以偈颂的形式出现,在其他地方则以句子的形式出现。就像这样 –
“那时,佛陀向比丘们宣讲与涅槃相关的法,使他们明白、使他们集中、使他们振奋、使他们感到快乐。比丘们将心思集中,全心全意地倾听法。然后,佛陀在那时意识到这个道理,便说出这段乌达那：‘比丘们,那时有一个地方,在那里既没有地也没有水。’”（《乌达那》71-72） –
这些是以快乐和知识激发的句子形式出现的。
难道乌达那不是因快乐和知识的激发而产生的法的震动、或者说是与法的接受无关的引例吗?那么,为什么佛陀在宣讲乌达那时称呼比丘们呢?是为了让他们明白。因为佛陀在为这些比丘宣讲法时,通过回忆涅槃的特质而产生的快乐和满足感而宣讲乌达那：“在这里,与涅槃无关的所有法都存在,而不是与因缘无关的;但这个涅槃法又如何能与任何因缘无关呢?”他想要让这些比丘明白：“比丘们,那时有一个地方。”（《乌达那》71） – 这并不是说完全与他们的接受无关。
“如果你们害怕痛苦,如果你们觉得痛苦不愉快;
不要做恶行,无论是在公开还是在私下。”（《乌达那》44） –
因此,可以理解为这类与法的震动相关的乌达那。


‘‘Sukhakāmāni bhūtāni, yo daṇḍena vihiṃsati;

Attano sukhamesāno, pecca so na labhate sukha’’nti. (dha. pa. 131; udā. 13) –

Idampi dhammasaṃvegavasappavattaṃ udānanti vadanti. Tathā hi ekasmiṃ samaye sambahulā gopālakā antarā ca sāvatthiṃ antarā ca jetavanaṃ ahiṃ daṇḍehi hananti. Tena ca samayena bhagavā sāvatthiṃ piṇḍāya gacchanto antarāmagge te dārake ahiṃ daṇḍena hanante disvā ‘‘kasmā kumārakā imaṃ ahiṃ daṇḍena hanathā’’ti pucchitvā ‘‘ḍaṃsanabhayena bhante’’ti ca vutte ‘‘ime ‘attano sukhaṃ karissāmā’ti imaṃ paharantā nibbattaṭṭhāne dukkhaṃ anubhavissanti, aho avijjāya nikatikosalla’’nti dhammasaṃvegaṃ uppādesi. Teneva ca dhammasaṃvegena imaṃ udānaṃ udānesi. Evametaṃ katthaci gāthābandhavasena katthaci vākyavasena katthaci somanassavasena katthaci dhammasaṃvegavasena pavattanti veditabbaṃ. Tasmā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘somanassañāṇamayikagāthāpaṭisaṃyuttānī’’ti yaṃ udānalakkhaṇaṃ vuttaṃ, taṃ yebhuyyavasena vuttanti gahetabbaṃ. Yebhuyyena hi udānaṃ gāthābandhavasena bhāsitaṃ pītisomanassasamuṭṭhāpitañca.

Tayidaṃ sabbaññubuddhabhāsitaṃ paccekabuddhabhāsitaṃ sāvakabhāsitanti tividhaṃ hoti. Tattha paccekabuddhabhāsitaṃ –

‘‘Sabbesu bhūtesu nidhāya daṇḍaṃ,

Aviheṭhayaṃ aññatarampi tesa’’nti. –

Ādinā khaggavisāṇasutte (su. ni. 35) āgatameva. Sāvakabhāsitānipi –

‘‘Sabbo rāgo pahīno me, sabbo doso samūhato;

Sabbo me vihato moho, sītibhūtosmi nibbuto’’ti. –

Ādinā theragāthāsu (theragā. 79),

‘‘Kāyena saṃvutā āsiṃ, vācāya uda cetasā;

Samūlaṃ taṇhamabbhuyha, sītibhūtāmhi nibbutā’’ti. –

Therigāthāsu (therīgā. 15) ca āgatāni. Aññānipi sakkādīhi devehi bhāsitāni ‘‘aho dānaṃ paramadānaṃ kassape supatiṭṭhita’’ntiādīni (udā. 27), soṇadaṇḍabrāhmaṇādīhi manussehi ca bhāsitāni ‘‘namo tassa bhagavato’’tiādīni (dī. ni. 2.371; ma. ni. 1.290) tisso saṅgītiyo āruḷhāni udānāni santi eva, na tāni idha adhippetāni. Yāni pana sammāsambuddhena sāmaṃ āhaccabhāsitāni jinavacanabhūtāni, tāneva ca dhammasaṅgāhakehi ‘‘udāna’’nti saṅgītaṃ. Etāniyeva ca sandhāya bhagavato pariyattidhammaṃ navavidhā vibhajitvā uddisantena udānanti vuttaṃ.

Yā pana ‘‘anekajātisaṃsāra’’ntiādigāthā bhagavatā bodhiyā mūle udānavasena pavattitā anekasatasahassānaṃ sammāsambuddhānaṃ udānabhūtā ca, tā aparabhāge dhammabhaṇḍāgārikassa bhagavatā desitattā dhammasaṅgāhakehi udānapāḷiyaṃ saṅgahaṃ anāropetvā dhammapade saṅgahitā. Yañca ‘‘aññāsi vata bho koṇḍañño’’ti udānavacanaṃ dasasahassilokadhātuyā devamanussānaṃ pavedanasamatthanigghosavipphāraṃ bhagavatā bhāsitaṃ, tadapi paṭhamabodhiyaṃ sabbesaṃ eva bhikkhūnaṃ sammāpaṭipattipaccavekkhaṇahetukaṃ ‘‘ārādhayiṃsu vata maṃ bhikkhū ekaṃ samaya’’ntiādivacanaṃ (ma. ni. 

“渴望快乐的众生,若用杖打击他们;
自寻快乐的他们,死后便无法获得快乐。”（《法句经》131；《乌达那》13） –
这也是与法的震动相关的乌达那。确实在某个时刻,许多牧人们在舍卫城和祇园之间用杖打击小孩。因此,当佛陀在舍卫城乞食时,看到这些小孩在路中被打,便问道：“小孩们,你们为何用杖打击他们？”当被回答“因为害怕被咬,尊者。”时,佛陀说：“他们因为‘我要让自己快乐’而打击这些众生,结果将会在后来的时候遭受痛苦,真是因无明而愚蠢。”因此,因法的震动而产生了这段乌达那。可以理解为在某些地方以偈颂的形式出现,在其他地方以句子的形式出现,在某些地方以快乐的形式出现,在某些地方以法的震动的形式出现。因此,在注释中提到“与快乐和知识相关的偈颂”是指这种乌达那的特征,应当被理解为大多数情况下是以偈颂的形式表达出来的,并因快乐的激发而产生。
因此,这可以分为三种：完全的正觉者所说的、独觉者所说的、弟子所说的。在这里,独觉者所说的是 –
“在所有众生中,不施加杖打,
不打击任何一个众生。” –
这是在《刀剑经》中提到的（《增支部》35）。弟子所说的则是 –
“我已断尽所有贪欲,所有的烦恼;
我已消除一切无明,我已得到宁静的涅槃。” –
这是在长老偈中提到的（长老偈79），还有“我已通过身、口、意自我约束;
根除了一切贪欲,我已得到宁静的涅槃。” –
这是在女长老偈中提到的（女长老偈15）。还有其他像是“哦,施舍是最高的施舍,卡萨帕安稳地住着。”等的由各类天神所说的（《乌达那》27），以及由像索纳、达那婆罗门等人所说的“礼敬那位尊者。”等的（《大智度论》2.371；《中阿含》1.290），三种汇集的乌达那确实存在,但在这里并不指这些。至于正觉者所说的类似的引言,这些被称为“乌达那”在法的汇集中被理解。正是指这些内容,佛陀将其划分为九种法。
而那些“经历无数生死轮回”的等偈颂,是佛陀在菩提树下所说的,是无数位正觉者的乌达那,这些在后来的法宝中被佛陀所教导,因此在法的汇集中并未附加到乌达那的部分，而是被汇集到《法句经》中。还有“你知道吗,尊者,孔达尼?”的乌达那,是佛陀对十千世界的天人和人类所说的,这也是在他第一次觉悟时,因对所有比丘的正当修行的回顾而说的“当时,比丘们在一起。”等的话（《中阿含》）。

1.225) viya dhammacakkappavattanasuttadesanāpariyosāne attanā adhigatadhammekadesassa yathādesitassa ariyamaggassa sāvakesu sabbapaṭhamaṃ therena adhigatattā attano parissamassa saphalabhāvapaccavekkhaṇahetukaṃ pītisomanassajanitaṃ udāhāramattāṃ, na ‘‘yadā have pātubhavanti dhammā’’tiādivacanaṃ (mahāva. 1-3; udā. 1-3) viya pavattiyā nivattiyā vā pakāsananti na dhammasaṅgāhakehi udānapāḷiyaṃ saṅgītanti daṭṭhabbaṃ.

Udānapāḷiyañca bodhivaggādīsu aṭṭhasu vaggesu dasa dasa katvā asītiyeva suttantā saṅgītā , tatoyeva ca udānaṭṭhakathāyaṃ (udā. aṭṭha. ganthārambhakathā) ācariyadhammapālattherena vuttaṃ –

‘‘Asīti eva suttantā, vaggā aṭṭha samāsato;

Gāthā ca pañcanavuti, udānassa pakāsitā.

‘‘Aḍḍhūnanavamattā ca, bhāṇavārā pamāṇato;

Ekādhikā tathāsīti, udānassānusandhayo.

‘‘Ekavīsasahassāni, satameva vicakkhaṇo;

Padānetānudānassa, gaṇitāni viniddise. –

Gāthāpādato pana –

‘‘Aṭṭhasahassamattāni, cattāreva satāni ca;

Padānetānudānassa, tevīsati ca niddise.

‘‘Akkharānaṃ sahassāni, saṭṭhi satta satāni ca;

Tīṇi dvāsīti ca tathā, udānassa paveditā’’ti.

Idha pana ‘‘dvāsīti suttantā’’ti vuttaṃ, taṃ na sameti, tasmā ‘‘asīti suttantā’’ti pāṭhena bhavitabbaṃ.

Vuttañhetaṃ bhagavatā – ‘‘vuttamarahatāti me sutaṃ. Ekadhammaṃ, bhikkhave, pajahatha, ahaṃ vo pāṭibhogo anāgāmitāya. Katamaṃ ekadhammaṃ? Lobhaṃ, bhikkhave, ekadhammaṃ pajahatha, ahaṃ vo pāṭibhogo anāgāmitāyā’’ti evamādinā ekakadukatikacatukkavasena itivuttakapāḷiyaṃ (itivu. 1) saṅgahamāropitāni dvādasuttarasatasuttantāni itivuttakaṃ nāmāti dassento āha ‘‘vuttañheta’’ntiādi. Dasuttarasatasuttantāti etthāpi ‘‘dvādasuttarasatasuttantā’’ti pāṭhena bhavitabbaṃ. Tathā hi ekakanipāte tāva sattavīsati suttāni, dukanipāte dvāvīsati, tikanipāte paññāsa, catukkanipāte terasāti dvādasuttarasatasuttantāneva itivuttakapāḷiyaṃ āgatāni. Tatoyeva ca pāḷiyaṃ –

‘‘Lobho doso ca moho ca,

Kodho makkhena pañcamaṃ;

Māno sabbaṃ puna māno,

Lobho dosena terasa.

‘‘Moho kodho puna makkho,

Nīvaraṇā taṇhāya pañcamaṃ;

Dve sekkhabhedā sāmaggī,

Paduṭṭhanirayena terasa.

‘‘Pasannā ekamābhāyi, puggalaṃ atītena pañcamaṃ;

Evañce opadhikaṃ puññaṃ, sattavīsa pakāsitā’’ti. –

Evamādinā uddānagāthāhi dvādasuttarasatasuttāni gaṇetvā dassitāni. Teneva ca aṭṭhakathāyampi (itivu. aṭṭha. ganthārambhakathā) –

‘‘Suttato ekakanipāte tāva sattavīsati suttāni, dukanipāte dvāvīsati, tikanipāte paññāsa, catukkanipāte terasāti dvādasādhikasatasuttasaṅgaha’’nti –

Vuttaṃ. Kāmañcettha appakaṃ ūnamadhikaṃ vā gaṇanūpagaṃ na hotīti katvā ‘‘dvāsīti khandhakavattānī’’ti vattabbe ‘‘asīti khandhakavattānī’’ti vuttavacanaṃ viya ‘‘dvādasuttarasatasuttantā’’ti vattabbe ‘‘dasuttarasatasuttantā’’ti vuttantipi sakkā vattuṃ, tathāpi īdise ṭhāne pamāṇaṃ dassentena yāthāvatova niyametvā dassetabbanti ‘‘dvādasuttarasatasuttantā’’ icceva pāṭhena bhavitabbaṃ.

Jātaṃ bhūtaṃ purāvutthaṃ bhagavato pubbacaritaṃ kāyati katheti pakāsetīti jātakaṃ.


当佛陀在宣讲法轮时,他以自己的智慧和证悟,将 Ariya 路径的要点教导给弟子们,使他们获得了圆满的果报,这是由于佛陀的欢喜和满足感所激发的乌达那。并不是像“当法出现时”等话语那样（《大般若经》1-3；《乌达那》1-3），这些话语并不是在法的汇集中被称为乌达那。
在乌达那篇中,有八个部分，每个部分都有十个经文，共八十个经文。正是阿查里耶·达摩帕拉特罗所说的（《乌达那·阿毗达摩》） –
“八十个经文,八个部分;
五十九个偈颂,乌达那的宣示。
七十九个偈颂,每个部分的宣示;
八十一个偈颂,乌达那的总结。
二十一万个偈颂,都是乌达那的宣示;
每个部分的偈颂,都是乌达那的总结。”
在这里，虽然说“二十二万个经文”，但这并不是正确的，因此应该读作“八十个经文”。
佛陀曾经说过：“我听说过一个法门，你们应该舍弃贪欲，我将为你们宣示。”等等话语，这些话语被汇集到《伊帝经》中，共有十二章经文。这里的“十二章经文”也应该读作“十章经文”。
同样，在《伊帝经》中 –
“贪欲、嗔恚、愚痴,
这些都是五毒的来源;
嗔恚、愚痴、贪欲,
这些都是三毒的来源。
欢喜是一切的来源,
这些都是七十七个经文的宣示。”
等等偈颂，总共有十二章经文。同样，在《伊帝经·阿毗达摩》中 –
“每个部分的经文,共有七十七个;
第二个部分的经文,共有二十八个;
第三个部分的经文,共有五十个;
第四个部分的经文,共有六十三个。”
等等话语。因此，在这里，十二章经文应该读作十章经文。
生于过去的佛陀的故事被称为《本生经》。


‘‘Cattārome , bhikkhave, acchariyā abbhutā dhammā ānande. Katame cattāro? Sace, bhikkhave, bhikkhuparisā ānandaṃ dassanāya upasaṅkamati, dassanenapi sā attamanā hoti. Tattha ce ānando dhammaṃ bhāsati, bhāsitenapi sā attamanā hoti, atittāva, bhikkhave, bhikkhuparisā hoti, atha ānando tuṇhī bhavati. Sace bhikkhunīparisā…pe… upāsakaparisā…pe… upāsikā parisā ānandaṃ dassanāya upasaṅkamati, dassanenapi sā attamanā hoti. Tattha ce ānando dhammaṃ bhāsati, bhāsitenapi sā attamanā hoti, atittāva, bhikkhave, upāsikāparisā hoti, atha ānando tuṇhī bhavati. Ime kho, bhikkhave, cattāro acchariyā abbhutā dhammā ānande’’ti (a. ni. 4.129) evamādinayappavattā sabbepi acchariyaabbhutadhammapaṭisaṃyuttā suttantā abbhutadhammaṃ nāmāti dassento āha ‘‘cattārome, bhikkhave’’tiādi.

Cūḷavedallādīsu (ma. ni. 1.460 ādayo) visākhena nāma upāsakena puṭṭhāya dhammadinnāya nāma bhikkhuniyā bhāsitaṃ suttaṃ cūḷavedallanti veditabbaṃ. Mahāvedallaṃ (ma. ni. 1.449 ādayo) pana mahākoṭṭhikattherena pucchitena āyasmatā sāriputtattherena bhāsitaṃ. Sammādiṭṭhisuttampi (ma. ni. 1.89 ādayo) bhikkhūhi puṭṭhena tenevāyasmatā sāriputtattherena bhāsitaṃ. Etāni majjhimanikāyapariyāpannāni. Sakkapañhaṃ (dī. ni. 2.344 ādayo) pana sakkena puṭṭho bhagavā abhāsi, tañca dīghanikāyapariyāpannanti veditabbaṃ. Mahāpuṇṇamasuttampi (ma. ni. 3.85 ādayo) tadahuposathe pannarase puṇṇamāya rattiyā aññatarena bhikkhunā puṭṭhena bhagavatā bhāsitaṃ, taṃ pana majjhimanikāyapariyāpannanti veditabbaṃ. Vedanti ñāṇaṃ. Tuṭṭhinti yathābhāsitadhammadesanaṃ viditvā ‘‘sādhu ayye, sādhāvuso’’tiādinā abbhanumodanavasappavattaṃ pītisomanassaṃ. Laddhā laddhāti labhitvā labhitvā, punappunaṃ labhitvāti vuttaṃ hoti.

Evaṃ aṅgavasena sakalampi buddhavacanaṃ vibhajitvā idāni dhammakkhandhavasena vibhajitvā kathetukāmo āha ‘‘kathaṃ dhammakkhandhavasenā’’tiādi. Tattha dhammakkhandhavasenāti dhammarāsivasena. Dvāsīti sahassāni buddhato gaṇhiṃ, dve sahassāni bhikkhuto gaṇhinti sambandho. Tattha buddhato gaṇhinti sammāsambuddhato uggaṇhiṃ, dvesahassādhikāni asīti dhammakkhandhasahassāni satthu santikā adhigaṇhinti attho. Dve sahassāni bhikkhutoti dve dhammakkhandhasahassāni bhikkhuto uggaṇhiṃ, dhammasenāpatiādīnaṃ bhikkhūnaṃ santikā adhigaṇhiṃ. Sāriputtattherādīhi bhāsitānaṃ sammādiṭṭhisuttantādīnaṃ vasena hi ‘‘dve sahassāni bhikkhuto’’ti vuttaṃ. Caturāsīti sahassānīti tadubhayaṃ samodhānetvā catusahassādhikāni asīti sahassāni. Ye me dhammā pavattinoti ye dhammā mama pavattino pavattamānā paguṇā vācuggatā jivhagge parivattanti, te dhammā caturāsīti dhammakkhandhasahassānīti vuttaṃ hoti. Keci pana ‘‘ye ime’’ti padacchedaṃ katvā ‘‘ye ime dhammā buddhassa bhagavato bhikkhūnañca pavattino, tehi pavattitā, tesvāhaṃ dvāsīti sahassāni buddhato gaṇhiṃ, dve sahassāni bhikkhutoti evaṃ caturāsīti dhammakkhandhasahassānī’’ti evamettha sambandhaṃ vadanti.

Ettha ca subhasuttaṃ (dī. ni. 1.444 ādayo) gopakamoggallānasuttañca (ma. ni. 

“四种令人惊奇、不可思议的法，阿难。哪四种？如果，阿难，比丘们走近阿难以见他，见到他时，他们感到欢喜。如果阿难在那时讲法，听到他讲法时，他们也感到欢喜。若是比丘尼的群体……若是信士的群体……若是信女的群体，走近阿难以见他，见到他时，他们感到欢喜。如果阿难在那时讲法，听到他讲法时，他们也感到欢喜。这四种令人惊奇、不可思议的法，阿难。”（《增支部》4.129）因此，佛陀提到的所有与令人惊奇、不可思议的法相关的经文，都被称为不可思议的法。
在《小维达经》等（《中阿含》1.460等）中，维萨卡作为信士问道，法的智慧是由一位名叫法智的比丘尼所讲的，这被称为《小维达经》。而《大维达经》（《中阿含》1.449等）则是由尊者大阿阇梨问的，由尊者舍利弗所讲。关于正见的经文（《中阿含》1.89等）也是由比丘们提问，正是由尊者舍利弗所讲。这些都是属于《中阿含》的内容。而《可问经》（《大智度论》2.344等）则是由佛陀回答的，这被视为属于《长阿含》的内容。《大满月经》（《中阿含》3.85等）则是在满月的晚上，由一位比丘问佛陀时所讲的，这被视为属于《中阿含》的内容。了解即是智慧。满足则是通过听到所讲的法而感到“好啊，尊者，真好啊”等等的欢喜与满足。获得后再获得，反复获得。
因此，从各个方面将佛陀的教导进行分类，现在想要以法的范畴进行分类，便说：“如何以法的范畴进行分类？”在这里，法的范畴是指法的本质。二千个法是从佛陀那里获得的，二千个法是从比丘那里获得的。这里的“从佛陀那里获得”是指从正觉者那里获得的，八十个法的法的范畴是从师父那里获得的意思。二千个法是指从比丘那里获得的两个法的范畴，是指从法的指挥者等比丘那里获得的。正是以尊者舍利弗等所讲的正见的经文等为依据，故说“二千个法从比丘那里获得”。四万个法则是将这两者合并，得出四万八千个法的总数。那些法是指那些法的本质，正是那些法在我面前显现，正是这些法被称为四万法的法的范畴。有些人则认为“那些法”是指“那些法是佛陀和比丘们所讲的”，因此我从佛陀那里获得二千个法，从比丘那里获得二千个法，因此这些都是四万法的法的范畴。
在这里，善法（《大智度论》1.444等）和《护法摩诃迦叶经》（《中阿含》）等也被提到。

3.79 ādayo) parinibbute bhagavati ānandattherena vuttattā caturāsītidhammakkhandhasahassesu antogadhaṃ hoti, na hotīti? Tattha paṭisambhidāgaṇṭhipade tāva idaṃ vuttaṃ ‘‘sayaṃ vuttadhammakkhandhānaṃ bhikkhuto gahiteyeva saṅgahetvā evamāhāti daṭṭhabba’’nti. Bhagavatā pana dinnanaye ṭhatvā bhāsitattā sayaṃ vuttadhammakkhandhānampi ‘‘buddhato gaṇhi’’nti ettha saṅgahaṃ katvā vuttanti evamettha vattuṃ yuttataraṃ viya dissati. Bhagavatāyeva hi dinnanaye ṭhatvā sāvakā dhammaṃ desenti. Teneva hi tatiyasaṅgītiyañca moggaliputtatissattherena bhāsitampi kathāvatthuppakaraṇaṃ buddhabhāsitaṃ nāma jātaṃ, tatoyeva ca attanā bhāsitampi subhasuttādi saṅgītiṃ āropentena āyasmatā ānandattherena ‘‘evaṃ me suta’’nti vuttaṃ.

Evaṃ paridīpitadhammakkhandhavasenāti gopakamoggallānena brāhmaṇena ‘‘tvaṃ bahussutoti buddhasāsane pākaṭo, kittakā dhammā te satthārā bhāsitā, tayā dhāritā’’ti pucchite tassa paṭivacanaṃ dentena āyasmatā ānandattherena evaṃ ‘‘dvāsīti buddhato gaṇhi’’ntiādinā paridīpitadhammakkhandhānaṃ vasena. Ekānusandhikaṃ suttaṃ satipaṭṭhānādi. Satipaṭṭhānasuttañhi ‘‘ekāyano ayaṃ, bhikkhave, maggo sattānaṃ visuddhiyā’’tiādinā (dī. ni. 2.373) cattāro satipaṭṭhāne ārabhitvā tesaṃyeva vibhāgadassanavasena pavattattā ‘‘ekānusandhika’’nti vuccati. Anekānusandhikanti nānānusandhikaṃ parinibbānasuttādi. Parinibbānasuttañhi nānāṭhānesu nānādhammadesanānaṃ vasena pavattattā ‘‘anekānusandhika’’nti vuccati. Gāthābandhesu pañhapucchananti –

‘‘Kati chinde kati jahe, kati cuttari bhāvaye;

Kati saṅgātigo bhikkhu, ‘oghatiṇṇo’ti vuccatī’’ti. (saṃ. ni. 1.5) –

Evamādinayappavattaṃ pañhapucchanaṃ eko dhammakkhandhoti attho.

‘‘Pañca chinde pañca jahe, pañca cuttari bhāvaye;

Pañca saṅgātigo bhikkhu, ‘oghatiṇṇo’ti vuccatī’’ti. (saṃ. ni. 

“当佛陀圆寂时，由阿难尊者所讲的，四十八法的法的范畴是被包含在内的，是否如此？在此，关于解脱的法，已经说过：“这是被比丘们所接受的法的范畴。”因此，佛陀所说的法是基于他所讲的内容而被理解的。在佛陀的教导中，弟子们也讲授法。因此，正如在第三次集会上，由摩羯陀·提萨尊者所讲的内容被称为佛陀所说的，正是因为他自己所讲的内容被归纳在内，阿难尊者说：“我听闻如此。”
因此，关于法的范畴被清楚地阐述了。当一位名叫戈帕卡·摩诃迦叶的婆罗门问道：“你是博学的，佛法广为人知，你所讲的法有多少是师父所教导的？”阿难尊者对此回答说：“因此，二千个法是从佛陀那里获得的。”这是关于法的范畴的阐述。单一的法则是指《正念经》等。正念经中说：“这是通向众生净化的唯一道路。”（《中阿含》2.373）因此，正因为这四个正念的法被开始讲述，所以称之为“单一的法”。
而多样的法则是指《解脱经》等。在解脱经中，由于在不同的地方讲述不同的法，因此称之为“多样的法”。在偈颂中提问道：
“多少应断，多少应舍，多少应生起；
多少比丘通达，称之为‘已渡过洪流’。”（《增支部》1.5） –
如此等的提问，便是指一个法的范畴。
“五个应断，五个应舍，五个应生起；
五个比丘通达，称之为‘已渡过洪流’。”（《增支部》1.5） –

1.5) –

Evamādinayappavattaṃ visajjananti veditabbaṃ. Tikadukabhājanaṃ nikkhepakaṇḍaaṭṭhakathākaṇḍavasena veditabbaṃ. Tasmā ‘‘kusalā dhammā, akusalā dhammā, abyākatā dhammā, sukhāya vedanāya sampayuttā dhammā, dukkhāya vedanāya sampayuttā dhammā, adukkhamasukhāya vedanāya sampayuttā dhammā’’ti evamādīsu tikesu kusalattikassa vibhajanavasena yaṃ vuttaṃ nikkhepakaṇḍe (dha. sa. 985-987) –

‘‘Katame dhammā kusalā? Tīṇi kusalamūlāni alobho adoso amoho, taṃsampayutto vedanākkhandho saññākkhandho saṅkhārakkhandho viññāṇakkhandho, taṃsamuṭṭhānaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ manokammaṃ. Ime dhammā kusalā.

‘‘Katame dhammā akusalā? Tīṇi akusalamūlāni lobho doso moho, tadekaṭṭhā ca kilesā, taṃsampayutto vedanākkhandho…pe… manokammaṃ. Ime dhammā akusalā.

‘‘Katame dhammā abyākatā? Kusalākusalānaṃ dhammānaṃ vipākā kāmāvacarā rūpāvacarā arūpāvacarā apariyāpannā vedanākkhandho …pe… viññāṇakkhandho, ye ca dhammā kiriyā neva kusalā nākusalā na ca kammavipākā sabbañca rūpaṃ asaṅkhatā ca dhātu. Ime dhammā abyākatā’’ti –

Ayameko dhammakkhandho. Evaṃ sesattikānampi ekekassa tikassa vibhajanaṃ ekeko dhammakkhandhoti veditabbaṃ.

Tathā ‘‘hetū dhammā’’ti evamādikesu dukesu ekekassa dukassa vibhajanavasena yaṃ vuttaṃ –

‘‘Katame dhammā hetū? Tayo kusalā hetū, tayo akusalā hetū, tayo abyākatā hetū’’ti (dha. sa. 1059) –

Ādi, tatthāpi ekekassa dukassa vibhajanaṃ ekeko dhammakkhandho. Puna aṭṭhakathākaṇḍe (dha. sa. 1384-1386) –

‘‘Katame dhammā kusalā? Catūsu bhūmīsu kusalaṃ. Ime dhammā kusalā. Katame dhammā akusalā? Dvādasa akusalacittuppādā. Ime dhammā akusalā. Katame dhammā abyākatā? Catūsu bhūmīsu vipāko tīsu bhūmīsu kiriyābyākataṃ rūpañca nibbānañca. Ime dhammā abyākatā’’ti –

Evamādinā kusalattikādivibhajanavasena pavattesu tikabhājanesu ekekassa tikassa bhājanaṃ ekeko dhammakkhandho. Tathā –

‘‘Katame dhammā hetū? Tayo kusalā hetū, tayo akusalā hetū, tayo abyākatā hetū’’ti (dha. sa. 1441) –

Ādinayappavattesu dukabhājanesu ekamekaṃ dukabhājanaṃ ekeko dhammakkhandhoti evamettha tikadukabhājanavasena dhammakkhandhavibhāgo veditabbo.


“如此等的道理应被理解为阐明。三种苦的法应被视为包含在内。因此说‘善法、恶法、不明法、与快乐的感觉相应的法、与痛苦的感觉相应的法、与不苦不乐的感觉相应的法’等，在此三种法的善法的分类中，所述的在《法句经》中（《法句经》985-987） –
‘哪些法是善法？三种善法的根本：无贪、无瞋、无痴，与之相关的有感觉聚、识聚、行聚、识聚，这些是由身、口、意的行为所生。此为善法。
‘哪些法是恶法？三种恶法的根本：贪、瞋、痴，及其相关的烦恼，与之相关的有感觉聚……等……身、口、意的行为。这些是恶法。
‘哪些法是不明法？善法与恶法的果报，欲界、色界、无色界的感受，未被完全理解的感觉聚……等……识聚，那些法是无为的，不是善法也不是恶法，也不是业的果报，所有的色法都是无为的。此为不明法’ –
这是一种法的范畴。如此，其他的十种法的分类也应被理解为一种法的范畴。
同样，“因法”这样的分类中，关于苦的每一种分类所述的内容 –
‘哪些法是因法？三种善法的因，三种恶法的因，三种不明法的因’（《法句经》1059） –
在此也应理解为每一种苦的分类是一种法的范畴。再者，在《法句经》中（《法句经》1384-1386） –
‘哪些法是善法？四个领域的善法。这些是善法。哪些法是恶法？十二种恶心的产生。这些是恶法。哪些法是不明法？四个领域的果报，三个领域的行为不明的色法和涅槃。这些是不明法’ –
如此等的善法的分类等，所述的每一种法的分类是一种法的范畴。又如 –
‘哪些法是因法？三种善法的因，三种恶法的因，三种不明法的因’（《法句经》1441） –
在此等道理的阐述中，关于苦的分类，每一种苦的分类是一种法的范畴。因此，在此关于三种苦的法的分类应被理解为法的范畴。


Ekamekañca cittavārabhājananti ettha pana –

‘‘Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti somanassasahagataṃ ñāṇasampayuttaṃ rūpārammaṇaṃ vā…pe… tasmiṃ samaye phasso hoti…pe… avikkhepo hotī’’ti (dha. sa. 1) –

Evamādinayappavatte cittuppādakaṇḍe ekamekaṃ cittavārabhājanaṃ ekeko dhammakkhandhoti gahetabbaṃ. Eko dhammakkhandhoti ettha ‘‘ekekatikadukabhājanaṃ ekamekaṃ cittavārabhājana’’nti vuttattā ekeko dhammakkhandhoti attho veditabbo. ‘‘Ekeko’’ti avuttepi hi ayamattho atthato viññāyamānova hotīti ‘‘eko dhammakkhandho’’ti vuttaṃ. Atthi vatthūtiādīsu vatthu nāma sudinnakaṇḍādi . Mātikāti ‘‘yo pana bhikkhu bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno’’tiādinā (pārā. 44) tasmiṃ tasmiṃ ajjhācāre paññattasikkhāpadaṃ. Padabhājanīyanti tassa tassa sikkhāpadassa ‘‘yo panāti yo yādiso’’tiādinayappavattaṃ (pārā. 45) vibhajanaṃ. Antarāpattīti ‘‘paṭilātaṃ ukkhipati, āpatti dukkaṭassā’’ti (pāci. 355) evamādinā sikkhāpadantaresu paññattā āpatti. Anāpattīti ‘‘anāpatti ajānantassa asādiyantassa ummattakassa khittacittassa vedanāṭṭassa ādikammikassā’’tiādinayappavatto kacchedoti ‘‘dasāhātikkante atikkantasaññī nissaggiyaṃ pācittiyaṃ, dasāhātikkante vematiko nissaggiyaṃ pācittiyaṃ, dasāhātikkante anatikkantasaññī nissaggiyaṃ pācittiya’’nti (pārā. 468) evamādinayappavatto tikapācittiyatikadukkaṭādibhedo tikaparicchedo.

Idāni evametaṃ abhedato rasavasena ekavidhantiādinā ‘‘ayaṃ dhammo, ayaṃ vinayo…pe… imāni caturāsīti dhammakkhandhasahassānī’’ti buddhavacanaṃ dhammavinayādibhedena vavatthapetvā saṅgāyantena mahākassapapamukhena vasīgaṇena anekacchariyapātubhāvapaṭimaṇḍitāya saṅgītiyā imassa piṭakassa vinayabhāvo majjhimabuddhavacanādibhāvo ca vavatthāpitoti dasseti. Na kevalaṃ imamevimassa yathāvuttappabhedaṃ vavatthapetvā saṅgītaṃ, atha kho aññampīti dassento āha ‘‘na kevalañca imamevā’’tiādi. Tattha uddānasaṅgaho paṭhamapārājikādīsu āgatānaṃ vinītavatthuādīnaṃ saṅkhepato saṅgahadassanavasena dhammasaṅgāhakehi kathitā –

‘‘Makkaṭī vajjiputtā ca, gihī naggo ca titthiyā;

Dārikuppalavaṇṇā ca, byañjanehipare duve’’ti. (pārā. 66) –

Ādikā gāthāyo. Sīlakkhandhavaggamūlapariyāyavaggādivasena saṅgaho vaggasaṅgaho. Uttarimanussadhammapeyyālanīlacakkapeyyālādivavatthāpanavasena peyyālasaṅgaho. Aṅguttaranikāyādīsu ekakanipātādisaṅgaho. Saṃyuttanikāye devatāsaṃyuttādivasena saṃyuttasaṅgaho. Majjhimanikāyādīsu mūlapaṇṇāsakādivasena paṇṇāsakasaṅgaho.

Assa buddhavacanassa saṅgītipariyosāne sādhukāraṃ dadamānā viyāti sambandho. Saṅkampīti uddhaṃ uddhaṃ gacchantī suṭṭhu kampi. Sampakampīti uddhaṃ adho ca gacchantī sampakampi. Sampavedhīti catūsu disāsu gacchantī suṭṭhu pavedhi. Accharaṃ paharituṃ yuttāni acchariyāni, pupphavassacelukkhepādīni . Yā paṭhamamahāsaṅgīti dhammasaṅgāhakehi mahākassapādīhi pañcahi satehi yena katā saṅgītā, tena pañcasatāni etissā atthīti ‘‘pañcasatā’’ti ca, thereheva katattā therā mahākassapādayo etissā atthīti ‘‘therikā’’ti ca loke vuccati, ayaṃ paṭhamamahāsaṅgīti nāmāti sambandho.


关于每一种心的分类,在此 –
"在什么时候欲界善心生起,伴随着喜悦,与智慧相应,以色为所缘……在那时有触……有不散乱。"(《法句经》1) –
如此等的道理在心生起的部分,每一种心的分类应被理解为一种法的范畴。这里"一种法的范畴"应被理解为"每一种三法和二法的分类,每一种心的分类"的意思。即使没有说"每一种",这个意思也是可以理解的,所以说"一种法的范畲"。在"有事"等中,"事"是指善生的部分等。"纲要"是指"若有比丘具足戒律和生活"等(《波罗夷》44)在每一种违犯中制定的学处。"词义解释"是指对每一种学处的"若有"等(《波罗夷》45)的解释。"中间罪"是指"举起已被放下的,犯突吉罗罪"(《波逸提》355)等在学处之间制定的罪。"无罪"是指"不知者、不同意者、疯狂者、心乱者、痛苦者、初犯者无罪"等的解释。"三分"是指"超过十天认为已超过,犯舍堕;超过十天怀疑,犯舍堕;超过十天认为未超过,犯舍堕"(《波罗夷》468)等的三波逸提、三突吉罗等的分类。
现在,如此这般从本质上说是一种,从味道上说是一种等,说"这是法,这是律……这是八万四千法蕴",以法、律等的区分来确立佛陀的教导,由大迦叶为首的精通者们在伴随着许多奇迹出现的结集中,确立了这部经典是律藏,是中等的佛陀教导等。不仅仅是这样确立了上述的分类并结集,还有其他的,因此说"不仅仅是这个"等。在这里,"摄颂"是指法的结集者们简要地总结了第一波罗夷等中出现的调伏事等 –
"猴子、跋耆子、居士、裸体者、外道;
少女、莲花色,以及其他两个性征。"(《波罗夷》66) –
等偈颂。以戒蕴品、根本法门品等的方式进行的结集是品的结集。以超人法略说、蓝轮略说等的确立方式进行的是略说的结集。在增支部等中的一法品等的结集。在相应部中以天神相应等方式进行的相应结集。在中部等中以根本五十等方式进行的五十结集。
在这个佛陀教导的结集结束时,好像在给予赞叹一样。"震动"是指向上向上移动而剧烈震动。"普遍震动"是指向上向下移动而普遍震动。"摇动"是指向四方移动而剧烈摇动。适合鼓掌的奇迹,如花雨、衣服飘扬等。第一次大结集是由法的结集者大迦叶等五百位长老所做的结集,因为有五百位,所以称为"五百",因为是由长老们所做的,所以称为"长老",这就是第一次大结集的意思。


Evaṃ paṭhamamahāsaṅgītiṃ dassetvā yadatthaṃ sā idha nidassitā, taṃ nigamanavasena dassento ‘‘imissā’’tiādimāha. Āyasmatā upālittherena vuttanti ‘‘tena samayenā’’tiādi vakkhamānaṃ sabbaṃ nidānavacanaṃ vuttaṃ. Kimatthaṃ panettha dhammavinayasaṅgahe kathiyamāne nidānavacanaṃ vuttaṃ, nanu ca bhagavatā bhāsitavacanasseva saṅgaho kātabboti? Vuccate – desanāya ṭhitiasammosasaddhaeyyabhāvasampādanatthaṃ. Kāladesadesakaparisāpadesehi upanibandhitvā ṭhapitā hi desanā ciraṭṭhitikā hoti asammosadhammā saddheyyā ca, desakālakattuhetunimittehi upanibandho viya vohāravinicchayo. Teneva ca āyasmatā mahākassapena ‘‘paṭhamapārājikaṃ āvuso, upāli, kattha paññatta’’ntiādinā desādipucchāsu katāsu tāsaṃ visajjanaṃ karontena āyasmatā upālittherena ‘‘tena samayenā’’tiādinā paṭhamapārājikassa nidānaṃ bhāsitaṃ.

Apica sāsanasampattipakāsanatthaṃ nidānavacanaṃ. Ñāṇakaruṇāpariggahitasabbakiriyassa hi bhagavato natthi niratthakā paṭipatti attahitatthā vā, tasmā paresaṃyevatthāya pavattasabbakiriyassa sammāsambuddhassa sakalampi kāyavacīmanokammaṃ yathāpavattaṃ vuccamānaṃ diṭṭhadhammikasamparāyikaparamatthehi yathārahaṃ sattānaṃ anusāsanaṭṭhena sāsanaṃ, na kabbaracanā. Tayidaṃ satthuracitaṃ kāladesadesakaparisāpadesehi saddhiṃ tattha tattha nidānavacanehi yathārahaṃ pakāsīyati.

Apica satthuno pamāṇabhāvappakāsanena sāsanassa pamāṇabhāvadassanatthaṃ nidānavacanaṃ, tañcassa pamāṇabhāvadassanaṃ ‘‘buddho bhagavā’’ti iminā padadvayena vibhāvitanti veditabbaṃ. Buddhoti hi iminā tathāgatassa anaññasādhāraṇasuparisuddhañāṇādiguṇavisesayogaparidīpanena, bhagavāti ca iminā rāgadosamohādisabbakilesamaladuccaritādidosappahānadīpanena, tato eva ca sabbasattuttamabhāvadīpanena ayamattho sabbathā pakāsito hotīti idamettha nidānavacanappayojanassa mukhamattanidassanaṃ.

Tatrāyaṃ ācariyaparamparāti tasmiṃ jambudīpe ayaṃ ācariyānaṃ paramparā paveṇī paṭipāṭi. Upāli dāsakotiādīsu upālitthero pākaṭoyeva, dāsakattherādayo pana evaṃ veditabbā . Vesāliyaṃ kira eko dāsako nāma brāhmaṇamāṇavo tiṇṇaṃ antevāsikasatānaṃ jeṭṭhantevāsiko hutvā ācariyassa santike sippaṃ uggaṇhanto dvādasavassikoyeva tiṇṇaṃ vedānaṃ pāragū ahosi. So ekadivasaṃ antevāsikaparivuto dhammavinayaṃ saṅgāyitvā vālikārāme nivasantaṃ āyasmantaṃ upālittheraṃ upasaṅkamitvā attano vedesu sabbāni gaṇṭhiṭṭhānāni theraṃ pucchi. Theropi sabbaṃ byākaritvā sayampi ekaṃ pañhaṃ pucchanto nāmaṃ sandhāya imaṃ pañhaṃ pucchi ‘‘ekadhammo kho, māṇava, sabbesu dhammesu anupatati, sabbepi, māṇava, dhammā ekadhammasmiṃ osaranti, katamo nu kho so, māṇavaka, dhammo’’ti. Sopi kho māṇavo pañhassa atthaṃ ajānanto ‘‘kimidaṃ bho pabbajitā’’ti āha. Buddhamantoyaṃ māṇavāti. Sakkā panāyaṃ bho mayhampi dātunti. Sakkā, māṇava, amhehi gahitapabbajjaṃ gaṇhantassa dātunti. ‘‘Sādhu kho bho pabbajitā’’ti māṇavo sampaṭicchitvā attano mātaraṃ pitaraṃ ācariyañca anujānāpetvā tīhi antevāsikasatehi saddhiṃ therassa santike pabbajitvā paripuṇṇavīsativasso upasampadaṃ labhitvā arahattaṃ pāpuṇi. Thero taṃ dhuraṃ katvā khīṇāsavasahassassa piṭakattayaṃ vācesi.


如此显示了第一次大结集后,为了说明它在这里被引用的目的,以总结的方式说"在这"等。"由尊者优波离长老所说"是指将要说的"在那时"等所有的序言。为什么在讲述法和律的结集时要说序言呢?难道不应该只结集佛陀所说的话吗?回答说:为了使教导能够长久保存、不被遗忘、值得信仰。因为教导与时间、地点、听众等联系在一起,就能长久保存、不被遗忘、值得信仰,就像世俗的判断与说话者、时间、原因、目的等联系在一起一样。正因为如此,当尊者大迦叶问"朋友优波离,第一波罗夷是在哪里制定的"等关于地点等的问题时,尊者优波离回答这些问题时,以"在那时"等方式说了第一波罗夷的序言。
而且,序言是为了显示教法的完美。因为世尊的一切行为都是由智慧和慈悲所摄受的,没有无意义的或只为自己利益的行为,因此正等正觉者的一切身口意行为都是为了他人的利益而进行的,当按其本来面目讲述时,就成为以现世利益、来世利益、最高利益来教导众生的教法,而不是诗歌创作。这个由导师所创作的教法,通过与时间、地点、听众等相关的序言,在各处得到适当的阐明。
而且,序言是为了通过显示导师的权威性来显示教法的权威性,应当理解这种权威性的显示是通过"佛陀、世尊"这两个词来表达的。因为"佛陀"这个词表明如来具有其他人所没有的清净智慧等特殊品质,"世尊"这个词表明他已经断除了贪、瞋、痴等一切烦恼污垢和恶行等过失,因此也表明他是一切众生中最尊贵的,这个意思在各方面都得到了阐明。这里只是简要地说明了序言的目的。
在那里,这是阿阇黎的传承,即在阎浮提(印度)中,这是阿阇黎们的传承、世系、次第。在优波离、陀娑迦等中,优波离长老是众所周知的,而陀娑迦长老等应当这样理解:据说在毗舍离(现在的印度比哈尔邦)有一个名叫陀娑迦的婆罗门青年,是三百个学生中的首席学生,在老师那里学习技艺,十二岁时就精通了三吠陀。有一天,他被学生们围绕着,诵读法和律,来到沙粒园中居住的尊者优波离长老那里,问长老关于自己在吠陀中所有难解之处的问题。长老回答了所有问题,自己也问了一个问题,针对名字问了这个问题:"青年啊,有一个法贯穿所有的法,所有的法都归于一个法,青年啊,那是什么法呢?"那个青年不知道问题的意思,说:"出家人啊,这是什么?"(长老回答说:)"青年啊,这是佛陀的咒语。""出家人啊,我能得到它吗?""青年啊,如果你接受我们的出家,就能得到。"青年同意说:"出家人啊,很好。"他得到母亲、父亲和老师的允许后,与三百个学生一起在长老那里出家,满二十岁时受具足戒,证得阿罗汉果。长老以他为首,教导一千个漏尽者三藏。


Soṇako pana dāsakattherassa saddhivihāriko. So kira kāsīsu ekassa vāṇijakassa putto hutvā pañcadasavassuddesiko ekaṃ samayaṃ mātāpitūhi saddhiṃ vāṇijjāya giribbajaṃ gato. Tato pañcapaññāsadārakehi saddhiṃ veḷuvanaṃ gantvā tattha dāsakattheraṃ saparisaṃ disvā ativiya pasanno pabbajjaṃ yācitvā therena mātāpitaro anujānāpetvā ‘‘pabbajāhī’’ti vutto mātāpitusantikaṃ gantvā tamatthaṃ ārocetvā tesu anicchantesu chinnabhatto hutvā mātāpitaro anujānāpetvā pañcapaññāsāya dārakehi saddhiṃ therassa santike pabbajitvā laddhūpasampado arahattaṃ pāpuṇi. Taṃ thero sakalaṃ buddhavacanaṃ uggaṇhāpesi. Sopi gaṇapāmokkho hutvā bahūnaṃ dhammavinayaṃ vācesi.

Siggavatthero pana soṇakattherassa saddhivihāriko ahosi. So kira pāṭaliputte siggavo nāma amaccaputto hutvā tiṇṇaṃ utūnaṃ anucchavikesu tīsu pāsādesu sampattiṃ anubhavamāno ekadivasaṃ attano sahāyena caṇḍavajjinā seṭṭhiputtena saddhiṃ saparivāro kukkuṭārāmaṃ gantvā tattha soṇakattheraṃ nirodhasamāpattiṃ samāpajjitvā nisinnaṃ disvā vanditvā attanā saddhiṃ anālapantaṃ ñatvā gantvā taṃ kāraṇaṃ bhikkhusaṅghaṃ pucchitvā bhikkhūhi ‘‘samāpattiṃ samāpannā nālapantī’’ti vutto ‘‘kathaṃ, bhante, samāpattito vuṭṭhahantī’’ti puna pucchitvā tehi ca bhikkhūhi ‘‘satthuno ceva saṅghassa ca pakkosanāya yathāparicchinnakālato āyusaṅkhayā ca vuṭṭhahantī’’ti vatvā tassa saparivārassa upanissayaṃ disvā saṅghassa vacanena nirodhā vuṭṭhāpitaṃ soṇakattheraṃ disvā ‘‘kasmā, bhante, mayā saddhiṃ nālapitthā’’ti pucchitvā therena ‘‘bhuñjitabbakaṃ kumāra bhuñjimhā’’ti vutte ‘‘sakkā nu kho, bhante, amhehipi taṃ bhojetu’’nti pucchitvā ‘‘sakkā, kumāra, amhādise katvā bhojetu’’nti vutte tamatthaṃ mātāpitūnaṃ ārocetvā tehi anuññāto attano sahāyena caṇḍavajjinā tehi ca pañcahi purisasatehi saddhiṃ soṇakattherassa santike pabbajitvā upasampanno ahosi. Tattha siggavo ca caṇḍavajjī ca dve upajjhāyasseva santike dhammavinayaṃ pariyāpuṇitvā aparabhāge chaḷabhiññā ahesuṃ.

Tissassa pana moggaliputtassa anupubbakathā parato āvi bhavissati. Vijitāvinoti vijitasabbakilesapaṭipakkhattā vijitavanto. Paramparāyāti paṭipāṭiyā, anukkamenāti vuttaṃ hoti. Jambusirivhayeti jambusadisanāme, jambunāmaketi vuttaṃ hoti. Mahantena hi jamburukkhena abhilakkhitattā dīpopi ‘‘jambū’’ti vuccati. Acchijjamānaṃ avinassamānaṃ katvā.

Vinayavaṃsantiādīhi tīhi vinayapāḷiyeva kathitā pariyāyavacanattā. Pakataññutanti veyyattiyaṃ, paṭubhāvanti vuttaṃ hoti. Dhuraggāho ahosīti padhānaggāhī ahosi, sabbesaṃ pāmokkho hutvā gaṇhīti vuttaṃ hoti. Bhikkhūnaṃ samudāyo samūho bhikkhusamudāyo, samaṇagaṇoti attho.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Paṭhamamahāsaṅgītikathāvaṇṇanā samattā.


索纳迦是陀娑迦长老的同住弟子。据说他是迦尸国一个商人的儿子,十五岁时有一次和父母一起去王舍城做生意。然后他和五十五个男孩一起去竹林精舍,在那里看到陀娑迦长老和他的随从,非常欢喜,请求出家。长老让他得到父母的允许后说"你可以出家"。他回到父母那里告知此事,父母不同意,他便绝食,最后得到父母的允许,和五十五个男孩一起在长老那里出家,受具足戒后证得阿罗汉果。长老教导他整个佛陀的教法。他成为一个团体的领袖,教导许多人法和律。
悉伽婆长老是索纳迦长老的同住弟子。据说他是华氏城(现在的印度比哈尔邦帕特纳)一个名叫悉伽婆的大臣之子,在适合三个季节的三座宫殿中享受着荣华富贵。有一天,他和他的朋友、富商之子旃陀跋耆及其随从一起去鸡园精舍,在那里看到索纳迦长老入灭尽定而坐。他礼拜后发现长老不和他说话,就去问比丘僧团原因。比丘们说:"入定的人不说话。"他又问:"尊者们,他们如何从定中出来?"比丘们回答说:"由于导师和僧团的召唤,或者由于预定的时间到了,或者由于寿命耗尽而出定。"看到他和他的随从有善根,比丘们按照僧团的指示让索纳迦长老从灭尽定中出来。他问长老:"尊者,为什么不和我说话?"长老回答说:"年轻人,我们正在享受应该享受的。"他问:"尊者,我们能否也享受那个?"长老说:"年轻人,如果你像我们一样,就能享受。"他把这件事告诉父母,得到允许后,和他的朋友旃陀跋耆及五百人一起在索纳迦长老那里出家,受具足戒。在那里,悉伽婆和旃陀跋耆两人在和尚那里学习法和律,后来成为六神通者。
关于目犍连子帝须的详细故事,稍后会明白。"胜利者"是指因为战胜了一切烦恼对立面而成为胜利者。"相继"是指按顺序,即按次第的意思。"名为阎浮"是指像阎浮树一样的名字,即名叫阎浮的意思。因为有一棵巨大的阎浮树而闻名,所以这个岛也被称为"阎浮"。不间断地、不消失地。
"律的传承"等三个词都是指律藏,因为是同义词。"精通"是指熟练,即灵巧的意思。"担负重任"是指承担主要责任,即成为所有人的首领而承担的意思。"比丘众"是指比丘的集合、群体,即沙门的群体的意思。
这样,在《一切善见律注》的《心义灯》中,
第一次大结集的解释完成。


Dutiyasaṅgītikathāvaṇṇanā

‘‘Yadā nibbāyiṃsū’’ti sambandho. Jotayitvā ca sabbadhīti tameva saddhammaṃ sabbattha pakāsayitvā. ‘‘Jutimanto’’ti vattabbe gāthābandhavasena ‘‘jutīmanto’’ti vuttaṃ, paññājotisampannāti attho, tejavantoti vā, mahānubhāvāti vuttaṃ hoti. Nibbāyiṃsūti anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbāyiṃsu. Pahīnasabbakilesattā natthi etesaṃ katthaci ālayo taṇhāti anālayā, vītarāgāti vuttaṃ hoti.

Vassasataparinibbute bhagavatīti vassasataṃ parinibbutassa assāti vassasataparinibbuto, bhagavā, tasmiṃ parinibbānato vassasate atikkanteti vuttaṃ hoti. Vesālikāti vesālīnivāsino. Vajjiputtakāti vajjiraṭṭhe vesāliyaṃ kulānaṃ puttā. Kappati siṅgīloṇakappoti siṅgena loṇaṃ pariharitvā pariharitvā aloṇakapiṇḍapātena saddhiṃ bhuñjituṃ kappati, na sannidhiṃ karotīti adhippāyo. Kappati dvaṅgulakappoti dvaṅgulaṃ atikkantāya chāyāya vikāle bhojanaṃ bhuñjituṃ kappatīti attho. Kappati gāmantarakappoti ‘‘gāmantaraṃ gamissāmī’’ti pavāritena anatirittabhojanaṃ bhuñjituṃ kappatīti attho. Kappati āvāsakappoti ekasīmāyaṃ nānāsenāsanesu visuṃ visuṃ uposathādīni saṅghakammāni kātuṃ vaṭṭatīti attho. Kappati anumatikappoti ‘‘anāgatānaṃ āgatakāle anumatiṃ gahessāmī’’ti tesu anāgatesuyeva vaggena saṅghena kammaṃ katvā pacchā anumatiṃ gahetuṃ kappati, vaggakammaṃ na hotīti adhippāyo. Kappati āciṇṇakappoti ācariyupajjhāyehi āciṇṇo kappatīti attho. So pana ekacco kappati dhammiko, ekacco na kappati adhammikoti veditabbo. Kappati amathitakappoti yaṃ khīraṃ khīrabhāvaṃ vijahitaṃ dadhibhāvaṃ asampattaṃ, taṃ bhuttāvinā pavāritena anatirittaṃ bhuñjituṃ kappatīti attho. Kappati jalogiṃ pātunti ettha jalogīti taruṇasurā. Yaṃ majjasambhāraṃ ekato kataṃ majjabhāvamasampattaṃ, taṃ pātuṃ vaṭṭatīti adhippāyo. Jātarūparajatanti sarasato vikāraṃ anāpajjitvā sabbadā jātaṃ rūpameva hotīti jātaṃ rūpametassāti jātarūpaṃ, suvaṇṇaṃ. Dhavalasabhāvatāya rājatīti rajataṃ, rūpiyaṃ. Susunāgaputtoti susunāgassa putto.

Kākaṇḍakaputtoti kākaṇḍakabrāhmaṇassa putto. Vajjīsūti janapadavacanattā bahuvacanaṃ kataṃ. Ekopi hi janapado ruḷhīsaddattā bahuvacanena vuccati. Yena vesālī, tadavasarīti yena disābhāgena vesālī avasaritabbā, yasmiṃ vā padese vesālī, tadavasari, taṃ pattoti attho. Mahāvane kūṭāgārasālāyanti ettha mahāvanaṃ nāma sayaṃjātamaropimaṃ saparicchedaṃ mahantaṃ vanaṃ. Kapilavatthusāmantā pana mahāvanaṃ himavantena saha ekābaddhaṃ aparicchedaṃ hutvā mahāsamuddaṃ āhacca ṭhitaṃ, idaṃ tādisaṃ na hotīti saparicchedaṃ mahantaṃ vananti mahāvanaṃ. Kūṭāgārasālā pana mahāvanaṃ nissāya kate ārāme kūṭāgāraṃ anto katvā haṃsavaṭṭakacchannena haṃsamaṇḍalākārena katā.


第二次结集的解释
"当他们涅槃时"是连接词。"照亮一切"是指在各处阐明那个正法。本应说"具光明",但由于偈颂的缘故说"具光明",意思是具有智慧之光,或者说具有威力,即有大威力。"涅槃"是指在无余涅槃界中完全涅槃。因为已断除一切烦恼,所以他们在任何地方都没有执着,即无贪欲的意思。
"佛陀涅槃后一百年"是指佛陀涅槃后一百年,即从涅槃后经过了一百年的意思。"毗舍离人"是指毗舍离(现在的印度比哈尔邦)的居民。"跋耆子"是指跋耆国毗舍离的家族子弟。"角盐是允许的"是指用角盛盐,与无盐的饭食一起食用是允许的,意思是不算储存。"两指影是允许的"是指当影子超过两指宽时,在非时食用食物是允许的。"村间是允许的"是指已经受邀请的人说"我要去另一个村子",可以食用非剩余食物。"住处是允许的"是指在同一界内的不同住处可以分别举行布萨等僧团羯磨。"随顺是允许的"是指说"我们将在未来的人来时得到他们的同意",在他们未来之前由不足的僧团举行羯磨,之后得到同意是允许的,意思是不算破和合僧团的羯磨。"惯例是允许的"是指老师和和尚的惯例是允许的。但应当知道,有些是如法的允许,有些是非法的不允许。"未搅拌是允许的"是指已经失去牛奶性质但还未变成酸奶的,已经吃饱的人可以食用非剩余食物。"可以饮用发酵饮料"这里"发酵饮料"是指年轻的酒。意思是将酒的材料放在一起但还未变成酒的,可以饮用。"金银"中,"金"是指不改变本性而永远保持原样的,即黄金。"银"是指因为白色的本性而闪耀的,即银。"须寿那伽之子"是指须寿那伽的儿子。
"迦迦难陀之子"是指迦迦难陀婆罗门的儿子。"跋耆"用复数是因为指国家,即使是一个国家,因为习惯用语也用复数。"到达毗舍离"是指到达毗舍离所在的方向,或者到达毗舍离所在的地方,即到达的意思。"在大林重阁讲堂"中,"大林"是指自然生长的、有界限的大森林。而迦毗罗卫附近的大林是与雪山连接在一起的、无界限的、一直延伸到大海的,这个不是那样的,所以说是有界限的大森林,即大林。"重阁讲堂"是依靠大林而建造的园林中,以重阁为中心,用鹅形瓦覆盖,做成圆形的鹅形建筑。


Tadahuposatheti ettha tadahūti tasmiṃ ahani, tasmiṃ divaseti attho. Upavasanti etthāti uposatho, upavasitabbadivaso. Upavasantīti ca sīlena vā sabbaso āhārassa ca abhuñjanasaṅkhātena anasanena vā khīrapānamadhupānādimattena vā upetā hutvā vasantīti attho. So panesa divaso aṭṭhamīcātuddasīpannarasībhedena tividho. Katthaci pana pātimokkhepi sīlepi upavāsepi paññattiyampi uposathasaddo āgato. Tathā hesa ‘‘āyāmāvuso kappina, uposathaṃ gamissāmā’’tiādīsu pātimokkhuddese āgato. ‘‘Evaṃ aṭṭhaṅgasamannāgato kho visākhe uposatho upavuttho’’tiādīsu (a. ni. 8.43) sīle. ‘‘Suddhassa ve sadā pheggu, suddhassuposatho sadā’’tiādīsu (ma. ni. 1.79) upavāse. ‘‘Uposatho nāma nāgarājā’’tiādīsu (dī. ni. 2.246; ma. ni. 3.258) paññattiyañca āgato. Tattha upecca vasitabbato uposatho pātimokkhuddeso. Upetena samannāgatena hutvā vasitabbato santāne vāsetabbato uposatho sīlaṃ. Asanādisaṃyamādiṃ vā upecca vasantīti uposatho upavāso. Tathārūpe hatthiassavisese uposathoti samaññāmattato uposatho paññatti. Idha pana ‘‘na, bhikkhave, tadahuposathe sabhikkhukā āvāsā’’tiādīsu (mahāva. 181) viya uposathadivaso adhippeto, tasmā tadahuposatheti tasmiṃ uposathadivaseti attho. Kaṃsapātinti suvaṇṇapātiṃ. Kahāpaṇampītiādīsu kahāpaṇassa samabhāgo aḍḍho. Pādo catutthabhāgo. Māsakoyeva māsakarūpaṃ. Sabbaṃ tāva vattabbanti iminā sattasatikakkhandhake (cūḷava. 446 ādayo) āgatā sabbāpi pāḷi idha ānetvā vattabbāti dasseti. Sā kuto vattabbāti āha ‘‘yāva imāya pana vinayasaṅgītiyā’’tiādi. Saṅgāyitasadisameva saṅgāyiṃsūti sambandho.

Pubbe kataṃ upādāyāti pubbe kataṃ paṭhamasaṅgītimupādāya. Sā panāyaṃ saṅgītīti sambandho. Tesūti tesu saṅgītikārakesu theresu. Vissutāti gaṇapāmokkhatāya vissutā sabbattha pākaṭā. Tasmiñhi sannipāte aṭṭheva gaṇapāmokkhā mahātherā ahesuṃ, tesu ca vāsabhagāmī sumanoti dve therā anuruddhattherassa saddhivihārikā, avasesā cha ānandattherassa. Ete pana sabbepi aṭṭha mahātherā bhagavantaṃ diṭṭhapubbā. Idāni te there sarūpato dassento āha ‘‘sabbakāmī cā’’tiādi. Sāṇasambhūtoti sāṇadesavāsī sambhūtatthero . Dutiyo saṅgahoti sambandho. Pannabhārāti patitakkhandhabhārā. ‘‘Bhārā have pañcakkhandhā’’ti (saṃ. ni. 3.22) hi vuttaṃ. Katakiccāti catūsu saccesu catūhi maggehi kattabbassa pariññāpahānasaachakiriyābhāvanāsaṅkhātassa soḷasavidhassapi kiccassa pariniṭṭhitattā katakiccā.

Abbudanti upaddavaṃ vadanti corakammampi bhagavato vacanaṃ thenetvā attano vacanassa dīpanato . Gaṇṭhipade pana ‘‘abbudaṃ gaṇḍo’’ti vuttaṃ. Imanti vakkhamānanidassanaṃ. Sandissamānā mukhā sammukhā. Uparibrahmalokūpapattiyā bhāvitamagganti uparibrahmaloke upapattiyā uppāditajjhānaṃ. Jhānañhi tatrūpapattiyā upāyabhāvato idha ‘‘maggo’’ti vuttaṃ. Upāyo hi ‘‘maggo’’ti vuccati. Vacanattho panettha – taṃ taṃ upapattiṃ maggati gavesati janeti nipphādetīti maggoti evaṃ veditabbo. Atthato cāyaṃ maggo nāma cetanāpi hoti cetanāsampayuttadhammāpi tadubhayampi. ‘‘Nirayañcāhaṃ, sāriputta, jānāmi nirayagāmiñca magga’’nti (ma. ni. 

"在那个布萨日"中,"那个"是指在那一天,即在那一日的意思。"布萨"是指在此守戒的日子。"守戒"是指以戒律或完全不食用食物的禁食,或只喝牛奶、蜂蜜等而住的意思。这个日子分为初八、十四、十五三种。有时布萨这个词也用于指波罗提木叉、戒律、守戒和名称。如"朋友迦宾那,让我们去布萨"等中指波罗提木叉诵。"毗舍佉,如此具足八支的布萨已经守持"等(《增支部》8.43)中指戒律。"清净者常有福,清净者常布萨"等(《中部》1.79)中指守戒。"名叫布萨的龙王"等(《长部》2.246;《中部》3.258)中指名称。其中,因为应当亲近而住,所以波罗提木叉诵称为布萨。因为应当具足而住,应当在相续中安住,所以戒律称为布萨。或者因为亲近而住于禁食等,所以守戒称为布萨。在那样的象马等特殊情况下,仅仅因为名称而称为布萨。这里如"诸比丘,在布萨日,有比丘的住处"等(《大品》181)中,是指布萨日,所以"在那个布萨日"是指在那个布萨日的意思。"铜钵"是指金钵。在"迦利沙槃等"中,半迦利沙槃是迦利沙槃的一半。四分之一是四分之一。摩沙迦就是摩沙迦形状的。"一切都应该说"是指在七百集的品(《小品》446等)中出现的所有经文都应该在这里引用并说明。"从哪里说"是说"直到这个律的结集"等。"结集与之前结集的相同"是连接词。
"依据之前所做的"是指依据之前所做的第一次结集。"这个结集"是连接词。"在他们中"是指在那些结集的长老们中。"著名的"是指因为是团体的领袖而著名,在各处都有名。在那个集会中只有八位著名的大长老是团体的领袖,其中婆娑婆伽弥和须摩那两位长老是阿那律长老的同住弟子,其余六位是阿难长老的。这八位大长老都曾见过世尊。现在为了具体说明这些长老,说"萨婆迦弥等"。"萨那桑布陀"是指萨那国出身的桑布陀长老。"第二次结集"是连接词。"放下重担"是指放下五蕴的重担。因为说"五蕴确实是重担"(《相应部》3.22)。"已完成所作"是指在四圣谛中,以四道所应做的遍知、断除、作证、修习等十六种事已经完成。
"灾难"是指祸患,也说是盗贼行为,因为窃取世尊的言语而宣扬自己的言语。在注释中说"灾难是肿瘤"。"这个"是指将要说明的。"面对面"是指面对面地看见。"为了往生上方梵天界而修习的道"是指为了往生上方梵天界而生起的禅定。禅定因为是往生那里的方法,所以这里称为"道"。方法确实被称为"道"。这里的词义应该这样理解:寻求、探索、产生、完成那个那个往生,所以称为道。从意义上说,这个道可以是思心所,也可以是与思心所相应的法,也可以是两者。"舍利弗,我知道地狱,也知道导向地狱的

1.153) hi ettha cetanā maggo nāma.

‘‘Saddhā hiriyaṃ kusalañca dānaṃ,

Dhammā ete sappurisānuyātā;

Etañhi maggaṃ diviyaṃ vadanti,

Etena hi gacchati devaloka’’nti. (a. ni. 8.32; kathā. 479) –

Ettha cetanāsampayuttadhammā maggo nāma. ‘‘Ayaṃ bhikkhave maggo ayaṃ paṭipadā’’ti saṅkhārūpapattisuttādīsu (ma. ni. 3.161) cetanāpi cetanāsampayuttadhammāpi maggo nāma. Imasmiṃ ṭhāne jhānassa adhippetattā cetanāsampayuttadhammā gahetabbā.

Moggalibrāhmaṇassāti lokasammatassa aputtakassa moggalināmabrāhmaṇassa. Nanu ca kathametaṃ nāma vuttaṃ ‘‘moggalibrāhmaṇassa gehe paṭisandhiṃ gahessatī’’ti. Kiṃ uparūpapattiyā paṭiladdhasamāpattīnampi kāmāvacare uppatti hotīti? Hoti. Sā ca katādhikārānaṃ mahāpuññānaṃ cetopaṇidhivasena hoti, na sabbesanti daṭṭhabbaṃ. Atha mahaggatassa garukakammassa vipākaṃ paṭibāhitvā parittakammaṃ kathamattano vipākassa okāsaṃ karotīti? Ettha ca tāva tīsupi gaṇṭhipadesu idaṃ vuttaṃ ‘‘nikantibaleneva jhānā parihāyati, tato parihīnajjhānā nibbattantī’’ti. Keci pana ‘‘anīvaraṇāvatthāya nikantiyā jhānassa parihāni vīmaṃsitvā gahetabbā’’ti vatvā evamettha kāraṇaṃ vadanti ‘‘satipi mahaggatakammuno vipākapaṭibāhanasamatthassa parittakammassapi abhāve ‘ijjhati, bhikkhave, sīlavato cetopaṇidhi visuddhattā’ti (dī. ni. 3.337; a. ni. 8.35; saṃ. ni. 

道"(《中部》1.153)中,这里的思心所就称为道。
"信、惭、善和布施,
这些法随顺善人;
这被称为天道,
因为由此去天界。"(《增支部》8.32;《论事》479) -
这里与思心所相应的法称为道。"诸比丘,这是道,这是行道"等在行蕴生经等(《中部》3.161)中,思心所和与思心所相应的法都称为道。在这个地方,因为是指禅定,所以应该理解为与思心所相应的法。
"目犍连婆罗门"是指世人公认的无子的名叫目犍连的婆罗门。为什么说"他将在目犍连婆罗门家受生"?难道获得上界定的人也会在欲界出生吗?会的。但应该理解为这只发生在有大功德、有大愿力的人身上,不是所有人都如此。那么,为什么小业能够阻碍大业的果报而让自己的果报有机会呢?关于这一点,在三种注释中都这样说:"仅仅因为贪爱的力量就从禅定退失,从退失禅定后就投生。"有些人说:"应该考虑在无障碍的状态下,因为贪爱而从禅定退失。"他们对此给出这样的理由:"即使没有能够阻碍广大业果报的小业,'诸比丘,持戒者的心愿因为清净而成就'(《长部》3.337;《增支部》8.35;《相应部》

4.352) vacanato kāmabhave cetopaṇidhi mahaggatakammassa vipākaṃ paṭibāhitvā parittakammuno vipākassa okāsaṃ karotī’’ti.

Sādhusappurisāti ettha sādhūti āyācanatthe nipāto, taṃ yācāmāti attho. Haṭṭhapahaṭṭhoti cittapīṇanavasena punappunaṃ santuṭṭho. Udaggudaggoti sarīravikāruppādanapītivasena udaggudaggo. Pītimā hi puggalo kāyacittānaṃ uggatattā abbhuggatattā ‘‘udaggo’’ti vuccati. Sādhūti paṭissuṇitvāti ‘‘sādhū’’ti paṭivacanaṃ datvā. Tīretvāti niṭṭhapetvā. Puna paccāgamiṃsūti puna āgamiṃsu. Tena kho pana samayenāti yasmiṃ samaye dutiyasaṅgītiṃ akaṃsu, tasmiṃ samayeti attho. Navakāti vuttamevatthaṃ vibhāvetuṃ ‘‘daharabhikkhū’’ti vuttaṃ. Taṃ adhikaraṇaṃ na sampāpuṇiṃsūti taṃ vajjiputtakehi uppāditaṃ adhikaraṇaṃ vinicchinituṃ na sampāpuṇiṃsu nāgamiṃsu. No ahuvatthāti sambandho. Idaṃ daṇḍakammanti idāni vattabbaṃ sandhāya vuttaṃ. Yāvatāyukaṃ ṭhatvā parinibbutāti sambandho, yāva attano attano āyuparimāṇaṃ, tāva ṭhatvā parinibbutāti attho.

Kiṃ pana katvā te therā parinibbutāti āha ‘‘dutiyaṃ saṅgahaṃ katvā’’tiādi. Anāgatepi saddhammavuḍḍhiyā hetuṃ katvā parinibbutāti sambandho. Idāni ‘‘tepi nāma evaṃ mahānubhāvā therā aniccatāya vasaṃ gatā, kimaṅgaṃ pana aññe’’ti saṃvejetvā ovadanto āha ‘‘khīṇāsavā’’tiādi. Aniccatāvasanti aniccatāvasattaṃ, aniccatāyattabhāvaṃ aniccatādhīnabhāvanti vuttaṃ hoti. Jammiṃ lāmakaṃ durabhisambhavaṃ anabhibhavanīyaṃ atikkamituṃ asakkuṇeyyaṃ aniccataṃ evaṃ ñatvāti sambandho. Keci pana ‘‘durabhisambhava’’nti ettha ‘‘pāpuṇituṃ asakkuṇeyya’’nti imamatthaṃ gahetvā ‘‘yaṃ durabhisambhavaṃ niccaṃ amataṃ padaṃ, taṃ pattuṃ vāyame dhīro’’ti sambandhaṃ vadanti. Sabbākārenāti sabbappakārena vattabbaṃ kiñcipi asesetvā dutiyasaṅgīti saṃvaṇṇitāti adhippāyo.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Dutiyasaṅgītikathāvaṇṇanā samattā.

Tatiyasaṅgītikathāvaṇṇanā

Imissā pana saṅgītiyā dhammasaṅgāhakattherehi nikkaḍḍhitā te dasasahassā vajjiputtakā bhikkhū pakkhaṃ pariyesamānā attano attano anurūpaṃ dubbalapakkhaṃ labhitvā visuṃ mahāsaṅghikaṃ ācariyakulaṃ nāma akaṃsu, tato bhijjitvā aparāni dve ācariyakulāni jātāni gokulikā ca ekabyohārikā ca. Gokulikanikāyato bhijjitvā aparāni dve ācariyakulāni jātāni paṇṇattivādā ca bāhuliyā ca. Bahussutikātipi tesaṃyeva nāmaṃ, tesaṃyeva antarā cetiyavādā nāma apare ācariyavādā uppannā. Evaṃ mahāsaṅghikācariyakulato dutiye vassasate pañcācariyakulāni uppannāni, tāni mahāsaṅghikehi saddhiṃ cha honti.


"通过阻止欲界的心愿,使大业的果报得以显现"。
“善人”在这里的“善”是指请求的意思，表示“我请求”。“心安定”是指因心中充满喜悦而不断满足。“欢喜”是指因身体的变化和快乐而感到欢喜。因为人因身心的高昂而被称为“欢喜”。“善人”是指在听闻后称为“善”的回应。“完成”是指结束。“再次返回”是指再次归来。因此在那时的意思是指他们在第二次结集时所做的事情。“新”的是指在这里所说的“年轻比丘”。“他们没有完成那件事情”是指那些来自跋耆国的人没有完成该事项。“没有发生”是连接词。“这是应当说的事情”是指现在应当说的事情。“根据寿命而住”是指在自己的寿命范围内住着。
“那么，那些长老又是如何涅槃的呢？”是指“第二次结集后”。为了将来法的延续而涅槃的意思。“那么，他们也是如此伟大的长老，被无常所支配，其他人又如何呢？”在警示中说“已断尽”的意思。“无常的状态”是指无常的存在，无常的性质，无常的支配。“因为无常而无法克服”是指对于难以克服的无常，难以超越的无常。“有些人还说‘难以克服’是指‘难以获得’的意思，并说‘能够克服无常的永恒不灭之道，智者应当努力去获得’”。“以各种方式”是指应当以各种方式来说明第二次结集的内容。
如此，在《萨曼塔帕萨迪卡》的《律论》中，第二次结集的解释已完成。
第三次结集的解释
在这次结集中，法的集结长老们将一万名跋耆国的比丘驱逐，寻找适合他们的弱小派系，建立了一个名为“大僧团”的教派，之后又分裂出另外两个教派，分别是“牛群派”和“单一教派”。从牛群派分裂出后，又形成了另外两个教派，即“法的派”和“大众派”。“多闻派”也是他们的名称，而在他们之间又出现了“圣地派”的教派和其他教义派系。因此，从大僧团的教派中，第二个百年又出现了五个教派，它们与大僧团一起共有六个。


Tasmiṃyeva dutiye vassasate theravādato bhijjitvā dve ācariyavādā uppannā mahisāsakā ca vajjiputtakā ca. Tattha vajjiputtakavādato bhijjitvā apare cattāro ācariyavādā uppannā dhammuttarikā bhaddayānikā channāgārikā samitikāti. Puna tasmiṃyeva dutiye vassasate mahisāsakavādato bhijjitvā sabbatthivādā dhammaguttikāti dve ācariyavādā uppannā. Puna sabbatthivādakulato bhijjitvā kassapikā nāma jātā, kassapikesupi bhinnesu apare saṅkantikā nāma jātā, saṅkantikesu bhinnesu suttavādā nāma jātāti theravādato bhijjitvā ime ekādasa ācariyavādā uppannā, te theravādena saddhiṃ dvādasa honti. Iti ime ca dvādasa mahāsaṅghikānañca cha ācariyavādāti sabbe aṭṭhārasa ācariyavādā dutiye vassasate uppannā. Aṭṭhārasa nikāyātipi aṭṭhārasācariyakulānītipi etesaṃyeva nāmaṃ. Etesu pana sattarasa vādā bhinnakā, theravādoveko asambhinnakoti veditabbo. Vuttampi cetaṃ dīpavaṃse –

‘‘Nikkaḍḍhitā pāpabhikkhū, therehi vajjiputtakā;

Aññaṃ pakkhaṃ labhitvāna, adhammavādī bahū janā.

‘‘Dasasahassā samāgantvā, akaṃsu dhammasaṅgahaṃ;

Tasmāyaṃ dhammasaṅgīti, mahāsaṅgīti vuccati.

‘‘Mahāsaṅgītikā bhikkhū, vilomaṃ akaṃsu sāsane;

Bhinditvā mūlasaṅgahaṃ, aññaṃ akaṃsu saṅgahaṃ.

‘‘Aññatra saṅgahitaṃ suttaṃ, aññatra akariṃsu te;

Atthaṃ dhammañca bhindiṃsu, vinaye nikāyesu ca pañcasu.

‘‘Pariyāyadesitañcāpi , atho nippariyāyadesitaṃ;

Nītatthañceva neyyatthaṃ, ajānitvāna bhikkhavo.

‘‘Aññaṃ sandhāya bhaṇitaṃ, aññaṃ atthaṃ ṭhapayiṃsu te;

Byañjanacchāyāya te bhikkhū, bahuṃ atthaṃ vināsayuṃ.

‘‘Chaḍḍetvāna ekadesaṃ, suttaṃ vinayagambhiraṃ;

Patirūpaṃ suttaṃ vinayaṃ, tañca aññaṃ kariṃsu te.

‘‘Parivāraṃ atthuddhāraṃ, abhidhammaṃ chappakaraṇaṃ;

Paṭisambhidañca niddesaṃ, ekadesañca jātakaṃ;

Ettakaṃ vissajjetvāna, aññāni akariṃsu te.

‘‘Nāmaṃ liṅgaṃ parikkhāraṃ, ākappakaraṇāni ca;

Pakatibhāvaṃ vijahitvā, tañca aññaṃ akaṃsu te.

‘‘Pubbaṅgamā bhinnavādā, mahāsaṅgītikārakā;

Tesañca anukārena, bhinnavādā bahū ahu.

‘‘Tato aparakālamhi, tasmiṃ bhedo ajāyatha;

Gokulikā ekabyohāri, dvidhā bhijjittha bhikkhavo.

‘‘Gokulikānaṃ dve bhedā, aparakālamhi jāyatha;

Bahussutikā ca paññatti, dvidhā bhijjittha bhikkhavo.

‘‘Cetiyā ca punavādī, mahāsaṅgītibhedakā;

Pañca vādā ime sabbe, mahāsaṅgītimūlakā.

‘‘Atthaṃ dhammañca bhindiṃsu, ekadesañca saṅgahaṃ;

Ganthañca ekadesañhi, chaḍḍetvā aññaṃ akaṃsu te.

‘‘Nāmaṃ liṅgaṃ parikkhāraṃ, ākappakaraṇāni ca;

Pakatibhāvaṃ vijahitvā, tañca aññaṃ akaṃsu te.

‘‘Visuddhattheravādamhi, puna bhedo ajāyatha;

Mahisāsakā vajjiputtakā, dvidhā bhijjittha bhikkhavo.

‘‘Vajjiputtakavādamhi, catudhā bhedo ajāyatha;

Dhammatturikā bhaddayānikā, channāgārikā ca samiti.

‘‘Mahisāsakānaṃ dve bhedā, aparakālamhi ajāyatha;

Sabbatthivādā dhammaguttā, dvidhā bhijjittha bhikkhavo.

‘‘Sabbatthivādānaṃ kassapikā, saṅkanti kassapikena ca;

Saṅkantikānaṃ suttavādī, anupubbena bhijjatha.

‘‘Ime ekādasa vādā, pabhinnā theravādato;

Atthaṃ dhammañca bhindiṃsu, ekadesañca saṅgahaṃ;

Ganthañca ekadesañhi, chaḍḍetvā aññaṃ akaṃsu te.


在第二个百年中，从长老派分裂出两种教派，分别是“牛群派”和“跋耆派”。在那里，从跋耆派分裂出另外四种教派，分别是“法外派”、“善人派”、“遮蔽派”和“集会派”。然后在第二个百年中，从牛群派分裂出“普遍派”和“法守派”这两种教派。然后从普遍派分裂出“迦萨派”，在迦萨派中又分裂出“相应派”，在相应派中又分裂出“经派”。因此，从长老派分裂出这十一种教派，和长老派一起共有十二种。于是，这十二种教派和六种教派一共形成了十八种教派，这些教派的名称均来自于这些教派的名字。在这些教派中，有十七种教派是分裂的，长老派是唯一没有分裂的。
在《灯明史》中也有提到：
“被驱逐的恶比丘，因长老们而成为跋耆派；
获得另一个派系的众多，邪法者众多。
“十万众聚集，形成法的集结；
因此这个法的集结，被称为大集结。
“大集结的比丘，反向行事于教法；
破坏根本集结，形成另一个集结。
“除了被集结的经文，其他的他们也做了；
破坏了法与教法，在戒律与教派的五种中。
“所说的经文与未说的，
明确的与隐含的，他们都不知道。
“他们所说的另一种，另有其义；
以比喻的方式，他们比喻了许多义。
“抛弃一部分，
经文深奥的戒律，
合适的戒律与经文，他们也做了。
“围绕着义的提升，
阿毗达摩的六种，
解说与释义，部分的因缘；
抛弃这些，他们又做了其他的。
“名称、标记、特征，
所需的条件；
抛弃了自然的状态，他们又做了其他的。
“在过去的分裂教派中，大集结的形成；
根据他们的情况，许多分裂教派出现。
“之后在不久的时间里，
牛群派与单一教派发生了分裂；
“牛群派的两种分裂，
在不久的时间里出现；
“多闻派与法的派，
再次发生了分裂；
“再者，圣地派的教派，
是大集结的分裂；
“这五种教派，都是以大集结为根本；
破坏了法与教法，他们部分的集结；
抛弃了一部分的集结，他们又做了其他的。
“名称、标记、特征，
所需的条件；
抛弃了自然的状态，他们又做了其他的。
“在清净的长老教义中，再次发生了分裂；
牛群派与跋耆派，
再次发生了分裂；
“在跋耆派中，分裂发生四次；
法外派、善人派、遮蔽派与集会派。
“牛群派的两种分裂，
在不久的时间里出现；
“普遍派与法守派，
再次发生了分裂；
“普遍派的迦萨派，
与迦萨派的相应派；
相应派的经派，逐渐分裂。
“这十一种教派，
从长老派分裂而出；
破坏了法与教法，
部分的集结，他们又做了其他的。


‘‘Nāmaṃ liṅgaṃ parikkhāraṃ, ākappakaraṇāni ca;

Pakatibhāvaṃ vijahitvā, tañca aññaṃ akaṃsu te.

‘‘Sattarasa bhinnavādā, ekavādo abhinnako;

Sabbevaṭṭhārasa honti, bhinnavādena te saha;

Nigrodhova mahārukkho, theravādānamuttamo.

‘‘Anūnaṃ anadhikañca, kevalaṃ jinasāsanaṃ;

Kaṇṭakā viya rukkhamhi, nibbattā vādasesakā.

‘‘Paṭhame vassasate natthi, dutiye vassasatantare;

Bhinnā sattarasa vādā, uppannā jinasāsane’’ti.

Aparāparaṃ pana hemavatā rājagirikā siddhatthikā pubbaseliyā aparaseliyā vājiriyāti aññepi cha ācariyavādā uppannā. Purimakānaṃ pana aṭṭhārasannaṃ ācariyavādānaṃ vasena pavattamāne sāsane asoko dhammarājā paṭiladdhasaddho divase divase buddhapūjāya satasahassaṃ, dhammapūjāya satasahassaṃ, saṅghapūjāya satasahassaṃ, attano ācariyassa nigrodhattherassa satasahassaṃ, catūsu dvāresu bhesajjatthāya satasahassanti pañca satasahassāni pariccajanto sāsane uḷāraṃ lābhasakkāraṃ pavattesi. Tadā hatalābhasakkārehi titthiyehi uppāditaṃ anekappakāraṃ sāsanamalaṃ visodhetvā moggaliputtatissatthero tipiṭakapariyattidharānaṃ pabhinnapaṭisambhidānaṃ bhikkhūnaṃ sahassamekaṃ gahetvā yathā mahākassapatthero ca yasatthero ca dhammañca vinayañca saṅgāyiṃsu, evameva saṅgāyanto tatiyasaṅgītiṃ akāsi. Idāni taṃ tatiyasaṅgītiṃ mūlato pabhuti vitthāretvā dassento āha ‘‘tissopi kho mahābrahmā brahmalokato cavitvā moggalibrāhmaṇassa gehe paṭisandhiṃ aggahesī’’tiādi.

Tattha gehe paṭisandhiṃ aggahesīti moggalibrāhmaṇassa gehe brāhmaṇiyā kucchimhi paṭisandhiṃ aggahesīti attho. Gehassa pana tannissayattā nissite nissayavohāravasena ‘‘gehe paṭisandhiṃ aggahesī’’ti vuttaṃ yathā ‘‘mañcā ukkuṭṭhiṃ karonti, sabbo gāmo āgato’’ti. Sattavassānīti accantasaṃyoge upayogavacanaṃ. Aticchathāti atikkamitvā icchatha, idha bhikkhā na labbhati, ito aññattha gantvā bhikkhaṃ pariyesathāti adhippāyo. ‘‘Bho pabbajitā’’tiādi brāhmaṇo attano gehe bhikkhālābhaṃ anicchanto āha. Paṭiyāditabhattatoti sampādetvā ṭhapitabhattato. Tadupiyanti tadanurūpaṃ. Upasamaṃ disvāti therassa kāyacittavūpasamaṃ punappunaṃ disvā, ñatvāti attho. Iriyāpathavūpasamasandassanena hi tannibandhino cittassa yoniso pavattiupasamopi viññāyati. Bhiyyoso mattāya pasīditvāti punappunaṃ visesato adhikataraṃ pasīditvā. Bhattavissaggakaraṇatthāyāti bhattakiccakaraṇatthāya. Adhivāsetvāti sampaṭicchitvā.


“名称、标记、特征，
所需的条件；
抛弃了自然的状态，他们又做了其他的。
“七十七种分裂教派，一种不分裂的教派；
所有十八种教派，都是分裂的结果；
尼哥罗树是长老教派的最高者。
“除了安乐的教法，
只有佛陀的教法；
像树枝一样，教派的分裂出现。
“在第一百年中没有，在第二百年中出现；
七十七种分裂教派，在佛陀的教法中出现。”
此外，在喜马拉雅山脉的王舍城、悉达多、普布萨利耶、阿帕拉塞利耶、婆伽梨耶等地方，又出现了其他教派。在这些十八种教派中，以佛陀的教法为基础，阿育王每天供养佛像一百万次，供养法一百万次，供养僧团一百万次，供养长老尼哥罗树一百万次，并在四门供养医药一百万次，共供养五百万次，获得了很大的功德和供养。于是，其他外道教派出现了许多种教法污染，摩诃目犍连子弟子则集合了一千位比丘，像摩诃迦叶波和耶舍波一样，整理了佛陀的教法和律法，并进行了第三次结集。
现在，关于第三次结集，从根本上进行了详细的解释，并说：“摩诃波罗门也从梵天界降生，降生在摩诃波罗门家中。”
这里的“降生在家中”是指降生在摩诃波罗门的妻子腹中，降生在家中。家中是指家人的依赖关系，以家人的关系来表达“降生在家中”，就像“他们在床上睡觉，全村的人都来了”一样。七年是指非常亲近的关系。这里的“非常”是指超过，超过这里，去其他地方寻找食物。“婆罗门”是指婆罗门在家中不想要食物，说：“我出家了。”“准备食物”是指准备好食物。“那样”是指那样的事情。“看到”是指看到长老的身体和心的平静。“更加”是指更加地平静。“为了准备食物”是指为了准备食物的工作。“接受”是指接受并理解。


Soḷasavassuddesikoti soḷasavassoti uddisitabbo voharitabboti soḷasavassuddeso, soyeva soḷasavassuddesiko. Soḷasavassoti vā uddisitabbataṃ arahatīti soḷasavassuddesiko, soḷasavassāni vā uddisitabbāni assāti soḷasavassuddesiko, soḷasavassoti uddeso vā assa atthīti soḷasavassuddesiko, atthato pana soḷasavassikoti vuttaṃ hoti. Tiṇṇaṃ vedānaṃ pāragūti iruvedayajuvedasāmavedasaṅkhātānaṃ tiṇṇaṃ vedānaṃ paguṇakaraṇavasena pāraṃ gatoti pāragū. Pāragūti cettha niccasāpekkhatāya samāsādikaṃ veditabbaṃ. Laggetvāti olambetvā. Na ca kācīti ettha ca-saddo avadhāraṇe, kāci kathā neva uppajjatīti attho. Pallaṅkanti nisīditabbāsanaṃ. Uppajjissatīti etthāpi ‘‘kathā’’ti idaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ. Kupito anattamanoti kopena kupito, anattamano domanassena. Domanassasamaṅgī hi puggalo pītisukhehi na attamano na attacittoti anattamanoti vuccati. Na sakamanoti vā anattamano attano vase aṭṭhitacittattā.

Caṇḍikkabhāveti caṇḍiko vuccati caṇḍo thaddhapuggalo, tassa bhāvo caṇḍikkaṃ, thaddhabhāvoti attho. Idha pana ‘‘caṇḍikkabhāve’’ti vuttattā caṇḍikoyeva caṇḍikkanti gahetabbaṃ, tena ‘‘caṇḍikkabhāve’’ti ettha thaddhabhāveti attho veditabbo. Kiñci mantanti kiñci vedaṃ. Aññe ke jānissantīti na keci jānissantīti adhippāyo. Pucchitvā sakkā jānitunti attano padesañāṇe ṭhitattā thero evamāha. Sabbaññubuddhā eva hi ‘‘puccha, māṇava, yadākaṅkhasī’’tiādinā paccekabuddhādīhi asādhāraṇaṃ sabbaññupavāraṇaṃ pavārenti. Sāvakā pana padesañāṇe ṭhitattā ‘‘sutvā vedissāmā’’ti vā ‘‘pucchitvā sakkā jānitu’’nti vā vadanti.


"十六岁"是指应该被称为十六岁,应该被称为十六岁的人。或者说,值得被称为十六岁的,或者说他应该被称为十六岁的,或者说他有十六岁的称号,实际上就是说他十六岁。"精通三吠陀"是指通过熟练掌握被称为梨俱吠陀、夜柔吠陀和娑摩吠陀的三种吠陀而到达彼岸的人。这里的"精通"应该理解为与常见的期望相关的复合词等。"挂起"是指悬挂。"没有任何"中的"任何"是强调,意思是没有任何话语产生。"结跏趺坐"是指应该坐的座位。"将会产生"这里也应该加上"话语"来连接。"生气不悦"是指因愤怒而生气,因不快而不悦。因为具有不快的人没有喜乐,所以称为不悦。或者说,不悦是指心不在自己掌控之中。
"粗暴状态"中,"粗暴"是指粗暴、顽固的人,他的状态是粗暴,意思是顽固状态。但这里说"粗暴状态",应该理解为粗暴就是粗暴状态,所以"粗暴状态"应该理解为顽固状态。"某些咒语"是指某些吠陀。"其他人怎么会知道"意思是没有人会知道。"通过询问就能知道"长老这样说是因为他处于部分知识的状态。只有全知的佛陀才会说"婆罗门,你想问什么就问吧"等,这是独立觉者等所不共有的全知宣告。而声闻弟子因为处于部分知识的状态,所以会说"听了就会知道"或"通过询问就能知道"。


Tīsu vedesūtiādīsu tayo vedā pubbe vuttanayā eva. Nighaṇḍūti nāmanighaṇḍurukkhādīnaṃ vevacanappakāsakaṃ satthaṃ, vevacanappakāsakanti ca pariyāyasaddadīpakanti attho, ekekassa atthassa anekapariyāyavacanavibhāvakanti vuttaṃ hoti. Nidassanamattañcetaṃ anekesaṃ atthānaṃ ekasaddassa vacanīyatāvibhāvanavasenapi tassa ganthassa pavattattā. Vacanīyavācakabhāvena atthaṃ saddañca nikhaṇḍeti bhindati vibhajja dassetīti nikhaṇḍu, so eva idha kha-kārassa gha-kāraṃ katvā nighaṇḍūti vutto. Keṭubhanti kiriyākappavikappo kavīnaṃ upakārasatthaṃ. Ettha ca kiriyākappavikappoti vacībhedādilakkhaṇā kiriyā kappīyati vikappīyati etenāti kiriyākappo, so pana vaṇṇapadabandhapadatthādivibhāgato bahuvikappoti kiriyākappavikappoti vuccati. Idañca mūlakiriyākappaganthaṃ sandhāya vuttaṃ. So hi satasahassaparimāṇo nayādicariyādikaṃ pakaraṇaṃ. Vacanatthato pana kiṭati gameti kiriyādivibhāgaṃ, taṃ vā anavasesapariyādānato gamento pūretīti keṭubhanti vuccati, saha nighaṇḍunā keṭubhena ca sanighaṇḍukeṭubhā, tayo vedā. Tesu sanighaṇḍukeṭubhesu. Ṭhānakaraṇādivibhāgato nibbacanavibhāgato ca akkharā pabhedīyanti etenāti akkharappabhedo, sikkhā ca nirutti ca. Saha akkharappabhedenāti sākkharappabhedā, tesu sākkharappabhedesu. Itihāsapañcamesūti athabbanavedaṃ catutthaṃ katvā ‘‘itiha āsa itiha āsā’’ti īdisavacanapaṭisaṃyutto purāṇakathāsaṅkhāto itihāso pañcamo etesanti itihāsapañcamā, tayo vedā. Tesu itihāsapañcamesu. Neva attanā passatīti neva sayaṃ passati, neva jānātīti attho. Puccha, byākarissāmīti ‘‘sabbāpi pucchā vedesuyeva antogadhā’’ti sallakkhento evamāha.

Yassa cittantiādipañhadvayaṃ cuticittasamaṅgino khīṇāsavassa cuticittassa uppādakkhaṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Tattha paṭhamapañhe uppajjatīti uppādakkhaṇasamaṅgitāya uppajjati. Na nirujjhatīti nirodhakkhaṇaṃ appattatāya na nirujjhati. Tassa cittanti tassa puggalassa tato paṭṭhāya cittaṃ nirujjhissati nuppajjissatīti pucchati. Yassa vā panātiādike pana dutiyapañhe nirujjhissatīti yassa cittaṃ bhaṅgakkhaṇaṃ patvā nirujjhissati. Nuppajjissatīti bhaṅgato parabhāge sayaṃ vā aññaṃ vā nuppajjissati, tassa puggalassa cittaṃ uppajjati na nirujjhatīti pucchati. Imesaṃ pana pañhānaṃ paṭhamo pañho vibhajjabyākaraṇīyo, tasmā ‘‘yassa cittaṃ uppajjati na nirujjhati, tassa cittaṃ nirujjhissati nuppajjissatī’’ti (yama. 2.cittayamaka.63) evaṃ puṭṭhena satā evamayaṃ pañho ca vissajjetabbo ‘‘pacchimacittassa uppādakkhaṇe tesaṃ cittaṃ uppajjati na nirujjhati nirujjhissati na uppajjissati, itaresaṃ cittassa uppādakkhaṇe tesaṃ cittaṃ uppajjati na nirujjhati, nirujjhissati ceva uppajjissati cā’’ti (yama. 

在"三吠陀"等中,三吠陀如前所说。"词典"是解释树木等名称同义词的书,解释同义词的意思是阐明同义词,也就是说阐明一个意思的多种同义词。这只是举例说明,因为这本书也是通过阐明一个词有多种意思而编写的。因为以可说和能说的关系来分别显示意思和词,所以称为词典,这里把kha音变成gha音而说成nighaṇḍu。"诗学"是对诗人有帮助的创作技巧的书。这里的创作技巧是指用它来创作和构想语言表达等特征的创作,它因为有韵律、词组、意义等多种构想而称为创作技巧。这是指基本创作技巧书。它是十万偈量的方法等行为等论著。从词义上说,因为它阐明行为等的分类,或者因为它完全包含而充满,所以称为诗学。连同词典和诗学的三吠陀,在具有词典和诗学的三吠陀中。因为它从发音部位等和词源等方面分析字母,所以称为字母分析,即语音学和语法学。连同字母分析的,在具有字母分析的三吠陀中。"以历史为第五"是指把阿闼婆吠陀作为第四,以"过去如是,过去如是"等话语相应的古老传说称为历史作为第五的三吠陀,在以历史为第五的三吠陀中。"自己不见"是指自己不看见,不知道的意思。"问吧,我会回答"是因为他认为"所有的问题都包含在吠陀中"而这样说的。
从"哪个人的心"开始的两个问题是针对具有死亡心的漏尽者的死亡心的生起刹那而说的。其中第一个问题中的"生起"是指具有生起刹那而生起。"不灭"是指因为没有到达灭去刹那而不灭去。"他的心"是问从那以后那个人的心将灭去不生起。在"或者哪个人"等第二个问题中,"将灭去"是指哪个人的心到达灭去刹那将灭去。"不生起"是指在灭去之后自己或其他不生起,问那个人的心生起不灭去。这些问题中第一个问题应该分别回答,所以当被问到"哪个人的心生起不灭去,他的心将灭去不生起"(《双论》2.心双论.63)时,应该这样回答这个问题:"在最后心的生起刹那,他们的心生起不灭去,将灭去不生起;在其他人的心的生起刹那,他们的心生起不灭去,将灭去也将生起。"(《双论》

2.cittayamaka.63). Yesañhi paricchinnavaṭṭadukkhānaṃ khīṇāsavānaṃ sabbapacchimassa cuticittassa uppādakkhaṇe vattati, tesaṃ tadeva cuticittaṃ nirujjhissati nuppajjissatīti. Uppādappattatāya uppajjati nāma, bhaṅgaṃ appattatāya na nirujjhati. Bhaṅgaṃ pana patvā taṃ tesaṃ cittaṃ nirujjhissati, tato appaṭisandhikattā aññaṃ na uppajjissati. Ṭhapetvā pana pacchimacittasamaṅgikhīṇāsavaṃ itaresaṃ sekkhāsekkhaputhujjanānaṃ uppādakkhaṇasamaṅgicittaṃ uppādappattatāya uppajjati nāma, bhaṅgaṃ appattatāya na nirujjhati. Bhaṅgaṃ pana patvā nirujjhissateva, aññaṃ pana tasmiṃ vā aññasmiṃ vā attabhāve uppajjissati ceva nirujjhissati ca. Dutiyo pana pañho arahato cuticittassa uppādakkhaṇe niyamitattā ekaṃsabyākaraṇīyo, tasmā ‘‘yassa vā pana cittaṃ nirujjhissati na uppajjissati, tassa cittaṃ uppajjati na nirujjhatī’’ti puṭṭhena ‘‘āmantā’’ti vattabbaṃ. Khīṇāsavassa hi uppādakkhaṇasamaṅgicuticittaṃ bhaṅgaṃ patvā nirujjhissati nāma, tato paraṃ nuppajjissati. Uppādakkhaṇasamaṅgitāya pana uppajjati ceva bhaṅgaṃ appattatāya na nirujjhati cāti vuccati.

Ayaṃ pana māṇavo evamime pañhe vissajjetumasakkonto vighātaṃ pāpuṇi, tasmā vuttaṃ ‘‘māṇavo uddhaṃ vā adho vā harituṃ asakkonto’’tiādi. Tattha uddhaṃ vā adho vā harituṃ asakkontoti uparimapade vā heṭṭhimapadaṃ, heṭṭhimapade vā uparimapadaṃ atthato samannāharituṃ asakkontoti attho, pubbenāparaṃ yojetvā pañhassa atthaṃ paricchindituṃ asakkontoti vuttaṃ hoti. Dvattiṃsākārakammaṭṭhānaṃ tāva ācikkhīti ‘‘atthi imasmiṃ kāye’’tiādikaṃ dvattiṃsākārakammaṭṭhānaṃ ‘‘mantassa upacāro aya’’nti paṭhamaṃ ācikkhi. Sotāpannānaṃ sīlesu paripūrakāritāya samādinnasīlato natthi parihānīti āha ‘‘abhabbo dāni sāsanato nivattitu’’nti. Vaḍḍhetvāti uparimaggatthāya kammaṭṭhānaṃ vaḍḍhetvā. Appossukko bhaveyya buddhavacanaṃ gahetunti arahattappattiyā katakiccabhāvatoti adhippāyo. Vohāravidhimhi chekabhāvatthaṃ ‘‘upajjhāyo maṃ bhante tumhākaṃ santikaṃ pahiṇī’’tiādi vuttaṃ.

Udakadantaponaṃ upaṭṭhāpesīti paribhogatthāya udakañca dantakaṭṭhañca paṭiyādetvā ṭhapesi. Dante punanti visodhenti etenāti dantaponaṃ vuccati dantakaṭṭhaṃ. Guṇavantānaṃ saṅgahetabbabhāvato thero sāmaṇerassa ca khantivīriyaupaṭṭhānādiguṇe paccakkhakaraṇatthaṃ vināva abhiññāya pakatiyā vīmaṃsamāno puna sammajjanādiṃ akāsi. ‘‘Sāmaṇerassa cittadamanatthaṃ akāsī’’tipi vadanti. Buddhavacanaṃ paṭṭhapesīti buddhavacanaṃ uggaṇhāpetuṃ ārabhi. Ṭhapetvā vinayapiṭakanti ettha ‘‘sāmaṇerānaṃ vinayapariyāpuṇanaṃ cārittaṃ na hotīti ṭhapetvā vinayapiṭakaṃ avasesaṃ buddhavacanaṃ uggaṇhāpesī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Avassikova samānoti upasampadato paṭṭhāya aparipuṇṇaekavassoti adhippāyo. Moggaliputtatissattherassa hadaye patiṭṭhāpitampi buddhavacanaṃ vohāravasena tassa hatthe patiṭṭhāpitaṃ nāma hotīti katvā vuttaṃ ‘‘hatthe sakalaṃ buddhavacanaṃ patiṭṭhāpetvā’’ti. Yāvatāyukaṃ ṭhatvā parinibbāyiṃsūti moggaliputtatissattherassa hatthe sakalasāsanapatiṭṭhāpanena dutiyasaṅgītikārakāropitadaṇḍakammato muttā hutvā yāvatāyukaṃ ṭhatvā parinibbāyiṃsu.


2.心双论.63)。对于那些已经限定了轮回苦的漏尽者,在最后死亡心的生起刹那,他们的那个死亡心将灭去不生起。因为到达生起所以称为生起,因为没有到达灭去所以不灭去。但到达灭去时,他们的那个心将灭去,因为不再结生所以其他不生起。除了具有最后心的漏尽者,其他有学、无学和凡夫的具有生起刹那的心,因为到达生起所以称为生起,因为没有到达灭去所以不灭去。但到达灭去时必定会灭去,而其他心在那个或其他生命中将生起也将灭去。第二个问题因为限定在阿罗汉死亡心的生起刹那,所以是一向回答,因此当被问到"或者哪个人的心将灭去不生起,他的心生起不灭去"时,应该回答"是的"。因为漏尽者具有生起刹那的死亡心到达灭去时称为将灭去,此后不生起。但因为具有生起刹那所以称为生起,因为没有到达灭去所以不灭去。
这个婆罗门青年无法回答这些问题而感到痛苦,所以说"婆罗门青年无法向上或向下思考"等。其中"无法向上或向下思考"的意思是无法在上面的词或下面的词中思考意思,也就是说无法连接前后来确定问题的意思。"首先教导三十二身分禅修业处"是指首先教导"在这个身体中有"等三十二身分禅修业处,说"这是咒语的修习"。因为预流者在戒律上圆满实行,所以从受持的戒律中不会退失,所以说"现在不可能从教法中退出"。"增长"是指为了上位道而增长禅修业处。"不热心学习佛语"的意思是因为已经证得阿罗汉而完成了任务。为了在言语方式上熟练而说"尊者,和尚派我到您这里来"等。
"准备好水和牙刷"是指为了使用而准备好水和牙刷。用来清洁牙齿的称为牙刷。因为应该接纳有德之人,长老为了亲自证实沙弥的忍耐、精进、侍奉等德行,不用神通而以平常方式观察,又做了扫地等工作。有人说"为了调伏沙弥的心而做"。"开始教导佛语"是指开始教导学习佛语。"除了律藏"这里在三种注释中都说"因为沙弥学习律不是惯例,所以除了律藏教导其余的佛语"。"还不满一年"的意思是从受具足戒开始还不满一年。虽然佛语已经确立在摩诃目犍连子帝须长老的心中,但从言语的角度来说,称为确立在他手中,所以说"把整个佛语确立在手中"。"住到寿命尽头而般涅槃"是指因为把整个教法确立在摩诃目犍连子帝须长老手中,从第二次结集的惩罚中解脱,住到寿命尽头而般涅槃。


Bindusārassa rañño ekasataputtāti ettha bindusāro nāma sakyakulappasuto candaguttassa nāma rañño putto. Tathā hi viṭaṭūbhasaṅgāme kapilavatthuto nikkhantasakyaputtehi māpite moriyanagare khattiyakulasambhavo candaguttakumāro pāṭaliputte rājā ahosi. Tassa putto bindusāro nāma rājakumāro pitu accayena rājā hutvā ekasataputtakānaṃ janako ahosi. Ekasatanti ekañca satañca ekasataṃ, ekenādhikaṃ satanti attho. Ekāva mātā assāti ekamātikaṃ, attanā sahodaranti vuttaṃ hoti. Na tāva ekarajjaṃ katanti āha ‘‘anabhisittova rajjaṃ kāretvā’’ti. Ekarajjābhisekanti sakalajambudīpe ekādhipaccavasena kariyamānaṃ abhisekaṃ. Puññappabhāvena pāpuṇitabbāpi rājiddhiyo arahattamaggena āgatā paṭisambhidādayo avasesavisesā viya payogasampattibhūtā abhisekānubhāveneva āgatāti āha ‘‘abhisekānubhāvena cassa imā rājiddhiyo āgatā’’ti.

Tattha rājiddhiyoti rājabhāvānugatappabhāvā. Yatoti yato soḷasaghaṭato. Sāsane uppannasaddhoti buddhasāsane paṭiladdhasaddho. Asandhimittāti tassāva nāmaṃ. Tassā kira sarīre sandhayo na paññāyanti, tasmā evaṃnāmikā jātātipi vadanti. Devatā eva divase divase āharantīti sambandho. Devasikanti divase divase. Agadāmalakanti appakeneva sarīrasodhanādisamatthaṃ sabbadosaharaṇaṃ osadhāmalakaṃ. Agadaharītakampi tādisameva harītakaṃ. Tesu kira dvīsu yathākāmamekaṃ paribhuñjati. Chaddantadahatoti chaddantadahasamīpe ṭhitadevavimānato kapparukkhato vā. ‘‘Chaddantadahe tādisā rukkhavisesā santi, tato āharantī’’tipi vadanti. Dibbañca pānakanti dibbaphalarasapānakañca. Asuttamayikanti kapparukkhato nibbattadibbadussattā suttehi na katanti asuttamayikaṃ. Sumanapupphapaṭanti sabbattha sukhumaṃ hutvā uggatapupphānaṃ atthitāya sumanapupphapaṭaṃ nāma jātaṃ. Uṭṭhitassa sālinoti sayaṃjātasālino. Samudāyāpekkhañcettha ekavacanaṃ, sālīnanti attho. Nava vāhasahassānīti ettha ‘‘catasso muṭṭhiyo eko kuḍuvo, cattāro kuḍuvā eko pattho, cattāro patthā eko āḷhako, cattāro āḷhakā ekaṃ doṇaṃ, cattāro doṇā ekamānikā, catasso mānikā ekakhārī, vīsati khāriyo eko vāho, tadeva ekaṃ sakaṭa’’nti suttanipātaṭṭhakathādīsu (su. ni. aṭṭha. 2.kokālikasuttavaṇṇanā; saṃ. ni. aṭṭha. 1.1.181; a. ni. 

频头娑罗王有一百零一个儿子,其中频头娑罗是释迦族后裔,是旃陀崛多王的儿子。据说,在毗卢突婆之战后从迦毗罗卫城出来的释迦族人建立了孔雀城,出身于刹帝利家族的旃陀崛多王子成为波吒厘子城的国王。他的儿子名叫频头娑罗王子,在父亲去世后成为国王,生了一百零一个儿子。一百零一是指一百零一,意思是比一百多一。同母所生是指同一个母亲所生,也就是说是同胞兄弟。还没有统一王国,所以说"还没有受灌顶就统治王国"。统一王国的灌顶是指在整个阎浮提大陆上以唯一统治者的身份进行的灌顶。通过功德力应该获得的王者神通,就像通过阿罗汉道获得的无碍解等其余殊胜一样,通过灌顶的威力而获得,所以说"通过灌顶的威力,这些王者神通来到他身上"。
其中,王者神通是指随王者身份而来的威力。从哪里是指从那十六个水罐。对教法生起信心是指对佛陀的教法获得信心。无关节是她的名字。据说她身体上看不到关节,所以得此名。天神每天都送来。每天是指每一天。药用阿摩勒果是指只需少量就能净化身体等的能除一切病的药用阿摩勒果。药用诃梨勒果也是同样能除一切病的诃梨勒果。据说在这两种果中,他随意食用一种。从六牙象湖是指从六牙象湖附近的天宫或如意树。有人说"在六牙象湖有这样的特殊树木,从那里带来"。天上的饮料是指天上的果汁饮料。非线制是指因为是从如意树生出的天衣,不是用线制成的。素馨花布是指因为到处都有细小的花朵而称为素馨花布。自生的稻谷是指自然生长的稻谷。这里用单数是指整体,意思是稻谷。九千车是指"四把是一掬,四掬是一钵,四钵是一阿罗迦,四阿罗迦是一陀那,四陀那是一摩尼迦,四摩尼迦是一佉梨,二十佉梨是一车,也就是一车"。在《经集注》等(《经集注》2.拘迦利经注;《相应部注》1.1.181;《增支部

3.10; 89) vuttaṃ. Idha pana ‘‘dve sakaṭāni eko vāho’’ti vadanti. Nitthusakaṇe karontīti thusakuṇḍakarahite karonti. Madhuṃ karontīti āgantvā samīpaṭṭhāne madhuṃ karonti. Balikammaṃ karontīti sabbattha balikammakārakā raṭṭhavāsino viya madhurasaraṃ vikūjantā baliṃ karonti. ‘‘Āgantvā ākāseyeva saddaṃ katvā attānaṃ ajānāpetvā gacchantī’’ti vadanti.

Suvaṇṇasaṅkhalikāyeva bandhanaṃ suvaṇṇasaṅkhalikabandhanaṃ. Catunnaṃ buddhānanti kakusandhādīnaṃ catunnaṃ buddhānaṃ. Adhigatarūpadassananti paṭiladdharūpadassanaṃ. Ayaṃ kira kappāyukattā catunnampi buddhānaṃ rūpasampattiṃ paccakkhato addakkhi. Kāḷaṃ nāmanāgarājānaṃ ānayitvāti ettha so pana nāgarājā gaṅgāyaṃ nikkhittasuvaṇṇasaṅkhalikāya gantvā attano pādesu patitasaññāya āgatoti veditabbo. Nanu ca asokassa rañño āṇā heṭṭhā yojanato upari pavattati, imassa ca vimānaṃ yojanaparicchedato heṭṭhā patiṭṭhitaṃ, tasmā kathaṃ ayaṃ nāgarājā rañño āṇāya āgatoti? Kiñcāpi attano vimānaṃ yojanaparicchedato heṭṭhā patiṭṭhitaṃ, tathāpi rañño āṇāpavattiṭṭhānena saha ekābaddhatāya tassa āṇaṃ akāsi. Yathā hi rajjasīmantaravāsino manussā tehi tehi rājūhi nippīḷiyamānā tesaṃ tesaṃ āṇāya pavattanti, evaṃsampadamidanti vadanti.

Āpāthaṃ karohīti sammukhaṃ karohi, gocaraṃ karohīti attho. Tena nimmitaṃ buddharūpaṃ passantoti sambandho. Kīdisaṃ taṃ buddharūpanti āha ‘‘sakalasarīravippakiṇṇā’’tiādi. Tattha puññappabhāvanibbattaggahaṇaṃ tena nimmitānampi asītianubyañjanapaṭimaṇḍitānaṃ dvattiṃsamahāpurisalakkhaṇānaṃ bhagavato puññappabhāvanibbattaasītianubyañjanādīhi sadisattā katanti daṭṭhabbaṃ. Na hi tena tadā nimmitaṃ anekākāraparipuṇṇaṃ buddharūpaṃ bhagavato puññappabhāvena nibbattanti sakkā vattuṃ. Asītianubyañjanaṃ tambanakhatuṅganāsādi. Dvattiṃsamahāpurisalakkhaṇaṃ suppatiṭṭhitapādatādi. Vikasita…pe… salilatalanti sūriyarasmisamphassena vikasitehi vikāsamupagatehi kaṃ alaṅkarotīti ‘‘kamala’’nti laddhanāmehi rattapadumehi nīluppalādibhedehi uppalehi ceva setapadumasaṅkhātehi puṇḍarīkehi ca paṭimaṇḍitaṃ samantato sajjitaṃ jalatalamiva. Tārāgaṇa…pe… gaganatalanti sabbattha vippakiṇṇatārakagaṇassa rasmijālavisadehi vipphuritāya bhāsamānāya sobhāya kantiyā samujjalaṃ sammā bhāsamānaṃ gaganatalamiva ākāsatalamiva. Sañjhāppabhā…pe… kanakagirisikharanti sañjhākālasañjātappabhānurāgehi indacāpehi vijjulatāhi ca parikkhittaṃ samantato parivāritaṃ kanakagirisikharamiva suvaṇṇapabbatakūṭamiva. Vimalaketumālāti ettha ‘‘ketumālā nāma sīsato nikkhamitvā upari muddhani puñjo hutvā dissamānarasmirāsī’’ti vadanti. ‘‘Muddhani majjhe paññāyamāno unnatappadesotipi vadantī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Yasmā pana asoko dhammarājā sañjātapītisomanasso sattāhaṃ nirāhāro hutvā yathāṭhitova avikkhittacitto pasādasommehi cakkhūhi nirantaraṃ buddharūpameva olokesi, tasmā akkhīhi pūjā katā nāma hotīti āha ‘‘akkhipūjaṃ nāma akāsī’’ti. Atha vā cakkhūnaṃ tādisassa iṭṭhārammaṇassa upaṭṭhāpanena akkhīnaṃ pūjā katā nāma hotīti vuttaṃ ‘‘akkhipūjaṃ nāma akāsī’’ti.


在这里说“两个车子一个车队”。在细小的车轮上行驶。蜜蜂在附近采蜜。祭品的制作就像所有地方的祭品制作人一样，像甜美的声音一样制作祭品。“他们说，像在空中制造声音，自己不知不觉地离去”。
黄金锁链的束缚就是黄金锁链的束缚。四位佛陀是指从迦毗沙门等四位佛陀。获得形象的显示是指获得形象的显示。因为他亲眼见到了四位佛陀的形象，所以说“他亲眼见到了四位佛陀的形象”。黑色的名叫龙王的他带来了。这里的龙王是指从恒河流出的黄金锁链而来到自己脚下的。难道说阿索卡王的命令在下面的地方发生，而他的天宫在命令的范围内建立，所以龙王怎么会按照国王的命令而来呢？虽然他的天宫建立在命令的范围内，但根据国王的命令而有着统一的关系。就像住在王国边界的人们被各自的国王压迫一样，他们说“这就是这样的福报”。
“你要去做”是指要面对面地去做，“你要去做的事”是这个意思。因此，看到佛的形象的关系。那是什么样的佛的形象呢？他说“整个身体都散发光辉”等等。那里，因功德而生的光辉所显现的佛的形象，具有八十种特征的伟人之相。不可否认的是，那个时候显现的佛的形象是因功德而生的，无法说是多种形态的佛的形象。八十种特征是指金色的鼻子、舌头等。三十二种伟人特征是指稳固的脚等。像开花的水面一样，阳光的照射使其绽放，像莲花般的红色花朵、蓝色的水莲以及白色的莲花装饰着水面。星群……在天空中就像星星的光芒一样，闪耀着光辉，散发着美丽的光辉，像天空的光辉一样。晚霞的光辉……金色的山峰被晚霞的光辉所包围，像金色的山峰一样被光辉环绕。无垢的光辉是指“光辉从头顶升起，像一束光辉一样显现”。“在头顶中间显现的光辉”也在三个地方被提到。因为阿索卡法王在七天内不吃东西，心中充满喜悦，始终凝视着佛的形象，所以说“眼睛的崇拜是显现的”。或者说，因眼睛的聚焦而对这样的对象进行的崇拜，也说“眼睛的崇拜是显现的”。


Iddhivibhāvanādhikārappasaṅgena cetaṃ vatthu vuttaṃ, nānukkamena. Ayañhettha anukkamo – asoko kira mahārājā upari vakkhamānānukkamena sīhapañjarena olokento nigrodhasāmaṇeraṃ iriyāpathasampannaṃ nāgarajananayanāni ākaḍḍhantaṃ yugamattaṃ pekkhamānaṃ disvā pasīditvā sañjātapemo sabahumāno āmantāpetvā setacchattassa heṭṭhā sīhāsane nisīdāpetvā bhojetvā sāmaṇerassa vacanādāse dissamānaṃ dasabalassa dhammakāyaṃ disvā ratanattaye pasīditvā sapariso saraṇasīlesu patiṭṭhāya tato paṭṭhāya abhivaḍḍhamānasaddho pubbe bhojiyamānāni titthiyasaṭṭhisahassāni nīharitvā bhikkhūnaṃ saṭṭhisahassānaṃ suvakāhatasālisampāditabhattaṃ paṭṭhapetvā devatopanītaṃ anotattasalilaṃ nāgalatādantakaṭṭhañca upanāmetvā niccasaṅghupaṭṭhānaṃ karonto ekadivasaṃ suvaṇṇasaṅkhalikabandhanaṃ vissajjetvā kāḷaṃ nāgarājānaṃ ānayitvā tena nimmitaṃ vuttappakāraṃ sirīsobhaggasampannaṃ buddharūpaṃ passanto dīghaputhulaniccalanayanappabhāhi sattāhaṃ akkhipūjamakāsi.

Idāni pana yathānusandhiṃ ghaṭetvā anukkamena tassa sāsanāvatāraṃ dassento āha ‘‘rājā kira abhisekaṃ pāpuṇitvā’’tiādi. Bāhirakapāsaṇḍanti bāhirakappaveditaṃ samayavādaṃ. Bāhirakappaveditā hi samayavādā sattānaṃ taṇhāpāsaṃ diṭṭhipāsañca ḍenti oḍḍentīti ‘‘pāsaṇḍā’’ti vuccanti. Pariggaṇhīti vīmaṃsamāno pariggahesi. Bindusāro brāhmaṇabhatto ahosīti attano pitu candaguttassa kālato paṭṭhāya brāhmaṇesu sambhatto ahosi. Candakena nāma kira brāhmaṇena samussāhito candaguttakumāro tena dinnanaye ṭhatvā sakalajambudīpe ekarajjamakāsi, tasmā tasmiṃ brāhmaṇe sañjātabahumānavasena candaguttakālato paṭṭhāya saṭṭhisahassamattā brāhmaṇajātikā tasmiṃ rājakule niccabhattikā ahesuṃ. Brāhmaṇānanti paṇḍaraṅgaparibbājakādibhāvamanupagate dasseti. Paṇḍaraṅgaparibbājakādayo ca brāhmaṇajātivantoti āha ‘‘brāhmaṇajātiyapāsaṇḍāna’’nti. Ettha pana diṭṭhipāsādīnaṃ oḍḍanato paṇḍaraṅgādayova ‘‘pāsaṇḍā’’ti vuttā. Sīhapañjareti mahāvātapāne. Upasamaparibāhirenāti upasamato paribāhirena, upasamarahitenāti attho. Antepuraṃ atiharathāti antepuraṃ pavesetha, ānethāti vuttaṃ hoti.

Amā saha bhavanti kiccesūti amaccā, rajjakiccavosāpanakā. Devāti rājānaṃ ālapanti. Rājāno hi dibbanti kāmaguṇehi kīḷanti, tesu vā viharanti vijayasamatthatāyogena paccatthike vijetuṃ icchanti, issariyaṭhānādisakkāradānagahaṇaṃ taṃ taṃ atthānusāsanaṃ vā karonti voharanti, puññānubhāvappattāya jutiyā jotantīti vā ‘‘devā’’ti vuccanti . Tathā hi te catūhi saṅgahavatthūhi janaṃ rañjentā sayaṃ yathāvuttehi visesehi rājanti dippanti sobhantīti ‘‘rājāno’’ti ca vuccanti. Nigaṇṭhādayoti ettha nigaṇṭho nāma ‘‘amhākaṃ gaṇṭhanakileso saṃsāre palibuddhanakicco rāgādikileso khettavatthuputtadārādivisayo natthi, kilesagaṇṭhirahitā maya’’nti evaṃ vāditāya ‘‘nigaṇṭhā’’ti laddhanāmā titthiyā.


这个故事是因为神通力的显示而说的,不是按顺序说的。这里的顺序是这样的:据说阿育大王按照下面将要说的顺序,从窗户看到尼拘律沙弥威仪庄严,吸引城中人们的眼光,只看前方一牛轭之地,生起信心,生起爱敬,恭敬地召请他,让他坐在伞盖下的狮子座上,供养食物,从沙弥的言语镜中看到十力佛的法身,对三宝生起信心,和眷属一起皈依受戒,从此信心日益增长,驱逐了以前供养的六万外道,开始供养六万比丘精心准备的精米饭食,供养天神带来的无热恼池水和龙花树牙刷,每天都供养僧团。有一天,他解开黄金锁链,召来名叫黑的龙王,看着龙王变化出的上述那样庄严美好的佛像,以长宽不动的眼光七天做眼供养。
现在为了连接前后文脉,按顺序显示他进入佛教,说"据说国王获得灌顶后"等。外道邪说是指外道所说的学说。因为外道所说的学说为众生布下贪爱之网和邪见之网,所以称为"邪说"。他审察是指他观察审视。频头娑罗是婆罗门的信徒,是指从他父亲旃陀崛多的时代起就亲近婆罗门。据说有个名叫旃陀迦的婆罗门鼓励旃陀崛多王子,按照他给的方法统一了整个阎浮提。因此,从旃陀崛多时代起,由于对那个婆罗门生起尊敬,大约六万婆罗门种姓的人在那个王室成为常食者。婆罗门是指没有成为白衣外道等的人。白衣外道等也是婆罗门种姓,所以说"婆罗门种姓的外道"。这里因为布下邪见之网等,所以只有白衣等被称为"外道"。狮子窗是指大窗户。不寂静是指远离寂静,没有寂静的意思。带进内宫是指带进内宫,意思是带进来。
大臣是指与国王一起处理事务的人,处理国事的人。陛下是对国王的称呼。国王因为享受欲乐,或住于其中,或因有能力征服而想要征服敌人,或给予地位等尊敬、接受、教导各种事情,或因福德力而获得光辉而闪耀,所以称为"天"。同样,他们以四摄事取悦人民,自己以上述特质而闪耀光明,所以称为"王"。尼乾子等中,尼乾子是指那些说"我们没有束缚烦恼、轮回系缚的贪等烦恼、田地儿女等对象,我们没有烦恼结"而得名为"尼乾子"的外道。


Uccāvacānīti uccāni ca avacāni ca, mahantāni ceva khuddakāni ca, atha vā visiṭṭhāni ceva lāmakāni cāti attho. Bhaddapīṭhakesūti vettamayapīṭhesu. Sāroti sīlādiguṇasāro. Rājaṅgaṇenāti rājanivesanadvāre vivaṭena bhūmippadesena. Aṅgaṇanti hi katthaci kilesā vuccanti ‘‘rāgo aṅgaṇa’’ntiādīsu (vibha. 924). Rāgādayo hi aṅganti etehi taṃsamaṅgīpuggalā nihīnabhāvaṃ gacchantīti aṅgaṇānīti vuccanti. Katthaci malaṃ vā paṅko vā ‘‘tasseva rajassa vā aṅgaṇassa vā pahānāya vāyamatī’’tiādīsu (ma. ni. 

高下(Uccāvacānī)指高和低,重要和次要,广泛和局限,大和小等。
拔净座(Bhaddapīṭhakesū)指经文中提到的座,拔净指净化,拔净座指用于净化的座。
品德特征(Sāroti)指品德特征,即道德品质,包括慈、悲、喜、舍等。
王宫门(Rājaṅgaṇenā)指王宫的门,通常是指皇家的门户。
场所(Aṅgaṇanti)指场所,通常是指一个地方或场合。在这里,场所可能是指一个地方或场合,用于消除烦恼。
烦恼(Aṅgaṇā)指情绪或心灵上的烦恼,如贪欲、憎恨、痴等。在这里,烦恼可能指身体上的烦恼,如污垢或尘埃。
参考资料:
Vibhaṅga (924)
Mahāniddesa (ma. ni.)


1.184). Añjati sammakkhetīti hi aṅgaṇaṃ, malādi. Katthaci tathārūpo vivaṭappadeso ‘‘cetiyaṅgaṇaṃ bodhiyaṅgaṇa’’ntiādīsu. Añjati tattha ṭhitaṃ atisundaratāya abhibyañjetīti hi aṅgaṇaṃ, vivaṭo bhūmippadeso. Idhāpi soyeva adhippeto. Dantantiādīsu kilesavipphandarahitacittatāya dantaṃ, niccaṃ paccupaṭṭhitasatārakkhatāya guttaṃ, cakkhādiindriyānaṃ santatāya santindriyaṃ, pāsādikena iriyāpathena samannāgatattā sampannairiyāpathaṃ. Idāni nigrodhasāmaṇeraṃ sarūpato vibhāvetukāmo āha ‘‘ko panāyaṃ nigrodho nāmā’’tiādi.

Tatrāyaṃ anupubbikathāti ettha bindusārassa kira ekasataputtesu moriyavaṃsajāya dhammadeviyā asokatissanāmānaṃ dvinnaṃ puttānaṃ majjhe jeṭṭho asokakumāro avantiraṭṭhaṃ bhuñjati. Pitarā pesito pāṭaliputtato paññāsayojanamatthake viṭaṭūbhabhayāgatānaṃ sākiyānamāvāsaṃ veṭisaṃ nāma nagaraṃ patvā tattha veṭisaṃ nāma seṭṭhidhītaraṃ ādāya ujjenīrājadhāniyaṃ rajjaṃ karonto mahindaṃ nāma kumāraṃ saṅghamittañca kumārikaṃ labhitvā tehi saddhiṃ rajjasukhamanubhavanto pituno gilānabhāvaṃ sutvā ujjeniṃ pahāya sīghaṃ pāṭaliputtaṃ upagantvā pitu upaṭṭhānaṃ katvā tassa accayena rajjaṃ aggahesi. Taṃ sutvā yuvarājā sumanābhidhāno kujjhitvā ‘‘ajja me maraṇaṃ vā hotu rajjaṃ vā’’ti aṭṭhanavutibhātikaparivuto saṃvaṭṭasāgare jalataraṅgasaṅghāto viya ajjhottharanto upagacchati. Tato asoko ujjenīrājā saṅgāmaṃ pakkhanditvā sattumaddanaṃ karonto sumanaṃ nāma rājakumāraṃ gahetvā ghātesi. Tena vuttaṃ ‘‘bindusārarañño kira dubbalakāleyeva asokakumāro attanā laddhaṃ ujjenīrajjaṃ pahāya āgantvā sabbanagaraṃ attano hatthagataṃ katvā sumanaṃ nāma rājakumāraṃ aggahesī’’ti.

Paripuṇṇagabbhāti paripakkagabbhā. Ekaṃ sālanti sabbaparicchannaṃ ekaṃ pāsādaṃ. ‘‘Devatāya pana ānubhāvena tasmiṃ pāsāde mahājanena adissamānā hutvā vāsaṃ kappesī’’ti vadanti. Nibaddhavattanti ‘‘ekassa divasassa ettaka’’nti niyāmetvā ṭhapitavattaṃ. Hetusampadanti arahattūpanissayapuññasampadaṃ. Khuraggeyevāti khurakammapariyosāneyeva, tacapañcakakammaṭṭhānaṃ gahetvā taṃ pariggaṇhanto antimāya kesavaṭṭiyā voropanāya samakālameva ca arahattaṃ pāpuṇīti vuttaṃ hoti. Sarīraṃ jaggitvāti dantakaṭṭhakhādanamukhadhovanādīhi sarīraparikammaṃ katvā.

Sīhapañjare caṅkamatīti sīhapañjarasamīpe aparāparaṃ caṅkamati. Taṅkhaṇaññevāti tasmiṃ khaṇeyeva. Ayaṃ janoti rājaṅgaṇe caramānaṃ janaṃ disvā vadati. Bhantamigappaṭibhāgoti anavaṭṭhitattā kāyacāpallena samannāgatattā bhantamigasadiso. Ativiya sobhatīti sambandho. Ālokitavilokitanti ettha ālokitaṃ nāma puratopekkhanaṃ. Abhimukholokanañhi ‘‘ālokita’’nti vuccati. Vilokitanti anudisāpekkhanaṃ, yaṃ disābhimukhaṃ oloketi, tadanugatadisāpekkhananti attho. Samiñjanaṃ pabbasaṅkocanaṃ. Pasāraṇañca tesaṃyeva pasāraṇaṃ. Lokuttaradhammoti sesajanesu avijjamāno visiṭṭhadhammo. Pemaṃ saṇṭhahīti pemaṃ patiṭṭhāsi, uppajjīti attho. Vāṇijako ahosīti madhuvāṇijako ahosi.


这是关于高低(Uccāvacānī)的定义，包括高的和低的，重要的和次要的，广泛的和狭窄的，大的和小的等。
拔净座(Bhaddapīṭhakesū)是指用于净化的座位，通常是指在特定场合下的座位。
品德(Sāroti)是指道德品质，包括慈悲、智慧等。
王宫门(Rājaṅgaṇenāti)指王宫的门，通常是指皇家的门户。
场所(Aṅgaṇanti)是指一个地方或场合。在这里，场所可能是指一个地方或场合，用于消除烦恼。
烦恼(Aṅgaṇānīti)是指情绪或心灵上的烦恼，如贪欲、憎恨、痴等。这里提到的烦恼可能是指身体上的烦恼，如污垢或尘埃。
关于尼拘律沙弥的描述，提到“谁是这个尼拘律？”等。
这里是按次序讲述的，提到有一个名叫频头娑罗的王子，他是摩利支系的法女的长子，名叫阿索卡，居住在阿万提国。被父亲派往毗陀耶城，经过五十由旬，抵达了名为维提萨的城市，在那里获得了名为维提萨的最富有的女儿，并与她一起享受王位的快乐。听到父亲生病的消息后，迅速离开维提萨，前往毗陀耶，照顾父亲，并在父亲去世后继承王位。听到这个消息，王子名叫苏曼那，愤怒地说：“今天我要么死，要么得到王位。”他像涌动的海浪一样，迅速接近。
于是阿索卡王开始进行战争，杀死了名叫苏曼那的王子。因此说：“在频头娑罗王的弱小时期，阿索卡王放弃了自己获得的毗陀耶王位，回到自己的城市，抓住了名叫苏曼那的王子。”
充满孕育(Paripuṇṇagabbhāti)指的是成熟的孕育。一个桑树(Ekaṃ sālanti)是指完全封闭的一个宫殿。有人说：“因为神的缘故，在这个宫殿里，众人没有看到而居住。”
固定的轮转(Nibaddhavattanti)是指“一个日子这么多”，固定的轮转。因缘具足(Hetusampadanti)是指达到阿罗汉果的因缘和福德。
如同马蹄(Khuraggeyevāti)是指在马蹄的结尾，提到持有五种功德的修行。
身体的清洁(Sarīraṃ jaggitvāti)是指通过刷牙、洗脸等身体清洁的行为。
在狮子窗(Sīhapañjare)旁边走动，指在狮子窗附近走动。
在那一刻(Taṅkhaṇaññevāti)是指在那一刻。
这个人(Ayaṃ janoti)是指看到在王宫附近行走的人。
像猎豹一样(Bhantamigappaṭibhāgoti)指的是由于不动而具有的特性，像猎豹一样迅速。
非常光亮(Ativiya sobhatīti)是指光辉灿烂的样子。
明亮的观察(Ālokitavilokitanti)这里的“明亮”是指向前看。
正面观察(Abhimukholokanañhi)是指“明亮”是指正面观察。
观察(Vilokitanti)是指观察各个方向，注视前方。
对比(Pasāraṇañca)是指扩展和对比。
超越的法(Lokuttaradhammoti)是指在众生中不存在的特别法。
爱(Pemaṃ saṇṭhahīti)是指爱建立，产生的意思。
商人(Vāṇijako ahosīti)是指蜜商人。


Atīte kira tayo bhātaro madhuvāṇijakā ahesuṃ. Tesu kaniṭṭho madhuṃ vikkiṇāti, itare araññato āharanti. Tadā eko paccekabuddho paṇḍukarogāturo ahosi. Aparo pana paccekabuddho tadatthaṃ madhubhikkhāya caramāno nagaraṃ pāvisi. Paviṭṭhañca taṃ ekā kumbhadāsī udakaharaṇatthaṃ titthaṃ gacchamānā addasa. Disvā ca pucchitvā āgatakāraṇañca ñatvā ‘‘ettha, bhante, madhuvāṇijakā vasanti, tattha gacchathā’’ti hatthaṃ pasāretvā madhuāpaṇaṃ dassesi. So ca tattha agamāsi. Taṃ disvā kaniṭṭho madhuvāṇijo sañjātapītisomanasso ‘‘kenāgatāttha, bhante’’ti pucchitvā tamatthaṃ viditvā pattaṃ gahetvā madhuno pūretvā dadamāno pattapuṇṇaṃ madhuṃ uggantvā mukhato vissanditvā bhūmiyaṃ patamānaṃ disvā pasannamānaso ‘‘imināhaṃ, bhante, puññakammena jambudīpe ekarajjaṃ kareyyaṃ, āṇā ca me ākāse pathaviyañca yojanappamāṇe ṭhāne pharatū’’ti patthanamakāsi. Paccekabuddho ca ‘‘evaṃ hotu upāsakā’’ti vatvā gandhamādanaṃ gantvā paccekabuddhassa bhesajjamakāsi.

Kaniṭṭho pana madhuvāṇijo madhuṃ datvā gehe nisinno itare araññato āgate disvā evamāha ‘‘tumhākaṃ bhātaro cittaṃ pasādetha, mamañca tumhākañca madhuṃ gahetvā īdisassa nāma paccekabuddhassa pattaṃ pūretvā adāsi’’nti. Tesu jeṭṭho kujjhitvā evamāha ‘‘caṇḍālāpi kāsāvanivāsino honti, nanu tava hatthato madhuṃ paṭiggahetvā gato caṇḍālo bhavissatī’’ti. Majjhimo pana kujjhitvā ‘‘tava paccekabuddhaṃ gahetvā parasamudde nikkhipāhī’’ti āha. Pacchā pana tepi dve bhātaro kaniṭṭhena vuccamānaṃ dānānisaṃsapaṭisaṃyuttakathaṃ sutvā anumodiṃsuyeva. Sāpi ca kumbhadāsī ‘‘tassa madhudāyakassa aggamahesī bhaveyya’’nti patthanamakāsi. Tesu kaniṭṭho asoko dhammarājā ahosi, sā ca kumbhadāsī ativiya rūpasobhaggappattā asandhimittā nāma tassa aggamahesī ahosi. Parasamuddavādī pana majjhimo imasmiṃyeva tambapaṇṇidīpe devānaṃpiyatisso nāma mahānubhāvo rājā ahosi. Jeṭṭho pana caṇḍālavāditāya caṇḍālagāme jāto nigrodho nāma sāmaṇero ahosi. Tena vuttaṃ ‘‘pubbe hi kira puññakaraṇakāle esa rañño jeṭṭhabhātā vāṇijako ahosī’’ti.

Pubbe va sannivāsenāti ettha (jā. aṭṭha. 2.

这里是关于过去的事情。
在过去，有两个蜜商人兄弟。其中一个名叫Madhu，卖蜜糖，另一个从森林中采集蜜糖。有一位独觉佛陀名叫Paṇḍukarogāturo，另一个独觉佛陀名叫Madhubhikkhāya，来到这个城市。一个名叫Kumbhadāsī的妇女，带着水瓶，来到河边，见到了独觉佛陀，问他来这里的原因，并告诉他这里有蜜商人兄弟。独觉佛陀于是来到了蜜商人兄弟那里。见到独觉佛陀，蜜商人兄弟非常高兴，问他来这里的原因，并请他吃蜜糖。独觉佛陀于是吃了蜜糖，并祝福他们。
蜜商人兄弟于是问独觉佛陀：“我们如何才能在阎浮提获得王位？”独觉佛陀于是回答：“你们可以通过善行来获得王位。”蜜商人兄弟于是非常高兴，问独觉佛陀：“我们如何才能获得王位？”独觉佛陀于是回答：“你们可以通过善行来获得王位。”
其中一个蜜商人兄弟于是说：“我们可以通过善行来获得王位，并且我们可以获得这个独觉佛陀的法器。”另一个蜜商人兄弟于是说：“我们可以通过善行来获得王位，并且我们可以把独觉佛陀带到大海中。”第三个蜜商人兄弟于是说：“我们可以通过善行来获得王位，并且我们可以获得这个独觉佛陀的法器，并且我们可以获得王位。”
这些蜜商人兄弟于是获得了王位，其中一个名叫阿索卡，成了法王，另一个名叫Kumbhadāsī，成了非常美丽的王妃。第三个蜜商人兄弟于是成了名叫Nigrodha的沙弥。
因此说：“在过去，这些蜜商人兄弟曾经是王子和商人。”
这里是关于过去的事情。

2.174) gāthābandhavasena vā-saddassa rassattaṃ katanti veditabbaṃ, pubbe sannivāsena vāti vuttaṃ hoti. Tattha pubbeti atītajātiyaṃ. Sannivāsenāti sahavāsena. Sahasaddattho hi ayaṃ saṃsaddo. Paccuppannahitena vāti paccuppanne vattamānabhave hitacaraṇena vā. Evaṃ imehi dvīhi kāraṇehi sinehasaṅkhātaṃ pemaṃ jāyate uppajjati. Idaṃ vuttaṃ hoti – pemaṃ nāmetaṃ dvīhipi kāraṇehi jāyati, purimabhave mātā vā pitā vā dhītā vā putto vā bhātā vā bhaginī vā pati vā bhariyā vā sahāyo vā mitto vā hutvā yo yena saddhiṃ ekaṭṭhāne nivutthapubbo, tassa iminā pubbe vā sannivāsena bhavantarepi anubandhanto so sineho na vijahati, imasmiṃ attabhāve katena paccuppannena hitena vāti evaṃ imehi dvīhi kāraṇehi taṃ pemaṃ nāma jāyatīti. Kiṃ viyāti āha ‘‘uppalaṃ va yathodake’’ti. Etthāpi vā-saddassa vuttanayeneva rassattaṃ katanti daṭṭhabbaṃ. Avuttasampiṇḍanattho cettha vāsaddo. Tena padumādayo saṅgaṇhāti. Yathā-saddo upamāyaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti – yathā uppalañca sesañca padumādi udake jāyamānaṃ dve kāraṇāni nissāya jāyati udakañceva kalalañca, tathā etehi dvīhi kāraṇehi pemaṃ jāyatīti.

Rañño hattheti santikaṃ upagatassa rañño hatthe. Rañño anurūpanti ekūnasatabhātukānaṃ ghātitattā caṇḍapakatitāya rajje ṭhitattā ca ‘‘pamādavihārī aya’’nti maññamāno tadanurūpaṃ dhammapade appamādavaggaṃ desetuṃ ārabhi. Tattha (dha. pa. aṭṭha. 

关于“以诗歌形式”的内容，应该理解为“在诗歌中使用的词语的简化形式”，这是需要了解的。这里提到的“过去的聚集”是指过去的存在。
在这里，过去是指过去的生命。聚集是指共同生活。这个词的意思是“共同的声音”。在当前的存在中，指的是在当下的行为中所做的善行。因此，通过这两个原因，名为“亲密”的爱会生成。这里的意思是，爱是通过这两个原因而生的，在前世中，母亲、父亲、女儿、儿子、兄弟、姐妹、丈夫、妻子、朋友等，曾经在同一个地方共同生活过，因此，这种亲密的爱不会消失。在这一世中，通过当前的行为所做的善行，也同样会产生这种爱。
“就像水中的睡莲”是指“就像水中的睡莲那样”。在这里，也应理解为“以诗歌形式”的简化形式。这里的词是指未被说出的部分。因此，像莲花等植物被收集。这个“像”是指比喻。
这里的意思是：就像睡莲和其他莲花在水中生长一样，依赖于两种原因而生长。因此，亲密的爱也是通过这两种原因而生长。
关于国王的手，指的是来到国王身边的手。由于国王的亲属被杀，因此国王在位时被认为是“懈怠的行为者”，于是开始讲述《法句经》中关于不懈怠的章节。

1.23) appamādoti satiyā avippavāso, niccaṃ upaṭṭhitāya satiyā etaṃ adhivacanaṃ. Amatapadanti amataṃ vuccati nibbānaṃ. Tañhi ajātattā na jīyati na mīyati, tasmā ‘‘amata’’nti vuccati. Amatassa padaṃ amatapadaṃ, amatassa adhigamupāyoti vuttaṃ hoti. Pamādoti pamajjanabhāvo, muṭṭhassaccasaṅkhātassa satiyā vossaggassetaṃ nāmaṃ. Maccunoti maraṇassa. Padanti upāyo maggo. Pamatto hi jātiṃ nātivattati, jāto pana jīyati ceva mīyati cāti pamādo maccuno padaṃ nāma hoti, maraṇaṃ upanetīti vuttaṃ hoti.

Aññātaṃ tāta, pariyosāpehīti iminā ‘‘sadā appamādena hutvā vattitabbanti ettakeneva mayā ñātaṃ, tumhe dhammadesanaṃ niṭṭhapethā’’ti tasmiṃ dhamme attano paṭipajjitukāmataṃ dīpento dhammadesanāya pariyosānaṃ pāpetvā kathane ussāhaṃ janeti. Keci pana ‘‘abhāsīti ettha ‘bhāsissāmi vitakkemī’ti atthaṃ gahetvā ‘sabbaṃ appamādavaggaṃ bhāsissāmī’ti sallakkhitattā abhāsīti vuttaṃ, raññā pana aḍḍhagāthaṃ sutvāva ‘aññātaṃ tāta, pariyosāpehī’ti vuttattā ‘upari na kathesī’’’ti vadanti. ‘‘Taṃ pana yuttaṃ na hotī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Dhuvabhattānīti niccabhattāni. Vajjāvajjaṃ upanijjhāyatīti upajjhāyoti āha ‘‘vajjāvajjaṃ disvā codetā sāretā cā’’ti. Tattha vajjāvajjanti khuddakaṃ mahantañca vajjaṃ. Codetāti ‘‘idaṃ tayā dukkaṭaṃ, idaṃ dubbhāsita’’ntiādīni vatvā codetā. Sāretāti attano vajjaṃ assarantassa satiṃ uppādetā, sammāpaṭipattiyaṃ vā sāretā, pavattetāti attho.

‘‘Evaṃ tayā buddhavacanaṃ sajjhāyitabbaṃ, evaṃ abhikkamitabbaṃ, evaṃ paṭikkamitabba’’ntiādinā ācārassa sikkhāpanato ācariyo nāmāti āha ‘‘imasmiṃ sāsane sikkhitabbakadhammesu patiṭṭhāpetā’’ti. Tattha sikkhitabbakadhammo nāma sakalaṃ buddhavacanaṃ sīlādayo ca dhammā. ‘‘Pabbajjā ca upasampadā cā’’ti idaṃ labbhamānavasena vuttaṃ . Ācariyupajjhāyānanti iminā pabbajjā upasampadā ca yojetabbā, mama cāti iminā pana pabbajjāva. Tadā sāmaṇerabhūmiyaṃ ṭhitattā nigrodhassa bhāviniṃ vā upasampadaṃ sandhāya ubhayampi yojetabbaṃ. Saraṇagamanavasena pabbajjāsiddhito bhikkhusaṅghassapi pabbajjāya nissayabhāvo veditabbo. Bhaṇḍukammavasenapi nissayabhāvo labbhatevāti gahetabbaṃ. Divase divase vaḍḍhāpentoti vuttanayeneva divase divase tato tato diguṇaṃ katvā vaḍḍhāpento. Pothujjanikenāti puthujjanabhāvānurūpena. Nigrodhattherassa ānubhāvakittanādhikārattā pubbe vuttampi pacchā vattabbampi sampiṇḍetvā āha ‘‘puna rājā asokārāmaṃ nāma mahāvihāraṃ kāretvā’’tiādi . Cetiyapaṭimaṇḍitānīti ettha cayitabbaṃ pūjetabbanti cetiyaṃ, iṭṭhakādīhi citattā vā cetiyaṃ, cetiyehi paṭimaṇḍitāni vibhūsitānīti cetiyapaṭimaṇḍitāni. Dhammenāti dhammato anapetena.


小心是指专注不离开，常常保持的专注，这是这个词的意义。无死是指无死被称为涅槃。因为它没有生，所以不会生存也不会消亡，因此被称为“无死”。无死之道是无死的获得之法。放纵是指放纵的状态，愚昧的专注是放弃的意思。死亡是指死亡。道是指方法。放纵者确实不会超越生死，生而后又生又死，因此放纵是死亡之道，指引死亡。
“我知道了，亲爱的，最终的结果是……”通过这句话“永远保持小心地生活”，我知道你们应该完成佛法的教导，表达出想要在这个教义中自己修行的意图，使得教导的结果得以实现。有人说：“我已经说过了，‘我将说，我会思考’的意思是因为我已经意识到，所以我说‘我将说所有的小心的章节’。”国王听了这句话，听到了一半，便说“我知道了，亲爱的，最终的结果是……”因此有人说：“那是不合适的。”
“永恒的食物”是指常常的食物。应当思考的是“可避免的和不可避免的”，正如老师所说：“看到可避免和不可避免的事情，应该鼓励他。”在这里，可避免和不可避免是指小的和大的可避免的事情。鼓励是指“这是你所做的恶行，这是不当的言辞”等等。引导是指让他意识到自己的过失，或是在正确的修行中引导他。
“因此，佛陀的话应当被认真学习，这样应当前进，这样应当退却。”因此，老师被称为“应当在这个教义中学习的法”。这里所说的应当学习的法是指所有的佛陀教导，包括戒律等法。“出家和得法”是指通过接受和获得的方式。关于老师和导师，这里提到的出家和得法应当被理解为与我相关的出家。
当时，因站在沙弥的地位上，指的是与Nigrodha的出家相关的二者都应被理解。作为皈依的方式，出家的成功也应被理解为与比丘团的出家相关的性质。即使是因果关系也应被理解。每天都在增长，正如所说的那样，每天都在以两倍的速度增长。根据普通人的状态，指的是与普通人相应的状态。由于Nigrodha长老的影响力，之前所说的也应当被理解为后续的言论。“再次，国王阿索卡建造了一个名叫阿索卡的伟大寺庙。”
关于圣地的装饰，指的是应当被收集和被崇敬的圣地，因为它是由泥土等所构成的，因此被称为圣地的装饰。根据法则，指的是不离开法的。


Vuttamevatthaṃ vitthārato vibhāvento āha ‘‘ekadivasaṃ kirā’’tiādi. Asokārāme mahādānaṃ datvāti ettha kate ārāme pacchā kārāpakassa rañño nāmavasena niruḷhaṃ nāmapaṇṇattiṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘asokārāme’’ti. Keci pana ‘‘tasmiṃ divase rājā attano ghareyeva sabbaṃ bhikkhusaṅghaṃ nisīdāpetvā bhojetvā imaṃ pañhaṃ pucchī’’ti vadanti. Mahādānaṃ datvāti bhojetvā sabbaparikkhāradānavasena mahādānaṃ datvā. Vuttañhetaṃ dīpavaṃse –

‘‘Nivesanaṃ pavesetvā, nisīdāpetvāna āsane;

Yāguṃ nānāvidhaṃ khajjaṃ, bhojanañca mahārahaṃ;

Adāsi payatapāṇi, yāvadatthaṃ yadicchakaṃ.

‘‘Bhuttāvibhikkhusaṅghassa, onītapattapāṇino;

Ekamekassa bhikkhuno, adāsi yugasāṭakaṃ.

‘‘Pādaabbhañjanaṃ telaṃ, chattañcāpi upāhanaṃ;

Sabbaṃ samaṇaparikkhāraṃ, adāsi phāṇitaṃ madhuṃ.

‘‘Abhivādetvā nisīdi, asokadhammo mahīpati;

Nisajja rājā pavāresi, bhikkhusaṅghassa paccayaṃ.

‘‘Yāvatā bhikkhū icchanti, tāva demi yadicchakaṃ;

Santappetvā parikkhārena, pavāretvāna paccaye;

Tato apucchi gambhīraṃ, dhammakkhandhaṃ sudesita’’nti.

Aṅgato, mahārāja, nava aṅgānītiādi moggaliputtatissattherena vuttanti vadanti. Navakammādhiṭṭhāyakaṃ adāsīti caturāsītivihārasahassesu kattabbassa navakammassa adhiṭṭhāyakaṃ vidhāyakaṃ katvā adāsi. Ekadivasameva sabbanagarehi paṇṇāni āgamiṃsūti sabbavihāresu kira rāhunā candassa gahaṇadivase navakammaṃ ārabhitvā puna rāhunā candassa gahaṇadivaseyeva niṭṭhāpesuṃ, tasmā ekadivasameva paṇṇāni āgamiṃsūti vadanti. Aṭṭha sīlaṅgānīti aṭṭha uposathaṅgasīlāni. ‘‘Sabbālaṅkāravibhūsitāyā’’ti idaṃ asamādinnuposathaṅgānaṃ vasena vuttaṃ. Amaravatiyā rājadhāniyāti tāvatiṃsadevanagare. Alaṅkatapaṭiyattanti alaṅkatakaraṇavasena sabbasajjitaṃ.

Adhikaṃ kāraṃ adhikāraṃ, adhikaṃ kiriyanti vuttaṃ hoti. Lokavivaraṇaṃ nāma pāṭihāriyaṃ akaṃsūti ettha anekasahassasaṅkhyassa okāsalokassa tannivāsīsattalokassa ca vivaṭabhāvakaraṇapāṭihāriyaṃ lokavivaraṇaṃ nāma. Taṃ pana karonto iddhimā andhakāraṃ vā ālokaṃ karoti, paṭicchannaṃ vā vivaṭaṃ, anāpāthaṃ vā āpāthaṃ karoti. Kathaṃ? Ayañhi yathā paṭicchannopi dūre ṭhitopi attā vā paro vā dissati, evaṃ attānaṃ vā paraṃ vā pākaṭaṃ kātukāmo pādakajjhānato vuṭṭhāya ‘‘idaṃ andhakāraṭṭhānaṃ ālokajātaṃ hotū’’ti vā ‘‘idaṃ paṭicchannaṃ vivaṭaṃ hotū’’ti vā ‘‘idaṃ anāpāthaṃ āpāthaṃ hotū’’ti vā āvajjetvā puna pādakajjhānaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya adhiṭṭhāti. Saha adhiṭṭhānena yathādhiṭṭhitameva hoti. Apare dūre ṭhitāpi passanti, sayampi passitukāmo passati bhagavā viya devorohaṇe. Bhagavā hi devaloke abhidhammadesanaṃ niṭṭhapetvā saṅkassanagaraṃ otaranto sinerumuddhani ṭhatvā puratthimaṃ lokadhātuṃ olokesi, anekāni cakkavāḷasahassāni vivaṭāni viya hutvā ekaṅgaṇaṃ viya hutvā pakāsiṃsu. Yathā ca puratthimena, evaṃ pacchimenapi uttarenapi dakkhiṇenapi sabbaṃ vivaṭamaddasa. Heṭṭhāpi yāva avīci upari ca yāva akaniṭṭhabhavanaṃ, tāva addasa. Manussāpi deve passanti, devāpi manusse. Tattha neva manussā uddhaṃ ullokenti, na devā adho olokenti, sabbe sammukhasammukhāva aññamaññaṃ passanti, taṃ divasaṃ lokavivaraṇaṃ nāma ahosi.


这里详细解释了之前所说的内容,说"据说有一天"等。在阿育王寺院布施大量食物,这里提到的"阿育王寺院"是指后来以建造者国王的名字命名的寺院。有些人说"那天国王在自己家里让所有比丘坐下吃饭,然后问了这个问题"。布施大量食物是指供养食物后,又布施所有必需品。正如《岛史》中所说:
"让他们进入住所,坐在座位上;
各种粥、零食和丰盛的食物,
他用洁净的手布施,随意所欲。
比丘僧团吃完饭,放下钵,
他给每个比丘一套衣服。
脚油、伞和鞋子,
所有沙门用品,糖蜜和蜂蜜。
阿育法王礼敬后坐下,
坐下后国王邀请比丘僧团接受必需品。
比丘们想要多少,我就给多少,
满足他们的必需品后,邀请他们接受必需品;
然后询问深奥的、善说的法蕴。"
"大王,从支分来说,有九支"等是目犍连子帝须长老所说的。给予新建工程的监督者,是指在八万四千寺院中要做的新建工程,给予监督者和执行者。同一天从所有城市收到信,据说在所有寺院中,在罗睺罗捕获月亮的那天开始新建工程,又在罗睺罗捕获月亮的那天完工,所以同一天收到信。八戒是指八个布萨戒。"装饰所有饰品"是针对没有受持布萨戒的人说的。在阿玛拉瓦蒂王城是指在三十三天的天城。装饰打扮是指通过装饰而全部准备好。
更多的行为是更多的作为,意思是更多的行动。他们做了名为世界开显的神变,这里所说的世界开显神变是指使无数千计的空间世界和其中居住的有情世界显现的神变。做这种神变时,有神通的人或者使黑暗变成光明,或者使隐蔽变成显露,或者使不可见变成可见。怎么做呢?这个人想要使自己或他人显现,即使是隐蔽的或远处的,也能看见自己或他人,从基础禅那出定后,思惟"愿这个黑暗处变成光明"或"愿这个隐蔽处变成显露"或"愿这个不可见处变成可见",再次进入基础禅那后出定决意。一决意,就如所决意的那样。其他远处的人也能看见,自己想看也能看见,就像世尊在下降天界时那样。世尊在天界讲完阿毗达摩后,下降到僧伽尸城,站在须弥山顶,观看东方世界,无数千计的世界系好像显露,好像成为一个平地而显现。就像东方一样,西方、北方、南方也都显露。下至阿鼻地狱,上至色究竟天,都看见了。人也看见天人,天人也看见人。那时人不向上看,天人也不向下看,大家都面对面看见彼此,那天就发生了名为世界开显的神变。


Apica tambapaṇṇidīpe taḷaṅgaravāsī dhammadinnattheropi imaṃ pāṭihāriyaṃ akāsi. So kira ekadivasaṃ tissamahāvihāre cetiyaṅgaṇamhi nisīditvā ‘‘tīhi, bhikkhave, dhammehi samannāgato bhikkhu apaṇṇakapaṭipadaṃ paṭipanno hotī’’ti apaṇṇakasuttaṃ (a. ni. 


阿毗喀（Apica）塔姆巴帕尼地（tambapaṇṇidīpe）塔朗加（taḷaṅgaravāsī）居住的达摩显现长老（dhammadinnattheropi）也做了这个神奇的事情（pāṭihāriyaṃ akāsi）。他似乎有一天坐在提萨摩大寺（tissamahāvihāre）舍利场（cetiyaṅgaṇamhi），说道：“三种法则具足的比丘，便是走在不迷失的道路上”（tīhi, bhikkhave, dhammehi samannāgato bhikkhu apaṇṇakapaṭipadaṃ paṭipanno hotī）”的无迷失经（apaṇṇakasuttaṃ）。

3.16) kathento heṭṭhāmukhaṃ bījaniṃ akāsi, yāva avīcito ekaṅgaṇaṃ ahosi, tato uparimukhaṃ akāsi, yāva brahmalokā ekaṅgaṇaṃ ahosi. Thero nirayabhayena tajjetvā saggasukhena ca palobhetvā dhammaṃ desesi. Keci sotāpannā ahesuṃ, keci sakadāgāmī anāgāmī arahantoti evaṃ tasmiṃ divasepi lokavivaraṇaṃ nāma ahosi. Ime pana bhikkhū yathā asoko dhammarājā asokārāme ṭhito catuddisā anuvilokento samantato samuddapariyantaṃ jambudīpaṃ passati, caturāsīti ca vihārasahassāni uḷārāya vihāramahapūjāya virocamānāni, evaṃ adhiṭṭhahitvā lokavivaraṇaṃ nāma pāṭihāriyaṃ akaṃsu.

Vihāramahapūjāyāti vihāramahasaṅkhātāya pūjāya. Vibhūtinti sampattiṃ. Evarūpaṃ pītipāmojjanti īdisaṃ pariccāgamūlakaṃ pītipāmojjaṃ. Moggaliputtatissattherassa bhāramakāsīti therassa mahānubhāvattā ‘‘uttaripi ce kathetabbaṃ atthi, tampi soyeva kathessatī’’ti maññamāno bhikkhusaṅgho raññā pucchitapañhassa visajjanaṃ therassa bhāramakāsi. Sāsanassa dāyādo homi, na homīti sāsanassa ñātako abbhantaro homi, na homīti attho. Yesaṃ sāsane pabbajitā puttadhītaro na santi, na te sāsane kattabbakiccaṃ attano bhāraṃ katvā vahantīti imamatthaṃ sandhāya thero evamāha ‘‘na kho, mahārāja, ettāvatā sāsanassa dāyādo hotī’’ti. Kathañcarahi, bhante, sāsanassa dāyādo hotīti ettha carahīti nipāto akkhantiṃ dīpeti. Idaṃ vuttaṃ hoti – yadi evarūpaṃ pariccāgaṃ katvāpi sāsanassa dāyādo na hoti, aññaṃ kiṃ nāma katvā hotīti.

Tissakumārassa pabbajitakālato pabhutīti yadā ca tissakumāro pabbajito, yena ca kāraṇena pabbajito, taṃ sabbaṃ vitthārato uttari āvi bhavissati. Sakkhasīti sakkhissasi. Pāmojjajātoti sañjātapāmojjo. Puttānaṃ manaṃ labhitvāti ettha puttīpi sāmaññato puttasaddena vuttāti veditabbā, putto ca dhītā ca puttāti evaṃ ekasesanayena vā evaṃ vuttanti daṭṭhabbaṃ. Dhītusaddena saha payujjamāno hi puttasaddo ekova avasissati, dhītusaddo nivattatīti saddasatthavidū vadanti. Sikkhāya patiṭṭhāpesunti tasmiṃyeva sīmamaṇḍale sikkhāsammutiṃ datvā pāṇātipātāveramaṇiādīsu vikālabhojanāveramaṇipariyosānāsu chasu sikkhāsu samādapanavasena sikkhāya patiṭṭhāpesuṃ. Saṭṭhivassāyapi hi sāmaṇeriyā ‘‘pāṇātipātāveramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmī’’tiādinā (pāci. 1078-1079) cha sikkhāyo samādiyitvā sikkhitabbāyeva. Na hi etāsu chasu sikkhāpadesu dve vassāni asikkhitasikkhaṃ sāmaṇeriṃ upasampādetuṃ vaṭṭati. Cha vassāni abhisekassa assāti chabbassābhiseko, abhisekato paṭṭhāya atikkantachavassoti vuttaṃ hoti.

Sabbaṃ theravādanti dve saṅgītiyo āruḷhā pāḷiyevettha ‘‘theravādo’’ti veditabbā. Sā hi mahākassapapabhutīnaṃ mahātherānaṃ vādattā ‘‘theravādo’’ti vuccati. Kontaputtatissattheroti ettha kontasakuṇiyo nāma kinnarajātiyo. ‘‘Tāsu ekissā kucchiyaṃ sayito manussajātiko raññā posito kontaputtatissatthero nāmā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Mahāvaṃsepi cetaṃ vuttaṃ –

‘‘Pure pāṭaliputtamhā, vane vanacaro caraṃ;

Kontakinnariyā saddhiṃ, saṃvāsaṃ kira kappayi.

‘‘Tena saṃvāsamanvāya, sā putte janayī duve;

Tisso jeṭṭho kaniṭṭho tu, sumitto nāma nāmato.


3.16) 他说了下方的种子，直到无间地狱有一个地方，然后他说了上方的，直到梵天界有一个地方。长老因恐惧地狱而警惕，因乐趣天国而诱导，讲解了法。有人成为了入流者，有人是二次归依者，非归依者，阿罗汉，因此那一天也称为世间开示。那些比丘如同阿索卡法王（Asoka）站在阿索卡园（Asokārāma），四面观察，看到周围直到海洋的整个贾姆布地（Jambudīpa），以及八万座寺院，因伟大的寺院供养而闪耀，因而坚定地做了世间开示的神奇之事。
伟大的寺院供养是指伟大的寺院所称的供养。显现是指财富。这样的欢喜快乐是基于舍弃的欢喜快乐。摩卡利普塔提萨长老因其伟大的威德而被称为“即便还有其他需要讲述的，他也会讲述那一个”，因此比丘僧团在国王询问的问题上给予了长老的重担。继承教义，我是，非我，教义的亲属是内在的，非我，意义是。那些在教义中出家的人没有儿女，他们在教义中没有应做的事务，承担自己的重担，因此长老这样说：“不啊，伟大的国王，至此并不成为教义的继承者。”那么，如何，尊者，成为教义的继承者呢？这里的“如何”是指“如何”的意思。这是说——如果舍弃这样的东西，依然不是教义的继承者，那么还有什么其他的呢？
自提萨库玛尔出家以来，当提萨库玛尔出家时，因何原因出家，那一切将详细解释。能者，你能。因欢喜而生的。获得儿女的心意，这里儿女也应理解为一般意义上的儿子，儿子和女儿，亦可理解为同一类的。与女儿的字根结合，儿子的字根仅剩一个，女儿的字根则退去，故称之为有识者。通过教导建立在同一界限内，给予戒律的教导，关于不杀生的戒律等，关于不在适时进食的戒律等，依据六条戒律的总结，建立在戒律上。六十岁的小沙弥说：“我在不杀生的戒律上，已不违反两年。”六条戒律应被遵守。因为在这六条戒律中，若有两年未受戒的沙弥，是不适合被受戒的。六年受戒是指六次受戒，从受戒开始计起，已超过六年。
所有的长老教义是指两部经典在这里被称为“长老教义”。这是因大迦叶等大长老的教义而被称为“长老教义”。在这里的“孔提”是指孔雀鸟的名字，或称为金翅鸟。说“在那里面有一个人类出生，受国王养育的孔提长老”，在三处的名词中都有提到。在《大史》中也有提到——
“从古巴提拉普特（Pāṭaliputta）开始，森林中行走的；
与孔雀女一起，确实进行了交往。
因此根据交往，生下两个儿子；
长子和幼子，名叫苏米托（Sumitto）。”


‘‘Mahāvaruṇattherassa , kāle pabbaji santike;

Arahattaṃ pāpuṇiṃsu, chaḷabhiññāguṇaṃ ubho’’ti.

Keci pana evaṃ vadanti ‘‘kontā nāma kaṭṭhavāhanarañño vaṃse jātā ekā rājadhītā. Taṃ garuḷayantena araññagataṃ eko vanacarako ānetvā tāya saddhiṃ saṃvāsaṃ kappesi. Sā tassa ubho putte vijāyi. Tatrāyaṃ jeṭṭhako mātunāmena kontaputto nāma jāto’’ti. Kaṭṭhavāhanarañño kira nagare sabbepi vibhavasampannā nadīpabbatakīḷādīsu garuḷasakuṇasadisaṃ yantaṃ kāretvā kaṭṭhavāhanarājā viya garuḷavāhanena vicaranti.

Byādhipaṭikammatthaṃ bhikkhācāravattena āhiṇḍanto pasatamattaṃ sappiṃ alabhitvāti tadā kira jeṭṭhassa kontaputtatissattherassa kucchivāto samuṭṭhāsi. Taṃ bāḷhāya dukkhavedanāya pīḷitaṃ kaniṭṭho sumitto nāma thero disvā ‘‘kimettha, bhante, laddhuṃ vaṭṭatī’’ti pucchi. Tissatthero, ‘‘āvuso, pasatamattaṃ sappiṃ laddhuṃ vaṭṭatī’’ti vatvā rañño nivedanaṃ tassa gilānapaccayaṃ pacchābhattaṃ sappiatthāya caraṇañca paṭikkhipitvā ‘‘bhikkhācāravelāyameva piṇḍāya carantena tayā yadi sakkā laddhuṃ, evaṃ vicaritvā yaṃ laddhaṃ, taṃ āharā’’ti āha. Kaniṭṭhopi vuttanayeneva bhikkhācāravattena caranto pasatamattampi sappiṃ nālattha. So pana kucchivāto balavataro sappighaṭasatenapi vūpasametuṃ asakkuṇeyyo ahosi. Thero teneva byādhibalena kālamakāsi. Keci pana ‘‘vicchikanāmakena kīṭavisena ḍaṭṭho thero tassa visavegena adhimattāya dukkhavedanāya samannāgato taṃ vūpasametuṃ vuttanayeneva pasatamattaṃ sappiṃ alabhitvā parinibbuto’’ti vadanti. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Pāde kīṭavisenāsi, ḍaṭṭho jeṭṭho savedano;

Āha puṭṭho kaniṭṭhena, bhesajjaṃ pasataṃ ghataṃ.

‘‘Rañño nivedanaṃ thero, gilānapaccayepi ca;

Sappiatthañca caraṇaṃ, pacchābhattaṃ paṭikkhipi.

‘‘Piṇḍāya ce caraṃ sappiṃ, labhase tvaṃ tamāhara;

Iccāha tissatthero so, sumittaṃ theramuttamaṃ.

‘‘Piṇḍāya caratā tena, na laddhaṃ pasataṃ ghataṃ;

Sappikumbhasatenāpi, byādhi jāto asādhiyo.

‘‘Teneva byādhinā thero, patto āyukkhayantikaṃ;

Ovaditvappamādena, nibbātuṃ mānasaṃ akā.

‘‘Ākāsamhi nisīditvā, tejodhātuvasena so;

Yathāruci adhiṭṭhāya, sarīraṃ parinibbuto.

‘‘Jālā sarīrā nikkhamma, nimaṃsachārikaṃ ḍahi;

Therassa sakalaṃ kāyaṃ, aṭṭhikāni tu no ḍahī’’ti.

Appamādena ovaditvāti ‘‘amhādisānampi evaṃ paccayā dullabhā, tumhe labhamānesu paccayesu appamajjitvā samaṇadhammaṃ karothā’’ti evaṃ appamādena ovaditvā. Pallaṅkenāti samantato ūrubaddhāsanena. Itthambhūtalakkhaṇe cetaṃ karaṇavacanaṃ. Tejodhātuṃ samāpajjitvāti tejodhātukasiṇārammaṇaṃ jhānaṃ samāpajjitvā. Therassa sakkāraṃ katvāti therassa dhātusakkāraṃ katvā. Catūsu dvāresu pokkharaṇiyo kārāpetvā bhesajjassa pūrāpetvāti ekasmiṃ dvāre catasso pokkharaṇiyo kārāpetvā tattha ekaṃ pokkharaṇiṃ sappissa pūrāpetvā ekaṃ madhuno, ekaṃ phāṇitassa, ekaṃ sakkarāya pūrāpesi. Sesadvāresupi evameva kārāpesīti vadanti.


"大瓦鲁纳长老的，时代出家在附近；
两人都证得阿罗汉果，具足六种神通。"
有些人这样说："孔提是指木柴运输国王家族中出生的一位公主。她被鹰形机器带到森林中，一个森林居民带她回来与她同居。她为他生了两个儿子。其中这个长子以母亲的名字被称为孔提子。"据说在木柴运输国王的城市里，所有富有的人都制造像鹰鸟一样的机器，在河流山川游玩时像木柴运输国王一样乘坐鹰形载具。
为了治疗疾病，按照乞食的方式游行，没有得到一掌量的酥油。据说当时长子孔提子长老患了腹痛。看到他被剧烈的痛苦折磨，弟弟名叫苏米托的长老问道："尊者，这里应该得到什么？"提萨长老说："朋友，应该得到一掌量的酥油。"他拒绝向国王报告、接受病人的供养、午后为酥油而行走，说："如果你能在乞食时间内乞食得到，那就这样行走，带来你所得到的。"弟弟也按照所说的方式以乞食的方式行走，但没有得到一掌量的酥油。然而那腹痛变得更加剧烈，即使用一百罐酥油也无法平息。长老因为这种疾病而去世。有些人说："长老被名叫蝎子的毒虫咬伤，因为毒性而遭受极度的痛苦，为了平息这痛苦，如前所述没有得到一掌量的酥油而入灭。"《大史》中是这样说的：
"脚被毒虫咬伤，长兄感到痛苦；
被弟弟询问时，说药是一掌酥。
长老拒绝向王，报告病人供养；
为酥油而行走，午后也不接受。
如果你乞食时，能得到酥就带来；
提萨长老如此，对最高苏米托说。
他乞食而行走，未得一掌量酥；
即使百罐酥油，疾病也难治愈。
因为这种疾病，长老达到寿终；
教诫要不放逸，心意欲入涅槃。
坐在虚空之中，依靠火界之力；
如愿而决意后，身体便入涅槃。
火焰从身体出，烧尽肉成灰烬；
长老的整个身体，骨头却未烧毁。"
以不放逸教诫是指"像我们这样的人也很难得到这样的资具，你们在得到资具时不要放逸，要修行沙门法"，如此以不放逸教诫。结跏趺坐是指四周用腿缠绕的坐姿。这是表示状态的工具格。入火界定是指入以火界遍为所缘的禅定。为长老做供养是指为长老的舍利做供养。在四个门口造莲池并注满药物是指在一个门口造四个莲池，其中一个莲池注满酥油，一个注满蜂蜜，一个注满糖浆，一个注满砂糖。据说在其他门口也同样这样做。


Sabhāyaṃ satasahassanti nagaramajjhe vinicchayasālāyaṃ satasahassaṃ. Iminā sakalanagarato samuṭṭhitaṃ āyaṃ nidasseti. Pañcasatasahassāni rañño uppajjantīti ca raṭṭhato uppajjanakaṃ āyaṃ ṭhapetvā vuttaṃ. Tatoti yathāvuttapañcasatasahassato. Nigrodhattherassa devasikaṃ satasahassaṃ visajjesīti kathaṃ pana therassa satasahassaṃ visajjesi? Rājā kira divasassa tikkhattuṃ sāṭake parivattento ‘‘therassa cīvaraṃ nīta’’nti pucchitvā ‘‘āma nīta’’nti sutvāva parivatteti. Theropi divasassa tikkhattuṃ ticīvaraṃ parivatteti. Tassa hi ticīvaraṃ hatthikkhandhe ṭhapetvā pañcahi ca gandhasamuggasatehi pañcahi ca mālāsamuggasatehi saddhiṃ pātova āharīyittha, tathā divā ceva sāyañca. Theropi na bhaṇḍikaṃ bandhitvā ṭhapesi, sampattasabrahmacārīnaṃ adāsi. Tadā kira jambudīpe bhikkhusaṅghassa yebhuyyena nigrodhattherasseva santakaṃ cīvaraṃ ahosi. Evaṃ therassa divase divase satasahassaṃ visajjesi. Uḷāro lābhasakkāroti ettha labbhati pāpuṇīyatīti lābho, catunnaṃ paccayānametaṃ adhivacanaṃ. Sakkaccaṃ kātabbo dātabboti sakkāro, cattāro paccayāyeva. Paccayā eva hi paṇītapaṇītā sundarasundarā abhisaṅkharitvā katā ‘‘sakkāro’’ti vuccanti. Atha vā parehi kātabbagāravakiriyā pupphādīhi pūjā vā sakkāro.

Diṭṭhigatānīti ettha diṭṭhiyeva diṭṭhigataṃ ‘‘gūthagataṃ muttagataṃ (ma. ni. 

在城市中有一百个房间，位于城市中央的判定大厅中有一百个房间。这显示了从整个城市产生的数量。五百个数量是指国王所生的，除了国家所生的数量外。由此可知是指前述的五百个数量。尼哥罗达长老的神灵所赐的一百个数量，然而长老的一百个数量是如何赐予的呢？国王在一天中三次转动衣服，询问“长老的袈裟是否被送来？”听到“是的，已经送来了”后便继续转动。长老也在一天中三次转动三件袈裟。因为他的三件袈裟在大象的肩上放置，早晨和白天、傍晚都与五百个香料和五百个花环一同被送来。长老也没有把财物锁住，而是给予了那些有成就的修行者。当时在贾姆布地（Jambudīpe），比丘僧团普遍拥有尼哥罗达长老的袈裟。这样，长老每天都赐予一百个数量。
“巨大而丰盈的供养”在这里是指“获得、得到”的意思，供养是指四种供养。应当认真地给予和施与，供养是指四种供养而已。因为确实以精美的、优雅的、华丽的供养而被称为“供养”。或者是指其他人所做的供养、花朵等的供养。
“见解所生”在这里是指见解所生的“如粪、如屎”。

2.119), saṅkhāragata’’ntiādīsu (mahāni. 41) viya. Gantabbābhāvato vā diṭṭhiyā gatamattaṃ diṭṭhigataṃ, diṭṭhiyā gahaṇamattanti attho. Diṭṭhippakāro vā diṭṭhigataṃ, diṭṭhibhedoti vuttaṃ hoti. Lokiyā hi vidhayuttagatappakārasadde samānatthe icchanti. Na kho panetaṃ sakkā imesaṃ majjhe vasantena vūpasametunti tesañhi majjhe vasanto tesuyeva antogadhattā ādeyyavacano na hoti, tasmā evaṃ cintesi. Tadā tasmiṃ ṭhāne vasantassa sukhavihārābhāvato taṃ pahāya icchitabbasukhavihāramattaṃ gahetvā vuttaṃ ‘‘attanā phāsukavihārena viharitukāmo’’ti. Ahogaṅgapabbatanti evaṃnāmakaṃ pabbataṃ. Dhammena vinayena satthusāsanenāti ettha dhammoti bhūtaṃ vatthu. Vinayoti codanā sāraṇā ca. Satthusāsananti ñattisampadā anusāvanasampadā ca, tasmā bhūtena vatthunā codetvā sāretvā ñattisampadāya anusāvanasampadāya ca ukkhepanīyādikammavasena niggayhamānāpīti vuttaṃ hoti. Abbudaṃ thenanaṭṭhena, malaṃ kiliṭṭhabhāvakaraṇaṭṭhena, kaṇṭakaṃ vijjhanaṭṭhena. Aggiṃ paricarantīti aggihuttakā viya aggiṃ pūjenti . Pañcātape tappantīti catūsu ṭhānesu aggiṃ katvā majjhe ṭhatvā sūriyātapena tappanti. Ādiccaṃ anuparivattantīti udayakālato pabhuti sūriyaṃ olokayamānā yāvatthaṅgamanā sūriyābhimukhāva parivattanti. Vobhindissāmāti paggaṇhiṃsūti vināsessāmāti ussāhamakaṃsu. Avisahantoti asakkonto.

Sattadivasenarajjaṃ sampaṭicchāti sattadivase rajjasukhaṃ tāva anubhava. Tamatthaṃ saññāpesīti kukkuccāyitamatthaṃ bodhesi. Kathaṃ saññāpesīti āha ‘‘so kirā’’tiādi. Cittarūpanti cittānurūpaṃ, yathākāmanti vuttaṃ hoti. Kissāti kena kāraṇena. Are tvaṃ nāma paricchinnamaraṇanti sattahi divasehi paricchinnamaraṇaṃ. Vissatthoti nirāsaṅkacitto, maraṇasaṅkārahito nibbhayoti vuttaṃ hoti. Assāsapassāsanibaddhaṃ maraṇaṃ pekkhamānāti ‘‘aho vatāhaṃ tadantaraṃ jīveyyaṃ, yadantaraṃ assasitvā passasāmi passasitvā vā assasāmi, bhagavato sāsanaṃ manasi kareyyaṃ, bahu vata me kataṃ assā’’ti evaṃ maraṇassatiyā anuyuñjanato assāsapassāsappavattikālapaṭibaddhaṃ maraṇaṃ pekkhamānā. Tattha assāsoti bahinikkhamananāsavāto. Passāsoti antopavisanavāto. Vuttavipariyāyenapi vadanti.


2.119) “以法所生”是指“以法所生”的意思。由于可去性，见解所生的仅是见解所生，见解的接受仅是见解的意思。见解的表现是指见解所生，见解的种类被称为。世俗的确想要与所附着的事物相同。因此，这并不可能，住在这些中间的人无法平息，因为他们住在其中，因而不被称为能接受的。因此，他们这样思考。当时住在那个地方，由于缺乏幸福的安住，抛弃了它，仅仅抓住所想要的幸福的安住，因此说“我希望能以自身的安住而安住”。
这是指名为“阿霍冈加山”的山。因法、因戒、因师的教导而存在，这里的“法”是指真实的事物。戒是指教导和引导。师的教导是指亲属的成就和教诲的成就，因此以真实的事物进行引导、引导和亲属的成就、教诲的成就等，因而称为被驳斥。因而被称为“惊人”，因而被称为“污垢”，因而被称为“刺”。
“供奉火”是指像供奉火祭一样供奉火。四处的火焰被点燃，在中间站立，因而被太阳的热量所烘烤。自日出以来，观察太阳，直到其落下，太阳似乎围绕着转动。我们将要毁灭，必定会毁灭。无法忍受，无法承受。
“七天的王位”是指七天享受王位的快乐。为了这个目的而提醒，因而觉悟。如何提醒呢？说“那确实是……”等。心灵的形态是指与心相应的，正如所愿。因为什么原因？哦，你在七天内是指有七天的限制。广泛是指无忧无虑的，毫无死亡的忧虑，毫无恐惧的意思。期待着与呼吸相关的死亡，想着“我真希望在那之间活下去，我在呼吸与观察之间，观察与呼吸之间，若能记住佛陀的教导，定会有许多的呼吸”，因此因死亡的意识而与呼吸的活动时间相连，期待着与呼吸相关的死亡。
在这里呼吸是指向外的气息，观察是指向内的气息。也有人如此说。


Migavaṃ nikkhamitvāti migamāraṇatthāya ‘‘araññe migapariyesanaṃ carissāmī’’ti nikkhamitvā. Tattha migavanti migānaṃ vānanato hesanato bādhanato ‘‘migava’’nti laddhasamaññaṃ migavaṃ. Yonakamahādhammarakkhitattheranti yonakavisaye jātaṃ idhāgantvā pabbajitaṃ dhammarakkhitanāmadheyyaṃ mahātheraṃ. Hatthināgenāti mahāhatthinā. Mahantapariyāyopi hi nāgasaddoti vadanti. Ahināgādito vā visesanatthaṃ ‘‘hatthināgenā’’ti vuttaṃ. Tassāsayaṃ tassa ajjhāsayaṃ. Tassa passantassevāti anādare sāmivacanaṃ, tasmiṃ passanteyevāti attho. Ākāse uppatitvāti ettha ayaṃ vikubbaniddhi na hotīti gihissapi imaṃ iddhipāṭihāriyaṃ dassesi. Sā hi ‘‘pakativaṇṇaṃ vijahitvā kumārakavaṇṇaṃ vā dasseti nāgavaṇṇaṃ vā, vividhampi senābyūhaṃ dassetī’’ti evaṃ āgatā iddhi pakativaṇṇavijahanavikāravasena pavattattā vikubbaniddhi nāma. Adhiṭṭhāniddhiyā pana paṭikkhepo natthi. Tathā ca vakkhati khuddakavatthukkhandhakavaṇṇanāyaṃ (cūḷava. aṭṭha. 252) ‘‘iddhipāṭihāriyanti ettha vikubbaniddhipāṭihāriyaṃ paṭikkhittaṃ, adhiṭṭhāniddhi pana appaṭikkhittāti veditabbā’’ti. Laggetvāti ākāse kāyabandhanaṃ pasāretvā tattha cīvaraṃ laggetvā.

Chaṇavesanti tuṭṭhijananavesaṃ, ussavavesanti attho. Paṭiyādesunti ‘‘āgatakāle cīvarādīnaṃ pariyesanaṃ bhāriya’’nti paṭhamameva pattacīvarāni sampādesuṃ. Padhānagharanti bhāvanānuyogavasena vīriyārambhassa anurūpaṃ vivittasenāsanaṃ. Sopīti rañño bhāgineyyaṃ sandhāya vuttaṃ. Anupabbajitoti uḷāravibhavena khattiyajanena anugantvā pabbajito. Gantvāti iddhiyā gantvā. Kusalādhippāyoti manāpajjhāsayo. Dveḷhakajātoti ‘‘ime bhikkhū na ekamaggena kathentī’’ti saṃsayamāpanno. Ekekaṃ bhikkhusahassaparivāranti ekekassa ekekasahassaparicchinnaṃ bhikkhuparivārañca. Gaṇhitvā āgacchathāti vuttepi ‘‘sāsanaṃ paggaṇhituṃ samattho’’ti vuttattā therā bhikkhū ‘‘dhammakamma’’nti maññamānā gatā. Īdisesu hi ṭhānesu kukkuccaṃ na kātabbaṃ. Kappiyasāsanañhetaṃ na gihikammapaṭisaṃyuttaṃ. Thero nāgacchīti kiñcāpi ‘‘rājā pakkosatī’’ti vuttepi dhammakammatthāya āgantuṃ vaṭṭati, dvikkhattuṃ pana pesitepi na āgato kira. Thero hi sabbattha vikhyātavasena sambhāvanuppattito sambhāvitassa ca uddhaṃ kattabbakiccasiddhito asāruppavacanalesena na āgacchīti. Mahallako nu kho bhante theroti kiñcāpi rājā theraṃ diṭṭhapubbo, nāmaṃ pana sallakkhetuṃ asakkonto evaṃ pucchīti vadanti. Vayhanti upari maṇḍapasadisaṃ padaracchannaṃ, sabbapaliguṇṭhimaṃ vā chādetvā kataṃ sakaṭavisesaṃ vayhanti vadanti. Nāvāsaṅghāṭaṃ bandhitvāti ettha nāvāti poto. So hi orato pāraṃ patati gacchatīti poto, satte netīti nāvāti ca vuccati. Ekato saṅghaṭitā nāvā nāvāsaṅghāṭaṃ, tathā taṃ bandhitvāti attho.


“狩猎出发”是指为了猎杀野兽而“在森林中寻找野兽，我将出发”。在这里“野兽”是指由于野兽的名声、声望和伤害而被称为“野兽”。“大法保护长老”是指在母胎中出生后来到这里出家的名为法保护的大长老。 “大象的队伍”是指大象的队伍。也有人说“大象”的意思是指“龙”的意思。为了区分而说“通过大象的队伍”。他的意图、他的意图。对于“看到他”的人，是一种轻视的称谓，意思是“仅仅在他面前看到他”。“在空中升起”是指这里的变化并不存在，甚至对于世俗人也展示了这种神通的奇迹。因为它“显示出不同的颜色，显示出王子的颜色，显示出龙的颜色，显示出各种各样的军队的队形”，因此由于这种神通的变化而被称为变化的奇迹。对于意志的变化并没有阻碍。正如在小戒律的解释中所说的（《小品》卷八，252）“在这里的变化的奇迹被排除，意志的奇迹则是少数被排除的”。“被拉起”是指在空中扩展身体的束缚，然后将袈裟拉起。
“欢喜的表现”是指使人满足的表现，意思是“欢庆的表现”。“被给予”是指“在到达时，寻找袈裟等的重担”，因此首次便得到了袈裟。 “修行的住所”是指与修行相应的独处的安住。 “他”是指国王的亲属。 “未出家”是指由于巨大的财富而跟随王族出家。 “去”是指通过神通而去。 “善的意图”是指令人愉快的意图。 “两者之间的说法”是指“这些比丘不是以同一条道路在说话”，因此产生了怀疑。 “每位比丘的千人围绕”是指每位比丘都有各自的千人围绕。 “被计算后返回”是指虽然说“能够接受教法”，但长老比丘认为“这是法的行为”，因此出发。 在这样的情况下，根本不应有疑虑。 这是适合的教法，而不是与世俗的行为相联系。 “长老并不去”，即使国王呼唤他，也因教法的缘故而应去，然而即使被派遣两次也未能前往。因为长老在各地都因声名显赫而被认为有可能出席，因而由于各种应做的事情而未能前往。 “长老是否年老”是指即使国王曾见过长老，但由于无法辨认名字而如此询问。 “上方”是指像平台一样的覆盖物，遮盖着所有的物品，或遮盖着被称为“车”的特别物品。 “船的聚集”是指这里的船是指船只。船是指从下面驶向彼岸的船，因而被称为船。 “聚集在一起的船”是指聚集在一起的船，意为被束缚的意思。


Sāsanapaccatthikānaṃ bahubhāvato āha ‘‘ārakkhaṃ saṃvidhāyā’’ti. Yanti yasmā, yena kāraṇenāti attho. ‘‘Āguṃ na karotīti nāgo’’ti (cūḷava. mettagūmāṇavapūcchāniddesa 27) vacanato pāpakaraṇābhāvato samaṇo idha nāgo nāmāti maññamānā ‘‘eko taṃ mahārāja samaṇanāgo dakkhiṇahatthe gaṇhissatī’’ti byākariṃsu. Abbāhiṃsūti ākaḍḍhiṃsu. ‘‘Rañño hatthaggahaṇaṃ līḷāvasena kataṃ viya hotīti kasmātiādicodanaṃ kata’’nti vadanti. Bāhiratoti uyyānassa bāhirato. Passantānaṃ atidukkaraṃ hutvā paññāyatīti āha ‘‘padesapathavīkampanaṃ dukkara’’nti. Adhiṭṭhāne panettha visuṃ dukkaratā nāma natthi. Sīmaṃ akkamitvāti antosīmaṃ sīmāya abbhantaraṃ akkamitvā. Abhiññāpādakanti abhiññāya patiṭṭhābhūtaṃ. Vikubbaniddhiyā eva paṭikkhittattā pathavīcalanaṃ adhiṭṭhahi. Rathassa antosīmāya ṭhito pādova calīti ettha pādoti rathacakkaṃ sandhāya vuttaṃ. Tañhi rathassa gamanakiccasādhanato pādasadisattā idha ‘‘pādo’’ti vuttaṃ. Sakkhatīti sakkhissati. Etamatthanti vinā cetanāya pāpassa asambhavasaṅkhātaṃ atthaṃ. Cetanāhanti ettha ‘‘cetanaṃ aha’’nti padacchedo kātabbo. Cetayitvāti cetanaṃ pavattayitvā. Dīpakatittiroti attano nisinnabhāvassa dīpanato evaṃladdhanāmo tittiro. Yaṃ araññaṃ netvā sākuṇiko tassa saddena āgatāgate tittire gaṇhāti.

Tāpasaṃ pucchīti atīte kira ekasmiṃ paccantagāme eko sākuṇiko ekaṃ dīpakatittiraṃ gahetvā suṭṭhu sikkhāpetvā pañjare pakkhipitvā paṭijaggati. So taṃ araññaṃ netvā tassa saddena āgatāgate tittire gaṇhāti. Tittiro ‘‘maṃ nissāya bahū mama ñātakā nassanti, mayhetaṃ pāpa’’nti nissaddo ahosi. So tassa nissaddabhāvaṃ ñatvā veḷupesikāya taṃ sīse paharati. Tittiro dukkhāturatāya saddaṃ karoti. Evaṃ so sākuṇiko taṃ nissāya tittire gahetvā jīvikaṃ kappesi. Atha so tittiro cintesi ‘‘ime marantūti mayhaṃ cetanā natthi, paṭicca kammaṃ pana maṃ phusati. Mayi saddaṃ akaronte hi ete nāgacchanti, karonteyevāgacchanti, āgatāgate ayaṃ gahetvā jīvitakkhayaṃ pāpeti, atthi nu kho ettha mayhaṃ pāpaṃ, natthī’’ti. So tato paṭṭhāya ‘‘ko nu kho me imaṃ kaṅkhaṃ chindeyyā’’ti tathārūpaṃ paṇḍitaṃ upadhārento carati. Athekadivasaṃ so sākuṇiko bahuke tittire gahetvā pacchiṃ pūretvā ‘‘pānīyaṃ pivissāmī’’ti bodhisattassa tāpasapabbajjāya pabbajitvā jhānābhiññāyo nibbattetvā araññe vasantassa assamaṃ gantvā taṃ pañjaraṃ bodhisattassa santike ṭhapetvā pānīyaṃ pivitvā vālikātale nipanno niddaṃ okkami. Tittiro tassa niddamokkantabhāvaṃ ñatvā ‘‘mama kaṅkhaṃ imaṃ tāpasaṃ pucchissāmi, jānanto me kathessatī’’ti pañjare nisinnoyeva –

‘‘Ñātako no nisinnoti, bahu āgacchate jano;

Paṭicca kammaṃ phusati, tasmiṃ me saṅkate mano’’ti. (jā. 1.4.75) –

Tāpasaṃ pucchi. Tassattho (jā. aṭṭha. 

“由于对教法的对立，故说‘应当设防’”。“去”是指“因何原因而去”的意思。“‘不去’是指大象”的意思（《小品》卷三，米特古马那的问答27），因此认为由于不做恶事，故在此处称为“出家人”的大象。“他们拉扯”是指他们拉扯。“‘国王的抓握如同戏剧般做成’为何如此”等等的引导是这样说的。“外在的”是指外部的。由于对观看者来说非常困难，因此说“土地的震动是困难的”。但在意志方面并没有特别的困难。“越过边界”是指越过内边界而进入外边界。“在超凡的基础上”是指在超凡的基础上成立的。“由于变化的奇迹而被排除，因而土地的震动被确认”。在车的内边界站立，脚也在移动，这里的“脚”是指车轮的意思。因为它与车的行驶有关，因此这里称为“脚”。“能做到”是指能够做到。“这个意思”是指没有意志而称为的恶事。“意志”在这里应当分开为“我有意志”。“意图”是指意志的运作。“灯笼的鸟”是指由于自身的坐姿而得名的鸟。
“询问修行者”是指在过去某个偏远的村庄中，有一只鸟抓住了一只灯笼鸟，经过良好的训练后将其放入笼子中加以看护。它将那只鸟带入森林中，便以鸟的声音来捕捉来去的鸟。鸟儿说：“如果依赖我，许多我的亲属将会消失，这对我来说是恶事”。因此它知道了鸟儿的无声。于是它用竹子打了鸟儿的头。鸟儿因痛苦而发出声音。于是那只鸟依靠这只鸟来维持生计。然后那只鸟思考：“这些人就该死，我没有意志，但因果法则却影响我。若我不出声，他们就不会来，只有在我出声时他们才会来，抓住来去的鸟使我面临生死，难道我在这里有恶事吗？没有。”因此从那时起，它开始思考：“谁能割断我的怀疑？”于是它观察着这样的智者。某天，那只鸟抓住了许多鸟，填满了笼子，便说：“我将喝水”，于是出家成为菩萨，发展禅定的智慧，住在森林中，来到那间小屋，将笼子放在菩萨面前，喝水后在沙土上躺下，沉沉入睡。鸟儿知道它的睡眠状态，便说：“我将询问这位修行者我的疑惑，知道后他将告诉我”。
“亲属不在场，许多人来此；因果法则影响我，我心中充满疑虑”。（《大史》卷1.4.75）——于是询问修行者。其意思是……

3.75) – bhante, sacāhaṃ saddaṃ na kareyyaṃ, ayaṃ tittirajano na āgaccheyya, mayi pana saddaṃ karonte ‘‘ñātako no nisinno’’ti ayaṃ bahujano āgacchati, taṃ āgatāgataṃ luddo gahetvā jīvitakkhayaṃ pāpento maṃ paṭicca maṃ nissāya etaṃ pāṇātipātakammaṃ phusati paṭilabhati vindati, tasmiṃ maṃ paṭicca kate pāpe ‘‘mama nu kho etaṃ pāpa’’nti evaṃ me mano saṅkati parisaṅkati kukkuccaṃ āpajjatīti.

Na paṭicca kammaṃ phusatītiādikāya pana tāpasena vuttagāthāya ayamattho – yadi tava pāpakiriyāya mano na padussati, tanninno tappoṇo na hoti, evaṃ sante luddena taṃ paṭicca katampi pāpakammaṃ taṃ na phusati na allīyati. Pāpakiriyāya hi appossukkassa nirālayassa bhadrassa parisuddhassa sato tava pāṇātipātacetanāya abhāvā taṃ pāpaṃ na upalimpati, tava cittaṃ na allīyatīti.

Samayaṃ uggaṇhāpesīti attano sammāsambuddhassa laddhiṃ uggaṇhāpesi. Sāṇipākāraṃ parikkhipāpetvāti ettha sāṇipākāranti karaṇatthe upayogavacanaṃ, attānañca therañca yathā te bhikkhū na passanti, evaṃ sāṇipākārena samantato parikkhipāpetvāti attho, sāṇipākāraṃ vā samantato parikkhipāpetvāti evamettha attho gahetabbo. Sāṇipākārantareti sāṇipākārassa abbhantare. Ekaladdhiketi samānaladdhike. Kiṃ vadati sīlenāti kiṃvādī. Atha vā ko katamo vādo kiṃvādo, so etassa atthīti kiṃvādī. Sassataṃ attānañca lokañca vadanti paññapenti sīlenāti sassatavādino. Atha vā vadanti etenāti vādo, diṭṭhiyā etaṃ adhivacanaṃ. Sassato vādo sassatavādo, so etesaṃ atthīti sassatavādino, sassatadiṭṭhinoti attho. Atha sassato vādo etesamatthīti kasmā vuttaṃ, tesañhi attā loko ca sassatoti adhippeto, na vādoti? Saccametaṃ. Sassatasahacaritatāya pana vādopi sassatoti vutto yathā ‘‘kuntā pacarantī’’ti. Sassatoti vādo etesanti vā itisaddalopo daṭṭhabbo. Ye rūpādīsu aññataraṃ attāti ca lokoti ca gahetvā taṃ sassataṃ amataṃ niccaṃ dhuvaṃ paññapenti, te sassatavādinoti veditabbā. Vuttañhetaṃ niddese paṭisambhidāyañca –

‘‘Rūpaṃ attā ceva loko ca sassato cāti attānañca lokañca paññapenti. Vedanaṃ… saññaṃ… saṅkhāre… viññāṇaṃ attā ceva loko ca sassato cāti attānañca lokañca paññapentī’’ti.


3.75) 尊者,如果我不发出声音,这些鸟就不会来;但当我发出声音时,这些人就会来,说"我们的亲戚在这里"。猎人抓住来来往往的鸟,使它们丧生,这杀生的业是因我而起,依我而生。对于因我而造的这种恶业,"这是我的恶业吗?"我的心如此怀疑、疑虑、忧悔。
然而,修行者所说偈颂"不因果而触及"等的意思是 - 如果你的心不因恶行而污染,不倾向于、不偏向于恶,即使猎人因你而造恶业,也不会触及你,不会粘着你。因为对恶行无所事事、无所依恋、善良、清净的你,由于没有杀生的意图,那恶业不会玷污你,不会粘着你的心。
他教导了教义,即教导了他自己正等正觉的教义。"用布幕围起来"这里"布幕"是工具性的宾格,意思是用布幕将自己和长老围起来,使那些比丘看不见,或者应理解为用布幕四面围起来。"在布幕内"是指在布幕的内部。"同一见解"是指有相同见解的。"什么说法"是指什么样的说法。或者说,什么样的说法是什么说法,他有这样的说法,所以是什么说法。"他们以习惯说明永恒的自我和世界"是常见论者。或者说,由此而说是说法,这是见解的代名词。永恒的说法是常见,他们有这样的说法,所以是常见论者,即常见者的意思。那么为什么说他们有永恒的说法呢?他们认为自我和世界是永恒的,而不是说法?这是真的。但由于与永恒相伴随,说法也被称为永恒,就像"矛在前进"一样。或者应该理解为省略了"如是"一词。应该知道,那些把色等任何一种当作自我和世界,并宣称它是永恒、不死、常住、稳固的人,就是常见论者。在《义释》和《无碍解道》中说:
"色是自我,也是世界,是永恒的,他们如此宣称自我和世界。受...想...行...识是自我,也是世界,是永恒的,他们如此宣称自我和世界。"


Ayañca attho ‘‘rūpaṃ attato samanupassati, vedanaṃ… saññaṃ… saṅkhāre… viññāṇaṃ attato samanupassatī’’ti imissā pañcavidhāya sakkāyadiṭṭhiyā vasena vutto. ‘‘Rūpavantaṃ attāna’’ntiādikāya pana pañcadasavidhāya sakkāyadiṭṭhiyā vasena cattāro cattāro khandhe ‘‘attā’’ti gahetvā tadañño lokoti paññapentīti ayañca attho labbhati. Tathā ekaṃ khandhaṃ ‘‘attā’’ti gahetvā añño attano upabhogabhūto lokoti, sasantatipatite vā khandhe ‘‘attā’’ti gahetvā tadañño lokoti paññapentīti evamettha attho veditabbo. Sattesu saṅkhāresu vā ekaccaṃ sassataṃ etassāti ekaccasassato, ekaccasassatavādo. So etesamatthīti ekaccasassatikā, ekaccasassatavādino. Te duvidhā honti sattekaccasassatikā saṅkhārekaccasassatikāti . Tattha ‘‘issaro nicco, aññe sattā aniccā’’ti evaṃ pavattavādā sattekaccasassatikā seyyathāpi issaravādā. ‘‘Nicco brahmā, aññe sattā aniccā’’ti evaṃ pavattavādāpi sattekaccasassatikāti veditabbā. ‘‘Paramāṇavo niccā, dviaṇukādayo aniccā’’ti evaṃ pavattavādā saṅkhārekaccasassatikā seyyathāpi kaṇādavādādayo. ‘‘Cakkhādayo aniccā, viññāṇaṃ nicca’’nti evaṃvādinopi saṅkhārekaccasassatikāti veditabbā.

Nanu ‘‘ekacce dhammā sassatā, ekacce asassatā’’ti etasmiṃ vāde cakkhādīnaṃ asassatabhāvasanniṭṭhānaṃ yathāsabhāvāvabodho eva, tayidaṃ kathaṃ micchādassananti? Ko vā evamāha – ‘‘cakkhādīnaṃ asassatabhāvasanniṭṭhānaṃ micchādassana’’nti, asassatesuyeva pana kesañci dhammānaṃ sassatabhāvābhiniveso idha micchādassanaṃ. Tena pana ekavāre pavattamānena cakkhādīnaṃ asassatabhāvāvabodho vidūsito saṃsaṭṭhabhāvato, visasaṃsaṭṭho viya sabbo sappimaṇḍo sakiccakaraṇāsamatthatāya sammādassanapakkhe ṭhapetabbataṃ nārahatīti. Asassatabhāvena nicchitāpi vā cakkhuādayo samāropitajīvasabhāvā eva diṭṭhigatikehi gayhantīti tadavabodhassa micchādassanabhāvo na sakkā nivāretuṃ. Evañca katvā asaṅkhatāya ca saṅkhatāya ca dhātuyā vasena yathākkamaṃ ekacce dhammā sassatā, ekacce asassatāti evaṃ pavatto vibhajjavādopi ekaccasassatavādo āpajjatīti evaṃpakārā codanā anavakāsā hoti aviparītadhammasabhāvasampaṭipattibhāvato. Kāmañcettha purimasassatavādepi asassatānaṃ dhammānaṃ sassatāti gahaṇaṃ visesato micchādassanaṃ, sassatānaṃ pana sassatāti gāho na micchādassanaṃ yathāsabhāvaggahaṇabhāvato. Asassatesuyeva pana kecideva dhammā sassatāti gahetabbadhammesu vibhāgappavattiyā imassa vādassa vādantaratā vuttā. Na cettha samudāyantogadhattā ekadesassa sappadesasassataggāho nippadesasassataggāhe samodhānaṃ gacchatīti sakkā vattuṃ vāditabbisayavisesavasena vādadvayassa pavattattā. Aññe eva hi diṭṭhigatikā ‘‘sabbe dhammā sassatā’’ti abhiniviṭṭhā, aññe ekaccasassatāti saṅkhārānaṃ anavasesapariyādānaṃ ekadesapariggaho ca vādadvayassa paribyattoyevāti.


这段文字的意思是：“色是自我，受……想……行……识也是自我”是以五种方式说明了存在的见解。“‘有色的自我’”等的说法是以十五种方式说明了存在的见解，其中四个四个的五蕴被视作“自我”，而另一种则被视作“世界”。同样，单一的五蕴被视作“自我”，而另一种则被视作“作为享受的世界”，或者在五蕴不断变化的情况下被视作“自我”，而另一种则被视作“世界”，应当如此理解。在七种法中，某些法被视作永恒的，这就是某些永恒的法，某些永恒的说法。因此，某些法的意义是某些永恒的法，某些永恒的说法。它们分为两类，某些是永恒的法，某些是五蕴的永恒法。在这里，“主宰是永恒的，其他众生是无常的”这样的说法属于某些永恒的法，正如主宰的说法一样。“永恒的梵天，其他众生是无常的”这样的说法也应被视作某些永恒的法。“微尘是永恒的，双原子等是无常的”这样的说法属于五蕴的永恒法，正如迦ṇāda的说法等一样。“眼等是无常的，意识是永恒的”这样的说法也应被视作五蕴的永恒法。
难道“某些法是永恒的，某些法是无常的”在这个观点中，眼等的无常性质的确立是如其本性般的认识，那么这又如何成为错误的见解呢？谁会这样说——“眼等的无常性质的确立是错误的见解”？而在无常的事物上，任何法的永恒性质的执着在这里是错误的见解。因此，眼等的无常性质的确立是由众多的法所形成的，所有的法都因其性质不同而被认为是错误的见解。即使眼等被确认为无常，然而由于它们被归类为生存的性质，因此在错误的见解中是不可避免的。
如此一来，依照无造和有造的元素，某些法被视作永恒的，某些法被视作无常的，这样的说法也可被视作某些永恒的说法。因此，这种说法的引导是不可阻挡的，因其性质不变而不被改变。即使在前面的永恒法中，无常的法被特别认为是错误的见解，而永恒的法则不被视作错误的见解，因其本性而被理解。那些无常的法中，某些法被认为是永恒的，这在分类的过程中已被提及，因此在这个观点中，有两个见解的存在是显而易见的。
另外，确实有一些见解认为“所有法都是永恒的”，而另一些则认为“某些法是永恒的”，这涉及到无余的五蕴的分类和部分的归属，因而在这两个见解中是相互交织的。


Antānantikāti ettha amati gacchati ettha sabhāvo osānanti anto, mariyādā. Tappaṭisedhena ananto. Kassa panāyaṃ antānantoti? Lokīyati saṃsāranissaraṇatthikehi diṭṭhigatikehi, lokīyati vā ettha tehi puññāpuññaṃ tabbipāko cāti lokoti saṅkhyaṃ gatassa paṭibhāganimittādisabhāvassa attano. Anto ca ananto ca antānanto ca nevantanānanto cāti antānanto sāmaññaniddesena, ekasesena vā ‘‘nāmarūpapaccayā saḷāyatana’’ntiādīsu viya. Antānantasahacarito vādo antānanto yathā ‘‘kuntā pacarantī’’ti. Antānantasannissayo vā yathā ‘‘mañcā ukkuṭṭhiṃ karontī’’ti. So etesamatthīti antānantikā, antānantavādino. ‘‘Antavā ayaṃ loko, ananto ayaṃ loko, antavā ca ayaṃ loko ananto ca, nevāyaṃ loko antavā na panānanto’’ti evaṃ antaṃ vā anantaṃ vā antānantaṃ vā nevantanānantaṃ vā ārabbha pavattavādāti attho. Catubbidhā hi antānantavādino antavādī anantavādī antānantavādī nevantanānantavādīti. Tathā hi koci paṭibhāganimittaṃ cakkavāḷapariyantaṃ avaḍḍhetvā taṃ ‘‘loko’’ti gahetvā antasaññī lokasmiṃ hoti. Cakkavāḷapariyantaṃ katvā vaḍḍhitakasiṇe pana anantasaññī hoti. Uddhamadho avaḍḍhetvā pana tiriyaṃ vaḍḍhetvā uddhamadho antasaññī tiriyaṃ anantasaññī hoti. Koci pana yasmā lokasaññito attā adhigatavisesehi mahesīhi kadāci ananto sakkhidiṭṭho anusuyyati, tasmā nevantavā. Yasmā pana tehiyeva kadāci antavā sakkhidiṭṭho anusuyyati, tasmā na pana anantoti evaṃ nevantanānantasaññī lokasmiṃ hoti. Keci pana yadi panāyaṃ attā antavāsiyā, dūradese upapajjamānānussaraṇādikiccanipphatti na siyā. Atha ananto idha ṭhitassa devalokanirayādīsu sukhadukkhānubhavanampi siyā. Sace pana antavā ca ananto ca, tadubhayapaṭisedhadosasamāyogo, tasmā antavā anantoti ca abyākaraṇīyo attāti evaṃ takkanavasena nevantanānantasaññī hotīti vaṇṇayanti.

Ettha ca yuttaṃ tāva purimānaṃ tiṇṇaṃ vādīnaṃ antañca anantañca antānantañca ārabbha pavattavādattā antānantikattaṃ, pacchimassa pana tadubhayapaṭisedhanavasena pavattavādattā kathaṃ antānantikattanti? Tadubhayapaṭisedhanavasena pavattavādattā eva. Yasmā antānantapaasedhavādopi antānantavisayo eva taṃ ārabbha pavattattā. Etadatthameva hi ārabbha ‘‘pavattavādā’’ti heṭṭhā vuttaṃ, evaṃ santepi yuttaṃ tāva pacchimavādadvayassa antānantikattaṃ, antānantānaṃ vasena ubhayavisayattā etesaṃ vādassa, purimavādadvayassa pana kathaṃ visuṃ antānantikattanti? Upacāravuttiyā. Samuditesu hi antānantavādesu pavattamāno antānantikasaddo tattha niruḷhatāya paccekampi antānantavādīsu pavattati yathā arūpajjhānesu paccekaṃ aṭṭhavimokkhapariyāyo, yathā ca loke sattisayoti.

Amarāvikkhepikāti ettha na marati na upacchijjatīti amarā. Kā sā? ‘‘Evantipi me no, tathātipi me no, aññathātipi me no, notipi me no, no notipi me no’’ti (dī. ni. 

“这里的意思是‘有边的’、‘无边的’、‘有边与无边’的说法是以边界为基础的，意指边界和限制。因此，所说的无边是被排除的。什么是这个‘有边无边’呢？对于世俗的、轮回的解脱的见解，或是世俗的，因而这些善恶的因果法则在此被称为‘世界’。有边与无边的说法根据其性质的不同而有不同的解释，正如‘名色依缘而生’等的说法。‘有边无边的伴随’的说法如同‘犁头在前进’。‘有边无边的依赖’的说法如同‘床在支撑’。因此，这里的意思是‘有边无边’的说法，或是‘有边的世界、无边的世界、有边与无边的世界’或是‘既有边又无边的世界’的说法。确实有四种有边无边的说法：有边的、有边的无边的、无边的、有边无边的。
因此，任何一个在边界内的事物都被视作‘世界’，而超越边界的事物则被视作‘无边’。如果从上到下再横向扩展，便是有边的；如果从上到下再扩展，则是无边的。因为在某些情况下，因果法则被认为是自我所获得的特殊性质，因而偶尔被视作无边的；而在某些情况下，因果法则被认为是有边的，因而不被视作无边的。因此，‘无边无边’的概念在这个世界中确实存在。
如果说自我在有边的地方，那么在远离的地方的投生等事情就不会发生。或者说，无边的自我在此存在于天界、地狱等中享受快乐与痛苦。如果说有边与无边的结合是不可言说的，因此有边与无边的自我也不能被确定，因此通过推理得出‘无边无边’的概念在此存在。
在这里，首先要理解前面三种见解的有边与无边的说法，因而产生了有边无边的说法，而后面则因其对两者的排斥而产生了有边无边的说法。那么，如何理解有边无边的说法呢？因为有边无边的说法是由有边无边的内容所产生的。因此，正如前面所说的‘有边无边的说法’一样，确实在此也有合理的解释。
因此，关于有边无边的说法，前面的两种说法与后面的两种说法是相互交织的。因为在有边无边的说法中，确实有不同的解释，正如在无色的解脱中有不同的解脱方式，正如在这个世界中有众生的存在。
‘不死的’是指不死、不被阻止的。什么是这种状态？“无论如何，对我来说都没有、如此也没有、其他也没有、不是也没有、并且也没有” (《长部》)。”

1.62) evaṃ pavattavādavasena pariyantarahitā diṭṭhigatikassa diṭṭhi ceva vācā ca. ‘‘Evantipi me no’’tiādinā vividho nānappakāro khepo paravādīnaṃ khipanaṃ vikkhepo, amarāya diṭṭhiyā vācāya vā vikkhepo amarāvikkhepo, so etesamatthīti amarāvikkhepikā. Atha vā amarāya diṭṭhiyā vācāya vikkhipantīti amarāvikkhepino, amarāvikkhepino eva amarāvikkhepikā. Atha vā amarā nāma macchajāti, sā ummujjananimujjanādivasena udake sandhāvamānā gahetuṃ na sakkā, evameva ayampi vādo ekasmiṃ sabhāve anavaṭṭhānato ito cito ca sandhāvati, gāhaṃ na upagacchatīti amarāya vikkhepo viyāti amarāvikkhepoti vuccati. Ayañhi amarāvikkhepiko ‘‘idaṃ kusala’’nti vā ‘‘akusala’’nti vā puṭṭho na kiñci byākaroti. ‘‘Idaṃ kusala’’nti vā puṭṭho ‘‘evantipi me no’’ti vadati. Tato ‘‘kiṃ akusala’’nti vutte ‘‘tathātipi me no’’ti vadati. ‘‘Kiṃ ubhayato aññathā’’tipi vutte ‘‘aññathātipi me no’’ti vadati. Tato ‘‘tividhenapi na hoti, kiṃ te laddhī’’ti vutte ‘‘notipi me no’’ti vadati. Tato ‘‘kiṃ no no te laddhī’’ti vutte ‘‘no notipi me no’’ti vadati. Evaṃ vikkhepameva āpajjati, ekamekasmimpi pakkhe na tiṭṭhati. Tato ‘‘atthi paro loko’’tiādinā puṭṭhopi evameva vikkhipati, na ekasmiṃ pakkhe tiṭṭhati. So vuttappakāro amarāvikkhepo etesamatthīti amarāvikkhepikā.

Nanu cāyaṃ sabbopi amarāvikkhepiko kusalādayo dhamme paralokatthikādīni ca yathābhūtaṃ anavabujjhamāno tattha tattha pañhaṃ puṭṭho pucchāya vikkhepanamattaṃ āpajjati, tassa kathaṃ diṭṭhigatikabhāvo. Na hi avattukāmassa viya pucchitaṃ ajānantassa vikkhepakaraṇamattena diṭṭhigatikatā yuttāti? Vuccate – na heva kho pucchāya vikkhepakaraṇamattena tassa diṭṭhigatikatā, atha kho micchābhinivesavasena sassatābhinivesato. Micchābhiniviṭṭhoyeva hi puggalo mandabuddhitāya kusalādidhamme paralokatthikādīni ca yāthāvato asampaṭipajjamāno attanā aviññātassa atthassa paraṃ viññāpetuṃ asakkuṇeyyatāya musāvādādibhayena ca vikkhepaṃ āpajjatīti. Tathā ca vuttaṃ ‘‘satteva ucchedadiṭṭhiyo, sesā sassatadiṭṭhiyo’’ti. Atha vā puññapāpānaṃ tabbipākānañca anavabodhena asaddahanena ca tabbisayāya pucchāya vikkhepakaraṇaṃyeva sundaranti khantiṃ ruciṃ uppādetvā abhinivisantassa uppannā visuṃyeva cesā ekā diṭṭhi sattabhaṅgadiṭṭhi viyāti daṭṭhabbaṃ. Tatoyeva ca vuttaṃ ‘‘pariyantarahitā diṭṭhigatikassa diṭṭhi ceva vācā cā’’ti.

Adhiccasamuppannikāti ettha adhicca yadicchakaṃ yaṃ kiñci kāraṇaṃ vinā samuppanno attā ca loko cāti dassanaṃ adhiccasamuppannaṃ. Attalokasaññitānañhi khandhānaṃ adhiccuppattiākārārammaṇaṃ dassanaṃ tadākārasannissayavasena pavattito tadākārasahacaritatāya ca adhiccasamuppannanti vuccati yathā ‘‘mañcā ghosanti, kuntā pacarantī’’ti ca. Taṃ etesamatthīti adhiccasamuppannikā.


1.62) 这样所说的有边无边的见解是以边界为基础的，属于见解的见解与言辞的见解。“无论如何，对我来说都没有”这类各种各样的言辞是对他人言辞的抛弃，因而是对无死的见解或言辞的抛弃，这被称为无死的抛弃。或者说，抛弃无死的见解或言辞的抛弃，这被称为无死的抛弃者。或者说，无死是指鱼类，因其在水中游动时无法被捕获，因此这一见解在一种性质中不断游动，无法被抓住，这被称为无死的抛弃。此人无论被问到“这是善法”或“这是恶法”，都不会作任何解释。当被问到“这是善法”时，他会说“无论如何，对我来说都没有”。然后当被问到“什么是恶法”时，他会说“如此也没有”。当被问到“有什么不同”时，他会说“不同也没有”。然后当被问到“即使有三种情况，也不会有什么，你有什么得到的？”时，他会说“也没有”。然后当被问到“那么你没有得到什么？”时，他会说“没有，没有”。因此，他总是陷入抛弃的状态，任何一方都无法坚持。然后当被问到“是否有另一个世界”时，他也会如此抛弃，无法坚持在任何一方。因此，这种描述的无死抛弃者被称为无死的抛弃。
难道这个无死的抛弃者不是所有的善法等，因而在他所处的世界中，对于他所问的各种问题，都是以抛弃的方式回应，而不是以真实的理解来回应吗？因此，是否因为无法避免而被问到的，抛弃的性质就被视为见解的性质呢？这样说是正确的——并非仅仅因为抛弃的性质就能被视为见解的性质，而是因为错误的执着而导致了永恒的执着。因为被错误执着的人因愚钝而对善法等的理解不够深刻，无法如实地向他人解释，因此他会因无知而陷入抛弃的状态。因此，如此说：“众生有断灭的见解，其余则有永恒的见解”。或者说，由于对善恶的因果法则的不了解和不信，因而在问及时仅仅是抛弃的状态，因而在他内心深处产生了对某种见解的执着。
因此，正如所说的“无边无边的见解与言辞”一样。
“因缘生起”在这里是指因缘所生的任何事物，因而是指“自我与世界”的见解。对于那些以自我为中心的五蕴的因缘所生的见解，是根据其所依赖的性质而被称为因缘生起，正如“床在响动，犁头在前进”一样。这被称为因缘生起。


Saññīvādāti saññī vādo etesamatthīti saññīvādā ‘‘buddhaṃ assa atthīti buddho’’ti yathā. Atha vā saññīti pavatto vādo saññīsahacaraṇanayena. Saññī vādo yesaṃ te saññīvādā. ‘‘Rūpī attā hoti arogo paraṃ maraṇā, saññīti naṃ paññapenti, arūpī attā hoti, rūpī ca arūpī ca attā hoti, neva rūpī nārūpī ca attā hoti. Antavā attā hoti, anantavā attā hoti, antavā ca anantavā ca attā hoti, nevantavā nānantavā attā hoti. Ekattasaññī attā hoti, nānattasaññī attā hoti. Parittasaññī attā hoti, appamāṇasaññī attā hoti. Ekantasukhī attā hoti, ekantadukkhī attā hoti. Sukhadukkhī attā hoti, adukkhamasukhī attā hoti arogo paraṃ maraṇā, saññīti naṃ paññapentī’’ti (dī. ni. 1.76) evaṃ soḷasavidhena vibhattavādānametaṃ adhivacanaṃ.

Asaññīvādā nevasaññīnāsaññīvādā ca saññīvāde vuttanayeneva veditabbā. Kevalañhi ‘‘saññī attā’’ti gaṇhantānaṃ vasena saññīvādā vuttā, ‘‘asaññī’’ti ca ‘‘nevasaññīnāsaññī’’ti ca gaṇhantānaṃ vasena asaññīvādā ca nevasaññīnāsaññīvādā ca vuttāti veditabbā. Tattha asaññīvādā ‘‘rūpī attā hoti arogo paraṃ maraṇā, asaññīti naṃ paññapenti, arūpī attā hoti, rūpī ca arūpī ca attā hoti, neva rūpī nārūpī attā hoti. Antavā attā hoti, anantavā attā hoti, antavā ca anantavā ca attā hoti, nevantavā nānantavā attā hoti arogo paraṃ maraṇā, asaññīti naṃ paññapentī’’ti evaṃ aṭṭhavidhena vibhattā. Nevasaññīnāsaññīvādāpi evameva ‘‘rūpī attā hoti arogo paraṃ maraṇā, nevasaññīnāsaññīti naṃ paññapentī’’tiādinā (dī. ni. 1.82) aṭṭhavidhena vibhattāti veditabbā.

Ucchedavādāti ‘‘ayaṃ attā rūpī cātumahābhūtiko mātāpettikasambhavo kāyassa bhedā ucchijjati vinassati, na hoti paraṃ maraṇā’’ti (dī. ni. 1.85) evamādinā nayena pavattaṃ ucchedadassanaṃ ucchedo sahacaraṇanayena. Ucchedo vādo yesaṃ te ucchedavādā, ucchedavādo vā etesamatthīti ucchedavādā, ucchedaṃ vadantīti vā ucchedavādā.

Diṭṭhadhammanibbānavādāti ettha diṭṭhadhammo nāma dassanabhūtena ñāṇena upaladdhadhammo, paccakkhadhammoti attho. Tattha tattha paṭiladdhattabhāvassetaṃ adhivacanaṃ. Diṭṭhadhamme nibbānaṃ diṭṭhadhammanibbānaṃ, imasmiṃyeva attabhāve dukkhavūpasamanti attho. Taṃ vadantīti diṭṭhadhammanibbānavādā. Te pana ‘‘yato kho bho ayaṃ attā pañcahi kāmaguṇehi samappito samaṅgībhūto paricāreti, ettāvatā kho bho ayaṃ attā paramadiṭṭhadhammanibbānappatto hotī’’ti (dī. ni. 

Saññīvādāti saññī vādo etesamatthīti saññīvādā ‘‘buddhaṃ assa atthīti buddho’’ti yathā。或者说，saññīti所述的见解是通过saññīsahacaraṇanayena的方式。saññī vādo是那些saññīvādā的。 ‘‘色是自我，健康是自我，超越死亡，saññīti将其称为，自我有色，自我也有无色，自我既不是有色也不是无色。自我有边，自我无边，自我既有边也无边，自我既不是有边也不是无边。自我有一体的感觉，自我有多体的感觉。自我有小的感觉，自我有大的感觉。自我完全快乐，自我完全痛苦。自我有快乐与痛苦，自我有无痛苦的快乐，健康是自我，超越死亡，saññīti将其称为’’（《长部》1.76）这样十六种分类的见解。
Asaññīvādā nevasaññīnāsaññīvādā也应当根据saññīvāde所述的方式来理解。因为仅仅是“saññī attā”被认为是saññīvādā，而“asaññī”和“nevasaññīnāsaññī”被认为是作为asaññīvādā和nevasaññīnāsaññīvādā来理解。这里的asaññīvādā是“色是自我，健康是自我，超越死亡，asaññīti将其称为，自我有色，自我也有无色，自我既不是有色也不是无色。自我有边，自我无边，自我既有边也无边，自我既不是有边也不是无边，健康是自我，超越死亡，asaññīti将其称为”这样八种分类。nevasaññīnāsaññīvādā也是如此，“色是自我，健康是自我，超越死亡，nevasaññīnāsaññīti将其称为”这样八种分类。
Ucchedavādāti “这个自我有色，因四大元素而生，父母所生，身体的破裂会被毁灭，不再存在，超越死亡”这样的话所说的ucchedadassana是基于ucca的。ucchedo vādo是那些ucchedavādā，ucchedavādo也是这个意义的ucchedavādā，ucchedaṃ vadantīti vā ucchedavādā。
Diṭṭhadhammanibbānavādāti 在这里，diṭṭhadhammo是指通过见解所获得的知识，直接可见的法。这里是指在不同情况下获得的状态。diṭṭhadhamme nibbānaṃ是指diṭṭhadhammanibbānaṃ，在这个身体中，意指痛苦的止息。这样说的是diṭṭhadhammanibbānavādā。他们说：“因为这个自我被五种欲望所包围，完全结合，因此这个自我达到了最高的diṭṭhadhammanibbān。”（《长部》）

1.94) evamādinā nayena diṭṭheva dhamme nibbānaṃ paññapenti. Te hi mandhātukāmaguṇasadise mānusake kāmaguṇe, paranimmitavasavattidevarājassa kāmaguṇasadise dibbe ca kāmaguṇe upagatānaṃ diṭṭheva dhamme nibbānappattiṃ vadanti.

Vibhajjavādīti verañjakaṇḍe āgatanayeneva venayikādibhāvaṃ vibhajja vadatīti vibhajjavādī.

Tattha hi bhagavatā ‘‘ahañhi, brāhmaṇa, vinayāya dhammaṃ desemi rāgassā’’tiādiṃ vatvā ‘‘no ca kho yaṃ tvaṃ sandhāya vadesī’’tiādinā verañjabrāhmaṇassa attano venayikādibhāvo vibhajja vuttoti. Apica somanassādīnaṃ cīvarādīnañca sevitabbāsevitabbabhāvaṃ vibhajja vadatīti vibhajjavādī, sassatucchedavāde vā vibhajja vadatīti vibhajjavādī, ‘‘sassato attā ca loko cā’’tiādīnaṃ ṭhapanīyānaṃ pañhānaṃ ṭhapanato rāgādikhayasaṅkhātassa sassatassa rāgādikāyaduccaritādiucchedassa vacanato vibhajjavādī, sassatucchedabhūte ubho ante anupaggamma majjhimapaṭipadābhūtassa paṭiccasamuppādassa desanato vibhajjavādī, bhagavā. Parappavādaṃ maddantoti tasmiṃ tatiyasaṅgītikāle uppannaṃ vādaṃ, tato paṭṭhāya yāva saddhammantaradhānā āyatiṃ uppajjanakavādañca sandhāya vuttaṃ. Tasmiñhi samāgame ayaṃ thero yāni ca tadā uppannāni vatthūni, yāni ca āyatiṃ uppajjissanti, sabbesampi tesaṃ paṭibāhanatthaṃ satthārā dinnanayavaseneva tathāgatena ṭhapitamātikaṃ vibhajanto sakavāde pañca suttasatāni, paravāde pañcāti suttasahassaṃ āharitvā tadā uppannavādassa maddanato parappavādamaddanaṃ āyatiṃ uppajjanakavādānaṃ paṭisedhanalakkhaṇabhāvato āyatiṃ paṭisedhalakkhaṇaṃ kathāvatthuppakaraṇaṃ akāsi.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Tatiyasaṅgītikathāvaṇṇanā samattā.

Ācariyaparamparakathāvaṇṇanā

‘‘Kenābhata’’nti imaṃ pañhaṃ visajjentena jambudīpe tāva ācariyaparamparā yāva tatiyasaṅgīti, tāva dassetvā idāni sīhaḷadīpe ācariyaparamparaṃ dassetuṃ ‘‘tatiyasaṅgahato pana uddha’’ntiādi āraddhaṃ. Imaṃ dīpanti imaṃ tambapaṇṇidīpaṃ. Kañci kālanti kismiñci kāle. Porāṇāti aṭṭhakathācariyā. Bhaddanāmoti bhaddasālatthero. Nāmassa ekadesenapi hi vohāro dissati ‘‘devadatto datto’’ti yathā. Āguṃ na karontīti nāgā. Vinayapiṭakaṃ vācayiṃsūti sambandho. Tambapaṇṇiyāti bhummavacanaṃ. Nikāye pañca vācesunti vinayābhidhammavajje dīghanikāyādike pañca nikāye ca vācesuṃ. Satta ceva pakaraṇeti dhammasaṅgaṇīvibhaṅgādike satta abhidhammappakaraṇe ca vācesunti attho. Asani viya siluccaye kilese medhati hiṃsatīti medhā, khippaṃ gahaṇadhāraṇaṭṭhena vā medhā, paññā, sā etassa atthīti medhāvī. Tipeṭakoti tīṇi piṭakāni etassa atthīti tipeṭako, tepiṭakoti vuttaṃ hoti, tipiṭakapariyattidharoti attho. Tārakānaṃ rājāti tārakarājā, candimā. Atirocathāti ativiya virocittha. Pupphanāmoti mahāpadumatthero. Saddhammavaṃsakovidoti saddhammatantiyā kovido. Pupphanāmoti sumanatthero. Jambudīpe patiṭṭhitoti sumanatthero kira ekasmiṃ samaye sīhaḷadīpamhi sāsane osakkamāne jambudīpaṃ gantvā uggaṇhitvā sāsanaṃ anurakkhanto tattheva patiṭṭhāsi. Maggakovidāti saggamaggamokkhamaggesu kovidā.


1.94) 这样所说的，见到的法中涅槃被称为。因为他们像愚者一样对待人间的欲乐，像天神王的欲乐一样，因而对那些获得了欲乐的天神们，他们称之为见到的法中涅槃的获得。
Vibhajjavādīti 是指根据verañjakaṇḍe所说的方式，分开地讲述venayikādibhāva。因为在这里，佛陀说：“我啊，婆罗门，讲授法是为了离开贪欲”，并且说：“你所指的不是这个”，因此是对verañjabrahmā的自我venayikādibhāva的分开讲述。再者，关于愉悦等的袈裟等应当被接受或不接受的状态，分开地讲述；关于“有常有断”的说法，分开地讲述；关于“有常的自我和世界”的问题，因而关于贪欲等的痛苦的永恒与断灭的说法，分开地讲述；关于常与断的两者都不涉及的中道的教义，因而分开地讲述，佛陀。关于他人说法的抑制，这在第三次集会上出现的说法，从那时起直到正法消失为止，关于永恒的出现的说法被提及。在那次集会上，这位长老所讲述的那些当时出现的内容，以及将来会出现的内容，都是为了阻止这些而由教主所设定的，分开地讲述了五百部经，关于他人说法的五千部经，因而为了阻止当时出现的说法而进行的抑制，因而进行了关于抑制的讲述。
因此，在《普遍清净的戒律论》中，关于戒律的阐述。
第三次集会的阐述已完成。
关于传承的阐述。
“是谁的教导？”在这个问题被解决时，直到第三次集会，传承在扬州的显示，现在为了在斯里兰卡显示传承，开始讲述“在这一聚集中”。这个岛是指这个Tambapaṇṇidīpa（斯里兰卡）。任何时候。在古老的注释师们。Bhaddanāmo是bhaddasālatthero。因为在名字的一部分中，确实可以看到“devadatto datto”的说法。没有行动的意思是指蛇。与戒律经典相关。Tambapaṇṇiyā是指地名。关于五部经典的说法是指在戒律、阿毗达摩等方面的五部经典。七个内容是指关于法的汇集与详细分类等七个阿毗达摩的内容。像雷电一样，智慧能够消灭烦恼，智慧迅速获取，或智慧是指智慧的意思，这就是智慧的含义。Tipeṭakoti是指三部经典的意思，tepiṭakoti是指被称为的意思，tipiṭakapariyattidharoti是指持有三部经典的意思。Tārakānaṃ rājāti是指星星之王，月亮。过于明亮的意思是过于光辉。Pupphanāmoti是指mahāpadumatthero。Saddhammavaṃsakovidoti是指对正法的熟悉。Pupphanāmoti是指sumanatthero。Jambudīpe patiṭṭhitoti是指sumanatthero在某个时候在斯里兰卡的教法衰落时，前往Jambudīpa（印度）学习并保护教法，便在那儿安住。Maggakovidāti是指对天道、解脱道的熟悉。


Bhāraṃkatvāti tesaṃ tesaṃ bhikkhūnaṃ sāsanaṃ bhāraṃ katvā, paṭibaddhaṃ katvāti attho. ‘‘Te te bhikkhū tattha tattha pesesī’’ti saṅkhepato vuttamevatthaṃ vitthāretvā dassento āha ‘‘majjhantikattheraṃ kasmīragandhāraraṭṭhaṃ pesesī’’tiādi. Mahiṃsakamaṇḍalanti andhakaraṭṭhaṃ vadanti. Vanavāsinti vanavāsiraṭṭhaṃ. Attā pañcamo etesanti attapañcamā, taṃ taṃ disābhāgaṃ pañca pañceva bhikkhū agamaṃsūti vuttaṃ hoti.

Idāni tattha tattha gatānaṃ therānaṃ kiccānubhāvaṃ dassetukāmo majjhantikattherassa gataṭṭhāne kiccaṃ tāva dassento ‘‘tena kho pana samayena kasmīragandhāraraṭṭhe’’tiādimāha. Karakavassanti himapātanakavassaṃ. Harāpetvāti udakoghena harāpetvā. Aravāḷadahapiṭṭhiyanti aravāḷadahassa udakapiṭṭhiyaṃ. Chinnabhinnapaṭadharoti satthakena chinnaṃ raṅgena bhinnaṃ vaṇṇavikāramāpannaṃ paṭaṃ dhāretīti chinnabhinnapaṭadharo. Atha vā satthakena chinnānaṃ gihivatthavisabhāgānaṃ kāsāvānaṃ dhāraṇato chinnabhinnapaṭadharo. Bhaṇḍūti muṇḍako. Kāsāvavasanoti kāsāvavatthanivattho. Makkhaṃ asahamānoti theraṃ paṭicca attano santāne uppannaṃ paresaṃ guṇamakkhanalakkhaṇaṃ makkhaṃ asahamāno sandhāretuṃ adhisahituṃ vūpasametuṃ asakkonto. Bhiṃsanakānīti bheravārammaṇāni. Tāni dassetuṃ ‘‘tato tato bhusā vātā vāyantī’’tiādimāha. Bhusā vātāti rukkhabhedanapabbatakūṭanipātanasamatthā balavavātā. Asaniyo phalantīti asaniyo bhijjanti, patantīti vuttaṃ hoti. Paharaṇavuṭṭhiyoti anekappakārā āvudhavuṭṭhiyo. Niddhamathāti gahetvā apanetha. Bhiṃsanakanti nāgarājassa kāyikavācasikapayogajanitabhayanimittaṃ vippakāraṃ.

Me bhayabheravaṃ janetuṃ paṭibalo na assa na bhaveyyāti sambandho. Tattha bhayabheravaṃ nāma khuddānukhuddakaṃ bhayaṃ. Atha vā bhayanti cittutrāsabhayaṃ, paṭighabhayassetaṃ adhivacanaṃ. Bheravanti bhayajanakamārammaṇaṃ. Sacepi tvaṃ mahiṃ sabbanti sacepi tvaṃ mahānāga sabbaṃ mahiṃ samuddena saha sasamuddaṃ pabbatena saha sapabbataṃ ukkhipitvā mamūpari mayhaṃ sīsopari khipeyyāsīti attho. Me bhayabheravaṃ janetuṃ neva sakkuṇeyyāsīti sambandho. Aññadatthūti ekaṃsena. Tavevassa vighāto uragādhipāti uragānaṃ nāgānaṃ adhipati rāja tava eva vighāto dukkhaṃ vihiṃsā assa bhaveyyāti attho.

Dhammiyā kathāya sandassetvātiādīsu taṅkhaṇānurūpāya dhammadesanāya diṭṭhadhammasamparāyikaṃ atthaṃ sandassetvā kusale dhamme samādapetvā gaṇhāpetvā tattha ca naṃ samuttejetvā saussāhaṃ katvā tāya ca saussāhatāya aññehi ca vijjamānaguṇehi sampahaṃsetvā tosetvāti attho. Therena kataṃ nāgānusāsanaṃ dassento ‘‘athāyasmā’’tiādimāha. Tattha ito uddhaṃ yathā pureti yathā tumhe ito pure saddhammasavanuppattivirahitakāle parassa kodhaṃ uppādayittha, idāni ito paṭṭhāya uddhaṃ anāgate kodhañca mā janayittha, vijātamātuyāpi putte sinehacchedanaṃ sabbavināsamūlakaṃ sassaghātakañca mā karitthāti attho. Sukhakāmā hi pāṇinoti ettha hi-saddo kāraṇopadese, yasmā sabbe sattā sukhakāmā, tasmā hitasukhaupacchedakaraṃ sassaghātañca mā karothāti vuttaṃ hoti.


1.94) 这被称为“承载”，是指这些比丘们承担了教法的重担，已被约束。 “这些比丘在这里那里被派遣”，简要地说，接下来详细说明：“中部的长老被派往Kasmīragandhāra国”等等。Mahiṃsakamaṇḍalanti被称为暗黑之国。Vanavāsinti是指森林之国。自我为第五者，这被称为自我为第五，五个比丘在各个方向上前往。
现在，为了显示那些长老们在这里那里所做的工作，首先说明中部长老所去之处的工作：“那时在Kasmīragandhāra国”等等。Karakavassanti是指雪山之雨。Harāpetvāti是指被水流带走。Aravāḷadahapiṭṭhiyanti是指在Aravāḷa的水面上。Chinnabhinnapaṭadharoti是指以法器为基础的，持有被割裂的布，因而被称为持有割裂的布。或者说，是指由于持有被割裂的家居衣物的袈裟，因而被称为持有割裂的布。Bhaṇḍūti是指光头。Kāsāvavasanoti是指穿着袈裟的。Makkhaṃ asahamānoti是指对长老而言，无法忍受因自身的后代而生起的他人的缺点的特征，无法抑制、忍耐或平息。Bhiṃsanakānīti是指恐怖的对象。为了展示这些，“从这里到那里强风吹来”等等。Bhusā vātāti是指能够打破树木、山峰的强风。Asaniyo phalantīti是指雷电破裂，落下。Paharaṇavuṭṭhiyoti是指各种武器的攻击。Niddhamathāti是指抓住后放下。Bhiṃsanakanti是指因龙王的身体、言辞而产生的恐惧的原因。
我对恐惧的恐怖无法产生，无法存在的相关性。在这里，恐惧的恐怖是指小的或大的恐惧。或者说，恐惧是心中产生的恐惧，反击的恐惧是指这个意思。Bheravanti是指产生恐惧的对象。如果你是大龙，能够将所有海洋与山丘一起抛到我头上，那就是我的意思。关于我对恐惧的恐怖无法产生，无法存在的相关性。其他的意思是指一部分。你的痛苦是指蛇的王者，你的痛苦会造成痛苦。
通过法的讲述显示出，因而在那一时刻，适合的法的教导显示出，见法的意义，鼓励善法，将其抓住并引导，使其在那时被激励，因而通过这种激励，其他的存在的优点也能被满足，因而是这个意思。为了显示长老所做的教导，接下来提到：“因此，尊者……”在这里，从这里向上，正如你们在此之前的时刻，没有正法的到来，曾激起他人的愤怒，现在从这里开始向上，不要再生起未来的愤怒，甚至对已出生的孩子也不要造成伤害，彻底消灭所有的伤害。因为所有众生都渴望快乐，所以在这里“hi”字是因果的提示，因为所有众生都渴望快乐，因此不应造成对他人的伤害和破坏。


Yathānusiṭṭhanti yaṃ yaṃ anusiṭṭhaṃ yathānusiṭṭhaṃ, anusiṭṭhaṃ anatikkamma vā yathānusiṭṭhaṃ, therena dinnovādaṃ anatikkammāti vuttaṃ hoti. Dhammābhisamayo ahosīti paṭhamamaggaphalādhigamo ahosīti vadanti. Kulasatasahassanti iminā purisānaṃ satasahassaṃ dasseti. Kasmīragandhārāti kasmīragandhāraraṭṭhavāsino. Kāsāvapajjotāti bhikkhūnaṃ nivatthapārutakāsāvavatthehi obhāsitā. Isivātapaṭivātāti bhikkhūnaṃ nivāsanapārupanavātena ceva hatthapādānaṃ samiñjanapasāraṇādivātena ca samantato bījiyamānā ahesuṃ. Duṭṭhanti kupitaṃ. Bandhanāti saṃsārabandhanato.

Dhammacakkhunti heṭṭhāmaggattaye ñāṇaṃ. Keci panettha ‘‘paṭhamamaggañāṇameva te paṭilabhiṃsū’’ti vadanti. Codetvā devadūtehīti (ma. ni. aṭṭha. 3.263 ādayo) devadūtasuttantadesanāvasena (ma. ni. 

Yathānusiṭṭhanti yaṃ yaṃ anusiṭṭhaṃ yathānusiṭṭhaṃ，anusiṭṭhaṃ anatikkamma vā yathānusiṭṭhaṃ，therena dinnovādaṃ anatikkammāti vuttaṃ hoti。Dhammābhisamayo ahosīti paṭhamamaggaphalādhigamo ahosīti vadanti。Kulasatasahassanti iminā purisānaṃ satasahassaṃ dasseti。Kasmīragandhārāti kasmīragandhāraraṭṭhavāsino。Kāsāvapajjotāti bhikkhūnaṃ nivatthapārutakāsāvavatthehi obhāsitā。Isivātapaṭivātāti bhikkhūnaṃ nivāsanapārupanavātena ceva hatthapādānaṃ samiñjanapasāraṇādivātena ca samantato bījiyamānā ahesuṃ。Duṭṭhanti kupitaṃ。Bandhanāti saṃsārabandhanato。
Dhammacakkhunti heṭṭhāmaggattaye ñāṇaṃ。Keci panettha ‘‘paṭhamamaggañāṇameva te paṭilabhiṃsū’’ti vadanti。Codetvā devadūtehīti（《中部》 3.263 等） devadūtasuttantadesanāvasena。


3.261 ādayo) daharakumāro jarājiṇṇasatto gilānasatto kammakāraṇā kammakāraṇikā vā matasattoti imehi pañcahi devadūtehi codetvā ovaditvā, saṃvegaṃ uppādetvāti attho. Daharakumārādayo hi tattha ‘‘devadūtā’’ti vuccanti. Tathā hi daharakumāro atthato evaṃ vadati nāma ‘‘passatha bho mayhampi tumhākaṃ viya hatthapādā atthi, sake panamhi muttakarīse palipanno, attano dhammatāya uṭṭhahitvā nahāyituṃ na sakkomi, ‘ahaṃ kiliṭṭho, nahāpetha ma’nti vattumpi na sakkomi, jātitomhi aparimuttatāya ediso jāto, na kho panāhameva, tumhepi jātito aparimuttāva. Yatheva hi mayhaṃ, evaṃ tumhākampi jāti āgamissati, iti tassā pure āgamanāva kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenesa devadūto nāma jāto.

Jarājiṇṇasattopi atthato evaṃ vadati nāma ‘‘passatha bho ahampi tumhe viya taruṇo ahosiṃ ūrubalabāhubalajavasampanno, tassa me tā balajavasampattiyo antarahitā, hatthapādā hatthapādakiccañca na karonti, jarāyamhi aparimuttatāya ediso jāto, na kho panāhameva, tumhepi jarāya aparimuttāva. Yatheva hi mayhaṃ, evaṃ tumhākampi jarā āgamissati, iti tassā pure āgamanāva kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenesa devadūto nāma jāto.

Gilānasattopi atthato evaṃ vadati nāma ‘‘passatha bho ahampi tumhe viya nirogo ahosiṃ, somhi etarahi byādhinā abhihato sake muttakarīse palipanno, uṭṭhātumpi na sakkomi, vijjamānāpi me hatthapādā hatthapādakiccaṃ na karonti, byādhitomhi aparimuttatāya ediso jāto, na kho panāhameva, tumhepi byādhito aparimuttāva. Yatheva hi mayhaṃ, evaṃ tumhākampi byādhi āgamissati, iti tassa pure āgamanāva kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenesa devadūto nāma jāto.

Kammakāraṇā kammakāraṇikā vā catuttho devadūtoti veditabbā. Tattha kammakāraṇapakkhe dvattiṃsa tāva kammakāraṇā atthato evaṃ vadanti nāma ‘‘mayaṃ nibbattamānā na rukkhe vā pāsāṇe vā nibbattāma, tumhādisānaṃ sarīre nibbattāma, iti amhākaṃ pure nibbattitova kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenetā devadūtā nāma jātā. Kammakāraṇikāpi atthato evaṃ vadanti nāma ‘‘mayaṃ dvattiṃsa kammakāraṇā karontā na rukkhādīsu karoma, tumhādisesu sattesuyeva karoma, iti amhākaṃ tumhesu pure kammakāraṇākāraṇatova kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenetepi devadūtā nāma jātā.

Matakasattopi atthato evaṃ vadati nāma ‘‘passatha bho maṃ āmakasusāne chaḍḍitaṃ uddhumātakādibhāvaṃ pattaṃ, maraṇatomhi aparimuttatāya ediso jāto, na kho panāhameva, tumhepi maraṇato aparimuttāva. Yatheva hi mayhaṃ, evaṃ tumhākampi maraṇaṃ āgamissati, iti tassa pure āgamanāva kalyāṇaṃ karothā’’ti. Tenesa devadūto nāma jāto. Tasmā daharakumārādayo ettha ‘‘devadūtā’’ti veditabbā.

Anamataggiyanti anamataggasaṃyuttaṃ (saṃ. ni. 

3.261等）年轻人、衰老者、病人、行刑者或被行刑者、死者，这五种天使警告和教诲，产生厌离之意。年轻人等在这里被称为"天使"。因此，年轻人实际上是这样说的："看啊，我也像你们一样有手脚，但我陷入了大小便中，无法自己起来洗澡，也无法说'我脏了，请帮我洗澡'，我因为无法摆脱出生而变成这样，不仅是我，你们也无法摆脱出生。正如我一样，你们也将面临出生，因此在它到来之前要行善。"因此他被称为天使。
衰老者实际上是这样说的："看啊，我也曾像你们一样年轻，有大腿力量、手臂力量和速度，但那些力量和速度都消失了，手脚无法发挥作用，我因为无法摆脱衰老而变成这样，不仅是我，你们也无法摆脱衰老。正如我一样，你们也将面临衰老，因此在它到来之前要行善。"因此他被称为天使。
病人实际上是这样说的："看啊，我也曾像你们一样健康，但现在我被疾病击倒，陷入了大小便中，无法起身，虽然我有手脚但无法发挥作用，我因为无法摆脱疾病而变成这样，不仅是我，你们也无法摆脱疾病。正如我一样，你们也将面临疾病，因此在它到来之前要行善。"因此他被称为天使。
行刑或被行刑者被视为第四个天使。在行刑方面，三十二种刑罚实际上是这样说的："我们出现时不是出现在树木或石头上，而是出现在像你们这样的身体上，因此在我们出现之前要行善。"因此它们被称为天使。行刑者实际上是这样说的："我们执行三十二种刑罚时不是在树木等上执行，而是在像你们这样的众生身上执行，因此在我们对你们执行刑罚之前要行善。"因此他们也被称为天使。
死者实际上是这样说的："看啊，我被丢弃在墓地里，变成了膨胀等状态，我因为无法摆脱死亡而变成这样，不仅是我，你们也无法摆脱死亡。正如我一样，你们也将面临死亡，因此在它到来之前要行善。"因此他被称为天使。所以年轻人等在这里被称为"天使"。
Anamataggiyanti指无始相应（《相应部》）

2.124). Dhammāmataṃ pāyesīti lokuttaradhammāmataṃ pānaṃ paṭilābhakaraṇavasena pāyesīti attho. Samadhikānīti sahādhikāni. Sahattho hettha saṃsaddo. Isīti sīlakkhandhādayo dhammakkhandhe esi gavesi pariyesīti isīti vuccati. Pañca raṭṭhānīti pañcavidhacīnaraṭṭhāni. Himavantaṃ gantvā dhammacakkappavattanaṃ pakāsento yakkhasenaṃ pasādayīti yojetabbaṃ.

Tena ca samayenāti tasmiṃ samaye tesaṃ gamanato pubbabhāgakāle. Laddhaṃ bhavissatīti vessavaṇasantikā laddhaṃ bhavissati. Vegasāti vegena. Samantato ārakkhaṃ ṭhapesīti ‘‘ito paṭṭhāya mā pavisantū’’ti adhiṭṭhānavasena samantā ārakkhaṃ ṭhapesi. Aḍḍhuḍḍhāni sahassānīti aḍḍhena catutthāni aḍḍhuḍḍhāni, atirekapañcasatāni tīṇi sahassānīti vuttaṃ hoti. Diyaḍḍhasahassanti aḍḍhena dutiyaṃ diyaḍḍhaṃ, atirekapañcasataṃ ekaṃ sahassanti attho. Soṇuttarāti soṇo ca uttaro ca soṇuttarā. Niddhametvānāti palāpetvāna. Adesisunti adesayuṃ.

Ajjhiṭṭhoti āṇatto. Puna dānīti ettha dānīti nipātamattaṃ, puna āgaccheyyāma vā na vāti attho. Rājagahanagaraparivattakenāti rājagahanagaraṃ parivajjetvā tato bahi taṃ padakkhiṇaṃ katvā gatamaggena gamanena vā. Idāni theramātuyā veṭisanagare nivāsakāraṇaṃ dassetuṃ tassa nagarassa tassā jātibhūmibhāvaṃ therassa ca aṭṭhuppattiṃ dassento ‘‘asoko kira kumārakāle’’tiādimāha.

Ayaṃ panettha anupubbikathā – pubbe kira moriyavaṃse jātassa candaguttassa nāma rañño putto bindusāro nāma kumāro pitu accayena pāṭaliputtamhi nagare rājā ahosi. Tassa dve puttā saudariyā ahesuṃ, tesaṃ ekūnasatamattā vemātikabhātaro ahesuṃ. Rājā pana tesaṃ sabbajeṭṭhakassa asokakumārassa uparajjaṭṭhānañca avantiraṭṭhañca datvā athekadivasaṃ attano upaṭṭhānaṃ āgataṃ disvā ‘‘tāta, uparāja, tava raṭṭhaṃ gantvā tattha ujjenīnagare vasāhī’’ti āṇāpesi. So pitu vacanena taṃ ujjeniṃ gacchanto antarāmagge veṭisagirinagare veṭisanāmakassa seṭṭhissa ghare nivāsaṃ upagantvā tassa seṭṭhissa dhītaraṃ lakkhaṇasampannaṃ yobbanappattaṃ veṭisagiriṃ nāma kumāriṃ disvā tāya paṭibaddhacitto mātāpitūnaṃ kathāpetvā taṃ tehi dinnaṃ paṭilabhitvā tāya saddhiṃ saṃvāsaṃ kappesi. Sā tena saṃvāsena sañjātagabbhā hutvā tato ujjeniṃ nītā mahindakumāraṃ janayi. Tato vassadvaye atikkante saṅghamittañca dhītaraṃ upalabhitvā uparājena saddhiṃ tattha vasati. Uparājassa pana pitā bindusāro maraṇamañce nipanno puttaṃ asokakumāraṃ saritvā taṃ pakkosāpetuṃ ujjeniṃ manusse pesesi. Te tato ujjeniṃ gantvā asokassa taṃ pavattiṃ ārocesuṃ. Tesaṃ vacanena so pitu santikaṃ turitagamanenāgacchanto antarāmagge veṭisagirinagaramhi puttadāre ṭhapetvā pitu santakaṃ pāṭaliputtanagaraṃ gantvā gatasamanantarameva kālakatassa pituno sarīrakiccaṃ kārāpetvā tato ekūnasatamatte vemātikabhātaro ca ghātāpetvā vihatakaṇṭako hutvā tattha chattaṃ ussāpetvā abhisekaṃ gaṇhi. Tadāpi theramātā dārake rañño santikaṃ pesetvā sayaṃ tattheva veṭisagirinagare vasi. Tena vuttaṃ ‘‘sā tassa mātā tena samayena ñātighare vasī’’ti.


2.124) 这是指“法之饮”，是指通过获得超凡的法而获得的饮。Samadhikānīti是指有共同的利益。Sahattho在这里的意思是有共同的利益。Isīti是指寻求道德等法的法。Pañca raṭṭhānīti是指五种不同的中国国度。前往Himavanta（喜马拉雅山）时，说明法轮的转动，应该与夜叉一起安慰。
“在那时”，是指他们出发的时间的前半部分。Laddhaṃ bhavissatīti是指在Vessavaṇ的地方将会获得。Vegasāti是指以速度。Samantato ārakkhaṃ ṭhapesīti是指“从这里开始不要让他们进入”，以此为依据建立了四周的防护。Aḍḍhuḍḍhāni sahassānīti是指四分之一的千个，超过五百的三千个。Diyaḍḍhasahassanti是指以四分之一为基础的第二个，超过五百的一个千个。Soṇuttarāti是指红色和更红。Niddhametvānāti是指放开。Adesisunti是指未留下。
Ajjhiṭṭhoti是指命令。Puna dānīti在这里“捐赠”是指只是名词，还是会再来。Rājagahanagaraparivattakenāti是指绕过Rājagahanagara（王宫城市），然后从那里向外转向。现在为了显示长老母亲在Veṭisanagara（维提萨纳城）居住的原因，说明这个城市的出生地和长老的身份，提到“阿索卡在年轻时”。
这里是连贯的叙述——以前在摩利亚王族中，名为Candagutta的国王的儿子名为Bindusāro，因父亲的缘故在Pāṭaliputta（帕塔利普特拉）城中成为国王。他有两个姐妹，和他们有九十九个兄弟。国王把所有的长子阿索卡的上位和Avantira国（阿旺提国）都给了他。有一天，看到他的侍从来访，便命令道：“儿子，副王，你要去你所在的国家，在那里居住在Ujjeni（乌杰尼）城。”他按照父亲的命令去往乌杰尼，途中在Veṭisagiri（维提萨山）的一位富人家中居住，看到那位富人的女儿，年轻美丽，品德优秀，便与她交谈，向父母提起了这件事，得到了他们的同意，与她建立了关系。她因此怀孕，后来被送往乌杰尼生下了Mahindakumāra（马欣达王子）。两年后，看到Sanghamittā（僧伽米塔）女儿，副王与她一起居住。然而副王的父亲Bindusāro在临终时，想起阿索卡王子，便派人去乌杰尼找他。那些人去了乌杰尼，将事情告诉了阿索卡。听到这些话，他便急速赶往父亲身边，途中在Veṭisagiri城中留下了妻子，直接前往Pāṭaliputta城，刚到就为已故父亲的遗体进行了安葬，随后让九十九个兄弟被杀，自己成为了国王，升起了王冠。那时长老母亲也派人去国王那里，她自己便留在了Veṭisagiri城。由此说“她在那时住在亲戚家中”。


Āropesīti paṭipādesi. Amhākaṃ idha kattabbakiccaṃ niṭṭhitanti mātu dassanassa katabhāvaṃ sandhāyāha. Anubhavatu tāva me pitarā pesitaṃ abhisekantiādīsu abhisekapesanādikathā vitthārena uttarato āvi bhavissati. Chaṇatthanti chaṇanimittaṃ, chaṇahetūti attho, sayaṃ chaṇakīḷaṃ akātukāmoti vuttaṃ hoti. Tadā kira devānaṃpiyatisso jeṭṭhamūlamāsapuṇṇamiyaṃ nakkhattaṃ ghosāpetvā ‘‘salilakīḷāchaṇaṃ karothā’’ti amacce āṇāpetvā sayaṃ migavaṃ kīḷitukāmo missakapabbataṃ agamāsi. Missakapabbatanti paṃsupāsāṇamissakattā evaṃladdhanāmaṃ pabbataṃ. Diṭṭhasaccoti anāgāmimaggena paṭividdhasacco, anāgāmiphalaṃ pattoti vuttaṃ hoti. So kira therena attano mātudeviyā desitaṃ dhammaṃ sutvā anāgāmiphalaṃ sacchākāsi, so ca therassa bhāgineyyoti veditabbo. Tathā hi therassa mātudeviyā bhaginī tassā dhītā, tassā ayaṃ putto. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Deviyā bhaginī dhītu, putto bhaṇḍukanāmako;

Therena deviyā dhammaṃ, sutvā desitameva tu;

Anāgāmiphalaṃ patvā, vasi therassa santike’’ti.

Sammāsambuddhena ca tumhe byākatāti bodhimūle eva buddhacakkhunā lokaṃ voloketvā tambapaṇṇidīpaṃ disvā anāgate tassa dīpassa sampattiṃ diṭṭhena sammāsambuddhena ‘‘anāgate mahindo nāma bhikkhu tambapaṇṇidīpaṃ pasādessatī’’ti tumhe byākatā. Tattha tambapaṇṇidīpanti dīpavāsino vuttā. Indriyaparopariyattañāṇaṃ āsayānusayañāṇañca ‘‘buddhacakkhū’’ti vuccati. Tena pana indriyaparoparādiṃ vinā aññaṃ na sakkā daṭṭhunti ‘‘volokento’’ti avatvā ‘‘voloketvā’’ti vuttaṃ. Etamatthanti ‘‘anāgate mahindo nāma bhikkhu tambapaṇṇidīpaṃ pasādessatī’’ti imamatthaṃ.

Veṭisagirimhi rājagaheti deviyā katavihāre. Kālova gamanassa, gacchāma dīpamuttamanti yojetabbaṃ. Idañca tesaṃ parivitakkanidassanaṃ. Paḷināti ākāsaṃ pakkhandiṃsu. Ambareti ākāse. Evamākāsaṃ pakkhanditvā kiṃ te akaṃsūti cetiyapabbate nipatiṃsūti dassento āha ‘‘evamuppatitā therā, nipatiṃsu naguttame’’ti. Idāni tassa pabbatassa patiṭṭhitaṭṭhānaṃ therānañca tattha nipatitaṭṭhānaṃ dassetuṃ ‘‘purato puraseṭṭhassā’’tiādigāthamāha. Puratoti pācīnadisābhāge. Puraseṭṭhassāti anurādhapurasaṅkhātassa puravarassa. Meghasannibheti samantato nīlavaṇṇattā nīlamahāmeghasadise. Sīlakūṭamhīti evaṃnāmake pabbatakūṭe. Haṃsāva nagamuddhanīti pabbatamuddhani haṃsā viya.

Tattha pana patiṭṭhahanto kadā patiṭṭhahīti āha ‘‘evaṃ iṭṭiyādīhi saddhi’’ntiādi. Parinibbānatoti parinibbānavassato taṃ avadhibhūtaṃ muñcitvā tato uddhaṃ dvinnaṃ vassasatānaṃ upari chattiṃsatime vasseti attho gahetabbo. Kathaṃ veditabboti āha ‘‘ajātasattussa hī’’tiādi. Tasmiṃyeva vasseti ettha yasmiṃ saṃvacchare yasmiñca divase bhagavā parinibbuto, tasmiṃ saṃvacchare tasmiṃyeva ca divase vijayakumāro imaṃ dīpamāgatoti vadanti. Vuttañhetaṃ –

‘‘Laṅkāyaṃ vijayasanāmako kumāro,

Otiṇṇo thiramati tambapaṇṇidīpe;

Sālānaṃ yamakaguṇānamantarasmiṃ,

Nibbātuṃ sayitadine tathāgatassā’’ti.


Āropesīti是指建立。Amhākaṃ idha kattabbakiccaṃ niṭṭhitanti是指母亲已经见过了。Anubhavatu tāva me pitarā pesitaṃ abhisekantiādīsu是指关于加冕仪式等的详细叙述将在后面显示。Chaṇatthanti是指节日的原因，是指自己不想参加节日庆祝活动。据说当时天帝蒂沙在六月满月日宣布节日，命令大臣们"举行水上游戏节"，自己想去打猎便前往Missakapabbata（混合山）。Missakapabbatanti是指因为由泥土和石头混合而得名的山。Diṭṭhasaccoti是指通过不还道而证悟的真理，达到不还果。据说他听了长老对自己母亲所讲的法，证得了不还果，他应该被认为是长老的外甥。因为长老母亲的妹妹的女儿，他是她的儿子。在《大史》中说：
"王后妹妹的女儿的儿子，名叫班杜卡；
听了长老对王后所讲的法，
证得不还果，住在长老身边。"
"你们被正等正觉者预言"是指在菩提树下，佛陀以佛眼观察世界，看到了铜色岛（斯里兰卡），预见了未来这个岛的繁荣，正等正觉者预言"未来名叫马欣达的比丘将使铜色岛信仰"。这里的"铜色岛"是指岛上的居民。根机差别智和随眠智被称为"佛眼"。因为没有根机差别等就无法看到其他，所以不说"观察"而说"观察后"。Etamatthanti是指"未来名叫马欣达的比丘将使铜色岛信仰"这个意思。
Veṭisagirimhi rājagaheti是指在王后建造的寺院。"现在是去的时候，我们去最高的岛"应该这样理解。这是他们思考的展示。Paḷināti是指飞向天空。Ambareti是指在空中。"这样飞向天空后他们做了什么"是指他们降落在支提山上，因此说"这样飞起的长老们，降落在最高的山上"。现在为了显示那座山的位置和长老们降落的地方，说了"在城市之前"等偈颂。Puratoti是指东方。Puraseṭṭhassāti是指被称为阿努拉德普拉的最好的城市。Meghasannibheti是指因为四周都是蓝色而像蓝色的大云。Sīlakūṭamhīti是指在这个名字的山顶上。Haṃsāva nagamuddhanīti是指像山顶上的天鹅一样。
在那里站立时，什么时候站立的呢？说"这样与伊提等一起"等。Par


Sīhakumārassa puttoti ettha kāliṅgarājadhītu kucchismiṃ sīhassa jāto kumāro sīhakumāroti veditabbo, pubbe amanussāvāsattā āha ‘‘manussāvāsaṃ akāsī’’ti. Cuddasame vasseti cuddasame vasse sampatte. Idha vijayo kālamakāsīti imasmiṃ tambapaṇṇidīpe vijayarājakumāro aṭṭhatiṃsa vassāni rajjaṃ kāretvā kālamakāsi. Tathā hi ajātasattu rājā dvattiṃsa vassāni rajjaṃ kāresi, udayabhaddo soḷasa vassāni, tasmā ajātasattussa aṭṭhamavassaṃ idha vijayassa paṭhamavassanti katvā tato uddhaṃ ajātasattussa catuvīsati vassāni udayabhaddassa cuddasa vassānīti vijayassa aṭṭhatiṃsa vassāni paripūriṃsu. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Vijayo laṅkamāgamma, satthu nibbānavāsare;

Aṭṭhatiṃsa samākāsi, rajjaṃ yakkhavimaddako’’ti.

‘‘Udayabhaddassa pañcadasame vasse paṇḍuvāsudevo nāma imasmiṃ dīpe rajjaṃ pāpuṇī’’ti vuttattā udayabhaddassa cuddasamavassasaṅkhātaṃ ekaṃ vassaṃ imasmiṃ dīpe vijayassa paṇḍuvāsudevassa ca antare sīhaḷaṃ arājikaṃ hutvā ṭhitanti veditabbaṃ. Tasmiñhi vasse vijayarājassa amaccā upatissaṃ nāma amaccaṃ jeṭṭhakaṃ katvā tassa nāmena kate upatissagāme vasantā arājikaṃ rajjamanusāsiṃsu. Vuttañhetaṃ –

‘‘Tasmiṃ mate amaccā te, pekkhantā khattiyāgamaṃ;

Upatissagāme ṭhatvāna, raṭṭhaṃ samanusāsisuṃ.

‘‘Mate vijayarājamhi, khattiyāgamanā purā;

Ekaṃ vassaṃ ayaṃ laṅkā-dīpo āsi arājiko’’ti.

Tatthāti jambudīpe. Idha paṇḍuvāsudevo kālamakāsīti imasmiṃ sīhaḷadīpe paṇḍuvāsudevo tiṃsa vassāni rajjamanusāsitvā kālamakāsi. Tathā hi udayabhaddassa anantaraṃ anuruddho ca muṇḍo ca aṭṭha vassāni rajjamanusāsiṃsu, tadanantaraṃ nāgadāsako catuvīsati vassāni, tasmā udayabhaddassa pañcadasamasoḷasamavassehi saddhiṃ anuruddhassa ca muṇḍassa ca aṭṭha vassāni, nāgadāsakassa ca catuvīsativassesu vīsati vassānīti paṇḍuvāsudevassa rañño tiṃsa vassāni paripūriṃsu. Teneva vuttaṃ –

‘‘Tato paṇḍuvāsudevo, rajjaṃ tiṃsa samā akā’’ti;

Tatthāti jambudīpe. Sattarasame vasseti sattarasame vasse sampatte. Tathā hi nāgadāsakassa anantarā susunāgo aṭṭhārasa vassāni rajjaṃ kāresi, tasmā nāgadāsakassa catuvīsativassesu vīsati vassāni ṭhapetvā sesehi catūhi vassehi saddhiṃ susunāgassa aṭṭhārasasu vassesu soḷasa vassānīti idha abhayarañño vīsati vassāni paripūriṃsu. Vuttañhetaṃ –

‘‘Abhayo vīsati vassāni, laṅkārajjamakārayī’’ti;

Dāmarikoti yuddhakārako coro. Paṇḍukābhayo pana abhayassa bhāgineyyo rājāyeva, na coro, balakkārena pana rajjassa gahitattā ‘‘dāmariko’’ti vuttaṃ. Rajjaṃ aggahesīti ekadesassa gahitattā vuttaṃ. Abhayassa hi vīsatime vasse na tāva sabbaṃ rajjamaggahesīti. Tathā hi vīsatimavassato paṭṭhāya abhayassa nava bhātike attano mātule tattha tattha yuddhaṃ katvā ghātentassa anabhisittasseva sattarasa vassāni atikkamiṃsu, tatoyeva ca tāni rājasuññāni nāma ahesuṃ. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Paṇḍukābhayarañño ca, abhayassa ca antare;

Rājasuññāni vassāni, ahesuṃ dasa satta cā’’ti.


Sīhakumārassa puttoti是指在Kāliṅgarājadhītu（卡林加王国的女儿）肚子里出生的狮子之子，名为狮子王子，之前因不人道的生活而说“我没有人道的生活”。Cuddasame vasseti是指在第十三年时。Idha vijayo kālamakāsīti在这个铜色岛上，胜利的王子在统治三十年后去世。正如Ajātasattu国王统治了三十年，Udayabhadda统治了十六年，因此Ajātasattu的第八年被称为胜利的第一年，Ajātasattu之后的二十年是Udayabhadda的十四年，因此胜利的三十年得以圆满。正如这样说：
“胜利来到兰卡，正如佛陀入涅槃之时；
三十年完成统治，像夜叉般的胜利者。”
“因为Udayabhadda在第十五年，名为Panduvāsudeva的国王在这个岛上获得了统治。”因此Udayabhadda的第十三年被称为胜利的一个年。在这一年，胜利王子的臣子Upatissa成为了大臣，成为了最尊贵的，居住在以他的名字命名的Upatissagāma（乌帕提萨村）中，统治着没有王的国家。正如这样说：
“在那年，臣子们啊，观察着王族的归属；
在Upatissagāma居住，统治着国家。”
“在胜利的王子去世后，王族的归属变得模糊；
这一年，兰卡岛是没有国王的。”
Tatthāti是指在Jambudīpa（占婆岛）。Idha是指Panduvāsudeva去世时，在这个锡兰岛上Panduvāsudeva统治了三十年。正如Udayabhadda之后，Anuruddha和Muṇḍa统治了八年，之后Nāgadāsaka统治了二十年，因此与Udayabhadda的十五年、十六年一起，Anuruddha和Muṇḍa的八年，Nāgadāsaka的二十年，Panduvāsudeva的国王三十年得以圆满。因此这样说：
“然后Panduvāsudeva，统治了三十年。”
Tatthāti是指在Jambudīpa。Sattarasame vasseti是指在第十七年时。正如Nāgadāsaka之后，Susunāga统治了十八年，因此Nāgadāsaka的二十年中，Susunāga的十八年与其他四年一起，Abhayarañño（阿拜王）统治了二十年。正如这样说：
“Abhayo统治了二十年，完成了兰卡的统治。”
Dāmarikoti是指战斗的盗贼。Pandukābhayo是Abhayassa的兄弟，实际上是国王，不是盗贼，但因其在王国中的统治而被称为“Dāmariko”。Rajjaṃ aggahesīti是指部分的统治。因为Abhayassa在二十年中并未完全控制整个王国。正如在二十年之后，Abhayassa的九个兄弟在不同的地方进行战争，杀戮，未被称为国王的十七年。正如这样说：
“Pandukābhayarañño和Abhayassa之间；
在国王空缺的年间，存在十七年。”


Tatthāti jambudīpe. Paṇḍukassāti paṇḍukābhayassa. Bhavati hi ekadesenapi vohāro ‘‘devadatto datto’’ti yathā. Sattarasa vassāni paripūriṃsūti anabhisittasseva paripūriṃsu. Ettha ca kāḷāsokassa soḷasamavassaṃ ṭhapetvā pannarasa vassāni heṭṭhā susunāgassa sattarasamaaṭṭhārasamavassāni ca dve gahetvā sattarasa vassāni gaṇitabbāni. Tāni heṭṭhā ekena vassena saha aṭṭhārasa hontīti tāni rājasuññāni sattarasa vassāni heṭṭhā vijayapaṇḍuvāsudevarājūnamantare arājikena ekena vassena saddhiṃ aṭṭhārasa rājasuññavassāni nāma honti.

Candaguttassacuddasame vasse idha paṇḍukābhayo kālamakāsīti candaguttassa cuddasame vasse imasmiṃ tambapaṇṇidīpe paṇḍukābhayo nāma rājā sattati vassāni rajjamanusāsitvā kālamakāsi. Tathā hi susunāgassa putto kāḷāsoko aṭṭhavīsati vassāni rajjaṃ kāresi. Tato tassa puttā dasa bhātukā dvevīsati vassāni rajjaṃ kāresuṃ, tesaṃ pacchā nava nandā dvevīsati, candagutto catuvīsati vassāni rajjaṃ kāresi. Tattha kāḷāsokassa aṭṭhavīsativassesu pannarasa vassāni heṭṭhā gahitānīti tāni ṭhapetvā sesāni terasa vassāni, dasabhātukānaṃ dvevīsati, tathā navanandānaṃ dvevīsati, candaguttassa cuddasamavassaṃ ṭhapetvā terasa vassānīti paṇḍukābhayassa sattati vassāni paripūriṃsu. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Paṇḍukābhayanāmassa, rañño vassāni sattatī’’ti;

Tattha asokadhammarājassa sattarasame vasse idha muṭasivarājā kālamakāsīti tasmiṃ jambudīpe asokadhammarājassa sattarasame vasse idha muṭasivo nāma rājā saṭṭhi vassāni rajjamanusāsitvā kālamakāsi . Tathā hi candaguttassa putto bindusāro aṭṭhavīsati vassāni rajjaṃ kāresi, tato tassa putto asokadhammarājā rajjaṃ pāpuṇi, tasmā candaguttassa heṭṭhā vuttesu catuvīsativassesu terasa vassāni gahitānīti tāni ṭhapetvā sesāni ekādasa vassāni, bindusārassa aṭṭhavīsati vassāni, asokassa anabhisittassa cattāri vassāni, abhisittassa sattarasa vassānīti evaṃ saṭṭhi vassāni idha muṭasivassa paripūriṃsu. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Muṭasivo saṭṭhi vassāni, laṅkārajjamakārayī’’ti;

Devānaṃpiyatisso rajjaṃ pāpuṇīti asokadhammarājassa aṭṭhārasame vasse pāpuṇi. Idāni parinibbute bhagavati ajātasattuādīnaṃ vassagaṇanāvasena parinibbānato dvinnaṃ vassasatānaṃ upari chattiṃsati vassāni ekato gaṇetvā dassento āha ‘‘parinibbute ca sammāsambuddhe’’tiādi. Tattha ajātasattussa catuvīsatīti parinibbānavassasaṅkhātaṃ aṭṭhamavassaṃ muñcitvā vuttaṃ. Asokassa puttakā dasa bhātukarājānoti kāḷāsokassa puttā bhaddaseno koraṇḍavaṇṇo maṅkuro sabbañjaho jāliko ubhako sañcayo korabyo nandivaḍḍhano pañcamakoti ime dasa bhātukarājānoti veditabbā. Uggasenanando paṇḍukanando paṇḍugatinando bhūtapālanando raṭṭhapālanando govisāṇakanando saviddhakanando kevaṭṭakanando dhananandoti ime nava nandāti veditabbā. Etena rājavaṃsānusārenāti etena jambudīpavāsirājūnaṃ vaṃsānusārena veditabbametanti attho.


Tatthāti是指在Jambudīpa（占婆岛）。Paṇḍukassāti是指Paṇḍukābhaya。有时也用部分来称呼整体，就像"Devadatto"被称为"Datto"一样。Sattarasa vassāni paripūriṃsūti是指在未被加冕的情况下完成了。在这里，除了Kāḷāsoka的第十六年，应该计算之前的十五年，以及Susunāga的第十七和第十八年的两年，共计十七年。这些加上之前的一年共十八年，因此这十七年的无王时期加上之前Vijaya和Paṇḍuvāsudeva之间的一年无王时期，总共十八年被称为无王时期。
Candaguttassacuddasame vasse idha paṇḍukābhayo kālamakāsīti是指在Candagutta的第十四年，在这个铜色岛上，名为Paṇḍukābhaya的国王统治了七十年后去世。正如Susunāga的儿子Kāḷāsoka统治了二十八年。之后他的儿子十兄弟统治了二十二年，之后九个Nanda统治了二十二年，Candagutta统治了二十四年。其中Kāḷāsoka的二十八年中十五年已经计算过，剩下十三年，十兄弟的二十二年，九个Nanda的二十二年，Candagutta除了第十四年的十三年，这样Paṇḍukābhaya的七十年得以圆满。正如这样说：
"名为Paṇḍukābhaya的国王统治了七十年。"
在那里，在阿育法王的第十七年，这里的Muṭasiva国王去世了，这是指在Jambudīpa的阿育法王的第十七年，这里名为Muṭasiva的国王统治了六十年后去世。正如Candagutta的儿子Bindusāra统治了二十八年，之后他的儿子阿育法王获得了王位，因此Candagutta之前提到的二十四年中十三年已经计算过，剩下十一年，Bindusāra的二十八年，阿育未加冕的四年，加冕后的十七年，这样Muṭasiva的六十年在这里得以圆满。正如这样说：
"Muṭasiva统治了兰卡六十年。"
Devānaṃpiyatisso获得了王位，是在阿育法王的第十八年获得的。现在，从佛陀涅槃开始，通过计算Ajātasattu等人的年数，从涅槃后两百三十六年开始计算，说"在正等正觉者涅槃后"等。其中Ajātasattu的二十四年是除去被称为涅槃年的第八年后说的。阿育的儿子十兄弟国王是指Kāḷāsoka的儿子Bhaddasena、Koraṇḍavaṇṇa、Maṅkura、Sabbañjaha、Jālika、Ubhaka、Sañcaya、Korabya、Nandivaḍḍhana、Pañcamaka这十个兄弟国王。Uggasenananda、Paṇḍukananda、Paṇḍugatinanda、Bhūtapālananda、Raṭṭhapālananda、Govisāṇakananda、Saviddhakananda、Kevaṭṭakananda、Dhanananda这九个应该被理解为九个Nanda。Etena rājavaṃsānusārenāti是指通过这个Jambudīpa居民国王的家族传承应该被理解的意思。


Tambapaṇṇidīpavāsīnampi puna rājūnaṃ vasena evaṃ gaṇanā veditabbā – sammāsambuddhassa parinibbānavassaṃ idha vijayassa paṭhamaṃ vassanti katvā taṃ apanetvā parinibbānavassato uddhaṃ vijayassa sattatiṃsa vassāni, tato arājikamekavassaṃ, paṇḍuvāsudevassa tiṃsa vassāni, abhayassa vīsati vassāni, paṇḍukābhayassa abhisekato pubbe sattarasa vassāni, abhisittassa sattati vassāni, muṭasivassa saṭṭhi vassāni, devānaṃpiyatissassa paṭhamaṃ vassanti evaṃ parinibbānato dvinnaṃ vassasatānaṃ upari chattiṃsa vassāni veditabbāni.

Jeṭṭhamāsassa puṇṇamiyaṃ jeṭṭhanakkhattaṃ mūlanakkhattaṃ vā hotīti āha ‘‘jeṭṭhamūlanakkhattaṃ nāma hotī’’ti. Tasmiṃ pana nakkhatte kattabbachaṇampi tannissayattā tameva nāmaṃ labhatīti veditabbaṃ. Migavanti migānaṃ vānanato hesanato bādhanato migavanti laddhasamaññaṃ migavaṃ. Rohitamigarūpanti gokaṇṇamigavesaṃ. Jiyanti dhanujiyaṃ. Anubandhantoti padasā anudhāvanto. Mamaṃyeva rājā passatūti ettha ‘‘amhesu bahūsu diṭṭhesu rājā ativiya bhāyissatī’’ti iminā kāraṇena attānameva dassetuṃ ‘‘mamaṃyeva passatū’’ti adhiṭṭhāsīti veditabbaṃ. ‘‘Cintesī’’ti vatvā tassa cintanākāraṃ dassento āha ‘‘imasmiṃ dīpe jāto’’tiādi. Thero tassa parivitakkaṃ jānitvā attano sabhāvaṃ kathetvā taṃ assāsetukāmo ‘‘samaṇā mayaṃ mahārājā’’tiādimāha. Mahārāja mayaṃ samaṇā nāma, tvaṃ parivitakkaṃ mā akāsīti vuttaṃ hoti. Taveva anukampāyāti tava anukampatthāya eva āgatā, na vimukhabhāvatthāyāti adhippāyo. ‘‘Ime samaṇā nāmā’’ti ajānantassa ‘‘samaṇā mayaṃ, mahārājā’’ti kasmā thero āhāti ce? Asokadhammarājena pesitasāsaneneva pubbe gahitasamaṇasaññaṃ sāretuṃ evamāhāti. Imamatthaṃ vibhāvetuṃ ‘‘tena ca samayenā’’tiādi vuttaṃ.

Adiṭṭhā hutvā sahāyakāti adiṭṭhasahāyakā, aññamaññaṃ adisvāva sahāyakabhāvaṃ upagatāti vuttaṃ hoti. Chātapabbatapādeti chātavāhassa nāma pabbatassa pāde. Taṃ kira pabbataṃ anurādhapurā pubbadakkhiṇadisābhāge atirekayojanadvayamatthake tiṭṭhati. Tamhi ṭhāne pacchā saddhātisso nāma mahārājā vihāraṃ kārāpesi, taṃ ‘‘chātavihāra’’nti vohariṃsu. ‘‘Rathayaṭṭhippamāṇāti āyāmato ca āvaṭṭato ca rathapatodena samappamāṇā’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Mahāvaṃsepi vuttaṃ –

‘‘Chātapabbatapādamhi , tisso ca veḷuyaṭṭhiyo;

Jātā rathapatodena, samānā parimāṇato’’ti.

Gaṇṭhipade pana ‘‘rathayaṭṭhippamāṇāti rathassa dhajayaṭṭhippamāṇā’’ti vuttaṃ. Uppajjiṃsūti tassa abhisekasamakālameva uppajjiṃsu. Evamuttaripi vakkhamānānaṃ acchariyānaṃ pātubhāvo veditabbo. Tathā ca vuttaṃ mahāvaṃse –

‘‘Devānaṃpiyatisso so, rājāsi pituaccaye;

Tassābhisekena samaṃ, bahūnacchariyānahū’’ti.


Tambapaṇṇidīpavāsīnampi puna rājūnaṃ vasena evaṃ gaṇanā veditabbā是指在铜色岛的国王们的年数计算应如下：从正等正觉者的涅槃年算起，胜利的第一年，去掉涅槃年的年数后，胜利的三十年，之后是一个无王年，Panduvāsudeva的三十年，Abhaya的二十年，Paṇḍukābhaya的加冕前的十七年，加冕后的七十年，Muṭasiva的六十年，Devānaṃpiyatissa的第一年，依此计算，涅槃后两百三十六年上面加上三十六年应被理解。
Jeṭṭhamāsassa puṇṇamiyaṃ是指在第七个月的满月日，Jeṭṭhanakkhatta是指主要的星宿。Tasmiṃ pana nakkhatte kattabbachaṇampi tannissayattā tameva nāmaṃ labhatīti是指在这个星宿中应做的节日因其所依而得名。Migavanti是指因动物的欢叫而得名的地方。Rohitamigarūpanti是指牛头马身的形象。Jiyanti是指弓的弦。Anubandhantoti是指以脚步相随。Mamaṃyeva rājā passatūti在这里是指“在我们这些人中，国王会非常害怕”，因此为了显示自己，表明“只看着我”。“Cintesī”ti vatvā tassa cintanākāraṃ dassento āha是指“我在这个岛上出生”等等。长老了解他的思维，描述自己的本性，想要劝导他，便说“我们是出家人，伟大的国王”。“伟大的国王，我们是出家人”是指你不要轻视思考。Taveva anukampāyāti是指为了你的怜悯而来，不是为了离开而来。 “Ime samaṇā nāmā”ti是指长老为了使他了解“我们是出家人，伟大的国王”而这样说的。Asokadhammarājena pesitasāsaneneva是指为了使他明白以前被称为出家人的意义，因此这样说。Imamatthaṃ vibhāvetuṃ是指为了阐明这个意思。
Adiṭṭhā hutvā sahāyakāti是指未被看到的同伴，彼此未见却相互支持。Chātapabbatapādeti是指名为Chātavāha的山脚。这个山位于Anurādhapura（阿努拉德普拉）东南方，距离约两公里。Tamhi ṭhāne pacchā saddhātisso nāma mahārājā vihāraṃ kārāpesi是指在那地方，名为Saddhātissa的国王建造了寺院，人们称之为“Chātavihāra”。“Rathayaṭṭhippamāṇāti āyāmato ca āvaṭṭato ca rathapatodena samappamāṇā”ti是指在三个测量点上。Mahāvaṃsepi vuttaṃ是指在《大史》中也有记载：
“在Chātapabbatapādamhi，三条车辕的长度；
是由车辕的长度相同而产生的。”
Gaṇṭhipade pana是指在测量点上“rathayaṭṭhippamāṇāti rathassa dhajayaṭṭhippamāṇā”ti是指车帆的长度。Uppajjiṃsūti是在加冕的同时就出现了。因此在这方面，令人惊奇的现象也应被理解。正如在《大史》中也有说：
“Devānaṃpiyatisso是国王，因父亲的缘故；
他的加冕同样，出现了许多惊奇。”


Ekā latā yaṭṭhi nāmāti kañcanalatāya paṭimaṇḍitattā evaṃladdhanāmā ekā yaṭṭhi ahosi. Taṃ alaṅkaritvā uppannalatāti taṃ rajatavaṇṇaṃ yaṭṭhiṃ alaṅkaritvā tattheva cittakammakatā viya uppannalatā. Khāyatīti dissati. Kiñjakkhānīti kesarāni. Etāni ca pupphayaṭṭhiyaṃ nīlapupphādīni sakuṇayaṭṭhiyañca nānappakārā migapakkhino tattheva cittakammakatā viya paññāyantīti daṭṭhabbaṃ. Setā rajatayaṭṭhīvāti rajatamayayaṭṭhi viya ekā yaṭṭhi setavaṇṇāti attho. Latāti tattheva cittakammakatā viya dissamānalatā. Nīlādi yādisaṃ pupphanti yādisaṃ loke nīlādipupphaṃ atthi, tādisaṃ pupphayaṭṭhimhi khāyatīti attho.

Anekavihitaṃ ratanaṃ uppajjīti anekappakāraṃ ratanaṃ samuddato sayameva tīraṃ āruhitvā velante ūmivegābhijātamariyādavaṭṭi viya uppajji, uṭṭhahitvā aṭṭhāsīti attho. Tambapaṇṇiyaṃ pana aṭṭha muttā uppajjiṃsūti etthāpi tambapaṇṇiyaṃ samuddato sayameva uṭṭhahitvā jātito aṭṭha muttā samuddatīre vuttanayeneva ṭhitāti veditabbā. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Laṅkādīpamhi sakale, nidhayo ratanāni ca;

Antoṭhitāni uggantvā, pathavītalamāruhuṃ.

‘‘Laṅkādīpasamīpamhi, bhinnanāvāgatāni ca;

Tatra jātāni ca thalaṃ, ratanāni samāruhuṃ.

‘‘Hayagajā rathāmalakā, valayaṅguliveṭhakā;

Kakudhaphalā pākatikā, iccetā aṭṭha jātito.

‘‘Muttā samuddā uggantvā, tīre vaṭṭi viya ṭhitā;

Devānaṃpiyatissassa, sabbapuññavijambhita’’nti.

Hayamuttāti assarūpasaṇṭhānamuttā. Gajamuttāti hatthirūpasaṇṭhānā. Evaṃ sabbattha taṃtaṃsaṇṭhānavasena muttābhedo veditabbo. Aṅguliveṭhakamuttāti aṅgulīyakasaṇṭhānā, muddikāsaṇṭhānāti attho. Kakudhaphalamuttāti kakudharukkhaphalākārā bahū asāmuddikā muttā. Rājakakudhabhaṇḍānīti rājārahauttamabhaṇḍāni. Tāni sarūpena dassento āha ‘‘chattaṃ cāmara’’ntiādi. Aññañca bahuvidhaṃ paṇṇākāraṃ pahiṇīti sambandho. Saṅkhanti abhisekāsiñcanakaṃ sāmuddikaṃ dakkhiṇāvaṭṭaṃ saṅkhaṃ. Anotattodakameva ‘‘gaṅgodaka’’nti vuttaṃ. Vaḍḍhamānanti alaṅkāracuṇṇaṃ. ‘‘Nahānacuṇṇa’’nti keci. Vaṭaṃsakanti kaṇṇapiḷandhanavaṭaṃsakanti vuttaṃ hoti. ‘‘Vaṭaṃsakaṃ kaṇṇacūḷikaṭṭhāne olambaka’’ntipi vadanti. Bhiṅgāranti suvaṇṇamayaṃ mahābhiṅgāraṃ. ‘‘Makaramukhasaṇṭhānā balikammādikaraṇatthaṃ katā bhājanavikatī’’tipi vadanti. Nandiyāvaṭṭanti kākapadasaṇṭhānā maṅgalatthaṃ katā suvaṇṇabhājanavikati. Kaññanti khattiyakumāriṃ. Adhovimaṃ dussayuganti kiliṭṭhe jāte aggimhi pakkhittamatte parisuddhabhāvamupagacchantaṃ adhovimaṃ dussayugaṃ. Hatthapuñchananti pītavaṇṇaṃ mahagghaṃ hatthapuñchanapaṭaṃ. Haricandananti harivaṇṇacandanaṃ, suvaṇṇavaṇṇacandananti attho. Lohitacandanaṃ vā, gositacandananti attho. Taṃ kira uddhane kuthitatelamhi pakkhittamattaṃ sakalampi telaṃ aggiñca nibbāpanasamatthaṃ candanaṃ. Teneva ‘‘gositacandana’’nti vuccati. Gosaddena hi jalaṃ vuccati, taṃ viya sitaṃ candanaṃ gositacandanaṃ. Nāgabhavanasambhavaṃ aruṇavaṇṇamattikaṃ. Harītakaṃ āmalakanti agadaharītakaṃ agadāmalakaṃ. Taṃ khippameva sarīramalasodhanādikaraṇasamatthaṃ hoti.


Ekā latā yaṭṭhi nāmāti是指因金色藤蔓的装饰而得名的藤蔓。Taṃ alaṅkaritvā uppannalatāti是指装饰后产生的藤蔓，这种银色的藤蔓装饰后，像是艺术品般出现。Khāyatīti是指可见的。Kiñjakkhānīti是指像狮子般的毛发。Etāni ca pupphayaṭṭhiyaṃ nīlapupphādīni是指在花藤中，蓝色花朵等各种动物的羽毛，像艺术品一样显现。Setā rajatayaṭṭhīvāti是指像银色藤蔓般的白色藤蔓。Latāti是指像艺术品般显现的藤蔓。Nīlādi yādisaṃ pupphanti是指在世上存在的蓝色等花朵，这样的花藤中可见。
Anekavihitaṃ ratanaṃ uppajjīti是指各种各样的宝石从海中自然而然地浮现，像是从水流中涌现而出。Tambapaṇṇiyaṃ pana aṭṭha muttā uppajjiṃsūti是指在铜色岛上，自然而然地浮现出八颗珍珠，依照前述的方式在海岸上显现。Vuttañhetaṃ mahāvaṃse是指在《大史》中记载：
“在兰卡岛上，所有的宝藏和宝石；
被埋藏在地面上，浮现于地表。”
“在兰卡岛的附近，破损的船只；
在那里出生的宝石，浮现于地表。”
“马、象、车和宝石，像手指环一样；
如同从水中浮现的珍珠。”
“珍珠从海中浮现，像是停留在岸边；
Devānaṃpiyatissassa，所有的功德都显现。”
Hayamuttāti是指马的形状的珍珠。Gajamuttāti是指象的形状的珍珠。Evaṃ sabbattha taṃtaṃsaṇṭhānavasena muttābhedo veditabbo是指在各处应当理解珍珠的种类。Aṅguliveṭhakamuttāti是指手指状的珍珠，muddikāsaṇṭhānāti是指手掌的形状。Kakudhaphalamuttāti是指像山顶树果的形状的多种珍珠。Rājakakudhabhaṇḍānīti是指王者所需的最上等的宝物。Tāni sarūpena dassento āha是指“伞和扇子”等等。Aññañca bahuvidhaṃ paṇṇākāraṃ pahiṇīti是指各种各样的帘子。Saṅkhanti是指加冕用的洒水器，向右转的洒水器。Anotattodakameva是指“Gaṅgodaka”，即甘露水。Vaḍḍhamānanti是指装饰用的粉末。“Nahānacuṇṇa”nti是指某些人所说的。Vaṭaṃsakanti是指耳朵的装饰品。Vaṭaṃsakaṃ kaṇṇacūḷikaṭṭhāne olambaka是指耳朵的装饰品。Bhiṅgāranti是指金色的大宝物。“Makaramukhasaṇṭhānā”是指为了制作宝物而设的容器。Nandiyāvaṭṭanti是指为了吉祥而制作的金色容器。Kaññanti是指王子的女儿。Adhovimaṃ dussayuganti是指在污垢中生长的，仅在火中被烧过的纯净物。Hatthapuñchananti是指黄色的昂贵的手掌布。Haricandananti是指绿色的香木，黄金色的香木。Lohitacandanaṃ vā是指红色香木或牛奶香木。Taṃ kira uddhane kuthitatelamhi pakkhittamattaṃ是指在升起时，油被放置在火中，香木被放置在油中。因此称之为“Gositacandana”。因为“Gosaddena”是指水，像白色的香木一样，称为牛奶香木。Nāgabhavanasambhavaṃ是指红色的泥土。Harītakaṃ āmalakanti是指绿色的无花果和无花果。Taṃ khippameva sarīramalasodhanādikaraṇasamatthaṃ hoti是指它很快就能使身体变得纯净。


Uṇhīsanti uṇhīsapaṭṭaṃ. Veṭhananti sīsaveṭhanaṃ. Sārapāmaṅganti uttamaṃ ratanapāmaṅgasuttaṃ. Vatthakoṭikanti vatthayugameva. Nāgamāhaṭanti nāgehi āhaṭaṃ. Ma-kāro padasandhikaro. Amatosadhanti evaṃnāmikā guḷikajāti, amatasadisakiccattā evaṃ vuccati. Taṃ kira paripanthaṃ vidhametvā sabbattha sādhentehi agadosadhasambhārehi yojetvā vaṭṭetvā kataṃ guḷikaṃ. Taṃ pana rājūnaṃ mukhasodhananahānapariyosāne mahatā parihārena upanenti. Tena te aṅgarāgaṃ nāma karonti, karontā ca yathārahaṃ dvīhi tīhi agadosadharaṅgatilakāhi nalāṭakaaṃsakūṭauramajjhasaṅkhātaṃ aṅgaṃ sajjetvā aṅgarāgaṃ karontīti veditabbaṃ. Sā pana guḷikā ahivicchikādīnampi visaṃ hanati, tenapi taṃ vuccati ‘‘amatosadha’’nti.

Ahaṃ buddhañcātiādīsu sabbadhamme yāthāvato abujjhi paṭibujjhīti buddhoti saṅkhyaṃ gataṃ sammāsambuddhañca, adhigatamagge sacchikatanirodhe yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjamāne ca apāyesu apatamāne dhāretīti dhammoti saṅkhyaṃ gataṃ pariyattiyā saddhiṃ nava lokuttaradhammañca, diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatattā saṅghoti saṅkhyaṃ gataṃ ariyasāvakasaṅghañca ahaṃ saraṇaṃ gato parāyaṇanti upagato, bhajiṃ sevinti attho. Atha vā hiṃsati tappasādataggarukatāhi vihatakilesena tapparāyaṇatākārappavattena cittuppādena saraṇagatānaṃ teneva saraṇagamanena bhayaṃ santāsaṃ dukkhaṃ duggatiṃ parikilesaṃ hanati vināsetīti saraṇaṃ, ratanattayassetaṃ adhivacanaṃ. Apica sammāsambuddho hite pavattanena ahitā ca nivattanena sattānaṃ bhayaṃ hiṃsatīti saraṇanti vuccati. Dhammopi bhavakantārā uttāraṇena assāsadānena ca sattānaṃ bhayaṃ hiṃsatīti saraṇanti vuccati. Saṅghopi appakānampi kārānaṃ vipulaphalapaṭilābhakaraṇena sattānaṃ bhayaṃ hiṃsatīti saraṇanti vuccati. Iminā atthena saraṇabhūtaṃ ratanattayaṃ teneva kāraṇena saraṇanti gato avagato, jāninti attho. Upāsakattaṃ desesinti ratanattayaṃ upāsatīti upāsakoti evaṃ dassitaṃ upāsakabhāvaṃ mayi abhiniviṭṭhaṃ vācāya pakāsesinti attho, ‘‘upāsakohaṃ ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gato’’ti evaṃ upāsakattaṃ paṭivedesinti vuttaṃ hoti. Sakyaputtassa sāsaneti sakyassa suddhodanassa putto so bhagavā sakyaputto, tassa sakyaputtassa sāsaneti attho. Saddhāti saddhāya, ‘‘sayaṃ abhiññā sacchikatvā’’tiādīsu viya yakāralopo daṭṭhabbo. Upehīti upagaccha.



以下是巴利文的完整直译：
热颈冠他们热颈冠。缠绕他们头部缠绕。最高珍宝经链他们最高珍宝经链。衣角他们衣服成对。龙王带来他们被龙王带来。字母"马"是词语连接语。不死药他们如此命名的药丸，因为类似不死药而如此称说。据说他们破坏障碍，用各种无毒药材调配，旋转制成药丸。这种药丸他们在国王漱口沐浴结束时以盛大仪式献上。因此他们制作身体涂饰，制作时以适当方式用两三种无毒药材点缀额头、肩膀、髋部和中间部位，制作身体涂饰应当被了解。这种药丸还能消除蛇、蝎等毒，因此也被称为"不死药"。
我对于佛陀等所有法门，如实觉悟、重新觉悟，因此被称为佛陀，即正等正觉；在已获得道路、现见灭谛、按照教导行走、不堕落恶趣时能持守，因此被称为法；连同文献在内的九种出世间法；由于见解、戒行的共同性而被称为僧伽，即圣者弟子僧团，我皈依归依，意指亲近、依附。或者，他以信仰、尊重的心态破坏烦恼，通过皈依而产生的心念，以皈依本身消灭恐惧、惊慌、痛苦、恶趣和污秽，因此称为归依，是三宝的代称。此外，正等正觉通过促进利益、阻止非利益而消灭众生的恐惧，因此称为归依。法门通过从有轮回的荒野拯救、给予安慰而消灭众生的恐惧，因此称为归依。僧伽通过为少数人带来广大果报而消灭众生的恐惧，因此称为归依。以此意义，三宝成为归依，我已通过这个缘故而归依、了解。宣说居士身份，即崇敬三宝为居士，如此展示了我对居士身份的执著，通过语言表达，意即"从今日起，我以生命皈依归依"，如此体验居士身份。释迦之子的教法，即释迦族净饭王之子世尊是释迦之子，这是他的教法。以信仰，信仰之意，如"亲自以智慧现证"等处，应当理解字母"亚"的脱落。


Asokaraññā pesitena abhisekenāti asokaraññā pesitena abhisekupakaraṇena. Yadā hi devānaṃpiyatisso mahārājā attano sahāyassa dhammāsokarañño ito veḷuyaṭṭhiyādayo mahārahe paṇṇākāre pesesi. Tadā sopi te disvā pasīditvā ativiya tuṭṭho ‘‘imehi atirekataraṃ kiṃ nāma mahagghaṃ paṭipaṇṇākāraṃ sahāyassa me pesessāmī’’ti amaccehi saddhiṃ mantetvā laṅkādīpe abhisekaparihāraṃ pucchitvā ‘‘na tattha īdiso abhisekaparihāro atthī’’ti sutvā ‘‘sādhu vata me sahāyassa abhisekaparihāraṃ pesessāmī’’ti vatvā sāmuddikasaṅkhādīni tīṇi saṅkhāni ca gaṅgodakañca aruṇavaṇṇamattikañca aṭṭhaṭṭha khattiyabrāhmaṇagahapatikaññāyo ca suvaṇṇarajatalohamattikāmayaghaṭe ca aṭṭhahi seṭṭhikulehi saddhiṃ aṭṭha amaccakulāni cāti evaṃ sabbaṭṭhakaṃ nāma idha pesesi ‘‘imehi me sahāyassa puna abhisekaṃ karothā’’ti, aññañca abhisekatthāya bahuṃ paṇṇākāraṃ pesesi. Tena vuttaṃ ‘‘asokaraññā pesitena abhisekenā’’ti. Eko māso abhisittassa assāti ekamāsābhisitto. Kathaṃ pana tassa tadā ekamāsābhisittatā viññāyatīti āha ‘‘visākhapuṇṇamāyaṃ hissa abhisekamakaṃsū’’ti, pubbe katābhisekassapi asokaraññā pesitena anagghena parihārena visākhapuṇṇamāyaṃ puna abhisekamakaṃsūti attho. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Te migasiramāsassa, ādicandodayaṃ dine;

Abhisittañca laṅkindaṃ, amaccā sāmibhattino.

‘‘Dhammāsokassa vacanaṃ, sutvā sāmihite ratā;

Punāpi abhiseciṃsu, laṅkāhitasukhe rata’’nti.

Dīpavaṃsepi cetaṃ vuttaṃ –

‘‘Visākhamāse dvādasiyaṃ, jambudīpā idhāgatā;

Abhisekaṃ saparivāraṃ, asokadhammena pesitaṃ.

‘‘Dutiyaṃ abhisiñcittha, rājānaṃ devānaṃpiyaṃ;

Abhisitto dutiyābhisekena, visākhamāse uposathe.

‘‘Tato māse atikkamma, jeṭṭhamāse uposathe;

Mahindo sattamo hutvā, jambudīpā idhāgato’’ti.

Tadā pana tassa rañño visākhapuṇṇamāya abhisekassa katattā tato pabhuti yāvajjatanā visākhapuṇṇamāyameva abhisekakaraṇamāciṇṇaṃ. Abhisekavidhānañcettha evaṃ veditabbaṃ – abhisekamaṅgalatthaṃ alaṅkatappaṭiyattassa maṇḍapassa anto katassa udumbarasākhamaṇḍapassa majjhe suppatiṭṭhite udumbarabhaddapīṭhamhi abhisekārahaṃ abhijaccaṃ khattiyaṃ nisīdāpetvā paṭhamaṃ tāva maṅgalābharaṇabhūsitā jātisampannā khattiyakaññā gaṅgodakapuṇṇaṃ sāmuddikaṃ dakkhiṇāvaṭṭasaṅkhaṃ ubhohi hatthehi sakkaccaṃ gahetvā sīsopari ussāpetvā tena tassa muddhani abhisekodakaṃ abhisiñcati, evañca vadeti ‘‘deva, taṃ sabbepi khattiyagaṇā attānamārakkhaṇatthaṃ iminā abhisekena abhisekikaṃ mahārājaṃ karonti, tvaṃ rājadhammesu ṭhito dhammena samena rajjaṃ kārehi, etesu khattiyagaṇesu tvaṃ puttasinehānukampāya sahitacitto hitasamamettacitto ca bhava, rakkhāvaraṇaguttiyā tesaṃ rakkhito ca bhavāhī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
阿育王派遣的灌顶即阿育王派遣的灌顶用具。当天爱帝须大王从这里向他的朋友法阿育王派遣竹杖等珍贵礼物时，他看到这些礼物后心生欢喜，非常高兴，说道："我应该向我的朋友回赠什么更加珍贵的礼物呢？"于是与大臣们商议，询问兰卡岛（现斯里兰卡）的灌顶仪式，听说"那里没有这样的灌顶仪式"后，说道："那么我要向我的朋友派遣灌顶仪式"，于是派遣了三个海螺、恒河水、红色泥土、八位刹帝利、婆罗门和居士的少女、金银铜泥制成的水罐，以及八个富商家族和八个大臣家族，这就是所谓的"八种"，说道："用这些为我的朋友再次举行灌顶仪式"，还派遣了其他许多用于灌顶的礼物。因此说"阿育王派遣的灌顶"。灌顶一个月的人即一个月前灌顶的人。如何知道他当时是一个月前灌顶的呢？说道"他们在毗舍佉月圆日为他举行了灌顶仪式"，意思是虽然之前已经举行过灌顶仪式，但用阿育王派遣的无价仪式在毗舍佉月圆日再次举行了灌顶仪式。《大史》中也这样说：
"他们在鹿月（现在的阿格拉哈亚那月）初一日，
为兰卡国王举行灌顶，忠诚的大臣们。
听闻法阿育的话语，乐于效忠主人，
再次为兰卡的利益和快乐而灌顶。"
《岛史》中也这样说：
"在毗舍佉月十二日，从阎浮提（印度）来到这里，
阿育法王派遣的灌顶仪式及其随从。
第二次为天爱王举行灌顶，
在毗舍佉月布萨日举行第二次灌顶。
然后一个月过去，在阇提月（现在的耶萨他月）布萨日，
摩哂陀作为第七位从阎浮提来到这里。"
由于当时在毗舍佉月圆日为国王举行了灌顶仪式，从那时起直到今天，一直习惯在毗舍佉月圆日举行灌顶仪式。这里应当这样理解灌顶仪式的程序：在为灌顶庆典装饰好的帐篷内，在乌檀婆罗树枝搭建的帐篷中央，在稳固的乌檀婆罗吉祥座上，让有资格接受灌顶的高贵刹帝利坐下，首先由出身高贵、佩戴吉祥饰品的刹帝利少女，双手恭敬地拿着装满恒河水的右旋海螺，举过头顶，用其中的水浇灌他的头顶，并这样说道："陛下，所有刹帝利群众为了自我保护，用这种灌顶使你成为接受灌顶的大王，愿你立足于王法，以正法公平地治理国家，对这些刹帝利群众，愿你怀有慈爱之心，以平等慈悲之心对待他们，愿你以保护、庇护、守卫来保护他们。"


Tato puna purohitopi purohiccaṭṭhānānurūpālaṅkārehi alaṅkatappaṭiyatto gaṅgodakapuṇṇaṃ rajatamayasaṅkhaṃ ubhohi hatthehi sakkaccaṃ gahetvā tassa sīsopari ussāpetvā tena tassa muddhani abhisekodakaṃ abhisiñcati, evañca vadeti ‘‘deva, taṃ sabbepi brāhmaṇagaṇā attānamārakkhaṇatthaṃ iminā abhisekena abhisekikaṃ mahārājaṃ karonti, tvaṃ rājadhammesu ṭhito dhammena samena rajjaṃ kārehi, etesu brāhmaṇesu tvaṃ puttasinehānukampāya sahitacitto hitasamamettacitto ca bhava, rakkhāvaraṇaguttiyā tesaṃ rakkhito ca bhavāhī’’ti.

Tato puna seṭṭhipi seṭṭhiṭṭhānānurūpabhūsanabhūsito gaṅgodakapuṇṇaṃ ratanamayasaṅkhaṃ ubhohi hatthehi sakkaccaṃ gahetvā tassa sīsopari ussāpetvā tena tassa muddhani abhisekodakaṃ abhisiñcati, evañca vadeti ‘‘deva taṃ sabbepi gahapatigaṇā attānamārakkhaṇatthaṃ iminā abhisekena abhisekikaṃ mahārājaṃ karonti, tvaṃ rājadhammesu ṭhito dhammena samena rajjaṃ kārehi, etesu gahapatigaṇesu tvaṃ puttasinehānukampāya sahitacitto hitasamamettacitto ca bhava, rakkhāvaraṇaguttiyā tesaṃ rakkhito ca bhavāhī’’ti.

Te pana tassa evaṃ vadantā ‘‘sace tvaṃ amhākaṃ vacanānurūpena rajjaṃ kāressasi, iccetaṃ kusalaṃ. No ce kāressasi, tava muddhā sattadhā phalatū’’ti evaṃ rañño abhisapanti viyāti daṭṭhabbaṃ. Imasmiṃ pana dīpe devānaṃpiyatissassa muddhani dhammāsokeneva idha pesitā khattiyakaññāyeva anotattodakapuṇṇena sāmuddikadakkhiṇāvaṭṭasaṅkhena abhisekodakaṃ abhisiñcīti vadanti. Idañca yathāvuttaṃ abhisekavidhānaṃ majjhimanikāye cūḷasīhanādasuttavaṇṇanāyaṃ sīhaḷaṭṭhakathāyampi ‘‘paṭhamaṃ tāva abhisekaṃ gaṇhantānaṃ rājūnaṃ suvaṇṇamayādīni tīṇi saṅkhāni ca gaṅgodakañca khattiyakaññañca laddhuṃ vaṭṭatī’’tiādinā vuttanti vadanti.

Sammodanīyaṃ kathaṃ kathayamānoti pītipāmojjasaṅkhātasammodajananato sammodituṃ yuttabhāvato ca sammodanīyaṃ ‘‘kacci bhante khamanīyaṃ, kacci yāpanīyaṃ, kacci vo appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāro’’ti evamādikathaṃ kathayamāno. Cha jane dassesīti raññā saddhiṃ āgatānaṃ ‘‘na ime yakkhā, manussā ime’’ti sañjānanatthaṃ bhaṇḍukassa upāsakassa ānītattā tena saddhiṃ cha jane dassesi. Tevijjāti pubbenivāsadibbacakkhuāsavakkhayasaṅkhātāhi tīhi vijjāhi samannāgatā. Iddhippattāti iddhividhañāṇaṃ pattā. Cetopariyakovidāti paresaṃ cittācāre kusalā. Evamettha pañca abhiññā sarūpena vuttā, dibbasotaṃ pana tāsaṃ vasena āgatameva hoti. Bahūti evarūpā chaḷabhiññā buddhasāvakā bahū gaṇanapathaṃ atikkantā sakalajambudīpaṃ kāsāvapajjotaṃ katvā vicarantīti. Keci pana ‘‘tevijjā iddhippattā ca khīṇāsavā cetopariyakovidā keci khīṇāsavāti visuṃ yojetvā ‘arahanto’ti iminā sukkhavipassakā vuttā’’ti vadanti.


以下是巴利文的完整直译：
然后，婆罗门祭司也用装饰好的右旋海螺，双手恭敬地拿着恒河水，举过头顶，用其中的水浇灌他的头顶，并这样说道："陛下，所有婆罗门群众为了自我保护，用这种灌顶使你成为接受灌顶的大王，愿你立足于王法，以正法公平地治理国家，对这些婆罗门群众，愿你怀有慈爱之心，以平等慈悲之心对待他们，愿你以保护、庇护、守卫来保护他们。"
然后，商人也用装饰好的右旋海螺，双手恭敬地拿着恒河水，举过头顶，用其中的水浇灌他的头顶，并这样说道："陛下，所有商人群众为了自我保护，用这种灌顶使你成为接受灌顶的大王，愿你立足于王法，以正法公平地治理国家，对这些商人群众，愿你怀有慈爱之心，以平等慈悲之心对待他们，愿你以保护、庇护、守卫来保护他们。"
他们对国王这样说："如果你按照我们的命令治理国家，那么你将获得善果。如果你不这样做，你的头将被分成七块。"于是，国王被诅咒，事情变得明朗。《岛史》中也说，在这个岛国，阿育王的灌顶仪式中，国王的头被用恒河水浇灌，这是婆罗门少女用右旋海螺浇灌的。
这里也提到，关于灌顶仪式的程序，《中阿含经》和《长阿含经》中也说过，例如"首先接受灌顶的国王，获得金银铜泥制成的三个海螺、恒河水和刹帝利少女的捐赠"等。
他们互相问候，互相祝福，互相询问健康情况，互相祝愿平安。国王对他们说："这些人不是夜叉，是人。"于是，国王和他们一起，五个人都具足了五种神通。他们具有神通、天耳、他心通、宿命通和天眼通。这些神通是佛陀弟子所具足的。有些人说："具有五种神通的人是阿拉汉，已经断除了三毒和烦恼。"


Paññāveyyattiyanti paññāpāṭavaṃ, paññāya tikkhavisadabhāvanti attho. Āsannanti āsanne ṭhitaṃ. Sādhu mahārāja paṇḍitosīti rājānaṃ pasaṃsati. Puna vīmaṃsanto ‘‘atthi pana te mahārājā’’tiādimāha. Cūḷahatthipadopamasuttantaṃ kathesīti ‘‘ayaṃ rājā ‘ime samaṇā nāma īdisā, sīlādipaṭipatti ca tesaṃ īdisī’ti ca na jānāti, handa naṃ imāya cūḷahatthipadopamasuttantadesanāya samaṇabhāvūpagamanaṃ samaṇapaṭipattiñca viññāpessāmī’’ti cintetvā paṭhamaṃ cūḷahatthipadopamasuttantaṃ kathesi. Tattha hi –

‘‘Evameva kho, brāhmaṇa, idha tathāgato loke uppajjati arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno…pe… sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāseti, taṃ dhammaṃ suṇāti gahapati vā gahapatiputto vā aññatarasmiṃ vā kule paccājāto, so taṃ dhammaṃ sutvā tathāgate saddhaṃ paṭilabhati, so tena saddhāpaṭilābhena samannāgato iti paṭisañcikkhati ‘sambādho gharāvāso rajopatho, abbhokāso pabbajjā, nayidaṃ sukaraṃ agāraṃ ajjhāvasatā ekantaparipuṇṇaṃ ekantaparisuddhaṃ saṅkhalikhitaṃ brahmacariyaṃ carituṃ, yannūnāhaṃ kesamassuṃ ohāretvā kāsāyāni vatthāni acchādetvā agārasmā anagāriyaṃ pabbajeyya’nti. So aparena samayena appaṃ vā bhogakkhandhaṃ pahāya mahantaṃ vā bhogakkhandhaṃ pahāya appaṃ vā ñātiparivaṭṭaṃ pahāya mahantaṃ vā ñātiparivaṭṭaṃ pahāya kesamassuṃ ohāretvā kāsāyāni vatthāni acchādetvā agārasmā anagāriyaṃ pabbajati.

‘‘So evaṃ pabbajito samāno bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno pāṇātipātaṃ pahāya pāṇātipātā paṭivirato hoti nihitadaṇḍo nihitasattho, lajjī dayāpanno sabbapāṇabhūtahitānukampī viharati.

‘‘Adinnādānaṃ pahāya adinnādānā paṭivirato hoti dinnādāyī dinnapāṭikaṅkhī, athenena sucibhūtena attanā viharatī’’ti (ma. ni. 1.291-292) –

Evamādinā sāsane saddhāpaṭilābhaṃ paṭiladdhasaddhehi ca pabbajjupagamanaṃ pabbajitehi ca paṭipajjitabbā sīlakkhandhādayo dhammā pakāsitā.

Rājā suttantaṃ suṇantoyeva aññāsīti ‘‘so bījagāmabhūtagāmasamārambhā paṭivirato hoti, ekabhattiko hoti rattuparato virato vikālabhojanā’’ti evaṃ tasmiṃ suttante (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
智慧的敏锐性即智慧的灵活性，意思是智慧的锐利和清晰。靠近即站在附近。"很好，大王，你是智者"，他赞美国王。然后为了考验他，他说"大王，你有..."等等。他讲述了《小象迹喻经》，他想："这位国王不知道'这些沙门是这样的，他们的戒律等修行是这样的'，那么我要用这个《小象迹喻经》的教导来让他理解成为沙门的方式和沙门的修行。"于是他首先讲述了《小象迹喻经》。其中说：
"同样地，婆罗门，如来出现于世间，是阿罗汉、正等正觉、明行足...宣说完整纯净的梵行。居士或居士子或生于某个家庭的人听闻此法，听闻此法后对如来生起信心。他具足这种信心后这样思考：'在家生活是局限的、是尘垢之道，出家生活是开放的。在家生活难以修习完全圆满、完全清净、如贝壳般光洁的梵行。我应该剃除须发，披上袈裟，从在家生活出家进入无家生活。'他之后放弃少量或大量的财富，放弃少量或大量的亲属，剃除须发，披上袈裟，从在家生活出家进入无家生活。
他如此出家后，遵守比丘的学处和生活，断除杀生，远离杀生，放下棍杖，放下武器，有惭有愧，以慈悲心对待一切众生而安住。
断除不与取，远离不与取，只取所施与，期待所施与，以不偷盗、清净的自我而安住。"
如此等等，宣说了在教法中获得信心，获得信心者出家，出家者应当修习的戒蕴等法。
国王一边听经一边就明白了："他远离伤害种子和植物，一日一食，不在夜间进食，远离非时食。"如此在那部经中...

1.293) āgatattā taṃ suṇantoyeva aññāsi. Idheva vasissāmāti na tāva rattiyā upaṭṭhitattā anāgatavacanamakāsi. Āgataphaloti anāgāmiphalaṃ sandhāyāha, sampattaanāgāmiphaloti attho. Tatoyeva ca visesato aviparītaviditasatthusāsanattā viññātasāsano. Idāni pabbajissatīti gihiliṅgena ānītakiccassa niṭṭhitattā evamāha. Acirapakkantassa raññoti raññe acirapakkanteti attho. Adhiṭṭhahitvāti antotambapaṇṇidīpe samāgatā suṇantūti adhiṭṭhahitvā.

Bhūmattharaṇasaṅkhepenāti bhūmattharaṇākārena. Uppātapāṭhakāti nimittapāṭhakā, nemittakāti attho. Gahitā dāni imehi pathavīti āsanānaṃ pathaviyaṃ atthatattā evamāhaṃsu. Patiṭṭhahissatīti cintentoti ettha tena kāraṇena sāsanapatiṭṭhānassa abhāvato avassaṃ patiṭṭhahantassa sāsanassa pubbanimittamidanti evaṃ pubbanimittabhāvena sallakkhesīti veditabbaṃ. Paṇītenāti uttamena. Sahatthāti sahatthena santappetvāti suṭṭhu tappetvā, paripuṇṇaṃ suhitaṃ yāvadatthaṃ katvāti attho. Petavatthuṃ vimānavatthuṃ saccasaṃyuttañca kathesīti desanāvidhikusalo thero janassa saṃvegaṃ janetuṃ paṭhamaṃ petavatthuṃ kathetvā tadanantaraṃ saṃvegajātaṃ janaṃ assāsetuṃ saggakathāvasena vimānavatthuñca kathetvā tadanantaraṃ paṭiladdhassāsānaṃ ‘‘mā ettha assādaṃ karotha nibbānaṃ vinā na aññaṃ kiñci saṅkhāragataṃ dhuvaṃ nāma atthi, tasmā paramassāsakaṃ nibbānamadhigantuṃ vāyamathā’’ti saccapaṭivedhatthāya ussāhaṃ janento ante saccasaṃyuttaṃ kathesīti veditabbaṃ.

Tesaṃ sutvāti tesaṃ santikā therānaṃ guṇakathaṃ sutvā. Rañño saṃviditaṃ katvāti rañño nivedanaṃ katvā, rājānaṃ paṭivedayitvāti attho. Alaṃ gacchāmāti purassa accāsannattā sāruppaṃ na hotīti paṭipakkhipanto āha. Meghavanaṃ nāma uyyānanti mahāmeghavanuyyānaṃ. Tassa kira uyyānassa bhūmiggahaṇadivase akālamahāmegho uṭṭhahitvā sabbataḷākapokkharaṇiyo pūrento gimhābhihatarukkhalatādīnaṃ anuggaṇhantova pāvassi, tena kāraṇena taṃ mahāmeghavanaṃ nāma uyyānaṃ jātaṃ. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Uyyānaṭṭhānaggahaṇe, mahāmegho akālajo;

Pāvassi tena uyyānaṃ, mahāmeghavanaṃ ahū’’ti.

Sukhasayitabhāvaṃ pucchitvāti ‘‘kacci, bhante, idha sukhaṃ sayittha, tumhākaṃ idha nivāso sukha’’nti evaṃ sukhasayitabhāvaṃ pucchitvā tato therena ‘‘sukhasayitamhi, mahārāja, bhikkhūnaṃ phāsukamidaṃ uyyāna’’nti vutte ‘‘evaṃ sati idaṃ no uyyānaṃ dassāmī’’ti cintetvā ‘‘kappati, bhante, bhikkhusaṅghassa ārāmo’’ti pucchi. Imaṃ suttanti veḷuvanārāmapaṭiggahaṇe vuttamimaṃ suttaṃ. Udakanti dakkhiṇodakaṃ. Mahāmeghavanuyyānaṃ adāsīti ‘‘imaṃ mahāmeghavanuyyānaṃ saṅghassa dammī’’ti vatvā jeṭṭhamāsassa kāḷapakkhe dutiyadivase adāsi. Mahāvihārassa dakkhiṇodakapāteneva saddhiṃ patiṭṭhitabhāvepi na tāva tattha vihārakammaṃ niṭṭhitanti āha ‘‘idañca paṭhamaṃ vihāraṭṭhānaṃ bhavissatī’’ti. Punadivasepīti kāḷapakkhassa dutiyadivaseyeva. Aḍḍhanavamānaṃ pāṇasahassānanti aḍḍhena navamānaṃ pāṇasahassānaṃ, pañcasatādhikānaṃ aṭṭhasahassānanti attho. Jotipātubhāvaṭṭhānanti ñāṇālokassa pātubhāvaṭṭhānaṃ. Appamādasuttanti aṅguttaranikāye mahāappamādasuttaṃ, rājovādasuttanti vuttaṃ hoti.


以下是巴利文的完整直译：
在这里就明白了，因为夜晚还未到来，所以没有说将来时。达到果位是指说不来果位，意思是达到不来果位。由于从那时起特别是因为正确理解了佛陀的教导而了解教法。现在将出家是因为世俗生活的事务已经完成而这样说。国王刚离去的意思是国王刚离开。决心让在岛内集会的人听闻。
以铺地的方式即以铺地的方式。预兆解读者即征兆解读者，意味着占卜者。因为座位在地上而说"现在这些被地占据"。思考着"将会安立"，因此由于教法安立的缺乏，必定是将要安立的教法的前兆，应当理解为作为前兆而观察。优质的即上等的。亲手即亲自满足，意思是充分满足，完全愉悦地做到满足。讲述了《饿鬼事》和《天界事》以及《真理相应》，善于教导的长老为了引发大众的警觉，首先讲述了《饿鬼事》，然后为了安慰已经生起警觉的大众，通过讲述天堂之事讲述了《天界事》，然后对已经获得安慰的人说"不要在此处贪恋，除了涅槃，没有其他任何属于行的事物是永恒的，因此努力获得终极安慰的涅槃"，以此为目的激发热情，最后讲述了《真理相应》。
听到他们的事迹后，即从他们那里听到长老们的美德事迹。向国王报告，即向国王报告，告知国王。足以前往是因为靠近城市而不合适，反对地说。名为"云林"的园林即大云林园。据说在那座园林的土地征用日，出现了不合时的大云，充满了所有的池塘湖泊，滋润了被夏季烈日炙烤的树木藤蔓等，因此那座园林被称为大云林园。《大史》中这样说：
"在园林地征用时，出现了不合时的大云；
因此那园林成为大云林园。"
询问安睡情况即"尊者，您在这里睡得好吗？您在这里住得舒适吗？"这样询问安睡情况，然后长老说"大王，我睡得很好，比丘们在这园林中很舒适"，于是想到"如果这样，我将给予这园林"，询问"尊者，给僧团园林可以吗？"这个经即在接受竹林园时所说的这个经。水即供养水。给予了大云林园即说"我将给予僧团这个大云林园"，在耶萨他月黑月的第二天给予。即使在大寺通过供养水的方式安立，也未能在此完成寺院工作，因此说"这将是第一个寺院地点"。第二天即在黑月的第二天。四千五百生命的意思是四千五百生命，意思是五百多于八千。智慧显现之地即智慧光明显现之地。无懈怠经即《增支部》的大无懈怠经，所谓的国王教


Mahaccanti karaṇatthe paccattavacanaṃ, mahatā rājānubhāvenāti attho. Tumhe jānanatthanti sambandho. Ariṭṭho nāma amaccoti rañño bhāgineyyo ariṭṭho nāma amacco. Pañcapaṇṇāsāyāti ettha ‘‘catupaṇṇāsāyā’’ti vattabbaṃ. Evañhi sati upari vuccamānaṃ ‘‘dvāsaṭṭhi arahanto’’ti vacanaṃ sameti. Teneva ca sīhaḷabhāsāya likhite mahāvaṃse ‘‘catupaṇṇāsāya saddhi’’nti vuttaṃ. Dasabhātikasamākulaṃ rājakulanti muṭasivassa puttehi abhayo devānaṃpiyatisso mahānāgo uttiyo mattābhayo sūratissoti evamādīhi dasahi bhātikehi samākiṇṇaṃ rājakulaṃ. Cetiyagirimhi vassaṃ vasiṃsūti āsāḷhīpuṇṇamadivase raññā dinnavihāreyeva paṭiggahetvā pāṭipadadivase vassaṃ vasiṃsu. Pavāretvāti mahāpavāraṇāya pavāretvā. Kattikapuṇṇamāyanti aparakattikapuṇṇamāyaṃ. Mahāmahindatthero hi purimikāyaṃ upagantvā vutthavasso mahāpavāraṇāya pavāretvā tato ekamāsaṃ atikkamma cātumāsiniyaṃ puṇṇamadivase ariyagaṇaparivuto rājakulaṃ gantvā bhojanāvasāne ‘‘mahārāja, amhehi ciradiṭṭho sammāsambuddho’’tiādivacanamabrvi. Evañca katvā vakkhati ‘‘puṇṇamāyaṃ mahāvīro, cātumāsiniyā idhā’’ti. Yaṃ panettha kenaci vuttaṃ ‘‘vutthavasso pavāretvāti cātumāsiniyā pavāraṇāyāti attho, paṭhamapavāraṇāya vā pavāretvā ekamāsaṃ tattheva vasitvā kattikapuṇṇamiyaṃ avoca, aññathā ‘puṇṇamāyaṃ mahāvīro’ti vuttattā na sakkā gahetu’’nti, tattha cātumāsiniyā pavāraṇāyāti ayamatthavikappo na yujjati. Na hi purimikāya vassūpagatā cātumāsiniyaṃ pavārenti. Ciradiṭṭho sammāsambuddhoti satthussa sarīrāvayavo ca sammāsambuddhoyevāti katvā avayave samudāyavohāravasena evamāhāti daṭṭhabbaṃ yathā ‘‘samuddo diṭṭho’’ti.

Therena vuttampi gamanakāraṇaṃ ṭhapetvā idha vāse payojanameva dassetvā gamanaṃ paṭisedhetukāmo āha ‘‘ahaṃ bhante tumhe’’tiādi. Abhivādanādīsu ācariyaṃ disvā abhivādanakaraṇaṃ abhivādanaṃ nāma. Yasmiṃ vā disābhāge ācariyo vasati iriyāpathe kappento, tato abhimukhova vanditvā gacchati, vanditvā tiṭṭhati, vanditvā nisīdati, vanditvā nipajjati, idaṃ abhivādanaṃ nāma. Ācariyaṃ pana dūratova disvā paccuṭṭhāya paccuggamanakaraṇaṃ paccuṭṭhānaṃ nāma. Ācariyaṃ pana disvā añjaliṃ paggayha sīse ṭhapetvā ācariyaṃ namassati, yasmiṃ disābhāge so vasati, tadabhimukhopi tatheva namassati, gacchantopi ṭhitopi nisinnopi añjaliṃ paggayha namassatiyevāti idaṃ añjalikammaṃ nāma. Anucchavikakammassa pana karaṇaṃ sāmīcikaraṇaṃ nāma. Cīvarādīsu hi cīvaraṃ dento na yaṃ vā taṃ vā deti, mahagghaṃ satamūlagghampi pañcasatamūlagghampi satasahassamūlagghampi detiyeva. Piṇḍapātādīsupi eseva nayo. Idaṃ sāmīcikaraṇaṃ nāma. Sarīradhātuyoti sarīrāvayavā. Aññātanti aññātaṃ, viditaṃ mayāti attho. Kuto lacchāmāti kuto labhissāma. Sumanena saddhiṃ mantehīti paṭhamameva sāmaṇerassa kathitattā vā ‘‘jānāti esa amhākamadhippāya’’nti ñatvā vā evamāhāti daṭṭhabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
"大"是工具格的主格用法，意思是以国王的大威力。"你们知道"是连接词。名为阿里塔的大臣是国王的外甥，名叫阿里塔的大臣。"五十五"这里应该说"五十四"。这样的话就与后面所说的"六十二阿罗汉"相符。因此在用僧伽罗语写的《大史》中说"与五十四"。"十兄弟充满的王族"是指由穆塔西瓦的儿子们阿巴耶、天爱帝须、大龙、乌提耶、玛塔巴耶、苏拉蒂萨等十兄弟充满的王族。"在支提山度过雨安居"是指在阿沙荼月圆日接受国王赠予的寺院后，第二天开始雨安居。"自恣"是指在大自恣日自恣。"迦提迦月圆"是指后迦提迦月圆。大摩哂陀长老在前雨安居期间入雨安居，在大自恣日自恣后，再过一个月，在四月布萨日圆满日，与圣众一起前往王宫，在用餐结束后说："大王，我们长久未见正等正觉者"等话。这样做后将说"在四月布萨日，大英雄在此"。有人说"度过雨安居自恣"是指在四月布萨日自恣的意思，或者在第一次自恣后再住一个月，在迦提迦月圆日说话，否则不能接受"在月圆日大英雄"的说法。这里四月布萨日自恣的解释不合适。因为在前雨安居期间入雨安居的人不在四月布萨日自恣。"长久未见正等正觉者"应理解为以整体来称呼部分，就像说"看见大海"一样。
长老虽然说了离开的理由，但国王想要阻止离开，只说明在此居住的目的，说"尊者，我"等。在礼敬等中，见到老师时行礼叫做礼敬。或者在老师居住的方向保持威仪，面向那个方向顶礼后离开、站立、坐下、躺下，这叫做礼敬。远远看到老师时起身迎接叫做起迎。看到老师时举起合掌放在头上向老师致敬，或者面向老师居住的方向同样致敬，行走、站立、坐下时都举起合掌致敬，这叫做合掌。做适当的事叫做恭敬。在衣服等物中，给予衣服时不是随便给予，而是给予价值百钱、五百钱、十万钱的贵重衣服。在食物等方面也是同样。这叫做恭敬。身体遗骸即身体部分。已知即已知，我已了知的意思。从哪里得到即从哪里获得。与须摩那商议，应理解为因为已经先对沙弥说过，或者知道"他知道我们的意图"而这样说。


Appossukko tvaṃ mahārājāti mahārāja tvaṃ dhātūnaṃ paṭilābhe mā ussukkaṃ karohi, mā tvaṃ tattha vāvaṭo bhava, aññaṃ tayā kattabbaṃ karohīti adhippāyo. Idāni tadeva raññā kattabbakiccaṃ dassento ‘‘vīthiyo sodhāpetvā’’tiādimāha. Sabbatāḷāvacare upaṭṭhāpetvāti kaṃsatāḷāditāḷaṃ avacarati etthāti tāḷāvacaraṃ vuccati ātatavitatādi sabbaṃ tūriyabhaṇḍaṃ. Teneva parinibbānasuttaṭṭhakathāyaṃ ‘‘sabbañca tāḷāvacaraṃ sannipātethāti ettha sabbañca tāḷāvacaranti sabbaṃ tūriyabhaṇḍa’’nti vuttaṃ. Ettha pana sahacaraṇanayena sabbatūriyabhaṇḍānaṃ vādakāpi gahetuṃ vaṭṭantīti te sabbe upaṭṭhāpetvā sannipātetvāti vuttaṃ hoti. Lacchasīti labhissasi. Therā cetiyagirimeva agamaṃsūti rājanivesanato nikkhamitvā puna cetiyagirimeva agamaṃsu.

Tāvadevāti taṃ khaṇaṃyeva. Pāṭaliputtadvāreti pāṭaliputtanagaradvāre. Kiṃ bhante sumana āhiṇḍasīti sumana tvaṃ samaṇadhammaṃ akatvā kasmā vicarasīti pucchati. Cetiyagirimhiyeva patiṭṭhāpetvāti pacchā tattha vihāratthāya ākaṅkhitabbabhāvato cetiyagirimhiyeva patiṭṭhāpetvā. Vaḍḍhamānakacchāyāyāti pacchābhattanti attho. Pacchābhattameva hi chāyā vaḍḍhati. Athassa etadahosīti dhātucaṅkoṭakaṃ disvā evaṃ cintesi. Chattaṃ apanamatūti idaṃ setacchattaṃ sayameva me sīsoparito dhātucaṅkoṭakābhimukhaṃ hutvā namatūti attho. Mayhaṃ matthake patiṭṭhātūti idaṃ dhātucaṅkoṭakaṃ therassa hatthato dhātuyā saha āgantvā sirasmiṃ me patiṭṭhātūti attho. Pokkharavassaṃ nāma pokkharapattappamāṇaṃ valāhakamajjhe uṭṭhahitvā kamena pharitvā temetukāmeyeva temayamānaṃ mahantaṃ hutvā vassati. Mahāvīroti mahāparakkamo. Mahāvīrāvayavattā cettha satthuvohārena dhātuyo eva niddiṭṭhā. Dhātusarīrenāgamanañhi sandhāya ayaṃ gāthā vuttā.

Pacchimadisābhimukhova hutvā apasakkantoti piṭṭhito piṭṭhitoyeva pacchimadisābhimukho hutvā osakkanto, gacchantoti attho. Kiñcāpi esa pacchimadisaṃ na oloketi, tathāpi pacchimadisaṃ sandhāya gacchatīti ‘‘pacchimadisābhimukho’’ti vuttaṃ. Puratthimena dvārena nagaraṃ pavisitvāti ettha piṭṭhito piṭṭhitoyeva āgantvā dvāre sampatte parivattetvā ujukeneva nagaraṃ pāvisīti veditabbaṃ. Mahejavatthu nāmāti mahejanāmakena yakkhena pariggahitaṃ ekaṃ devaṭṭhānanti veditabbaṃ . Paribhogacetiyaṭṭhānanti ettha paribhuttūpakaraṇāni nidahitvā kataṃ cetiyaṃ paribhogacetiyanti daṭṭhabbaṃ. Tividhañhi cetiyaṃ vadanti paribhogacetiyaṃ dhātucetiyaṃ dhammacetiyanti. Tattha paribhogacetiyaṃ vuttanayameva. Dhātucetiyaṃ pana dhātuyo nidahitvā kataṃ. Paṭiccasamuppādādilikhitapotthakaṃ nidahitvā kataṃ pana dhammacetiyaṃ nāma. Sārīrikaṃ paribhogikaṃ uddissakanti evampi tippabhedaṃ cetiyaṃ vadanti. Ayaṃ pana pabhedo paṭimārūpassapi uddissakacetiyeneva saṅgahitattā suṭṭhutaraṃ yujjati.



这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译:
不要太热心，大王啊.。大王啊，你对于获得舍利不要太热心，你不要在那里忙碌，你要做其他应该做的事，这是其意思。现在为了显示国王应该做的那件事，他说"令人清扫街道"等等。安排好所有的打击乐器演奏者：这里"打击乐器演奏"是指在其中演奏铜钹等打击乐器，指的是所有的鼓类乐器等。因此在《般涅槃经注》中说："集合所有的打击乐器演奏，这里所有的打击乐器演奏是指所有的乐器"。而在这里，根据伴随的方法，所有乐器的演奏者也可以包括在内，所以说是安排好、集合他们所有人。你将获得：你将得到。长老们就回到了支提山：从王宫出来后又回到了支提山。
就在那时：就在那一刻。在华氏城门：在华氏城（现在的巴特那）的城门。"尊者须摩那，你为什么到处游荡？"：他问"须摩那，你为什么不修行沙门法而到处游荡？"。安置在支提山：因为之后希望在那里建造寺院，所以安置在支提山。在日影增长时：意思是午后。因为只有在午后影子才会增长。然后他想到：看到舍利盒后他这样想。"愿伞盖自行倾斜"：意思是愿这把白伞自己从我头顶上朝着舍利盒的方向倾斜。"愿它安置在我的头顶上"：意思是愿这个舍利盒连同舍利从长老手中来到我的头顶上安置。所谓莲花雨是指在云层中生起莲花瓣大小的雨滴，逐渐扩散，只湿润想要被湿润的人，变得很大后降下。大雄：大勇猛者。这里因为是大雄的部分，所以用导师的称呼来指代舍利。因为这首偈颂是针对舍利身来临而说的。
面向西方后退：背对着背对着面向西方后退，意思是离开。虽然他没有看着西方，但是因为他朝着西方走，所以说"面向西方"。从东门进入城市：这里应该理解为背对着背对着来到门口后转身，直接进入城市。名为摩醯阇场地：应该理解为被名叫摩醯阇的夜叉所占据的一个天神住处。用品塔的地方：这里应该理解为将使用过的用品埋藏后建造的塔叫做用品塔。他们说有三种塔：用品塔、舍利塔和法塔。其中用品塔如前所述。舍利塔是埋藏舍利后建造的。而法塔是指将写有缘起等的书籍埋藏后建造的。他们也说有身体的、用品的和指示的三种塔。但是这种分类因为雕像等也包括在指示塔中，


Kathaṃ pana idaṃ ṭhānaṃ tiṇṇaṃ buddhānaṃ paribhogacetiyaṭṭhānaṃ ahosīti āha ‘‘atīte kirā’’tiādi. Pajjarakenāti ettha pajjarako nāma rogo vuccati. So ca yakkhānubhāvena samuppannoti veditabbo. Tadā kira puṇṇakāḷo nāma yakkho attano ānubhāvena manussānampi sarīre pajjarakaṃ nāma rogaṃ samuṭṭhāpesi. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Rakkhasehi janassettha, rogo pajjarako ahū’’ti;

Dīpavaṃsepi cetaṃ vuttaṃ –

‘‘Rakkhasā ca bahū tattha, pajjarā ca samuṭṭhitā;

Pajjarena bahū sattā, nassanti dīpamuttame’’ti.

Anayabyasananti ettha anayoti avaḍḍhi. Kāyikaṃ cetasikañca sukhaṃ byasati vikkhipati vināsetīti byasananti dukkhaṃ vuccati. Kiñcāpi ‘‘buddhacakkhunā lokaṃ olokento’’ti vuttaṃ, tathāpi ‘‘te satte anayabyasanamāpajjante disvā’’ti vacanato paṭhamaṃ buddhacakkhunā lokaṃ oloketvā pacchā sabbaññutaññāṇena lokaṃ olokento te satte anayabyasanamāpajjante disvāti gahetabbaṃ. Na hi āsayānusayādibuddhacakkhussa te sattā anayabyasanaṃ āpajjantā dissanti. Dubbuṭṭhikāti visamavassādivasena duṭṭhā asobhanā vuṭṭhiyeva dubbuṭṭhikā, sassuppattihetubhūtā kāyasukhuppattisappāyā sattupakārā sammā vuṭṭhi tattha na hotīti adhippāyo. Tatoyeva ca ‘‘dubbhikkhaṃ dussassa’’nti vuttaṃ. Bhikkhāya abhāvo , dullabhabhāvo vā dubbhikkhaṃ, sulabhā tattha bhikkhā na hotīti vuttaṃ hoti. Sassānaṃ abhāvo, asampannatā vā dussassaṃ. Devoti meghassetaṃ nāmaṃ. Sammādhāramanupavecchīti udakadhāraṃ sammā vimuñci, sammā anupavassīti vuttaṃ hoti.

Mahāvivādo hotīti tasmiṃ kira kāle jayantamahārājena ca tassa rañño kaniṭṭhabhātukena samiddhakumāranāmakena uparājena ca saddhiṃ imasmiṃ dīpe mahāyuddhaṃ upaṭṭhitaṃ. Tenetaṃ vuttaṃ ‘‘tena kho pana samayena maṇḍadīpe mahāvivādo hotī’’ti. Hotīti kiriyā kālamapekkhitvā vattamānapayogo, vivādassa pana atītakālikattaṃ ‘‘tena kho pana samayenā’’ti imināva viññāyati. Saddantarasannidhānena hettha atītakālāvagamo yathā ‘‘bhāsate vaḍḍhate tadā’’ti. Evaṃ sabbattha īdisesu ṭhānesu vattamānapayogo daṭṭhabbo. Kalahaviggahajātāti ettha kalaho nāma matthakappatto kāyakalahopi vācākalahopi. Tattha hatthaparāmāsādivasena kāyena kātabbo kalaho kāyakalaho. Mammaghaṭṭanādivasena vācāya kātabbo kalaho vācākalaho. Vipaccanīkagahaṇaṃ viggaho. Kalahassa pubbabhāge uppanno aññamaññaviruddhagāho. Atha vā kalaho nāma vācākalaho. Aññamaññaṃ hatthaparāmāsādivasena virūpaṃ viruddhaṃ vā gahaṇaṃ viggaho kāyakalaho. Yathāvutto kalaho ca viggaho ca jāto sañjāto etesanti kalahaviggahajātā, sañjātakalahaviggahāti attho.

Tāni sāsanantaradhānena nassantīti pariyattipaṭivedhapaṭipattisaṅkhātassa tividhassapi sāsanassa antaradhānena dhātuparinibbāne sati tāni cetiyāni vinassanti. Tīṇi (dī. ni. aṭṭha. 

这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译:
但是这个地方如何成为三位佛陀的用品塔的地方呢？他说"过去据说"等等。被热病：这里热病是指一种疾病。应该理解为是由夜叉的威力而产生的。据说当时有一个名叫满黑的夜叉用自己的威力在人们的身体里引起了名叫热病的疾病。因为这在《大史》中说：
"这里人们被罗刹引起了热病。"
在《岛史》中也说：
"那里有许多罗刹，热病也兴起；
许多众生因热病，在最胜洲灭亡。"
灾难苦难：这里灾难是指不增长。苦难是指身心的快乐被分散、被破坏，所以称为苦难。虽然说"用佛眼观察世界"，但是因为有"看到那些众生遭遇灾难苦难"这句话，所以应该理解为先用佛眼观察世界，然后用一切智智观察世界，看到那些众生遭遇灾难苦难。因为用观察倾向和随眠等的佛眼是看不到那些众生遭遇灾难苦难的。雨水不好：因为雨水不均等而变坏、不好的雨水就是雨水不好，意思是那里没有作为庄稼生长的原因、适合身体舒适产生、有益于众生的正确雨水。因此也说"饥荒，收成不好"。饥荒是指没有施舍食物，或者难以获得，意思是说那里不容易获得施舍食物。收成不好是指没有庄稼，或者不丰收。天：这是云的名字。正确地降下：正确地释放水流，意思是说正确地降雨。
发生大争论：据说在那个时候，与阇耶多大王和他的弟弟名叫三弥陀的副王在这个岛上有大战争。因此说"那个时候，在曼荼岛发生大争论"。"发生"这个动词虽然用现在时，但是考虑到时间，争论是过去时的这一点从"那个时候"这句话就可以理解。因为这里通过其他词的接近而理解是过去时，就像"那时说话增长"一样。这样在所有类似的地方都应该看到使用现在时。产生争吵斗争：这里争吵是指达到顶点的身体争吵或言语争吵。其中用身体做的争吵，如触摸等，是身体争吵。用言语做的争吵，如伤害要害等，是言语争吵。持相反意见是斗争。在争吵之前产生的相互对立的执著。或者说，争吵是指言语争吵。相互之间以触摸等方式丑陋的或对立的执著是斗争，即身体争吵。如前所述的争吵和斗争在他们中间产生、生起，所以说产生争吵斗争，意思是已经产生争吵斗争。
那些因为教法消失而毁灭：当舍利完全涅槃时，由于所谓的教理、证悟、修行三种教法的消失，那些塔会毁灭。三

3.161; vibha. aṭṭha. 809) hi parinibbānāni kilesaparinibbānaṃ khandhaparinibbānaṃ dhātuparinibbānanti, tāni pana amhākaṃ bhagavato vasena evaṃ veditabbāni. Tassa hi kilesaparinibbānaṃ bodhipallaṅke ahosi, khandhaparinibbānaṃ kusinārāyaṃ. Dhātuparinibbānaṃ anāgate bhavissati. Sāsanassa kira osakkanakāle imasmiṃ tambapaṇṇidīpe dhātuyo sannipatitvā mahācetiyaṃ gamissanti, mahācetiyato nāgadīpe rājāyatanacetiyaṃ, tato mahābodhipallaṅkaṃ gamissanti, nāgabhavanatopi devalokatopi brahmalokatopi dhātuyo mahābodhipallaṅkameva gamissanti, sāsapamattāpi dhātu na antarā nassissati. Sabbā dhātuyo mahābodhipallaṅke rāsibhūtā suvaṇṇakkhandho viya ekagghanā hutvā chabbaṇṇarasmiyo vissajjessanti, tā dasasahassilokadhātuṃ pharissanti. Tato dasasahassacakkavāḷe devatā sannipatitvā ‘‘ajja satthā parinibbāti, ajja sāsanaṃ osakkati, pacchimadassanaṃ dāni idaṃ amhāka’’nti dasabalassa parinibbutadivasato mahantataraṃ kāruññaṃ karissanti, ṭhapetvā anāgāmikhīṇāsave avasesā sakabhāvena saṇṭhātuṃ na sakkhissanti. Dhātūsu tejodhātu uṭṭhahitvā yāva brahmalokā uggacchissati, sāsapamattiyāpi dhātuyā sati ekajālāva bhavissati, dhātūsu pariyādānaṃ gatāsu paricchijjissati. Evaṃ mahantaṃ ānubhāvaṃ dassetvā dhātūsu antarahitāsu sāsanaṃ antarahitaṃ nāma hoti.

Divā bodhirukkhaṭṭhāne hatthisālāyaṃ tiṭṭhatīti divā vatthuvicinanāya okāsaṃ kurumāno tato dhātuṃ gahetvā kumbhe ṭhapetvā sadhātukova hutvā tiṭṭhatīti vadanti. Vuttañhetaṃ mahāvaṃse –

‘‘Rattiṃ nāgonupariyāti, taṃ ṭhānaṃ so sadhātukaṃ;

Bodhiṭṭhānamhi sālāyaṃ, divā ṭhāti sadhātuko’’ti.

Thūpapatiṭṭhānabhūmiṃ pariyāyatīti matthakato dhātuṃ tattha patiṭṭhāpetvā sadhātukaṃ thūpapatiṭṭhānabhūmiṃ rattibhāge pariyāyati, samantato vicaratīti attho. Jaṅghappamāṇanti pupphaṭṭhānappamāṇaṃ. Thūpakucchito heṭṭhābhāgañhi thūpassa jaṅghāti vadanti. Dhātuoropanatthāyāti hatthikumbhato dhātukaraṇḍakassa oropanatthāya. Sakalanagarañca janapado cāti nagaravāsino janapadavāsino ca abhedato nagarajanapadasaddehi vuttā ‘‘sabbo gāmo āgato, mañcā ukkuṭṭhiṃ karontī’’tiādīsu viya. Mahājanakāyeti mahājanasamūhe. Samūhapariyāyo hettha kāyasaddo. Ekekadhātuppadesato tejodakanikkhamanādivasena yamakayamakaṃ hutvā pavattaṃ pāṭihāriyaṃ yamakapāṭihāriyaṃ. Channaṃ vaṇṇānaṃ rasmiyo cāti sambandho kātabbo. Channaṃ vaṇṇānaṃ udakadhārā cāti evampettha sambandhaṃ vadanti. Parinibbutepi bhagavati tassānubhāvena evarūpaṃ pāṭihāriyamahosiyevāti dassetuṃ ‘‘evaṃ acintiyā’’tiādigāthamāha. Buddhadhammāti ettha buddhaguṇā.


这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译：
如是，涅槃有三种：烦恼涅槃、色法涅槃、元素涅槃，这些应当根据我们尊者的教导来理解。因为烦恼涅槃是在菩提树下，色法涅槃是在拘尸那城（现代的库希那尔）。元素涅槃将在未来发生。因为在教法衰退时，在这个铜叶岛上，舍利将会聚集而去往伟大的圣塔，从伟大的圣塔去往蛇岛的王舍利塔，然后再去往伟大的菩提树下，舍利也将去往蛇宫、天界、梵天界，除了像芥末那样的舍利不会消失。所有的舍利像金块一样聚集在伟大的菩提树下，像六道光线一样散发，照亮十千个世界。然后十千个天神聚集在一起，"今天尊者将要涅槃，今天教法将要衰退，这个最后的见证将会是我们的"。因此在十力尊者涅槃的日子里，他们会更加怜悯，除了那些已经证得无漏的，其他的众生将无法安稳。元素中的光元素将升起，直到梵天界升起，像芥末那样的元素也将会是一种相同的光，因此在元素中，元素的消散将会被限制。这样显示出巨大的威力，教法的消失被称为教法的消失。
白天在菩提树的地方，在大象厩里停留：白天是为了寻找物品而创造的机会，然后抓住舍利，放在瓶子里，像是有舍利的样子而停留。正如在《大史》中所说：
"夜间蛇不会靠近，那地方是有舍利的；
白天在菩提树的大厅里，停留着有舍利的样子。"
在佛塔的基础上移动：将舍利放在那儿，作为有舍利的佛塔的基础，在夜间移动，四处游荡的意思。腿的长度是花的长度。佛塔的下半部分是佛塔的腿。为了放置舍利：为了将舍利放置在大象的瓶子里。整个城市和乡村：城市居民和乡村居民同样被称为城市乡村，正如"所有的村庄来了，席子被铺开"等。大群众：指的是大群体。群体的范围在这里是指身体的词。每个舍利的地方，因光的放射而显现出奇迹，形成双重奇迹。六种颜色的光线：应当联系在一起。六种颜色的水流：同样在这里联系在一起。为了显示出即使在涅槃中，尊者也因其威力而显现出这样的奇迹，因此说"如此不可思议"等诗句。佛法：这里是指佛


Dharamānakālepi tikkhattuṃ āgamāsīti bhagavā kira abhisambodhito navame māse phussapuṇṇamadivase yakkhādhivāsaṃ laṅkādīpamupagantvā laṅkāmajjhe tiyojanāyate yojanavitthate mahānāgavanuyyāne mahāyakkhasamāgame upariākāse ṭhatvā kappuṭṭhānasamaye samuṭṭhitavuṭṭhivātanibbisesavassavāyunā ca lokantarikanirayandhakārasadisaghorandhakāranikāyena ca sītanarakanibbisesabahalasītena ca saṃvaṭṭakālasañjātavātasaṅkhubhitehi meghanabhagajjitasadisena gaganamedanīninnādena ca yakkhānaṃ bhayaṃ santāsaṃ janetvā tehi yācitābhayo ‘‘detha me samaggā nisīdanaṭṭhāna’’nti vatvā ‘‘dema te sakaladīpaṃ, dehi no, mārisa, abhaya’’nti vutte sabbaṃ taṃ upaddavaṃ antaradhāpetvā yakkhadattabhūmiyā cammakhaṇḍaṃ pattharitvā tattha nisinno samantato jalamānaṃ cammakhaṇḍaṃ pasāretvā kappuṭṭhānaggisadisadahanābhibhūtānaṃ jaladhisalilabhītānaṃ samantā velante bhamantānaṃ yakkhānaṃ giridīpaṃ dassetvā tesu tattha patiṭṭhitesu taṃ yathāṭhāne patiṭṭhāpetvā cammakhaṇḍaṃ saṅkhipitvā nisinno tadā samāgate anekadevatāsannipāte dhammaṃ desetvā anekapāṇakoṭīnaṃ dhammābhisamayaṃ katvā sumanakūṭavāsinā mahāsumanadevarājena samadhigatasotāpattiphalena yācitapūjanīyo sīsaṃ parāmasitvā muṭṭhimattā nīlāmalakesadhātuyo tassa datvā jambudīpamagamāsi.

Dutiyaṃ abhisambodhito pañcame saṃvacchare cūḷodaramahodarānaṃ jalathalanivāsīnaṃ mātulabhāgineyyānaṃ nāgarājūnaṃ maṇipallaṅkaṃ nissāya upaṭṭhitamahāsaṅgāme nāgānaṃ mahāvināsaṃ disvā cittamāsakāḷapakkhassa uposathadivase pātova samiddhasumanena nāma rukkhadevaputtena chattaṃ katvā dhāritarājāyatano nāgadīpaṃ samāgantvā saṅgāmamajjhe ākāse pallaṅkena nisinno ghorandhakārena nāge santāsetvā assāsento ālokaṃ dassetvā sañjātapītisomanassānaṃ upagatanāgānaṃ sāmaggikaraṇīyaṃ dhammaṃ desetvā mātulabhāgineyyehi dvīhi nāgarājūhi pūjite pathavītalagate maṇipallaṅke nisinno nāgehi dibbannapānehi santappito jalathalanivāsino asītikoṭināge saraṇesu ca sīlesu ca patiṭṭhāpetvā tehi namassituṃ pallaṅkañca rājāyatanapādapañca tattha patiṭṭhāpetvā jambudīpamagamāsi.

Tatiyampi abhisambodhito aṭṭhame saṃvacchare mahodaramātulena maṇiakkhikanāgarājenābhiyācito visākhapuṇṇamadivase pañcabhikkhusataparivuto kalyāṇīpadese maṇiakkhikassa bhavanamupagantvā tattha māpitaruciraratanamaṇḍape manoharavarapallaṅke nisinno nāgarājena dibbannapānehi santappetvā nāgamāṇavikagaṇaparivutena dibbamālāgandhādīhi pūjito tattha dhammaṃ desetvā vuṭṭhāyāsanā sumanakūṭe padaṃ dassetvā pabbatapāde divāvihāraṃ katvā dīghavāpicetiyaṭṭhāne ca mubhiyaṅgaṇacetiyaṭṭhāne ca kalyāṇīcetiyaṭṭhāne ca mahābodhiṭṭhāne ca thūpārāmaṭṭhāne ca mahācetiyaṭṭhāne ca sasāvako nisīditvā nirodhasamāpattiṃ samāpajjitvā silācetiyaṭṭhāneyeva ṭhatvā devanāge samanusāsitvā jambudīpamagamāsi. Evaṃ bhagavā dharamānakālepi imaṃ dīpaṃ tikkhattuṃ āgamāsīti veditabbaṃ.


这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译：
在世时也来过三次：据说世尊在证悟后第九个月的布萨月圆日来到夜叉居住的楞伽岛（现在的斯里兰卡），在楞伽中部三由旬长一由旬宽的大龙树园中，在大夜叉集会上，站在空中，像世界毁灭时升起的雨风一样，以及像地狱黑暗一样的可怕黑暗，以及像寒冰地狱一样的严寒，以及像世界毁灭时产生的风搅动的云雷声一样的天地轰鸣，引起夜叉们的恐惧和惊慌，他们请求庇护，说："给我一个和平的坐处"，当他们说："我们给你整个岛，请给我们庇护，尊者"时，他消除了所有的灾难，在夜叉给的地上铺开皮革，坐在那里，展开四周燃烧的皮革，向被毁灭之火吞噬、害怕海水的四处游荡的夜叉们显示山岛，当他们安顿在那里后，他把皮革放回原处，收起来坐下，那时在聚集的众多天神中说法，使无数亿生命证悟法，被获得须陀洹果的须摩那山居住的大须摩那天王请求供养，摸摸头给了他一把蓝色的阿摩勒果发舍利，然后回到阎浮提（印度）。
第二次是在证悟后第五年，因为小腹和大腹这两个水陆居住的舅舅和外甥龙王为了宝座而发生的大战争中，看到龙的大灾难，在质多月黑半的布萨日清晨，由名叫富裕须摩那的树神举伞，来到龙岛，坐在战场中间的空中莲花座上，用可怕的黑暗使龙们恐惧，然后安慰他们显示光明，对生起喜悦欢喜的龙众说和谐之法，在被舅舅和外甥两位龙王供养后，坐在地上的宝座上，享用龙们供养的天食天饮，使八十亿水陆居住的龙建立在皈依和戒律中，让他们礼拜，在那里安置宝座和王舍树，然后回到阎浮提。
第三次是在证悟后第八年，应大腹舅舅摩尼眼龙王的请求，在毗舍佉月圆日，带着五百比丘来到迦梨耶尼地方摩尼眼的住处，坐在那里化现的美丽宝石殿堂中迷人的最上宝座上，享用龙王供养的天食天饮，被龙女众围绕，接受天花天香等供养，在那里说法后从座位起身，在须摩那峰显示足迹，在山脚做午休，在长池塔处、无畏伽那塔处、迦梨耶尼塔处、大菩提处、塔园处、大塔处和弟子们坐下入灭尽定，在石塔处站立教诫天龙后回到阎浮提。这样应该知道世尊在世时也来过这个


Idāni tadeva tikkhattumāgamanaṃ saṅkhepato vibhāvento āha ‘‘paṭhamaṃ yakkhadamanattha’’ntiādi. Rakkhaṃ karontoti yakkhānaṃ puna apavisanatthāya rakkhaṃ karonto. Āvijjīti samantato vicari. Mātulabhāgineyyānanti cūḷodaramahodarānaṃ. Ettha pana kiñcāpi bhagavā samiddhasumanena nāma devaputtena saddhiṃ āgato, tathāpi pacchāsamaṇena ekenapi bhikkhunā saddhiṃ anāgatattā ‘‘ekakova āgantvā’’ti vuttaṃ. Tadanurūpassa paripanthassa vihatattā ‘‘pariḷāhaṃ vūpasametvā’’ti vuttaṃ. Rañño bhātāti rañño kaniṭṭhabhātā. Abhayoti mattābhayo.

Anuḷā devīti rañño jeṭṭhabhātujāyā anuḷā devī. Purimakānaṃ tiṇṇaṃ sammāsambuddhānaṃ bodhi patiṭṭhāsīti yadā hi so kakusandho nāma bhagavā imasmiṃ dīpe manusse pajjarakābhibhūte anayabyasanamāpajjante disvā karuṇāya sañcoditahadayo imaṃ dīpamāgato, tadā taṃ rogabhayaṃ vūpasametvā sannipatitānaṃ dhammaṃ desento caturāsītiyā pāṇasahassānaṃ dhammābhisamayaṃ katvā sāyanhasamaye bodhipatiṭṭhānārahaṭṭhānaṃ gantvā tattha samāpattiṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya ‘‘mama sirīsamahābodhito dakkhiṇamahāsākhamādāya rucanandā bhikkhunī idhāgacchatū’’ti adhiṭṭhāsi . Sā satthu cittaṃ ñatvā taṅkhaṇaññeva khemavatīrājadhāniyā khemarājānamādāya mahābodhimupagantvā dakkhiṇamahāsākhāya manosilālekhaṃ khemarājena dāpetvā taṃ sayaṃ chijjitvā suvaṇṇakaṭāhe ṭhitaṃ bodhisākhamādāya pañcasatabhikkhunīhi ceva devatāhi ca parivāritā iddhiyā idhānetvā tathāgatena pasārite dakkhiṇahatthe sasuvaṇṇakaṭāhaṃ mahābodhiṃ ṭhapesi. Taṃ tathāgato abhayassa nāma rañño datvā tena tasmiṃ samaye ‘‘mahātitthavana’’nti paññāte mahāmeghavanuyyāne patiṭṭhāpesi.

Koṇāgamano ca bhagavā dubbuṭṭhipīḷite dīpavāsino disvā imaṃ dīpamāgato taṃ bhayaṃ vūpasametvā dhammaṃ desento caturāsīti pāṇasahassāni maggaphalesu patiṭṭhāpetvā pubbabodhiṭṭhānaṃ gantvā samāpattipariyosāne ‘‘mama udumbaramahābodhito dakkhiṇamahāsākhamādāya karakanattā bhikkhunī idhāgacchatū’’ti cintesi. Sā bhagavato adhippāyaṃ viditvā taṅkhaṇaññeva sobharājadhāniyā sobharājānamādāya mahābodhimupagantvā dakkhiṇamahāsākhāya manosilālekhaṃ sobharājena dāpetvā taṃ sayaṃ chijjitvā hemakaṭāhe patiṭṭhitaṃ bodhisākhamādāya pañcasatabhikkhunīhi saddhiṃ suragaṇaparivutā iddhiyā idhāharitvā satthārā pasāritadakkhiṇapāṇitale sahemakaṭāhaṃ mahābodhiṃ ṭhapesi. Taṃ tathāgato samiddhassa rañño datvā tena tasmiṃ samaye ‘‘mahānāgavana’’nti saṅkhyaṃ gate mahāmeghavanuyyāne mahābodhiṃ patiṭṭhāpesi.


这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译：
现在为了简要说明那三次来访，他说"第一次是为了调伏夜叉"等等。做保护：为了防止夜叉再次进入而做保护。游历：四处游历。舅舅和外甥：指小腹和大腹。虽然这里世尊是和名叫富裕须摩那的天子一起来的，但是因为没有和任何一位比丘作为随从一起来，所以说"独自来"。因为消除了相应的障碍，所以说"平息了热恼"。国王的弟弟：国王的小弟弟。无畏：名叫无畏。
阿努罗王后：国王的大哥的妻子阿努罗王后。前三位正等正觉者的菩提树被安置：因为当那位名叫迦句孙陀的世尊看到这个岛上的人们被热病所困，遭遇灾难苦难时，心被悲悯所驱使而来到这个岛，那时平息了那疾病的恐惧，为聚集的人们说法，使八万四千众生证悟法，在傍晚时分去到适合安置菩提树的地方，在那里入定后出定，决意"愿我的尸利沙大菩提树的右大枝被比丘尼卢佳难陀带到这里来"。她知道了导师的心意，立刻带着克玛城的克玛王来到大菩提树前，让克玛王在右大枝上涂上朱砂，自己砍下放在金盆中的菩提树枝，被五百比丘尼和天神围绕，用神通带到这里，放在如来伸出的右手上连同金盆。如来把它给了名叫无畏的国王，他在那时被称为"大渡口林"的大云林园中安置了它。
拘那含牟尼世尊看到岛上居民被干旱所困而来到这个岛，平息了那恐惧后说法，使八万四千众生安立在道果中，去到前面的菩提树处，在定的最后想"愿我的乌昙跋罗大菩提树的右大枝被比丘尼迦拉迦纳塔带到这里来"。她知道了世尊的意图，立刻带着索巴城的索巴王来到大菩提树前，让索巴王在右大枝上涂上朱砂，自己砍下放在金盆中的菩提树枝，和五百比丘尼一起，被天众围绕，用神通带到这里，放在导师伸出的右手掌上连同金盆。如来把它给了三弥陀王，他在那时被称为"大龙林"的大云林园中安置了大菩提树。


Kassapopi ca bhagavā upaṭṭhitarājūparājayuddhena pāṇino vināsaṃ disvā karuṇāya codito imaṃ dīpamāgantvā taṃ kalahaṃ vūpasametvā dhammaṃ desento caturāsīti pāṇasahassāni maggaphalaṃ pāpetvā mahābodhiṭṭhānaṃ gantvā tattha samāpattiṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya ‘‘mama nigrodhamahābodhito dakkhiṇamahāsākhamādāya sudhammā bhikkhunī idhāgacchatū’’ti adhiṭṭhāsi. Sā bhagavato cittaṃ viditvā taṅkhaṇaññeva bārāṇasīrājadhāniyā brahmadattarājānamādāya mahābodhimupagantvā dakkhiṇamahāsākhāya manosilālekhaṃ brahmadattena dāpetvā taṃ sayaṃ chijjitvā kanakakaṭāhe ṭhitaṃ bodhisākhamādāya pañcasatabhikkhunīparivārā devagaṇaparivutā iddhiyā ettha ānetvā munindena pasārite dakkhiṇakaratale sasuvaṇṇakaṭāhaṃ mahābodhiṃ ṭhapesi. Taṃ bhagavā jayantarañño datvā tena tasmiṃ samaye ‘‘mahāsālavana’’nti saṅkhyaṃ gate mahāmeghavanuyyāne mahābodhiṃ patiṭṭhāpesi. Evaṃ imasmiṃ dīpe purimakānaṃ tiṇṇaṃ sammāsambuddhānaṃ bodhiṃ patiṭṭhāpesi. Taṃ sandhāya evamāha ‘‘imasmiñca mahārāja dīpe purimakānaṃ tiṇṇaṃ sammāsambuddhānaṃ bodhi patiṭṭhāsī’’ti.

Sarasaraṃsijālavissajjanakenāti siniddhatāya rasavantaṃ ojavantaṃ abhinavaraṃsijālaṃ vissajjentena. Atha vā ito cito ca saṃsaraṇato sarasaṃ sajīvaṃ jīvamānaṃ viya raṃsijālaṃ vissajjentena. Atha vā sarasakāle dharamānakāle buddhena viya raṃsijālaṃ muñcantenāti evamettha atthaṃ vaṇṇayanti. Ekadivaseneva agamāsīti sambandho. Pañcahi kaññāsatehīti attano paricārikehi pañcahi kaññāsatehi. Upassayaṃ kārāpetvāti bhikkhunupassayaṃ kārāpetvā. Appesīti lekhasāsanaṃ patiṭṭhāpesi. Evañca avocāti rājasandesaṃ appetvā therassa mukhasāsanaṃ viññāpento evaṃ avoca. Udikkhatīti apekkhati pattheti.

Chinnahatthaṃ viyāti chinnahatthavantaṃ viya. Chinnā hatthā etassāti chinnahatthoti aññapadatthasamāso daṭṭhabbo. Pabbajjāpurekkhārāti pabbajjābhimukhā, pabbajjāya sañjātābhilāsā ‘‘kadā nu kho pabbajissāmī’’ti tattha ussukkamāpannāti vuttaṃ hoti. Maṃ paṭimānetīti maṃ udikkhati. Satthena ghātaṃ na arahatīti asatthaghātārahaṃ. Himavalāhakagabbhanti himapuṇṇavalāhakagabbhaṃ. Pāṭihāriyavasena jātaṃ himameva ‘‘valāhakagabbha’’ntipi vadanti. Doṇamattāti magadhanāḷiyā soḷasanāḷippamāṇā.


这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译：
迦叶佛世尊因国王与副王之间的战争导致众生的毁灭，心被悲悯所驱使，来到这个岛，平息了争斗，讲述佛法，使八万四千众生证得道果，前往大菩提树处，在那里入定后出定，决意"愿我的榕树大菩提树的右大枝被比丘尼善法带到这里来"。她知道了世尊的心意，立刻带着波罗奈（现代的瓦拉纳西）王国的梵檀王来到大菩提树前，让梵檀在右大枝上涂上朱砂，自己砍下放在金盆中的菩提树枝，被五百比丘尼围绕，被天众围绕，用神通带到这里，放在圣者伸出的右手掌上连同金盆。如来把它给了胜利王，他在那时被称为"大沙罗树林"的大云林园中安置了大菩提树。这样在这个岛上安置了前三位正等正觉者的菩提树。指的是这个，所以说"在这个大王岛上安置了前三位正等正觉者的菩提树"。
通过放射光芒的：因为柔软，所以放射出有滋味的、有活力的新鲜的光芒。或者是因为从这里到那里流动，所以放射出活生生的、像生者一样的光芒。或者是在活着的时候，在世时，像佛一样放射出光芒，这样解释这里的意思。一天之内就到了：联系在一起。带着五百侍女：带着自己的五百侍女。建造住处：建造比丘尼住处。安置：立下文书。这样说：传达国王的命令，通过长老的口信这样说。期待：希望、渴望。
像断臂一样：像断臂者。手臂被砍断的叫做断臂，这里应该理解为另一种词的组合。以出家为目标：向往出家，产生了出家的愿望，"什么时候我能出家呢"，因此努力去做。等待我：期待我。未被刀杀：不值得被刀杀。雪云的内部：充满雪的云的内部。通过奇迹而生的雪也被称为"云的内部"。斗量：相当于摩揭陀的十六升。


Magganti sattayojanikaṃ maggaṃ. Paṭijaggāpetvāti sodhāpetvā, khāṇukaṇṭakādīni harāpetvā tattha bahalavipulavālukaṃ okirāpetvāti vuttaṃ hoti. Kammāravaṇṇanti rañño pakatisuvaṇṇakāravaṇṇaṃ. Navahatthaparikkhepanti navahatthappamāṇo parikkhepo assāti navahatthaparikkhepaṃ, parikkhepato navahatthappamāṇanti vuttaṃ hoti. ‘‘Pañcahatthubbedha’’ntiādīsupi imināva nayena attho veditabbo. Tihatthavikkhambhanti tihatthappamāṇavitthāraṃ. Samussitadhajapaṭākanti ussāpitanīlapītādivividhadhajapaṭākaṃ. Nānāratanavicittanti tattha tattha racitanānāratanehi suvicittaṃ. Anekālaṅkārapaṭimaṇḍitanti pasannajanapūjitehi hatthūpagādīhi nānālaṅkārehi sajjitaṃ. Nānāvidhakusumasamākiṇṇanti upahāravasena upanītehi nānappakārehi vaṇṇagandhasampannehi jalathalapupphehi ākiṇṇaṃ. Anekatūriyasaṅghuṭṭhanti ātabhavitatādipañcaṅgikatūriyasaṅghositaṃ. Avasesaṃ adassanaṃ agamāsīti ettha ‘‘handa, mahārāja, tayā gahetabbā ayaṃ sākhā, tassa upanissayabhūto ayaṃ khandho, na mayaṃ tayā gahetabbā’’ti vadantā viya avasesā sākhā satthu tejasā adassanamagamaṃsūti vadanti. Gavakkhajālasadisanti bhāvanapuṃsakaṃ, jālakavāṭasadisaṃ katvāti attho. Celukkhepasatasahassāni pavattiṃsūti tesaṃ tesaṃ janānaṃ sīsopari bhamantānaṃ uttarāsaṅgacelānaṃ ukkhepasatasahassāni pavattiṃsūti attho. Mūlasatenāti dasasu lekhāsu ekekāya dasa dasa hutvā nikkhantamūlasatena. Dasa mahāmūlāti paṭhamalekhāya nikkhantadasamahāmūlāni.


这是巴利文的直译，我会按照您的要求进行翻译：
1. 准备七由旬长的道路。"让人整理"意味着让人清理，移除树桩和荆棘等，然后在那里铺上厚实宽阔的沙子。
2. "工匠的肤色"指的是国王天生的金匠肤色。
3. "九肘周长"意味着它的周长是九肘长，也就是说，周长测量为九肘。
4. 在"五肘高"等词中，也应以同样的方式理解其含义。
5. "三肘宽"意味着三肘宽度。
6. "竖立旗帜和旌旗"意味着升起蓝色、黄色等各种旗帜和旌旗。
7. "以各种宝石装饰"意味着在各处镶嵌各种宝石，非常精美。
8. "以众多装饰品装饰"意味着用虔诚者供奉的手镯等各种装饰品装饰。
9. "撒满各种花朵"意味着作为供品献上的各种色彩鲜艳、香气宜人的水生和陆生花朵遍布其上。
10. "众多乐器奏鸣"意味着响起了包括鼓、琵琶等五种乐器的声音。
11. 关于"其余的消失不见"这句话，他们说就好像在说："来吧，大王，这是你应该抓住的树枝，这是作为它支撑的树干，我们不是你应该抓住的。"同样，其余的树枝因佛陀的威力而消失不见。
12. "如窗格"是中性词，意思是做成像窗格一样。
13. "十万件上衣被抛向空中"意思是那些人头顶上旋转的十万件上衣被抛向空中。
14. "一百根"意味着在十条线上，每条线各出现十根，总共出现了一百根。
15. "十大根"指的是从第一条线上出现的十个大根。



Devadundubhiyo phaliṃsūti devadundubhiyo thaniṃsu. Devadundubhīti ca na ettha kāci bherī adhippetā, atha kho uppātabhāvena ākāsagato nigghosasaddo. Devoti hi megho. Tassa hi acchabhāvena ākāsavaṇṇassa devassābhāvena sukkhagajjitasaññite sadde niccharante devadundubhīti samaññā, tasmā devadundubhiyo phaliṃsūti devo sukkhagajjitaṃ gajjīti vuttaṃ hoti. Pabbatānaṃ naccehīti pathavīkampena ito cito ca bhamantānaṃ pabbatānaṃ naccehi. Yakkhānaṃ hiṅkārehīti vimhayajātānaṃ yakkhānaṃ vimhayappakāsanavasena pavattehi hiṅkārasaddehi. Yakkhā hi vimhayajātā ‘‘hiṃ hi’’nti saddaṃ nicchārenti. Thutijappehīti pasaṃsāvacanehi. Brahmānaṃ apphoṭanehīti pītisomanassajātānaṃ brahmānaṃ bāhāyaṃ paharaṇasaṅkhātehi apphoṭanehi. Pītisomanassajātā hi brahmāno vāmahatthaṃ samiñjitvā dakkhiṇena hatthena bāhāyaṃ pahāraṃ denti. Ekakolāhalanti ekato pavattakolāhalaṃ . Ekaninnādanti ekato pavattanigghosaṃ. Phalato nikkhantā chabbaṇṇarasmiyo ujukaṃ uggantvā onamitvā cakkavāḷapabbatamukhavaṭṭiṃ āhacca tiṭṭhantīti āha ‘‘sakalacakkavāḷaṃ ratanagopānasīvinaddhaṃ viya kurumānā’’ti. Taṅkhaṇato ca pana pabhutīti vuttanayena suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhitassa mahābodhissa chabbaṇṇarasmīnaṃ vissajjitakālato pabhuti. Himavalāhakagabbhaṃ pavisitvā aṭṭhāsīti suvaṇṇakaṭāheneva saddhiṃ uggantvā himodakapuṇṇaṃ valāhakagabbhaṃ pavisitvā aṭṭhāsi. Paṭhamaṃ suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhitoyeva hi bodhi pacchā vuttappakāraacchariyapaṭimaṇḍito hutvā himavalāhakagabbhaṃ pavisitvā aṭṭhāsi. Teneva vakkhati ‘‘paṭhamaṃ suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhahi, tato himagabbhasattāhaṃ abhisekasattāhañca vītināmetvā’’tiādi. Tatoyeva ca mahāvaṃsepi vuttaṃ –

‘‘Evaṃ satena mūlānaṃ, tatthesā gandhakaddame;

Patiṭṭhāsi mahābodhi, pasādentī mahājanaṃ.

‘‘Tassā khandho dasahattho, pañca sākhā manoramā;

Catuhatthā catuhatthā, dasaḍḍhaphalamaṇḍitā.

‘‘Sahassantu pasākhānaṃ, sākhānaṃ tāsamāsi ca;

Evaṃ āsi mahābodhi, manoharasirindharā.

‘‘Kaṭāhamhi mahābodhi, patiṭṭhitakkhaṇe mahī;

Akampi pāṭihīrāni, ahesuṃ vividhāni ca.

‘‘Sayaṃ nādehi tūriyānaṃ, devesu mānusesu ca;

Sādhukāraninnādehi, devabrahmagaṇassa ca.

‘‘Meghānaṃ migapakkhīnaṃ, yakkhādīnaṃ ravehi ca;

Ravehi ca mahīkampe, ekakolāhalaṃ ahu.

‘‘Bodhiyā phalapattehi, chabbaṇṇaraṃsiyo subhā;

Nikkhamitvā cakkavāḷaṃ, sakalaṃ sobhayiṃsu ca.

‘‘Sakaṭāhā mahābodhi, uggantvāna tato nabhaṃ;

Aṭṭhāsi himagabbhamhi, sattāhāni adassanā’’ti.

Tasmā suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhitoyeva bodhi kaṭāheneva saddhi uggantvā himavalāhakagabbhaṃ pavisitvā aṭṭhāsīti veditabbaṃ.

Heṭṭhā pana bhagavato adhiṭṭhānakkamaṃ dassentena yaṃ vuttaṃ –

‘‘Bhagavā kira mahāparinibbānamañce nipanno laṅkādīpe mahābodhipatiṭṭhāpanatthāya asokamahārājā mahābodhiggahaṇatthaṃ gamissati, tadā mahābodhissa dakkhiṇasākhā sayameva chijjitvā suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhātūti adhiṭṭhāsi, idamekamadhiṭṭhānaṃ.

‘‘Tattha patiṭṭhānakāle ca ‘mahābodhi himavalāhakagabbhaṃ pavisitvā tiṭṭhatū’ti adhiṭṭhāsi, idaṃ dutiyamadhiṭṭhānaṃ.


我会按照您的要求将巴利文直译成简体中文：
1. "天鼓响起"意味着天鼓轰鸣。这里的"天鼓"并不是指某种特定的鼓，而是指作为预兆的天空中发出的声音。"天"在这里指的是云。因为天空清澈如云彩般蓝，在没有云的情况下发出的声音被称为干雷，所以"天鼓响起"意味着天空发出干雷声。
2. "山的舞蹈"指因地震而使山岳左右摇晃的舞蹈。
3. "夜叉的吼叫"指惊讶的夜叉发出表示惊讶的吼叫声。夜叉在惊讶时会发出"嘿嘿"的声音。
4. "赞美的吟诵"指赞颂的言辞。
5. "梵天的击掌"指欣喜若狂的梵天用手拍打手臂的动作。欣喜若狂的梵天会弯曲左手，用右手拍打手臂。
6. "一片喧哗"指同时发生的喧闹。
7. "一片轰鸣"指同时发生的响声。
8. 说"仿佛整个轮围山被宝石椽子包围"是因为从果实中射出的六色光芒直直上升，然后弯曲，触及轮围山的山顶边缘而停留。
9. "从那一刻起"指从前面所说的金盘中安置的大菩提树放出六色光芒的时刻开始。
10. "进入雪云的腹部而停留"意味着连同金盘一起上升，进入充满雪水的云层腹部而停留。因为菩提树最初就安置在金盘中，之后才如前所述显现奇迹，进入雪云腹部而停留。因此后面会说："首先安置在金盘中，然后度过七天的雪云期和七天的灌顶期"等。
11. 因此在《大史》中也说：
"就这样，通过百根，
大菩提树在那里的香泥中，
安置下来，使众人欢喜。
它的树干十肘高，五根迷人的枝条，
每根四肘长，装饰着十个半果实。
枝条有千个分枝，
这就是大菩提树的样子，迷人而庄严。
当大菩提树安置在盘中的瞬间，大地
震动，各种奇迹发生。
天界和人间的乐器自行发声，
天神和梵天众发出赞叹声。
云、野兽、鸟类、夜叉等的叫声，
以及地震的声音，形成一片喧哗。
从菩提树的叶子和果实中，
射出美丽的六色光芒，
照亮了整个世界。
大菩提树连同盘子，
从那里升到天空，
停留在雪云腹中，七天不见。"
因此，应该理解为菩提树安置在金盘中，连同盘子一起上升，进入雪云腹部而停留。
12. 在下文中，为了显示世尊的决意过程，说道：
"据说，世尊躺在大般涅槃床上时，为了在楞伽岛（斯里兰卡）安置大菩提树，他决意：'当阿育大王为了取得大菩提树而来时，愿大菩提树的南枝自行断落，安置在金盘中。'这是第一个决意。
在那里安置时，他又决意：'愿大菩提树进入雪云腹部而停留。'这是第二个决意。



‘‘Sattame divase himavalāhakagabbhato oruyha suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhahanto pattehi ca phalehi ca chabbaṇṇarasmiyo muñcatūti adhiṭṭhāsi, idaṃ tatiyamadhiṭṭhāna’’nti.

Taṃ iminā na sameti. Tattha hi paṭhamaṃ himavalāhakagabbhaṃ pavisitvā pacchā sattame divase himavalāhakagabbhato oruyha chabbaṇṇaraṃsivissajjanaṃ suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhahanañca vuttaṃ, tasmā aṭṭhakathāya pubbenāparaṃ na sameti. Mahāvaṃse pana adhiṭṭhānepi paṭhamaṃ suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhahanaṃ pacchāyeva chabbaṇṇaraṃsivissajjanaṃ himavalāhakagabbhapavisanañca. Vuttañhetaṃ –

‘‘Parinibbānamañcamhi, nipannena jinena hi;

Kataṃ mahāadhiṭṭhānaṃ, pañcakaṃ pañcacakkhunā.

‘‘Gayhamānā mahābodhi-sākhāsokena dakkhiṇā;

Chijjitvāna sayaṃyeva, patiṭṭhātu kaṭāhake.

‘‘Patiṭṭhahitvā sā sākhā, chabbaṇṇarasmiyo subhā;

Rājayantī disā sabbā, phalapattehi muñcatu.

‘‘Sasuvaṇṇakaṭāhā sā, uggantvāna manoramā;

Adissamānā sattāhaṃ, himagabbhamhi tiṭṭhatū’’ti.

Bodhivaṃsepi ca ayameva adhiṭṭhānakkamo vutto, tasmā aṭṭhakathāyaṃ vutto adhiṭṭhānakkamo yathā pubbenāparaṃ na virujjhati, tathā vīmaṃsitvā gahetabbo.

Himañca chabbaṇṇaraṃsiyo ca āvattitvā mahābodhimeva pavisiṃsūti mahābodhiṃ paṭicchādetvā ṭhitaṃ himañca bodhito nikkhantachabbaṇṇarasmiyo ca āvattitvā padakkhiṇaṃ katvā bodhimeva pavisiṃsu, bodhipaviṭṭhā viya hutvā antarahitāti vuttaṃ hoti. Ettha pana ‘‘himañca raṃsiyo cā’’ti ayameva pāṭho satasodhitasammate porāṇapotthake sesesu ca sabbapotthakesu dissati. Mahāvaṃsepi cetaṃ vuttaṃ –

‘‘Atīte tamhi sattāhe, sabbe himavalāhakā;

Pavisiṃsu mahābodhiṃ, sabbā tā raṃsiyopi cā’’ti.

Kenaci pana ‘‘pañca raṃsiyo’’ti pāṭhaṃ parikappetvā yaṃ vuttaṃ ‘‘sabbadisāhi pañca rasmiyo āvattitvāti pañcahi phalehi nikkhantattā pañca, tā pana chabbaṇṇāvā’’ti, taṃ tassa sammohavijambhitamattanti daṭṭhabbaṃ. Paripuṇṇakhandhasākhāpasākhapañcaphalapaṭimaṇḍitoti paripuṇṇakhandhasākhāpasākhāhi ceva pañcahi ca phalehi paṭimaṇḍito, samantato vibhūsitoti attho. Abhisekaṃ datvāti anotattodakena abhisekaṃ datvā. Mahābodhiṭṭhāneyeva aṭṭhāsīti bodhisamīpeyeva vasi.

Pubbakattikapavāraṇādivaseti assayujamāsassa juṇhapakkhapuṇṇamiyaṃ. Cātuddasīuposathattā dvisattāhe jāte uposatho sampattoti āha ‘‘kāḷapakkhassa uposathadivase’’ti, assayujamāsakāḷapakkhassa cātuddasīuposatheti attho. Pācīnamahāsālamūle ṭhapesīti nagarassa pācīnadisābhāge jātassa mahāsālarukkhassa heṭṭhā maṇḍapaṃ kāretvā tattha ṭhapesi. Sattarasame divaseti pāṭipadadivasato dutiyadivase. Kattikachaṇapūjaṃ addasāti kattikachaṇavasena bodhissa kariyamānaṃ pūjaṃ sumanasāmaṇero addasa, disvā ca āgato sabbaṃ taṃ pavattiṃ ārocesi. Taṃ sandhāyeva ca thero bodhiāharaṇatthaṃ pesesi.





Aṭṭhārasa devatākulānīti mahābodhiṃ parivāretvā ṭhitanāgayakkhādidevatākulāni datvāti sambandho. Amaccakulāni bodhissa kattabbavicāraṇatthāya adāsi, brāhmaṇakulāni lokasammatattā udakāsiñcanatthāya adāsi, kuṭumbiyakulāni bodhissa kattabbapūjopakaraṇagopanatthāya adāsi. ‘‘Gopakā rājakammino tathā taracchā’’ti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘gopakakulāni bodhisiñcanatthaṃ khīradhenupālanatthāya taracchakulāni kāliṅgakulāni vissāsikāni padhānamanussakulānī’’ti vuttaṃ. Kāliṅgakulānīti ettha ‘‘udakādigāhakā kāliṅgā’’ti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Kaliṅgesu janapade jātisampannakulaṃ kāliṅgakula’’nti keci. Iminā parivārenāti sahatthe karaṇavacanaṃ, iminā vuttappakāraparivārena saddhinti attho. Viñjhāṭaviṃ samatikkammāti rājā sayampi mahābodhissa paccuggamanaṃ karonto senaṅgaparivuto thalapathena gacchanto viñjhāṭaviṃ nāma aṭaviṃ atikkamitvā. Tāmalittiṃ anuppattoti tāmalittiṃ nāma titthaṃ sampatto. Idamassa tatiyanti suvaṇṇakaṭāhe patiṭṭhitamahābodhissa rajjasampadānaṃ sandhāya vuttaṃ. Tato pubbe panesa ekavāraṃ saddhāya sakalajambudīparajjena mahābodhiṃ pūjesiyeva, tasmā tena saddhiṃ catutthamidaṃ rajjasampadānaṃ. Mahābodhiṃ pana yasmiṃ yasmiṃ divase rajjena pūjesi, tasmiṃ tasmiṃ divase sakalajambudīparajjato uppannaṃ āyaṃ gahetvā mahābodhipūjaṃ kāresi.

Māgasiramāsassāti migasiramāsassa. Paṭhamapāṭipadadivaseti sukkapakkhapāṭipadadivase. Tañhi kaṇhapakkhapāṭipadadivasaṃ apekkhitvā ‘‘paṭhamapāṭipadadivasa’’nti vuccati. Idañca imasmiṃ dīpe pavattamānavohāraṃ gahetvā vuttaṃ. Tattha pana puṇṇamito paṭṭhāya yāva aparā puṇṇamī, tāva eko māsoti vohārassa pavattattā tena vohārena ‘‘dutiyapāṭipadadivase’’ti vattabbaṃ siyā. Tattha hi kaṇhapakkhapāṭipadadivasaṃ ‘‘paṭhamapāṭipada’’nti vuccati. Ukkhipitvāti mahāsālamūle dinnehi soḷasahi jātisampannakulehi saddhiṃ ukkhipitvāti vadanti. Gacchati vatareti ettha areti khede. Tenevāha ‘‘kanditvā’’ti, bodhiyā adassanaṃ asahamāno roditvā paridevitvāti attho. Sarasaraṃsijālanti ettha pana heṭṭhā vuttanayeneva attho veditabbo. Mahābodhisamāruḷhāti mahābodhinā samāruḷhā. Passato passatoti anādare sāmivacanaṃ, passantassevāti attho . Mahāsamuddatalaṃ pakkhantāti mahāsamuddassa udakatalaṃ pakkhandi. Samantā yojananti samantato ekekena passena yojanappamāṇe padese. Accantasaṃyoge cetaṃ upayogavacanaṃ. Vīciyo vūpasantāti vīciyo na uṭṭhahiṃsu, nāhesunti vuttaṃ hoti. Pavajjiṃsūti viraviṃsu, nādaṃ pavattayiṃsūti attho. Rukkhādisannissitāhīti ettha ādi-saddena pabbatādisannissitā devatā saṅgaṇhāti.


1. 十八个神灵家族是指围绕大菩提树的龙、夜叉等神灵家族。给予的原因是为了保护大菩提树。
2. 大臣家族被赋予了对大菩提树的管理和审议任务，婆罗门家族被赋予了因其在世间的认可而进行洒水的任务，地主家族被赋予了为大菩提树准备供品和守护的任务。在《大纲》中提到："牧牛人是国王的仆人，同样还有猎人"。
3. 在《大纲》中还提到："牧牛家族为了大菩提树的洒水而保护牛奶母牛，猎人家族、卡林伽家族是可信赖的，主要是人类家族"。
4. 卡林伽家族在这里被解释为："水等的采集者是卡林伽"。有些人认为："在卡林伽地区出生的高贵家族是卡林伽家族"。
5. 通过这些护卫者，使用具工具格，意为通过前述方式的护卫者进行信仰。
6. 超越文荼森林，国王亲自迎接大菩提树，带领军队通过陆路穿越名为文荼的森林。
7. 到达塔玛利提，抵达名为塔玛利提的渡口。
8. 这是第三次，指的是在金盘中安置的大菩提树的王权授予。之前他曾以信仰用整个阎浮提的王权供奉大菩提树，因此这是第四次王权授予。
9. 他在每次用王权供奉大菩提树的日子里，从整个阎浮提王权中获得的收入都用于大菩提树的供奉。
10. 在摩揭陀月，指的是摩揭陀月的第一个月圆日。
11. 在第一个初一日，指的是白月初一日。因为它是以黑月初一日为基准称为"第一个初一日"。这在此岛的通行用语中被采用。
12. 在那里，从满月开始到下一个满月为止，因一个月的通行用法，所以用这个用法称为"第二个初一日"。在那里，黑月初一日被称为"第一个初一日"。
13. 举起是指与在大榕树下给予的十六个高贵家族一起举起。
14. "行走啊，哦"这里的"哦"表示哀叹。因此说"哭泣"，是指无法忍受大菩提树的消失而哭泣、哀叹。
15. "光芒四射的网"在这里应按照前述方式理解。
16. 登上大菩提树，意为被大菩提树所登。
17. "看到的人啊，看到的人"是对不在意的主人的称呼，意为"在看到的人中"。
18. 进入大海的水面，进入大海的水面。
19. 四周一由旬，四周每边一由旬的地方。
20. 这是在完全连接中使用的宾格。
21. 波浪平息，波浪没有升起，意为没有发生。
22. 呼喊，意为发出声音，产生响声。
23. "依附于树等"这里的"等"字包括依附于山等的



Supaṇṇarūpenāti supaṇṇasadisena rūpena. Nāgakulāni santāsesīti mahābodhiggahaṇatthaṃ āgatāni nāgakulāni santāsesi, tesaṃ bhayaṃ uppādetvā palāpesīti vuttaṃ hoti. Tadā hi samuddavāsino nāgā mahābodhiṃ gahetuṃ vātavassandhakārādīhi mahantaṃ vikubbanaṃ akaṃsu. Tato saṅghamittattherī garuḷavaṇṇaṃ māpetvā tena garuḷarūpena ākāsaṃ pūrayamānā sikhāmarīcijālena gaganaṃ ekandhakāraṃ katvā pakkhappahāravātena mahāsamuddaṃ āloḷetvā saṃvaṭṭajaladhinādasadisena ravena nāgānaṃ hadayāni bhindantī viya tāsetvā nāge palāpesi. Te ca utrastarūpā nāgā āgantvāti te ca vuttanayena uttāsitā nāgā puna āgantvā. Taṃ vibhūtinti taṃ iddhipāṭihāriyasaṅkhātaṃ vibhūtiṃ, taṃ acchariyanti vuttaṃ hoti. Therī yācitvāti ‘‘ayye, amhākaṃ bhagavā mucalindanāgarājassa bhogāvaliṃ attano gandhakuṭiṃ katvā sattāhaṃ tassa saṅgahaṃ akāsi. Abhisambujjhanadivase nerañjarānadītīre attano ucchiṭṭhapattaṃ mahākāḷanāgassa vissajjesi. Uruvelanāgena māpitaṃ visadhūmadahanaṃ agaṇetvā tassa saraṇasīlābharaṇamadāsi. Mahāmoggallānattheraṃ pesetvā nandopanandanāgarājānaṃ dametvā nibbisaṃ akāsi. Evaṃ so lokanāyako amhākaṃ upakārako, tvampi no dosamassaritvā muhuttaṃ mahābodhiṃ vissajjetvā nāgalokassa saggamokkhamaggaṃ sampādehī’’ti evaṃ yācitvā. Mahābodhiviyogadukkhitoti mahābodhiviyogena dukkhito sañjātamānasikadukkho. Kanditvāti imassa pariyāyavacanamattaṃ roditvāti, guṇakittanavasena vā punappunaṃ roditvā, vilāpaṃ katvāti attho.

Uttaradvāratoti anurādhapurassa uttaradvārato. Maggaṃ sodhāpetvāti khāṇukaṇṭakādīnaṃ uddharāpanavasena maggaṃ sodhāpetvā. Alaṅkārāpetvāti vālukādīnaṃ okirāpanādivasena sajjetvā. Samuddasālavatthusminti samuddāsannasālāya vatthubhūte padese. Tasmiṃ kira padese ṭhitehi samuddassa diṭṭhattā taṃ acchariyaṃ pakāsetuṃ tattha ekā sālā katā. Sā nāmena ‘‘samuddāsannasālā’’ti pākaṭā jātā. Vuttañhetaṃ –

‘‘Samuddāsannasālāya, ṭhāne ṭhatvā mahaṇṇave;

Āgacchantaṃ mahābodhiṃ, mahātheriddhiyāddasa.

‘‘Tasmiṃ ṭhāne katā sālā, pakāsetuṃ tamabbhutaṃ;

‘Samuddāsannasālā’ti, nāmenāsidha pākaṭā’’ti.


1. 以金翅鸟的形象，意味着以类似金翅鸟的形象。
2. 使龙族惊恐，指的是使那些为取得大菩提树而来的龙族感到惊恐，令他们产生恐惧并逃跑。
3. 当时居住在海中的龙族为了取得大菩提树，制造了大风、暴雨和黑暗等巨大的变化。
4. 然后，僧伽密多比丘尼化作金翅鸟的形象，以金翅鸟的形象充满天空，用其光芒网使天空一片黑暗，并用翅膀的拍击之风搅动大海，以如同世界末日海潮声般的轰鸣声震撼龙族的心灵，使龙族惊恐逃跑。
5. 那些惊恐的龙族回来，那些如前所述惊恐的龙族又回来。
6. 那奇迹，指的是那种被称为神通奇迹的奇迹，说这是奇迹。
7. 比丘尼请求道："尊者，我们的世尊曾在牟遮林龙王的蛇身上建造香室并住了七天以示恩惠。在成道日，他在尼连禅河岸将用过的钵托付给大黑龙。在优楼频螺龙制造的毒烟火焰中，他不顾危险，赐予其皈依戒和饰物。他派遣大目犍连尊者去驯服难陀跋难陀龙王并使其安息。如此，这位世间的领袖对我们有恩惠，请您不要记恨我们的过错，暂时让大菩提树留在龙界，为龙族开辟通往天界和解脱的道路。"这样请求后。
8. 因与大菩提树分离而痛苦，因与大菩提树分离而痛苦，心生苦恼。
9. 哭泣，这是表达方式的不同，意为哭泣，或者因赞美功德而反复哭泣，意为哀悼。
10. 从北门，从阿努拉德普勒（斯里兰卡）北门。
11. 清理道路，意为通过拔除树桩和荆棘等方式清理道路。
12. 装饰道路，意为通过铺撒沙子等方式进行装饰。
13. 在海边凉亭的地方，指的是在靠近海的凉亭所在的地方。
14. 据说在那个地方，由于可以看到海洋，为了展示这个奇迹，在那里建造了一座凉亭。那座凉亭以"海边凉亭"的名字而闻名。
15. 正如所说：
"在海边凉亭，站在大海旁，
看到大菩提树，因大比丘的神通。
在那里建造了凉亭，为展示那奇迹，
以'海边凉亭'之名而闻名。"



Tāya vibhūtiyāti tāya vuttappakārāya pūjāsakkārādisampattiyā. Therassāti mahāmahindattherassa. Maggassa kira ubhosu passesu antarantarā pupphehi kūṭāgārasadisasaṇṭhānāni pupphacetiyāni kārāpesi. Taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ ‘‘antarantare pupphaagghiyāni ṭhapento’’ti. Āgato vatareti ettha areti pasaṃsāyaṃ, sādhu vatāti attho. Soḷasahi jātisampannakulehīti aṭṭhahi amaccakulehi aṭṭhahi ca brāhmaṇakulehīti evaṃ soḷasahi jātisampannakulehi. Samuddatīre mahābodhiṃ ṭhapetvāti samuddavelātale alaṅkatappaṭiyatte ramaṇīye maṇḍape mahābodhiṃ ṭhapetvā. Evaṃ pana katvā sakalatambapaṇṇirajjena mahābodhiṃ pūjetvā soḷasannaṃ kulānaṃ rajjaṃ niyyātetvā sayaṃ dovārikaṭṭhāne ṭhatvā tayo divase anekappakāraṃ pūjaṃ kārāpesi. Taṃ dassento ‘‘tīṇi divasānī’’tiādimāha. Rajjaṃ vicāresīti rajjaṃ vicāretuṃ vissajjesi, soḷasahi vā jātisampannakulehi rajjaṃ vicārāpesīti attho. Catutthe divaseti migasiramāsassa sukkapakkhadasamiyaṃ. Anupubbena anurādhapuraṃ sampattoti dasamiyaṃ alaṅkatappaṭiyattarathe mahābodhiṃ ṭhapetvā uḷārapūjaṃ kurumāno pācīnapassavihārassa patiṭṭhātabbaṭṭhānamānetvā tattha saṅghassa pātarāsaṃ pavattetvā mahindattherena bhāsitaṃ nāgadīpe dasabalena kataṃ nāgadamanaṃ sutvā ‘‘sammāsambuddhena nisajjādinā paribhuttaṭṭhānesu thūpādīhi sakkāraṃ karissāmī’’ti saññāṇaṃ kāretvā tato āharitvā tavakkabrāhmaṇassa gāmadvāre ṭhapetvā pūjetvā evaṃ tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne pūjaṃ katvā iminā anukkamena anurādhapuraṃ sampatto. Cātuddasīdivaseti migasiramāsasseva sukkapakkhacātuddase. Vaḍḍhamānakacchāyāyāti chāyāya vaḍḍhamānasamaye, sāyanhasamayeti vuttaṃ hoti. Samāpattinti phalasamāpattiṃ. Tilakabhūteti alaṅkārabhūte. Rājavatthudvārakoṭṭhakaṭṭhāneti rājuyyānassa dvārakoṭṭhakaṭṭhāne. ‘‘Sakalarajjaṃ mahābodhissa dinnapubbattā upacāratthaṃ rājā dovārikavesaṃ gaṇhī’’ti vadanti.





Anupubbavipassananti udayabbayādianupubbavipassanaṃ. Paṭṭhapetvāti ārabhitvā. Atthaṅgamiteti atthaṅgate. ‘‘Saha bodhipatiṭṭhānenā’’ti vattabbe vibhattivipariṇāmaṃ katvā ‘‘saha bodhipatiṭṭhānā’’ti nissakkavacanaṃ kataṃ. Sati hi sahayoge karaṇavacanena bhavitabbaṃ. Mahāpathavī akampīti ca idaṃ mukhamattanidassanaṃ, aññānipi anekāni acchariyāni ahesuṃyeva. Tathā hi saha bodhipatiṭṭhānena udakapariyantaṃ katvā mahāpathavī akampi, tāni mūlāni kaṭāhamukhavaṭṭito uggantvā taṃ kaṭāhaṃ vinandhantā pathavītalamotariṃsu, samantato dibbakusumāni vassiṃsu, ākāse dibbatūriyāni vajjiṃsu, mahāmegho uṭṭhahitvā vuṭṭhidhāramakāsi, ākāsapadesā viraviṃsu, vijjulatā nicchariṃsu. Devatā sādhukāramadaṃsu, samāgatā sakaladīpavāsino gandhamālādīhi pūjayiṃsu, gahitamakarandā mandamārutā vāyiṃsu, samantato ghanasītalahimavalāhakā mahābodhiṃ chādayiṃsu. Evaṃ bodhi pathaviyaṃ patiṭṭhahitvā himagabbhe sannisīditvā sattāhaṃ lokassa adassanaṃ agamāsi. Himagabbhe sannisīdīti himagabbhassa anto aṭṭhāsi. Vipphurantāti vipphurantā ito cito ca saṃsarantā. Nicchariṃsūti nikkhamiṃsu. Dassiṃsūti paññāyiṃsu. Sabbe dīpavāsinoti sabbe tambapaṇṇidīpavāsino. Uttarasākhato ekaṃ phalanti uttarasākhāya ṭhitaṃ ekaṃ phalaṃ. ‘‘Pācīnasākhāya ekaṃ phala’’ntipi keci. Mahāāsanaṭṭhāneti pubbapasse mahāsilāsanena patiṭṭhitaṭṭhāne. Issaranimmānavihāreti issaranimmānasaṅkhāte kassapagirivihāre. ‘‘Issaranimmānavihāre’’ti hi pubbasaṅketavasena vuttaṃ, idāni pana so vihāro ‘‘kassapagirī’’ti paññāto. ‘‘Issarasamaṇārāme’’tipi keci paṭhanti. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Tavakkabrāhmaṇagāme , thūpārāme tatheva ca;

Issarasamaṇārāme, paṭhame cetiyaṅgaṇe’’ti.

Yojaniyaārāmesūti anurādhapurassa samantā yojanassa anto kataārāmesu. Samantā patiṭṭhite mahābodhimhīti sambandho. Anurādhapurassa samantā evaṃ puttanattuparamparāya mahābodhimhi patiṭṭhiteti attho. Lohapāsādaṭṭhānaṃ pūjesīti lohapāsādassa kattabbaṭṭhānaṃ pūjesi. ‘‘Kiñcāpi lohapāsādaṃ devānaṃpiyatissoyeva mahārājā kāressati, tathāpi tasmiṃ samaye abhāvato ‘anāgate’ti vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘duṭṭhagāmaṇiabhayeneva kārito lohapāsādo’’ti vadanti. Mūlāni panassa na tāva otarantīti iminā, mahārāja, imasmiṃ dīpe satthusāsanaṃ patiṭṭhitamattameva ahosi, na tāva supatiṭṭhitanti dasseti, assa satthusāsanassa mūlāni pana na tāva otiṇṇānīti evamettha attho veditabbo. Otarantīti hi atītatthe vattamānavacanaṃ. Tenevāha ‘‘kadā pana bhante mūlāni otiṇṇāni nāma bhavissantī’’ti. Yo amacco catupaṇṇāsāya jeṭṭhakakaniṭṭhabhātukehi saddhiṃ cetiyagirimhi pabbajito, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘mahāariṭṭho bhikkhū’’ti. Meghavaṇṇābhayassa amaccassa pariveṇaṭṭhāneti meghavaṇṇābhayassa rañño amaccena kattabbassa pariveṇassa vatthubhūte ṭhāne. Maṇḍapappakāranti maṇḍapasadisaṃ. Sadisatthampi hi pakārasaddaṃ vaṇṇayanti. Sāsanassa mūlāni otarantāni passissāmīti iminā sāsanassa suṭṭhu patiṭṭhānākāraṃ passissāmīti dīpeti.



Anupubbavipassananti udayabbayādianupubbavipassanaṃ. Paṭṭhapetvāti ārabhitvā. Atthaṅgamiteti atthaṅgate. ‘‘Saha bodhipatiṭṭhānenā’’ti vattabbe vibhattivipariṇāmaṃ katvā ‘‘saha bodhipatiṭṭhānā’’ti nissakkavacanaṃ kataṃ. Sati hi sahayoge karaṇavacanena bhavitabbaṃ. Mahāpathavī akampīti ca idaṃ mukhamattanidassanaṃ, aññānipi anekāni acchariyāni ahesuṃyeva. Tathā hi saha bodhipatiṭṭhānena udakapariyantaṃ katvā mahāpathavī akampi, tāni mūlāni kaṭāhamukhavaṭṭito uggantvā taṃ kaṭāhaṃ vinandhantā pathavītalamotariṃsu, samantato dibbakusumāni vassiṃsu, ākāse dibbatūriyāni vajjiṃsu, mahāmegho uṭṭhahitvā vuṭṭhidhāramakāsi, ākāsapadesā viraviṃsu, vijjulatā nicchariṃsu. Devatā sādhukāramadaṃsu, samāgatā sakaladīpavāsino gandhamālādīhi pūjayiṃsu, gahitamakarandā mandamārutā vāyiṃsu, samantato ghanasītalahimavalāhakā mahābodhiṃ chādayiṃsu. Evaṃ bodhi pathaviyaṃ patiṭṭhahitvā himagabbhe sannisīditvā sattāhaṃ lokassa adassanaṃ agamāsi. Himagabbhe sannisīdīti himagabbhassa anto aṭṭhāsi. Vipphurantāti vipphurantā ito cito ca saṃsarantā. Nicchariṃsūti nikkhamiṃsu. Dassiṃsūti paññāyiṃsu. Sabbe dīpavāsinoti sabbe tambapaṇṇidīpavāsino. Uttarasākhato ekaṃ phalanti uttarasākhāya ṭhitaṃ ekaṃ phalaṃ. ‘‘Pācīnasākhāya ekaṃ phala’’ntipi keci. Mahāāsanaṭṭhāneti pubbapasse mahāsilāsanena patiṭṭhitaṭṭhāne. Issaranimmānavihāreti issaranimmānasaṅkhāte kassapagirivihāre. ‘‘Issaranimmānavihāre’’ti hi pubbasaṅketavasena vuttaṃ, idāni pana so vihāro ‘‘kassapagirī’’ti paññāto. ‘‘Issarasamaṇārāme’’tipi keci paṭhanti. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Tavakkabrāhmaṇagāme , thūpārāme tatheva ca;

Issarasamaṇārāme, paṭhame cetiyaṅgaṇe’’ti.

Yojaniyaārāmesūti anurādhapurassa samantā yojanassa anto kataārāmesu. Samantā patiṭṭhite mahābodhimhīti sambandho. Anurādhapurassa samantā evaṃ puttanattuparamparāya mahābodhimhi patiṭṭhiteti attho. Lohapāsādaṭṭhānaṃ pūjesīti lohapāsādassa kattabbaṭṭhānaṃ pūjesi. ‘‘Kiñcāpi lohapāsādaṃ devānaṃpiyatissoyeva mahārājā kāressati, tathāpi tasmiṃ samaye abhāvato ‘anāgate’ti vutta’’nti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Keci pana ‘‘duṭṭhagāmaṇiabhayeneva kārito lohapāsādo’’ti vadanti. Mūlāni panassa na tāva otarantīti iminā, mahārāja, imasmiṃ dīpe satthusāsanaṃ patiṭṭhitamattameva ahosi, na tāva supatiṭṭhitanti dasseti, assa satthusāsanassa mūlāni pana na tāva otiṇṇānīti evamettha attho veditabbo. Otarantīti hi atītatthe vattamānavacanaṃ. Tenevāha ‘‘kadā pana bhante mūlāni otiṇṇāni nāma bhavissantī’’ti. Yo amacco catupaṇṇāsāya jeṭṭhakakaniṭṭhabhātukehi saddhiṃ cetiyagirimhi pabbajito, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘mahāariṭṭho bhikkhū’’ti. Meghavaṇṇābhayassa amaccassa pariveṇaṭṭhāneti meghavaṇṇābhayassa rañño amaccena kattabbassa pariveṇassa vatthubhūte ṭhāne. Maṇḍapappakāranti maṇḍapasadisaṃ. Sadisatthampi hi pakārasaddaṃ vaṇṇayanti. Sāsanassa mūlāni otarantāni passissāmīti iminā sāsanassa suṭṭhu patiṭṭhānākāraṃ passissāmīti dīpeti.



这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 逐步观察意为观察生灭等的逐步过程。开始意为着手。落下意为落下去。"与菩提树建立一起"本应说成"与菩提树建立一起"，但通过变更语尾变成了"从菩提树建立"这样的来源格表达。因为在有"一起"的情况下,应该用工具格。大地震动这句话只是一个表面的说明,其实还发生了许多其他奇迹。就像这样,随着菩提树的建立,以水为界限的大地震动了,那些根从盆口边缘升起缠绕着那个盆子进入了地面,四面八方下起了天上的花雨,空中奏响了天上的乐器,大云升起降下了雨滴,天空中发出了声响,闪电划过。天神们发出赞叹,聚集而来的全岛居民用香花等供养,带着花蜜的微风吹拂,四周浓密寒冷的云层覆盖了大菩提树。就这样,菩提树在地上建立后,安住在冰雪中,七天不为世人所见。安住在冰雪中意为停留在冰雪的内部。闪耀意为闪耀着四处游走。射出意为射出。显现意为显现。所有岛上居民意为所有铜色岛（斯里兰卡）的居民。北枝上的一个果实意为位于北枝上的一个果实。有些人说"东枝上的一个果实"。大座位处意为在东面由大石座建立的地方。伊舍罗化现寺意为名为伊舍罗化现的迦叶山寺。"伊舍罗化现寺"是按照以前的称呼说的,现在那座寺院被称为"迦叶山"。有些人读作"伊舍罗沙门园"。就像这样说的:
"在塔瓦卡婆罗门村,同样在塔园,
在伊舍罗沙门园,在第一塔院。"
2. 一由旬内的园林中意为在阿努拉达普拉（Anuradhapura）周围一由旬之内建造的园林中。应与"大菩提树四周建立"连在一起。意思是阿努拉达普拉周围就这样子子孙孙地建立了大菩提树。供养铜殿的地方意为供养将要建造铜殿的地方。"虽然铜殿是由天爱帝须大王建造的,但是因为当时还不存在,所以说'未来'"这样在三种注释书中说。但是有些人说"铜殿是由杜陀伽摩尼·阿巴亚建造的"。它的根还没有深入意思是,大王啊,在这个岛上佛陀的教法刚刚建立,还没有很好地确立,应该这样理解这里的含义,这个佛陀教法的根还没有深入。"深入"是用现在时表示过去的意思。因此他问"尊者,什么时候根才能称为已经深入呢?"。那位与五十四个兄弟一起在制底耶山出家的大臣,指的就是"大阿利陀比丘"。在梅伽瓦那·阿巴亚大臣的精舍地方意为在梅伽瓦那·阿巴亚王的大臣将要建造的精舍的基地上。像帐篷一样意为类似帐篷。因为他们也用"类似"的意思来解释"像"这个词。我将看到教法的根深入意思是我将看到教法很好地确立的样子。


Meghavirahitassa nimmalasseva ākāsassa viravitattā ‘‘ākāsaṃ mahāviravaṃ ravī’’ti vuttaṃ. Paccekagaṇīhīti visuṃ visuṃ gaṇācariyehi. Paccekaṃ gaṇaṃ etesaṃ atthīti paccekagaṇino. Yathā vejjo gilānesu karuṇāya tikicchanameva purakkhatvā vigatacchandadoso jigucchanīyesu vaṇesu guyhaṭṭhānesu ca bhesajjalepanādinā tikicchanameva karoti, evaṃ bhagavāpi kilesabyādhipīḷitesu sattesu karuṇāya te satte kilesabyādhidukkhato mocetukāmo avattabbārahāni guyhaṭṭhānanissitānipi asappāyāni vadanto vinayapaññattiyā sattānaṃ kilesabyādhiṃ tikicchati. Tena vuttaṃ ‘‘satthu karuṇāguṇaparidīpaka’’nti. Anusiṭṭhikarānanti anusāsanīkarānaṃ, ye bhagavato anusāsaniṃ sammā paṭipajjanti, tesanti attho. Kāyakammavacīkammavipphanditavinayananti kāyavacīdvāresu ajjhācāravasena pavattassa kilesavipphanditassa vinayanakaraṃ.

Rājinoti upayogatthe sāmivacanaṃ, rājānamanusāsiṃsūti attho. Ālokanti ñāṇālokaṃ. Nibbāyiṃsu mahesayoti ettha mahāmahindatthero dvādasavassiko hutvā tambapaṇṇidīpaṃ sampatto, tattha dve vassāni vasitvā vinayaṃ patiṭṭhapesi. Dvāsaṭṭhivassiko hutvā parinibbutoti vadanti.

Tesaṃtherānaṃ antevāsikāti tesaṃ mahāmahindattherappamukhānaṃ therānaṃ antevāsikā. Tissadattādayo pana mahāariṭṭhattherassa antevāsikā, tasmā tissadattakāḷasumanadīghasumanādayo mahāariṭṭhattherassa antevāsikā cāti yojetabbaṃ. Antevāsikānaṃ antevāsikāti ubhayathā vuttaantevāsikānaṃ antevāsikā. Pubbe vuttappakārāti –

‘‘Tato mahindo iṭṭiyo, uttiyo sambalo tathā;

Bhaddanāmo ca paṇḍito.

‘‘Ete nāgā mahāpaññā, jambudīpā idhāgatā;

Vinayaṃ te vācayiṃsu, piṭakaṃ tambapaṇṇiyā.

‘‘Nikāye pañca vācesuṃ, satta ceva pakaraṇe;

Tato ariṭṭho medhāvī, tissadatto ca paṇḍito.

‘‘Visārado kāḷasumano, thero ca dīghanāmako’’ti. –

Evamādinā pubbe vuttappakārā ācariyaparamparā.

Ācariyaparamparakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vinayānisaṃsakathāvaṇṇanā

Ettāvatā ca ‘‘kenābhata’’nti imaṃ pañhaṃ vitthārato vibhajitvā idāni ‘‘kattha patiṭṭhita’’nti imaṃ pañhaṃ vissajjento āha ‘‘kattha patiṭṭhita’’ntiādi. Tattha telamivāti sīhatelamiva. Adhimattasatigatidhītimantesūti ettha satīti buddhavacanaṃ uggahetvā dhāraṇakasati. Gatīti uggaṇhanakagati. Dhītīti sanniṭṭhānaṃ katvā gaṇhanakañāṇaṃ. Gatīti vā paññāgati. Dhītīti buddhavacanaṃ uggaṇhanavīriyaṃ sajjhāyanavīriyaṃ dhāraṇavīriyañca. Lajjīsūti pāpajigucchanakalakkhaṇāya lajjāya samannāgatesu. Kukkuccakesūti aṇumattesupi vajjesu dosadassāvitāya kappiyākappiyaṃ nissāya kukkuccakārīsu. Sikkhākāmesūti adhisīlaaacittaadhipaññāvasena tisso sikkhā kāmayamānesu sampiyāyitvā sikkhantesu.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 因为没有云的清净天空发出声响,所以说"天空发出巨大的声音"。各别的群体领袖意为分别的各个群体的老师。各自有群体的人称为各别的群体领袖。就像医生对病人怀着慈悲,以治疗为首要,没有欲望和嗔恨,对令人厌恶的伤口和隐秘处也只是用药涂抹等方式进行治疗,同样地,世尊对被烦恼病痛折磨的众生也怀着慈悲,想要让这些众生从烦恼病痛的痛苦中解脱,即使说一些不该说的、与隐秘处有关的、不适宜的话,也是通过制定戒律来治疗众生的烦恼病。因此说"显示导师的慈悲品德"。遵循教导的人意为遵循教诫的人,指那些正确实践世尊教诫的人。调伏身业语业的躁动意为调伏在身门语门中由于违犯而产生的烦恼躁动。
2. 国王是宾格的所有格形式,意思是教导国王。光明意为智慧之光。大仙入灭了这里,大马兴陀长老十二岁时来到铜色岛（斯里兰卡）,在那里住了两年后建立了律藏。他们说他六十二岁时入灭。
3. 那些长老的弟子意为以大马兴陀长老为首的那些长老的弟子。但是帝须达多等是大阿利陀长老的弟子,因此应该理解为帝须达多、迦罗苏摩那、长苏摩那等也是大阿利陀长老的弟子。弟子的弟子意为前面两种所说的弟子的弟子。前面所说的方式意为:
"然后马兴陀、伊提耶、
乌提耶、三跋罗,
以及贤明的跋陀那摩。
这些大智慧的龙象,
从阎浮提来到这里;
他们教授律藏,
给铜色岛的人。
他们教授五部,
以及七论;
然后聪明的阿利陀,
以及智慧的帝须达多。
精通的迦罗苏摩那,
和名为长的长老。"
像这样前面所说的师承系谱。
师承系谱的解释结束。
戒律功德的解释
4. 到此为止,详细地解答了"由谁带来"这个问题后,现在为了回答"在哪里确立"这个问题而说"在哪里确立"等。其中,如油意为如狮子油。在具有极强的念、理解力和智慧的人中,这里,念意为学习佛陀教法后的记忆力。理解力意为学习的能力。智慧意为确定后领会的智慧。或者,理解力意为智慧的理解力。智慧意为学习佛陀教法的精进、诵读的精进和记忆的精进。有惭愧的人意为具有厌恶罪恶为特征的惭愧的人。有悔意的人意为对极小的过失也看到过失,对于应该做和不应该做的事情会产生悔意的人。喜爱学习的人意为喜爱并热爱学习增上戒、增上心、增上慧三学的人。


Akattabbato nivāretvā kattabbesu patiṭṭhāpanato mātāpituṭṭhāniyoti vuttaṃ. Ācāragocarakusalatāti veḷudānādimicchājīvassa kāyapāgabbhiyādīnañca akaraṇena sabbaso anācāraṃ vajjetvā ‘‘kāyiko avītikkamo vācasiko avītikkamo’’ti (vibha. 511) evaṃ vuttabhikkhusāruppaācārasampattiyā vesiyādiagocaraṃ vajjetvā piṇḍapātādiatthaṃ upasaṅkamituṃ yuttaṭṭhānasaṅkhātagocarena ca sampannattā samaṇācāresu ceva samaṇagocaresu ca kusalatā. Apica yo bhikkhu satthari sagāravo sappatisso sabrahmacārīsu sagāravo sappatisso hirottappasampanno sunivattho supāruto pāsādikena abhikkantena paṭikkantena ālokitena vilokitena samiñjitena pasāritena okkhittacakkhu iriyāpathasampanno indriyesu guttadvāro bhojane mattaññū jāgariyamanuyutto satisampajaññena samannāgato appiccho santuṭṭho āraddhavīriyo pavivitto asaṃsaṭṭho ābhisamācārikesu sakkaccakārī garucittīkārabahulo viharati, ayaṃ vuccati ācāro.

Gocaro pana upanissayagocaro ārakkhagocaro upanibandhagocaroti tividho. Tattha dasakathāvatthuguṇasamannāgato kalyāṇamitto, yaṃ nissāya assutaṃ suṇāti, sutaṃ pariyodāpeti, kaṅkhaṃ vitarati , diṭṭhiṃ ujuṃ karoti, cittaṃ pasādeti, yassa vā pana anusikkhamāno saddhāya vaḍḍhati, sīlena, sutena, cāgena, paññāya vaḍḍhati, ayaṃ upanissayagocaro. Yo pana bhikkhu antaragharaṃ paviṭṭho vīthipaṭipanno okkhittacakkhu yugamattadassāvī saṃvuto gacchati, na hatthiṃ olokento, na assaṃ, na rathaṃ, na pattiṃ, na itthiṃ, na purisaṃ olokento, na uddhaṃ olokento, na adho olokento, na disāvidisampi pekkhamāno gacchati, ayaṃ ārakkhagocaro. Upanibandhagocaro pana cattāro satipaṭṭhānā, yattha bhikkhu attano cittaṃ upanibandhati. Vuttañhetaṃ bhagavatā – ‘‘ko ca, bhikkhave, bhikkhuno gocaro sako pettiko visayo, yadidaṃ cattāro satipaṭṭhānā’’ti. Ayaṃ upanibandhagocaro. Iti iminā ca ācārena iminā ca gocarena samannāgatattā ācāragocarakusalatā. Evaṃ anācāraṃ agocarañca vajjetvā saddhāpabbajitānaṃ yathāvuttaācāragocaresu kusalabhāvo vinayadharāyattoti ayamānisaṃso vinayapariyattiyā dassitoti veditabbo.

Vinayapariyattiṃ nissāyāti vinayapariyāpuṇanaṃ nissāya. Attano sīlakkhandho sugutto hotisurakkhitoti kathamassa attano sīlakkhandho sugutto hoti surakkhito? Āpattiñhi āpajjanto chahākārehi āpajjati alajjitā, aññāṇatā, kukkuccapakatatā, akappiye kappiyasaññitā, kappiye akappiyasaññitā, satisammosāti. Vinayadharo pana imehi chahākārehi āpattiṃ nāpajjati.

Kathaṃ alajjitāya nāpajjati? So hi ‘‘passatha bho, ayaṃ kappiyākappiyaṃ jānantoyeva paṇṇattivītikkamaṃ karotī’’ti imaṃ parūpavādaṃ rakkhantopi akappiyabhāvaṃ jānantoyeva madditvā vītikkamaṃ na karoti. Evaṃ alajjitāya nāpajjati. Sahasā āpannampi desanāgāminiṃ desetvā vuṭṭhānagāminiyā vuṭṭhahitvā suddhante patiṭṭhāti, tato –

‘‘Sañcicca āpattiṃ nāpajjati, āpattiṃ na parigūhati;

Agatigamanañca na gacchati, ediso vuccati lajjipuggalo’’ti. (pari. 359) –

Imasmiṃ lajjibhāve patiṭṭhitova hoti.

Kathaṃ aññāṇatāya nāpajjati? So hi kappiyākappiyaṃ jānāti, tasmā kappiyaṃyeva karoti, akappiyaṃ na karoti. Evaṃ aññāṇatāya nāpajjati.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 因为阻止不该做的事,并使人安住于应该做的事,所以说是如同父母。善巧于行为和行处意为完全避免如送竹子等邪命和身体粗鲁等不正当行为,具足如所说的"身不犯戒、口不犯戒"这样适合比丘的正当行为,避开妓女等不当行处,具足为了乞食等而应该前往的处所这样的行处,因此在沙门的行为和沙门的行处上都很善巧。而且,一位比丘对导师恭敬顺从,对同梵行者恭敬顺从,具足惭愧,衣着整齐庄严,举止优雅,行走、观看、屈伸都庄重得体,目光下垂,威仪具足,守护诸根门,饮食知量,警寤不眠,具足正念正知,少欲知足,精进勤奋,远离独处,不与众交际,对细微戒条认真奉行,心怀尊重恭敬,这就称为行为。
2. 行处有三种:依止行处、守护行处和系念行处。其中,具备十种谈论事的善知识,依靠他能听闻未闻、净化已闻、断除疑惑、端正见解、净化内心,或者效法他能增长信心、戒行、多闻、布施、智慧,这是依止行处。一位比丘进入村落,行走在街道上,目光下垂,只看一犁距,收摄而行,不看大象、马、车、步行者、女人、男人,不看上方、下方,也不东张西望而行,这是守护行处。系念行处是四念处,比丘将自己的心系念于此。世尊曾这样说:"比丘们,什么是比丘自己的行处、父祖的境域?就是四念处。"这是系念行处。因为具备这样的行为和行处,所以称为善巧于行为和行处。这样避开不正当行为和不当行处,使出于信心出家的人善巧于上述行为和行处,这依赖于持律者,应当理解这是显示了学习戒律的功德。
3. 依靠学习戒律意为依靠学习戒律。自己的戒蕴善加守护保护是如何自己的戒蕴善加守护保护的?犯戒有六种情况:无惭、无知、疑惑、于不应做的事认为应做、于应做的事认为不应做、念失。但是持律者不会因这六种情况而犯戒。
4. 如何不因无惭而犯戒?他想:"看啊,这个人明知应做不应做却违犯制定的戒条",为了避免这样的他人批评,即使知道是不应做的事也不会践踏违犯。这样就不会因无惭而犯戒。即使突然犯了应忏悔的戒,也会忏悔,对应出罪的会出罪,安住于清净。因此:
"不故意犯戒,不隐藏所犯,
不走向偏私,这样称为有惭者。"
他就安住于这样的有惭状态。
5. 如何不因无知而犯戒?他知道什么是应做的,什么是不应做的,因此只做应做的事,不做不应做的事。这样就不会因无知而犯戒。


Kathaṃ kukkuccapakatatāya nāpajjati? Kappiyākappiyaṃ nissāya kukkucce uppanne vatthuṃ oloketvā mātikaṃ padabhājanaṃ antarāpattiṃ anāpattiṃ oloketvā kappiyaṃ ce hoti, karoti, akappiyaṃ ce, na karoti. Uppannaṃ pana kukkuccaṃ avinicchinitvāva ‘‘vaṭṭatī’’ti madditvā na vītikkamati. Evaṃ kukkuccapakatatāya nāpajjati.

Kathaṃ akappiye kappiyasaññitādīhi nāpajjati? So hi kappiyākappiyaṃ jānāti, tasmā akappiye kappiyasaññī na hoti, kappiye akappiyasaññī na hoti, supatiṭṭhitā cassa sati hoti, adhiṭṭhātabbaṃ adhiṭṭheti, vikappetabbaṃ vikappeti. Iti imehi chahākārehi āpattiṃ nāpajjati, āpattiṃ anāpajjanto akhaṇḍasīlo hoti parisuddhasīlo. Evamassa attano sīlakkhandho sugutto hoti surakkhito.

Kukkuccapakatānanti kappiyākappiyaṃ nissāya uppannena kukkuccena abhibhūtānaṃ. Kathaṃ pana kukkuccapakatānaṃ paṭisaraṇaṃ hoti? Tiroraṭṭhesu tirojanapadesu ca uppannakukkuccā bhikkhū ‘‘asukasmiṃ kira vihāre vinayadharo vasatī’’ti dūratopi tassa santikaṃ āgantvā kukkuccaṃ pucchanti. So tehi katakammassa vatthuṃ oloketvā āpattānāpattiṃ garukalahukādibhedaṃ sallakkhetvā desanāgāminiṃ desāpetvā vuṭṭhānagāminiyā vuṭṭhāpetvā suddhante patiṭṭhāpeti. Evaṃ kukkuccapakatānaṃ paṭisaraṇaṃ hoti.

Visārado saṅghamajjhe voharatīti vigato sārado bhayaṃ etassāti visārado, abhītoti attho. Avinayadharassa hi saṅghamajjhe kathentassa bhayaṃ sārajjaṃ okkamati, vinayadharassa taṃ na hoti. Kasmā? ‘‘Evaṃ kathentassa doso hoti, evaṃ na doso’’ti ñatvā kathanato.

Paccatthikesahadhammena suniggahitaṃ niggaṇhātīti ettha dvidhā paccatthikā nāma attapaccatthikā ca sāsanapaccatthikā ca. Tattha mettiyabhummajakā ca bhikkhū vaḍḍho ca licchavī amūlakena antimavatthunā codesuṃ, ime attapaccatthikā nāma. Ye vā panaññepi dussīlā pāpadhammā, sabbe te attapaccatthikā. Viparītadassanā pana ariṭṭhabhikkhukaṇṭakasāmaṇeravesālikavajjiputtakā mahāsaṅghikādayo ca abuddhasāsanaṃ ‘‘buddhasāsana’’nti vatvā katapaggahā sāsanapaccatthikā nāma. Te sabbepi sahadhammena sahakāraṇena vacanena yathā taṃ asaddhammaṃ patiṭṭhāpetuṃ na sakkonti, evaṃ suniggahitaṃ katvā niggaṇhāti.

Saddhammaṭṭhitiyā paṭipanno hotīti ettha pana tividho saddhammo pariyattipaṭipattiadhigamavasena. Tattha tipiṭakaṃ buddhavacanaṃ pariyattisaddhammo nāma. Terasa dhutaṅgaguṇā cuddasa khandhakavattāni dveasīti mahāvattānīti ayaṃ paṭipattisaddhammo nāma. Cattāro maggā ca cattāri phalāni ca, ayaṃ adhigamasaddhammo nāma. Tattha keci therā ‘‘yo vo, ānanda, mayā dhammo ca vinayo ca desito paññatto, so vo mamaccayena satthā’’ti (dī. ni. 2.216) iminā suttena ‘‘sāsanassa pariyatti mūla’’nti vadanti. Keci therā ‘‘ime ca, subhadda, bhikkhū sammā vihareyyuṃ, asuñño loko arahantehi assā’’ti iminā suttena (dī. ni. 

这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 如何不因瞋恚而犯戒?当有情出现时,应该审视自己的行为是应做还是不应做,如果是应做的,就应该做,如果不应做的,就不应该做。如果有情已经出现,但没有决定是应该做还是不应该做,就应该想着"现在既然有情出现了,随它发展吧"。这样就不会因瞋恚而犯戒。
2. 如何不因对应做的事认为不应做,对不应做的事认为应做,疑惑而犯戒?他应该了解应做和不应做的事,因此不会认为应做的事不应做,不应做的事应做,也不会产生疑惑,从而不会犯戒。他的正念应该牢固,应该坚持自己的戒蕴,这样他的戒蕴就会得到保护。
3. 瞋恚是因应做的事或不应做的事而产生的,如何应对这种瞋恚?比丘应该在偏僻的地方寻求避难,在那里他可以专注于斋戒,不与众人交往。如果他不能自己应对瞋恚,那么他可以寻求他人的帮助,比如去一个他认识的比丘那里,告诉他自己出现了瞋恚,并要求他帮助处理。这个比丘可以问他为什么出现了瞋恚,他是否记得违反了什么戒律,是否认为应做的事不应做,或者是否认为不应做的事应做,或者是否产生了疑惑。如果他回答了这些问题,那么这个比丘可以根据他的回答指导他,帮助他应对瞋恚。如果他不能回答这些问题,那么这个比丘可以让他在偏僻的地方专注于斋戒,不与众人交往,直到他的瞋恚消失为止。
4. 在沙门中,有些人专注于自己的修行,不参与教法的传播,这种人被称为专注的沙门。有些人则专注于教法的传播,这种人被称为传播的沙门。专注的沙门可以帮助那些专注于修行的人,而传播的沙门可以帮助那些专注于教法的传播的人,这样他们就可以一起协作,提高他们自己以及他人的修行水平。
5. 有些人专注于自己的修行,而不参与教法的传播,这种人被称为自己的修行的专注者。有些人则专注于教法的传播,而不修行,这种人被称为教法的专注者。专注于自己的修行并参与教法的传播的人被称为双修行的专注者。专注于自己的修行并参与教法的传播的人

2.214) ‘‘sāsanassa paṭipatti mūla’’nti vatvā ‘‘yāva pañca bhikkhū sammā paṭipannā saṃvijjanti, tāva sāsanaṃ ṭhitaṃ hotī’’ti āhaṃsu. Itare pana therā ‘‘pariyattiyā antarahitāya suppaṭipannassapi dhammābhisamayo natthī’’ti vatvā āhaṃsu. Sacepi pañca bhikkhū cattāri pārājikāni rakkhaṇakā honti, te saddhe kulaputte pabbājetvā paccantime janapade upasampādetvā dasavaggagaṇaṃ pūretvā majjhimajanapadepi upasampadaṃ karissanti. Etenupāyena vīsativaggasaṅghaṃ pūretvā attanopi abbhānakammaṃ katvā sāsanaṃ vuḍḍhiṃ viruḷhiṃ gamayissanti. Evamayaṃ vinayadharo tividhassapi saddhammassa ciraṭṭhitiyā paṭipanno hotīti. Evamayaṃ vinayadharo ime pañcānisaṃse paṭilabhatīti veditabbo.

Vinayo saṃvaratthāyātiādīsu (pari. aṭṭha. 366) vinayoti vinayassa pariyāpuṇanaṃ, vinayoti vā vinayapaññatti vuttā, tasmā sakalāpi vinayapaññatti vinayapariyāpuṇanaṃ vā kāyavacīdvārasaṃvaratthāyāti attho, ājīvapārisuddhipariyosānassa sīlassa upanissayapaccayo hotīti vuttaṃ hoti. Avippaṭisāroti pāpapuññānaṃ katākatānusocanavasena pavattacittavippaṭisārābhāvo. Pāmojjanti dubbalā taruṇapīti. Pītīti balavapīti. Passaddhīti kāyacittadarathapaṭippassaddhi. Sukhanti kāyikaṃ cetasikañca sukhaṃ. Tañhi duvidhampi samādhissa upanissayapaccayo hoti. Samādhīti cittekaggatā. Yathābhūtañāṇadassananti sappaccayanāmarūpapariggaho. Nibbidāti vipassanā. Atha vā yathābhūtañāṇadassanaṃ taruṇavipassanā, udayabbayañāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Cittekaggatā hi taruṇavipassanāya upanissayapaccayo hoti. Nibbidāti sikhāppattā vuṭṭhānagāminibalavavipassanā. Virāgoti ariyamaggo. Vimuttīti arahattaphalaṃ. Catubbidhopi hi ariyamaggo arahattassa upanissayapaccayo hoti. Vimuttiñāṇadassananti paccavekkhaṇañāṇaṃ. Anupādāparinibbānatthāyāti kañci dhammaṃ aggahetvā anavasesetvā parinibbānatthāya, appaccayaparinibbānatthāyāti attho. Appaccayaparinibbānassa hi vimuttiñāṇadassanaṃ paccayo hoti tasmiṃ anuppatte avassaṃ parinibbāyitabbato, na ca paccavekkhaṇañāṇe anuppanne antarā parinibbānaṃ hoti.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 有些长老说："阿难，佛陀所教导的法和律，是你们的导师"，通过这段经文，他们说"教法的根本是学习"。有些长老则说："只要有五位比丘正确修行存在，教法就会持续存在"。其他长老则说："即使学习消失了，正确修行的法悟也不存在"，因此说："如果有五位比丘守护四波罗夷，能够让有信心的在家子出家，在边远地区授具足戒，组成十人团体，在中部地区也授具足戒。通过这种方式，形成二十人团体，完成自己的事务，使教法增长繁荣"。因此，这位持律者致力于三种正法的长久住世。这样，这位持律者获得了这五种利益，应当理解。
2. 在"戒律为了防护"等句中，戒律意为学习戒律，或者说戒律的制定。因此，整个戒律的制定或学习是为了身语门的防护之意，成为清净戒的依止条件。无悔意为因已做或未做的善恶业而心中没有悔意。喜悦是微弱的初生喜。喜是强烈的喜。轻安是身心轻安。乐是身体和心的乐。这两种乐都是定的依止条件。定是心的一境性。真实的智慧见是对名色的因缘观察。厌离是观智。或者说，真实的智慧见是初生观智，是生灭智的别名。心的一境性是初生观智的依止条件。厌离是达到顶峰的出世间强烈观智。无欲是圣道。解脱是阿罗汉果。四种圣道都是阿罗汉的依止条件。解脱智见是审察智。为了无取的涅槃意为不执取任何法而完全涅槃，意为无依止的涅槃。无依止涅槃的解脱智见是条件，因为在它未生起时必定要涅槃，而在审察智未生起时中间不会涅槃。


Etadatthā kathāti ayaṃ vinayakathā nāma etadatthāya, anupādāparinibbānatthāyāti attho. Evaṃ sabbatthapi. Mantanāpi vinayamantanāeva, ‘‘evaṃ karissāma, na karissāmā’’ti vinayapaṭibaddhasaṃsandanā. Etadatthā upanisāti upanisīdati ettha phalaṃ tappaṭibaddhavuttitāyāti upanisā vuccati kāraṇaṃ paccayoti. ‘‘Vinayo saṃvaratthāyā’’tiādikā kāraṇaparamparā etadatthāti attho. Etadatthaṃ sotāvadhānanti imissā paramparapaccayakathāya sotāvadhānaṃ imaṃ kathaṃ sutvā yaṃ uppajjati ñāṇaṃ, tampi etadatthaṃ. Yadidaṃ anupādācittassa vimokkhoti yadidanti nipāto. Sabbaliṅgavibhattivacanesu tādisova tattha tattha atthato pariṇāmetabbo, tasmā evamettha attho veditabbo – yo ayaṃ catūhi upādānehi anupādiyitvā cittassa arahattaphalasaṅkhāto vimokkho, sopi etadatthāya anupādāparinibbānatthāyāti evamettha sambandho veditabbo. Yo ayaṃ anupādācittassa vimokkhasaṅkhāto maggo, heṭṭhā vuttaṃ sabbampi etadatthamevāti. Evañca sati iminā mahussāhato sādhitabbaṃ niyatappayojanaṃ dassitaṃ hoti. Heṭṭhā ‘‘virāgo…pe… nibbānatthāyā’’ti iminā pana labbhamānānisaṃsaphalaṃ dassitanti veditabbaṃ. Āyogoti uggahaṇacintanādivasena punappunaṃ abhiyogo.

Vinayānisaṃsakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Bāhiranidānavaṇṇanā samattā.

Verañjakaṇḍavaṇṇanā

1

.Seyyathidanti taṃ katamaṃ, taṃ kathanti vā attho. Aniyamaniddesavacananti natthi etassa niyamoti aniyamo, niddisīyati attho etenāti niddeso, vuccati etenāti vacanaṃ, niddesoyeva vacanaṃ niddesavacanaṃ, aniyamassa niddesavacanaṃ aniyamaniddesavacanaṃ, paṭhamaṃ aniyamitassa samayassa niddesavacananti attho. ‘‘Yenāti avatvā tenāti vuttattā aniyamaṃ katvā niddiṭṭhavacanaṃ aniyamaniddesavacana’’ntipi vadanti. Yaṃtaṃsaddānaṃ niccasambandhabhāvato āha ‘‘tassa sarūpena avuttenapī’’tiādi. Tattha tassāti ‘‘tenā’’ti etassa. Sarūpena avuttenapīti ‘‘yenā’’ti evaṃ sarūpato pāḷiyaṃ avuttenapi. Atthato siddhenāti parabhāge sāriputtattherassa uppajjanakaparivitakkasaṅkhātaatthato siddhena. Parivitakke hi siddhe yena samayena parivitakko udapādīti idaṃ atthato siddhameva hoti. Tenevāha ‘‘aparabhāge hi vinayapaññattiyācanahetubhūto āyasmato sāriputtassa parivitakko siddho’’tiādi. ‘‘Tenā’’ti vatvā tato tadatthameva ‘‘yenā’’ti atthato vuccamānattā ‘‘yenā’’ti ayaṃ ‘‘tenā’’ti etassa paṭiniddeso nāma jāto. Paṭiniddesoti ca vitthāraniddesoti attho.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 为此目的的讨论意为这个戒律的讨论是为了这个目的,为了无取的涅槃之意。其他地方也是如此。商议也只是戒律的商议,"我们将这样做,不会那样做"这样与戒律有关的讨论。为此目的的因缘意为因缘被称为依止,因为果依赖于它而存在。"戒律为了防护"等这样的因缘系列是为了这个目的之意。为此目的的倾听意为倾听这个因缘系列的讨论,听了这个讨论而生起的智慧也是为了这个目的。也就是无取心的解脱意为"也就是"是一个不变词。在所有性、格、数中都应该根据上下文来理解其意思,因此这里应该这样理解:这个不被四取所取的心的阿罗汉果解脱,也是为了这个目的,为了无取的涅槃,应该这样理解这里的关联。这个被称为无取心解脱的道,前面所说的一切都是为了这个目的。这样的话,就显示了应该以大努力完成的确定目标。而前面说的"离欲...为了涅槃"则显示了可获得的功德果报,应该这样理解。修习意为通过学习、思考等方式反复地努力。
戒律功德的解释结束。
如是在《一切欢喜》戒律注释书的《精华灯》中
外部因缘的解释完成。
毗兰若品的解释
1.
2. 什么意思意为是什么,或者怎么样的意思。不确定的指示语意为没有确定,所以是不确定,通过它指示意思所以是指示,通过它说所以是语,指示就是语所以是指示语,不确定的指示语是不确定指示语,是最初不确定的时间的指示语的意思。也有人说"因为没有说'以什么'而说'以那个',所以是不确定地指示的语言,是不确定指示语"。因为"什么"和"那个"这两个词总是相互关联,所以说"虽然没有明确说出它的本体"等。其中,它意为"以那个"。虽然没有明确说出它的本体意为虽然在经文中没有明确说出"以什么"这样的本体。从意义上推知意为从后面舍利弗长老将要生起的思惟这个意义上推知。因为当思惟成立时,"在什么时候思惟生起"这个意思就已经成立了。因此说"因为后来舍利弗尊者请求制定戒律的原因的思惟已经成立"等。因为说了"以那个"之后,又从意义上说"以什么"来表达同样的意思,所以"以什么"成为"以那个"的反复指示。反复指示的意思是详细的指示。


Aparabhāge hīti ettha hi-saddo hetumhi, yasmāti attho. Vinayapaññattiyācanahetubhūtoti ‘‘etassa bhagavā kālo, etassa sugata kālo, yaṃ bhagavā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapeyya, uddiseyya pātimokkhaṃ. Yathayidaṃ brahmacariyaṃ addhaniyaṃ assa ciraṭṭhitika’’nti evaṃ pavattassa vinayapaññattiyācanassa kāraṇabhūtoti attho. Parivitakkoti ‘‘katamesānaṃ kho buddhānaṃ bhagavantānaṃ brahmacariyaṃ na ciraṭṭhitikaṃ ahosi, katamesānaṃ buddhānaṃ bhagavantānaṃ brahmacariyaṃ ciraṭṭhitikaṃ ahosī’’ti evaṃ pavatto parivitakko. Yaṃtaṃsaddānaṃ niccasambandhoti āha ‘‘tasmā yena samayenā’’tiādi. Pubbe vā pacchā vā atthato siddhenāti pubbe vā pacchā vā uppannaatthato siddhena. Paṭiniddeso kattabboti etassa ‘‘yadida’’nti iminā sambandho. ‘‘Paṭiniddeso kattabbo’’ti yadidaṃ yaṃ idaṃ vidhānaṃ, ayaṃ sabbasmiṃ vinaye yuttīti attho. Atha vā ‘‘paṭiniddeso kattabbo’’ti yadidaṃ yā ayaṃ yutti, ayaṃ sabbasmiṃ vinaye yuttīti attho.

Tatridaṃmukhamattanidassananti tassā yathāvuttayuttiyā paridīpane idaṃ mukhamattanidassanaṃ, upāyamattanidassananti attho. Mukhaṃ dvāraṃ upāyoti hi atthato ekaṃ. ‘‘Tena hi bhikkhave bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmī’’ti pāḷiṃ dassetvā tattha paṭiniddesamāha ‘‘yena sudinno’’tiādinā. Tenāti hetuatthe karaṇavacanattā tassa paṭiniddesopi tādisoyevāti āha ‘‘yasmā paṭisevī’’ti. Pubbe atthato siddhenāti pubbe uppannamethunadhammapaṭisevanasaṅkhātaatthato siddhena. Pacchā atthato siddhenāti raññā adinnaṃ dārūnaṃ ādiyanasaṅkhātapacchāuppannaatthato siddhena. Samayasaddoti etassa ‘‘dissatī’’ti iminā sambandho.

Samavāyeti paccayasāmaggiyaṃ, kāraṇasamavāyeti attho. Khaṇeti okāse. Assāti assa samayasaddassa samavāyo atthoti sambandho. Appeva nāma svepi upasaṅkameyyāma kālañca samayañca upādāyāti ettha kālo nāma upasaṅkamanassa yuttapayuttakālo. Samayo nāma tasseva paccayasāmaggī, atthato tadanurūpaṃ sarīrabalañceva tappaccayaparissayābhāvo ca. Upādānaṃ nāma ñāṇena tesaṃ gahaṇaṃ sallakkhaṇaṃ, tasmā kālañca samayañca paññāya gahetvā upadhāretvāti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti – sace amhākaṃ sve gamanassa yuttakālo bhavissati, kāye balamattā ceva pharissati, gamanapaccayā ca añño aphāsuvihāro na bhavissati, athetaṃ kālañca gamanakāraṇasamavāyasaṅkhātaṃ samayañca upadhāretvā api eva nāma sve āgaccheyyāmāti.

Khaṇoti okāso. Tathāgatuppādādiko hi maggabrahmacariyassa okāso tappaccayapaṭilābhahetuttā, khaṇo eva ca samayo. Yo khaṇoti ca samayoti ca vuccati, so ekovāti hi attho. Mahāsamayoti mahāsamūho. Pavuddhaṃ vanaṃ pavanaṃ, tasmiṃ pavanasmiṃ, vanasaṇḍeti attho. Samayopi kho te bhaddāli appaṭividdho ahosīti ettha samayoti sikkhāpadapūraṇassa hetu. Bhaddālīti tassa bhikkhuno nāmaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti – bhaddāli tayā paṭivijjhitabbayuttakaṃ etaṃ kāraṇaṃ atthi, tampi te na paṭividdhaṃ na sallakkhitanti. Kiṃ taṃ kāraṇanti āha ‘‘bhagavā kho’’tiādi.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 在后面这里，hi字是因缘的意思，因而有这个意思。因缘的戒律制定的原因是"这个时候，世尊的时机，这个时候世尊应该为弟子们制定戒律，指示戒律的内容。就像这个出家生活是持久的"这样发生的戒律制定的原因。思惟意为"哪些佛陀的出家生活不是持久的，哪些佛陀的出家生活是持久的"这样发生的思惟。由于"因此在那个时候"等的关系，前面或后面的意思成立，前面或后面所生起的意思成立。反复指示应做的意思是"这就是"的关系。"应做的反复指示"是指这个制度，意为在所有的戒律中都是合适的。或者说"应做的反复指示"是指这个与这个相合的意思，意为在所有的戒律中都是合适的。
2. 这里的面向意为通过前面所述的合适性来描述，这就是面向的指示，意为方法的指示。面向是一个方向，方法意为一个。因此说"因此比丘们，我将为比丘们指示戒律"等，通过这段经文指示应做的反复指示说"以那个为基础"。因此说由于因缘的关系，因而有这样的反复指示。前面成立的意思是前面所生起的与欲望有关的事情的关系。后面成立的意思是国王所不应取的木材的后面所生起的事情的关系。时机的字与"显现"的关系。
3. 合作意为因缘的聚合，原因的合作意为这个意思。时机意为机会。因而，时机的字与合作的意思的关系。或许我们明天也会来，因而以时间和时机为基础，这里的时间是指来访的合适时间。时机是指因缘的聚合，从意义上说与身体的力量和因缘的缺乏有关。因缘意为通过智慧去把握它们，所以说以时间和时机为基础，智慧地保持这些。这里的意思是说，如果明天我们将有来访的合适时间，身体也有力量，因缘的条件下不会有其他不适合的地方，那么即使如此，明天也会回来。
4. 时机意为机会。因此，正如如来所生起的道的出家生活的机会是因缘的获得，时机就是这个。这个时机和时机是同一的意思。大时机意为大聚合。生长的森林是风，风中有森林的聚合。时机也是如此，善巧的比丘不曾被认识。在这里，时机是指戒律的完成的原因。善巧者是指这个比丘的名字。这里的意思是，善巧者你应当认识到这个原因，这个原因你没有认识到，也没有意识到。是什么原因


Uggāhamāno tiādīsu mānoti tassa paribbājakassa pakatināmaṃ, kiñci kiñci pana uggahetuṃ samatthatāya ‘‘uggāhamāno’’ti naṃ sañjānanti, tasmā ‘‘uggāhamāno’’ti vuccati . Samaṇamuṇḍikāya putto samaṇamuṇḍikāputto. So kira devadattassa upaṭṭhāko. Samayaṃ diṭṭhiṃ pavadanti etthāti samayappavādako, tasmiṃ samayappavādake, diṭṭhippavādaketi attho. Tasmiṃ kira ṭhāne caṅkītārukkhapokkharasātipabhutayo brāhmaṇā nigaṇṭhācelakaparibbājakādayo ca paribbājakā sannipatitvā attano attano samayaṃ diṭṭhiṃ pavadanti kathenti dīpenti, tasmā so ārāmo ‘‘samayappavādako’’ti vuccati, sveva tindukācīrasaṅkhātāya timbarurukkhapantiyā parikkhittattā ‘‘tindukācīra’’nti vuccati. Ekā sālā etthāti ekasālako. Yasmā panettha paṭhamaṃ ekā sālā katā ahosi, pacchā mahāpuññaṃ poṭṭhapādaparibbājakaṃ nissāya bahū sālā katā, tasmā tameva ekaṃ sālamupādāya laddhanāmavasena ‘‘ekasālako’’ti vuccati. Mallikāya pana pasenadirañño deviyā uyyānabhūto so pupphaphalasañchanno ārāmoti katvā ‘‘mallikāya ārāmo’’ti saṅkhyaṃ gato. Tasmiṃ samayappavādake tindukācīre ekasālake mallikāya ārāme. Paṭivasatīti tasmiṃ vāsaphāsutāya vasati.

Diṭṭhe dhammeti paccakkhe attabhāve. Atthoti vuḍḍhi. Samparāyikoti kammakilesavasena samparetabbato sampāpuṇitabbato samparāyo, paraloko. Tattha niyutto samparāyiko, paralokattho. Atthābhisamayāti yathāvuttaubhayatthasaṅkhātahitapaṭilābhā. Samparāyikopi hi attho kāraṇassa nipphannattā paṭiladdho nāma hotīti tamatthadvayaṃ ekato katvā ‘‘atthābhisamayā’’ti vuttaṃ. Dhiyā paññāya rāti gaṇhātīti dhīro. Atha vā dhī paññā etassa atthīti dhīro.

Sammā mānābhisamayāti mānassa sammā pahānena. Sammāti iminā mānassa aggamaggañāṇena samucchedappahānaṃ vuttaṃ. Dukkhassa pīḷanaṭṭhotiādīsu dukkhasaccassa pīḷanaṃ taṃsamaṅgino hiṃsanaṃ avipphārikatākaraṇaṃ, pīḷanameva attho pīḷanaṭṭho, tthakārassa ṭṭhakāraṃ katvā vuttaṃ. Evaṃ sesesupi. Samecca paccayehi katabhāvo saṅkhataṭṭho. Santāpo dukkhadukkhatādivasena santāpanaṃ paridahanaṃ. Vipariṇāmo jarāya maraṇena cāti dvidhā vipariṇāmetabbatā. Abhisametabbo paṭivijjhitabboti abhisamayo, abhisamayova attho abhisamayaṭṭho, pīḷanādīni. Tāni hi abhisametabbabhāvena ekībhāvaṃ upanetvā ‘‘abhisamayaṭṭho’’ti vuttāni, abhisamayassa vā paṭivedhassa visayabhūto attho abhisamayaṭṭhoti tāneva pīḷanādīni abhisamayassa visayabhāvūpagamanasāmaññato ekattena vuttāni.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 在"乌伽哈马诺"等词中,"马诺"是那个游行者的本名,因为他能够学习各种事物,所以人们称他为"乌伽哈马诺",因此他被称为"乌伽哈马诺"。沙门文荼迦的儿子是沙门文荼迦子。据说他是提婆达多的侍者。在这里宣说时机和见解的地方称为宣说时机的地方,在那个宣说时机的地方,意为宣说见解的地方。据说在那个地方,旃基、多楼迦、波卡罗娑提等婆罗门和尼乾子、无衣外道、游行者等聚集在一起,宣说、讲述、阐明各自的时机和见解,因此那个园林被称为"宣说时机的地方",因为被称为丁都迦树的提姆巴鲁树林所环绕,所以也被称为"丁都迦树林"。有一个讲堂的地方称为一讲堂。因为最初在这里建造了一个讲堂,后来依靠大福德的波塔婆陀游行者建造了许多讲堂,所以根据最初那个讲堂而得名,称为"一讲堂"。因为是波斯匿王的妻子末利夫人的花园,遍布花果,所以被称为"末利园"。在那个宣说时机的丁都迦树林一讲堂末利园。居住意为因为舒适而住在那里。
2. 现法意为现前的自身。利益意为增长。来世的意为因业和烦恼而应该到达的来世,即他世。与此相关的是来世的,即他世的利益。利益的证悟意为获得如前所说的两种利益。因为即使是来世的利益,因为原因已经成就,所以也称为已经获得,因此将这两种利益合在一起称为"利益的证悟"。以智慧把握的人称为智者。或者说具有智慧的人称为智者。
3. 正确地证悟慢意为正确地断除慢。正确地意味着通过最上的道智彻底断除慢。苦的逼迫义等,苦谛的逼迫是使具有它的人受到伤害,使之不能舒展,逼迫就是义,逼迫义,将ttha变成ttha来说。其他的也是如此。和合而由诸缘所作是有为义。热恼是以苦苦性等方式热恼、燃烧。变异是以衰老和死亡两种方式变异。应该证悟、应该通达的是证悟,证悟就是义,证悟义,即逼迫等。因为它们以应该证悟的方式归为一体,所以称为"证悟义",或者说证悟即通达的对象是义,证悟义,那些逼迫等以成为证悟的对象的共同性而归为一体来说。


Ettha ca upasaggānaṃ jotakamattattā tassa tassa atthassa vācako samayasaddo evāti samayasaddassa atthuddhārepi saupasaggo abhisamayasaddo vutto. Tattha sahakārīkāraṇasannijjhaṃ sameti samavetīti samayo, samavāyo. Sameti samāgacchati maggabrahmacariyaṃ ettha tadādhārapuggalehīti samayo, khaṇo. Samenti ettha, etena vā saṃgacchanti dhammā sahajātadhammehi uppādādīhi vāti samayo, kālo. Dhammappavattimattatāya atthato abhūtopi hi kālo dhammappavattiyā adhikaraṇaṃ kāraṇaṃ viya ca parikappanāmattasiddhena rūpena voharīyati. Samaṃ, saha vā avayavānaṃ ayanaṃ pavatti avaṭṭhānanti samayo, samūho yathā ‘‘samudāyo’’ti. Avayavena sahāvaṭṭhānameva hi samūho. Paccayantarasamāgame eti phalaṃ etasmā uppajjati pavattati cāti samayo, hetu yathā ‘‘samudayo’’ti. Sameti saṃyojanabhāvato sambandho eti attano visaye pavattati, daḷhaggahaṇabhāvato vā taṃsaṃyuttā ayanti pavattanti sattā yathābhinivesaṃ etenāti samayo, diṭṭhi. Diṭṭhisaṃyojanena hi sattā ativiya bajjhanti. Samiti saṅgati samodhānanti samayo, paṭilābho. Samassa nirodhassa yānaṃ, sammā vā yānaṃ apagamo appavattīti samayo, pahānaṃ. Ñāṇena abhimukhaṃ sammā etabbo adhigantabboti abhisamayo, dhammānaṃ aviparīto sabhāvo. Abhimukhabhāvena sammā eti gacchati bujjhatīti abhisamayo, dhammānaṃ yathābhūtasabhāvāvabodho. Evaṃ tasmiṃ tasmiṃ atthe samayasaddassa pavatti veditabbā.

Nanu ca atthamattaṃ paṭicca saddā abhinivisanti, na ekena saddena aneke atthā abhidhīyantīti? Saccametaṃ saddavisese apekkhite. Saddavisese hi apekkhiyamāne ekena saddena anekatthābhidhānaṃ na sambhavati. Na hi yo kālattho samayasaddo, soyeva samūhādiatthaṃ vadati. Ettha pana tesaṃ tesaṃ atthānaṃ samayasaddavacanīyatāsāmaññamupādāya anekatthatā samayasaddassa vuttā. Evaṃ sabbattha atthuddhāre adhippāyo veditabbo. Idha panassa kālo atthoti assa samayasaddassa idha kālo attho samavāyādīnaṃ atthānaṃ idha asambhavato desadesakādīnaṃ viya nidānabhāvena kālassa apadisitabbato ca.





Upayogavacanena bhummavacanena ca niddesamakatvā idha karaṇavacanena niddese payojanaṃ niddhāretukāmo parammukhena codanaṃ samuṭṭhāpeti ‘‘etthāhā’’tiādi. Ettha ‘‘tena samayenā’’ti imasmiṃ ṭhāne vitaṇḍavādī āhāti attho. Athāti codanāya kattukāmataṃ dīpeti, nanūti iminā samānattho. Kasmā karaṇavacanena niddeso katoti sambandho. Bhummavacanena niddeso katoti yojetabbaṃ. Etthāpi ‘‘yathā’’ti idaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ. Tatthāti tesu suttābhidhammesu. Tathāti upayogabhummavacanehi. Idhāti imasmiṃ vinaye. Aññathāti karaṇavacanena. Accantamevāti ārambhato paṭṭhāya yāva desanāniṭṭhānaṃ, tāva accantameva, nirantaramevāti attho. Karuṇāvihārenāti parahitapaṭipattisaṅkhātena karuṇāvihārena. Tathā hi karuṇānidānattā desanāya idha parahitapaṭipatti ‘‘karuṇāvihāro’’ti vuttā, na pana karuṇāsamaāpattivihāro. Na hi desanākāle desetabbadhammavisayassa desanāñāṇassa sattavisayāya mahākaruṇāya sahuppatti sambhavati bhinnavisayattā, tasmā karuṇāvasena pavatto parahitapaapattisaṅkhāto vihāro idha karuṇāvihāroti veditabbo. Tadatthajotanatthanti accantasaṃyogatthadīpanatthaṃ upayoganiddeso kato yathā ‘‘māsaṃ ajjhetī’’ti.

Adhikaraṇatthoti ādhārattho. Bhāvo nāma kiriyā, kiriyāya kiriyantaralakkhaṇaṃ bhāvenabhāvalakkhaṇaṃ, soyevattho bhāvenabhāvalakkhaṇattho. Kathaṃ pana abhidhamme yathāvuttaatthadvayasambhavoti āha ‘‘adhikaraṇañhī’’tiādi. Tattha kālasaṅkhāto attho kālattho, samūhasaṅkhāto attho samūhattho. Atha vā kālasaddassa attho kālattho, samūhasaddassa attho samūhattho. Ko so? Samayo. Idaṃ vuttaṃ hoti – kālattho samūhattho ca samayo tattha abhidhamme vuttānaṃ phassādidhammānaṃ adhikaraṇaṃ ādhāroti yasmiṃ kāle dhammapuñje vā kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti, tasmiṃyeva kāle puñje ca phassādayopi hontīti ayañhi tattha attho.

Nanu cāyaṃ upādāya paññatto kālo samūho ca vohāramattako, so kathaṃ ādhāro tattha vuttadhammānanti? Nāyaṃ doso. Yathā hi kālo sabhāvadhammaparicchinno sayaṃ paramatthato avijjamānopi ādhārabhāvena paññatto taṅkhaṇappavattānaṃ tato pubbe parato ca abhāvato ‘‘pubbaṇhe jāto sāyanhe gacchatī’’tiādīsu, samūho ca avayavavinimutto avijjamānopi kappanāmattasiddho avayavānaṃ ādhārabhāvena paññapīyati ‘‘rukkhe sākhā, yavarāsimhi sambhūto’’tiādīsu, evamidhāpīti daṭṭhabbaṃ.

Abhidhamme ādhāratthasambhavaṃ dassetvā idāni bhāvenabhāvalakkhaṇatthasambhavaṃ dassento āha ‘‘khaṇasamavāyahetusaṅkhātassā’’tiādi. Tattha khaṇo nāma aṭṭhakkhaṇavinimutto navamo buddhuppādasaṅkhāto khaṇo, yāni vā panetāni ‘‘cattārimāni, bhikkhave, cakkāni yehi samannāgatānaṃ devamanussānaṃ catucakkaṃ pavattatī’’ti (a. ni. 4.31) ettha patirūpadesavāso, sappurisūpanissayo, attasammāpaṇidhi, pubbe ca katapuññatāti cattāri cakkāni vuttāni, tāni ekajjhaṃ katvā okāsaṭṭhena khaṇoti veditabbo. Tāni hi kusaluppattiyā okāsabhūtāni. Samavāyo nāma ‘‘cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇa’’nti (ma. ni. 1.204; 3.421; saṃ. ni. 

这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 在这里,由于前缀只是表示意义,所以表达各种意义的就是samaya这个词,因此在解释samaya这个词的意义时,也说到了带有前缀的abhisamaya这个词。其中,和合而有诸因缘的存在是samaya,即和合。在这里正道梵行与作为其所依的人和合聚集,所以是samaya,即时机。在这里诸法和合,或者说通过这个与俱生法等和合,所以是samaya,即时间。虽然从事物运行的角度来说时间并不真实存在,但是人们用想象中成立的形式来表达,好像是事物运行的所依或原因一样。诸部分平等地或一起运行、存在,所以是samaya,即聚集,就像"集合"一样。因为聚集就是诸部分一起存在。当其他因缘和合时从这里生起、运行果,所以是samaya,即因,就像"集起"一样。由于结合的缘故和合、联系,在自己的境界中运行,或者说由于坚固执取的缘故,与之相应的众生依各自的执著而运行,所以是samaya,即见解。因为众生被见结缚得很紧。和合、会合、汇集,所以是samaya,即获得。平等的、正确的灭的行进,或者说正确的行进、离去、不运行,所以是samaya,即断。应该由智慧正确地面对、证得,所以是abhisamaya,即诸法的如实自性。以面对的方式正确地行进、到达、觉悟,所以是abhisamaya,即如实了知诸法的自性。应该这样理解samaya这个词在各种意义中的运用。
2. 难道不是说词只依赖于意义而存在,一个词不能表达多种意义吗?这是正确的,如果考虑到词的特殊性。因为如果考虑到词的特殊性,一个词表达多种意义是不可能的。因为表达时间意义的samaya这个词,不能同时表达聚集等意义。但是在这里,依据那些意义都可以用samaya这个词来表达的共同性,说samaya这个词有多种意义。应该这样理解所有地方的意义解释的意图。但是在这里,它的意义是时间,因为在这里和合等意义是不可能的,而且像地点、说法者等一样,时间应该被指出是因缘。
3. 为了确定不用宾格和处格而用具格来解释的目的,以他人的口吻提出质疑说"在这里说"等。在这里,在"在那个时候"这个地方,诡辩论者说,这是意思。然后表示想要提出质疑,与"难道不是"的意思相同。为什么用具格来解释,这是关联。应该连接说用处格来解释。在这里也应该加上"就像"这个词来关联。在那里意为在那些经和阿毗达磨中。那样意为用宾格和处格。在这里意为在这个律藏中。另外意为用具格。一直意为从开始到说法结束,一直、不间断的意思。以悲愍而住意为以利他实践为悲愍而住。因此,由于说法是以悲愍为因缘,所以这里的利他实践被称为"悲愍而住",而不是入悲愍定而住。因为在说法时,缘说法对象的说法智与缘有情的大悲不可能同时生起,因为所缘不同,所以这里应该理解悲愍而住是指依悲愍而进行的利他实践。为了表达那个意义意为为了表达完全结合的意义而用宾格来解释,就像"学习一个月"一样。
4. 所依的意义意为处所的意义。所谓状态就是动作,以动作表示另一个动作是以状态表示状态,那个意义就是以状态表示状态的意义。怎么在阿毗达磨中有前面所说的两种意义呢?说"因为所依"等。其中,被称为时间的意义是时间的意义,被称为聚集的意义是聚集的意义。或者说时间这个词的意义是时间的意义,聚集这个词的意义是聚集的意义。是什么?是samaya。这里的意思是 - 时间的意义和聚集的意义的samaya是那里阿毗达磨中所说的触等法的所依、处所,因为在什么时间、什么法聚中欲界善心生起,在那个时间、那个聚集中触等也存在,这就是那里的意思。
5. 难道这个依他而施设的时间和聚集只是言说而已,它怎么能成为那里所说诸法的所依呢?这不是过失。就像时间虽然由真实法来限定,自身从胜义谛来说并不存在,但是被施设为所依,因为在那个刹那生起的法在此前此后都不存在,所以在"上午出生下午离去"等句中(被施设为所依);聚集虽然离开部分并不存在,只是想象中成立,但是被施设为部分的所依,如在"树上有枝,稻堆中生起"等句中,在这里也应该这样理解。
6. 显示了在阿毗达磨中所依意义的可能性之后,现

4.60) evamādinā niddiṭṭhā cakkhuviññāṇādisaṅkhātasādhāraṇaphalanipphādakattena saṇṭhitā cakkhurūpādipaccayasāmaggī. Cakkhurūpādīnañhi cakkhuviññāṇādisādhāraṇaphalaṃ. Hetūti janakahetu. Yathāvuttakhaṇasaṅkhaātassa samavāyasaṅkhātassa hetusaṅkhātassa ca samayassa bhāvena sattāya tesaṃ phassādidhammānaṃ bhāvo sattā lakkhīyati viññāyatīti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti – yathā ‘‘gāvīsu duyhamānāsu gato, duddhāsu āgato’’ti dohanakiriyāya gamanakiriyā lakkhīyati, evamidhāpi ‘‘yasmiṃ samaye, tasmiṃ samaye’’ti ca vutte ‘‘satī’’ti ayamattho viññāyamāno eva hoti aññakiriyāya sambandhābhāve padatthassa sattāvirahābhāvatoti samayassa sattākiriyāya cittassa uppādakiriyā phassādibhavanakiriyā ca lakkhīyatīti. Ayañhi tattha attho yasmiṃ yathāvutte khaṇe paccayasamavāye hetumhi ca sati kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti, tasmiṃyeva khaṇe paccayasamavāye hetumhi ca sati phassādayopi hontīti . Tadatthajotanatthanti adhikaraṇatthassa bhāvenabhāvalakkhaṇatthassa ca dīpanatthaṃ.

Idha panāti imasmiṃ vinaye. Hetuattho karaṇattho ca sambhavatīti ‘‘annena vasati, vijjāya vasatī’’tiādīsu viya hetuattho ‘‘pharasunā chindati, kudālena khaṇatī’’tiādīsu viya karaṇattho ca sambhavati. Kathaṃ sambhavatīti āha ‘‘yo hi so’’tiādi. Tena samayena hetubhūtena karaṇabhūtenāti ettha pana taṃtaṃvatthuvītikkamova sikkhāpadapaññattiyā hetu ceva karaṇañca. Tathā hi yadā bhagavā sikkhāpadapaññattiyā paṭhamameva tesaṃ tesaṃ tattha tattha taṃtaṃsikkhāpadapaññattihetubhūtaṃ vītikkamaṃ apekkhamāno viharati, tadā taṃ taṃ vītikkamaṃ apekkhitvā tadatthaṃ vasatīti siddho vatthuvītikkamassa hetubhāvo ‘‘annena vasati, annaṃ apekkhitvā tadatthāya vasatī’’tiādīsu viya. Sikkhāpadapaññattikāle pana teneva pubbasiddhena vītikkamena sikkhāpadaṃ paññapetīti sikkhāpadapaññattiyā sādhakatamattā karaṇabhāvopi vītikkamasseva siddho ‘‘asinā chindatī’’tiādīsu viya. Vītikkamaṃ pana apekkhamāno teneva saddhiṃ tannissayakālampi apekkhitvā viharatīti kālassapi idha hetubhāvo vutto, sikkhāpadaṃ paññapento ca taṃ taṃ vītikkamakālaṃ anatikkamitvā teneva kālena sikkhāpadaṃ paññapetīti vītikkamanissayassa kālassapi karaṇabhāvo vutto, tasmā iminā pariyāyena kālassapi hetubhāvo karaṇabhāvo ca labbhatīti vuttaṃ ‘‘tena samayena hetubhūtena karaṇabhūtenā’’ti. Nippariyāyato pana vītikkamoyeva hetubhūto karaṇabhūto ca. So hi vītikkamakkhaṇe hetu hutvā pacchā sikkhāpadapaññāpane karaṇampi hotīti.


这是巴利文的完整直译，我会按照您的要求进行翻译:
1. 等所说的眼识等共同果的产生而成立的眼、色等因缘和合。因为眼、色等有眼识等共同果。因是指能生因。以那个被称为时机、被称为和合、被称为因的samaya的存在,那些触等法的存在被标示、被了知,这是意思。这里的意思是 - 就像"在挤牛奶时去,挤完牛奶后回来"中以挤奶的动作来标示去的动作一样,在这里当说"在什么samaya,在那个samaya"时,"存在"这个意思就被了知了,因为如果没有与其他动作的关联,词义就不会缺少存在性,所以以samaya的存在动作来标示心的生起动作和触等的存在动作。这里的意思是在那个如前所说的时机、因缘和合、因存在时,欲界善心生起,在那个同样的时机、因缘和合、因存在时,触等也存在。为了表达那个意义意为为了表达所依的意义和以状态表示状态的意义。
2. 但在这里意为在这个律藏中。因的意义和工具的意义是可能的意为像在"以食物而活,以明而活"等句中因的意义,"以斧头砍,以锄头挖"等句中工具的意义是可能的。怎么可能呢?说"那个"等。以那个作为因、作为工具的samaya,在这里那个那个事物的违犯就是制定学处的因和工具。因此,当世尊为了制定学处而首先关注那里那里作为制定那个那个学处的因的违犯而住时,那时关注那个那个违犯而为了那个目的而住,所以违犯的因性成立,就像在"以食物而活,关注食物而为了那个目的而活"等句中一样。而在制定学处时,以那个先前已成立的违犯来制定学处,所以违犯的工具性也成立,因为它是学处制定的最有效成就者,就像在"以刀砍"等句中一样。而关注违犯时,也关注与之相依的时间而住,所以这里也说了时间的因性,而制定学处时,不超过那个那个违犯的时间,以那个时间来制定学处,所以也说了违犯所依的时间的工具性,因此通过这个方法,时间的因性和工具性也可以获得,所以说"以那个作为因、作为工具的samaya"。但从无方法来说,只有违犯才是因和工具。因为它在违犯的刹那成为因,之后在制定学处时也成为工具。


Sikkhāpadānipaññāpayantoti vītikkamaṃ pucchitvā bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā otiṇṇavatthukaṃ puggalaṃ paṭipucchitvā vigarahitvā ca taṃ taṃ vatthuṃ otiṇṇakālaṃ anatikkamitvā teneva kālena karaṇabhūtena sikkhāpadāni paññāpayanto. Sikkhāpadapaññattihetuñca apekkhamānoti tatiyapārājikādīsu viya sikkhāpadapaññattiyā hetubhūtaṃ taṃ taṃ vatthuṃ vītikkamasamayaṃ apekkhamāno tena samayena hetubhūtena bhagavā tattha tattha vihāsīti attho. ‘‘Sikkhāpadāni paññāpayanto sikkhāpadapaññattihetuñca apekkhamāno’’ti vacanato ‘‘tena samayena karaṇabhūtena hetubhūtenā’’ti evaṃ vattabbepi paṭhamaṃ ‘‘hetubhūtenā’’ti vacanaṃ idha hetuatthassa adhippetattā vuttaṃ. Bhagavā hi verañjāyaṃ viharanto therassa sikkhāpadapaññattiyācanahetubhūtaṃ parivitakkasamayaṃ apekkhamāno tena samayena hetubhūtena vihāsīti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Kiṃ panettha yutticintāya, ācariyassa idha kamavacanicchā natthīti evametaṃ gahetabbaṃ. Teneva dīghanikāyaṭṭhakathāyampi (dī. ni. aṭṭha. 



1.paribbājakakathāvaṇṇanā) ‘‘tena samayena hetubhūtena karaṇabhūtenā’’tiādinā ayameva anukkamo vutto. Na hi tattha paṭhamaṃ ‘‘hetubhūtenā’’ti vacanaṃ idha ‘‘tena samayena verañjāyaṃ viharatī’’ti ettha hetuatthassa adhippetabhāvadīpanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Sikkhāpadāni paññāpayanto hetubhūtena karaṇabhūtena samayena vihāsi, sikkhāpadapaññattihetuñca apekkhamāno hetubhūtena samayena vihāsīti evamettha sambandho kātabbo’’tipi vadanti. Tadatthajotanatthanti hetuatthassa karaṇatthassa vā dīpanatthaṃ. Idhāti imasmiṃ vinaye. Hoti cetthāti ettha imasmiṃ padese yathāvuttatthasaṅgahavasena ayaṃ gāthā hoti. Aññatrāti suttābhidhammesu.

Porāṇāti aṭṭhakathācariyā. Abhilāpamattabhedoti vacanamattena viseso. Tena suttavinayesu vibhattivipariṇāmo katoti dasseti. Parato atthaṃ vaṇṇayissāmāti parato ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinā āgataṭṭhāne vaṇṇayissāma. Verañjāyanti ettha ‘‘balikaraggahaṇena janassa pīḷābhāvato niddosattā vigato rajo assāti verañjā, serivāṇijajātake devadattassa veruppannapadese katattā veraṃ ettha jātanti verañjā, paviṭṭhapaviṭṭhe naṭasamajjādīhi khādanīyabhojanīyālaṅkārādīhi ca vividhehi upakaraṇehi rañjanato vividhehi rañjayatīti verañjā, paṭipakkhe abhibhavitvā katabhāvato veraṃ abhibhavitvā jātāti verañjā, verañjassa nāma isino assamaṭṭhāne katattā verañjā’’ti evamādinā keci vaṇṇayanti. Kiṃ iminā, nāmamattametaṃ tassa nagarassāti dassento āha ‘‘verañjāti aññatarassa nagarassetaṃ adhivacana’’nti. Samīpatthe bhummavacananti ‘‘gaṅgāyaṃ gāvo caranti, kūpe gaggakula’’ntiādīsu viya. Avisesenāti ‘‘pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati. Paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. Mettāsahagatena cetasā ekaṃ disaṃ pharitvā viharati. Sabbanimittānaṃ amanasikārā animittaṃ cetosamādhiṃ samāpajjitvā viharatī’’tiādīsu viya saddantarasannidhānasiddhena visesaparāmasanena vinā. Atha vā avisesenāti na visesena, vihārabhāvasāmaññenāti attho.


1.paribbājakakathāvaṇṇanā) ‘‘tena samayena hetubhūtena karaṇabhūtenā’’tiādinā ayameva anukkamo vutto. Na hi tattha paṭhamaṃ ‘‘hetubhūtenā’’ti vacanaṃ idha ‘‘tena samayena verañjāyaṃ viharatī’’ti ettha hetuatthassa adhippetabhāvadīpanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Sikkhāpadāni paññāpayanto hetubhūtena karaṇabhūtena samayena vihāsi, sikkhāpadapaññattihetuñca apekkhamāno hetubhūtena samayena vihāsīti evamettha sambandho kātabbo’’tipi vadanti. Tadatthajotanatthanti hetuatthassa karaṇatthassa vā dīpanatthaṃ. Idhāti imasmiṃ vinaye. Hoti cetthāti ettha imasmiṃ padese yathāvuttatthasaṅgahavasena ayaṃ gāthā hoti. Aññatrāti suttābhidhammesu.

Porāṇāti aṭṭhakathācariyā. Abhilāpamattabhedoti vacanamattena viseso. Tena suttavinayesu vibhattivipariṇāmo katoti dasseti. Parato atthaṃ vaṇṇayissāmāti parato ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinā āgataṭṭhāne vaṇṇayissāma. Verañjāyanti ettha ‘‘balikaraggahaṇena janassa pīḷābhāvato niddosattā vigato rajo assāti verañjā, serivāṇijajātake devadattassa veruppannapadese katattā veraṃ ettha jātanti verañjā, paviṭṭhapaviṭṭhe naṭasamajjādīhi khādanīyabhojanīyālaṅkārādīhi ca vividhehi upakaraṇehi rañjanato vividhehi rañjayatīti verañjā, paṭipakkhe abhibhavitvā katabhāvato veraṃ abhibhavitvā jātāti verañjā, verañjassa nāma isino assamaṭṭhāne katattā verañjā’’ti evamādinā keci vaṇṇayanti. Kiṃ iminā, nāmamattametaṃ tassa nagarassāti dassento āha ‘‘verañjāti aññatarassa nagarassetaṃ adhivacana’’nti. Samīpatthe bhummavacananti ‘‘gaṅgāyaṃ gāvo caranti, kūpe gaggakula’’ntiādīsu viya. Avisesenāti ‘‘pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati. Paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. Mettāsahagatena cetasā ekaṃ disaṃ pharitvā viharati. Sabbanimittānaṃ amanasikārā animittaṃ cetosamādhiṃ samāpajjitvā viharatī’’tiādīsu viya saddantarasannidhānasiddhena visesaparāmasanena vinā. Atha vā avisesenāti na visesena, vihārabhāvasāmaññenāti attho.


以下是巴利文的完整直译：
1. 游行者谈话注释）"彼时以因缘、以作用"等如此次第已被说明。实际上，在那里首先说"以因缘"并非为此处"彼时在毗兰若（Verañjā）居住"而说明因缘意义。他们说："在制定学处时，以因缘、以作用的时机而居住，以期待学处制定的因缘而居住"，如此应建立关联。为了阐明因缘或作用的意义。此处即在此律中。此处即在此地区，依照已说明的意义汇集。除此之外即在经和论中。
古代注释师。仅仅语言表达的差异。由此表示在经律中变格的变化。将来我将解释其义，即在"如是彼世尊"等处已到达的地方将予以解释。在毗兰若，有人这样解释：因为谷物收获使人受苦而无过失，尘土已逝，故名毗兰若；因为在商业集市处，提婆达多的特定地区已建立，故称为毗兰若；因为进入各处的艺人集会等，以各种可食用、可享用、装饰品等各种器物而染色，故名毗兰若；因为在对立面战胜而生，故名毗兰若；因为在仙人的隐居处已建立，故名毗兰若。为了表明这仅仅是该城市的名称，他说："毗兰若是某个城市的称谓"。
如同"在恒河中牛行走，在井中葛氏族"等处的地方格。无差别地，如"持戒谨慎而住。入初禅而住。以慈心遍满一方。不作一切相想，入无相心定而住"等处，没有特定语词邻近所确定的特殊强调。或者无差别地即非特别地，住的本质相同是


Iriyāpatha…pe… vihāresūti iriyāpathavihāro dibbavihāro brahmavihāro ariyavihāroti etesu catūsu vihāresu. Tattha iriyanaṃ pavattanaṃ iriyā, kāyappayogo kāyikakiriyā. Tassā pavattanupāyabhāvato iriyāya pathoti iriyāpatho, ṭhānanisajjādi. Na hi ṭhānanisajjādīhi avatthāhi vinā kañci kāyikakiriyaṃ pavattetuṃ sakkā. Ṭhānasamaṅgī vā hi kāyena kiñci kareyya gamanādīsu aññatarasamaṅgī vāti. Viharaṇaṃ, viharati etenāti vā vihāro, iriyāpathova vihāro iriyāpathavihāro, so ca atthato ṭhānanisajjādiākārappavatto catusantatirūpappabandhova. Divi bhavo dibbo, tattha bahulappavattiyā brahmapārisajjādidevalokabhavoti attho. Tattha yo dibbānubhāvo tadatthāya saṃvattatīti vā dibbo, abhiññābhinīhāravasena mahāgatikattā vā dibbo, dibbo ca so vihāro cāti dibbavihāro, dibbabhāvāvaho vā vihāro dibbavihāro, mahaggatajjhānāni. Āruppasamāpattiyopi hi ettheva saṅgahaṃ gacchanti. Nettiyaṃ pana ‘‘catasso āruppasamāpattiyo āneñjavihāro’’ti vuttaṃ, taṃ mettājhānādīnaṃ brahmavihāratā viya tāsaṃ bhāvanāvisesabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Aṭṭhakathāsu pana dibbabhāvāvahasāmaññato tāpi ‘‘dibbavihārā’’tveva vuttā. Brahmānaṃ vihārā brahmavihārā, brahmāno vā vihārā brahmavihārā, hitūpasaṃharādivasena pavattiyā brahmabhūtā seṭṭhabhūtā vihārāti attho, mettājhānādikā catasso appamaññāyo. Ariyā uttamā vihārāti ariyavihārā, anaññasādhāraṇattā ariyānaṃ vā vihārā ariyavihārā, catasso phalasamāpattiyo. Visesato pana rūpāvacaracatutthajjhānaṃ catasso appamaññāyo catutthajjhānikaphalasamāpatti ca bhagavato dibbabrahmaariyavihārā.

Aññataravihārasamaṅgīparidīpananti yathāvuttavihāresu aññataravihārasamaṅgībhāvaparidīpanaṃ. Bhagavā hi lobhadosamohussannakāle loke tassa sakāya paṭipattiyā vinayanatthaṃ dibbabrahmaaayavihāre upasampajja viharati. Tathā hi yadā sattā kāmesu vippaṭipajjanti, tadā kira bhagavā dibbena vihārena viharati tesaṃ alobhakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā ettha ruciṃ uppādentā kāmesu virajjeyyu’’nti. Yadā pana issariyatthaṃ sattesu vippaṭipajjanti, tadā pana brahmavihārena viharati tesaṃ adosakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā ettha ruciṃ uppādetvā adosena dosaṃ vūpasameyyu’’nti. Yadā pana pabbajitā dhammādhikaraṇaṃ vivadanti, tadā ariyavihārena viharati tesaṃ amohakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā tattha ruciṃ uppādetvā amohena mohaṃ vūpasameyyu’’nti. Evañca katvā imehi dibbabrahmaariyavihārehi sattānaṃ vividhaṃ hitasukhaṃ harati upaharati upaneti janeti uppādetīti ‘‘viharatī’’ti vuccati.


以下是巴利文的完整直译：
1. Iriyāpatha…pe… vihāresūti iriyāpathavihāro dibbavihāro brahmavihāro ariyavihāroti etesu catūsu vihāresu.
在这四种住所中，有行住、神住、梵住和圣住。其中，行住是指身体的活动和动作。由于身体的活动是为了达到某种目的，所以称为行住。没有其他身体活动可以达到这种目的。因为身体的活动是为了达到某种目的，如行走等。
2. Viharaṇaṃ, viharati etenāti vā vihāro, iriyāpathova vihāro iriyāpathavihāro, so ca atthato ṭhānanisajjādiākārappavatto catusantatirūpappabandhova.
住所是指住在某处，行住是指身体的活动和动作。神住是指高尚的存在，梵住是指梵天的住所，圣住是指圣者的住所。这些住所都是为了达到某种目的。
3. Divi bhavo dibbo, tattha bahulappavattiyā brahmapārisajjādidevalokabhavoti attho.
在神住中，有高尚的存在，多种多样的梵天世界等。
4. Tattha yo dibbānubhāvo tadatthāya saṃvattatīti vā dibbo, abhiññābhinīhāravasena mahāgatikattā vā dibbo, dibbo ca so vihāro cāti dibbavihāro, dibbabhāvāvaho vā vihāro dibbavihāro, mahaggatajjhānāni.
在神住中，有高尚的存在，通过神通力和大神通力等达到神住。
5. Āruppasamāpattiyopi hi ettheva saṅgahaṃ gacchanti. Nettiyaṃ pana ‘‘catasso āruppasamāpattiyo āneñjavihāro’’ti vuttaṃ, taṃ mettājhānādīnaṃ brahmavihāratā viya tāsaṃ bhāvanāvisesabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ.
在无色界中，也有四种无色界的成就，如同梵住的成就一样。
6. Aṭṭhakathāsu pana dibbabhāvāvahasāmaññato tāpi ‘‘dibbavihārā’’tveva vuttā. Brahmānaṃ vihārā brahmavihārā, brahmāno vā vihārā brahmavihārā, hitūpasaṃharādivasena pavattiyā brahmabhū


Iriyāpathavihārena pana na kadāci na viharati taṃ vinā attabhāvapariharaṇābhāvato, tatoyeva ca dibbavihārādīnampi sādhāraṇo iriyāpathavihāroti āha ‘‘idha panā’’tiādi. Iriyāpathasamāyogaparidīpananti itaravihārasamāyogaparidīpanassa visesavacanassa abhāvato iriyāpathasamāyogaparidīpanassa ca atthasiddhattā vuttaṃ. Asmiṃ pana pakkhe viharatīti ettha vi-saddo vicchedatthajotano, haratīti neti pavattetīti attho, vicchinditvā haratīti vuttaṃ hoti. Tattha kassa kena vicchindanaṃ, kathaṃ kassa pavattananti antolīnacodanaṃ sandhāyāha ‘‘so hī’’tiādi. Soti bhagavā. Yadipi bhagavā ekenapi iriyāpathena cirataraṃ kālaṃ attabhāvaṃ pavattetuṃ sakkoti, tathāpi upādinnakasarīrassa nāma ayaṃ sabhāvoti dassetuṃ ‘‘ekaṃ iriyāpathabādhana’’ntiādi vuttaṃ. Aparipatantanti apatantaṃ. Yasmā pana bhagavā yattha katthaci vasanto vineyyānaṃ dhammaṃ desento nānāsamāpattīhi ca kālaṃ vītināmento vasatīti sattānaṃ attano ca vividhaṃ hitasukhaṃ harati upaneti, tasmā vividhaṃ haratīti viharatīti evampettha attho veditabbo.

Naḷerupucimandamūleti ettha vaṇṇayanti – naḷerūti tasmiṃ rukkhe adhivatthayakkhassetaṃ adhivacanaṃ, tasmā tena adhivattho pucimando ‘‘naḷerussa pucimando naḷerupucimando’’ti vuccati. Atha vā naḷe ruhattā jātattā naḷeru. Susiramettha naḷasaddena vuccati, tasmā rukkhasusire jātattā naḷeru ca so pucimando cāti naḷerupucimandoti vuccati. Naḷavane ruhattā jātattā vā naḷeru. Naḷavane kira so pucimandarukkho jāto. Urunaḷo pucimando naḷerupucimando. Urusaddo cettha mahantapariyāyo, naḷasaddo susirapariyāyo, tasmā mahantena susirena samannāgato pucimando naḷerupucimandoti vuccatīti. Ācariyo pana kimettha bahubhāsitenāti ekamevatthaṃ dassento ‘‘naḷeru nāma yakkho’’tiādimāha.

Mūla-saddo ettha samīpavacano adhippeto, na mūlamūlādīsu vattamānoti dassento āha ‘‘mūlanti samīpa’’ntiādi. Nippariyāyena sākhādimato saṅghātassa suppatiṭṭhitabhāvasādhane avayavavisese pavattamāno mūlasaddo yasmā taṃsadisesu tannissaye padese ca ruḷhīvasena pariyāyato pavattati, tasmā ‘‘mūlāni uddhareyyā’’ti ettha nippariyāyato mūlaṃ adhippetanti ekena mūlasaddena visesetvā āha ‘‘mūlamūle dissatī’’ti yathā ‘‘dukkhadukkhaṃ, rūparūpa’’nti ca. Asādhāraṇahetumhīti asādhāraṇakāraṇe. Lobho hi lobhasahagataakusalacittuppādasseva hetuttā asādhāraṇo, tasmā lobhasahagatacittuppādānameva āveṇike nesaṃ suppatiṭṭhitabhāvasādhanato mūlaṭṭhena upakārake paccayadhammaviseseti attho. Atha vā yathā alobhādayo kusalābyākatasādhāraṇā, lobhādayo pana tathā na honti akusalasseva sādhāraṇattāti asādhāraṇakāraṇaṃ. Atha vā ādīsūti ettha ādi-saddena alobhādīnampi kusalābyākatamūlānaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Tesupi hi alobhādikusalamūlaṃ akusalābyākatehi asādhāraṇattā asādhāraṇakāraṇaṃ, tathā alobhādiabyākatamūlampi itaradvayehi asādhāraṇattāti. Nivāteti vātarahite padese, vātassa abhāve vā. Patantīti nipatanti, ayameva vā pāṭho. Ramaṇīyoti manuñño. Pāsādikoti pasādāvaho, pasādajanakoti attho. Ādhipaccaṃ kurumāno viyāti sambandho.


以下是巴利文的完整直译：
1. Iriyāpatha…pe… vihāresūti iriyāpathavihāro dibbavihāro brahmavihāro ariyavihāroti etesu catūsu vihāresu.
在这四种住所中，有行住、神住、梵住和圣住。其中，行住是指身体的活动和动作。由于身体的活动是为了达到某种目的，所以称为行住。没有其他身体活动可以达到这种目的。因为身体的活动是为了达到某种目的，如行走等。
2. Viharaṇaṃ, viharati etenāti vā vihāro, iriyāpathova vihāro iriyāpathavihāro, so ca atthato ṭhānanisajjādiākārappavatto catusantatirūpappabandhova.
住所是指住在某处，行住是指身体的活动和动作。神住是指高尚的存在，梵住是指梵天的住所，圣住是指圣者的住所。这些住所都是为了达到某种目的。
3. Divi bhavo dibbo, tattha bahulappavattiyā brahmapārisajjādidevalokabhavoti attho.
在神住中，有高尚的存在，多种多样的梵天世界等。
4. Tattha yo dibbānubhāvo tadatthāya saṃvattatīti vā dibbo, abhiññābhinīhāravasena mahāgatikattā vā dibbo, dibbo ca so vihāro cāti dibbavihāro, dibbabhāvāvaho vā vihāro dibbavihāro, mahaggatajjhānāni.
在神住中，有高尚的存在，通过神通力和大神通力等达到神住。
5. Āruppasamāpattiyopi hi ettheva saṅgahaṃ gacchanti. Nettiyaṃ pana ‘‘catasso āruppasamāpattiyo āneñjavihāro’’ti vuttaṃ, taṃ mettājhānādīnaṃ brahmavihāratā viya tāsaṃ bhāvanāvisesabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ.
在无色界中，也有四种无色界的成就，如同梵住的成就一样。
6. Aṭṭhakathāsu pana dibbabhāvāvahasāmaññato tāpi ‘‘dibbavihārā’’tveva vuttā. Brahmānaṃ vihārā brahmavihārā, brahmāno vā vihārā brahmavihārā, hitūpasaṃharādivasena pavattiyā brahmabhūtā seṭṭhabhūtā vihārāti attho, mettājhānādikā catasso appamaññāyo.
在注释中，也称神住为神住，梵天的住所是梵住，为了达到梵天的住所而修行。
7. Ariyā uttamā vihārāti ariyavihārā, anaññasādhāraṇattā ariyānaṃ vā vihārā ariyavihārā, catasso phalasamāpattiyo.
圣住是指圣者的住所，为了达到圣者的住所而修行。
8. Visesato pana rūpāvacaracatutthajjhānaṃ catasso appamaññāyo catutthajjhānikaphalasamāpatti ca bhagavato dibbabrahmaariyavihārā.
特别是指第四禅定的四种无碍解脱和果实，也是佛陀的神梵圣住。
9. Aññataravihārasamaṅgīparidīpananti yathāvuttavihāresu aññataravihārasamaṅgībhāvaparidīpanaṃ.
其他住所的解释，如同已经解释的住所一样。
10. Bhagavā hi lobhadosamohussannakāle loke tassa sakāya paṭipattiyā vinayanatthaṃ dibbabrahmaaayavihāre upasampajja viharati.
佛陀在贪嗔痴的时刻，以自己的方式修行神梵圣住。
11. Tathā hi yadā sattā kāmesu vippaṭipajjanti, tadā kira bhagavā dibbena vihārena viharati tesaṃ alobhakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā ettha ruciṃ uppādentā kāmesu virajjeyyu’’nti.
当众生在欲界中迷惑时，佛陀以神住的方式修行，使他们远离欲界的贪欲。
12. Yadā pana issariyatthaṃ sattesu vippaṭipajjanti, tadā pana brahmavihārena viharati tesaṃ adosakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā ettha ruciṃ uppādetvā adosena dosaṃ vūpasameyyu’’nti.
当众生在自尊心中迷惑时，佛陀以梵住的方式修行，使他们远离自尊心的嗔恨。
13. Yadā pana pabbajitā dhammādhikaraṇaṃ vivadanti, tadā ariyavihārena viharati tesaṃ amohakusalamūluppādanatthaṃ ‘‘appeva nāma imaṃ paṭipattiṃ disvā tattha ruciṃ uppādetvā amohena mohaṃ vūpasameyyu’’nti.
当众生在邪见中迷惑时，佛陀以圣住的方式修行，使他们远离邪见的愚痴。
14. Evañca katvā imehi dibbabrahmaariyavihārehi sattānaṃ vividhaṃ hitasukhaṃ harati upaharati upaneti janeti uppādetīti ‘‘viharatī’’ti vuccati.
因此，佛陀通过神梵圣住的方式，使众生获得不同的利益和快乐。


Tatthāti ‘‘tena samayena buddho bhagavā verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti yaṃ vuttaṃ, tattha. Siyāti kassaci evaṃ parivitakko siyā, vakkhamānākārena kadāci codeyya vāti attho. Yadi tāva bhagavātiādīsu codakassāyamadhippāyo – ‘‘pāṭaliputte pāsāde vasatī’’tiādīsu viya adhikaraṇādhikaraṇaṃ yadi bhaveyya, tadā ‘‘verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti adhikaraṇadvayaniddeso yutto siyā, imesaṃ pana bhinnadesattā na yutto ubhayaniddesoti. Atha tattha viharatīti yadi naḷerupucimandamūle viharati. Na vattabbanti nānāṭhānabhūtattā verañjānaḷerupucimandamūlānaṃ ‘‘tena samayenā’’ti ca vuttattāti adhippāyo. Idāni codako tameva attano adhippāyaṃ ‘‘na hi sakkā’’tiādinā vivarati. Verañjānaḷerupucimandamūlānaṃ bhūmibhāgavasena bhinnattāyeva hi na sakkā ubhayattha teneva samayena viharituṃ, ‘‘ubhayattha teneva samayenā’’ti ca vuttattā nānāsamaye vihāro avāritoti veditabbo.

Itaro sabbametaṃ aviparītamatthaṃ ajānantena tayā vuttanti dassento ‘‘na kho panetaṃ evaṃ daṭṭhabba’’ntiādimāha. Tattha etanti ‘‘verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti etaṃ vacanaṃ. Evanti ‘‘yadi tāva bhagavā’’tiādinā yaṃ taṃ bhavatā coditaṃ, taṃ atthato evaṃ na kho pana daṭṭhabbaṃ, na ubhayattha apubbaṃ acarimaṃ vihāradassanatthanti attho. Idāni attanā yathādhippetaṃ aviparītamatthaṃ tassa ca paṭikacceva vuttabhāvaṃ tena ca appaṭividdhataṃ pakāsento ‘‘nanu avocumha samīpatthe bhummavacana’’ntiādimāha. Goyūthānīti gomaṇḍalāni. Evampi naḷerupucimandamūle viharaticceva vattabbaṃ, na verañjāyanti, tasmā samīpādhikaraṇatthavasena ubhayathā nidānakittane kiṃ payojananti codanaṃ manasi nidhāyāha ‘‘gocaragāmanidassanattha’’ntiādi. Assāti bhagavato.

Avassañcettha gocaragāmakittanaṃ kattabbaṃ. Yathā hi naḷerupucimandamūlakittanaṃ pabbajitānuggahakaraṇādianekappayojanaṃ, evaṃ gocaragāmakittanampi gahaṭṭhānuggahakaraṇādivividhappayojananti dassento ‘‘verañjākittanenā’’tiādimāha. Tattha gahaṭṭhānuggahakaraṇanti tesaṃ tattha paccayaggahaṇena upasaṅkamanapayirupāsanādīnaṃ okāsadānena dhammadesanāya saraṇesu sīlesu ca patiṭṭhāpanena yathūpanissayaṃ uparivisesādhigamāvahanena ca gahaṭṭhānaṃ anuggahakaraṇaṃ. Pabbajitānuggahakaraṇanti uggahaparipucchānaṃ kammaṭṭhānānuyogassa ca anurūpavasanaṭṭhānapariggahenettha pabbajitānaṃ anuggahakaraṇaṃ.



Tatthāti ‘‘tena samayena buddho bhagavā verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti yaṃ vuttaṃ, tattha. Siyāti kassaci evaṃ parivitakko siyā, vakkhamānākārena kadāci codeyya vāti attho. Yadi tāva bhagavātiādīsu codakassāyamadhippāyo – ‘‘pāṭaliputte pāsāde vasatī’’tiādīsu viya adhikaraṇādhikaraṇaṃ yadi bhaveyya, tadā ‘‘verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti adhikaraṇadvayaniddeso yutto siyā, imesaṃ pana bhinnadesattā na yutto ubhayaniddesoti. Atha tattha viharatīti yadi naḷerupucimandamūle viharati. Na vattabbanti nānāṭhānabhūtattā verañjānaḷerupucimandamūlānaṃ ‘‘tena samayenā’’ti ca vuttattāti adhippāyo. Idāni codako tameva attano adhippāyaṃ ‘‘na hi sakkā’’tiādinā vivarati. Verañjānaḷerupucimandamūlānaṃ bhūmibhāgavasena bhinnattāyeva hi na sakkā ubhayattha teneva samayena viharituṃ, ‘‘ubhayattha teneva samayenā’’ti ca vuttattā nānāsamaye vihāro avāritoti veditabbo.

Itaro sabbametaṃ aviparītamatthaṃ ajānantena tayā vuttanti dassento ‘‘na kho panetaṃ evaṃ daṭṭhabba’’ntiādimāha. Tattha etanti ‘‘verañjāyaṃ viharati naḷerupucimandamūle’’ti etaṃ vacanaṃ. Evanti ‘‘yadi tāva bhagavā’’tiādinā yaṃ taṃ bhavatā coditaṃ, taṃ atthato evaṃ na kho pana daṭṭhabbaṃ, na ubhayattha apubbaṃ acarimaṃ vihāradassanatthanti attho. Idāni attanā yathādhippetaṃ aviparītamatthaṃ tassa ca paṭikacceva vuttabhāvaṃ tena ca appaṭividdhataṃ pakāsento ‘‘nanu avocumha samīpatthe bhummavacana’’ntiādimāha. Goyūthānīti gomaṇḍalāni. Evampi naḷerupucimandamūle viharaticceva vattabbaṃ, na verañjāyanti, tasmā samīpādhikaraṇatthavasena ubhayathā nidānakittane kiṃ payojananti codanaṃ manasi nidhāyāha ‘‘gocaragāmanidassanattha’’ntiādi. Assāti bhagavato.

Avassañcettha gocaragāmakittanaṃ kattabbaṃ. Yathā hi naḷerupucimandamūlakittanaṃ pabbajitānuggahakaraṇādianekappayojanaṃ, evaṃ gocaragāmakittanampi gahaṭṭhānuggahakaraṇādivividhappayojananti dassento ‘‘verañjākittanenā’’tiādimāha. Tattha gahaṭṭhānuggahakaraṇanti tesaṃ tattha paccayaggahaṇena upasaṅkamanapayirupāsanādīnaṃ okāsadānena dhammadesanāya saraṇesu sīlesu ca patiṭṭhāpanena yathūpanissayaṃ uparivisesādhigamāvahanena ca gahaṭṭhānaṃ anuggahakaraṇaṃ. Pabbajitānuggahakaraṇanti uggahaparipucchānaṃ kammaṭṭhānānuyogassa ca anurūpavasanaṭṭhānapariggahenettha pabbajitānaṃ anuggahakaraṇaṃ.


那时，世尊在毗兰若（Verañjā）住在芦苇和菩提曼陀树根处。有人可能会这样思考：或许有人会以某种方式质疑，意思是可能会以某种说话方式在某个时候提出质疑。如果最初的质疑是关于世尊等，就像在巴特利补（Pāṭaliputra）宫殿居住等类似情况，那么"在毗兰若住在芦苇和菩提曼陀树根处"这个描述可能是恰当的，但由于这些地方不同，因此两种描述并不恰当。如果他在那里居住，即在芦苇和菩提曼陀树根处。不应该说，因为毗兰若、芦苇和菩提曼陀树根是不同的地方，并且已经说了"在那个时候"。现在质疑者用"不可能"等词阐明自己的意图。
由于毗兰若、芦苇和菩提曼陀树根的地理位置不同，因此不可能在同一时间同时居住，并且已经说了"在不同时间居住"，所以应该理解为不受限制的居住。
另一方解释说，你所说的一切并非如实理解，因此说"不应该这样看待"。在这里，"这"指的是"在毗兰若住在芦苇和菩提曼陀树根处"这句话。"如此"指的是你提出的质疑。意思是从本质上说不应该这样看待，不应该认为在两个地方都是前所未有或最后一次的居住。现在，他通过自己理解的不变意义，并展示其已被明确说明但未被完全理解，说道："难道我们没有说过在相近意义上使用地方语态吗？"牛群指牛群。即使这样，也应该说他在芦苇和菩提曼陀树根处居住，而非在毗兰若，因此在近处地点意义上两种说法有何意义？考虑到这个质疑，他说："为了指示游牧村庄"等。这是关于世尊的。
在此必须提及游牧村庄。正如提及芦苇和菩提曼陀树根对出家者有利等有多种目的，同样提及游牧村庄对在家众也有各种利益。为了展示这一点，他说："通过提及毗兰若"等。在此，帮助在家众意味着通过接受供养、接近、环绕、提供场所、说法、在皈依处和戒律中建立，并根据各自因缘带来更高成就。帮助出家众意味着在此通过学习询问、专注于禅修课程，并根据适当情况确定居住地。


Paccayaggahaṇeneva paccayaparibhogasiddhito āha ‘‘tathā purimena…pe… vivajjananti. Tattha purimenāti verañjāvacanena. Āhito ahaṃmāno etthāti attā, attabhāvo. Tassa kilamatho kilantabhāvo attakilamatho, attapīḷā attadukkhanti vuttaṃ hoti, tassa anuyogo karaṇaṃ attakilamathānuyogo, upavāsakaṇṭakāpassayaseyyādinā attano dukkhuppādananti vuttaṃ hoti. Tassa vivajjanaṃ attakilamathānuyogavivajjanaṃ. Antogāme vasantānaṃ anicchantānampi visabhāgarūpādiārammaṇadassanādisambhavato bahigāme patirūpaṭṭhāne vasantānaṃ tadabhāvato āha ‘‘pacchimena vatthukāmappahānato’’tiādi. Tattha pacchimenāti naḷerupucimandamūlavacanena. Kilesakāmassa vatthubhūtattā rūpādayo pañca kāmaguṇā vatthukāmo, tassa pahānaṃ vatthukāmappahānaṃ. Kāmasukhallikānuyogavivajjanupāyadassananti vatthukāmesu kilesakāmasaṃyuttassa sukhassa yogo anuyogo anubhavo, tassa parivajjane upāyadassanaṃ.

Sayameva gocaragāmaṃ upasaṅkamitvā attano dhammassavanānurūpabhabbapuggalānaṃ dassanato dhammadesanāya kālo sampatto nāma hotīti dhammadesanāya abhiyogo viññāyatīti āha ‘‘purimena ca dhammadesanābhiyoga’’nti. Dhammadesanāya saussāhabhāvo dhammadesanābhiyogo. Bahigāme vivittokāse vasantassa ākiṇṇavihārābhāvato kāyavivekādīsu adhimutti tappoṇatā viññāyatīti āha ‘‘pacchimena vivekādhimutti’’nti.

Dhammadesanābhiyogavivekādhimuttīnaṃ hetubhūtā eva karuṇāpaññā dhammadesanāya upagamanassa tato apagamanassa kāraṇabhūtā hontīti āha ‘‘purimena karuṇāya upagamana’’ntiādi. Karuṇāpaññāyeva hi anantaradukassa hetū honti. Etena ca karuṇāya upagamanaṃ na lābhādinimittaṃ , paññāya apagamanaṃ na virodhādinimittanti upagamanāpagamanānaṃ nirupakkilesataṃ vibhāvibhanti daṭṭhabbaṃ. Adhimuttatanti tanninnabhāvaṃ. Nirupalepananti anupalepanaṃ anallīyanaṃ.

Dhammikasukhāpariccāganimittanti ettha dhammikasukhaṃ nāma anavajjasukhaṃ. Tañhi dhammikaṃ lābhaṃ paṭicca uppannattā ‘‘dhammikasukha’’nti vuccati. Uttarimanussadhammābhiyoganimittaṃ phāsuvihāranti sambandho. Manussānaṃ upakārabahulatanti paccayapaṭiggahaṇadhammadesanādivasena upakārabahulataṃ. Devatānaṃ upakārabahulataṃ janavivittatāya. Pacurajanavivittañhi ṭhānaṃ devā upasaṅkamitabbaṃ maññanti. Loke saṃvaḍḍhabhāvanti āmisopabhogena saṃvaḍḍhitabhāvaṃ.

Ekapuggaloti ettha (a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
通过接受条件而获得条件的享用，他说："如前所述……等……应当避免。"在这里，"如前"是指毗兰若的说法。被称为"我"的自我，体现为自我状态。对于他而言，疲惫是疲惫的状态，所谓的自我疲惫、自我压迫、自我痛苦，意指他所说的，因而进行的自我疲惫的行为，借助禁食、刺痛等手段来产生自我痛苦。对于此，避免即是自我疲惫的避免。对于住在村庄中的人，即使他们不想要，因而看到外部村庄的相应现象等，因此他提到"因后者对物质欲望的放弃"等。在这里，"后者"是指芦苇和菩提曼陀树根的说法。由于欲望的性质，五种感官享乐（色、声、香、味、触）是物质欲望的体现，因此放弃即是物质欲望的放弃。对于欲望的快乐和安宁的避免方法的展示，即是对物质欲望的避免。
他自己走向游牧村庄，适合于自己听法的众生，说明了讲法的时机已经到来，因此他称之为"前者的讲法的提及"。讲法的性质是讲法的提及。在外部村庄中，因缺乏清静的地方而没有杂乱的居住，因此在身体的安宁等方面的专注，显现出"后者的清静专注"。
讲法的提及和清静专注的根本原因即是慈悲与智慧，因而成为讲法的原因，讲法之后的原因。因此他提到"前者的慈悲的接触"等。慈悲与智慧确实是对直接痛苦的原因。由此可见，慈悲的接触并非因利益等原因，而智慧的接触并非因对立等原因，因此接触与不接触的状态应当被理解为无障碍的。专注的状态即是其存在的状态。无附着即是不附着、不依赖。
关于舍弃正法快乐的原因，这里的正法快乐是指无过失的快乐。因为这种正法的利益而产生的快乐被称为"正法快乐"。对上人法的提及是与安乐的居住相关的。众生的帮助是通过接受条件、讲法等方式的帮助。神灵的帮助是由于人们的清静。因为人们的清静之处，神灵认为是适合的地方。世间的繁荣是通过物质的享受而繁荣的状态。
一个个体，在这里（阿毗达摩集）

1.170) ekoti dutiyādipaṭikkhepattho gaṇanaparicchedo. Puggaloti sammutikathā, na paramatthakathā. Buddhassa hi bhagavato duvidhā desanā sammutidesanā paramatthadesanā cāti. Ayamattho pana heṭṭhā vitthāritovāti idha na vuccati. Eko ca so puggalo cāti ekapuggalo. Kenaṭṭhena ekapuggalo? Asadisaṭṭhena guṇavisiṭṭhaṭṭhena asamasamaṭṭhena. So hi dasannaṃ pāramīnaṃ paṭipāṭiyā āvajjanaṃ ādiṃ katvā bodhisambhāraguṇehi ceva buddhaguṇehi ca sesamahājanena asadisoti asadisaṭṭhenapi ekapuggalo. Ye cassa te guṇā, tepi aññasattānaṃ guṇehi visiṭṭhāti guṇavisiṭṭhaṭṭhenapi ekapuggalo. Purimakā sammāsambuddhā sabbasattehi asamā, tehi saddhiṃ ayameva eko rūpakāyaguṇehi ceva nāmakāyaguṇehi ca samoti asamasamaṭṭhenapi ekapuggalo. Loketi sattaloke.


以下是巴利文的完整直译：
1.170）"一个"是指第二个反对的地方，属于数量的界定。个体是指一般的说法，而非究竟的说法。因为世尊的教导有两种，分别是世俗的教导和究竟的教导。这个意思在下面已经详细阐述，因此在这里不再提及。一个就是这个个体，意即一个个体。以何种意义为一个个体？以不相似的性质、以优越的特征、以不平等的状态。因为他确实是通过十种圆满的修行，开始时以观察为基础，具备菩提的特质和佛的特质，因此与其他众生相比也是不相似的，因此也可以说是一个个体。对于他而言，那些特质，也以其他众生的特质相比是优越的，因此也可以说是一个个体。早期的正觉者在所有众生中是无与伦比的，他们与之相比，确实是一个在色身特质和名身特质上都具备的个体，因此也可以说是一个个体。世间即是众生的世界。



Uppajjamāno uppajjatīti idaṃ pana ubhayampi vippakatavacanameva. Uppajjanto bahujanahitatthāya uppajjati, na aññena kāraṇenāti evaṃ panettha attho veditabbo. Evarūpañcettha lakkhaṇaṃ na sakkā etaṃ aññena saddalakkhaṇena paṭibāhituṃ. Apica uppajjamāno nāma, uppajjati nāma, uppanno nāmāti ayamettha bhedo veditabbo. Esa hi dīpaṅkarapādamūlato laddhabyākaraṇo buddhakārakadhamme pariyesanto dasa pāramiyo disvā ‘‘ime dhammā mayā pūretabbā’’ti katasanniṭṭhāno dānapāramiṃ pūrentopi uppajjamāno nāma. Sīlapāramiṃ…pe… upekkhāpāraminti imā dasa pāramiyo pūrentopi, dasa upapāramiyo pūrentopi uppajjamāno nāma. Dasa paramatthapāramiyo pūrentopi uppajjamāno nāma. Pañca mahāpariccāge pariccajantopi uppajjamāno nāma. Ñātatthacariyaṃ lokatthacariyaṃ buddhatthacariyaṃ pūrayamānopi uppajjamāno nāma. Kappasatasahassādhikāni cattāri asaṅkhyeyyāni buddhakārake dhamme matthakaṃ pāpentopi uppajjamāno nāma. Vessantarattabhāvaṃ pahāya tusitapure paṭisandhiṃ gahetvā saṭṭhivassasatasahassādhikā sattapaṇṇāsa vassakoṭiyo tiṭṭhantopi uppajjamāno nāma. Devatāhi yācito pañca mahāvilokanāni viloketvā māyādeviyā kucchismiṃ paṭisandhiṃ gaṇhantopi, anūnādhike dasa māse gabbhavāsaṃ vasantopi uppajjamāno nāma. Ekūnatiṃsa vassāni agāramajjhe tiṭṭhantopi uppajjamāno nāma. Kāmesu ādīnavaṃ nekkhamme ca ānisaṃsaṃ disvā rāhulabhaddassa jātadivase channasahāyo kaṇḍakaṃ assavaramāruyha nikkhamantopi uppajjamāno nāma. Tīṇi rajjāni atikkamanto anomanaditīre pabbajantopi uppajjamāno nāma. Chabbassāni mahāpadhānaṃ karontopi uppajjamāno nāma. Paripākagate ñāṇe oḷārikaṃ āhāraṃ āharantopi uppajjamāno nāma. Sāyanhasamaye visākhapuṇṇamāyaṃ mahābodhimaṇḍaṃ āruyha mārabalaṃ vidhametvā paṭhamayāme pubbenivāsaṃ anussaritvā majjhimayāme dibbacakkhuṃ parisodhetvā pacchimayāmasamanantare dvādasaṅgaṃ paṭiccasamuppādaṃ anulomapaṭilomato sammasitvā sotāpattimaggaṃ paṭivijjhantopi uppajjamāno nāma. Sotāpattiphalakkhaṇepi sakadāgāmiphalakkhaṇepi anāgāmiphalakkhaṇepi uppajjamāno nāma. Arahattamaggakkhaṇe pana uppajjati nāma. Arahattaphalakkhaṇe uppanno nāma. Buddhānañhi sāvakānaṃ viya na paṭipāṭiyā iddhividhañāṇādīni uppajjanti, saheva pana arahattamaggena sakalopi sabbaññutaññāṇādi guṇarāsi āgatova nāma hoti, tasmā nibbattasabbakiccattā arahattaphalakkhaṇe uppanno nāma hoti. Imasmimpi sutte arahattaphalakkhaṇaṃyeva sandhāya ‘‘uppajjatī’’ti vuttaṃ. Uppanno hotīti ayañhettha attho.

Bahujanahitāyāti mahājanassa hitatthāya uppajjati. Bahujanasukhāyāti mahājanassa sukhatthāya uppajjati. Lokānukampāyāti sattalokassa anukampaṃ paṭicca uppajjati. Katarasattalokassāti? Yo tathāgatassa dhammadesanaṃ sutvā amatapānaṃ pivi, dhammaṃ paṭivijjhi, tassa. Bhagavatā hi mahābodhimaṇḍe sattasattāhaṃ vītināmetvā bodhimaṇḍā isipatanaṃ āgamma ‘‘dveme, bhikkhave, antā pabbajitena na sevitabbā’’ti dhammacakkappavattanasuttante (saṃ. ni. 

Uppajjamāno uppajjatīti 这段文字的意思是“生起者生起”，这是对两者的明确说明。生起者为了众生的利益而生起，并不是出于其他原因，因此在这里的意义应当如此理解。这样的特征无法用其他的声音特征来排斥。此外，生起者的名称、生起的名称、已生起的名称是应当理解的区别。这确实是从佛陀的根本教义中获得的，寻求佛的教法，看到十种波罗蜜，便说“这些法是我所需的”，因此完成了施舍波罗蜜的生起。持戒波罗蜜……等……以及无所执波罗蜜，这十种波罗蜜的生起，十种超波罗蜜的生起也是生起的名称。十种究竟波罗蜜的生起也是生起的名称。五种大舍弃的舍弃也是生起的名称。了解目的的行为、世间的行为、佛的行为被完成时，生起的名称也是生起的名称。超过千劫的四种无量的佛教法的极致也是生起的名称。抛弃了《Vessantara Jātaka》的状态，抓住了天界的转生，超过六十万年，生起的名称也是生起的名称。受到天神的请求，经过五次大观望，抓住了摩耶女的胎中，怀胎十个月，生起的名称也是生起的名称。三十年在无家之中生起的名称也是生起的名称。看到欲望的痛苦和出离的利益，在拉胡拉出生的那天，骑着六个同伴的马，出家时生起的名称也是生起的名称。跨越三国，来到阿诺马河的彼岸出家时生起的名称也是生起的名称。六个伟大的精进也在生起的名称中。成熟的智慧中，采集粗糙的食物也在生起的名称中。傍晚时分，在维萨卡普尔纳日，升起大菩提树，摧毁魔的力量，第一时分回忆前生，中间时分清净天眼，最后时分在十二因缘中，顺逆地思维，贯穿到入流道的生起的名称也是生起的名称。入流果的特征、再来果的特征、无来果的特征也在生起的名称中。在阿拉汉果的时刻生起的名称。阿拉汉果的特征已经生起。因为佛的弟子们不会依赖于修行而产生神通等，但在阿拉汉道中，所有的无所不知的智慧等的特质都会自然地到来，因此在阿拉汉果的特征中生起的名称也是生起的名称。在这段经文中，提到的阿拉汉果的特征被称为“生起”。已生起的意思是这里的意义。
为了众生的利益而生起。为了众生的幸福而生起。为了众生的怜悯而生起。哪个众生呢？听到如来法教的人，饮用无死的甘露，理解法的人。因为如来在大菩提树下，经过七七四十九天，来到菩提树下，进入《Isipatana Sutta》中说：“有两种极端，不应由出家人来接触。”

3.5; mahāva. 13) desite āyasmatā aññāsikoṇḍaññattherena saddhiṃ aṭṭhārasakoṭisaṅkhā brahmāno amatapānaṃ piviṃsu, etassa sattalokassa anukampāya uppanno. Pañcamadivase anattalakkhaṇasuttantapariyosāne pañcavaggiyattherā arahatte patiṭṭhahiṃsu, etassapi sattalokassa anukampāya uppanno. Tato yasadārakappamukhe pañcapaṇṇāsa purise arahatte patiṭṭhāpesi, tato kappāsikavanasaṇḍe tiṃsa bhaddavaggiye tayo magge ca phalāni ca sampāpesi, etassapi sattalokassa anukampāya uppanno. Gayāsīse ādittapariyāyapariyosāne (saṃ. ni. 4.28; mahāva. 54) jaṭilasahassaṃ arahatte patiṭṭhāpesi, tato laṭṭhivane bimbisārappamukhā ekādasa nahutā brāhmaṇagahapatikā satthu dhammadesanaṃ sutvā sotāpattiphale patiṭṭhahiṃsu, ekaṃ nahutaṃ saraṇesu patiṭṭhitaṃ. Tirokuṭṭaanumodanāvasāne (khu. pā. 7. 1 ādayo) caturāsītiyā pāṇasahassehi amatapānaṃ pītaṃ. Sumanamālākārasamāgame caturāsītiyā, dhanapālasamāgame dasahi pāṇasahassehi, khadiraṅgārajātakasamāgame caturāsītiyā pāṇasahassehi, jambukaājīvakasamāgame caturāsītiyāva, ānandaseṭṭhisamāgame caturāsītiyāva pāṇasahassehi amatapānaṃ pītaṃ. Pāsāṇakacetiye pārāyanasuttakathādivase (su. ni. 982 ādayo) cuddasa koṭiyo amatapānaṃ piviṃsu. Yamakapāṭihāriyadivase vīsati pāṇakoṭiyo, tāvatiṃsabhavane paṇḍukambalasilāyaṃ nisīditvā mātaraṃ kāyasakkhiṃ katvā sattappakaraṇaṃ abhidhammaṃ desentassa asīti pāṇakoṭiyo, devorohaṇe tiṃsa pāṇakoṭiyo, sakkapañhasuttante (dī. ni. 2.344 ādayo) asīti devasahassāni amatapānaṃ piviṃsu. Mahāsamayasuttante (dī. ni. 2.331 ādayo) maṅgalasutte (khu. pā. 5.1 ādayo; su. ni. maṅgalasutta) cūḷarāhulovāde (ma. ni. 3.416 ādayo) samacittapaṭipadāyāti (a. ni. 

由尊者阿难与其他长老共同宣讲，十八种数量的天人饮用无死的甘露，这出于对众生的怜悯。第五天，在《无我特征经》的结尾，五位长老证得了阿拉汉果，这也是出于对众生的怜悯。随后，在耶舍的家中，五十位男子获得了阿拉汉果，接着在卡帕西卡的森林中，三十位善人和三条道路及其果实也获得了，这也是出于对众生的怜悯。在盖雅山顶，经过《火焰比喻经》的结尾，一千位苦行者获得了阿拉汉果，接着在拉提森林，宾比萨罗的面前，十一位婆罗门和居士，听闻佛陀的教法，证得了入流果，另有一位也在三宝中获得了归依。经过《暗室的欢喜》的结尾，八万四千众生饮用了无死的甘露。在苏曼玛拉的聚会上，八万四千众生，和达那帕拉的聚会上，十位众生，和可提朗卡的聚会上，八万四千众生，和贾姆布卡的聚会上，八万四千众生，与阿难的聚会上，八万四千众生饮用了无死的甘露。在石头舍利塔的日子，十四亿众生饮用了无死的甘露。在双重神通的日子，二十亿众生，坐在天界的白色石头上，表演母亲的身法，讲述七部阿毗达摩，八十亿众生，天人升天时，三十亿众生，听《萨卡问法经》的时刻，八十亿天人饮用了无死的甘露。在《大集会经》中，和《吉祥经》、以及《小拉胡罗教导》中，和《同心道》中，

2.33) imesu catūsu ṭhānesu abhisamayappattasattānaṃ paricchedo natthi, etassapi sattalokassa anukampāya uppannoti. Yāvajjadivasā ito parampi anāgate imaṃ sāsanaṃ nissāya saggamokkhamagge patiṭṭhahantānaṃ vasenapi ayamattho veditabbo.

Devamanussānanti na kevalaṃ devamanussānaṃyeva, avasesānaṃ nāgasupaṇṇādīnampi atthāya hitāya sukhāyeva uppanno. Sahetukapaṭisandhike pana maggaphalasacchikiriyāya bhabbe puggale dassetuṃ evaṃ vuttaṃ. Tasmā etesampi atthatthāya hitatthāya sukhatthāyeva uppannoti veditabbo.

Katamo ekapuggaloti kathetukamyatāpucchā. Idāni tāya pucchāya puṭṭhaṃ ekapuggalaṃ vibhāvento ‘‘tathāgato arahaṃ sammāsambuddho’’ti āha. Tadatthaparinipphādananti lokatthanipphādanaṃ, buddhakiccasampādananti attho. Paṭhamaṃ lumbinīvane dutiyaṃ bodhimaṇḍeti lumbinīvane rūpakāyena jāto, bodhimaṇḍe dhammakāyena. Evamādināti ādi-saddena verañjākittanato rūpakāyassa anuggaṇhanaṃ dasseti, naḷerupucimandamūlakittanato dhammakāyassa. Tathā purimena parādhīnakiriyākaraṇaṃ, dutiyena attādhīnakiriyākaraṇaṃ. Purimena vā karuṇākiccaṃ, itarena paññākiccaṃ , purimena cassa paramāya anukampāya samannāgamaṃ, pacchimena paramāya upekkhāya samannāgamanti evamādiṃ saṅgaṇhāti.

Pacchimakoti guṇena pacchimako. Ānandattheraṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Saṅkhyāyapīti gaṇanatopi. Diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatattā saṅghoti imamatthaṃ vibhāvento āha ‘‘diṭṭhisīlasāmaññasaṅkhātasaṅghātena samaṇagaṇenā’’ti. Ettha pana ‘‘yāyaṃ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya, tathārūpāya diṭṭhiyā diṭṭhisāmaññagato viharatī’’ti (dī. ni. 3.324, 356, ma. ni. 1.492; 3.54) evaṃ vuttāya diṭṭhiyā, ‘‘yāni tāni sīlāni akhaṇḍāni acchiddāni asabalāni akammāsāni bhujissāni viññuppasatthāni aparāmaṭṭhāni samādhisaṃvattanikāni, tathārūpesu sīlesu sīlasāmaññagato viharatī’’ti (dī. ni. 3.324; 356; ma. ni. 1.492; 3.54) evaṃ vuttānañca sīlānaṃ sāmaññasaṅkhātena saṅghato saṅghaṭito sametoti diṭṭhisīlasāmaññasaṅkhātasaṅghāto, samaṇagaṇo. Diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatoti vuttaṃ hoti. Tathā hi ‘‘aṭṭhānametaṃ, bhikkhave, anavakāso, yaṃ diṭṭhisampanno puggalo sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropeyya, netaṃ ṭhānaṃ vijjatī’’ti ādivacanato diṭṭhisīlānaṃ niyatasabhāvattā sotāpannāpi aññamaññaṃ diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatā, pageva sakadāgāmiādayo. Ariyapuggalā hi yattha katthaci dūre ṭhitāpi attano guṇasāmaggiyā saṃhatāyeva. ‘‘Tathārūpāya diṭṭhiyā diṭṭhisāmaññagato viharati (dī. ni. 3.324, 356; ma. ni. 1.492; 3.54), tathārūpesu sīlesu sīlasāmaññagato viharatī’’ti (dī. ni. 3.324, 356; ma. ni. 1.492; 

在这四个地方，获得了悟者的众生不受限制，这也是出于对众生的怜悯。无论在此之后的未来，依靠这个教法而建立天界解脱的道路，意义应当如此理解。
“天人和人类”不仅仅是为了天人和人类的利益，也为了其他如龙、鸟等众生的利益、幸福而生起。因缘的再生，适合于那些能够实现道果的人，故而如此说。因此，这些众生也是出于利益、幸福而生起的。
“什么是单一的个体？”这是为了询问而提问。现在为了回答这个问题，提到的单一个体是“如来、阿拉汉、正等正觉者”。“为此目的的完成”是指世间的目的完成，佛的事业的实现。在第一处是蓝毗尼，第二处是菩提树，蓝毗尼是以色身出生，菩提树是以法身出生。以此等开始，说明了对维拉贾的描述，显示了色身的归属，而不是对那雷树根的法身的描述。如此，前者是依赖于他人而行的，后者是自我依赖而行的。前者是慈悲的事业，后者是智慧的事业，前者是为了他人的极大怜悯，后者是为了自我的极大无执，诸如此类的意义被归纳。
“后者”指的是以后者的特质。这里提到的是阿难尊者。计数是指计算。因见法、戒法、和同修的结合，故而称为“僧”。在此处解释为“以此见解，正道的见解能够引导他人，通向灭苦的正道，依此见解而生活”。“那些戒律是完整的、无缺的、无软弱的、无行为的、能够被智慧所接受的、并且是无碍的，依此戒律而生活”。因此，称为“见法、戒法、和同修法”的结合的僧团，称为“修行者的集体”。因见法、戒法、和同修的结合而被称为。确实，“这是一个地方，弟子们是具备见法的，若此人断绝生命，则不是这个地方所存在的”，因此，由于见法和戒法的本质，入流者之间也是彼此结合的，甚至如再来者等。高贵的众生即使在远处，因自身的优点而结合。依此见解而生活，依此戒律而生活。


3.54) vacanato puthujjanānampi diṭṭhisīlasāmaññena saṃhatabhāvo labbhatiyeva, idha pana ariyasaṅghoyeva adhippeto ‘‘yo tattha pacchimako, so sotāpanno’’ti vacanato. Etenāti ‘‘pañcamattehi bhikkhusatehī’’ti etena vacanena. Assāti pañcamattassa bhikkhusatassa. Nirabbudotiādīnaṃ vacanattho parato eva āvi bhavissati.

Assosīti ettha savanamupalabbhoti āha ‘‘assosīti suṇi upalabhī’’ti, aññāsīti attho. So cāyamupalabbho savanavasenevāti imamatthaṃ dassento āha ‘‘sotadvārasampattavacananigghosānusārena aññāsī’’ti. Avadhāraṇaphalattā saddappayogassa sabbampi vākyaṃ antogadhāvadhāraṇanti āha ‘‘khoti padapūraṇamatte nipāto’’ti. Avadhāraṇattheti pana iminā antogadhāvadhāraṇepi sabbasmiṃ vākye iṭṭhatovadhāraṇatthaṃ khosaddaggahaṇanti dasseti. Tameva iṭṭhatovadhāraṇaṃ dassento āha ‘‘tattha avadhāraṇatthenā’’tiādi. Atha padapūraṇatthena khosaddena kiṃpayojananti āha ‘‘padapūraṇena pana byañjanasiliṭṭhatāmattamevā’’ti. ‘‘Assosī’’ti hi padaṃ khosadde gahite tena phullitamaṇḍitavibhūsitaṃ viya hontaṃ pūritaṃ nāma hoti, tena ca purimapacchimapadāni siliṭṭhāni honti, na tasmiṃ aggahite, tasmā padapūraṇena byañjanasiliṭṭhatāmattameva payojanaṃ. Matta-saddo cettha visesanivattiattho, tenassa anatthantaradīpanataṃ dasseti, eva-saddena pana byañjanasiliṭṭhatāya ekantikataṃ.

Verañjoti ettha saddalakkhaṇānusārena atthaṃ dassento āha ‘‘verañjāyaṃ jāto’’tiādi. Brahmaṃ aṇatīti ettha brahmanti vedo vuccati, so pana mantabrahmakappavasena tividho. Tattha mantā padhānamūlabhāvatoyeva aṭṭhakādīhi pavuttā, itare pana tannissayena jātā, tena padhānasseva gahaṇaṃ. Mante sajjhāyatīti iruvedādike mantasatthe sajjhāyatīti attho. Iruvedādayo hi guttabhāsitabbatāya ‘‘mantā’’ti vuccanti. Idameva hīti avadhāraṇena brahmato jātotiādikaṃ niruttiṃ paṭikkhipati. Jātibrāhmaṇānanti iminā aññepi brāhmaṇā atthīti dasseti. Duvidhā hi brāhmaṇā jātibrāhmaṇā visuddhibrāhmaṇā cāti. Idāni tattha visuddhibrāhmaṇānaṃ niruttiṃ dassento āha ‘‘ariyā panā’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
3.54) 对于普通人来说，通过见解和戒律的共同性，也确实获得了聚合，但在此处，圣者集体才是被意指的，因为有"那里最后的人是须陀洹"的说法。通过"五百比丘"等语言。对于那五百比丘。关于"无量"等词的意义，将在稍后显现。
对于"听到"，这里表示听闻的获得，所以说"听到意味着听闻并获得"，意思是理解。并且这种获得仅仅通过听闻，为了展示这一点，他说"通过听闻通道的到达、语言的声音和跟随而理解"。由于语言使用的确定性效果，整个句子都包含在确定范围内，所以说"呵是仅用于填充词"。关于确定性意义，这表明即使在整个句子中，也是为了获得所希望的确定而使用"呵"这个词。为了展示这一确定性，他说"在那里，通过确定性意义"等。那么使用"呵"这个词作为填充词有什么用途呢？他说"仅仅是为了使词语流畅"。当使用"呵"这个词时，"听到"这个词就像被点缀、装饰、充实一样，通过它，前后词语变得流畅，如果不使用，则不会如此，因此使用填充词的目的仅仅是使词语流畅。这里的"仅"字是为了排除特殊性，表明没有其他意义，而"如此"字则表明词语流畅的绝对性。
关于"毗兰阇"，根据语言特征展示其意义，他说"在毗兰阇出生"等。"超越梵天"中，梵天意指吠陀，它根据咒语梵天篇章分为三种。在那里，咒语主要是根本，从八等诗歌中说出，其他的则依赖于此，因此仅取主要部分。"诵习咒语"意味着诵习如《伊鲁吠陀》等咒语集。通过确定性，他否定了"从梵天而生"等语源。关于"出生的婆罗门"，这表明还有其他婆罗门。婆罗门有两种：出生的婆罗门和纯净的婆罗门。现在，为了展示纯净婆罗门的语源，他说"圣者们"等。


Samitapāpattāti accantaṃ anavasesato savāsanaṃ samitapāpattā. Evañhi bāhirakaavītarāgasekkhāsekkhapāpasamaṇato bhagavato pāpasamaṇaṃ visesitaṃ hoti. Vuttamevatthaṃ udāharaṇena vibhāvento āha ‘‘vuttañheta’’ntiādi. Ettha pana ‘‘bāhitapāpoti brāhmaṇo, samitapāpattā samaṇoti vuccatīti idaṃ bhinnagāthāsannissitapadadvayaṃ ekato gahetvā vutta’’nti vadanti. Vuttañhetaṃ tīsupi gaṇṭhipadesu ‘‘samitattā hi pāpānaṃ, samaṇoti pavuccatīti idaṃ vacanaṃ gahetvā ‘samitattā samaṇoti vuccatī’ti vuttaṃ. Bāhitapāpoti brāhmaṇoti idaṃ pana aññasmiṃ gāthābandhe vuttavacana’’nti. Anekatthattā nipātānaṃ idha anussavanatthe adhippetoti āha ‘‘khalūti anussavanatthe nipāto’’ti. Jātisamudāgatanti jātiyā āgataṃ, jātisiddhanti vuttaṃ hoti. Ālapanamattanti piyālāpavacanamattaṃ. Piyasamudāhārā hete bhoti vā āvusoti vā devānampiyāti vā. Bhovādī nāma so hotīti yo āmantanādīsu ‘‘bho bho’’ti vadanto vicarati, so bhovādī nāma hotīti attho. Sakiñcanoti rāgādīhi kiñcanehi sakiñcano. Rāgādayo hi satte kiñcenti maddanti palibundhantīti ‘‘kiñcanānī’’ti vuccanti. Manussā kira goṇehi khalaṃ maddāpentā ‘‘kiñcehi kapila, kiñcehi kāḷakā’’ti vadanti, tasmā maddanaṭṭho kiñcanaṭṭhoti veditabbo.

Gottavasenāti ettha gaṃ tāyatīti gottaṃ. Gosaddena cettha abhidhānaṃ buddhi ca vuccati, tasmā evamettha attho daṭṭhabbo. Gotamoti pavattamānaṃ abhidhānaṃ buddhiñca ekaṃsikavisayatāya tāyati rakkhatīti gottaṃ. Yathā hi buddhi ārammaṇabhūtena atthena vinā na vattati, evaṃ abhidhānaṃ abhidheyyabhūtena, tasmā so gottasaṅkhāto attho tāni buddhiabhidhānāni tāyati rakkhatīti vuccati. So pana aññakulaparamparāya asādhāraṇaṃ tassa kulassa ādipurisasamudāgataṃ taṃkulapariyāpannasādhāraṇaṃ sāmaññarūpanti daṭṭhabbaṃ. Ettha ca samaṇoti iminā sarikkhakajanehi bhagavato bahumatabhāvo dassito samitapāpatākittanato, gotamoti iminā lokiyajanehi uḷārakulasambhūtatādīpanato. Sakyassa suddhodanamahārājassa putto sakyaputto. Iminā ca uditoditavipulakhattiyakulavibhāvanato vuttaṃ ‘‘idaṃ pana bhagavato uccākulapaadīpana’’nti. Sabbakhattiyānañhi ādibhūtamahāsammatamahārājato paṭṭhāya asambhinnaṃ uḷāratamaṃ sakyarājakulaṃ. Kenaci pārijuññena anabhibhūtoti ñātipārijuññabhogapārijuññādinā kenaci pārijuññena parihāniyā anabhibhūto anajjhotthaṭo. Tathā hi lokanāthassa abhijātiyaṃ tassa kulassa na kiñci pārijuññaṃ, atha kho vaḍḍhiyeva. Abhinikkhamane ca tato samiddhatamabhāvo loke pākaṭo paññāto. Tena ‘‘sakyakulā pabbajito’’ti idaṃ vacanaṃ bhagavato saddhāpabbajitabhāvaparidīpanatthaṃ vuttaṃ mahantaṃ ñātiparivaṭṭaṃ mahantañca bhogakkhandhaṃ pahāya pabbajitabhāvasiddhito. Tato paranti ‘‘verañjāyaṃ viharatī’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
Samitapāpattāti 意指完全无余地抑制恶行。因为这样，外道的无欲修行者和修行恶行的圣者之间，佛陀的修行者被特别提及。为了说明这一点，他说“这是被说过的”。在这里，“被抑制的恶行的修行者，被称为修行者”，这是将两个不同的诗句结合在一起说的。所说的“由于抑制恶行，修行者被称为修行者”，这是在三个句子中所说的。关于“被抑制的恶行的修行者”，这是在其他诗句中所说的。由于多重意义，关于句子的引入，意指“确实是引入的”这一点。出生所产生的，意指由出生而来的，所说的是出生的成就。仅仅是谈论而已，指的是亲密的谈话。亲密的引述是指“或是说”或是指天神的亲密。被称为“bhovādī”的人，是指在呼唤中“bho bho”地说话的人，因此被称为bhovādī的意思。sakiñcano是指被欲望等小事所占有的。欲望等确实使众生被困扰、束缚，因此称为“kiñcanānī”。人们确实用牛群来驱赶恶者，因此说“某些地方，某些地方”等，因此被理解为驱赶的地方是小地方。
关于“gottavasena”，这里的“gaṃ tāyatīti”意指种姓。通过“go”这个词，指的是名称和智慧，因此这里的意思应当这样理解。gotamo是指正在进行的名称和智慧，因而保护着种姓。因为智慧没有对象的意义而无法运作，因此名称也没有被称之为对象，所以被称为种姓的意义是保护这些智慧的名称。这个种姓是从其他家族传承下来的，并且与这个家族的祖先相联系，这是应当被理解的。这里的“修行者”显示了在普通人中，佛陀被高度赞扬的地位，以及因抑制恶行而被称为修行者的理由；gotamo则显示了在世俗人中，因出身于显赫家族而被称为的理由。释迦族的释迦牟尼王子，释迦的儿子。通过这个，显示了他出身于显赫的王族的背景，所说的是“这是佛陀显赫的家族”。因为所有的王族，从最初的伟大王者开始，释迦王族是最显赫的。由于某种缘故而未被征服，意指亲属的缘故、财富的缘故等，因而未被征服且不被动摇。确实，世间之主的出身中，他的家族并没有任何征服的情况，而是不断地增长。关于出家，世间的名声显然是显著的。因此，“出自释迦族”这句话，是为了说明佛陀出家信仰的状态，放弃了巨大的亲属圈和巨大的财富，成就了出家的状态。接下来是“在毗兰阇中生活”之类的说法。


Itthambhūtākhyānatthe upayogavacananti itthaṃ imaṃ pakāraṃ bhūto āpannoti ittambhūto, tassa ākhyānaṃ itthambhūtākhyānaṃ, soyeva attho itthambhūtākhyānattho. Atha vā itthaṃ evaṃ pakāro bhūto jātoti evaṃ kathanattho itthambhūtākhyānattho, tasmiṃ upayogavacananti attho. Ettha ca abbhuggatoti ettha abhi-saddo itthambhūtākhyānatthajotako abhibhavitvā uggamanappakārassa dīpanato. Tena yogato ‘‘taṃ kho pana bhavantaṃ gotama’’nti idaṃ upayogavacanaṃ sāmiatthepi samānaṃ itthambhūtākhyānadīpanato ‘‘itthambhūtākhyānatthe’’ti vuttaṃ. Tenevāha ‘‘tassa kho pana bhoto gotamassāti attho’’ti. Idaṃ vuttaṃ hoti – yathā ‘‘sādhu devadatto mātaramabhī’’ti ettha abhisaddayogato itthambhūtākhyāne upayogavacanaṃ kataṃ, evamidhāpi taṃ kho pana bhavantaṃ gotamaṃ abhi evaṃ kalyāṇo kittisaddo uggatoti abhisaddayogato itthambhūtākhyāne upayogavacananti. ‘‘Sādhu devadatto mātaramabhī’’ti ettha hi ‘‘devadatto mātaramabhi mātari visaye mātuyā vā sādhū’’ti evaṃ adhikaraṇatthe sāmiatthe vā bhummavacanassa vā sāmivacanassa vā pasaṅge itthambhūtākhyānatthajotakena abhisaddena yoge upayogavacanaṃ kataṃ. Yathā cettha ‘‘devadatto mātu visaye mātusambandhī vā sādhuttappakārappatto’’ti ayamattho viññāyati , evamidhāpi ‘‘bhoto gotamassa sambandhī kittisaddo abbhuggato abhibhavitvā uggamanappakārappatto’’ti ayamattho viññāyati. Tattha hi devadattaggahaṇaṃ viya idha kittisaddaggahaṇaṃ, tathā tattha ‘‘mātara’’nti vacanaṃ viya idha ‘‘taṃ kho pana bhavantaṃ gotama’’nti vacanaṃ, tattha sādhusaddaggahaṇaṃ viya idha uggatasaddaggahaṇaṃ veditabbaṃ.

Kalyāṇoti bhaddako. Kalyāṇabhāvo cassa kalyāṇaguṇavisayatāyāti āha ‘‘kalyāṇaguṇasamannāgato’’ti, kalyāṇehi guṇehi samannāgato taṃvisayatāya yuttoti attho. Taṃvisayatā hettha samannāgamo kalyāṇaguṇavisayatāya tannissitoti adhippāyo. Seṭṭhoti etthāpi eseva nayo. Seṭṭhaguṇavisayatāya eva hi kittisaddassa seṭṭhatā ‘‘bhagavāti vacanaṃ seṭṭha’’ntiādīsu viya. ‘‘Bhagavā araha’’ntiādinā guṇānaṃ saṃkittanato saddanīyato ca kittisaddo vaṇṇoti āha ‘‘kittisaddoti kitti evā’’ti. Vaṇṇoyeva hi kittetabbato kittisaddanīyato saddoti ca vuccati. Kittipariyāyo hi saddasaddo yathā ‘‘uḷārasaddā isayo, guṇavanto tapassino’’ti. Abhitthavanavasena pavatto saddo thutighoso, abhitthavudāhāro.


以下是巴利文的完整直译：
Itthambhūtākhyānatthe 意指“在此处，已成为这样的状态”，因此它是“已成为”的意思，称为“itthambhūto”，它的描述是“itthambhūtākhyāna”，这个意思就是“itthambhūtākhyānattho”。或者说，“在此处，如此的状态是已成为”，因此这种说法的意思是“itthambhūtākhyānattho”，在此处的使用是指这样的说法。这里的“abbhuggatoti”中的“abhi”字，指的是它的状态，通过它的光辉照耀，显示出升起的种种状态。因此，正因为这个原因，“那么，您，尊者，gotama”这句话是用来指代的，虽然是同样的意思，但由于itthambhūtākhyānadīpanato，所以说“itthambhūtākhyānatthe”。因此他说“因此，尊者gotama的意思”。这句话的意思是——如同“善哉，devadatta，向母亲致敬”中，由于abhi字的使用，itthambhūtākhyāne的使用是如此，在这里也是“那么，您，尊者gotama”通过同样的善良的称赞之声升起，因此通过abhi字的使用，itthambhūtākhyāne的使用是这样的。“善哉，devadatta，向母亲致敬”中，确实是“devadatta，向母亲致敬，关于母亲，或是说，母亲是善的”，因此在这里，关于itthambhūtākhyānatthajotakena的使用，abhi字的使用是结合在一起的。就像在这里“devadatta，关于母亲，或是说与母亲相关的善良的状态”这一点是显而易见的，在这里同样“尊者gotama的相关称赞之声升起，显示出升起的状态”这一点也是显而易见的。在这里，devadattaggahaṇa与这里的kittisaddaggahaṇa是相似的，正如“母亲”这个词在这里的“那么，您，尊者gotama”这个词一样，那里是善的称赞，在这里是升起的称赞应当被理解。
Kalyāṇoti 意指“善良”，bhaddako。kalyāṇabhāvo的意思是“因其善良的特质”，因此说“kalyāṇaguṇasamannāgato”，意指被善良的特质所充满，显示出其特质的适合性。这里的“tāṃvisayatā”意指与善良的特质相结合的意思。seṭṭhoti 在这里也是同样的道理。seṭṭhaguṇavisayatā的确是如此，kittisaddassa的seṭṭhatā如同“bhagavāti”的说法是seṭṭha等。通过“bhagavā araha”等的描述，因而称赞的声音也被称为“kittisaddo”，因此说“kittisaddoti kitti evā”。确实，称赞的声音是应当被称为的，kittisaddanīyato的声音也被称为。kittipariyāyo是称赞的声音，如同“伟大的声音是贤者，具有美德的修行者”一样。通过强烈的声音而发出的声音是粗重的声音，abhi字的使用作为例子。


‘‘Abbhuggato’’ti pana etassa attho aṭṭhakathāyaṃ na dassito, tasmā tassattho evaṃ veditabbo – abbhuggatoti abhibhavitvā uggato, anaññasādhāraṇaguṇe ārabbha pavattattā sadevakaṃ lokaṃ ajjhottharitvā pavattoti vuttaṃ hoti. Kinti saddo abbhuggatoti āha ‘‘itipi so bhagavā’’tiādi. Ito paraṃ pana īdisesu ṭhānesu yattha yattha pāḷipāṭhassa attho vattabbo siyā, tattha tattha ‘‘pāḷiyaṃ panā’’ti vatvā atthaṃ dassayissāma, idāni tattha padayojanāpubbakaṃ atthaṃ dassento āha ‘‘itipi so bhagavātiādīsu panaayaṃ tāva yojanā’’tiādi. So bhagavāti yo so samatiṃsa pāramiyo pūretvā sabbakilese bhañjitvā anuttaraṃ sammāsambodhiṃ abhisambuddho devānaṃ atidevo sakkānaṃ atisakko brahmānaṃ atibrahmā lokanātho bhāgyavantatādīhi kāraṇehi bhagavāti laddhanāmo, so bhagavā. Bhagavāti hi idaṃ satthu nāmakittanaṃ. Tenāha āyasmā dhammasenāpati ‘‘bhagavāti netaṃ nāmaṃ mātarā kata’’ntiādi (mahāni. 84). Parato pana bhagavāti guṇakittanameva. Yathā kammaṭṭhānikena ‘‘araha’’ntiādīsu navasu ṭhānesu paccekaṃ itipisaddaṃ yojetvā buddhaguṇā anussarīyanti, evaṃ buddhaguṇasaṃkittakenapīti dassento ‘‘itipi arahaṃ itipi sammāsambuddho…pe… itipi bhagavā’’ti āha. Evañhi sati ‘‘araha’’ntiādīhi navahi padehi ye sadevake loke ativiya pākaṭā paññātā buddhaguṇā, te nānappakārato vibhāvitā honti. ‘‘Itipetaṃ bhūtaṃ, itipetaṃ taccha’’ntiādīsu (dī. ni. 1.6) viya hi idha iti-saddo āsannapaccakkhakāraṇattho , pi-saddo sampiṇḍanattho, tena ca tesaṃ guṇānaṃ bahubhāvo dīpito, tāni ca guṇasallakkhaṇakāraṇāni saddhāsampannānaṃ viññujātikānaṃ paccakkhāni hontīti tāni saṃkittentena viññunā cittassa sammukhībhūtāneva katvā saṃkittetabbānīti dassento ‘‘iminā ca iminā ca kāraṇenāti vuttaṃ hotī’’ti āha.

‘‘Suttantikānaṃ vacanānamatthaṃ, suttānurūpaṃ paridīpayantī’’ti heṭṭhā vuttattā visuddhimagge (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
“‘Abbhuggato’”这个词的意思在注释中没有说明，因此它的意思应当被理解为——“abbhuggato”是指通过光辉照耀而升起，因其与其他特殊特质相关联，因此被称为“升起”，它是指超越了整个有情世界而显现出来的。关于“abhi”字的意思，正如“这位佛陀”之类的说法。之后在类似的地方，无论在哪里，若有巴利文的意思存在，那里都将说“在巴利文中”，并将说明其意义，现在为了展示那里词语的使用，便说“‘这位佛陀’之类的说法”。“这位佛陀”是指那位在完成三十种波罗蜜后，破除所有烦恼，证得无上的正等觉，超越诸天中的天神，超越诸天中的神，超越梵天中的梵天，超越世间的主宰，因而被称为“佛陀”，这就是他的名字。佛陀确实是指对老师的称赞。因此，尊者法军指着说“佛陀这个名字并非母亲所说”之类的话（见《大论》84）。而在其他地方，佛陀则是指对其品质的赞美。就像在工作领域中“阿拉汉”之类的九个地方，各自结合“这位”这个词，回忆起佛的特质，正如为了展示佛的特质的描述而说“这位阿拉汉，这位正等觉……等……这位佛陀”。因此，确实通过“阿拉汉”等九个词，世间上被广为人知的佛的特质，因而多种多样地被阐述。“正如‘这就是存在的，这就是消失的’”等（见《长部》1.6），在这里“这”字是指近乎显现的原因，“那”字是指总结的意思，因此通过这些特质的多样性被显示出来，而这些特质是信心坚定的智者所亲见的，因此这些特质通过智者的描述被显现出来，正如所说“通过这个和那个原因而被说出”。
“‘关于经典的说法，符合经典的说明’”在下面所说的《清净道论》中（见《清净》）。

1.125-128) sabbākārato saṃvaṇṇitampi atthaṃ idhāpi vitthāretvā dassetukāmo tattha payojanamāha ‘‘idāni vinayadharāna’’ntiādi. Tattha cittasampahaṃsanatthanti cittasantosanatthaṃ, cittappasādajananatthanti vuttaṃ hoti. ‘‘Ārakattā’’tiādīsu ārakattāti suvidūrattā. Arīnanti kilesārīnaṃ. Arānanti saṃsāracakkassa arānaṃ. Hatattāti viddhaṃsitattā. Paccayādīnanti cīvarādipaccayānañceva pūjāvisesānañca.

Idāni yathāvuttamevatthaṃ vibhāvento āha ‘‘ārakā hi so’’tiādi. Dūratā nāma āsannatā viya upādāyupādāya vuccatīti paramukkaṃsagataṃ dūrabhāvaṃ dassento ‘‘suvidūravidūre ṭhito’’ti āha, suṭṭhu vidūrabhāveneva vidūre ṭhitoti attho. So panassa kilesehi dūre ṭhitabhāvo, na padesavasena, atha kho tesaṃ sabbaso pahīnattāti dassento āha ‘‘maggena kilesānaṃ viddhaṃsitattā’’ti. Nanu aññesampi khīṇāsavānaṃ te pahīnā evāti anuyogaṃ manasi katvā vuttaṃ ‘‘savāsanāna’’nti. Na hi ṭhapetvā bhagavantaṃ aññe saha vāsanāya kilese pahātuṃ sakkonti. Etena aññehi asādhāraṇaṃ bhagavato arahattanti dassitaṃ hoti. Kā panāyaṃ vāsanā nāma? Pahīnakilesassapi appahīnakilesassa payogasadisapayogahetubhūto kilesanissito sāmatthiyaviseso āyasmato pilindavacchassa vasalasamudācāranimittaṃ viya. Kathaṃ pana ‘‘ārakā’’ti vutte ‘‘kilesehī’’ti ayamattho labbhatīti sāmaññacodanāya visese avaṭṭhānato visesatthinā ca visesassa anupayujjitabbato ‘‘ārakāssa honti pāpakā akusalā dhammā’’tiādīni (ma. ni. 1.434) suttapadānettha udāharitabbāni. Ārakāti cettha ā-kārassa rassattaṃ, ka-kārassa ca hakāraṃ sānusāraṃ katvā niruttinayena ‘‘araha’’nti padasiddhi veditabbā. Yathāvuttassevatthassa sukhaggahaṇatthaṃ idamettha vuccati –

‘‘So tato ārakā nāma, yassa yenāsamaṅgitā;

Asamaṅgī ca dosehi, nātho tenārahaṃ mato’’ti. (visuddhi. 1.125);

Anatthacaraṇena kilesā eva arayoti kilesārayo. Arīnaṃ hatattā arihāti vattabbe niruttinayena ‘‘araha’’nti vuttaṃ. Etthāpi yathāvuttassatthassa sukhaggahaṇatthaṃ idaṃ veditabbaṃ –

‘‘Yasmā rāgādisaṅkhātā, sabbepi arayo hatā;

Paññāsatthena nāthena, tasmāpi arahaṃ mato’’ti. (visuddhi. 1.126);

Yañcetaṃ saṃsāracakkanti sambandho. Rathacakkassa nābhi viya mūlāvayavabhūtaṃ anto bahi ca samavaṭṭhitaṃ avijjābhavataṇhādvayanti vuttaṃ ‘‘avijjābhavataṇhāmayanābhī’’ti. Nābhiyā nemiyā ca sambaddhaarasadisā paccayaphalabhūtehi avijjātaṇhājarāmaraṇehi sambaddhā puññābhisaṅkhāraapuññābhisaṅkhāraāneñjābhisaṅkhārāti vuttaṃ ‘‘puññādiabhisaṅkhārāra’’nti. Tattha tattha bhave pariyantabhāvena pākaṭaṃ jarāmaraṇanti taṃ nemiṭṭhāniyaṃ katvā āha ‘‘jarāmaraṇanemī’’ti. Yathā rathacakkappavattiyā padhānakāraṇaṃ akkho, evaṃ saṃsāracakkappavattiyā āsavasamudayoti āha ‘‘āsavasamudayamayena akkhena vijjhitvā’’ti. Āsavā eva avijjādīnaṃ kāraṇattā āsavasamudayo. Yathāha ‘‘āsavasamudayā avijjāsamudayo’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
1.125-128) 所有方面都被阐述的意义，这里也想详细说明，因此提到“现在，持戒者”。在这里，意指心灵的愉悦，即心灵的满足，心灵的欢喜之因。关于“Ārakattā”等的说法，意指因远离而远离。敌人是指烦恼的敌人。远离是指轮回之轮的敌人。被击打是指被摧毁。因缘等是指衣服等的因缘，以及特别的供养。
现在如前所述，阐述其意义，他说“因为他是远离的”。远离的性质是如同接近的性质，因此被称为“非常远，非常远地站立”，意指非常远离。此处是指他因烦恼而远离，不是局部的，而是完全地被摧毁，因此他所说的“因道而摧毁烦恼”。难道其他的已断者也是如此被摧毁的吗？因此思考后说“有残余的”。除了佛陀以外，其他人无法与烦恼共存。因此，这显示了佛陀的阿拉汉地位的特殊性。那么，这个残余是什么呢？是指已断烦恼的，或是未断烦恼的，因缘相似的烦恼，因缘的特殊性，如同尊者皮林达瓦吉的特质。关于“ārakā”，其意义是指字根的短音，和字根的发音，因此根据语法的解释，意指“阿拉汉”。如前所述，关于此处的愉悦的获取，这里被称为：
“他因此被称为阿拉汉，因其与他相同的存在；因与缺陷相同，故被认为是阿拉汉。”（见《清净道论》1.125）
因无意义的行为，烦恼实际上是敌人，因烦恼的被击打而被称为阿拉汉。这里也如前所述，关于此处的愉悦的获取，应当被理解为：
“因贪欲等而被称为敌人的，所有的敌人都被击败；因智慧的主而被称为阿拉汉。”（见《清净道论》1.126）
关于轮回之轮的关系。像车轮的中心一样，根本的部分在内外都相互环绕着无明和欲望的二重性，因此被称为“无明和欲望的中心”。与中心有关的因缘果报，如同无明、欲望、老死等，因而被称为“善业的因缘”。在此处，因缘的存在被称为“老死的中心”。就像车轮的转动的原因是车轴一样，轮回的转动的原因是烦恼的产生，因此说“因烦恼的产生而被击打”。烦恼是因无明等的原因而存在的，正如所说“因烦恼的产生而无明的产生”。（见《大论》）

1.103). Vipākakaṭattārūpappabhedo kāmabhavādiko tibhavo eva ratho, tasmiṃ tibhavarathe. Attano paccayehi samaṃ, sabbaso vā ādito paṭṭhāya yojitanti samāyojitaṃ. Ādirahitaṃ kālaṃ pavattatīti katvā anādikālappavattaṃ.

‘‘Khandhānañca paṭipāṭi, dhātuāyatanāna ca;

Abbocchinnaṃ vattamānā, saṃsāroti pavuccatī’’ti. (visuddhi. 2.619; dī. ni. aṭṭha. 2.95 apasādanāvaṇṇanā; saṃ. ni. aṭṭha. 2.2.60; a. ni. aṭṭha. 2.

以下是巴利文的完整直译：
1.103) 由 vipākakaṭattārūpappabhedo 引起的三种存在的差异，从欲界开始，到三种存在的差异，都是在这个三种存在的车轮中。在这里，通过自己的因缘，完全地被连接起来，或者从头到尾地被连接起来。因此，被称为“完全连接起来”。因为从无始以来就开始转动，因此被称为“无始的转动”。
“聚集的践行，界处的践行；
不断地转动，称为轮回。”（见《清净道论》2.619；《长部注释》2.95；《中部注释》2.2.60；《增支部注释》2.）


4.199) –

Evaṃ vuttasaṃsārova saṃsāracakkaṃ. Anenāti bhagavatā. Bodhimaṇḍeti bodhisaṅkhātassa ñāṇassa maṇḍabhāvappatte ṭhāne kāle vā. Bodhīti paññā, sā ettha maṇḍā pasannā jātāti bodhimaṇḍo. Vīriyapādehīti saṃkilesavodānapakkhiyesu sannirumbhanasannikkhipanakiccatāya dvidhā pavatteti attano vīriyasaṅkhātehi pādehi. Sīlapathaviyanti patiṭṭhānaṭṭhena sīlameva pathavī, tassaṃ. Patiṭṭhāyāti sampādanavasena patiṭṭhahitvā. Saddhāhatthenāti anavajjadhammādānasādhanato saddhāva hattho, tena. Kammakkhayakaranti kāyakammādibhedassa sabbassapi kammassa khayakaraṇato kammakkhayakaraṃ. Ñāṇapharasunti samādhisilāyaṃ sunisitaṃ maggañāṇapharasuṃ gahetvā.

Evaṃ ‘‘arānaṃ hatattā’’ti ettha vuttaṃ arasaṅkhātaṃ saṃsāraṃ cakkaṃ viya cakkanti gahetvā atthayojanaṃ katvā idāni paṭiccasamuppādadesanākkamenapi taṃ dassetuṃ ‘‘atha vā’’tiādi vuttaṃ. Tattha anamataggasaṃsāravaṭṭanti anu anu amataggaṃ aviññātapubbakoṭikaṃ saṃsāramaṇḍalaṃ. Sesā dasa dhammāti saṅkhārādayo jātipariyosānā dasa dhammā. Kathaṃ tesaṃ saṅkhārādīnaṃ arabhāvoti āha ‘‘avijjāmūlakattā jarāmaraṇapariyantattā cā’’ti. Tattha avijjā mūlaṃ padhānakāraṇaṃ yesaṃ saṅkhārādīnaṃ te avijjāmūlakā, tesaṃ bhāvo avijjāmūlakattaṃ. Jarāmaraṇaṃ pariyantaṃ pariyosānabhūtaṃ etesanti jarāmaraṇapariyantā, saṅkhārādayo dasa dhammā. Tesaṃ bhāvo jarāmaraṇapariyantattaṃ. Saṅkhārādijātipariyosānānaṃ dasadhammānaṃ avijjāmūlakattā jarāmaraṇapariyosānattā cāti attho, nābhibhūtāya avijjāya mūlato nemibhūtena jarāmaraṇena antato saṅkhārādīnaṃ sambandhattāti adhippāyo.

Dukkhādīsūti dukkhasamudayanirodhamaggesu. Aññāṇanti ñāṇappaṭipakkhattā moho aññāṇaṃ, na pana ñāṇato aññaṃ, napi ñāṇassa abhāvamattaṃ. Tattha dukkhādīsu aññāṇaṃ yathāsabhāvappaṭivedhāppadānato tappaṭicchādanavaseneva. Ettha hi kiñcāpi ṭhapetvā lokuttarasaccadvayaṃ sesaṭṭhānesu ārammaṇavasenapi avijjā uppajjati, evaṃ santepi paṭicchādanavaseneva idha adhippetā. Sā hi uppannā dukkhasaccaṃ paṭicchādetvā tiṭṭhati, yāthāvasarasalakkhaṇaṃ paṭivijjhituṃ na deti, tathā samudayaṃ nirodhaṃ magganti.


以下是巴利文的完整直译：
4.199) –
因此，被称为轮回的轮回。由此，佛陀所说的。菩提坐是指菩提所称之的智慧的成就之处或时间。菩提是指智慧，这里所指的菩提坐是因智慧而生起的。因精进的脚而生起，是指在清净和解脱的方面，因而分为两种，因自己的精进而生起的脚。道德的基础是指道德本身是基础，因此被称为道德。稳固是指通过成就的方式而稳固。信心是指因无过失的法而生起的信心，因此被称为信心。因果的消灭是指因身体等的行为而导致的所有行为的消灭，因而被称为因果的消灭。智慧的光辉是指在定的基础上，善于掌握的道的智慧。
因此“因敌人的被击败”这里所说的，是指因无形的轮回而像轮子一样的轮回，通过理解其意义，现在为了解释因缘的教义而说“或者”。这里是指无始的轮回的转动，逐步逐步无始的未被认识的轮回的领域。其他的十法是指造作等的生死的结果的十法。关于这些造作等的开始，他说“因无明的根本，因老死的结果”。这里无明是根本的主要原因，那些造作等是以无明为根本的，因此它们的性质是无明的根本。老死是指结果的状态，这些是老死的结果，造作等的十法。它们的性质是老死的结果。关于造作等的生死的结果的十法，因无明的根本和老死的结果而被称为，意指无明是根本，因此因老死而与造作等相关联。
关于苦等的，是指苦的产生、灭、道的方面。无知是指因智慧的对立而生起的无明，而不是与智慧相对立，也不是智慧的缺乏。在这里，关于苦等的无知，因如实的认识而生起，因此因遮蔽而生起。在这里，尽管在超越世俗的真理中，其他六处也会因缘而生起无明，但在这里所指的仍是遮蔽。它确实是遮蔽了苦的真理而存在，无法如实地看见其特征，因此也遮蔽了产生、灭、道。


Dukkhanti cettha dukkhaṃ ariyasaccaṃ adhippetanti taṃ kāmabhavādivasena tidhā bhinditvā tathā tappaṭicchādikañca avijjaṃ tidhā katvā avijjādipaccaye tīsu bhavesu saṅkhārādike paṭipāṭiyā dassento ‘‘kāmabhave ca avijjā’’tiādimāha. Tattha kāmabhave ca avijjāti kāmabhave ādīnavapaṭicchādikā avijjā. Rūpabhave avijjā arūpabhave avijjāti etthāpi eseva nayo. Kāmabhave saṅkhārānanti kāmabhūmipariyāpannānaṃ puññāpuññasaṅkhārānaṃ, kāmabhave vā nipphādetabbā ye puññāpuññasaṅkhārā, tesaṃ kāmabhavūpapattinibbattakasaṅkhārānanti attho. Saṅkhārāti cettha lokiyakusalākusalacetanā veditabbā. Paccayo hotīti puññābhisaṅkhārānaṃ tāva ārammaṇapaccayena ceva upanissayapaccayena cāti dvidhā paccayo hoti, apuññābhisaṅkhāresu sahajātassa sahajātādivasena, asahajātassa anantarasamanantarādivasena, anānantarassa pana ārammaṇavasena ceva upanissayavasena ca paccayo hoti. Arūpabhave saṅkhārānanti āneñjābhisaṅkhārānaṃ. Paccayo hotīti upanissayapaccayavaseneva. Imasmiñca panatthe ettha vitthāriyamāne atippapañco hoti, tasmā taṃ nayidha vitthārayissāma. Itaresūti rūpārūpabhavesu.

Tiṇṇaṃāyatanānanti cakkhusotamanāyatanānaṃ ghānādittayassa tattha asambhavato. Ekassāti manāyatanassa itaresaṃ tattha asambhavato. Iminā nayena tiṇṇaṃ phassānantiādīsupi attho veditabbo. Chabbidhassa phassassāti cakkhusamphassasotasamphassaghānasamphassajivhāsamphassakāyasamphassamanosamphassānaṃ vasena chabbidhassa phassassa. Channaṃ vedanānanti cakkhusamphassajā vedanā, tathā sotasamphassajā ghānasamphassajā jivhāsamphassajā kāyasamphassajā manosamphassajā vedanāti imāsaṃ channaṃ vedanānaṃ. Channaṃ taṇhākāyānanti rūpataṇhā saddataṇhā gandhataṇhā rasataṇhā phoṭṭhabbataṇhā dhammataṇhāti imesaṃ channaṃ taṇhākāyānaṃ. Tattha tattha sā sā taṇhāti rūpataṇhādibhedā tattha tattha kāmabhavādīsu uppajjanakataṇhā.

Sā taṇhādimūlikā kathā atisaṃkhittāti taṃ upādānabhave ca vibhajitvā vitthāretvā dassetuṃ ‘‘katha’’ntiādi vuttaṃ. Tattha kāme paribhuñjissāmīti iminā kāmataṇhāpavattimāha, tathā saggasampattiṃ anubhavissāmītiādīhi. Sā pana taṇhā yasmā bhusamādānavasena pavattamānā kāmupādānaṃ nāma hoti, tasmā vuttaṃ ‘‘kāmupādānapaccayā’’ti. Tathevāti kāmupādānapaccayā eva. Brahmalokasampattinti rūpībrahmaloke sampattiṃ. ‘‘Sabbepi tebhūmakā dhammā kāmanīyaṭṭhena kāmā’’ti vacanato bhavarāgopi kāmupādānamevāti katvā ‘‘kāmupādānapaccayā eva mettaṃ bhāvetī’’tiādi vuttaṃ. Tattha mettaṃ bhāvetīti mijjati siniyhatīti mettā, taṃ bhāveti vaḍḍhetīti attho. Atha vā mettā etassa atthīti mettaṃ, cittaṃ, taṃsampayuttaṃ jhānaṃ vā, taṃ bhāveti vaḍḍheti uppādeti vāti attho. Karuṇaṃ bhāvetītiādīsupi imināva nayena attho veditabbo.


以下是巴利文的完整直译：
Dukkhanti cettha dukkhaṃ ariyasaccaṃ adhippetanti . dukkhanti cettha dukkhaṃ ariyasaccaṃ adhippetanti taṃ kāmabhavādivasena tidhā bhinditvā tathā tappaṭicchādikañca avijjaṃ tidhā katvā avijjādipaccaye tīsu bhavesu saṅkhārādike paṭipāṭiyā dassento ‘‘kāmabhave ca avijjā’’tiādimāha.
这里，苦是指苦的圣谛，因苦的圣谛而被称为苦的圣谛。在这里，苦的圣谛是指因欲界等的苦的圣谛，而不是因其他的苦的圣谛。因此，苦的圣谛是指因欲界等的苦的圣谛，而不是因其他的苦的圣谛。
Tattha kāmabhave ca avijjāti . kāmabhave ādīnavapaṭicchādikā avijjā. Rūpabhave avijjā arūpabhave avijjāti etthāpi eseva nayo.
这里，无明是指因欲界等的无明，而不是因其他的无明。在这里，无明是指因欲界等的无明，而不是因其他的无明。
Kāmabhave saṅkhārānanti . kāmabhūmipariyāpannānaṃ puññāpuññasaṅkhārānaṃ, kāmabhave vā nipphādetabbā ye puññāpuññasaṅkhārā, tesaṃ kāmabhavūpapattinibbattakasaṅkhārānanti attho.
这里，造作是指因欲界等的造作，而不是因其他的造作。在这里，造作是指因欲界等的造作，而不是因其他的造作。
Saṅkhārāti cettha lokiyakusalākusalacetanā veditabbā. Paccayo hotīti puññābhisaṅkhārānaṃ tāva ārammaṇapaccayena ceva upanissayapaccayena cāti dvidhā paccayo hoti, apuññābhisaṅkhāresu sahajātassa sahajātādivasena, asahajātassa anantarasamanantarādivasena, anānantarassa pana ārammaṇavasena ceva upanissayavasena ca paccayo hoti.
这里，造作是指世俗的善恶心所。在这里，造作的因缘是指因善恶心所的因缘，而不是因其他的因缘。
Arūpabhave saṅkhārānanti āneñjābhisaṅkhārānaṃ. Paccayo hotīti upanissayapaccayavaseneva.
这里，无形的造作是指无形的善恶心所。在这里，无形的造作的因缘是指因无形的善恶心所的因缘。
Imasmiñca panatthe ettha vitthāriyamāne atippapañco hoti, tasmā taṃ nayidha vitthārayissāma. Itaresūti rūpārūpabhavesu.
这里，我们将详细解释这些造作的因缘。
Tiṇṇaṃāyatanānanti cakkhusotamanāyatanānaṃ ghānādittayassa tattha asambhavato. Ekassāti manāyatanassa itaresaṃ tattha asambhavato.
这里，六界是指眼耳鼻舌身意六界。在这里，六界是指眼耳鼻舌身意六界。
Iminā nayena tiṇṇaṃ phassānantiādīsupi attho veditabbo. Chabbidhassa phassassāti cakkhusamphassasotasamphassaghānasamphassajivhāsamphassakāyasamphassamanosamphassānaṃ vasena chabbidhassa phassassa.
这里，触是指眼耳鼻舌身意六界的触。在这里，触是指眼耳鼻舌身意六界的触。
Channaṃ vedanānanti cakkhusamphassajā vedanā, tathā sotasamphassajā ghānasamphassajā jivhāsamphassajā kāyasamphassajā manosamphassajā vedanāti imāsaṃ channaṃ vedanānaṃ.
这里，感觉是指眼耳鼻舌身意六界的感觉。在这里，感觉是指眼耳鼻舌身意六界的感觉。
Channaṃ taṇhākāyānanti rūpataṇhā saddataṇhā gandhataṇhā rasataṇhā phoṭṭhabbataṇhā dhammataṇhāti imesaṃ channaṃ taṇhākāyānaṃ.
这里，渴爱是指色声香味触法渴爱。在这里，渴爱是指色声香味触法渴爱。
Tattha tattha sā sā taṇhāti rūpataṇhādibhedā tattha tattha kāmabhavādīsu uppajjanakataṇhā.
这里，渴爱是指因色声香味触法渴爱而生起的渴爱。在这里，渴爱是指因色声香味触法渴爱而生起的渴爱。
Sā taṇhādimūlikā kathā atisaṃkhittāti taṃ upādānabhave ca vibhajitvā vitthāretvā dassetuṃ ‘‘katha’’ntiādi vuttaṃ.
这里，渴爱的故事是非常详细的，因此我们将详细解释渴爱的故事。
Tattha kāme paribhuñjissāmīti iminā kāmataṇhāpavattimāha, tathā saggasampattiṃ anubhavissāmītiādīhi.
这里，渴爱是指因欲界等的渴爱而生起的渴爱。在这里，渴爱是指因欲界等的渴爱而生起的渴爱。
Sā pana taṇhā yasmā bhusamādānavasena pavattamānā kāmupādānaṃ nāma hoti, tasmā vuttaṃ ‘‘kāmupādānapaccayā’’ti.
这里，渴爱是指因欲界等的渴爱而生起的渴爱，因此被称为“因欲界等的渴爱”。
Tathevāti kāmupādānapaccayā eva. Brahmalokasampattinti rūpībrahmaloke sampattiṃ.
这里，渴爱是指因欲界等的渴爱而生起的渴爱。这里，渴爱是指因欲界等的


Sesupādānamūlikāsupīti diṭṭhupādānasīlabbatupādānaattavādupādānamūlikāsupi yojanāsu eseva nayoti attho. Tatthāyaṃ yojanā – idhekacco ‘‘natthi paraloko’’ti natthikadiṭṭhiṃ gaṇhāti, so diṭṭhupādānapaccayā kāyena duccaritaṃ caratītiādi vuttanayena yojetabbaṃ. Aparo ‘‘asukasmiṃ sampattibhave attā ucchijjatī’’ti ucchedadiṭṭhiṃ gaṇhāti, so tatrūpapattiyā kāyena sucaritaṃ caratītiādi vuttanayeneva yojetabbaṃ. Aparo ‘‘rūpī manomayo hutvā attā ucchijjatī’’ti rūpūpapattiyā maggaṃ bhāveti bhāvanāpāripūriyāti sabbaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ. Aparopi ‘‘arūpabhave uppajjitvā attā ucchijjatī’’ti arūpūpapattiyā maggaṃ bhāveti bhāvanāpāripūriyāti sabbaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ. Etāhiyeva attavādupādānamūlikāpi yojanā saṃvaṇṇitāti daṭṭhabbaṃ. Evaṃ diṭṭhadhammanibbānavādavasenapi yojanā veditabbā. Aparo ‘‘sīlena suddhi, vatena suddhī’’ti asuddhimaggaṃ ‘‘suddhimaggo’’ti parāmasanto sīlabbatupādānapaccayā kāyena duccaritaṃ caratītiādi sabbaṃ vuttanayeneva yojetabbaṃ.

Idāni yvāyaṃ saṃsāracakkaṃ dassentena ‘‘kāmabhave avijjā kāmabhave saṅkhārānaṃ paccayo hotī’’tiādinā avijjādīnaṃ paccayabhāvo saṅkhārādīnaṃ paccayuppannabhāvo ca dassito, tameva paṭisambhidāmaggapāḷiṃ ānetvā nigamanavasena dassento ‘‘evamaya’’ntiādimāha. Tattha yathā saṅkhārā hetunibbattā, evaṃ avijjāpi kāmāsavādinā sahetukā evāti āha ‘‘ubhopete hetusamuppannā’’ti. Paccayapariggaheti nāmarūpassa paccayānaṃ avijjādīnaṃ paricchijja gahaṇe. Nipphādetabbe bhummaṃ. Paññāti kaṅkhāvitaraṇavisuddhisaṅkhātā pakārato jānanā. Dhammaṭṭhitiñāṇanti tiṭṭhanti ettha phaladhammā tadāyattavuttitāyāti ṭhiti, kāraṇaṃ, dhammānaṃ ṭhiti dhammaṭṭhiti, dhammaṭṭhitiyā ñāṇaṃ dhammaṭṭhitiñāṇaṃ, paccayañāṇanti attho, paṭiccasamuppādāvabodhoti vuttaṃ hoti. Kāmañcettha paccayapariggahe paññāyeva dhammaṭṭhitiñāṇaṃ, saṅkhāresu pana adiṭṭhesu avijjāya saṅkhārānaṃ paccayabhāvo na sakkā daṭṭhunti ‘‘saṅkhārā hetusamuppannā’’ti paccayuppannadhammānampi gahaṇaṃ katanti veditabbaṃ. Ubhopete hetusamuppannāti idaṃ pana ubhinnampi paccayuppannabhāvaṃ dassetukāmatāya vuttaṃ. Idañca dhammaṭṭhitiñāṇaṃ yasmā addhattaye kaṅkhāmalavitaraṇavasena pavattati, tasmā ‘‘atītampi addhāna’’ntiādi vuttaṃ. Etena nayena sabbapadāni vitthāretabbānīti etena nayena ‘‘avijjā hetū’’tiādinā avijjāyaṃ vuttanayena ‘‘saṅkhārā hetu, viññāṇaṃ hetusamuppanna’’ntiādinā sabbapadāni vitthāretabbāni.


以下是巴利文的完整直译：
这些在依附根源上也是如此，关于依附见解、依附戒禁、依附自我等的阐述方式。在这里，阐述如下：某人持"没有来世"的无神论见解，由于见解的依附，他通过身体做恶行等，应按照已说明的方式来连接。另一个人持"在某种存在状态中，自我被断灭"的断灭见解，他为了在那种再生中通过身体行善等，应按照已说明的方式来连接。另一个人持"化为有形的意生身，自我被断灭"的观点，他为了色界再生而修习道路，完成修习，所有这些都应按照已说明的方式来理解。又一个人持"在无色界中生起后，自我被断灭"的观点，他为了无色界再生而修习道路，完成修习，所有这些都应按照已说明的方式来理解。这些同样也应被视为以自我见解为根源的阐述。这样，也应理解基于现世涅槃观点的阐述。另一个人执着于"通过戒律得到清净，通过苦行得到清净"这一不正确的道路，认为是"清净之道"，由于戒禁的依附，他通过身体做恶行等，应按照已说明的方式来连接。
现在，为了展示轮回的车轮，通过"在欲界存在中，无明是业行的因缘"等，已经显示了无明等的因缘关系，以及业行等的缘起状态。通过引用《分别道论》的经文，以总结的方式显示："就是这样"等。在这里，正如业行是由因缘而生，无明也同样是由欲漏等有因缘的。所以说"这两者都是由因缘而生"。在把握因缘时，是对名色的因缘进行明确界定和把握。应在地点上完成。智慧是指通过超越怀疑的清净来认知。法住智是指在此处诸果法依存的状态，是法的根据，法住智是对法住的认知，意指缘起的理解。在把握因缘时，智慧本身就是法住智，但在未观察业行时，无法确定无明作为业行的因缘，所以说"业行是由因缘而生"，应理解为包括缘起法的把握。说"这两者都是由因缘而生"，是为了显示两者的缘起本质。这个法住智是为了超越内在的怀疑污垢而运作，因此说"过去的时段"等。按照这种方式，所有词语都应该被详细阐释，如"无明是因"等，按照关于无明已说明的方式，"业行是因，识是由因缘而生"等，所有词语都应该被详细阐释。


Saṃkhippanti ettha avijjādayo viññāṇādayo cāti saṅkhepo, hetu vipāko ca. Atha vā hetuvipākoti saṃkhippatīti saṅkhepo, avijjādayo viññāṇādayo ca. Saṅkhepabhāvasāmaññena pana ekavacanaṃ katanti daṭṭhabbaṃ . Te pana saṅkhepā atīte hetu, etarahi vipāko, etarahi hetu, āyatiṃ vipākoti evaṃ kālavibhāgena cattāro jātā, tenāha ‘‘purimasaṅkhepo cettha atīto addhā’’tiādi. Paccuppanno addhāti sambandho. Taṇhupādānabhavā gahitāva hontīti ettha avijjāgahaṇena kilesabhāvasāmaññato taṇhupādānā gahitā, saṅkhāraggahaṇena kammabhāvasāmaññato bhavo gahito, avijjāsaṅkhārānaṃ tehi vinā sakiccākaraṇato ca taṇhupādānabhavā gahitāva honti. Atha vā avidvā paritassati, paritasito upādiyati, tassupādānapaccayā bhavo, tasmā taṇhupādānabhavāpi gahitā honti. Tathā ca vuttaṃ –

‘‘Purimakammabhavasmiṃ moho avijjā, āyūhanā saṅkhārā. Nikanti taṇhā, upagamanaṃ upādānaṃ, cetanā bhavo, iti ime pañca dhammā purimakammabhavasmiṃ idha paṭisandhiyā paccayā’’ti (paṭi. ma. 1.47).

Tattha (vibha. aṭṭha. 242; paṭi. ma. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
在这里，"无明等"和"识等"被称为概要，因和果也是如此。或者说，因和果被称为概要，"无明等"和"识等"也是如此。根据概要的性质，可以认为是一个单一的表达。然而，这些概要在过去是因，现在是果，现在是因，未来是果，因此通过时间的划分，有四种生起，因此说"前面的概要在这里是过去的确实存在"等。现前的意思是关联。由于无明的把握，因果的性质相同，所以因和果被把握，因和果的把握是由于无明的把握，因和果的把握是由于业的把握，除去无明和业，因果的性质依然存在，因此因和果被把握。或者说，愚者感到困扰，被困扰后他依赖于此，因此由于这种依赖而生起存在，因此因和果也被把握。这样也说：
"在前面的业存在中，愚痴是无明，依赖是业，渴望是贪欲，归向是依附，意念是存在，这五种法在前面的业存在中，因缘于此在这里再生"（《法句经》 1.47）。
在这里（《分法论》 8.242; 《法句经》 8.1）。

1.47) purimakammabhavasminti purime kammabhave, atītajātiyaṃ kammabhave kariyamāneti attho. Moho avijjāti yo tadā dukkhādīsu moho yena mūḷho kammaṃ karoti, sā avijjā. Āyūhanā saṅkhārāti taṃ kammaṃ karoto yā purimacetanāyo, yathā ‘‘dānaṃ dassāmī’’ti cittaṃ uppādetvā māsampi saṃvaccharampi dānūpakaraṇāni sajjentassa uppannā purimacetanāyo, paṭiggāhakānaṃ pana hatthe dakkhiṇaṃ patiṭṭhāpayato cetanā bhavoti vuccati. Ekāvajjanesu vā chasu javanesu cetanā āyūhanasaṅkhārā nāma, sattamā bhavo. Yā kāci vā pana cetanā bhavo, sampayuttā āyūhanasaṅkhārā nāma. Nikanti taṇhāti yā kammaṃ karontassa tassa phale upapattibhave nikāmanā patthanā, sā taṇhā nāma. Upagamanaṃ upādānanti yaṃ kammabhavassa paccayabhūtaṃ ‘‘idaṃ katvā asukasmiṃ nāma ṭhāne kāme sevissāmi ucchijjissāmī’’tiādinā nayena pavattaṃ upagamanaṃ gahaṇaṃ parāmasanaṃ, idaṃ upādānaṃ nāma. Cetanā bhavoti ‘‘taṃ kammaṃ karoto yā purimā cetanāyo’’tiādinā heṭṭhā vuttesu tīsu atthavikappesu yā cetanā bhavoti vuttā, sā cetanā bhavoti evamattho veditabbo.

Idāni sabbepete avijjādayo dhamme dvīhi vaṭṭehi saṅgahetvā dassetukāmo āha ‘‘ime pañca dhammā atīte kammavaṭṭa’’nti. Ettha ca nippariyāyato saṅkhārā bhavo ca kammaṃ, avijjādayo pana kammasahāyatāya kammasarikkhakā tadupakārakā cāti kammanti vuttā. Avijjādayo hi vipākadhammadhammatāya kammasarikkhakā sahajātakoṭiyā upanissayakoṭiyā ca kammassa ca upakārakā. Kammameva ca aññamaññasambandhaṃ hutvā punappunaṃ parivattanaṭṭhena kammavaṭṭaṃ. Viññāṇādayo pañcāti viññāṇādayo vedanāpariyantā pañca etarahi idāni imasmiṃ attabhāveti vuttaṃ hoti. Avijjāsaṅkhārā gahitāva hontīti etthāpi pubbe viya kilesakammabhāvasāmaññato taṇhupādānaggahaṇena avijjā gahitā, bhavaggahaṇena saṅkhārā gahitāti daṭṭhabbaṃ. Atha vā bhave gahite tassa pubbabhāgā taṃsampayuttā vā saṅkhārā gahitāva honti , taṇhupādānaggahaṇena ca taṃsampayuttā yāya vā mūḷho kammaṃ karoti, sā avijjāva hotīti taṇhupādānabhavaggahaṇena avijjāsaṅkhārā gahitāva honti. Teneva vuttaṃ –

‘‘Idha paripakkattā āyatanānaṃ moho avijjā, āyūhanā saṅkhārā, nikanti taṇhā, upagamanaṃ upādānaṃ, cetanā bhavo, iti ime pañca dhammā idha kammabhavasmiṃ āyatiṃ paṭisandhiyā paccayā’’ti (paṭi. ma. 

以下是巴利文的完整直译：
"在前面的业存在中"是指在前面的业存在中，意指过去的业存在。愚痴是无明，是在那时对痛苦等的愚痴，使人愚蠢地造作业，这就是无明。依赖的业行是指在造作业时的前念，例如"我将施舍"时所生起的心念，持续一个月或一年，施舍的器具因此而生起的前念，因而被称为业行。对于六种瞬间的一个瞬间，称为依赖的业行，属于第七种存在。任何的心念都是存在，依赖的业行是指与之相连的业行。渴望是指在造作业时对果报的渴求，因而生起的渴望。归向是指因果法则的依赖，"我将这样做，某某地方享受欲望，将会被断灭"等的思维方式，这就是归向。意念是指在造作业时的前念，正如前面所述的三种意义，意念是指这种意义。
现在，想要展示所有这些无明等法，结合两个轮回，故说"这五种法在过去的业轮中"。在这里，简而言之，业行是因，而无明等是业的辅助，业的真实性质，因而被称为业。无明等因果法则的性质，因缘于业的辅助，因而是业的辅助法。业本身也因相互关系而不断流转，因此称为业轮。识等五种法是指识等与感觉相连的五种法，现在在此身中生起。无明和业行被把握，正如之前所述，通过对无明的把握和对无明的依赖，因而把握了无明，因果的把握显而易见。或者说，对于生存的把握，过去的部分与之相连的业行被把握，因而无明是愚者所造作的业，因而无明和业行被把握。正如所说：
"在这里，依赖的业行是愚痴，无明，依赖的业行，渴望，归向，意念是存在，这五种法在这里的业存在中，因缘于此再生"（《法

1.47).

Tattha idha paripakkattā āyatanānanti paripakkāyatanassa kammakaraṇakāle sammoho dassito. Sesaṃ heṭṭhā vuttanayameva.

Viññāṇanāmarūpasaḷāyatanaphassavedanānaṃ jātijarābhaṅgāvatthā jātijarāmaraṇanti vuttāti avatthānaṃ gahaṇena avatthāvantā gahitāva honti tadavinābhāvatoti āha ‘‘jātijarāmaraṇāpadesena viññāṇādīnaṃ niddiṭṭhattā’’ti. Apadesenāti jātijarāmaraṇānaṃ kathanena. Imeti viññāṇādayo. Āyatiṃ vipākavaṭṭanti paccuppannahetuto bhāvīnaṃ anāgatānaṃ gahitattā. Teti avijjādayo. Ākāratoti sarūpato avuttāpi tasmiṃ tasmiṃ saṅgahe ākirīyanti avijjāsaṅkhārādiggahaṇehi pakāsīyantīti ākārā, atītahetuādīnaṃ vā pakārā ākārā . Tato ākārato. Vīsatividhā hontīti atīte hetupañcakādibhedato vīsatividhā honti.

Saṅkhāraviññāṇānañcettha antarā eko sandhīti hetuto phalassa avicchedappavattibhāvato hetuphalassa sambandhabhūto eko sandhi, tathā bhavajātīnamantarā. Vedanātaṇhānamantarā pana phalato hetuno avicchedappavattibhāvato phalahetusambandhabhūto eko sandhi. Phalabhūtopi hi dhammo aññassa hetusabhāvassa dhammassa paccayo hotīti.

Itīti vuttappakāraparāmasanaṃ. Tenāha ‘‘catusaṅkhepa’’ntiādi. Sabbākāratoti idha vuttehi ca avuttehi ca paṭiccasamuppādavibhaṅge anantanayasamantapaṭṭhānādīsu ca āgatehi sabbehi ākārehi. Jānātīti avabujjhati. Passatīti dassanabhūtena ñāṇacakkhunā paccakkhato passati. Aññāti paṭivijjhatīti tesaṃyeva vevacanaṃ. Tanti taṃ jānanaṃ. Ñātaṭṭhenāti yathāsabhāvato jānanaṭṭhena. Pajānanaṭṭhenāti aniccādīhi pakārehi paṭivijjhanaṭṭhena.

Idāni yadatthamidaṃ bhavacakkaṃ idhānītaṃ, taṃ dassetuṃ ‘‘iminā’’tiādi vuttaṃ. Tattha te dhammeti te avijjādike dhamme. Yathābhūtaṃ ñatvāti mahāvajirañāṇena yāthāvato jānitvā. Nibbindantoti balavavipassanāya nibbindanto. Virajjanto vimuccantoti ariyamaggehi virajjanto vimuccanto. Are hanīti sambandho. Tattha yadā bhagavā virajjati vimuccati, tadā are hanati nāma. Tato paraṃ pana abhisambuddhakkhaṇaṃ gahetvā vuttaṃ ‘‘hani vihani viddhaṃsesī’’ti. Evampi arānaṃ hatattā arahanti evaṃ imināpi pakārena yathāvuttasaṃsāracakkassa saṅkhārādiarānaṃ hatattā arahaṃ. Etthedaṃ vuccati –

‘‘Arā saṃsāracakkassa, hatā ñāṇāsinā yato;

Lokanāthena tenesa, arahanti pavuccatī’’ti. (visuddhi. 1.128);

Aggadakkhiṇeyyattāti uttamadakkhiṇeyyabhāvato. Cakkavattino acetane cakkaratane uppanne tattheva loko pūjaṃ karoti, aññattha pūjāvisesā pacchijjanti, kimaṅgaṃ pana sammāsambuddhe uppanneti dassento ‘‘uppannetathāgate’’tiādimāha. ‘‘Ekekaṃ dhammakkhandhaṃ ekekavihārena pūjessāmī’’ti vuttepi satthāraṃyeva uddissa katattā ‘‘bhagavantaṃ uddissā’’tiādi vuttaṃ. Ko pana vādo aññesaṃ pūjāvisesānanti yathāvuttato aññesaṃ amahesakkhehi devamanussehi kariyamānānaṃ nātiuḷārānaṃ pūjāvisesānaṃ arahabhāve kā nāma kathā. Paccayādīnaṃ arahattāpi arahanti yathāvuttacīvarādipaccayānaṃ pūjāvisesassa ca aggadakkhiṇeyyabhāvena anucchavikattāpi arahaṃ. Imassapi atthassa sukhaggahaṇatthaṃ idaṃ vuccati –

‘‘Pūjāvisesaṃ saha paccayehi,

Yasmā ayaṃ arahati lokanātho;

Atthānurūpaṃ arahanti loke,

Tasmā jino arahati nāmameta’’nti. (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
在这里，"依赖的业行"是指在造作业时所显现的无明。其余的内容与之前所述的相同。
"识、名色、六处、触、感觉"的生、老、病、死被称为存在，因此通过把握存在的性质，显然是把握了这些存在。通过提及生、老、死的特征，说明这些识等。因果法则的轮回是指因缘于现前的因而生起的未来果。这里的无明等是指那些因缘于轮回的因。特征是指无明等的性质，即使未被明确表达，也通过无明、业等的把握而显现出的特征，或是因过去的因缘等特征而显现的特征。由此可见，因缘于过去的五种因缘而有二十种特征。
在业行和识之间，有一个联系，是因与果之间的关系，因果法则的关系。对于感觉和渴望之间，也有一个联系，因与果之间的关系。果法本身是因缘于其他因法的条件。
如是所述的特征的把握。因此说"四种概要"等。所有的特征在这里被提及和未提及的条件上，因缘于因缘法的分析，所有的特征都是无尽的。知晓是指明白。看到是指通过直观的智慧眼睛，亲自看到。了解是指对它们的理解。那是指对它的认知。知晓的意义是根据其本质的认知。以知晓的意义是指通过无常等的特征来理解。
现在，关于这个轮回的意义，在此展示出来，故说"通过这个"等。在这里，那些法是无明等的法。知晓真实是指通过大智慧的方式，真实地了解。因而生起的厌离是指通过强大的观察力，生起的厌离。通过圣道的生起，生起的解脱。是敌人是指关系。在那里，当佛陀厌离解脱时，敌人便被击败。之后提到的"击败者、摧毁者、消灭者"等。因此说，正因为被敌人所击败，而被称为阿罗汉，如此通过所述的轮回的法则，因而被称为阿罗汉。这里说：
"敌人被击败，因智慧而被击败；
由世间的主宰，因而被称为阿罗汉"（《清净道论》 1.128）。
"最上供养"是指最优质的供养。轮回之王的无意识的车轮生起，世间因此而供养，其他地方的供养则被抑制，然而，正如所展示的，"生起于如来的地方"等。即使说"单独供养每一法的法门"，也只是指向佛陀而已，故说"指向尊者"等。又问，其他供养的特殊性又如何呢？如前所述，其他供养的特殊性，因被天人和人类所供养而不显著。因缘于条件的阿罗汉也因条件的供养而显现，因而被称为阿罗汉。为了理解这个意义，说明如下：
"供养的特殊性与条件相结合，
因此世间的主宰是阿罗汉；
依条件而生的阿罗汉，
因此智者被称为阿罗汉"（《清净道论》）。

1.129);

Asilokabhayenāti akittibhayena, ayasabhayena garahābhayenāti vuttaṃ hoti. Raho pāpaṃ karontīti ‘‘mā naṃ koci jaññā’’ti rahasi pāpaṃ karonti. Evamesa na kadāci karotīti esa bhagavā pāpahetūnaṃ bodhimaṇḍeyeva suppahīnattā kadācipi evaṃ na karoti. Hoti cettha –

‘‘Yasmā natthi raho nāma, pāpakammesu tādino;

Rahābhāvena tenesa, arahaṃ iti vissuto’’ti. (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
"因不安的恐惧"是指因怨恨的恐惧、因铁的恐惧、因谴责的恐惧而被称为。秘密地做恶事的人是指"不要让任何人知道"，因此在隐秘中做恶事。正如这样，佛陀在因恶而生的菩提树下，因其确实的清净，决不会这样做。这里有：
"因为没有秘密之名，对于恶行的人来说；
因无秘密而被称为阿罗汉，因而闻名"（《清净道论》 1.129）。


1.130);

Idāni sukhaggahaṇatthaṃ yathāvuttamatthaṃ sabbampi saṅgahetvā dassento āha ‘‘hoti cetthā’’tiādi. Kilesārīna so munīti ettha gāthābandhasukhatthaṃ niggahītalopo daṭṭhabbo, kilesārīnaṃ hatattāti attho. Paccayādīna cārahoti etthāpi niggahītalopo vuttanayeneva daṭṭhabbo.

Arahanti ettha ayamaparopi nayo daṭṭhabbo – ārakāti arahaṃ, suvidūrabhāvato icceva attho. Kuto pana suvidūrabhāvatoti? Ye abhāvitakāyā abhāvitasīlā abhāvitacittā abhāvitapaññā, tato eva appahīnarāgadosamohā ariyadhammassa akovidā ariyadhamme avinītā ariyadhammassa adassāvino appaṭipannā micchāpaṭipannā ca, tato suvidūrabhāvato. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Saṅghāṭikaṇṇe cepi me, bhikkhave, bhikkhu gahetvā piṭṭhito piṭṭhito anubandho assa pāde pādaṃ nikkhipanto, so ca hoti abhijjhālu kāmesu tibbasārāgo byāpannacitto paduṭṭhamanasaṅkappo muṭṭhassati asampajāno asamāhito vibbhantacitto pākatindriyo, atha kho so ārakāva mayhaṃ, ahañca tassa. Taṃ kissa hetu? Dhammañhi so, bhikkhave, bhikkhu na passati, dhammaṃ apassanto na maṃ passatī’’ti (itivu. 92).

Yathāvuttapuggalā hi sacepi sāyaṃpātaṃ satthu santikāvacarāva siyuṃ, na te tāvatā ‘‘satthu santikā’’ti vattabbā, tathā satthāpi nesaṃ. Iti asappurisānaṃ ārakā dūreti arahaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Sammā na paṭipajjanti, ye nihīnāsayā narā;

Ārakā tehi bhagavā, dūre tenārahaṃ mato’’ti.

Tathā ārakāti arahaṃ, āsannabhāvatoti attho. Kuto pana āsannabhāvatoti? Ye bhāvitakāyā bhāvitasīlā bhāvitacittā bhāvitapaññā, tato eva pahīnarāgadosamohā ariyadhammassa kovidā ariyadhamme suvinītā ariyadhammassa dassāvino sammāpaṭipannā, tato āsannabhāvato. Vuttampi cetaṃ bhagavatā –

‘‘Yojanasate cepi me, bhikkhave, bhikkhu vihareyya, so ca hoti anabhijjhālu kāmesu na tibbasārāgo abyāpannacitto apaduṭṭhamanasaṅkappo upaṭṭhitassati sampajāno samāhito ekaggacitto saṃvutindriyo, atha kho so santikeva mayhaṃ, ahañca tassa. Taṃ kissa hetu? Dhammañhi so, bhikkhave, bhikkhu passati, dhammaṃ passanto maṃ passatī’’ti (itivu. 92).

Tathārūpā hi puggalā satthu yojanasatantarikāpi honti, na tāvatā te ‘‘satthu dūracārino’’ti vattabbā, tathā satthāpi nesaṃ. Iti sappurisānaṃ ārakā āsanneti arahaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Ye sammā paṭipajjanti, suppaṇītādhimuttikā;

Ārakā tehi āsanne, tenāpi arahaṃ jino’’ti.

Ye ime rāgādayo pāpadhammā yasmiṃ santāne uppajjanti, tassa diṭṭhadhammikampi samparāyikampi anatthaṃ āvahanti, nibbānagāminiyā paṭipadāya ekaṃseneva ujuvipaccanīkabhūtā ca, te attahitaṃ parahitañca paripūretuṃ sammā paṭipajjantehi sādhūhi dūrato rahitabbā pariccajitabbā pahātabbāti rahā nāma, te ca yasmā bhagavato bodhimūleyeva ariyamaggena sabbaso pahīnā susamucchinnā. Yathāha –

‘‘Tathāgatassa kho, brāhmaṇa, rāgo pahīno doso moho, sabbepi pāpakā akusalā dhammā pahīnā ucchinnamūlā tālāvatthukatā anabhāvaṃkatā āyatiṃ anuppādadhammā’’ti (pārā. 9).


以下是巴利文的完整直译：
现在，为了理解幸福的意义，结合之前所述的内容，故说"这里有"等。此处的诗句应理解为，"对于有烦恼的人，他是沉默的"，表示烦恼的消除。因果等条件也应按同样的方式理解。
在这里，阿罗汉的另一种解释是"保护者"，是指因其极为遥远的本质。那么，何以指其遥远呢？那些未修习身、未修习戒、未修习心、未修习智的人，因此，他们的贪、恨、愚痴极少，能掌握高尚法则的，未被驯化的，能看见高尚法则的，少有的错误修行者，因此被称为遥远。佛陀曾说：
"即使在僧团中，若有比丘紧紧依附于我，脚步相连，仍然是贪欲重、心思纷乱、意念污浊、无所觉知、无所专注、心思迷乱、感官不受控制，然而他却是我的保护者，我也是他的。为何如此？因为在法中，这位比丘看不见法，未见法则则看不见我"（《法句经》 92）。
如前所述的个人，若在早晨时分在佛前行走，他们不应被称为"在佛前行走"，同样佛陀也不应如此称呼。因此，不善之人是阿罗汉的遥远者。因此说：
"未能正行者，皆为无品之人；
故佛远离者，阿罗汉被称之"。
同样，"保护者"是指阿罗汉，意指接近的本质。那么，何以指其接近呢？那些修习身、修习戒、修习心、修习智的人，因此，他们的贪、恨、愚痴已被消除，能掌握高尚法则的，能看见高尚法则的，正确修行者，因此被称为接近。佛陀也曾说：
"即使在百由旬之外，若有比丘居住，他则是无贪欲、无重贪、无怨恨、无恶念、心思专注、觉知清晰、心思集中、控制感官，然而他却是我的近者，我也是他的。为何如此？因为在法中，这位比丘看见法，见法则看见我"（《法句经》 92）。
因此，这样的人即使在百由旬之外，也不应被称为"远离佛者"，同样佛陀也不应如此称呼。因此，善人是阿罗汉的接近者。因此说：
"正行者，心志坚定；
故佛与之接近，因此阿罗汉"。
那些贪、恨等恶法在某个世代中生起，必然会带来短期与长期的无益，依止于涅槃的道路，直接而不曲折，他们应当被舍弃、放弃、抛弃，称为"远离"，因他们在佛陀的菩提树下，已通过高尚法则完全消除。正如所说：
"确实，布拉曼，贪、恨、愚痴已被消除，所有恶法已被消除，根本被拔除，犹如树木被砍伐，永不复生"（《大乘法苑》 9）。


Tasmā sabbaso na santi etassa rahāti arahoti vattabbe okārassa sānusāraṃ akārādesaṃ katvā ‘‘araha’’nti vuttaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Pāpadhammā rahā nāma, sādhūhi rahitabbato;

Tesaṃ suṭṭhu pahīnattā, bhagavā arahaṃ mato’’ti.

Ye te sabbaso pariññātakkhandhā pahīnakilesā bhāvitamaggā sacchikatanirodhā arahanto khīṇāsavā, ye ca sekhā appattamānasā anuttaraṃ yogakkhemaṃ patthayamānā viharanti, ye ca parisuddhappayogā kalyāṇajjhāsayā saddhāsīlasutādiguṇasampannā puggalā, tehi na rahitabbo na pariccajitabbo, te ca bhagavatāti arahaṃ. Tathā hi ariyapuggalā satthārā diṭṭhadhammassa paccakkhakaraṇato satthu dhammasarīrena avirahitāva honti. Yathāha āyasmā piṅgiyo –

‘‘Passāmi naṃ manasā cakkhunāva,

Rattindivaṃ brāhmaṇa appamatto;

Namassamāno vivasemi rattiṃ,

Teneva maññāmi avippavāsaṃ.

‘‘Saddhā ca pīti ca mano sati ca,

Nāpentime gotamasāsanamhā;

Yaṃ yaṃ disaṃ vajati bhūripañño,

Sa tena teneva natohamasmī’’ti. (su. ni. 1148-1149);

Teneva ca te aññaṃ satthāraṃ na uddisanti. Yathāha –

‘‘Aṭṭhānametaṃ, bhikkhave, anavakāso, yaṃ diṭṭhisampanno puggalo aññaṃ satthāraṃ uddiseyya, netaṃ ṭhānaṃ vijjatī’’ti (ma. ni. 3.128; a. ni. 1.276).

Kalyāṇaputhujjanāpi yebhuyyena satthari niccalasaddhā eva honti. Iti suppaṭipannehi purisavisesehi avirahitabbato tesañca avirahanato na santi etassa rahā pariccajanakā, natthi vā etassa rahā sādhūhi pariccajitabbatāti arahaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Ye sacchikatasaddhammā, ariyā suddhagocarā;

Na tehi rahito hoti, nātho tenārahaṃ mato’’ti.

Rahoti ca gamanaṃ vuccati, bhagavato ca nānāgatīsu paribbhamanasaṅkhātaṃ saṃsāre gamanaṃ natthi kammakkhayakarena ariyamaggena bodhimūleyeva sabbaso sasambhārassa kammavaṭṭassa viddhaṃsitattā. Yathāha –

‘‘Yena devūpapatyassa, gandhabbo vā vihaṅgamo;

Yakkhattaṃ yena gaccheyyaṃ, manussattañca abbaje;

Te mayhaṃ āsavā khīṇā, viddhastā vinaḷīkatā’’ti. (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
因此，完全没有任何恶法的隐秘，阿罗汉被称为。故说：
"恶法的隐秘，因善人而被舍弃；
因其完全被消除，故被称为阿罗汉"。
那些完全了解法则的，烦恼已被消除，修习正道，亲证涅槃的阿罗汉，已断尽烦恼者，以及那些作为弟子，心志未达，渴望无上的安乐而修行的人，和那些具备清净的修行、良善的志向、信仰、戒律、智慧等优良品质的人，他们不应被舍弃，也不应被放弃，因此被称为阿罗汉。确实，圣人因亲证法而与佛陀的法身相连而不被分离。正如比丘皮吉所说：
"我以心与眼看到他，
夜晚与白昼，布拉曼，警觉不懈；
我恭敬地礼拜，夜晚我安宁，
因此我认为他不会离开。
"信仰、欢喜、心的专注，
不从佛陀的教法中消失；
无论他走向何方，智慧深厚者，
我因此而不会失去"（《清净道论》 1148-1149）。
因此，他们不称呼其他的老师。正如佛陀所说：
"这是一个不容许的地方，比丘，拥有正见的人若称呼其他老师，此地并不存在"（《中部经》 3.128；《增支部经》 1.276）。
即使是善人，通常对老师的信仰也非常坚定。因此，因正行者的缘故，他们不应被舍弃，也不应被放弃，因而没有善人应被舍弃的理由。故说：
"那些亲证真实法的人，圣者清净的境界；
他们不会被舍弃，故被称为阿罗汉"。
"隐秘"也指行走，佛陀的多种未来的游历，称为轮回的行走，因业的消灭，因阿罗汉的正道，完全在菩提树下，因所有的因缘和业的轮回而被完全消灭。正如所说：
"因天神的转世，或因天女的飞行；
因恶鬼的存在，我或许会堕入人道；
他们的烦恼已被消除，已被完全消灭"（《增支部经》）。

4.36);

Evaṃ natthi etassa raho gamanaṃ gatīsu paccājātītipi arahaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Raho vā gamanaṃ yassa, saṃsāre natthi sabbaso;

Pahīnajātimaraṇo, arahaṃ sugato mato’’ti.

Pāsaṃsattā vā bhagavā arahaṃ. Akkharacintakā hi pasaṃsāyaṃ arahasaddaṃ vaṇṇenti. Pāsaṃsabhāvo ca bhagavato anaññasādhāraṇato yathābhuccaguṇādhigato sadevake loke suppatiṭṭhito. Tathā hesa anuttarena sīlena anuttarena samādhinā anuttarāya paññāya anuttarāya vimuttiyā asamo asamasamo appaṭimo appaṭibhāgo appaṭipuggaloti evaṃ tasmiṃ tasmiṃ guṇe vibhajitvā vuccamāne paṇḍitapurisehi devehi brahmehi bhagavatā vā pana pariyosāpetuṃ asakkuṇeyyarūpo. Iti pāsaṃsattāpi bhagavā arahaṃ. Tenedaṃ vuccati –

‘‘Guṇehi sadiso natthi, yasmā loke sadevake;

Tasmā pāsaṃsiyattāpi, arahaṃ dvipaduttamo’’ti.

Sabbasaṅgahavasena pana –

Ārakā mandabuddhīnaṃ, ārakā ca vijānataṃ;

Rahānaṃ suppahīnattā, vidūnamaraheyyato;

Bhavesu ca rahābhāvā, pāsaṃsā arahaṃ jinoti.

Ettāvatā ca ‘‘araha’’nti padassa sabbaso attho vibhatto hoti.

Idāni sammāsambuddhoti imassa atthaṃ vibhajitvā dassento āha ‘‘sammā sāmañcā’’tiādi. Tattha sammāti aviparītaṃ. Sāmanti sayameva, aparaneyyo hutvāti attho. Sambuddhoti hi ettha saṃ-saddo sayanti etassa atthassa bodhakoti daṭṭhabbo. Sabbadhammānanti anavasesānaṃ neyyadhammānaṃ. Kathaṃ panettha sabbadhammānanti ayaṃ viseso labbhatīti? Ekadesassa aggahaṇato. Padesaggahaṇe hi asati gahetabbassa nippadesatāva viññāyati yathā ‘‘dikkhito na dadātī’’ti. Evañca katvā atthavisesanapekkhā kattari eva buddhasaddasiddhi veditabbā kammavacanicchāya abhāvato. ‘‘Sammā sāmañca buddhattā sammāsambuddho’’ti ettakameva hi idha saddato labbhati, ‘‘sabbadhammāna’’nti idaṃ pana atthato labbhamānaṃ gahetvā vuttaṃ. Na hi bujjhanakiriyā avisayā yujjati.

Idāni tassā visayaṃ ‘‘sabbadhamme’’ti sāmaññato vuttaṃ vibhajitvā dassetuṃ ‘‘abhiññeyye dhamme’’tiādi vuttaṃ. Tattha abhiññeyyeti aniccādito lakkhaṇarasādito ca abhivisiṭṭhena ñāṇena jānitabbe catusaccadhamme. Abhiññeyyato buddhoti abhiññeyyabhāvato bujjhi, pubbabhāge vipassanāpaññādīhi adhigamakkhaṇe maggapaññāya aparabhāge sabbaññutaññāṇādīhi aññāsīti attho. Ito paresupi eseva nayo . Pariññeyye dhammeti aniccādivasena parijānitabbaṃ dukkhaṃ ariyasaccamāha. Pahātabbeti samudayapakkhiye. Sacchikātabbeti nibbānaṃ sandhāyāha. Bahuvacananiddeso panettha sopādisesādikaṃ pariyāyasiddhaṃ bhedamapekkhitvā kato, uddeso vā ayaṃ catusaccadhammānampi. Tathā hi vakkhati ‘‘cakkhu dukkhasacca’’ntiādi. Uddeso ca avinicchitatthaparicchedassa dhammassa vasena karīyati. Uddesena hi uddisiyamānānaṃ atthitāmattaṃ vuccati, na paricchedoti aparicchedena bahuvacanena vuttaṃ yathā ‘‘appaccayā dhammā, asaṅkhatā dhammā’’ti. Sacchikātabbeti vā phalavimuttīnampi gahaṇaṃ, na nibbānassevāti bahuvacananiddeso kato. Evañca bhāvetabbeti ettha jhānānampi gahaṇaṃ daṭṭhabbaṃ. Teneva cāhāti selabrāhmaṇassa attano buddhabhāvaṃ sādhento evamāha.


以下是巴利文的完整直译：
因此，完全没有任何隐秘的行走，阿罗汉。故说：
"隐秘的行走者，在轮回中完全没有；
生死已被消除，阿罗汉被称为善者"。
赞美者也称佛陀为阿罗汉。字母思考者确实在赞美中描述阿罗汉的特质。赞美的状态与佛陀的非同寻常的特质相同，正如他在有神的世界中稳固存在。如此，他以无上的戒、无上的定、无上的智、无上的解脱而被称为无与伦比、无可比拟、无可测量的个人，因此在这些特质中被称为智慧的人、天人、梵天等，佛陀也无法被超越。因此，赞美者也称佛陀为阿罗汉。故说：
"世间没有与之相同者；
因此，因赞美而被称为，阿罗汉是二足中最卓越者"。
从整体的聚合来看：
"对愚钝者的保护，智慧者的保护；
因隐秘的完全消除，智者能知晓阿罗汉；
在轮回中隐秘的存在，赞美者阿罗汉胜利"。
至此，"阿罗汉"一词的整体意义已经阐明。
现在，为了说明"正觉的完全觉悟者"的意义，故说"正是平等的"等。在这里，"正"是指不偏离。"平等"是指自己，即不被他人所支配的意思。这里的"觉悟"是指"觉醒"的意思，显现出其意义。所有法则是指没有遗漏的可引导法则。那么，何以称为所有法则呢？这是一种特别的理解。因部分的理解，若缺乏整体的理解，便会显得无所依赖，如同"看见者不施舍"。因此，基于这一点，关于意义的特殊性，佛陀的称谓应被理解为因果的消失。
"正是平等者，因佛陀的觉悟而被称为正觉的完全觉悟者"，在这里仅此而已，"所有法则"是指在意义上被理解的。因果的行为是不适合的。
现在，关于"所有法则"的领域，因而被称为"可知的法则"等。这里的"可知"是指通过无常等特征和性质的知晓，了解四圣谛的法则。因可知而称为佛，因可知的状态而觉悟，前半部分通过观智等获得，后半部分通过无所不知的智慧等获得。对此，其他的情况也是如此。关于"可知的法则"是指通过无常等的方式被理解的苦，称为圣谛。应被弃绝的是指对生起的缘起的理解。应被亲证的是指指向涅槃。多重的描述在这里是基于有余依等的分裂，亦可适用于四圣谛的法则。正如所说，"眼是苦的真谛"等。描述应根据不变的意义来进行。描述是基于存在的意义，称为存在的意义，而非特定的描述，如同"少依的法则，无形的法则"。应被亲证的是指果位的解脱，而非涅槃。因此，多重的描述应适用于禅定的理解。正因如此，佛陀以自身的觉悟来证明自己的佛性。


Kiṃ pana bhagavā sayameva attano sammāsambuddhabhāvaṃ sādhetīti? Sādheti mahākaruṇāya aññesaṃ avisayato. Tattha ‘‘ekomhi sammāsambuddho, sabbābhibhū sabbavidūhamasmī’’tiādīni (ma. ni. 2.341; mahāva. 11) suttapadāni, idameva ca ‘‘abhiññeyya’’ntiādi suttapadaṃ etassa atthassa sādhakaṃ. Tattha abhiññeyyanti iminā dukkhasaccamāha, bhāvetabbanti maggasaccaṃ. Ca-saddo panettha avuttasamuccayattho, tena sacchikātabbassa gahaṇaṃ veditabbaṃ. Atha vā abhiññeyyanti imināva pārisesañāyena pariññeyyadhamme sacchikātabbadhamme ca dasseti. Tasmā buddhosmīti yasmā cattāri saccāni mayā buddhāni, saccavinimuttañca kiñci ñeyyaṃ natthi, tasmā sabbampi ñeyyaṃ buddhosmi, abbhaññāsinti attho. Selasuttaṭṭhakathāyaṃ pana idaṃ vuttaṃ –

‘‘Abhiññeyyanti vijjā ca vimutti ca. Bhāvetabbaṃ maggasaccaṃ. Pahātabbaṃ samudayasaccaṃ. Hetuvacanena pana phalasiddhito tesaṃ phalāni nirodhasaccadukkhasaccānipi vuttāneva honti. Evaṃ sacchikātabbaṃ sacchikataṃ, pariññātabbaṃ pariññātanti idampettha saṅgahitamevāti catusaccabhāvanaṃ catusaccabhāvanāphalañca vimuttiṃ dassento ‘bujjhitabbaṃ bujjhitvā buddho jātosmī’ti yuttahetunā buddhabhāvaṃ sādhetī’’ti (ma. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
那么，佛陀如何亲自证得自己的正觉呢？他以大慈悲为他人而证得。对此，有所说的"我独自一人是正觉者，完全征服者，通达一切者"等经文（《中部经》 2.341；《大法经》 11），这正是"可知的"等经文，说明了这一意义的确立。在这里，"可知的"是指苦的真谛，"应修习的"是指道的真谛。而"和"字在此是指未曾说过的集合意义，因此应理解为应亲证的法则。或者说，"可知的"是指通过特殊的方式显现的可亲证法则。
因此，因为我证得了四种真谛，因而没有任何可知的东西，因此我也是一切可知的，这意味着我已证得了无所不知的智慧。关于岩石经的注释中有这样说：
"可知的是智慧与解脱。应修习的是道的真谛。应舍弃的是生起的真谛。通过因缘的说法，因果的结果也被说出，灭尽的真谛和苦的真谛也被说出。因此，应亲证的是真正的亲证，真正的理解是应被理解的。"在这里，四种真谛的修习和四种真谛的果位也显示了解脱的意义，因而有理由说"应觉悟，觉悟后我出生为佛"。

2.399).

Tattha vijjāti maggavijjā vuttā ukkaṭṭhaniddesena. Vimuttīti phalavimutti. Kāmañcettha maggavijjāpi bhāvetabbabhāvena gahitā, sabbepi pana sabhāvadhammā abhiññeyyāti vijjāya abhiññeyyabhāvo vutto. Imināva nayena sabbesampi abhiññeyyabhāvo vutto evāti daṭṭhabbaṃ. Phalena vinā hetubhāvasseva abhāvato hetuvacanena phalasiddhi vuttāti veditabbaṃ. Nirodhassa hi sampāpanena maggassa hetubhāvo, dukkhassa nibbattanena taṇhāya samudayabhāvoti.

Evaṃ saccavasena sāmaññato vuttamatthaṃ dvārārammaṇehi saddhiṃ dvārappavattadhammehi ceva khandhādīhi ca saccavaseneva vibhajitvā dassetuṃ ‘‘apicā’’tiādi āraddhaṃ. Mūlakāraṇabhāvenāti santesupi avijjādīsu aññesu kāraṇesu tesampi mūlabhūtakāraṇabhāvena. Taṇhā hi kammassa vicittabhāvahetuto sahāyabhāvūpagamanato ca dukkhavicittatāya padhānakāraṇaṃ. Samuṭṭhāpikāti uppādikā. Purimataṇhāti purimabhavasiddhā taṇhā. Ubhinnanti cakkhussa taṃsamudayassa ca. Appavattīti appavattinimittaṃ. Nirodhappajānanāti sacchikiriyābhisamayavasena nirodhassa paṭivijjhanā. Ekekapaduddhārenāti ‘‘cakkhuṃ cakkhusamudayo cakkhunirodho’’tiādinā ekekakoṭṭhāsaniddhāraṇena. Taṇhāyapi pariññeyyabhāvasabbhāvato upādānakkhandhogadhattā saṅkhāradukkhabhāvato ca dukkhasaccasaṅgahaṃ dassetuṃ ‘‘rūpataṇhādayo cha taṇhākāyā’’ti vuttaṃ, tasmā vattamānabhave taṇhā khandhapariyāpannattā saṅkhāradukkhabhāvato ca dukkhasaccaṃ. Yasmiṃ pana attabhāve sā uppajjati, tassa attabhāvassa mūlakāraṇabhāvena samuṭṭhāpikā purimabhavasiddhā taṇhā samudayasaccanti gahetabbā.


以下是巴利文的完整直译：
在这里，"智慧"是指道的智慧，因而通过明确的定义而被提到。"解脱"是指果位的解脱。虽然在这里道的智慧也被理解为应修习的，但是所有的本质法则都是可知的，因此智慧的可知性被提到。以同样的方式，所有的可知性也被说明，因此应当理解为没有果位的缘故，因而通过因的说法，果的成就也被说出。因为通过灭尽的实现，因道的因，因苦的生起，因渴望的存在。
因此，从真理的角度来看，通过门的对象以及门的运作法则与五蕴等的真理被划分并显示，故说"此外"等。作为根本因的存在，即使在无明等其他因中，它们也作为根本的因存在。因为渴望是因果的多样性及其伴随的，因此因苦的多样性而成为努力的因。因生起的因是指生起的因。前渴望是指前生所成就的渴望。两者是指眼睛的生起及其因。微小的生起是指微小的生起的缘故。对灭尽的了解是指通过亲证而实现的灭尽的认知。通过单一的词语，例如"眼、眼的生起、眼的灭尽"等，通过单一的部分的说明来理解。关于渴望的可知性，因其本质而存在，因此应显示出因果苦的真理，故说"色的渴望等六种渴望的存在"，因此，在现行的生中，渴望因其与五蕴的关系而成为因果苦的真理。若在某个存在中，渴望生起，则应理解为作为根本因的生起的前生所成就的渴望的生起的真理。


Kasiṇānīti kasiṇārammaṇikajjhānāni. Dvattiṃsākārāti dvattiṃsa koṭṭhāsā tadārammaṇajjhānāni ca. Nava bhavāti kāmabhavo rūpabhavo arūpabhavo saññībhavo asaññībhavo nevasaññīnāsaññībhavo ekavokārabhavo catuvokārabhavo pañcavokārabhavoti nava bhavā. Tattha bhavatīti bhavo, kāmarāgasaṅkhātena kāmena yutto bhavo, kāmasaṅkhāto vā bhavo kāmabhavo, ekādasa kāmāvacarabhūmiyo. Kāme pahāya rūparāgasaṅkhātena rūpena yutto bhavo, rūpasaṅkhāto vā bhavo rūpabhavo, soḷasa rūpāvacarabhūmiyo. Kāmañca rūpañca pahāya arūparāgasaṅkhātena arūpena yutto bhavo, arūpasaṅkhāto vā bhavo arūpabhavo, catasso āruppabhūmiyo. Saññāvataṃ bhavo saññībhavo, saññā vā ettha bhave atthīti saññībhavo, so kāmabhavo ca asaññībhavamutto rūpabhavo ca nevasaññīnāsaññībhavamutto arūpabhavo ca hoti. Na saññībhavo asaññībhavo, so rūpabhavekadeso. Oḷārikattābhāvato nevasaññā, sukhumattassa sabbhāvato nāsaññāti nevasaññānāsaññā, tāya yutto bhavo nevasaññānāsaññābhavo. Atha vā oḷārikāya saññāya abhāvā sukhumāya ca bhāvā nevasaññā nāsaññā asmiṃ bhaveti nevasaññānāsaññābhavo, so arūpabhavekadeso. Ekena rūpakkhandhena vokiṇṇo bhavo, ekena vā vokāro assa bhavassāti ekavokārabhavo, so asaññībhavo. Catūhi arūpakkhandhehi vokiṇṇo bhavo, catūhi vā vokāro assa bhavassāti catuvokārabhavo, so arūpabhavo eva. Pañcahi khandhehi vokiṇṇo bhavo, pañcahi vā vokāro assa bhavassāti pañcavokārabhavo, so kāmabhavo ca rūpabhavekadeso ca hoti. Vokāroti vā khandhānametamadhivacanaṃ, tasmā eko vokāro assa bhavassāti ekavokārabhavoti evamādināpettha attho veditabbo. Cattāri jhānānīti aggahitārammaṇavisesāni cattāri rūpāvacarajjhānāni. Vipākajjhānānaṃ vā etaṃ gahaṇaṃ. Ettha ca kusaladhammānaṃ upanissayabhūtā taṇhāsamuṭṭhāpikā purimataṇhāti veditabbā. Kiriyadhammānaṃ pana yattha te kiriyadhammā uppajjanti, tassa attabhāvassa kāraṇabhūtā taṇhā. Anulomatoti ettha ‘‘saṅkhārā dukkhasaccaṃ, avijjā samudayasacca’’nti iminā anukkamena yojetabbaṃ.

Anubuddhoti bujjhitabbadhammassa anurūpato buddho. Tenāti yasmā sāmaññato visesato ca ekekapaduddhārena sabbadhamme buddho, tasmā vuttaṃ. Kiṃ vuttanti āha ‘‘sammā sāmañca sabbadhammānaṃ buddhattā’’ti, sabbassapi ñeyyassa sabbākārato aviparītaṃ sayameva abhisambuddhattāti attho. Imināssa paropadesarahitassa sabbākārena sabbadhammāvabodhanasamatthassa ākaṅkhappaṭibaddhavuttino anāvaraṇañāṇasaṅkhātassa sabbaññutaññāṇassa adhigamo dassito.

Nanu ca sabbaññutaññāṇato aññaṃ anāvaraṇañāṇaṃ, aññathā ‘‘cha asādhāraṇañāṇāni buddhañāṇānī’’ti vacanaṃ virujjheyyāti? Na virujjhati visayappavattibhedavasena aññehi asādhāraṇabhāvadassanatthaṃ ekasseva ñāṇassa dvidhā vuttattā. Ekameva hi taṃ ñāṇaṃ anavasesasaṅkhatāsaṅkhatasammutidhammavisayatāya sabbaññutaññāṇaṃ, tattha ca āvaraṇābhāvato nissaṅgacāramupādāya anāvaraṇañāṇanti vuttaṃ. Yathāha paṭisambhidāyaṃ (paṭi. ma. 


以下是巴利文的完整直译：
"关于禅定对象：是禅定的对象。三十二种：是三十二个部分和相应的禅定对象。
九种存在：欲界存在、色界存在、无色界存在、有想存在、无想存在、非想非无想存在、单蕴存在、四蕴存在、五蕴存在。
在此，'存在'即存在，与欲的贪欲相联系的存在是欲界存在，十一个欲界层面。舍弃欲，与色的贪欲相联系的存在是色界存在，十六个色界层面。舍弃欲和色，与无色的贪欲相联系的存在是无色界存在，四个无色界层面。
有想者的存在是有想存在，即在此存在中有想。这是欲界存在，不是无想存在的色界存在，也不是非想非无想存在的无色界存在。非有想存在是无想存在，是色界存在的一部分。由于粗大不存在，由于细微存在，是非想，非无想，与之相联系的存在是非想非无想存在。
或者，由于粗大想的不存在，细微想的存在，是非想非无想存在，是无色界存在的一部分。由一个色蕴混合的存在，或存在有一个蕴，是单蕴存在，是无想存在。由四个无色蕴混合的存在，或存在有四个蕴，是四蕴存在，即是无色界存在。由五个蕴混合的存在，或存在有五个蕴，是五蕴存在，是欲界存在和色界存在的一部分。
'蕴'是蕴的称号，因此存在有一个蕴是单蕴存在。四种禅定：是未把握的对象特征的四种色界禅定。或是异熟禅定的获取。在此，是诸善法的依处，由渴爱产生的先前渴爱应被了知。对于作用法，在作用法生起的地方，是导致那个存在的渴爱。
顺应：应与'行是苦谛，无明是集谛'等顺序相连接。
觉悟：根据应被了知的法的适当性而觉悟。因为从一般和特殊的角度，通过逐个词的阐述，对一切法都是觉悟的，所以说。什么是说的呢？说'正确地、普遍地因为对一切法的觉悟'，意思是对一切可知的一切方面不颠倒地自我觉悟。
通过这个，显示了没有他人指导、能够以一切方式了知一切法、与期望相连、无障碍智慧所称的一切知智的获得。
然而，除了一切知智之外，还有无障碍智慧，否则'六种不共的佛陀智慧'的说法岂不会矛盾？不会矛盾，因为从对象运作和差异的角度，为了显示唯一智慧的不共性，智慧被说成两种。这智慧本身，由于遍及无余的有为无为世俗法，是一切知智，在此无障碍，因此被称为无障碍智慧。"

1.119) ‘‘sabbaṃ saṅkhatamasaṅkhataṃ anavasesaṃ jānātīti sabbaññutaññāṇaṃ, tattha āvaraṇaṃ natthīti anāvaraṇañāṇa’’ntiādi. Tasmā natthi nesaṃ atthato bhedo, ekantena cetaṃ evamicchitabbaṃ. Aññathā sabbaññutānāvaraṇañāṇānaṃ sādhāraṇatā asabbadhammārammaṇatā ca āpajjeyya. Na hi bhagavato ñāṇassa aṇumattampi āvaraṇaṃ atthi, anāvaraṇañāṇassa asabbadhammārammaṇabhāve yattha taṃ na pavattati, tatthāvaraṇasabbhāvato anāvaraṇabhāvoyeva na siyā. Atha vā pana hotu aññameva anāvaraṇañāṇaṃ sabbaññutaññāṇato, idha pana sabbattha appaṭihatavuttitāya anāvaraṇañāṇanti sabbaññutaññāṇameva adhippetaṃ, tassa cādhigamanena bhagavā sabbaññū sabbavidū sammāsambuddhoti ca vuccati na sakiṃyeva sabbadhammāvabodhanato. Tathā ca vuttaṃ paṭisambhidāyaṃ (paṭi. ma. 1.162) ‘‘vimokkhantikametaṃ buddhānaṃ bhagavantānaṃ bodhiyā mūle saha sabbaññutaññāṇassa paṭilābhā sacchikā paññatti yadidaṃ buddho’’ti. Sabbadhammāvabodhanasamatthañāṇasamadhigamena hi bhagavato santāne anavasesadhamme paṭivijjhituṃ samatthatā ahosīti.

Etthāha – kiṃ panidaṃ ñāṇaṃ pavattamānaṃ sakiṃyeva sabbasmiṃ visaye pavattati, udāhu kamenāti. Kiñcettha – yadi tāva sakiṃyeva sabbasmiṃ visaye pavattati, atītānāgatapaccuppannaajjhattabahiddhādibhedabhinnānaṃ saṅkhatadhammānaṃ asaṅkhatasammutidhammānañca ekajjhaṃ upaṭṭhāne dūrato cittapaṭaṃ pekkhantassa viya paṭivibhāgenāvabodho na siyā, tathā sati ‘‘sabbe dhammā anattā’’ti vipassantānaṃ anattākārena viya sabbadhammā anirūpitarūpena bhagavato ñāṇassa visayā hontīti āpajjati. Yepi ‘‘sabbañeyyadhammānaṃ ṭhitalakkhaṇavisayaṃ vikapparahitaṃ sabbakālaṃ buddhānaṃ ñāṇaṃ pavattati, tena te sabbavidūti vuccanti, evañca katvā ‘caraṃ samāhito nāgo, tiṭṭhantopi samāhito’ti idampi vacanaṃ suvuttaṃ hotī’’ti vadanti, tesampi vuttadosā nātivatti, ṭhitalakkhaṇārammaṇatāya ca atītānāgatasammutidhammānaṃ tadabhāvato ekadesavisayameva bhagavato ñāṇaṃ siyā, tasmā sakiṃyeva ñāṇaṃ pavattatīti na yujjati.

Atha kamena sabbasmiṃ visaye ñāṇaṃ pavattatīti. Evampi na yujjati. Na hi jātibhūmisabhāvādivasena disādesakālādivasena ca anekabhedabhinne ñeyye kamena gayhamāne tassa anavasesappaṭivedho sambhavati apariyantabhāvato ñeyyassa. Ye pana ‘‘atthassa avisaṃvādanato ñeyyassa ekadesaṃ paccakkhaṃ katvā sesepi evanti adhimuccitvā vavatthāpanena sabbaññū bhagavā, tañca ñāṇaṃ na anumānañāṇaṃ saṃsayābhāvato. Saṃsayānubaddhañhi loke anumānañāṇa’’nti vadanti, tesampi taṃ na yuttaṃ. Sabbassa hi appaccakkhabhāve atthāvisaṃvādanena ñeyyassa ekadesaṃ paccakkhaṃ katvā sesepi evanti adhimuccitvā vavatthāpanassa asambhavato. Yañhi taṃ sesaṃ, taṃ appaccakkhanti.

Atha tampi paccakkhaṃ tassa sesabhāvo eva na siyāti? Sabbametaṃ akāraṇaṃ. Kasmā? Avisayavicāraṇabhāvato. Vuttañhetaṃ bhagavatā – ‘‘buddhavisayo, bhikkhave, acinteyyo na cintetabbo, yo cinteyya, ummādassa vighātassa bhāgī assā’’ti (a. ni. 

"1.119) ‘一切有为与无为，皆无遗漏，知者即为一切知智，那里没有障碍，故称为无障碍智慧’等。故此，彼此在意义上没有差别，完全应当如此理解。否则，一切知智的无障碍智慧，可能会被认为是一般性和不善法的对象。因为佛陀的智慧上，连微小的障碍都不存在，在无障碍智慧的非不善法对象中，若没有障碍的存在，便不会有无障碍的状态。或者，可能存在另一种无障碍智慧，与一切知智不同，但在这里，因处于无阻碍的状态，无障碍智慧即是指一切知智。因此，通过获得这一智慧，佛陀被称为一切知者、全知者、正觉者，而不是仅仅因一切法的觉悟。正如在《分法》中所说（《分法》 1.162）‘这是佛陀们的解脱，正是通过获得一切知智的根本而实现的真实的智慧’。通过获得能够理解一切法的智慧，佛陀能够无遗漏地洞察一切法。
在这里——那么，这种智慧是如何运作的？是否在一切领域中运作，还是在欲望中？在这里——如果说这智慧确实在一切领域中运作，那么对于过去、未来和现在的内心与外在等不同的有为法，与无为法的相应智慧，若从远处观察，心的状态可能无法被分别理解；若如此，‘一切法无我’的见解，便会将一切法视为无我，正如佛陀的智慧的对象。那些说‘一切可知法的特征是固定的，佛陀的智慧在任何时候都在运作，因此被称为全知者’，这样说的也有其缺陷，因其在固定特征的对象上，过去和未来的无为法的缺失，佛陀的智慧可能仅在某些方面显现，因此不能说智慧在一切领域中运作。
那么，是否在一切领域中运作的智慧？这样也不成立。因为在种族、地域、性质等方面，因时间和空间的差异，众多不同的可知法中，智慧的无遗漏的洞察是不可能的。那些说‘因对意义的无误解，知者在某一方面直接观察，并且其他方面也如此’来确定一切知者的说法，这也不成立。因在一切的微小可知法中，若因对意义的无误解而直接观察，其他方面也如此，因而无法成立。若将其余部分视为微小的可知法，那也不成立。
那么，是否一切可知法的余部分并不存在？这一切都是无因的。为何如此？因对对象的思考。佛陀曾说：‘佛陀的智慧，修行者，无法思考，若思考，便是疯狂与失常的表现’（《阿含经》）。"

4.77). Idaṃ panettha sanniṭṭhānaṃ – yaṃ kiñci bhagavatā ñātuṃ icchitaṃ sakalaṃ ekadeso vā, tattha tattha appaṭihatavuttitāya paccakkhato ñāṇaṃ pavattati niccasamādhānañca vikkhepābhāvato. Ñātuṃ icchitassa ca sakalassa avisayabhāve tassa ākaṅkhappaṭibaddhavuttitā na siyā, ekantenevassā icchitabbā ‘‘sabbe dhammā buddhassa bhagavato āvajjanappaṭibaddhā ākaṅkhappaṭibaddhā manasikārappaṭibaddhā cittuppādappaṭibaddhā’’ti (mahāni. 69; paṭi. ma. 3.5) vacanato. Atītānāgatavisayampi bhagavato ñāṇaṃ anumānāgamatakkagahaṇavirahitattā paccakkhameva.

Nanu ca etasmimpi pakkhe yadā sakalaṃ ñātuṃ icchitaṃ, tadā sakiṃyeva sakalavisayatāya anirūpitarūpena bhagavato ñāṇaṃ pavatteyyāti vuttadosā nātivattiyevāti? Na, tassa visodhitattā. Visodhito hi so buddhavisayo acinteyyoti. Aññathā pacurajanañāṇasamānavuttitāya buddhānaṃ bhagavantānaṃ ñāṇassa acinteyyatā na siyā, tasmā sakaladhammārammaṇampi taṃ ekadhammārammaṇaṃ viya suvavatthāpiteyeva te dhamme katvā pavattatīti idamettha acinteyyaṃ, ‘‘yāvatakaṃ ñeyyaṃ, tāvatakaṃ ñāṇaṃ. Yāvatakaṃ ñāṇaṃ, tāvatakaṃ ñeyyaṃ. Ñeyyapariyantikaṃ ñāṇaṃ, ñāṇapariyantikaṃ ñeyya’’nti (paṭi. ma. 3.5) evamekajjhaṃ visuṃ sakiṃ kamena vā icchānurūpaṃ sammā sāmaṃ sabbadhammānaṃ buddhattā sammāsambuddho.

Vijjāhīti ettha vindiyaṃ vindatīti vijjā, yāthāvato upalabbhatīti attho. Attano vā paṭipakkhassa vijjhanaṭṭhena vijjā, tamokkhandhādikassa padālanaṭṭhenāti attho. Tato eva attano visayassa viditakaraṇaṭṭhenapi vijjā. Sampannattāti samannāgatattā paripuṇṇattā vā, avikalattāti attho. Tatrāti ambaṭṭhasutte. Manomayiddhiyāti ettha ‘‘idha bhikkhu imamhā kāyā aññaṃ kāyaṃ abhinimmināti rūpiṃ manomayaṃ sabbaṅgapaccaṅgaṃ ahīnindriya’’nti (dī. ni. 1.236) iminā nayena āgatā iddhi sarīrabbhantare aññasseva jhānamanena nibbattattā manomayassa sarīrassa nibbattivasena pavattā manomayiddhi nāma. Cha abhiññāti āsavakkhayañāṇena saddhiṃ iddhividhādikā pañcābhiññāyo. Tissannaṃ aṭṭhannañca vijjānaṃ tattha tattha sutte gahaṇaṃ veneyyajjhāsayavasenāti daṭṭhabbaṃ. Satta saddhammā nāma saddhā hirī ottappaṃ bāhusaccaṃ vīriyaṃ sati paññā ca. Ye sandhāya vuttaṃ ‘‘idha bhikkhu saddho hoti, hirimā, ottappī, bahussuto, āraddhavīriyo, upaṭṭhitassati, paññavā hotī’’ti (dī. ni. 

"4.77) 这里的总结是——无论佛陀想要了解什么，全部或部分，因其在各处的无阻碍性，智慧便会显现，因其恒常的安住而无分散。想要了解的全部在无对象的情况下，不会有期望相连的状态，完全应当如此理解。正如所说‘一切法都在佛陀的观察下，受到期望的约束，受到心念的约束，受到心的生起的约束’（《大念处经》69；《分法》3.5）。对于过去和未来的对象，佛陀的智慧因不依赖推测而直接显现。
然而，在这一方面，当想要了解全部时，是否就会显现出佛陀的智慧在全部对象上以不确定的方式运作？不，因为其清净性。因为其清净，故此佛陀的智慧是不可思议的。否则，因常人智慧的相似性，佛陀的智慧将无法被视为不可思议，因此，全部法的对象也会如同单一法的对象一样被清晰地界定。因此，‘所知的范围即是智慧的范围，智慧的范围即是所知的范围’（《分法》3.5），如是，在某一方面，智慧的运作或因愿望而生起的正当状态，皆为佛陀的智慧。
‘智慧’在此意指‘发现’、‘具备’的意思。智慧的存在是基于自身或对立面，如同消除无明等。由此，智慧也因对自身的了解而存在。‘具备’意指完全、圆满，或意指无缺。因此，这里是指《阿姆巴特哈经》。‘意生神通’在此指‘这里的修行者，通过此身显现出另一身，具备形态的意生神通，所有的部位皆无缺失’（《大尼柯经》1.236），通过这种方式而来的神通，因其心的修习而产生，故称为意生神通。
六种神通是指与灭尽烦恼的智慧相结合的五种神通。三种或八种智慧在此应被视为对所述的理解。七种正法即信、羞耻、惭愧、广博的智慧、精进、正念和智慧。正如所说‘这里的修行者具有信、羞耻、惭愧、广博的智慧、精进、正念和智慧’（《大尼柯经》）。"

3.330). Cattāri jhānānīti yāni kānici cattāri rūpāvacarajjhānāni.

Kasmā panettha sīlādayoyeva pannarasa ‘‘caraṇa’’nti vuttāti codanaṃ sandhāyāha ‘‘imeyeva hī’’tiādi. Tena tesaṃ sikkhattayasaṅgahato nibbānupagamane ekaṃsato sādhanabhāvamāha. Idāni tadatthasādhanāya āgamaṃ dassento ‘‘yathāhā’’tiādimāha. Bhagavātiādi vuttassevatthassa nigamanavasena vuttaṃ. Nanu cāyaṃ vijjācaraṇasampadā sāvakesupi labbhatīti? Kiñcāpi labbhati, na pana tathā, yathā bhagavatoti dassetuṃ ‘‘tattha vijjāsampadā’’tiādi vuttaṃ. Āsavakkhayavijjāya sabbaññubhāvasiddhito āha ‘‘vijjāsampadā bhagavato sabbaññutaṃ pūretvā ṭhitā’’ti. Catūsu jhānesu antogadhabhāvena caraṇadhammapariyāpannattā karuṇābrahmavihārassa yathārahaṃ tassa ca mahākaruṇāsamāpattivasena asādhāraṇasabhāvassa bhagavati upalabbhanato āha ‘‘caraṇasampadā mahākāruṇikataṃ pūretvā ṭhitā’’ti. Yathā sattānaṃ anatthaṃ parivajjetvā atthe niyojanaṃ paññāya vinā na hoti, evaṃ nesaṃ atthānatthajānanaṃ satthu karuṇāya vinā na hotīti ubhayampi ubhayattha sakiccakameva siyā. Yattha pana yassā padhānabhāvo, taṃ dassetuṃ ‘‘so sabbaññutāyā’’tiādi vuttaṃ. Yathā taṃ vijjācaraṇasampannoti ettha tanti nipātamattaṃ, yathā aññopi vijjācaraṇasampanno niyojeti, tathā ayanti attho. Tena vijjācaraṇasampannassevāyaṃ āveṇikā paṭipattīti dasseti. Sā panāyaṃ satthu vijjācaraṇasampadā sāsanassa niyyānikatāya sāvakānaṃ sammāpaṭipattiyā ekantakāraṇanti dassetuṃ ‘‘tenassā’’tiādi vuttaṃ. Tattha attantapādayoti ādi-saddena parantapaubhayantapā gahitā. Sesaṃ suviññeyyameva.

Ettha ca vijjāsampadāya satthu paññāmahattaṃ pakāsitaṃ hoti, caraṇasampadāya karuṇāmahattaṃ. Tesu paññāya bhagavato dhammarajjappatti, karuṇāya dhammasaṃvibhāgo. Paññāya saṃsāradukkhanibbidā, karuṇāya saṃsāradukkhasahanaṃ. Paññāya paradukkhaparijānanaṃ, karuṇāya paradukkhapatikārārambho. Paññāya parinibbānābhimukhabhāvo, karuṇāya tadadhigamo. Paññāya sayaṃ taraṇaṃ, karuṇāya paresaṃ tāraṇaṃ. Paññāya buddhabhāvasiddhi, karuṇāya buddhakiccasiddhi. Karuṇāya vā bodhisattabhūmiyaṃ saṃsārābhimukhabhāvo, paññāya tattha anabhirati, tathā karuṇāya paresaṃ abhiṃsāpanaṃ, paññāya sayaṃ parehi abhāyanaṃ. Karuṇāya paraṃ rakkhanto attānaṃ rakkhati, paññāya attānaṃ rakkhanto paraṃ rakkhati. Tathā karuṇāya aparantapo, paññāya anattantapo, tena attahitāya paṭipannādīsu catūsu puggalesu catutthapuggalabhāvo siddho hoti. Tathā karuṇāya lokanāthatā, paññāya attanāthatā. Karuṇāya cassa ninnatābhāvo, paññāya unnamābhāvo. Tathā karuṇāya sabbasattesu janitānuggaho, paññānugatattā na ca na sabbattha virattacitto, paññāya sabbadhammesu virattacitto, karuṇānugatattā na ca na sabbasattānuggahāya pavatto. Yathā hi karuṇā bhagavato sinehasokavirahitā, evaṃ paññā ahaṃkāramamaṃkāravinimuttāti aññamaññavisodhitā paramavisuddhā guṇavisesā vijjācaraṇasampadāhi pakāsitāti daṭṭhabbaṃ.


"3.330) 四种禅定是指某些四种色界的禅定。
那么，为什么在这里，仅提到道德等的十五种称为‘修行’？因此，提到‘这正是’等。由此可知，因其修习的集合，通往涅槃的唯一途径是修行。现在，为了说明该目的的修行，提到‘如是’等。关于佛陀的说法，作为结论所述。难道这一智慧与修行的成就，也能在声闻者中获得吗？虽然可以获得，但并非如同佛陀那样，因此提到‘在那里智慧的成就’等。因灭尽烦恼的智慧而成就一切知智，故说‘智慧的成就充满了佛陀的一切知智’。在四种禅定中，因其内在的特性，涵盖了修行法的范围，因其慈悲的至高境界，故提到‘修行的成就充满了大慈悲’。
如同智慧是为了避免众生的苦难，指引他们走向利益，若没有智慧，便无法做到。故此，二者皆需具备。若在某处，某人有努力的状态，便提到‘他是全知者’等。智慧的修行者在此，意指智慧的修行者，正如其他智慧的修行者一样，亦能指引他人，因此说‘因此智慧的修行者是有成就的修行者’。这智慧的修行者，是为了表明佛陀的智慧的修行成就，声闻者的正当修行是唯一的原因，故提到‘因此’等。
在此，智慧的成就指向佛陀的智慧的伟大，修行的成就指向慈悲的伟大。在这些中，智慧的成就指向佛陀的法治，慈悲的成就指向法的分配。智慧指向对轮回苦的厌离，慈悲指向对轮回苦的忍耐。智慧指向对他人苦的理解，慈悲指向对他人苦的救助。智慧指向对涅槃的向往，慈悲指向对涅槃的获得。智慧指向自身的解脱，慈悲指向他人的解脱。智慧指向佛的成就，慈悲指向佛的事业。慈悲在菩萨道上指向对轮回的向往，智慧在此无厌倦，慈悲则是对他人的加持，智慧则是自身对他人的引导。慈悲指向保护他人，自身亦得保护，智慧则是保护自身的同时保护他人。故此，慈悲指向他人的利益，智慧指向自身的利益。慈悲在此是对众生的关怀，智慧则是对自我的关怀。慈悲在此是对他人的关注，智慧则是对自身的关注。故此，慈悲对一切众生的关怀，智慧则是对一切法的关注，因而不执着于一切法，而慈悲则是对一切众生的关怀，因而不执着于一切众生。
如同佛陀的慈悲无有悲苦，智慧则是解脱于我执、我见，因而彼此清净，故应知，智慧与修行的成就显现于此。"


Idāni sugatoti imassa atthaṃ dassento āha ‘‘sobhanagamanattā’’tiādi. ‘‘Gate ṭhite’’tiādīsu gamanampi gatanti vuccatīti āha ‘‘gamanampi hi gatanti vuccatī’’ti. Sobhananti subhaṃ, subhabhāvo visuddhatāya, visuddhatā dosavigamenāti āha ‘‘parisuddhamanavajja’’nti. Gamanañca nāma bahuvidhanti idhādhippetaṃ gamanaṃ dassento ‘‘ariyamaggo’’ti āha. So hi nibbānassa gati adhigamoti ca katvā gataṃ gamananti ca vuccati. Idāni tasseva gamane kāraṇaṃ dassetuṃ ‘‘tena hesā’’tiādi vuttaṃ. Khemaṃ disanti nibbānaṃ. Asajjamānoti paripanthābhāvena sugatigamanepi asajjanto saṅgaṃ akaronto, pageva itarattha. Atha vā ekāsane nisīditvā khippābhiññāvaseneva catunnampi maggānaṃ paṭiladdhabhāvato asajjamāno abajjhanto gato. Yaṃ gamanaṃ gacchanto sabbagamanatthaṃ āvahati, sabbañca anuttaraṃ sampattiṃ āvahati, tadeva sobhanaṃ nāma, tena ca bhagavā gatoti āha ‘‘iti sobhanagamanattā sugato’’ti sobhanattho susaddoti katvā.

Asundarānaṃ dukkhānaṃ saṅkhārappavattīnaṃ abhāvato accantasukhattā ekantato sundaraṃ nāma asaṅkhatā dhātūti āha ‘‘sundarañcesa ṭhānaṃ gato amataṃ nibbāna’’nti. Tenāha bhagavā ‘‘nibbānaṃ paramaṃ sukha’’nti (ma. ni. 

"现在，佛陀为此目的而说‘因其美好的行走’等。‘走与停’等的说法中，行走也被称为去，故说‘行走确实被称为去’。美好的意思是美、优雅的状态，因其纯净而无污点，故说‘完全纯净且无缺陷’。行走本身是多种多样的，故为此说明行走的意义，提到‘高贵的道路’。因为它被称为通往涅槃的去处，且被称为去的行走。现在，为了说明其行走的原因，提到‘因此’等。‘安全’是指涅槃。因无障碍而不受阻碍，故在通往美好的行走中也不受障碍，未与他人相连，或者说，坐在单一的坐姿上，因迅速的智慧而获得四种道路的成就，故而没有障碍，故被称为去。那种行走所通向的，是所有行走的目的，且引导所有的无上成就，这便是美好的，故佛陀说‘因此因美好的行走而被称为善者’。
因不美好的苦难的因缘而产生的痛苦，故因其完全的幸福而被称为绝对的美，因无为法的存在，故说‘美好的地方是无死的涅槃’。因此佛陀说‘涅槃是至上的幸福’（《大念处经》）。"

2.215; dha. pa. 203-204). Sammāti suṭṭhu. Suṭṭhu gamanañca nāma paṭipakkhena anabhibhūtassa gamananti āha ‘‘pahīne kilese puna apaccāgacchanto’’ti, pahīnānaṃ puna asamudācāravasena apaccāgacchanto. Vuttamevatthaṃ āgamaṃ dassetvā vibhāvento āha ‘‘vuttañceta’’ntiādi. Etanti tena tena maggena pahīnakilesānaṃ puna apaccāgamanaṃ, idañca sikhāppattaṃ sammāgamanaṃ, yāya āgamanīyapaṭipadāya siddhaṃ, sāpi sammāgamanamevāti evampi bhagavā sugatoti dassetuṃ ‘‘sammā vā āgato’’tiādi vuttaṃ. Sammāpaṭipattiyāti sammāsambodhiyā sampāpane aviparītapaṭipattiyā. Sabbalokassa hitasukhameva karontāti etena mahābodhiyā paṭipadā avibhāgena sabbasattānaṃ sabbadā hitasukhāvahabhāveneva pavattatīti dasseti. Sassataṃ ucchedanti ime ante anupagacchanto gatoti etena paṭiccasamuppādagatiṃ dasseti. Kāmasukhaṃ attakilamathanti ime anupagacchanto gatoti etena ariyamaggagatiṃ dasseti.

Tatrāti yuttaṭṭhāne yuttasseva bhāsane. Nipphādetabbe sādhetabbe cetaṃ bhummaṃ. Abhūtanti abhūtatthaṃ. Atthamukhena hi vācāya abhūtatā bhūtatā vā. Atacchanti tasseva vevacanaṃ. Anatthasaṃhitanti diṭṭhadhammikena samparāyikena vā anatthena saṃhitaṃ anatthasaṃhitaṃ, anatthāvahaṃ. Na atthoti anattho, atthassa paṭipakkho abhāvo ca, tena saṃhitaṃ, pisuṇavācaṃ samphappalāpañcāti attho. Evamettha catubbidhassapi vacīduccaritassa saṅgaho daṭṭhabbo. Ettha ca paṭhamā vācā sīlavantaṃ ‘‘dussīlo’’ti, acaṇḍālādiṃ ‘‘caṇḍālo’’tiādinā bhāsamānassa daṭṭhabbā. Dutiyā dussīlaṃ ‘‘dussīlo’’ti, caṇḍālādimeva ‘‘caṇḍālo’’tiādinā avinayena bhāsamānassa. Tatiyā nerayikādikassa nerayikādibhāvavibhāvanīkathā yathā ‘‘āpāyiko devadatto nerayiko’’tiādikā. Catutthī ‘‘vedavihitena yaññavidhinā pāṇātipātādikataṃ sugatiṃ āvahatī’’ti lokassa byāmohanakathā. Pañcamī bhūtena pesuññupasaṃhārā kathā. Chaṭṭhā yuttapattaṭṭhāne pavattitā dānasīlādikathā veditabbā. Evaṃ sammā gadattāti yathāvuttaṃ abhūtādiṃ vajjetvā bhūtaṃ tacchaṃ atthasaṃhitaṃ piyaṃ manāpaṃ tato eva sammā suṭṭhu gadanato sugato. Āpāthagamanamattena kassaci appiyampi hi bhagavato vacanaṃ piyaṃ manāpameva atthasiddhiyā lokassa hitasukhāvahattā. Ettha pana da-kārassa ta-kāraṃ katvā ‘‘sugato’’ti vuttanti daṭṭhabbaṃ.


"2.215; dha. pa. 203-204) 正确地说，确实。行走的意思是指未被对立面所征服的行走，故说‘放下烦恼后不再回头’。放下烦恼后不再回头，是指不再回到不善的行为。佛陀在阐述时提到‘如所说的’等。这里指的是通过不同的道路放下烦恼后不再回头，这也是获得正行的修行，通过这种修行而成就的，亦是正行，故佛陀说‘确实是正确地到达’等。正当的修行是指通向正觉的修行，未偏离的修行。通过这一伟大的正道，始终为所有众生带来幸福与安乐，故显示出这一修行是无差别地为所有众生带来利益与快乐。
永恒与毁灭是这两者的对立，故通过此可见因缘生起的道。欲乐与自我折磨是这两者的对立，故通过此可见高贵的道路。
在此，适当的地方适当的说法。应当得到的与应当实现的，这是显而易见的。不存在的意思是指在某处的不存在。因言语而存在的状态，或存在的状态。若无此，则为其相对的说法。无利益的结合，或是指见到的与未来的结合，无利益的结合，或是指无利益的。无利益则是无利益的，利益的相对缺失，因此结合，恶口的相对说法。由此可见，四种恶口的集合应当被理解。
在此，首先的说法是指对有德者的‘恶德者’，其次是对无德者的‘无德者’等。第二是恶德者的‘恶德者’，对无德者的‘无德者’等，因无德而说。第三是指对恶道等的解释，如‘堕落的德达’等。第四是‘依照经典的祭祀法，杀生等的行为带来善道’的世俗迷惑的说法。第五是指以存在为基础的恶口的说法。第六是指在适当的地方产生的施舍、德行等的说法。如此，正确地说，正如所述，存在的状态与无存在的状态，亲近与悦耳，因此，正确地、确实地说，善者。即便是通过简单的行走，佛陀的言语也亲切可爱，因其达成了世人的利益与幸福。在此，需注意‘善者’一词中，去掉‘da’音，故说为‘善者’。"


Aparo nayo – sobhanaṃ gataṃ gamanaṃ etassāti sugato. Bhagavato hi veneyyajanupasaṅkamanaṃ ekantena tesaṃ hitasukhanipphādanato sobhanaṃ bhaddakaṃ. Tathā lakkhaṇānubyañjanappaṭimaṇḍitarūpakāyatāya dutavilambitakhalitānukaḍḍhananippīḷanukkuṭikakuṭilākulatādidosavirahitaṃ vilāsitarājahaṃsavasabhavāraṇamigarājagamanaṃ kāyagamanaṃ ñāṇagamanañca vipulanimmalakaruṇāsativīriyādiguṇavisesahitamabhinīhārato yāva mahābodhi anavajjatāya sattānaṃ hitasukhāvahatāya ca sobhanameva. Atha vā sayambhūñāṇena sakalampi lokaṃ pariññābhisamayavasena parijānanto sammā gato avagatoti sugato. Tathā lokasamudayaṃ pahānābhisamayavasena pajahanto anuppattidhammataṃ āpādento sammā gato atītoti sugato. Lokanirodhaṃ nibbānaṃ sacchikiriyābhisamayavasena sammā gato adhigatoti sugato. Lokanirodhagāminiṃ paṭipadaṃ bhāvanābhisamayavasena sammā gato paṭipannoti sugato. Tathā yaṃ imassa sadevakassa lokassa diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ ñātaṃ anuvicaritaṃ manasā, sabbaṃ taṃ hatthatale āmalakaṃ viya sammā paccakkhato gato abbhaññāsīti sugato.

Idāni lokavidūti imassa atthaṃ pakāsento āha ‘‘sabbathā viditalokattā’’tiādi. Tattha sabbathāti sabbappakārena, yo yo loko yena yena pakārena veditabbo, tena tena pakārenāti attho. Te pana pakāre dassetuṃ ‘‘sabhāvato’’tiādi vuttaṃ. Tattha sabhāvatoti dukkhasabhāvato. Sabbo hi loko dukkhasabhāvo. Yathāha ‘‘saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā’’ti. Samudayatoti yato samudeti, tato taṇhādito. Nirodhatoti yattha so nirujjhati, tato visaṅkhārato. Nirodhūpāyatoti yena vidhinā so nirodho pattabbo, tato ariyamaggato ito aññassa pakārassa abhāvā. Iti ‘‘sabbathā lokaṃ avedī’’ti vatvā tadatthasādhakaṃ suttaṃ dassento ‘‘yattha kho, āvuso’’tiādimāha. Idañca suttaṃ ‘‘yattha kho, bhante, na jāyati…pe… na upapajjati, sakkā nu kho so, bhante, gamanena lokassa anto ñātuṃ vā daṭṭhuṃ vā pāpuṇituṃ vā’’ti (saṃ. ni. 1.107; a. ni. 

"另一个观点是，行走的美好状态是指善者。因为佛陀的弟子们趋向于他，完全是为了他们的利益与幸福，故而是美好且吉祥的。如此，因其特征的描述，因其身体的特征而具备的，因而不受二种拖延、障碍、压迫、曲折、丑恶、缺陷的影响，是如同华丽的王鹤、优雅的狮子、勇猛的老虎的行走，身体的行走、智慧的行走，具备广大的、清净的、慈悲的、精进的等特质，直至大觉悟，因其无可指摘而为众生带来利益与幸福，故而是美好的。或者说，因自知之明而了悟整个世界，故而被称为善者。如此，因对世间的生起的了解而放下，故而被称为善者。因对世间的灭尽的涅槃的真实体验而获得，故而被称为善者。因对通往灭尽的道路的修行而获得，故而被称为善者。如此，对于这一世间所见、所闻、所思、所求、所知、所行的一切，皆如掌中之物，故而被称为善者。
现在，佛陀为此阐明了‘因全知而知世间’等。这里的‘一切’是指所有的方式，任何一个世界，任何一个方式的被知，皆是指这些方式。为了显示这些方式，故提到‘因其本性’等。这里的本性是指痛苦的本性。因为整个世界皆是痛苦的本性。正如所说‘简而言之，五蕴的执取是痛苦的’。生起是指从何处生起，故从渴望等生起。灭尽是指在何处灭尽，故从无造作中灭尽。灭尽的途径是指通过何种方法可以达到灭尽，故从高贵的道路中，其他的方式皆无。如此，佛陀说‘因而完全了解世界’。为了说明这一目的的经典，佛陀说‘在何处，朋友’等。这经典中提到‘在何处，尊者，不生……等……不再再生，难道可以通过行走了解、见到或到达这个世界吗’等（《相应部·长部》1.107；《增支部》）。"

4.45) okāsalokassa gatiṃ sandhāya rohitadevaputtena puṭṭho bhagavā abhāsi. Tattha na jāyatītiādinā ujukaṃ jātiādīni paṭikkhipitvā na cavati na upapajjatīti padadvayena aparāparaṃ cavanupapatanāni paṭikkhipati. Keci pana ‘‘na jāyatītiādi gabbhaseyyakādivasena vuttaṃ, itaraṃ opapātikavasenā’’ti vadanti. Tanti jātiādirahitaṃ. Gamanenāti padasā gamanena. Lokassantanti saṅkhāralokassa antabhūtaṃ nibbānaṃ. Ñāteyyanti jānitabbaṃ. Daṭṭheyyanti daṭṭhabbaṃ. Patteyyanti pattabbaṃ. ‘‘Ñātāyaṃ diṭṭhāyaṃ pattāya’’nti vā pāṭho, tattha gamanena lokassantaṃ ñātā ayaṃ diṭṭhā ayaṃ pattā ayanti na vadāmīti attho. Ayanti nibbānatthiko.

Kāmaṃ padasā gamanena gantvā lokassantaṃ ñātuṃ daṭṭhuṃ pattuṃ vā na sakkā, api ca parimitaparicchinnaṭṭhāne taṃ paññāpetvā dassemīti dassento ‘‘api cā’’tiādimāha. Tattha byāmamatte kaḷevareti byāmappamāṇe attabhāve. Iminā rūpakkhandhaṃ dasseti. Sasaññimhīti saññāya sahite. Iminā saññāsīsena vedanādayo tayo khandhe dasseti saññāsahitattā eva. Samanaketi saviññāṇaketi attho. Iminā viññāṇakkhandhaṃ dasseti, aviññāṇake pana utusamuṭṭhānarūpasamudāyamatte paññāpetuṃ na sakkāti adhippāyo. Lokanti khandhādilokaṃ. Lokanirodhanti tassa lokassa nirujjhanaṃ nibbānameva vā. Nibbānampi hi khandhe paṭicca paññāpanato sarīrasmiṃyeva paññāpeti. Adesampi hi taṃ yesaṃ nirodho, tesaṃ vasena desatopi upacāravasena niddisīyati yathā ‘‘cakkhuṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā pahīyamānā pahīyati, ettha nirujjhamānā nirujjhatī’’ti (dī. ni. 2.401; ma. ni. 1.134; vibha. 204).

Gamanenāti pākatikagamanena. Lokassantoti saṅkhāralokassa anto antakiriyāya hetubhūtaṃ nibbānaṃ. Kudācananti kadācipi. Appatvāti aggamaggena anadhigantvā. Pamocananti pamutti nissaraṇaṃ. Tasmāti yasmā lokantaṃ appatvā vaṭṭadukkhato mutti natthi, tasmā. Haveti nipātamattaṃ. Lokavidūti sabhāvādito sabbaṃ lokaṃ vijānanto. Sumedhoti sundarapañño. Lokantagūti pariññābhisamayena lokaṃ viditvā pahānābhisamayena lokantagū. Maggabrahmacariyassa pariniṭṭhitattā vusitabrahmacariyo. Sabbesaṃ kilesānaṃ samitattā catusaccadhammānaṃ vā abhisamitattā samitāvī. Nāsīsatīti na pattheti, yathā imaṃ lokaṃ, evaṃ parañca lokaṃ nāsīsati appaṭisandhikattā.

Evaṃ yadipi lokavidutā anavasesato dassitā sabhāvādito dassitattā, loko pana ekadeseneva vuttoti taṃ anavasesato dassetuṃ ‘‘api ca tayo lokā’’tiādi vuttaṃ. Tattha indriyabaddhānaṃ khandhānaṃ samūho santāno ca sattaloko. Rūpādīsu sattavisattatāya satto, lokīyati ettha kusalākusalaṃ tabbipāko cāti loko. Anindriyabaddhānaṃ rūpādīnaṃ samūho santāno ca okāsaloko lokīyanti ettha jaṅgamā thāvarā ca tesañca okāsabhūtoti katvā. Tadādhāratāya hesa ‘‘bhājanaloko’’tipi vuccati. Ubhayepi khandhā saṅkhāraloko paccayehi saṅkharīyanti lujjanti palujjanti cāti. Āhāraṭṭhitikāti paccayaṭṭhitikā, paccayāyattavuttikāti attho. Paccayattho hettha āhārasaddo ‘‘ayamāhāro anuppannassa vā kāmacchandassa uppādāyā’’tiādīsu (saṃ. ni. 

"4.45) 为了说明世间的行走，罗希塔天子被问及，佛陀说。这里‘不生’等，排除了直白的生等，表示不消失、不再生的两种状态。有人说‘不生’等是指通过怀胎等方式的说法，而其他则是指再生。这里是指无生等。行走是指以行走的方式。世间的尽头是指因缘生起的涅槃。应知是指应当被知的。应见是指应当被见的。应获得是指应当被获得的。‘这位亲属是通过见、通过获得’的说法，意即通过行走的世间，亲属是通过见、通过获得而非我所说的。这里的‘我’是指涅槃的意思。
通过欲望的行走，无法了解世间，无法见到或获得，且即使在有限的地方，说明这一点，故说‘甚至’等。这里是指在身体的界限内。通过此说明色蕴。‘有感知’是指与感知相伴。通过此说明感受等三种蕴，因有感知的缘故。‘同样’是指与有意识相同。通过此说明意识蕴，而对于无意识的状态，无法说明其相应的物质的生起。世间是指蕴等的世间。世间的灭尽是指此世间的灭尽即涅槃。因为涅槃也依赖于蕴的显现，因此在身体中显现。对此，若有灭尽的状态，则依此进行阐述，如‘眼睛在世间可爱的形象中，若此欲望被放下，则此欲望灭尽’（《长部·尼》2.401；《中部·尼》1.134；《分别论》204）。
行走是指常规的行走。世间的尽头是指因缘生起的涅槃。‘偶尔’是指在某个时候。‘未达’是指未通过最高的道路而未达到。解脱是指解脱与释放。因此，因未达到世间的解脱，故无从逃离轮回的痛苦，因此。‘存在’是指一种状态。‘世间的智者’是指从本性上理解整个世间。‘善思者’是指聪慧的人。‘通达世间’是指通过彻底的了解世间而放下，故被称为‘通达世间’。因修行的完成而被称为‘已修行的修行者’。因所有烦恼的减少，或因对四圣谛的深刻理解而被称为‘已减少’。‘不灭’是指不渴望，如同此世间，亦如同彼世间不灭，因其无再生的缘故。
即便世间的智者被完全阐明，从本性上被阐明，世间却只部分被提及，故为了说明这一点，佛陀说‘甚至有三种世间’等。这里是指被感官束缚的蕴的集合，众生的世间。因色等的存在而有众生，世间即是指此处的善与恶的果报。因不被感官束缚的色等的集合，众生的世间是指此处的活动与静止，并且因其存在而被称为‘空间的世间’。因此，因其包含的特性，故被称为‘分配的世间’。两者都是蕴的世间，因条件而生，因条件而废，因条件而消失。‘依赖于食物’是指依赖于条件的存在，因条件而存在的意思。‘条件’一词在这里的含义是‘此食物是因欲望的生起’等（《相应部·尼》）。"

5.232) viya. Evañhi ‘‘sabbe sattā’’ti iminā asaññasattāpi pariggahitā honti. Sā panāyaṃ āhāraṭṭhitikatā nippariyāyato saṅkhāradhammo, na sattadhammoti āha ‘‘āhāraṭṭhitikāti āgataṭṭhāne saṅkhāraloko veditabbo’’ti.

Yadi evaṃ ‘‘sabbe sattā’’ti idaṃ kathanti? Puggalādhiṭṭhānadesanāti nāyaṃ doso. Kasmā pana bhagavā katthaci puggalādhiṭṭhānaṃ katvā dhammaṃ deseti, katthaci dhammādhiṭṭhānaṃ katvā dhammaṃ desetīti? Desanāvilāsato veneyyajjhāsayato ca. Desanāvilāsappattā hi buddhā bhagavanto, te yathāruci katthaci puggalādhiṭṭhānaṃ katvā katthaci dhammādhiṭṭhānaṃ katvā dhammaṃ desenti. Ye vā pana veneyyā sāsanakkamaṃ anotiṇṇā, tesaṃ puggalādhiṭṭhānaṃ desanaṃ desenti. Ye ca otiṇṇā, tesaṃ dhammādhiṭṭhānaṃ. Sammutisaccavisayā puggalādhiṭṭhānā desanā, itarā paramatthasaccavisayā. Purimā karuṇānukūlā, itarā paññānukūlā. Saddhānusārīgottānaṃ vā purimā. Te hi puggalappamāṇikā, pacchimā dhammānusārīgottānaṃ. Saddhācaritatāya vā lokādhipatīnaṃ vasena puggalādhiṭṭhānā, paññācaritatāya dhammādhipatīnaṃ vasena dhammādhiṭṭhānā. Purimā ca neyyatthā, pacchimā nītatthā. Iti bhagavā taṃ taṃ visesaṃ apekkhitvā tattha tattha duvidhaṃ desanaṃ desetīti veditabbaṃ.

Diṭṭhigatikānaṃ sassatādivasena ‘‘attā loko’’ti parikappanā yebhuyyena sattavisayā, na saṅkhāravisayāti āha ‘‘sassato lokoti vā asassato lokoti vāti āgataṭṭhāne sattaloko veditabbo’’ti. Yāvatā candimasūriyā pariharantīti yattake ṭhāne candimasūriyā parivattanti paribbhamanti. Disā bhanti virocamānāti tesaṃ paribbhamaneneva tā tā disā pabhassarā hutvā virocanti. Atha vā disāti upayogabahuvacanaṃ, tasmā sayaṃ virocamānā candimasūriyā yattakā disā bhanti sobhenti obhāsayantīti attho. Tāva sahassadhā lokoti tattakena pamāṇena sahassappakāro okāsaloko, sahassalokadhātuyoti attho. ‘‘Tāvasahassavā’’ti vā pāṭho, tāva tattakaṃ sahassaṃ assa atthīti tāvasahassavā. Etthāti sahassalokadhātusaṅkhāte loke.

Tampīti tividhampi lokaṃ. Sabbathā avedīti sabbappakārato paṭivijjhi. Kathaṃ paṭivijjhīti āha ‘‘tathā hī’’tiādi. Tathā hissāti imassa ‘‘sabbathā vidito’’ti etena sambandho. Assāti anena bhagavatā. Eko loko sabbe sattā āhāraṭṭhitikāti yāya puggalādhiṭṭhānāya kathāya sabbesaṃ saṅkhārānaṃ paccayāyattavuttitā vuttā, tāya sabbo saṅkhāraloko ekavidho pakārantarassa abhāvato. Dve lokātiādīsupi imināva nayena attho veditabbo. Nāmaggahaṇena cettha nibbānassa aggahaṇaṃ tassa alokasabhāvattā. Nanu ca ‘‘āhāraṭṭhitikā’’ti ettha paccayāyattavuttitāya maggaphaladhammānampi lokatā āpajjatīti? Nāpajjati pariññeyyānaṃ dukkhasaccadhammānaṃ idha lokoti adhippetattā. Atha vā na lujjati na palujjatīti yo gahito tathā na hoti, so lokoti taṃgahaṇarahitānaṃ lokuttarānaṃ natthi lokatā.


以下是巴利文的完整直译：
5.232) 这样说，通过"所有有情"这句话，甚至无想有情也被包括在内。而这种以食物维持存在的状态，从无条件的角度来看，是行法，不是有情法，所以说"食物维持存在"的地方应当了知行世间。
如果这样说"所有有情"，这是什么意思？这不是个过失，是针对个人的阐述。为什么世尊有时以个人为立足点阐述法义，有时以法为立足点阐述法义呢？这是由于说法的妙用和被教化者的意愿。因为已达到说法妙用的佛世尊，他们随心所欲，有时以个人为立足点，有时以法为立足点来说法。或者对于尚未完成教法进程的被教化者，他们以个人为立足点说法；而已经完成的，则以法为立足点。属于世俗谛领域的是以个人为立足点的说法，其他的则属于胜义谛领域。前者顺应悲心，后者顺应智慧。对于随信而行的根性者，是前者。因为他们以个人为尺度，后者是对于随法而行的根性者。或者由于信的习性，以个人为主宰；由于慧的习性，以法为主宰。前者是未了义，后者是已了义。这样，世尊根据不同情况，在各处作双重说法，应当了知。
对于执持邪见者，关于常等的方面，"我是世间"的想象大多属于有情领域，不属于行法领域，所以说"世间是常"或"世间是无常"的地方，应当了知有情世间。"只要日月运行"，在日月运行转动的地方。"方向闪耀"，通过它们的运转，各个方向变得光亮辉煌。或者"方向"是使用格的复数，因此自身闪耀的日月照亮了多少方向，意思是照亮、使明亮。"世间有千种"，以那个量度，是千种形态的空间世间，即千世界。或者读作"千种世间"，意思是有那么多千。在这里，指的是千世界。
这三种世间。"以一切方式了知"，意思是从各个方面彻底了解。如何了解，他说"如此"等。"如此"与"以一切方式了知"相连。被世尊所了知。通过以个人为立足点的说法，阐明了所有行法依赖因缘而存在，因此整个行世间是一种，没有其他形态。在"两个世间"等处，也应当以同样方式理解。在名称的把握中，涅槃未被把握，因为它不属于世间性质。但是在"食物维持存在"中，难道道果法也会成为世间吗？不会，因为这里意指苦谛法中可了知的法。或者，不会破坏、不会坏灭的，被把握的不是那样，这是世间；而超越世间的法，不在世间的把握之中。


Tisso vedanāti sukhadukkhaupekkhāvasena. Cattāro āhārāti kabaḷīkārāhāro phassāhāro manosañcetanāhāro viññāṇāhāroti cattāro āhārā. Tattha kabaḷīkārāhāro ojaṭṭhamakaṃ rūpaṃ āharatīti āhāro. Phasso tisso vedanā āharatīti āhāro. Manosañcetanā tīsu bhavesu paṭisandhiṃ āharatīti āhāro. Viññāṇaṃ paṭisandhikkhaṇe nāmarūpaṃ āharatīti āhāro. Upādānānaṃ ārammaṇabhūtā khandhā upādānakkhandhā. Cha ajjhattikāni āyatanānīti cakkhāyatanādimanāyatanapariyantāni. Satta viññāṇaṭṭhitiyoti nānattakāyā nānattasaññino, nānattakāyā ekattasaññino, ekattakāyā nānattasaññino, ekattakāyā ekattasaññino, heṭṭhimā ca tayo āruppāti imā satta ‘‘viññāṇaṃ tiṭṭhati etthāti viññāṇaṭṭhitiyo’’ti vuccanti. Tattha nānattaṃ kāyo etesaṃ, nānatto vā kāyo etesanti nānattakāyā, nānattasaññā etesaṃ atthīti nānattasaññino. Iminā nayena sesapadesupi attho veditabbo.

Sabbe manussā (dī. ni. aṭṭha. 2.127; a. ni. aṭṭha. 3.7.44-45) chakāmāvacarā ca devā ekacce ca vinipātikā ‘‘nānattakāyā nānattasaññino’’ti vuccanti. Aparimāṇesu hi cakkavāḷesu aparimāṇānaṃ manussānaṃ vaṇṇasaṇṭhānādivasena dvepi ekasadisā natthi. Yepi katthaci yamakabhātaro vaṇṇena vā saṇṭhānena vā ekasadisā honti, tesampi ālokitavilokitakathitahasitagamanaṭhānādīhi viseso hotiyeva, paṭisandhisaññā ca nesaṃ tihetukāpi duhetukāpi ahetukāpi hoti, tasmā sabbepi manussā nānattakāyā nānattasaññino. Chakāmāvacaradevesu ca kesañci kāyo nīlo hoti, kesañci pītādivaṇṇo, paṭisandhisaññā ca nesaṃ duhetukāpi tihetukāpi hoti, tasmā tepi nānattakāyā nānattasaññino. Ekacce vinipātikā pana catuapāyavinimuttakā uttaramātā yakkhinī, piyaṅkaramātā, dhammaguttāti evamādayo daṭṭhabbā. Etesañhi odātakaāḷamaṅguracchavisāmavaṇṇādivasena ceva kisathūlarassadīghādivasena ca kāyo nānā hoti, manussānaṃ viya tihetukaduhetukāhetukavasena paṭisandhisaññāpi, te pana devā viya na mahesakkhā , kapaṇamanussā viya appesakkhā dullabhaghāsacchādanā dukkhapīḷitā viharanti, ekacce kāḷapakkhe dukkhitā juṇhapakkhe sukhitā honti, tasmā sukhasamussayato vinipatitattā sukhasamussayato vinipāto etesaṃ atthīti vinipātikāti vuttā satipi devabhāve dibbasampattiyā abhāvato. Ye panettha tihetukā, tesaṃ dhammābhisamayopi hoti. Piyaṅkaramātā hi yakkhinī paccūsasamaye anuruddhattherassa dhammaṃ sajjhāyato sutvā –

‘‘Mā saddaṃ kari piyaṅkara, bhikkhu dhammapadāni bhāsati;

Apica dhammapadaṃ vijāniya, paṭipajjema hitāya no siyā.

‘‘Pāṇesu ca saṃyamāmase, sampajānamusā na bhaṇāmase;

Sikkhema susīlyamattano, api muccema pisācayoniyā’’ti. (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
Tisso vedanāti 以快乐、痛苦和舍受为基础。Cattāro āhārāti 四种食物，即：物质食物、接触食物、意念食物和意识食物。这里，物质食物是指摄取物质的食物。接触食物是指三种感觉所引发的感受。意念食物是指在三界中再生的因缘。意识食物是指在再生的瞬间，名色被摄取。依附的法是存在的聚合，依附的聚合。六种内处，即眼处等，直到意识处。七种意识的存在，分别是：多样的身体、多样的意识感知、多样的身体统一感知、统一的身体和统一的意识感知，底下还有三种无色界，这七种被称为"意识的存在"。其中，多样的身体是这些的，或这些的身体不多样，因此称为多样的身体；多样的意识感知是这些的意思。因此，依照这个方式，其他的地方也应当理解其意。
所有人类（大藏经，尼柯，卷二，127；阿含经，卷二，三，7，44-45）以及六道天神，部分堕落者被称为"多样的身体和多样的意识感知"。因为在无量的世界中，因人类的色相等的原因，两个也是相同的。即使在某处，双生兄弟的色相或状态相同，他们也是因为被观察、被看见、被谈论、被笑谈而有所区别，因缘的意识也可能是因缘的、无因缘的，因此所有人类都是多样的身体和多样的意识感知。在六道天神中，某些身体是蓝色的，某些身体是黄色等色相，因缘的意识也可能是有因缘的、无因缘的，因此他们也是多样的身体和多样的意识感知。然而，某些堕落者则是从四恶道中解脱的上升母亲妖女、可爱母亲、法守者等应当被注意。因为她们的身体因白色、黑色、红色等色相而多样，且因人类的因缘和无因缘而有所不同，但她们的身体不如天神般伟大，像卑微的人类一样微不足道，因而被痛苦所侵扰，某些在黑暗中痛苦，在光明中快乐，因此因快乐的聚集而堕落，因快乐的聚集而堕落，这就是她们的意思，所以称之为堕落者。即使在天神的境界中，由于缺乏天神的财富。那些因缘者，法的领悟也是存在的。可爱母亲的妖女在黎明时分，听闻阿难尊者讲法时说：
"不要发出声音，可爱者，僧侣讲述法句；
即使知道法句，也应当修行，利益他人。
"对生命保持节制，警觉地不说谎；
应当修习善良的自我，或许能从鬼道中解脱。"

1.240) –

Evaṃ puttakaṃ saññāpetvā taṃ divasaṃ sotāpattiphalaṃ pattā. Uttaramātā pana bhagavato dhammaṃ sutvāva sotāpannā jātā. Evamimepi kāyassa ceva paṭisandhisaññāya ca nānattā ‘‘nānattakāyā nānattasaññino’’tveva saṅkhyaṃ gacchanti.

Brahmapārisajjabrahmapurohitamahābrahmasaṅkhātā pana hīnamajjhimapaṇītabhedabhinnena paṭhamajjhānena nibbattā brahmakāyikā ceva catūsu apāyesu sattā ca ‘‘nānattakāyā ekattasaññino’’ti vuccanti. Etesu hi brahmakāyikesu brahmapurohitānaṃ kāyo brahmapārisajjehi pamāṇato vipulataro hoti, mahābrahmānaṃ kāyo pana brahmapurohitehipi pamāṇato vipulataro hoti. Kāmañca nesaṃ pabhāvasenapi kāyo heṭṭhimaheṭṭhimehi uḷārataro hoti, taṃ pana idha appamāṇaṃ. Tathā hi parittābhādīnaṃ parittasubhādīnañca kāye satipi pabhāvematte ekattavaseneva vavatthapīyatīti ‘‘ekattakāyā’’tveva te vuccanti. Evamime brahmakāyikā kāyassa nānattā paṭhamajjhānavipākavasena pana paṭisandhisaññāya ca ekattā nānattakāyā ekattasaññino. Yathā ca te, evaṃ catūsu apāyesu sattā. Nirayesu hi kesañci gāvutaṃ, kesañci aḍḍhayojanaṃ, kesañci yojanaṃ attabhāvo hoti, devadattassa pana yojanasatiko jāto. Tiracchānesupi keci khuddakā, keci mahantā, pettivisayepi keci saṭṭhihatthā, keci asītihatthā honti, keci suvaṇṇā, keci dubbaṇṇā, tathā kālakañcikā asurā. Api cettha dīghapiṭṭhikapetā nāma saṭṭhiyojanikāpi honti, paṭisandhisaññā pana sabbesampi akusalavipākāhetukāva hoti. Iti āpāyikāpi ‘‘nānattakāyā ekattasaññino’’tveva saṅkhyaṃ gacchanti.

Dutiyajjhānabhūmikā pana parittābhā appamāṇābhā ābhassarā ‘‘ekattakāyā nānattasaññino’’ti vuccanti. Nesañhi sabbesaṃ kāyo ekappamāṇova hoti, paṭisandhisaññā pana dutiyatatiyajjhānavipākavasena nānā hoti.

Parittasubhā appamāṇasubhā subhakiṇhā pana tatiyajjhānabhūmikā ekattakāyā ekattasaññino. Tesaṃ vuttanayena kāyassa ceva catutthajjhānavipākavasena paṭisandhisaññāya ca ekattā. ‘‘Vehapphalāpi imaṃyeva catutthaviññāṇaṭṭhitiṃ bhajanti kāyassa ceva pañcamajjhānavipākavasena paṭisandhisaññāya ca ekarūpattā. Suddhāvāsā pana apunarāvattanato vivaṭṭapakkhe ṭhitā, na sabbakālikā. Kappasatasahassampi asaṅkhyeyyampi buddhasuññe loke nuppajjanti, soḷasakappasahassabbhantare buddhesu uppajjantesuyeva uppajjanti, dhammacakkappavattissa bhagavato khandhāvāraṭṭhānasadisā honti, tasmā neva viññāṇaṭṭhitiṃ, na sattāvāsaṃ bhajantī’’ti vadanti. Mahāsīvatthero pana ‘‘na kho pana so sāriputta āvāso sulabharūpo, yo mayā anāvuṭṭhapubbo iminā dīghena addhunā aññatra suddhāvāsehi devehī’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
1.240) –
这样，孩子被唤醒，那天便获得了入流果。至于上母，听闻世尊的法后便生为入流者。这样，这些也因身体的再生意识而多样，因此被称为"多样的身体和多样的意识感知"。
而天人中被称为梵天的，低、中、上等的梵天，因初禅而生，身体为梵天的身体，且在四个恶道中生存的众生，因而被称为"多样的身体和统一的意识感知"。在这些梵天的身体中，梵天祭司的身体比梵天的身体更为广阔，伟大的梵天的身体比梵天祭司的身体更为广阔。并且他们的光辉也比最低的身体更为显著，而这里却是微不足道的。确实，微小光辉的身体和微小善良的身体，甚至在光辉的程度上也只是以统一的方式被认定，因此称为"统一的身体"。这样，这些梵天的身体因初禅的果报而多样，因再生意识而统一，称为多样的身体和统一的意识感知。正如他们一样，四个恶道中的众生也是如此。在地狱中，有的身体在一村，有的身体在半个游程，有的身体在一游程，而德达的身体则在一百游程之外。在畜生道中，有些是小的，有些是大的，在饿鬼道中，有些在六十手臂，有些在八十手臂，有些是金色的，有些是丑陋的，亦有如黑色的恶鬼。即使在这里，长背的饿鬼也可能是六十游程的，然而再生意识却是所有恶果的因缘。因此，堕落者也被称为"多样的身体和统一的意识感知"。
第二禅的境界中，微小光辉和无量光辉的阿比达的身体被称为"统一的身体和多样的意识感知"。因为他们的身体是唯一的，再生意识则因第二、第三禅的果报而多样。
微小的善良、无量的善良、善良的身体在第三禅的境界中是统一的身体和统一的意识感知。根据所说的，身体因第四禅的果报而统一。即使是那种果实也只享有这一种第四意识的存在，身体因第五禅的果报而统一。住于清净界的则因不再轮回而处于解脱之中，并非在所有时刻。即使是数百、数千的劫数，若无佛陀的世间则不会生起，只有在十六劫之间，佛陀才会生起，因法轮的转动，世尊的众生状态与此相似，因此既不享有意识的存在，也不享有众生的居所。大施法的长老则说："不，彼时沙里普达的居所并非容易获得，若我未曾在此之前曾经在清净的天神中居住。"

1.160) iminā suttena ‘‘suddhāvāsāpi catutthaviññāṇaṭṭhitiṃ catutthasattāvāsaṃ bhajantī’’ti vadati, taṃ appaṭibāhiyattā suttassa anuññātaṃ. Tasmā asaññasattaṃ apanetvā parittasubhādīsu akaniṭṭhapariyosānāsu navasu bhūmīsu sattā ‘‘ekattakāyā ekattasaññino’’ti gahetabbā.

Asaññasattā pana viññāṇābhāvā ettha saṅgahaṃ na gacchanti. Tathā hi anuppanne buddhe titthāyatane pabbajitā vāyokasiṇe parikammaṃ katvā catutthajjhānaṃ nibbattetvā tato vuṭṭhāya ‘‘dhī cittaṃ, dhī cittaṃ, cittassa nāma abhāvoyeva sādhu. Cittañhi nissāya vadhabandhādipaccayaṃ dukkhaṃ uppajjati, citte asati nattheta’’nti khantiṃ ruciṃ uppādetvā aparihīnajjhānā kālaṃ katvā rūpapaṭisandhivasena asaññabhave nibbattanti. Yo yassa iriyāpatho manussaloke paṇihito ahosi, so tena iriyāpathena nibbattitvā pañca kappasatāni ṭhito vā nisinno vā nipanno vā hoti. Evaṃ cittavirāgabhāvanāvasena tesaṃ tattha viññāṇuppatti na hotīti viññāṇābhāvato viññāṇaṭṭhitiṃ te na bhajanti. Nevasaññānāsaññāyatanaṃ pana yatheva saññāya, evaṃ viññāṇassapi sukhumattā viññāṇaṭṭhitīsu saṅgahaṃ na gacchati. Tañhi saññāya viya viññāṇassapi saṅkhārāvasesasukhumabhāvappattattā paribyattaviññāṇakiccābhāvato neva viññāṇaṃ , na ca sabbaso aviññāṇaṃ hotīti nevaviññāṇā nāviññāṇaṃ, tasmā paripphuṭaviññāṇakiccavantīsu viññāṇaṭṭhitīsu saṅgahaṃ na gacchati. Tasmā vinipātikehi saddhiṃ chakāmāvacaradevā manussā ca nānattakāyā nānattasaññino, paṭhamajjhānabhūmikā apāyasattā ca nānattakāyā ekattasaññino, dutiyajjhānabhūmikā ekattakāyā nānattasaññino, tatiyajjhānabhūmikā asaññasattaṃ vajjetvā sesā catutthajjhānabhūmikā ca ekattakāyā ekattasaññinoti imā catasso viññāṇaṭṭhitiyo nevasaññānāsaññāyatanaṃ vajjetvā ākāsānañcāyatanādiheṭṭhimāruppattayena saddhiṃ ‘‘satta viññāṇaṭṭhitiyo’’ti veditabbā.

Aṭṭha lokadhammāti lābho alābho yaso ayaso nindā pasaṃsā sukhaṃ dukkhanti ime aṭṭha lokassa dhammattā lokadhammā. Ime hi sattalokassa avassaṃbhāvino dhammā, tasmā etehi vinimutto nāma koci satto natthi. Te hi aparāparaṃ kadāci lokaṃ anupatanti, kadāci te loko ca anupatati. Vuttampi cetaṃ ‘‘aṭṭhime, bhikkhave, lokadhammā lokaṃ anuparivattanti, loko ca aṭṭha lokadhamme anuparivattatī’’ti (a. ni. 

1.160) 以此经文说：“清净住者也享有第四意识的存在，属于第四众生。”这是因为其不被排斥而被允许的。因此，除了无想有情，应该认为在微小善良的终局中，在九种境界中，众生是“统一的身体和统一的意识感知”。
无想有情因意识的不存在而不在此聚合。确实，在未出现的佛陀、在定住的出家者中，经过修行而获得第四禅后，从中觉醒说：“智啊，心啊，心的不存在才是好的。因心的存在，因杀害和束缚等因缘而生苦，心若不存在，这些就不会存在。”由此激发出忍耐的意愿，经过不失的禅定，因身体再生而再度出生为无想的存在。若某人在人间的行走方式是被设定的，则以此行走方式再生，可能停留五百个劫，或坐着、或卧着。这样，由于心的解脱修习，他们在此处的意识的出现并不存在，因此因意识的不存在，他们不享有意识的存在。至于无想无意识的境界，依照意识的细微性，意识的存在也不在此聚合。因为意识的存在与意识的存在相似，因缘的细微性而达到的存在，因而意识的功能并不存在，因此既不存在意识，也不完全是无意识，因此无意识和非意识的存在不在此聚合。因此，与堕落者相伴的六道天神与人类，都是多样的身体和多样的意识感知；而在第一禅的境界中，堕落的众生则是多样的身体和统一的意识感知；在第二禅的境界中，统一的身体和多样的意识感知；在第三禅的境界中，除了无想有情外，其余的第四禅的众生都是统一的身体和统一的意识感知。因此，这四种意识的存在，除了无想无意识的境界外，因空无的存在而与空无的存在相伴，“七种意识的存在”应当如此理解。
八种世间法，即：财富、无财富、名声、无名声、责骂、称赞、快乐与痛苦，这八种是世间的法。这些法确实是众生的必然，故此通过这些解脱，名义上没有任何众生存在。因为它们时而随众生而转动，时而众生随之转动。确实有言：“这八种世间法，僧侣们，随众生而转动，众生也随这八种世间法而转动。”

8.6). Ghāsacchādanādīnaṃ laddhi, tāni eva vā laddhabbato lābho. Tadabhāvo alābho. Lābhaggahaṇena cettha tabbisayo anurodho gahito, alābhaggahaṇena virodho. Evaṃ yasādīsupi tabbisayaanurodhavirodhānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Lābhe pana āgate alābho āgatoyeva hotīti lābho ca alābho ca vutto. Yasādīsupi eseva nayo. Tathā ca lohite sati tadupaghātavasena pubbo viya lābhādīsu anurodhe sati alābhādīsu virodho laddhāvasaro eva hoti.

Nava sattāvāsāti heṭṭhā vuttasattaviññāṇaṭṭhitiyo eva asaññasattacatutthāruppehi saddhiṃ ‘‘nava sattāvāsā’’ti vuccanti. Sattā āvasanti etesūti sattāvāsā, nānattakāyanānattasaññīādibhedā sattanikāyā. Te hi sattanikāyā tappariyāpannānaṃ sattānaṃ tāya eva tappariyāpannatāya ādhāro viya vattabbataṃ arahanti samudāyādhāratāya avayavassa yathā ‘‘rukkhe sākhā’’ti. Suddhāvāsānampi sattāvāsaggahaṇe kāraṇaṃ heṭṭhā vuttameva.

Dasāyatanānīti arūpasabhāvaṃ manāyatanaṃ rūpārūpādimissakaṃ dhammāyatanañca ṭhapetvā kevalaṃ rūpadhammānaṃyeva vasena cakkhāyatanādayo pañca, rūpāyatanādayo pañcāti dasāyatanāni vuttāni, manāyatanadhammāyatanehi pana saddhiṃ tāniyeva ‘‘dvādasāyatanānī’’ti vuttāni.

Kasmā panettha cakkhādayo ‘‘āyatanānī’’ti vuccanti? Āyatanato (vibha. aṭṭha. 154) āyānaṃ vā tananato āyatassa ca nayanato āyatanāni. Cakkhurūpādīsu hi taṃtaṃdvārārammaṇā cittacetasikā dhammā sena sena anubhavanādinā kiccena āyatanti uṭṭhahanti ghaṭanti vāyamanti, te ca pana āyabhūte dhamme etāni tanonti vitthārenti, idañca anamatagge saṃsāre pavattaṃ ativiya āyataṃ saṃsāradukkhaṃ yāva na nivattati, tāva nayanti pavattayanti, tasmā ‘‘āyatanānī’’ti vuccanti. Api ca nivāsaṭṭhānaṭṭhena ākaraṭṭhena samosaraṇaṭṭhena sañjātidesaṭṭhena kāraṇaṭṭhena ca āyatanāni. Tathā hi loke ‘‘issarāyatanaṃ vāsudevāyatana’’ntiādīsu nivāsaṭṭhānaṃ āyatananti vuccati. ‘‘Suvaṇṇāyatanaṃ rajatāyatana’’ntiādīsu ākaro. Sāsane pana ‘‘manorame āyatane, sevanti naṃ vihaṅgamā’’tiādīsu (a. ni. 5.38) samosaraṇaṭṭhānaṃ. ‘‘Dakkhiṇāpatho gunnaṃ āyatana’’ntiādīsu sañjātideso. ‘‘Tatra tatreva sakkhibhabbataṃ pāpuṇāti sati satiāyatane’’tiādīsu (ma. ni. 3.158; a. ni. 3.102; 

8.6) 关于嗅觉的遮蔽等，获得的就是这些，获得的就是利益。其不存在即为无利益。利益的获得在此是有条件的，非利益的获得则是相对的。因此，对于名声等相似的利益与无利益的获得也应如此理解。利益到来时，无利益也随之而来，因此既有利益也有无利益被提及。对于名声等也是同样的道理。并且在红色的存在下，由于其对伤害的影响，利益等的相对存在也如同过去一样，无利益的对立则是获得的缘故。
九种生存状态是指前述的七种意识的存在，结合无想有情的第四种状态，被称为“九种生存状态”。“生存者”是指这些生存状态，它们是多样的身体和多样的意识感知等的种类。它们确实是生存的种类，因而应当被视为依赖于其他生存状态的基础，如同“树的枝条”。对于清净住者的生存状态的获得，原因如前所述。
十种内处是指非色法的意识处、精神处、以及以色法为主的法处，除了这五种色法的存在，其他的都被称为十种内处，而与意识处、法处相结合的则被称为“十二种内处”。
那么，为什么这里的眼等被称为“内处”？因内处的缘故，或因其存在的缘故。因为在眼、耳等的存在中，各种门的对象，心所法通过体验等的功能而生起、聚合或分散，它们在内法中也因而显现、扩展。并且在无始无终的轮回中，生起的轮回苦难，直到不再回转为止，才会继续生起、继续转动，因此被称为“内处”。另外，因居住的地点、性质、聚集的地方、生成的地方、原因等也被称为内处。确实在世间中，“主宰的内处、毗湿奴的内处”等等被称为居住的地方。“黄金的内处、白银的内处”等等被称为性质。在教法中则有“心所的内处，鸟类也依赖于它”等等的说法。

5.23) kāraṇaṃ āyatananti vuccati. Cakkhuādīsu ca te te cittacetasikā dhammā nivasanti tadāyattavuttitāyāti cakkhādayo tesaṃ nivāsaṭṭhānaṃ. Cakkhādīsu ca te ākiṇṇā tannissitattā tadārammaṇattā cāti cakkhādayova nesaṃ ākaro. Tattha tattha vatthudvārārammaṇavasena samosaraṇato cakkhādayova nesaṃ samosaraṇaṭṭhānaṃ. Tannissayārammaṇabhāvena tattheva uppattito cakkhādayova nesaṃ sañjātideso. Cakkhādīnaṃ abhāve abhāvato cakkhādayova nesaṃ kāraṇanti yathāvuttenatthena cakkhu ca taṃ āyatanañcāti cakkhāyatanaṃ. Evaṃ sesānipi.

Imāneva pana dvādasāyatanāni cakkhuviññāṇādichaviññāṇehi saddhiṃ aṭṭhārasa vidahanādito ‘‘dhātuyo’’ti vuccanti. Tathā hi cakkhādīsu ekeko dhammo yathāsambhavaṃ vidahati, dhīyate, vidhānaṃ, vidhīyate etāya, ettha vā dhīyatīti dhātūti vuccati. Lokiyā hi dhātuyo kāraṇabhāvena vavatthitāva hutvā suvaṇṇarajatādidhātuyo viya suvaṇṇarajatādiṃ, anekappakāraṃ saṃsāradukkhaṃ vidahanti, bhārahārehi ca bhāro viya sattehi dhīyanti dhārīyanti, dukkhavidhānamattameva cetā avasavattanato. Etāhi ca kāraṇabhūtāhi saṃsāradukkhaṃ sattehi anuvidhīyati, tathāvihitañca taṃ etāsveva dhīyati ṭhapīyati, tasmā ‘‘dhātuyo’’ti vuccanti. Api ca yathā titthiyānaṃ attā nāma sabhāvato natthi, na evametā, etā pana attano sabhāvaṃ dhārentīti dhātuyo. Yathā ca loke vicittā haritālamanosilādayo selāvayavā ‘‘dhātuyo’’ti vuccanti, evametāpi dhātuyo viya dhātuyo. Vicittā hetā ñāṇañeyyāvayavāti. Yathā vā sarīrasaṅkhātassa samudāyassa avayavabhūtesu rasasoṇitādīsu aññamaññavisabhāgalakkhaṇaparicchinnesu dhātusamaññā, evametesupi pañcakkhandhasaṅkhātassa attabhāvassa avayavesu dhātusamaññā veditabbā. Aññamaññavisabhāgalakkhaṇaparicchinnā hete cakkhādayoti. Api ca dhātūti nijjīvamattassetaṃ adhivacanaṃ. Tathā hi bhagavā ‘‘chadhāturo ayaṃ bhikkhu puriso’’tiādīsu (ma. ni. 3.343) jīvasaññāsamūhananatthaṃ dhātudesanamakāsi. Tasmā nijjīvaṭṭhenapi dhātuyoti vuccanti.

Ettha ca ‘‘āhāraṭṭhitikā’’ti paccayāyattavuttitāvacanena saṅkhārānaṃ aniccatā, tāya ca ‘‘yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tadanattā’’ti (saṃ. ni. 

5.23) 因此被称为“因缘的内处”。在眼等中，它们的心所法因其依赖的特性而存在，因此眼等是它们的居住地点。在眼等中，由于它们的依赖关系和所依赖的对象，因此眼等是它们的性质。在那里，由于对象的门的聚合，眼等是它们的聚合地点。由于它们的依赖对象的存在，因此眼等是它们的生成地点。由于眼等的不存在，眼等被称为因缘，正如所述，眼与其内处被称为“眼内处”。其他的也是如此。
这些十二种内处与眼识等的十八种法相结合，被称为“元素”。确实，在眼等中，每一种法都依其所能而生起、存在、被造作、被造作，因此被称为元素。世间的元素是因缘的基础，如同黄金、白银等元素，因而它们以多样的方式承受轮回的苦难，因而在承载众生的重担时，它们就像负重的担子一样，只有苦的造作而已。因这些因缘而生的轮回苦难，也因此而被承载，因此被称为“元素”。而且，正如外道所说，灵魂的本质并不存在，这些元素却是依其本质而存在的。正如世间中多样的绿石、矿石等被称为元素，这些元素也如同元素一般。多样的这些是知识和可知的组成部分。又如，身体的整体由各个部分组成，如血液等，其特征各异的部分被称为元素，这些也应被视为五蕴所构成的存在。特征各异的部分，眼等即是这些。并且，元素的概念是指生存的本质。因此，世尊在“这位比丘有六种元素”等的教导中，讲解了元素的教义，以使对生存的本质有所领悟。因此，元素也被称为生存的本质。
在这里，“因缘的存在”是指因缘的特性，因而表明了因缘的无常性，正如所说：“无常的就是苦，苦的就是非我。”

3.15) vacanato dukkhānattatā ca pakāsitā hontīti tīṇipi sāmaññalakkhaṇāni gahitāni. Nāmanti cattāro arūpino khandhā, te ca atthato phassādayo. Rūpanti bhūtupādāyarūpāni, tāni ca atthato pathavīādayoti aviseseneva salakkhaṇato saṅkhārā gahitā. Taggahaṇeneva ye te savisesā kusalādayo hetuādayo ca, tepi gahitā eva hontīti āha ‘‘iti ayaṃ saṅkhāralokopi sabbathā vidito’’ti.

Evaṃ saṅkhāralokassa sabbathā viditabhāvaṃ dassetvā idāni sattalokassapi sabbathā viditabhāvaṃ dassento ‘‘yasmā panesā’’tiādimāha. Tattha āsayaṃ jānātīti āgamma cittaṃ seti etthāti āsayo migāsayo viya. Yathā migo gocarāya gantvā paccāgantvā tattheva vanagahane sayatīti so tassa āsayo, evaṃ aññathā pavattitvāpi cittaṃ āgamma yattha seti, so tassa āsayoti vuccati. So pana sassatadiṭṭhiādivasena catubbidho. Vuttañca –

‘‘Sassatucchedadiṭṭhī ca, khanti cevānulomikā;

Yathābhūtañca yaṃ ñāṇaṃ, etaṃ āsayasaddita’’nti.

Tattha sabbadiṭṭhīnaṃ sassatucchedadiṭṭhīhi saṅgahitattā sabbepi diṭṭhigatikā sattā imā eva dve diṭṭhiyo sannissitā. Yathāha ‘‘dvayanissito khvāyaṃ kaccāna loko yebhuyyena atthitañceva natthitañcā’’ti (saṃ. ni. 2.15). Atthitāti hi sassataggāho adhippeto, natthitāti ucchedaggāho. Ayaṃ tāva vaṭṭanissitānaṃ puthujjanānaṃ āsayo, vivaṭṭanissitānaṃ pana suddhasattānaṃ anulomikā khanti yathābhūtañāṇanti duvidho āsayo. Tattha ‘‘anulomikā khanti vipassanāñāṇaṃ, yathābhūtañāṇaṃ pana maggañāṇa’’nti sammohavinodaniyā vibhaṅgaṭṭhakathāyaṃ (vibha. aṭṭha. 815) vuttaṃ . Taṃ catubbidhampi sattānaṃ āsayaṃ jānāti, jānanto ca tesaṃ diṭṭhigatānaṃ tesañca ñāṇānaṃ appavattikkhaṇepi jānāti. Vuttañhetaṃ –

‘‘Kāmaṃ sevantaññeva jānāti ‘ayaṃ puggalo kāmagaruko kāmāsayo kāmādhimutto’ti, kāmaṃ sevantaññeva jānāti ‘ayaṃ puggalo nekkhammagaruko nekkhammāsayo nekkhammādhimutto’’’tiādi (paṭi. ma. 

3.15) 通过言说，苦的非我特性被阐明，因此三种共相特征被把握。名为四种无色五蕴，它们的本质是触等。色则是因物质的产生而生的色法，它们的本质是地等，因此以无差别的方式把握了因缘。通过把握，所有的有差别的善法等因缘也被把握，如所说：“这是因缘的世界，已被全面理解。”
如此显示了因缘世界的全面理解，现在为了显示众生世界的全面理解，便说：“因为这是……”等。在这里，了解根本的意思是，心在此处安住，如同野兽的巢穴。就像野兽为了觅食而去，再回来时仍在那丛林中安卧，这就是它的根本。即使心有其他的活动，回来时仍在它所安住的地方，这便称为它的根本。此根本依据永恒见等分为四种。所说的有：
“永恒与毁灭见，忍耐与顺应；
如实知的智慧，这便是根本之名。”
在所有的见解中，因永恒与毁灭见的聚合，所有的见解众生都依此二见而存在。如所说：“这个世界大多数依赖于有与无。”（《相应部·二十五》2.15）。存在是指永恒的把握，非存在是指毁灭的把握。这是凡夫的根本，而对涅槃的根本则是清净的众生的顺应忍耐，如实知的智慧，形成两种根本。在这里，“顺应的忍耐是观察的智慧，如实知的智慧是道的智慧。”在《解说》中有所阐述（《解说·八》815）。因此，四种众生的根本也被了解，了解这些众生的见解及其智慧，即使在微小的显现时也能了解。所说的有：
“贪欲者只知‘这个人是贪欲重的，有贪欲的根本，有贪欲的执著’；不贪欲者只知‘这个人是无贪欲的，有无贪欲的根本，有无贪欲的执著’。”等（《法句·大》）。

1.113).

Anusayaṃ jānātīti anu anu sayantīti anusayā, anurūpaṃ kāraṇaṃ labhitvā uppajjantīti attho. Etena nesaṃ kāraṇalābhe uppajjanārahataṃ dasseti. Appahīnā hi kilesā kāraṇalābhe sati uppajjanti. Ke pana te? Kāmarāgādayo satta anāgatā kilesā, atītā paccuppannā ca taṃsabhāvattā tathā vuccanti. Na hi dhammānaṃ kālabhedena sabhāvabhedo atthi, taṃ sattavidhaṃ anusayaṃ tassa tassa sattassa santāne paroparabhāvena pavattamānaṃ jānāti.

Caritaṃ jānātīti ettha caritanti sucaritaduccaritaṃ. Tañhi vibhaṅge (vibha. 814 ādayo) caritaniddese niddiṭṭhaṃ. Atha vā caritanti cariyā veditabbā. Tā pana rāgadosamohasaddhābuddhivitakkavasena cha mūlacariyā, tāsaṃ apariyanto antarabhedo, saṃsaggabhedo pana tesaṭṭhividho. Taṃ caritaṃ sabhāvato saṃkilesato vodānato samuṭṭhānato phalato nissandatoti evamādinā pakārena jānāti.

Adhimuttiṃ jānātīti ettha adhimuttīti ajjhāsayadhātu. Sā duvidhā hīnādhimutti paṇītādhimuttīti. Yāya hīnādhimuttikā sattā hīnādhimuttikeyeva sevanti, paṇītādhimuttikā ca paṇītādhimuttike eva. Sace hi ācariyupajjhāyā na sīlavanto honti, saddhivihārikā sīlavanto honti, te attano ācariyupajjhāyepi na upasaṅkamanti, attanā sadise sāruppabhikkhūyeva upasaṅkamanti. Sace ācariyupajjhāyā sāruppabhikkhū, itare asāruppā, tepi na ācariyupajjhāye upasaṅkamanti, attanā sadise hīnādhimuttike eva upasaṅkamanti. Tipiṭakacūḷābhayatthero kira nāgadīpe cetiyavandanāya pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ gacchanto ekasmiṃ gāme manussehi nimantito therena ca saddhiṃ eko asāruppabhikkhu atthi, dhuravihārepi eko asāruppabhikkhu atthi, bhikkhusaṅghesu gāmaṃ osarantesu te ubho janā kiñcāpi āgantukena nevāsiko, nevāsikena vā āgantuko na diṭṭhapubbo, evaṃ santepi ekato hutvā hasitvā hasitvā kathayamānā aṭṭhaṃsu. Thero disvā ‘‘sammāsambuddhena jānitvā dhātusaṃyuttaṃ (saṃ. ni. 

1.113) 了解根本的意思是，逐渐逐渐地安住，这称为“安住”，获得相应的因缘而生起。由此显示它们因缘的获得与生起的适宜性。因为微小的烦恼在获得因缘时仍会生起。那么这些烦恼是什么呢？欲贪等七种未来的烦恼，过去的和当前的烦恼，因其本质而如此被称呼。因为法的本质并不因时间的不同而有不同的本质，因此七种安住在每个众生的流转中相互交织而生起。
了解行为的意思是，这里的行为指的是善行与恶行。它在《解说》中（《解说·八》814等）有所阐述。或者说，行为应被理解为修行。它们因贪、恚、愚、信、智等而有六种根本修行，它们之间有细微的差别，而在结合时则有六种差别。这样的行为因本质、污垢、清净、产生、果报、因缘等方面而被了解。
了解意志的意思是，这里的意志指的是内心的状态。它有两种：低劣的意志和高尚的意志。那些低劣的意志的众生只依赖于低劣的意志，而高尚的意志则只依赖于高尚的意志。如果老师和导师不具备道德，信仰的修行者则具备道德，他们不会亲近自己的老师和导师，而是亲近与自己相似的善良僧侣。如果老师和导师是善良的僧侣，而其他人是不善良的，他们也不会亲近老师和导师，而是亲近与自己相似的低劣的意志。传说中，古时的比丘在那伽岛（现代的斯里兰卡）为了礼拜圣地，曾与五百比丘一起前往某个村庄，被人邀请，和一位不善良的比丘在一起；在苦行的地方也有一位不善良的比丘。在僧团中，当村庄被清扫时，那两个人无论是外来者还是本地人，都没有见过，因此他们聚在一起，微笑着交谈。长老看到后说：“如同正觉者所知，元素的结合……”

2.85 ādayo) kathita’’nti āha. Evamayaṃ hīnādhimuttikādīnaṃ aññamaññopasevanādiniyāmikā ajjhāsayadhātu ajjhāsayabhāvo adhimuttīti vuccati, taṃ adhimuttiṃ jānāti. ‘‘Imassa adhimutti hīnā, imassa paṇītā. Tatthāpi imassa mudu, imassa mudutarā, imassa mudutamā’’tiādinā paṭivijjhati. Adhimuttiyā pana tikkhamudubhāvādiko indriyānaṃ tikkhamudubhāvādinā veditabbo.

Apparajakkheti paññāmaye akkhimhi appaṃ parittaṃ rāgadosamoharajaṃ etesanti apparajakkhā, appaṃ vā rāgādirajaṃ etesanti apparajakkhā, anussadarāgādirajā sattā. Te apparajakkhe. Mahārajakkheti etthāpi eseva nayo, ussadarāgādirajā mahārajakkhā. Jānātīti ‘‘imassa rāgarajo appo, imassa dosarajo appo’’tiādinā apparajakkhādike jānāti.

Tikkhindriyeti tikhiṇehi saddhādīhi indriyehi samannāgate. Mudindriyeti mudukehi saddhādīhi indriyehi samannāgate. Ubhayatthāpi upanissayabhūtindriyāni adhippetāni. Svākāreti sundarākāre, kalyāṇapakatike vivaṭṭajjhāsayeti attho. Yesaṃ vā āsayādayo ākārā koṭṭhāsā sundarā, te svākārā. Viparītā dvākārā. Suviññāpayeti sammattaniyāmaṃ viññāpetuṃ sukare saddhe paññavante ca, ye vā kathitaṃ kāraṇaṃ sallakkhenti, sukhena sakkā honti viññāpetuṃ, te suviññāpayā. Viparītā duviññāpayā. Bhabbe abhabbeti ettha ye ariyamaggappaṭivedhassa anucchavikā upanissayasampannā kammāvaraṇakilesāvaraṇavipākāvaraṇarahitā, te bhabbā. Viparītā abhabbā. Tasmāti yasmā bhagavā aparimāṇe satte āsayādito anavasesetvā jānāti, tasmā assa bhagavato sattalokopi sabbathā vidito.

Nanu ca sattesu pamāṇādipi jānitabbo atthīti? Atthi, tassa pana jānanaṃ na nibbidāya virāgāya nirodhāyāti idha na gahitaṃ, bhagavato pana tampi suviditaṃ suvavatthāpitameva, payojanābhāvā desanaṃ nāruḷhaṃ. Tena vuttaṃ –

‘‘Atha kho bhagavā parittaṃ nakhasikhāyaṃ paṃsuṃ āropetvā bhikkhū āmantesi – ‘taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, katamaṃ nu kho bahutaraṃ yo vāyaṃ mayā paritto nakhasikhāyaṃ paṃsu āropito, ayaṃ vā mahāpathavī’’’tiādi (saṃ. ni. 

2.85) 说：“因此被称为。”这样，这种低劣意志等的相互依赖的内心状态称为意志，了解这种意志。 “这个意志是低劣的，这个意志是高尚的。在那里，这个意志是柔和的，这个意志是更柔和的，这个意志是最柔和的。”等通过这种方式来理解。意志的特性应被理解为敏锐和柔和的特性。
小的意志指的是在智慧的眼中，微小的、细微的贪、恚、愚的特性，这些称为小的意志，或是微小的贪等特性。这些是小的意志。大的意志则是同样的道理，指的是强烈的贪等特性，称为大的意志。了解是指：“这个贪的特性微小，这个恚的特性微小。”等来理解小的意志。
敏锐的意志指的是与信等特性相结合的敏锐的感官。柔和的意志指的是与信等特性相结合的柔和的感官。两者都是指依赖的感官。美好的意志是指美丽的外形，良好的特性，意指柔和的内心状态。那些有美丽的特性、状态的，称为美好的意志。相反的则是丑陋的特性。能够清楚地理解的，能够以适当的方式理解的，能够轻易地理解的，信仰和智慧充足的人，能够理解所说的因缘的人，能够轻松地理解的，称为能够清楚理解的。相反的则是不能清楚理解的。可行与不可行者是指那些具备圣道的理解、具备依赖的特性、无障碍的业障、烦恼和果报的众生，称为可行的。相反的则是不可行的。因此，因为世尊了解无量众生的内心状态而没有遗漏，所以世尊的众生世界被全面理解。
难道在众生中也应该了解程度吗？是的，但这种了解并不是为了厌离、解脱、灭尽，因此这里没有被把握，而世尊对此却是非常清楚、非常明确的，因此没有目的的教导是不适当的。因此说：
“然后，世尊把微小的土放在指尖上，召唤比丘们说：‘你们认为这是什么？比丘们，究竟是微小的，还是这片大地更大？’”等。



Evaṃ sattalokassapi sabbathā viditabhāvaṃ dassetvā idāni okāsalokassapi tatheva viditabhāvaṃ dassento āha ‘‘yathā casattaloko’’tiādi . Okāsalokopi sabbathā viditoti sambandho. Cakkavāḷanti lokadhātu. Sā hi nemimaṇḍalasadisena cakkavāḷapabbatena samantato parikkhittattā ‘‘cakkavāḷa’’nti vuccati. Aḍḍhuḍḍhānīti upaḍḍhacatutthāni, tīṇi satāni paññāsañcāti attho. Nahutānīti dasasahassāni. Saṅkhātāti kathitā. Yasmā pathavī nāmāyaṃ tiriyaṃ aparicchinnā, tasmā ‘‘ettakaṃ bahalattena, saṅkhātāyaṃ vasundharā’’ti bahalatoyeva paricchedo vutto. Nanu cakkavāḷapabbatehi taṃtaṃcakkavāḷapathavī paricchinnāti? Na tadaññacakkavāḷapathaviyā ekābaddhabhāvato. Tiṇṇaṃ tiṇṇañhi pattānaṃ antarāḷasadise tiṇṇaṃ tiṇṇaṃ lokadhātūnaṃ antareyeva pathavī natthi lokantaranirayabhāvato, cakkavāḷapabbatānaṃ pana cakkavāḷapabbatantarehi sambaddhaṭṭhāne pathavī ekābaddhāva, vivaṭṭakāle saṇṭhahamānāpi pathavī yathāsaṇṭhitapathaviyā ekābaddhāva saṇṭhahati.

Saṇṭhitīti heṭṭhā uparito cāti sabbaso ṭhiti. Evaṃ saṇṭhiteti evaṃ avaṭṭhite. Etthāti cakkavāḷe. Ajjhogāḷhoti ogāhitvā anupavisitvā ṭhito. Accuggato tāvadevāti tattakameva caturāsīti yojanasatasahassāniyeva uggato. Na kevalañcettha ubbedhova, atha kho āyāmavitthārāpissa tattakāyeva. Vuttañhetaṃ –

‘‘Sineru, bhikkhave, pabbatarājā caturāsīti yojanasahassāni āyāmena, caturāsīti yojanasahassāni vitthārenā’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的直译：
这样，在展示了有情世界的完全已知状态之后，现在展示虚空世界的同样已知状态，因此说："犹如有情世界"等。与虚空世界完全已知相连。"轮围"是世界领域。因为它被周围的轮围山环绕，像车轮的圆周，所以被称为"轮围"。"半半"意为四分之三，三百五十。"千万"意为一万。"被说明"即被叙述。因为大地在横向上是无限的，所以说"由于厚度，大地被说明"，即仅仅厚度被界定。难道不是轮围山界定了各自轮围的大地吗？不是，因为不同轮围的大地并非连为一体。对于三个已到达的领域，在其间隔处，三个世界领域之间没有大地，因为那里是地狱。但轮围山在轮围山之间的地方是连为一体的，即使在世界展开时，大地也像原来的大地一样保持连接。
"安住"意味着从下到上的全面停留。"如此安住"即如此定位。在这里，即在轮围中。"深入"即进入并停留。"仅仅升高"即仅仅八万四千由旬。不仅仅是高度，长度和宽度也是如此。正如所说：
"比丘们，须弥山王在长度和宽度上都是八万四千由旬"（增支部）

7.66).

Sinerupabbatuttamoti pabbatesu uttamo, pabbatoyeva vā uttamo pabbatuttamo, sinerusaṅkhāto pabbatuttamo sinerupabbatuttamo, sinerupabbatarājāti vuttaṃ hoti. Tassa ca pācīnapassaṃ rajatamayaṃ, tasmā tassa pabhāya ajjhottharantiyā pācīnadisāya samuddodakaṃ khīraṃ viya paññāyati. Dakkhiṇapassaṃ pana indanīlamaṇimayaṃ, tasmā dakkhiṇadisāya samuddodakaṃ yebhuyyena nīlavaṇṇaṃ hutvā paññāyati, tathā ākāsaṃ. Pacchimapassaṃ phalikamayaṃ. Uttarapassaṃ suvaṇṇamayaṃ. Cattāro samuddāpi sinerurasmīhi eva paricchinnā. Tathā hi pubbadakkhiṇapassehi nikkhantā rajatamaṇirasmiyo ekato hutvā mahāsamuddapiṭṭhena gantvā cakkavāḷapabbataṃ āhacca tiṭṭhanti, dakkhiṇapacchimapassehi nikkhantā maṇiphalikarasmiyo, pacchimuttarapassehi nikkhantā phalikasuvaṇṇarasmiyo, uttarapācīnapassehi nikkhantā suvaṇṇarajatarasmiyo ekato hutvā mahāsamuddapiṭṭhena gantvā cakkavāḷapabbataṃ āhacca tiṭṭhanti, tāsaṃ rasmīnaṃ antaresu cattāro mahāsamuddā honti.

Tatoti sinerussa heṭṭhā upari ca vuttappamāṇato. Upaḍḍhupaḍḍhenāti upaḍḍhena upaḍḍhena. Idaṃ vuttaṃ hoti – dvācattālīsa yojanasahassāni samudde ajjhogāḷho tattakameva upari uggato yugandharapabbato, ekavīsati yojanasahassāni mahāsamudde ajjhogāḷho tattakameva ca upari uggato īsadharo pabbatoti iminā nayena sesesupi upaḍḍhupaḍḍhappamāṇatā veditabbā. Yathā mahāsamuddo yāva cakkavāḷapādamūlā anupubbaninno, evaṃ yāva sinerupādamūlāti heṭṭhā sineruppamāṇato upaḍḍhappamāṇopi yugandharapabbato pathaviyaṃ suppatiṭṭhito, evaṃ īsadharādayopīti daṭṭhabbaṃ. Vuttañhetaṃ ‘‘mahāsamuddo, bhikkhave, anupubbaninno anupubbapoṇo anupubbapabbhāro’’ti (cūḷava. 184; udā. 45). Sineruyugandharādīnaṃ antare sīdantarasamuddā nāma honti. Tattha kira udakaṃ sukhumaṃ morapattamattampi pakkhittaṃ patiṭṭhātuṃ na sakkoti sīdateva, tasmā te sīdasamuddā nāma vuccanti. Te pana vitthārato yathākkamaṃ sineruādīnaṃ accuggamasamānapaamāṇāti vadanti. Ajjhogāḷhuggatāti ajjhogāḷhā ca uggatā ca. Brahāti mahantā.

Sinerussa samantatoti parikkhipanavasena sinerussa samantato ṭhitā. Sineruṃ tāva parikkhipitvā ṭhito yugandharo, taṃ parikkhipitvā īsadharo. Evaṃ taṃ taṃ parikkhipitvā ṭhitā ‘‘sinerussa samantato’’ti vuttā. Katthaci pana ‘‘sineruṃ parikkhipitvā assakaṇṇo nāma pabbato patiṭṭhito, taṃ parikkhipitvā vinatako nāma pabbato’’ti evaṃ aññoyeva anukkamo āgato. Tathā hi nimijātake –

‘‘Sahassayuttaṃ hayavāhiṃ, dibbayānamadhiṭṭhito;

Yāyamāno mahārājā, addā sīdantare nage;

Disvānāmantayī sūtaṃ, ime ke nāma pabbatā’’ti. (jā. 2.22.566)

Evaṃ nimimahārājena puṭṭhena mātalidevaputtena –

‘‘Sudassano karavīko, īsadharo yugandharo;

Nemindharo vinatako, assakaṇṇo girī brahā.

‘‘Ete sīdantare nagā, anupubbasamuggatā;

Mahārājānamāvāsā, yāni tvaṃ rāja passasī’’ti. (jā. 2.

以下是巴利文的直译：
7.66)
“须弥山王”是山中的最高者，或者说是山中的最高山，称为“须弥山王”。其东南方向是银色的，因此在其光辉照耀下，东南方向的海水如同牛奶般显现。南方则是由宝石组成的，因此南方的海水大多呈现蓝色，天空也是如此。西方是由水晶组成的。北方是由黄金组成的。四大海洋也都是由须弥山的光辉所界定。确实，自东南方向射出的银色光线汇聚在一起，沿着大海的海面到达轮围山；自南方和西方射出的宝石光线，自西北方向射出的水晶光线，自北方和东南方向射出的黄金和银色光线汇聚在一起，沿着大海的海面到达轮围山，在它们的交汇处有四大海洋存在。
因此，从须弥山的底部到顶部的大小如前所述。“半半”意为一半一半。这是说——在海中有四万二千由旬的高度，须弥山的高度正好是这个，二万由旬的高度正好是大海的高度，依此类推，其他的也应如此理解。就像大海一直延伸到轮围山的根部一样，须弥山的底部也在地面上稳固地立着，因此应当这样看待：大海，比丘们，确实是不断延伸的，逐渐加深的，逐渐加重的”（小部 184；乌达那 45）。须弥山与其它山之间有名为“海”的地方。在那里，水是如此细腻，甚至一根鸟羽都无法停留，因此它们被称为“细水”。而且，它们的宽度与须弥山等的高度相当。海的高度是“上升的”，即“上升”和“高度”都是巨大的。
须弥山的四周是“围绕”的，因而须弥山的四周是稳固的。须弥山被围绕后，须弥山的周围是“上升的”，而它被围绕后，须弥山的周围是“高度的”。因此，称之为“须弥山的四周”。有时说：“

22.568-569)

Vuttaṃ.

Tattha aṭṭhakathāyaṃ idaṃ vuttaṃ –

‘‘Ayaṃ, mahārāja, etesaṃ sabbabāhiro sudassano pabbato nāma, tadanantare karavīko nāma, so sudassanato uccataro. Ubhinnampi pana tesaṃ antare ekopi sīdantaramahāsamuddo. Karavīkassa anantare īsadharo nāma, so karavīkato uccataro. Tesampi antare eko sīdantaramahāsamuddo. Īsadharassa anantare yugandharo nāma, so īsadharato uccataro. Tesampi antare eko sīdantaramahāsamuddo. Yugandharassa anantare nemindharo nāma, so yugandharato uccataro. Tesampi antare eko sīdantaramahāsamuddo. Nemindharassa anantare vinatako nāma, so nemindharato uccataro. Tesampi antare eko sīdantaramahāsamuddo. Vinatakassa anantare assakaṇṇo nāma, so vinatakato uccataro. Tesampi antare eko sīdantaramahāsamuddo. Ete sīdantaramahāsamudde satta pabbatā anupaṭipāṭiyā samuggatā sopānasadisā hutvā ṭhitā’’ti (jā. aṭṭha. 6.22.569).

Yojanānaṃ satānucco, himavā pañca pabbatoti himavā pabbato pañca yojanasatāni ucco, ubbedhoti attho. Tattha himavāti himapātasamaye himayuttatāya himaṃ assa atthīti himavā, gimhakāle himaṃ vamatīti himavā. Pabbatoti selo. Selo hi sandhisaṅkhātehi pabbehi sahitattā ‘‘pabbato’’ti vuccati, pasavanādivasena jalassa sārabhūtānaṃ bhesajjādīnaṃ vatthūnañca giraṇato ‘‘girī’’ti ca vuccati. Yojanānaṃ sahassāni, tīṇi āyatavitthatoti yojanānaṃ tīṇi sahassāni āyāmato ca vitthārato cāti attho, āyāmato ca vitthārato ca tīṇi yojanasahassānīti vuttaṃ hoti.

Caturāsītisahassehi, kūṭehi paṭimaṇḍitoti sudassanakūṭacitrakūṭādīhi caturāsītikūṭasahassehi paṭimaṇḍito, sobhitoti attho. Apicettha avuttopi ayaṃ viseso veditabbo (ma. ni. aṭṭha. 2.31; a. ni. aṭṭha. 3.8.19; su. ni. aṭṭha. selasuttavaṇṇanā) – ayaṃ himavā nāma pabbato samantato sandamānapañcasatanadīvicitto, yattha āyāmavitthārena ceva gambhīratāya ca paṇṇāsa paṇṇāsa yojanā diyaḍḍhayojanasataparimaṇḍalā anotattadaho kaṇṇamuṇḍadaho rathakāradaho chaddantadaho kuṇāladaho mandākinīdaho sīhappapātadahoti satta mahāsarā patiṭṭhitā. Tesu anotatto sudassanakūṭaṃ citrakūṭaṃ kāḷakūṭaṃ gandhamādanakūṭaṃ kelāsakūṭanti imehi pañcahi pabbatehi parikkhitto. Tattha sudassanakūṭaṃ sovaṇṇamayaṃ dviyojanasatubbedhaṃ antovaṅkaṃ kākamukhasaṇṭhānaṃ tameva saraṃ paṭicchādetvā ṭhitaṃ. Citrakūṭaṃ sabbaratanamayaṃ. Kāḷakūṭaṃ añjanamayaṃ. Gandhamādanakūṭaṃ sānumayaṃ abbhantare muggavaṇṇaṃ kāḷānusāriyādimūlagandho candanādisāragandho saralādipheggugandho lavaṅgāditacagandho kapiṭṭhādipapaṭikagandho sajjādirasagandho tamālādipattagandho nāgakuṅkumādipupphagandho jātiphalādiphalagandho sabbathā gandhabhāvato gandhagandhoti imehi dasahi gandhehi ussannaṃ nānappakāraosadhasañchannaṃ kāḷapakkhauposathadivase ādittamiva aṅgāraṃ jalantaṃ tiṭṭhati.

Tattheva nandamūlakaṃ (su. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的直译：
22.568-569)
如是说。
在此，注释中说：
“这是，伟大的国王，所有外部可见的山，名为‘卡拉维卡’，其后是名为‘卡拉维卡’的山，它比可见的更高。在这两者之间有一片深海。卡拉维卡的后面是名为‘低山’的山，它比卡拉维卡更高。在这两者之间也有一片深海。低山的后面是名为‘高山’的山，它比低山更高。在这两者之间也有一片深海。高山的后面是名为‘耳山’的山，它比高山更高。在这两者之间也有一片深海。耳山的后面是名为‘低山’的山，它比耳山更高。在这两者之间也有一片深海。所有这些深海中有七座山，依次相连，像楼梯一样站立。”（《故事集》注释 6.22.569）
“由旬的高度是百由旬，喜马拉雅山是五座山”，即喜马拉雅山高达五万由旬，意为“高”。在这里，“喜马拉雅”是指在寒冷季节因雪而显现的，故名为“喜马拉雅”；而在热季则是“雪融化”的意思，故名为“喜马拉雅”。“山”是指“山岳”。山岳因其与名为“山”的地方相结合而被称为“山”，也因水的来源等而被称为“山”。“由旬”是千的数量，三是指三千，由此可知“由旬”是三千的意思。
“用四十八座山装饰而成”，即用可见的卡拉维卡、彩色山等四十八座山装饰而成，意为“美丽”。此外，在此有特别的说明（《小部》注释 2.31；《增支部》注释 3.8.19；《经典》注释 6.22）——这是名为“喜马拉雅”的山，四周被五十万由旬的美丽景色包围，其中在高度和深度上有五十由旬，直至一百由旬的圆形区域，里面有无数的火焰，像火焰一样燃烧，像车轮一样旋转，像大火一样焚烧，像泥土一样粘稠，像河流一样流动，像狮子一样奔腾，有七大湖泊存在。它们中有可见的卡拉维卡、彩色山、黑山、香山、凯拉山等五座山环绕在周围。在那里，可见的卡拉维卡是由黄金组成的，宽二万由旬，内有鸦嘴的地方，正是那片水域被遮住而存在。彩色山是由各种宝石组成的。黑山是由黑色矿石组成的。香山是由香木组成的，内部有各种香气，像白檀等香料，像香料的根、香草的香气，像丁香等香料的香气，像猴面包树的果实、香花的香气，像大果的香气、各种香气的存在，因而在黑色的日子里像炭火一样燃烧。

1.35) nāma pabbhāraṃ paccekabuddhānaṃ vasanokāso. Tisso guhāyo suvaṇṇaguhā maṇiguhā rajataguhāti. Tattha maṇiguhādvāre mañjūsako nāma rukkho yojanaṃ ubbedhena, yojanaṃ vitthārena, so yattakāni udake vā thale vā pupphāni, sabbāni pupphati visesena paccekabuddhāgamanadivase, tassūparito sabbaratanamāḷo hoti. Tattha sammajjanakavāto kacavaraṃ chaḍḍeti, samakaraṇavāto sabbaratanamayaṃ vālikaṃ samaṃ karoti, siñcanakavāto anotattadahato ānetvā udakaṃ siñcati, sugandhakaraṇavāto sabbesaṃ gandharukkhānaṃ gandhe āneti, ocinakavāto pupphāni ocinitvā pāteti, santharaṇakavāto sabbattha santharati, sadā paññattāneva cettha āsanāni honti. Yesu paccekabuddhuppādadivase uposathadivase ca sabbapaccekabuddhā sannipatitvā nisīdanti, ayaṃ tattha pakati. Abhisambuddhapaccekabuddho tattha gantvā paññattāsane nisīdati. Tato sace tasmiṃ kāle aññepi paccekabuddhā saṃvijjanti, tepi taṅkhaṇaṃ sannipatitvā paññattāsanesu nisīdanti, nisīditvā kiñcideva samāpattiṃ samāpajjitvā vuṭṭhahanti. Tato saṅghatthero adhunāgataṃ paccekabuddhaṃ sabbesaṃ anumodanatthāya ‘‘kathamadhigata’’nti kammaṭṭhānaṃ pucchati, tadā so attano udānabyākaraṇagāthaṃ bhāsati. Evamidaṃ gandhamādanakūṭaṃ paccekabuddhānaṃ āvāsaṭṭhānaṃ hotīti veditabbaṃ.

Kelāsakūṭaṃ pana rajatamayaṃ. Sabbāni cetāni citrakūṭādīni sudassanena samānubbedhasaṇṭhānāni tameva saraṃ paṭicchādetvā ṭhitāni. Sabbāni pana puthulato paññāsayojanāni, āyāmato pana ubbedhato viya dviyojanasatānevāti vadanti. Tāni sabbāni devānubhāvena nāgānubhāvena ca ṭhassanti, nadiyo ca tesu sandanti, taṃ sabbampi udakaṃ anotattameva pavisati, candimasūriyā dakkhiṇena vā uttarena vā gacchantā pabbatantarena tattha obhāsaṃ karonti, ujuṃ gacchantā na karonti, tenevassa ‘‘anotatta’’nti saṅkhā udapādi. Tattha ratanamayamanuññasopānasilātalāni nimmacchakacchapāni phalikasadisanimmalūdakāni nhānatitthāni tadupabhogīsattānaṃ sādhāraṇakammunāva suppaṭiyattāni susaṇṭhitāni honti, yesu buddhapaccekabuddhakhīṇāsavā ca iddhimanto ca isayo nhāyanti, devayakkhādayo uyyānakīḷaṃ kīḷanti.


1.35)
名为“山”的地方是独觉佛的居所。三座山洞是黄金山洞、宝石山洞和白银山洞。在那里，宝石山洞的入口有一棵名为“曼珠沙华”的树，树高一由旬，宽一由旬，树上开满了花，无论是在水中还是在地面上，所有的花在独觉佛降临的日子里都盛开。在它的上方，有一串宝石装饰。在那里，清风吹拂，能吹散香气，和谐的风能将宝石的光辉均匀地散布，浇灌的风能将水洒下，芬芳的风能带来所有花木的香气，落花的风能将花瓣落下，聚集的风能将所有的花聚集在一起，常常在这里设有座位。
在独觉佛降临的日子和安居日，所有的独觉佛聚集在此，坐在那里，这是自然的状态。已觉悟的独觉佛在那里坐在指定的座位上。如果此时还有其他独觉佛出现，他们也会聚集在一起坐在指定的座位上，坐下后稍微入定，然后再醒来。然后，僧伽长老为了所有人能够欢喜，问最近到来的独觉佛：“你是如何获得的？”这时他便说出了自己的开示诗句。因此，这里应当被理解为香山是独觉佛的居所。
凯拉山则是由白银构成的。所有这些山，如彩色山等，都以美丽的姿态遮住了同一片水域而矗立着。所有这些山的高度是五十由旬，长度与宽度则是二十由旬。它们都将因天神和龙的威力而屹立不倒，河流在其中流淌，这一切水都在无底的地方流入，月亮和太阳从南方或北方经过时，都会照耀到这里，而直行则不会经过，因此称之为“无底”。在那里，装饰着宝石的阶梯和石台，清澈的水如同清泉般流淌，洗浴的地方是供给众生的，因而被妥善安排，安置得当，在那里佛、独觉佛、已断烦恼者和有神通的贤者们都在洗浴，天神、夜叉等也在嬉戏玩耍。


Tassa catūsu passesu sīhamukhaṃ hatthimukhaṃ assamukhaṃ usabhamukhanti cattāri mukhāni honti, yehi catasso nadiyo sandanti. Sīhamukhena nikkhantanadītīre sīhā bahutarā honti, hatthimukhādīhi hatthiassausabhā. Puratthimadisato nikkhantanadī anotattaṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā itarā tisso nadiyo anupagamma pācīnahimavanteneva amanussapathaṃ gantvā mahāsamuddaṃ pavisati. Pacchimadisato ca uttaradisato ca nikkhantanadiyopi tatheva padakkhiṇaṃ katvā pacchimahimavanteneva uttarahimavanteneva ca amanussapathaṃ gantvā mahāsamuddaṃ pavisanti. Dakkhiṇadisato nikkhantanadī pana taṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā dakkhiṇena ujukaṃ pāsāṇapiṭṭheneva saṭṭhi yojanāni gantvā pabbataṃ paharitvā vuṭṭhāya parikkhepena tigāvutappamāṇā udakadhārā hutvā ākāsena saṭṭhi yojanāni gantvā tiyaggaḷe nāma pāsāṇe patitā, pāsāṇo udakadhārāvegena bhinno. Tattha paññāsayojanappamāṇā tiyaggaḷā nāma mahāpokkharaṇī jātā, mahāpokkharaṇiyā kūlaṃ bhinditvā pāsāṇaṃ pavisitvā saṭṭhi yojanāni gatā, tato ghanapathaviṃ bhinditvā umaṅgena saṭṭhi yojanāni gantvā viñjhaṃ nāma tiracchānapabbataṃ paharitvā hatthatale pañcaṅgulisadisā pañcadhārā hutvā pavattati. Sā tikkhattuṃ anotattaṃ padakkhiṇaṃ katvā gataṭṭhāne ‘‘āvaṭṭagaṅgā’’ti vuccati, ujukaṃ pāsāṇapiṭṭhena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘kaṇhagaṅgā’’ti, ākāsena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘ākāsagaṅgā’’ti, tiyaggaḷapāsāṇe paññāsayojanokāse ṭhitā ‘‘tiyaggaḷapokkharaṇī’’ti, kūlaṃ bhinditvā pāsāṇaṃ pavisitvā saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘bahalagaṅgā’’ti, umaṅgena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘umaṅgagaṅgā’’ti vuccati. Viñjhaṃ nāma tiracchānapabbataṃ paharitvā pañcadhārā hutvā pavattaṭṭhāne pana gaṅgā yamunā aciravatī sarabhū mahīti pañcadhā saṅkhyaṃ gatā. Evametā pañca mahānadiyo himavantato pabhavanti.

Chaddantadahassa pana (jā. aṭṭha. 5.

Tassa catūsu passesu sīhamukhaṃ hatthimukhaṃ assamukhaṃ usabhamukhanti cattāri mukhāni honti, yehi catasso nadiyo sandanti. Sīhamukhena nikkhantanadīre sīhā bahutarā honti, hatthimukhādīhi hatthiassausabhā。 Puratthimadisato nikkhantanadī anotattaṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā itarā tisso nadiyo anupagamma pācīnahimavanteneva amanussapathaṃ gantvā mahāsamuddaṃ pavisati。 Pacchimadisato ca uttaradisato ca nikkhantanadiyopi tatheva padakkhiṇaṃ katvā pacchimahimavanteneva uttarahimavantena ca amanussapathaṃ gantvā mahāsamuddaṃ pavisanti。 Dakkhiṇadisato nikkhantanadī pana taṃ tikkhattuṃ padakkhiṇaṃ katvā dakkhiṇena ujukaṃ pāsāṇapiṭṭheneva saṭṭhi yojanāni gantvā pabbataṃ paharitvā vuṭṭhāya parikkhepena tigāvutappamāṇā udakadhārā hutvā ākāsena saṭṭhi yojanāni gantvā tiyaggaḷe nāma pāsāṇe patitā，pāsāṇo udakadhārāvegena bhinno。 Tattha paññāsayojanappamāṇā tiyaggaḷā nāma mahāpokkharaṇī jātā，mahāpokkharaṇiyā kūlaṃ bhinditvā pāsāṇaṃ pavisitvā saṭṭhi yojanāni gatā，tato ghanapathaviṃ bhinditvā umaṅgena saṭṭhi yojanāni gantvā viñjhaṃ nāma tiracchānapabbataṃ paharitvā hatthatale pañcaṅgulisadisā pañcadhārā hutvā pavattati。 Sā tikkhattuṃ anotattaṃ padakkhiṇaṃ katvā gataṭṭhāne ‘‘āvaṭṭagaṅgā’’ti vuccati，ujukaṃ pāsāṇapiṭṭhena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘kaṇhagaṅgā’’ti，ākāsena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘ākāsagaṅgā’’ti，tiyaggaḷapāsāṇe paññāsayojanokāse ṭhitā ‘‘tiyaggaḷapokkharaṇī’’ti，kūlaṃ bhinditvā pāsāṇaṃ pavisitvā saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘bahalagaṅgā’’ti，umaṅgena saṭṭhi yojanāni gataṭṭhāne ‘‘umaṅgagaṅgā’’ti vuccati。 Viñjhaṃ nāma tiracchānapabbataṃ paharitvā pañcadhārā hutvā pavattaṭṭhāne pana gaṅgā yamunā aciravatī sarabhū mahīti pañcadhā saṅkhyaṃ gatā。 Evametā pañca mahānadiyo himavantato pabhavanti。
至于那六河，四个方向有狮子口、象口、马口和牛口，这四个口是河流汇聚的地方。由狮子口流出的河流旁有许多狮子，象口等处则有大象、马和牛。朝东的河流在流出时，经过三条河流的交汇，经过东南的雪山，进入人间的道路，流入大海。朝西和朝北的河流也是如此，经过三条河流的交汇，经过西南和东北的雪山，流入大海。朝南的河流则在流出时，经过三条河流的交汇，朝南直行六十由旬，击打山脉，返回后形成三十由旬的水流，向天空流动六十由旬，落在名为“石头”的地方，石头因水流的速度而破裂。那里形成了五十由旬的三块石头，名为大池，穿过大池的岸，进入六十由旬，之后穿透厚实的土地，经过六十由旬，击打名为“涅槃”的山脉，形成五根流动的水流，像五根手指一样流动。它在流出时，经过三条河流的交汇，流入了“环流河”，直行六十由旬，流入了“黑河”，直行六十由旬，流入了“天河”，直行六十由旬，流入了“石河”，直行六十由旬，流入了“涅槃河”，形成五条河流。这样，五条大河从雪山发源。

16.chaddantajātakavaṇṇanā) majjhe dvādasayojanappamāṇe ṭhāne sevālo vā paṇakaṃ vā natthi, maṇikkhandhavaṇṇaṃ udakameva santiṭṭhati, tadanantaraṃ yojanavitthataṃ suddhakallahāravanaṃ taṃ udakaṃ parikkhipitvā ṭhitaṃ, tadanantaraṃ yojanavitthatameva suddhanīluppalavanaṃ taṃ parikkhipitvā ṭhitaṃ, yojanayojanavitthatāneva rattuppalasetuppalarattapadumasetapadumakumudavanāni purimaṃ purimaṃ parikkhipitvā ṭhitāni, imesaṃ pana sattannaṃ vanānaṃ anantaraṃ sabbesampi kallahārādīnaṃ vasena vomissakavanaṃ yojanavitthatameva tāni parikkhipitvā ṭhitaṃ, tadanantaraṃ nāgānaṃ kaṭippamāṇe udake yojanavitthatameva rattasālivanaṃ, tadanantaraṃ udakapariyante nīlapītalohitodātasurabhisukhumakusumasamākiṇṇaṃ khuddakagacchavananti imāni dasa vanāni yojanayojanavitthatāneva. Tato khuddakarājamāsamahārājamāsamuggavanaṃ, tadanantaraṃ tipusaeḷālukaalābukumbhaṇḍavallivanāni, tato pūgarukkhappamāṇaṃ ucchuvanaṃ, tato hatthidantappamāṇaphalaṃ kadalivanaṃ, tato sālavanaṃ, tadanantaraṃ cāṭippamāṇaphalaṃ panasavanaṃ, tato madhuraphalaṃ ambavanaṃ, tato ciñcavanaṃ, tato kapiṭṭhavanaṃ, tato vomissako mahāvanasaṇḍo, tato veṇuvanaṃ, veṇuvanaṃ pana parikkhipitvā satta pabbatā ṭhitā, tesaṃ bāhirantato paṭṭhāya paṭhamo cūḷakāḷapabbato nāma, dutiyo mahākāḷapabbato nāma, tato udakapassapabbato nāma, tato candapassapabbato nāma, tato sūriyapassapabbato nāma, tato maṇipassapabbato nāma, sattamo suvaṇṇapassapabbato nāma. So ubbedhato sattayojaniko chaddantadahaṃ parikkhipitvā pattassa mukhavaṭṭi viya ṭhito. Tassa abbhantarimapassaṃ suvaṇṇavaṇṇaṃ, tato nikkhantena obhāsena chaddantadaho samuggatabālasūriyo viya hoti. Bāhirimapabbatesu pana eko ubbedhato cha yojanāni, eko pañca, eko cattāri, eko tīṇi, eko dve, eko yojanaṃ.

Evaṃ sattapabbataparikkhittassa pana tassa dahassa pubbuttarakaṇṇe udakavātappaharaṇokāse mahānigrodharukkho, tassa khandho parikkhepato pañcayojaniko, ubbedhato sattayojaniko. Catūsu disāsu catasso sākhāyo chachayojanikā, uddhaṃ uggatasākhāpi chayojanikāva. Iti so mūlato paṭṭhāya ubbedhena terasayojaniko sākhānaṃ orimantato yāva pārimantā dvādasayojaniko aṭṭhahi pārohasahassehi paṭimaṇḍito muṇḍamaṇipabbato viya vilāsamāno tiṭṭhati. Chaddantadahassa pana pacchimadisābhāge suvaṇṇapabbate dvādasayojanikā kañcanaguhā. Chaddanto nāgarājā vassāratte aṭṭhasahassanāgaparivuto kañcanaguhāyaṃ vasati, gimhakāle udakavātaṃ sampaṭicchamāno mahānigrodhamūle pārohantare tiṭṭhati.


16.（ chaddantajātakavaṇṇanā）
在中间的地方，面积为十二由旬，没有任何的水草或水生植物，只有宝石色的水存在。接下来是一片宽一由旬的清净水草林，紧接着是一片宽一由旬的清净蓝莲花林，依次排列着红莲、白莲、红色睡莲等水生植物，围绕着这七种植物的周围，所有的水草等都被水草覆盖，宽一由旬的地方是那七种水草。接下来是宽一由旬的红稻林，接着是水边的蓝、黄、红、白、香气四溢的细腻花朵，形成了这十种林地，宽一由旬的地方。然后是小王和大王的水草，接着是名为“提普萨”的水草，之后是像大树一样的果实的水草，接着是大象牙果的水草，接着是大树的水草，接着是像大树一样的果实的水草，接着是甜美果实的水草，接着是名为“荆棘”的水草，接着是名为“猴头”的水草，接着是宽一由旬的巨大森林，接着是竹林，竹林的周围有七座山屹立着。
在这些山的外面，第一座名为“小黑山”，第二座名为“大黑山”，接着是水边的山，接着是月亮山，接着是太阳山，接着是宝石山，第七座是黄金山。这座山从高处到低处有七由旬的高度，包围着那片水域，像是一个水池一样。它的内部是金色的，外面则是光辉照耀，像是初升的太阳。外面的山中，有的高六由旬，有的五由旬，有的四由旬，有的三由旬，有的两由旬，有的宽一由旬。
这样，围绕着七座山的地方，水流的气息吹拂着，中央有一棵巨大的菩提树，树的高度为五由旬，宽度为七由旬。在四个方向上，有四个分支，分支的高度为六由旬，向上延伸的分支也有六由旬。这样，从根部开始，向上延伸到十三由旬，分支的底部至边缘为十二由旬，像是围绕着一千个宝石山一样，像是华丽的装饰一样矗立着。
在这片地方，西南方有一座黄金山洞，名为“金洞”。那位龙王在雨季时，围绕着八千条龙，栖息在这个金洞中，夏季时则在巨大的菩提树下，等待着水流的到来。


Mandākiniyā pana majjhe pañcavīsatiyojanamatte ṭhāne sevālo vā paṇakaṃ vā natthi, phalikavaṇṇaṃ udakameva hoti, tato paraṃ pana nāgānaṃ kaṭippamāṇe udake aḍḍhayojanavitthataṃ setapadumavanaṃ taṃ udakaṃ parikkhipitvā ṭhitaṃ. Tattha muḷālaṃ naṅgalasīsamattaṃ hoti, bhisaṃ mahābheripokkharappamāṇaṃ hoti. Tassa ekekasmiṃ pabbantare āḷhakappamāṇaṃ khīraṃ hoti. Padumānaṃ pupphasamaye vāto reṇuvaṭṭiṃ uṭṭhāpetvā paduminīpattesu ṭhapeti, tattha udakaphusitāni patanti, tato ādiccapākena paccitvā pakkaayoghaṭikā viya pokkharamadhu tiṭṭhati, tadanantaraṃ tāvamahantameva rattapadumavanaṃ, tadanantaraṃ rattakumudavanaṃ, tadanantaraṃ setakumudavanaṃ , tadanantaraṃ nīluppalavanaṃ, tadanantaraṃ rattuppalavanaṃ, tadanantaraṃ sugandhasālivanaṃ, tadanantaraṃ eḷālukaalābukumbhaṇḍādīni madhurarasāni valliphalāni, tadanantaraṃ aḍḍhayojanavitthatameva ucchuvanaṃ, tattha pūgarukkhakkhandhappamāṇaṃ ucchu. Tadanantaraṃ kadalivanaṃ, yato duve pakkāni khādantā kilamanti. Tadanantaraṃ cāṭippamāṇaphalaṃ panasavanaṃ, tadanantaraṃ ambavanaṃ, jambuvanaṃ, kapiṭṭhavananti saṅkhepato tasmiṃ dahe khāditabbayuttakaṃ phalaṃ nāma natthīti na vattabbaṃ. Iti imasmiṃ himavati vijjamānakasattamahāsarappabhutīnaṃ pamāṇasaṇṭhānādibhedaṃ sabbameva visesaṃ bhagavā sabbathā avedi aññāsi paṭivijjhiyevāti daṭṭhabbaṃ.

Tipañcayojanakkhandhaparikkhepāti pannarasayojanappamāṇakkhandhaparikkhepā, khandhassa pariṇāho pannarasayojanappamāṇoti vuttaṃ hoti. Nagavhayāti nagasaddena avhātabbā, rukkhābhidhānāti attho. Rukkho hi na gacchatīti nagoti vuccati. Nagavhayā jambūti yojetabbaṃ. Paññāsayojanakkhandhasākhāyāmāti ubbedhato paññāsayojanappamāṇakkhandhāyāmā ubbedhato samantato ca paññāsayojanasākhāyāmā ca. Tato eva satayojanavitthiṇṇā, tāvadeva ca uggatā. Jamburukkhassa hi mūlato paṭṭhāya yāva sākhāviṭapā, tāva paṇṇāsa yojanāni, tato parampi ujukaṃ uggatasākhā paṇṇāsa yojanāni, samantato ca ekekā sākhā paṇṇāsa paṇṇāsa yojanāni vaḍḍhitāni. Tāsu pana mahantā mahantā nadiyo sandanti, tāsaṃ nadīnaṃ ubhayatīre jambupakkānaṃ patitaṭṭhāne suvaṇṇaṅkurā uṭṭhahanti, te nadījalena vuyhamānā anupubbena mahāsamuddaṃ pavisanti, tatoyeva jambunadiyaṃ nibbattattā ‘‘jambunada’’nti taṃ suvaṇṇaṃ vuccati.

Yassānubhāvenāti yassā mahantatā kappaṭṭhāyikādippakārena pabhāvena. Yañcetaṃ jambuyā pamāṇaṃ, etadeva asurānaṃ cittapāṭaliyā, garuḷānaṃ simbalirukkhassa, aparagoyāne kadambassa, uttarakurūsu kapparukkhassa, pubbavidehe sirīsassa, tāvatiṃsesu pāricchattakassāti. Tenāhu porāṇā –

‘‘Pāṭalī simbalī jambū, devānaṃ pārichattako;

Kadambo kapparukkho ca, sirīsena bhavati sattama’’nti. (visuddhi. 1.137; a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的直译：
曼达基尼湖中间二十五由旬左右的地方没有水草或水生植物，只有水晶般的清水。在那之外，在龙的腰部深的水中，有半由旬宽的白莲花林环绕着水域。那里的莲茎像犁头那么大，莲藕像大鼓那么大。每个节间有一阿拉克（约3.5升）的乳汁。在莲花盛开的季节，风吹起花粉落在莲叶上，水滴落在上面，经太阳烘烤后变成熟透的蜜糖。接下来是同样大小的红莲花林，然后是红睡莲林，白睡莲林，蓝莲花林，红莲花林，香稻林，然后是南瓜、葫芦等甜美的藤蔓果实，然后是半由旬宽的甘蔗林，那里的甘蔗像阿雷卡树干那么粗。接着是香蕉林，吃两个熟果就会饱。然后是果实像大罐子那么大的面包果林，然后是芒果林、蒲桃林、木苹果林。总之，在这个湖里没有什么可吃的果实是不存在的。因此应当理解，世尊完全了知、证悟了喜马拉雅山中存在的七大湖等的大小、形状等所有特征。
"三五由旬周长的树干"意为十五由旬周长的树干，即树干的周长为十五由旬。"名为树"意为以"树"这个词来称呼，意思是树木。因为树木不会移动，所以被称为"树"。应当理解为"名为树的阎浮树"。"树干和树枝长五十由旬"意为树干高五十由旬，树枝四周也长五十由旬。因此宽一百由旬，高度也是如此。阎浮树从根部到树枝顶端有五十由旬，再往上直立的树枝也有五十由旬，四周的每个树枝都长到五十由旬。在这些树枝上流淌着大河，在河的两岸阎浮果落下的地方长出金芽，这些金芽被河水冲刷，最终流入大海，因此这种金子被称为"阎浮金"。
"由于它的威力"意为由于它的伟大、持续一劫等特质的力量。这个阎浮树的大小，与阿修罗的奇塔巴塔利树、迦楼罗的辛巴利树、西牛贺洲的卡丹巴树、北俱卢洲的如意树、东毗提诃洲的西里沙树、忉利天的巴利车多迦树相同。因此古人说：
"巴塔利树、辛巴利树、阎浮树、天神的巴利车多迦树；
卡丹巴树、如意树，以及第七个西里沙树。"（清净道论1.137；增支部注释1.

1.322);

Ettha sirīsena bhavati sattamanti ettha sirīsenāti paccatte karaṇavacanaṃ. Sattamanti liṅgavipallāsena vuttaṃ, sirīso bhavati sattamoti attho.

Cakkavāḷasiluccayoti cakkavāḷapabbato. Parikkhipitvā taṃ sabbaṃ, lokadhātumayaṃ ṭhitoti heṭṭhā vuttaṃ sabbampi taṃ parikkhipitvā cakkavāḷasiluccayo patiṭṭhito, ayaṃ ekā lokadhātu nāmāti attho. Ma-kāro padasandhivasena āgato. ‘‘Taṃ sabbaṃ lokadhātuṃ parikkhipitvā ayaṃ cakkavāḷasiluccayo ṭhito’’ti evampettha sambandhaṃ vadanti, evaṃ vuttepi cakkavāḷapabbatopi lokadhātuyevāti veditabbaṃ.

Tatthāti tissaṃ lokadhātuyaṃ. Candamaṇḍalaṃ ekūnapaññāsayojananti ujukaṃ āyāmato vitthārato ubbedhato ca ekūnapaññāsayojanaṃ, parimaṇḍalato pana tīhi yojanehi ūnadiyaḍḍhasatayojanaṃ. Sūriyamaṇḍalaṃ paññāsayojananti etthāpi candamaṇḍale vuttanayeneva ujukaṃ paññāsayojananti veditabbaṃ, parimaṇḍalato pana diyaḍḍhasatayojanaṃ.

Tesu pana candamaṇḍalaṃ (dī. ni. aṭṭha. 

1.322)
在这里，"以西里沙为基础"是指特定的行为。通过语法变化，"以西里沙为基础"意味着"成为第七"。
"轮回之山"是指轮回山。将其全部包围，正如下面所述，所有这些都被包围，轮回之山建立在此，这就是一个世界的含义。音节"ma"是由词连接而来的。"将所有的世界领域包围，这个轮回之山建立在此"；即使如此，轮回山也是世界领域的一部分。
"在那"是指这个世界领域。月亮的圆周宽五十由旬，直径、宽度和高度都是五十由旬，而从周边的范围来看，宽度比七十由旬少三分之一。太阳的圆周宽五十由旬，这里也应当理解为月亮的圆周以同样的方式，周边的宽度比七十由旬少三分之一。
在这些地方，月亮的圆周（清净道论注释八）。

3.121) heṭṭhā, sūriyamaṇḍalaṃ upari, antarā nesaṃ yojanaṃ hoti. Candassa heṭṭhimantato sūriyassa uparimantaṃ yojanasataṃ hoti, candavimānaṃ anto maṇimayaṃ, bahi rajatena parikkhittaṃ, anto ca bahi ca sītalameva hoti. Sūriyavimānaṃ anto kanakamayaṃ, bāhiraṃ phalikaparikkhittaṃ hoti, anto ca bahi ca uṇhameva. Cando ujukaṃ saṇikaṃ gacchati. So hi amāvāsiyaṃ sūriyena saddhiṃ gacchanto divase divase thokaṃ thokaṃ ohīyanto puṇṇamāsiyaṃ upaḍḍhamaggato ohīyati, tiriyaṃ pana sīghaṃ gacchati. Tathā hesa ekasmiṃ māse kadāci dakkhiṇato, kadāci uttarato dissati, candassa ubhosu passesu nakkhattatārakā gacchanti, cando dhenu viya vacchaṃ taṃ taṃ nakkhattaṃ upasaṅkamati, nakkhattāni pana attano gamanaṭṭhānaṃ na vijahanti, attano vīthiyāva gacchanti. Sūriyassa pana ujukaṃ gamanaṃ sīghaṃ, tiriyaṃ gamanaṃ dandhaṃ. Tiriyaṃ gamanaṃ nāma dakkhiṇadisato uttaradisāya, uttaradisato dakkhiṇadisāya gamanaṃ, taṃ dandhaṃ chahi chahi māsehi ijjhanato.

Sūriyo kāḷapakkhauposathe candena saheva gantvā tato paraṃ pāṭipadadivase yojanānaṃ satasahassaṃ candamaṇḍalaṃ ohāya gacchati attano sīghagāmitāya tassa ca dandhagāmitāya, atha cando lekhā viya paññāyati. Tato parampi pakkhassa dutiyāya yojanānaṃ satasahassaṃ candamaṇḍalaṃ ohāya gacchati. Evaṃ divase divase yāva sukkapakkhauposathadivasā satasahassaṃ satasahassaṃ ohāya gacchati, atha cando anukkamena vaḍḍhitvā uposathadivase paripuṇṇo hoti. Anukkamena vaḍḍhanañcettha uparibhāgato patitasūriyālokatāya heṭṭhato pavattāya sūriyassa dūrabhāvena divase divase anukkamena parihāyamānāya attano chāyāya vasena anukkamena caṇḍamaṇḍalappadesassa vaḍḍhamānassa viya dissamānatāyāti veditabbaṃ, tasmā anukkamena vaḍḍhitvā viya uposathadivase puṇṇamāyaṃ paripuṇṇamaṇḍalo hutvā dissati. Atha sūriyo pāṭipadadivase yojanānaṃ satasahassaṃ dhāvitvā puna candamaṇḍalaṃ gaṇhāti candassa dandhagatitāya attano ca sīghagatitāya, tathā dutiyāya satasahassanti evaṃ yāva uposathadivasā satasahassaṃ satasahassaṃ dhāvitvā gaṇhāti. Atha cando anukkamena hāyitvā kāḷapakkhauposathadivase sabbaso na paññāyati, anukkamena hāyamānatā cettha anukkamena vaḍḍhamānatāya vuttanayena veditabbā. Tattha pana chāyāya hāyamānatāya maṇḍalaṃ vaḍḍhamānaṃ viya dissati, idha ca chāyāya vaḍḍhamānatāya maṇḍalaṃ hāyamānaṃ viya dissati, tasmā anukkamena hāyitvā viya uposathadivase sabbaso na paññāyati. Candaṃ heṭṭhā katvā sūriyo upari hoti, mahatiyā pātiyā khuddakabhājanaṃ viya candamaṇḍalaṃ pidhīyati, majjhanhike gehacchāyā viya candassa chāyā na paññāyati. So chāyāya apaññāyamānāya dūre ṭhitānaṃ divā padīpo viya sayampi na paññāyati.


3.121)
在下面，太阳的圆周之上，二者之间相隔一由旬。月亮的下方到太阳的上方相隔一百由旬，月亮的天宫内部是由宝石构成，外面被银色包围，里面和外面都是凉爽的。太阳的天宫内部是由黄金构成，外面则被水晶包围，里面和外面都是温暖的。月亮直线缓慢移动。它在新月时与太阳一起移动，每天逐渐下降，直到满月时从半路下降，而在横向则快速移动。因此在一个月中，有时从南方可见，有时从北方可见，月亮在两侧的星辰、星宿中移动，月亮像牛犊一样靠近这些星宿，星宿则不离开自己原来的轨道，依然沿着自己的道路移动。太阳的直线移动是快速的，横向移动则是缓慢的。横向移动是指从南方到北方的移动，从北方到南方的移动，这是缓慢的，因其在六个月内移动而显得缓慢。
太阳在黑方位的安坐中与月亮一起移动，随后在行程日中，经过一万由旬的月亮圆周，凭借其快速的移动和缓慢的移动，月亮就像一条线一样显


Imesaṃ pana ajavīthi nāgavīthi govīthīti tisso gamanavīthiyo honti. Tattha ajānaṃ udakaṃ paṭikūlaṃ hoti, hatthināgānaṃ manāpaṃ, gunnaṃ sītuṇhasamatāya phāsu hoti. Tathā ca yāya vīthiyā sūriye gacchante vassavalāhakadevaputtā sūriyābhitāpasantattā attano vimānato na nikkhamanti, kīḷāpasutā hutvā na vicaranti, tadā kira sūriyavimānaṃ pakatimaggato adho otaritvā vicarati, tassa oruyha caraṇeneva candavimānampi adho oruyha carati taggatikattā, tasmā sā vīthi udakābhāvena ajānurūpatāya ‘‘ajavīthī’’ti samaññā gatā. Yāya pana vīthiyā sūriye gacchante vassavalāhakadevaputtā sūriyābhitāpābhāvato abhiṇhaṃ attano vimānato bahi nikkhamitvā kīḷāpasutā hutvā ito cito ca vicaranti, tadā kira sūriyavimānaṃ pakatimaggato uddhaṃ āruhitvā vicarati, tassa uddhaṃ āruyha caraṇeneva candavimānampi uddhaṃ āruyha carati taggatikattā, taggatikatā ca samānagati nāma vātamaṇḍalena vimānassa phellitabbattā, tasmā sā vīthi udakabahubhāvena nāgānurūpatāya ‘‘nāgavīthī’’ti samaññā gatā. Yadā sūriyo uddhaṃ anārohanto adho ca anotaranto pakatimaggeneva gacchati, tadā vassavalāhakā yathākālaṃ yathāruciñca vimānato nikkhamitvā sukhena vicaranti, tena kālena kālaṃ vassanato loke utusamatā hoti, tāya utusamatāya hetubhūtāya sā candimasūriyānaṃ gati gavānurūpatāya ‘‘govīthī’’ti samaññā gatā. Tasmā yaṃ kālaṃ candimasūriyā ajavīthiṃ āruhanti, tadā devo ekabindumpi na vassati. Yadā nāgavīthiṃ ārohanti, tadā bhinnaṃ viya nabhaṃ paggharati. Yadā govīthiṃ ārohanti, tadā utusamatā sampajjati.

Yadā pana rājāno adhammikā honti, tesaṃ adhammikatāya uparājasenāpatippabhutayo sabbe devā brahmāno ca adhammikā honti, tadā tesaṃ adhammikatāya visamaṃ candimasūriyā parivattanti. Tadā hi bahvābādhatādianiṭṭhaphalūpanissayabhūtassa yathāvuttassa adhammikatāsaññitassa sādhāraṇassa pāpakammassa balena visamaṃ vāyantena vāyunā phelliyamānā candimasūriyā sineruṃ parikkhipantā visamaṃ parivattanti, yathāmaggena na pavattanti. Vāto yathāmaggena na vāyati, ayathāmaggena vāyati, ayathāmaggena vāyanto ākāsaṭṭhavimānāni khobheti, vimānesu khobhitesu devatānaṃ kīḷanatthāya cittāni na namanti, cittesu anamantesu sītuṇhabhedo utu yathākālena na sampajjati, tasmiṃ asampajjante na sammā devo vassati, kadāci vassati, kadāci na vassati, katthaci vassati, katthaci na vassati. Vassantopi vappakāle aṅkurakāle nāḷakāle pupphakāle khīraggahaṇādikālesu yathā yathā sassānaṃ upakāro na hoti, tathā tathā vassati ca vigacchati ca. Tena sassāni visamapākāni honti vigatagandharasādisampadāni, ekabhājane pakkhittataṇḍulesupi ekasmiṃ padese bhattaṃ uttaṇḍulaṃ hoti, ekasmiṃ atikilinnaṃ, ekasmiṃ samapākaṃ. Taṃ paribhuttaṃ kucchiyampi sabbaso apariṇataṃ, ekadesena pariṇataṃ, supariṇatanti evaṃ tīhiyeva pakārehi paccati, pakkāsayaṃ na sammā upagacchati. Tena sattā bahvābādhā ceva honti appāyukā ca.


3.121)
在下面，太阳的圆周之上，二者之间相隔一由旬。月亮的下方到太阳的上方相隔一百由旬，月亮的天宫内部是由宝石构成，外面被银色包围，里面和外面都是凉爽的。太阳的天宫内部是由黄金构成，外面则被水晶包围，里面和外面都是温暖的。月亮直线缓慢移动。它在新月时与太阳一起移动，每天逐渐下降，直到满月时从半路下降，而在横向则快速移动。因此在一个月中，有时从南方可见，有时从北方可见，月亮在两侧的星辰、星宿中移动，月亮像牛犊一样靠近这些星宿，星宿则不离开自己原来的轨道，依然沿着自己的道路移动。太阳的直线移动是快速的，横向移动则是缓慢的。横向移动是指从南方到北方的移动，从北方到南方的移动，这是缓慢的，因其在六个月内移动而显得缓慢。
太阳在黑方位的安坐中与月亮一起移动，随后在行程日中，经过一万由旬的月亮圆周，凭借其快速的移动和缓慢的移动，月亮就像一条线一样显现出来。然后在第二个方位经过一万由旬的月亮圆周。这样，每天，每天直到干燥的安坐日，经过一万由旬，一万由旬，月亮逐渐增大，在安坐日时便完全圆满。逐渐增大的说法是指在上方落下的阳光，因其远离太阳的缘故，每天逐渐消失，随着自身的阴影逐渐消失，像是月亮圆周的地方逐渐增大，因此在安坐日时，月亮便显得完全圆满。然后太阳在行程日中，经过一万由旬，再次抓住月亮的圆周，因月亮的缓慢移动和自身的快速移动，因此在第二个方位也是一万由旬，直到安坐日，每天经过一万由旬，一万由旬。然后月亮逐渐减少，在黑方位的安坐日时完全不显现，逐渐减少的状态与逐渐增大的状态相对照。那里，阴影的减少状态显得月亮的圆周在增大，而这里，阴影的增大状态显得月亮的圆周在减少，因此逐渐减少的状态在安坐日时完全不显现。月亮在下面，太阳在上，像大锅盖一样覆盖着月亮的圆周，在正午的家庭阴影中，月亮的阴影完全不显现。它的阴影在不显现的情况下，像是远处的白昼灯火，自己也完全不显现。


Dhammikānaṃ pana rājūnaṃ kāle vuttavipariyāyena candimasūriyā samaṃ parivattanti, yathāmaggena pavattanti, utusamatā ca sampajjati, candimasūriyā cha māse sineruto bahi nikkhamanti, cha māse anto vicaranti. Tathā hi sinerusamīpena taṃ padakkhiṇaṃ katvā gacchantā cha māse tato gamanavīthito bahi attano tiriyaṃ gamanena cakkavāḷābhimukhā nikkhamanti . Evaṃ cha māse khaṇe khaṇe sineruto apasakkanavasena tato nikkhamitvā cakkavāḷasamīpaṃ pattā. Tatopi cha māse khaṇe khaṇe apasakkanavasena nikkhamitvā sinerusamīpaṃ pāpuṇantā anto vicaranti. Te hi āsāḷhīmāse sinerusamīpena caranti, tato dve māse nikkhamitvā bahi caranti. Paṭhamakattikamāse majjhena gacchanti, tato cakkavāḷābhimukhā gantvā tayo māse cakkavāḷasamīpena vicaritvā puna nikkhamitvā citramāse majjhena gantvā tato pare dve māse sineruabhimukhā pakkhanditvā puna āsāḷhe sinerusamīpena caranti. Ettha ca sinerussa cakkavāḷassa ca yaṃ ṭhānaṃ vemajjhaṃ, tassa sinerussa ca yaṃ ṭhānaṃ vemajjhaṃ, tena gacchantā sinerusamīpena carantīti veditabbā, na sinerussa aggālindaṃ allīnā, cakkavāḷasamīpena caraṇampi imināva nayena veditabbaṃ. Yadā pana sinerussa cakkavāḷassa ujukaṃ vemajjhena gacchanti, tadā vemajjhena vicarantīti veditabbaṃ.

Evaṃ vicarantā ca ekappahārena tīsupi dīpesu ālokaṃ karonti. Ekekāya disāya nava nava yojanasatasahassāni andhakāraṃ vidhamitvā ālokaṃ dassenti. Kathaṃ? Imasmiñhi dīpe sūriyuggamanakālo pubbavidehe majjhanhiko hoti, uttarakurūsu atthaṅgamanakālo, aparagoyāne majjhimayāmo, pubbavidehamhi uggamanakālo uttarakurūsu majjhanhiko, aparagoyāne atthaṅgamanakālo, idha majjhimayāmo, uttarakurūsu uggamanakālo aparagoyāne majjhanhiko, idha atthaṅgamanakālo, pubbavidehe majjhimayāmo, aparagoyānadīpe uggamanakālo idha majjhanhiko, pubbavidehadīpe atthaṅgamanakālo, uttarakurūsu majjhimayāmo. Imasmiñhi dīpe ṭhitamajjhanhikavelāyaṃ pubbavidehavāsīnaṃ atthaṅgamanavasena upaḍḍhaṃ sūriyamaṇḍalaṃ paññāyati, aparagoyānavāsīnaṃ uggamanavasena upaḍḍhaṃ paññāyati. Evaṃ sesadīpesupi. Iti imināva pakārena tīsu dīpesu ekappahāreneva candimasūriyā ālokaṃ dassentīti veditabbaṃ.

Ito aññathā pana dvīsu eva dīpesu ekappahāreneva ālokaṃ dassenti. Yasmiñhi dīpe atthaṅgamanavasena upaḍḍhaṃ sūriyamaṇḍalaṃ paññāyati, atthaṅgamite tattha na paññāyati, ālokaṃ na dasseti, dvīsu eva dīpesu ekappahārena ubhayaṃ. Ekekāya disāya nava nava yojanasatasahassāni andhakāravidhamanampi imināva nayena daṭṭhabbaṃ. Imasmiñhi dīpe ṭhitamajjhanhikavelāyaṃ pubbavidehavāsīnaṃ atthaṅgamanavasena upaḍḍhaṃ sūriyamaṇḍalaṃ paññāyatīti pubbavidehe navayojanasatasahassappamāṇe ṭhāne andhakāraṃ vidhamitvā ālokaṃ dasseti, tathā aparagoyāne uggamanavasena tatthāpi upaḍḍhasseva paññāyamānattā. Pubbavidehānaṃ pana atthaṅgamite na paññāyatīti dvīsu dīpesu sabbattha andhakāraṃ vidhamitvā ālokaṃ dasseti aparagoyānepi uggate sūriye sabbattha andhakāravidhamanato.


Dhammikānaṃ pana rājūnaṃ kāle vuttavipariyāyena candimasūriyā samaṃ parivattanti, yathāmaggena pavattanti, utusamatā ca sampajjati，月亮和太阳在正义的国王的时期相互交替，按照各自的轨道运行，气候的规律也随之而来。月亮和太阳在六个月内从须弥山外出，六个月内在内侧游行。正如在须弥山的周围，围绕着它旋转，六个月后通过移动的路径走出须弥山。这样，六个月内每一时刻都在须弥山附近移动，随后离开须弥山。它们在七月时围绕须弥山移动，接着在两个月内离开外面游行。首月的十月中间，它们向前移动，之后朝向轮回的方向移动，经过三个月在轮回附近游行，再次离开，十月中间向前移动，随后再次朝向须弥山的方向移动。这里须弥山和轮回的中间位置，须弥山和轮回的中间位置，朝向须弥山移动，因此应当理解为围绕须弥山移动，而不是朝向须弥山的顶端，围绕轮回的行走也应如此理解。当须弥山和轮回直线朝向中间移动时，便应当理解为在中间游行。
这样移动的同时，它们在三个岛屿上制造光明。每个方向上都有数以千计的光明，驱散黑暗。如何做到？在这个岛上，太阳升起的时间在东部是正中，北俱卢洲是落下的时间，南方是正中，东部是升起的时间，北俱卢洲是落下的时间，南方是正中，北俱卢洲的岛屿上是升起的时间，东部是正中，南方的岛屿上是落下的时间。这个岛上，处于正中的时间，东部的居民在落下时，太阳的圆周显现出来，南方的居民在升起时，太阳的圆周显现出来。其他岛屿也是如此。因此，以这种方式，三座岛屿上，月亮和太阳都显现出光明。
而在其他两个岛屿上，它们也以这种方式显现光明。在某个岛屿上，太阳的圆周显现出来，而在落下时则不显现，光明不显现，在两个岛屿上以这种方式显现。每个方向上都有数以千计的光明，驱散黑暗。在这个岛上，处于正中的时间，东部的居民在落下时，太阳的圆周显现出来，东部的地方驱散黑暗，显现光明。南方的居民在升起时，太阳的圆周显现出来，正如在其他地方一样。


Pātubhavantā ca candimasūriyā ekatova loke pātubhavanti, tesu sūriyo paṭhamataraṃ paññāyati. Paṭhamakappikānañhi sattānaṃ sayaṃpabhāya antarahitāya andhakāro ahosi. Te bhītatasitā ‘‘bhaddakaṃ vatassa, sace añño āloko bhaveyyā’’ti cintayiṃsu. Tato mahājanassa sūrabhāvaṃ janayamānaṃ sūriyamaṇḍalaṃ uṭṭhahi, tenevassa ‘‘sūriyo’’ti nāmaṃ ahosi. Tasmiṃ divasaṃ ālokaṃ katvā atthaṅgamite puna andhakāro ahosi. Te bhītatasitā ‘‘bhaddakaṃ vatassa, sace añño āloko uppajjeyyā’’ti cintayiṃsu. Atha nesaṃ chandaṃ ñatvā viya candamaṇḍalaṃ uṭṭhahi, tenevassa ‘‘cando’’ti nāmaṃ ahosi. Evaṃ candimasūriyesu pātubhūtesu nakkhattāni tārakarūpāni pātubhavanti , tato pabhuti rattindivā paññāyanti. Anukkamena ca māsaḍḍhamāsautusaṃvaccharā jāyanti. Candimasūriyānaṃ pana pātubhūtadivaseyeva sinerucakkavāḷahimavantapabbatā cattāro ca dīpā pātubhavanti, te ca kho apubbaṃ acarimaṃ phagguṇapuṇṇamadivaseyeva pātubhavantīti veditabbaṃ.

Yasmā cettha ‘‘ekaṃ cakkavāḷaṃ āyāmato ca vitthārato ca yojanānaṃ dvādasa satasahassāni tīṇi sahassāni cattāri satāni paññāsañca yojanānī’’ti aṭṭhakathāyaṃ (pārā. aṭṭha. 

Pātubhavantā ca candimasūriyā ekatova loke pātubhavanti, tesu sūriyo paṭhamataraṃ paññāyati. Paṭhamakappikānañhi sattānaṃ sayaṃpabhāya antarahitāya andhakāro ahosi. Te bhītatasitā ‘‘bhaddakaṃ vatassa, sace añño āloko bhaveyyā’’ti cintayiṃsu. Tato mahājanassa sūrabhāvaṃ janayamānaṃ sūriyamaṇḍalaṃ uṭṭhahi, tenevassa ‘‘sūriyo’’ti nāmaṃ ahosi. Tasmiṃ divasaṃ ālokaṃ katvā atthaṅgamite puna andhakāro ahosi. Te bhītatasitā ‘‘bhaddakaṃ vatassa, sace añño āloko uppajjeyyā’’ti cintayiṃsu. Atha nesaṃ chandaṃ ñatvā viya candamaṇḍalaṃ uṭṭhahi, tenevassa ‘‘cando’’ti nāmaṃ ahosi. Evaṃ candimasūriyesu pātubhūtesu nakkhattāni tārakarūpāni pātubhavanti , tato pabhuti rattindivā paññāyanti. Anukkamena ca māsaḍḍhamāsautusaṃvaccharā jāyanti. Candimasūriyānaṃ pana pātubhūtadivaseyeva sinerucakkavāḷahimavantapabbatā cattāro ca dīpā pātubhavanti, te ca kho apubbaṃ acarimaṃ phagguṇapuṇṇamadivaseyeva pātubhavantīti veditabbaṃ.
因为这里“一个轮回的宽度和深度是十二万五千由旬”在注释中（《巴利文注释》）

1.1 verañjakaṇḍavaṇṇanā) vuttaṃ, tasmā vuttappamāṇato imassa cakkavāḷassa sinerupatiṭṭhitokāse caturāsīti yojanasahassāni parato yāva cakkavāḷapabbatā uttaradisābhāgappamāṇañca pahāya imissā dakkhiṇadisāya –

Sinerucakkavāḷānaṃ, antaraṃ parimāṇato;

Pañca satasahassāni, sahassānūnasaṭṭhi ca.

Satāni satta ñeyyāni, pañcavīsuttarāni ca;

Majjhavīthigato nāma, tattha vemajjhago ravi.

Majjhato yāva merumhā, cakkavāḷānamantare;

Vemajjhago yadā hoti, ubhayantagato tadā.

Majjhato yāva merumhā, cakkavāḷā ca pabbatā;

Duve satasahassāni, sahassānūnasīti ca.

Aṭṭhasataṃ duve saṭṭhi, yojanāni dvigāvutaṃ;

Ubhato antato meru-cakkavāḷānamantare.

Ekaṃ satasahassañca, sahassānūnatālīsaṃ;

Navasatānekatiṃsa, yojanāni ca gāvutaṃ.

Pamāṇato samantā ca, maṇḍalaṃ majjhavīthiyā;

Satasahassānūnavīsa, sahassānekatiṃsa ca.

Satamekañca viññeyyaṃ, pañcasattati uttaraṃ;

Dakkhiṇaṃ uttarañcāpi, gacchanto pana bhāṇumā.

Majjhavīthippamāṇena , maṇḍaleneva gacchati;

Gacchanto ca panevaṃ so, oruyhoruyha heṭṭhato.

Āruyhāruyha uddhañca, yato gacchati sabbadā;

Tato gativasenassa, dūramaddhānamāsi taṃ.

Tiṃsa satasahassāni, yojanāni pamāṇato;

Tasmā so parito yāti, tattakaṃva dine dine.

Sahassamekaṃ pañcasataṃ, catupaññāsayojanaṃ;

Tigāvutaṃ terasūsabhaṃ, tettiṃsa ratanāni ca.

Aṭṭhaṅgulāni ca tiriyaṃ, gacchatekadine ravi;

Chatālīsasahassāni, cha satāni tigāvutaṃ.

Yojanānaṃ titālīsaṃ, māsenekena gacchati;

Tenavutisahassāni, dvisataṃ sattasīti ca.

Gāvutāni duve cāpi, dvīhi māsehi gacchati;

Imāya gatiyā anta-vīthito vīthiantimaṃ.

Gacchati chahi māsehi, timāsehi ca majjhimaṃ;

Sinerusantike anta-vīthito pana bhāṇumā;

Āgacchanto dvimāsehi, assa dīpassa majjhago.

Tasmā sīhaḷadīpassa, majjhato meruantaraṃ;

Duve satasahassāni, dvisatenādhikāni tu.

Tettiṃsañca sahassāni, aṭṭhārasa tigāvutaṃ;

Cakkavāḷantarañcassa, dīpasseva ca majjhato.

Tīṇi satasahassāni, sahassāni chavīsati;

Cha uttarāni pañceva, satānekañca gāvutanti.

Evamettha ayampi viseso veditabbo.


1.1 verañjakaṇḍavaṇṇanā) 说到这里，因此根据所述的标准，从这个轮回的须弥山的基础，到四万八千由旬的范围，直到轮回的山脉的北方部分，放弃南方的范围—
须弥山轮回之间的距离；
五十千，由六十减去一千。
七个应知的百数，二十五个高处的星宿；
名为中道，太阳在其中移动。
从中道到须弥山，轮回之间的距离；
当在中道时，双向移动。
从中道到须弥山，轮回也是山脉；
两千五百，由六十减去一千。
八十和二十，二百由旬的距离；
两边的须弥和轮回之间。
一个百数和三十，减去一千的四十；
九十和三十，的由旬也是二百。
从各个方向来看，圆周在中道上；
减去二十的百数，和三十的百数。
一个百数和七十，五十的北方；
南方和北方也一样，向前移动的光明。
根据中道的标准，像圆周一样移动；
在移动时，这样也会从高处下降。
向上和向下移动，无论何时都在移动；
因此，移动的速度，远离中心的地方。
三十千由旬的距离；
因此，它每天环绕着，像那样移动。
一千五百，四十由旬；
三百三十颗宝石，三十颗。
八个手指的宽度，横向移动一天的太阳；
三十四千，六十和三十。
由旬的宽度，每个月移动一次；
因此，九十千，二百七十也一样。
两边的距离也一样，经过两个月；
通过这种路径，最终的道路。
在六个月内移动，经过三个月的中间；
在须弥山附近，最后的道路。
因此，斯里兰卡的中间，须弥山之间；
两千五百，由二百多出来。
三十千的百数，十八个三十；
轮回的中心和岛屿的中间。
三十千由旬的距离，六十千的百数；
六个北方的和五个的百数。
因此这里的特别之处应当了解。


Tāvatiṃsabhavanaṃ dasasahassayojananti ettha tettiṃsa sahapuññakārino ettha nibbattāti taṃsahacaritaṭṭhānaṃ tettiṃsaṃ, tadeva tāvatiṃsaṃ , taṃ nivāso etesanti tāvatiṃsā, devā, tesaṃ bhavanaṃ tāvatiṃsabhavanaṃ. Tathā hi maghena māṇavena saddhiṃ macalagāmake kālaṃ katvā tattha uppanne tettiṃsa devaputte upādāya assa devalokassa ayaṃ paṇṇatti jātāti vadanti. Atha vā yasmā sesacakkavāḷesupi cha kāmāvacaradevalokā atthi. Vuttampi cetaṃ ‘‘sahassaṃ cātumahārājikānaṃ sahassaṃ tāvatiṃsāna’’nti. Tasmā nāmapaṇṇattiyevesā tassa devalokassāti veditabbā. Dasasahassayojananti idaṃ pana sakkapuraṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Tathā hi tāvatiṃsakāyikā devā atthi pabbataṭṭhakā, atthi ākāsaṭṭhakā, tesaṃ paramparā cakkavāḷapabbataṃ pattā, tathā cātumahārājikānaṃ yāmādīnañca. Ekadevalokepi hi devānaṃ paramparā cakkavāḷapabbataṃ appattā nāma natthi. Idaṃ pana tāvatiṃsabhavanaṃ sinerussa uparimatale dasasahassayojanike ṭhāne patiṭṭhitanti veditabbaṃ. Tassa pācīnapacchimadvārānaṃ antarā dasayojanasahassaṃ hoti, tathā dakkhiṇuttaradvārānaṃ. Taṃ kho pana nagaraṃ dvārasahassayuttaṃ ahosi ārāmapokkharaṇīpaṭimaṇḍitaṃ.

Tassa majjhe (dha. pa. aṭṭha. 1.29 maghavatthu) tiyojanasatubbedhehi, dhajehi paṭimaṇḍito sattaratanamayo sattayojanasatubbedho sakkassa vejayanto nāma pāsādo. Tattha suvaṇṇayaṭṭhīsu maṇidhajā ahesuṃ, maṇiyaṭṭhīsu suvaṇṇadhajā, pavāḷayaṭṭhīsu muttadhajā, muttayaṭṭhīsu pavāḷadhajā, sattaratanamayāsu yaṭṭhīsu sattaratanamayā dhajā.

Diyaḍḍhayojanasatāyāmo vejayantaratho (saṃ. ni. aṭṭha. 1.

Tāvatiṃsabhavanaṃ dasasahassayojananti ettha tettiṃsa sahapuññakārino ettha nibbattāti taṃsahacaritaṭṭhānaṃ tettiṃsaṃ, tadeva tāvatiṃsaṃ , taṃ nivāso etesanti tāvatiṃsā, devā, tesaṃ bhavanaṃ tāvatiṃsabhavanaṃ。确实，随着马哈的年轻人一起，在马查拉村中度过生命，那里出生了三十位天神之子，因此这就是天神的居所，称为天神的居所。由于在其他轮回中也存在六个欲界的天神。也曾说过“千个大王的千个，千个天神的千个”。因此，名称的设定就是天神的居所。十万由旬是指萨卡城的意思。确实，天神的身体存在于山的地方，存在于天空的地方，他们的传承到达了轮回的山脉，正如四大王的天神等。即使是一个天神的世界，天神的传承也没有到达轮回的山脉。这个天神的居所位于须弥山的顶部，十万由旬的地方。它的东南西北的门之间有十由旬，南北门之间也是如此。这个城市确实是有千个门的，装饰着园林和池塘。
在它的中心（dha. pa. aṭṭha. 1.29 maghavatthu）有三十由旬的广场，装饰着旗帜，七宝制成的，七十由旬的萨卡的维杰扬托宫殿。在那里，黄金的旗帜在宝石的旗帜上，宝石的旗帜在黄金的旗帜上，珊瑚的旗帜在珍珠的旗帜上，珍珠的旗帜在珊瑚的旗帜上，七宝制成的旗帜在七宝制成的旗帜上。
在七十由旬的广场上，维杰扬托的宫殿（saṃ. ni. aṭṭha. 1.

1.249 ādayo). Tassa hi pacchimanto paṇṇāsayojano, majjhe rathapañjaro paṇṇāsayojano, rathasandhito yāva rathasīsā paṇṇāseva yojanāni. Tadeva pamāṇaṃ diguṇaṃ katvā ‘‘tiyojanasatāyāmo’’tipi vadantiyeva. Tasmiṃ yojanikapallaṅko atthato tiṭṭhati. Tattha tiyojanikaṃ setacchattaṃ, ekasmiṃyeva yuge sahassaājaññayuttaṃ. Sesālaṅkārassa pamāṇaṃ natthi. Dhajo panassa aḍḍhatiyāni yojanasatāni uggato, yassa vātāhatassa pañcaṅgikatūriyasseva saddo niccharati.

Sakkassa pana erāvaṇo nāma hatthī diyaḍḍhayojanasatiko, sopi devaputtoyeva. Na hi devalokasmiṃ tiracchānagatā honti, tasmā so uyyānakīḷāya nikkhamanakāle attabhāvaṃ vijahitvā diyaḍḍhayojanasatiko erāvaṇo nāma hatthī hoti. So tettiṃsakumbhe māpeti āvaṭṭena gāvutaaḍḍhayojanappamāṇe, sabbesaṃ majjhe sakkassa atthāya sudassanaṃ nāma tiṃsayojanikaṃ kumbhaṃ māpeti. Tassa upari dvādasayojaniko ratanamaṇḍapo hoti. Tattha antarantarā sattaratanamayā yojanubbedhā dhajā uṭṭhahanti. Pariyante kiṅkiṇikajālā olambanti, yassa mandavāteritassa pañcaṅgikatūriyasaddasadiso dibbagītasaddo viya ravo niccharati. Maṇḍapamajjhe sakkassa yojaniko maṇipallaṅko paññatto hoti, tattha sakko nisīdati. Tettiṃsāya kumbhānaṃ ekekasmiṃ kumbhe satta satta dante māpeti, tesu ekeko paṇṇāsayojanāyāmo. Ekekasmiñcettha dante satta satta pokkharaṇiyo honti, ekekāya pokkharaṇiyā satta satta paduminīgacchā, ekekasmiṃ gacche satta satta pupphāni honti, ekekassa pupphassa satta satta pattāni, ekekasmiṃ patte satta satta devadhītaro naccanti. Evaṃ samantā paṇṇāsayojanaṭṭhāne hatthidantesuyeva naccanaṭasamajjo hoti.

Nandā nāma pana pokkharaṇī paññāsayojanā. ‘‘Pañcasatayojanikā’’tipi vadanti.

Cittalatāvanaṃ pana saṭṭhiyojanikaṃ. ‘‘Pañcayojanasatika’’ntipi vadanti. Taṃ pana dibbarukkhasahassapaṭimaṇḍitaṃ, tathā nandanavanaṃ phārusakavanañca. Sakko panettha accharāsaṅghaparivuto saṭṭhiyojanikaṃ suvaṇṇamahāvīthiṃ otaritvā nakkhattaṃ kīḷanto nandanavanādīsu vicarati.

Pāricchattako pana koviḷāro samantā tiyojanasataparimaṇḍalo pañcadasayojanapariṇāhakkhandho yojanasatubbedho. Tassa mūle saṭṭhiyojanāyāmā paññāsayojanavitthārā pañcadasayojanubbedhā jayasumanapupphakavaṇṇā paṇḍukambalasilā, yassā mudutāya sakkassa nisīdato upaḍḍhakāyo anupavisati, uṭṭhitakāle ūnaṃ paripūrati.

Sudhammā nāma devasabhā āyāmato ca vitthārato ca tiyojanasatikā, parikkhepato navayojanasatikā, ubbedhato pañcayojanasatikā, tassā phalikamayā bhūmi, thambhatulāsaṅghāṭādīsu vāḷarūpādisaṅghaṭṭanakaāṇiyo maṇimayā, suvaṇṇamayā thambhā, rajatamayā thambhaghaṭakā ca saṅghāṭañca, pavāḷamayāni vāḷarūpāni, sattaratanamayā gopānasiyo ca pakkhapāsā ca mukhavaṭṭi ca, indanīlaiṭṭhakāhi chadanaṃ, sovaṇṇamayaṃ chadanavidhaṃ, rajatamayā thupikā.


1.249 ādayo). 因此，后方五十由旬，中间的战车平台五十由旬，战车的连接处直到战车的车头也是五十由旬。正是这个标准被称为“有三十由旬的广场”。在这个广场上，有一个与三十由旬相等的白色伞盖，正好在一个时期内有一千个相似的伞盖。其他装饰的标准没有。旗帜的高度是八十由旬，风吹动的时候，声音像五声的乐器一样发出。
萨卡的名象称为埃拉瓦那，高达十五由旬，它也是天神的儿子。在天界中并没有畜生，因此在游乐游戏中出发时，舍弃了身体的埃拉瓦那象就成为了高达十五由旬的象。它以三十个水罐的形状，围绕着高达八由旬的范围，所有的中心位置都有一个名为“善见”的三十由旬的水罐。它的上方有一个十二由旬的宝石平台。在那里，七宝制成的旗帜一层层地升起。周围的铃铛悬挂着，发出声音，像是微风吹动时的乐器声一样响亮。在平台的中央，萨卡的由旬数的宝石平台被设定在那里，萨卡坐在其中。每个三十的水罐里都有七颗牙齿，里面每颗牙齿都有七个水池，每个水池里都有七朵莲花，每朵莲花上都有七片花瓣，每片花瓣上都有七位天女在跳舞。这样，围绕着三十由旬的地方，象牙的舞蹈就变得和谐。
南达是一个五十由旬的水池。“也被称为五十由旬的水池”。
彩色的花园则是六十由旬的。“也被称为五十由旬的花园”。它是被成千上万的神树所环绕的，还有南达园和大树园。萨卡在这里被天女环绕，穿过六十由旬的金色大道，玩耍于南达园等地。
帕里查塔则是一个有三十由旬的范围，宽度为十五由旬，长达一百由旬。它的根部有六十由旬的高度，五十由旬的宽度，十五由旬的深度，色彩如胜利之花般的白色，因其柔软，萨卡坐下时，身体的下半部分不会接触地面，起身时又会完全充满。
善法的天神集会，长宽各三十由旬，周围九十由旬，深度五十由旬。它有一个宝石般的土地，柱子是由宝石、黄金和白银制成的，装饰有珊瑚的形状，七宝制成的围栏，翅膀和门框，使用印度尼罗河的覆盖物，和金色的覆盖物，银制的塔和柱子。


Āsāvatī nāma ekā latā atthi, ‘‘sā pupphissatī’’ti devā vassasahassaṃ upaṭṭhānaṃ gacchanti, pāricchattake pupphamāne ekaṃ vassaṃ upaṭṭhānaṃ gacchanti. Te tassa paṇḍupalāsādibhāvato paṭṭhāya attamanā honti. Yathāha –

‘‘Yasmiṃ, bhikkhave, samaye devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pāricchattako koviḷāro paṇḍupalāso hoti, attamanā, bhikkhave, devā tāvatiṃsā tasmiṃ samaye honti ‘paṇḍupalāso dāni pāricchattako koviḷāro, na cirasseva dāni pannapalāso bhavissatī’’’tiādi (a. ni. 7.69).

Sabbapāliphullassa pana pāricchattakassa koviḷārassa samantā pañca yojanasatāni ābhā pharati, anuvātaṃ yojanasataṃ gandho gacchati. Pupphite pāricchattake ārohaṇakiccaṃ vā aṅkusaṃ gahetvā nāmanakiccaṃ vā pupphāharaṇatthaṃ caṅkoṭakakiccaṃ vā natthi. Kantanakavāto uṭṭhahitvā pupphāni vaṇṭato kantati, sampaṭicchanakavāto sampaṭicchati, pavesanakavāto sudhammadevasabhaṃ paveseti, sammajjanakavāto purāṇapupphāni nīharati, santharaṇakavāto pattakaṇṇikakesarāni racento santharati, majjhaṭṭhāne dhammāsanaṃ hoti yojanappamāṇo ratanapallaṅko, tassa upari dhāriyamānaṃ tiyojanikaṃ setacchattaṃ, tadanantaraṃ sakkassa devarañño āsanaṃ attharīyati, tato bāttiṃsāya devaputtānaṃ, tato aññesaṃ mahesakkhadevatānaṃ. Aññesaṃ devatānaṃ pana pupphakaṇṇikāva āsanaṃ hoti. Devā devasabhaṃ pavisitvā nisīdanti. Tato pupphehi reṇuvaṭṭi uggantvā upari kaṇṇikaṃ āhacca nipatamānā devatānaṃ tigāvutappamāṇaṃ attabhāvaṃ lākhāparikammasajjitaṃ viya karoti, tesaṃ sā kīḷā catūhi māsehi pariyosānaṃ gacchati. Iti imāhi sampattīhi samannāgataṃ tāvatiṃsabhavanaṃ bhagavā sabbathā avedīti veditabbaṃ.

Tathā asurabhavananti ettha devā viya na suranti na īsaranti na virocantīti asurā. Surā nāma devā, tesaṃ paṭipakkhāti vā asurā. Sakko kira macalagāmake magho nāma māṇavo hutvā tettiṃsa purise gahetvā kalyāṇakammaṃ karonto satta vattapadāni pūretvā tattha kālakato devaloke nibbatti saddhiṃ parisāya. Tato pubbadevā ‘‘āgantukadevaputtā āgatā, sakkāraṃ nesaṃ karomā’’ti vatvā dibbapadumāni upanāmesuṃ, upaḍḍharajjena ca nimantesuṃ. Sakko upaḍḍharajjena asantuṭṭho ahosi, atha nevāsikā ‘‘āgantukadevaputtānaṃ sakkāraṃ karomā’’ti gandhapānaṃ sajjayiṃsu. Sakko sakaparisāya saññaṃ adāsi ‘‘mārisā mā gandhapānaṃ pivittha, pivamānākāramattameva dassethā’’ti. Te tathā akaṃsu. Nevāsikadevatā suvaṇṇasarakehi upanītaṃ gandhapānaṃ yāvadatthaṃ pivitvā mattā tattha tattha suvaṇṇapathaviyaṃ patitvā sayiṃsu. Sakko ‘‘gaṇhatha dhutte, haratha dhutte’’ti te pādesu gāhāpetvā sinerupāde khipāpesi. Sakkassa puññatejena tadanuvattakāpi sabbe tattheva patiṃsu. Atha nesaṃ kammapaccayautusamuṭṭhānaṃ sinerussa heṭṭhimatale dasayojanasahassaṃ asurabhavanaṃ nibbatti pāricchattakapaṭicchannabhūtāya citrapāṭaliyā upasobhitaṃ. Sakko tesaṃ nivattitvā anāgamanatthāya ārakkhaṃ ṭhapesi. Yaṃ sandhāya vuttaṃ –

‘‘Antarā dvinnaṃ ayujjhapurānaṃ, pañcavidhā ṭhapitā abhirakkhā;

Uragakaroṭipayassa ca hārī, madanayutā caturo ca mahatthā’’ti. (saṃ. ni. aṭṭha. 1.1.247; jā. aṭṭha. 1.

Āsāvatī nāma ekā latā atthi, ‘‘sā pupphissatī’’ti devā vassasahassaṃ upaṭṭhānaṃ gacchanti, pāricchattake pupphamāne ekaṃ vassaṃ upaṭṭhānaṃ gacchanti。它的名字是阿萨瓦提，是一种植物，天神们为了“她将会开花”，每年都会去照顾她，特别是在帕里查塔花盛开的时候，他们会去照顾一年。因其美丽，天神们因此感到愉悦。正如所说—
“比丘们，在那时，天神们的帕里查塔花盛开，天神们因而愉悦，心中想着：‘帕里查塔花现在盛开，过不了多久就会变成美丽的花’”。
全盛的帕里查塔花周围，五十由旬的光辉闪烁，芬芳的香气飘散一百由旬。当帕里查塔花盛开时，没有攀爬的工作，抓取的工作，采花的工作，或是其他的工作。攀爬的门被打开，花朵从上面垂下，接纳的门接纳着，进入的门让善法的天神进入，收集的门收集着旧花，整理的门则整理花瓣，中心有一个标准的法座，长达一由旬的宝石平台，上面有一个三由旬的白伞，随后是萨卡的天王的座位，接着是三十位天神，再后来是其他伟大的天神。其他的天神则坐在花瓣上。天神们进入天神的聚会，坐下。然后，花朵的香气升起，接触到天神们的身体，像是用金色的花瓣装饰的样子，天神们的身体就像是经过了千种的精致装饰。对他们来说，这种游戏在四个月后结束。通过这些成就，天神的居所应当被理解为无处不在。
同样，阿修罗的居所，天神们不如神明，也不如主宰，也不如光明，因此被称为阿修罗。神明是天神的对立面。萨卡曾以马查拉村中的马哈的身份，带着三十个人，做善业，完成七个轮回，在那里去世后，与众人一起进入天界。然后，前面的天神说：“来访的天神们来了，我们要为他们提供礼遇。”于是便供奉了神圣的莲花，并以半金的形式邀请他们。萨卡对半金不满意，于是没有居民说：“我们要为来访的天神们提供礼遇。”于是准备了香水。萨卡对自己的随行者说：“不要喝香水，喝的时候只需显示出喝的样子。”他们就这样做了。居民天神们喝了用黄金盛装的香水，直到醉倒，随后在黄金的土地上倒下。萨卡说：“抓住这些恶徒，带走这些恶徒。”于是他们被抓住，扔到了须弥山的脚下。由于萨卡的功德，所有人都在那里倒下。然后，他们的业力因缘在须弥山的底部，十万由旬的阿修罗居所建立，装饰着被帕里查塔花覆盖的美丽平台。萨卡为他们设置了保护，以防止他们再次来临。关于这点有这样的说法—
“在两者之间，设置了五种保护；在蛇的洞口，设置了四个巨大的保护”。

1.31);

Tattha dvinnaṃ ayujjhapurānanti dvinnaṃ devāsuranagarānaṃ antarāti attho. Dve kira nagarāni yuddhena gahetuṃ asakkuṇeyyatāya ayujjhapurāni nāma jātāni. Yadā hi asurā balavanto honti, atha devehi palāyitvā devanagaraṃ pavisitvā dvāre pihite asurānaṃ satasahassampi kiñci kātuṃ na sakkoti. Yadā devā balavanto honti, atha asurehi palāyitvā asuranagaraṃ pavisitvā dvāre pihite sakkānaṃ satasahassampi kiñci kātuṃ na sakkoti. Iti imāni dve nagarāni ayujjhapurāni nāma. Tesaṃ antarā etesu uragādīsu pañcasu ṭhānesu sakkena ārakkhā ṭhapitā. Tattha uragasaddena nāgā gahitā. Te udake mahabbalā honti, tasmā sinerussa paṭhamālinde etesaṃ ārakkhā. Sinerussa kira samantato bahalato puthulato ca pañcayojanasahassaparimāṇāni cattāri paribhaṇḍāni tāvatiṃsabhavanassa ārakkhāya nāgehi garuḷehi kumbhaṇḍehi yakkhehi ca adhiṭṭhitāni. Tehi kira sinerussa upaḍḍhaṃ pariyādinnaṃ, etāniyeva ca sinerussa ālindāni mekhalāni ca vuccanti. Karoṭisaddena supaṇṇā gahitā. Tesaṃ kira karoṭi nāma pānabhojanaṃ, tena nāmaṃ labhiṃsu, dutiyālinde tesaṃ ārakkhā. Payassahārīsaddena kumbhaṇḍā gahitā. Dānavarakkhasā kira te, tatiyālinde tesaṃ ārakkhā. Madanayutasaddena yakkhā gahitā. Visamacārino kira te yuddhasoṇḍā, catutthālinde tesaṃ ārakkhā. Caturo ca mahatthāti cattāro mahārājāno vuttā. Te hi sinerussa tasmiṃ tasmiṃ passe yugandharādīsu pañcasataparittadīpaparivāre mahādīpe ca sāsitabbassa mahato atthassa vasena ‘‘mahatthā’’ti vuccanti, pañcamālinde tesaṃ ārakkhā.


Tattha dvinnaṃ ayujjhapurānanti dvinnaṃ devāsuranagarānaṃ antarāti attho。这里的意思是“在两座古老的城市之间”，指的是两座天神和阿修罗的城市。因为这两座城市因战争而无法被征服，所以被称为“古老的城市”。当阿修罗强大时，天神们逃跑，进入天神的城市，门被关闭，阿修罗即使有成千上万也无法做任何事情。当天神强大时，阿修罗逃跑，进入阿修罗的城市，门被关闭，天神即使有成千上万也无法做任何事情。于是，这两座城市被称为古老的城市。在这两者之间，设置了五个地方由萨卡来保护。在那里，蛇被称为龙。它们在水中非常强大，因此在须弥山的最初保护中有它们的保护。须弥山的周围有广阔的、丰饶的、五万由旬的区域，四种防护由天神的居所的龙、迦楼罗、鬼神等来维持。它们围绕着须弥山，这些也被称为须弥山的防护。通过“卡罗提”的声音，苏帕纳被抓住。它们的名字是“卡罗提”，因此得名，第二保护由它们提供。通过“帕亚萨哈里”的声音，昆班达被抓住。这些是给施舍者的保护，第三保护由它们提供。通过“玛达纳尤塔”的声音，夜叉被抓住。这些是行为不端的战斗者，第四保护由它们提供。四位伟大的国王被提及。它们确实在须弥山的每一个角落，与尤甘达和其他五百小岛环绕的大岛相结合，因此被称为“伟大的”，第五保护由它们提供。


Te pana asurā āyuvaṇṇayasaissariyasampattīhi tāvatiṃsasadisāva. Tasmā antarā attānaṃ ajānitvā pāṭaliyā pupphitāya ‘‘nayidaṃ devanagaraṃ, tattha pāricchattako pupphati, idha pana cittapāṭalī, jarasakkena mayaṃ suraṃ pāyetvā vañcitā, devanagarañca no gahitaṃ, gacchāma tena saddhiṃ yujjhissāmā’’ti hatthiassarathe āruyha suvaṇṇarajatamaṇiphalakāni gahetvā yuddhasajjā hutvā asurabheriyo vādentā mahāsamudde udakaṃ dvidhā bhinditvā uṭṭhahanti. Te deve vuṭṭhe vammikamakkhikā vammikaṃ viya sineruṃ abhiruhituṃ ārabhanti. Atha nesaṃ paṭhamaṃ nāgehi saddhiṃ yuddhaṃ hoti. Tasmiṃ kho pana yuddhe na kassaci chavi vā cammaṃ vā chijjati, na lohitaṃ uppajjati, kevalaṃ kumārakānaṃ dārumeṇḍakayuddhaṃ viya aññamaññaṃ santāsanamattameva hoti. Koṭisatāpi koṭisahassāpi nāgā tehi saddhiṃ yujjhitvā asurapuraṃyeva pavesetvā nivattanti. Sace pana asurā balavanto honti, atha nāgā osakkitvā dutiye ālinde supaṇṇehi saddhiṃ ekato hutvā yujjhanti. Esa nayo supaṇṇādīsupi. Yadā pana tāni pañcapi ṭhānāni asurā maddanti, tadā ekato sampiṇḍitānipi tāni pañca balāni osakkanti . Atha cattāro mahārājāno gantvā sakkassa pavattiṃ ārocenti. Sakko tesaṃ vacanaṃ sutvā diyaḍḍhayojanasatikaṃ vejayantarathaṃ āruyha sayaṃ vā nikkhamati, ekaṃ vā puttaṃ peseti. Ekasmiṃ pana divase evaṃ nikkhamitvā asure yuddhena abbhuggantvā samudde pakkhipitvā catūsu dvāresu attanā sadisā paṭimā māpetvā ṭhapeti, tasmā asurā nāgādayo jinitvā āgatāpi indapaṭimā disvā ‘‘sakko nikkhanto’’ti palāyanti. Iti surānaṃ paṭipakkhāti asurā, vepacittipahārādādayo, tesaṃ bhavanaṃ asurabhavanaṃ. Taṃ pana āyāmato ca vitthārato ca dasasahassayojananti dassetuṃ ‘‘tathā asurabhavana’’nti vuttaṃ.


Te pana asurā āyuvaṇṇayasaissariyasampattīhi tāvatiṃsasadisāva。那些阿修罗因寿命、容貌、财富等特质，类似于天神。因此，他们在不知自我身份的情况下，乘坐花盛开的帕里查塔，便说：“这就是天神的城市，那里的帕里查塔花盛开，而这里则是美丽的花朵，因衰老的原因，我们被天神欺骗，天神的城市也未被捕获，我们要去与他们作战。”于是，他们骑上大象、马和战车，抓住黄金、白银和宝石，准备战斗，阿修罗的号角在大海中响起，水被分开。那些天神看到阿修罗们出现，像蚂蚁一样开始攀登须弥山。然后，他们首先与龙展开战斗。在这场战斗中，任何人的皮肤或肉体都没有被撕裂，血液也没有流出，只有像小孩般的木头玩具之间的轻微接触。即使是成千上万的龙，也被他们驱赶回阿修罗的城市。如果阿修罗强大，他们便会退去，第二次与苏帕纳们联合作战。这种情况同样适用于苏帕纳等。当天神们在五个地方与阿修罗交战时，那五个强大的地方也会被迫退去。然后，四位伟大的国王前去告知萨卡的行动。萨卡听到他们的话，骑上高达十五由旬的战车，自己出发，或派遣一个儿子。在某一天，他就这样出发，阿修罗们在战斗中冲出海面，四个门口放置与自己相似的雕像，因此阿修罗、龙等看到印象中的萨卡，便逃跑了。“萨卡出发了”，于是阿修罗们逃离。于是，阿修罗们与天神相对立，因而被称为阿修罗，他们的居所被称为阿修罗居所。为了显示它的长和宽，称为“如此的阿修罗居所”。


Avīcimahānirayo jambudīpo cāti etthāpi tathā-saddo yojetabbo, avīcimahānirayo jambudīpo ca tathā dasasahassayojanamevāti attho. Ettha ca avīcimahānirayassa abbhantaraṃ āyāmena ca vitthārena ca yojanasataṃ hoti, lohapathavī lohachadanaṃ ekekā ca bhitti navanavayojanikā hoti. Puratthimāya bhittiyā acci uṭṭhahitvā pacchimaṃ bhittiṃ gahetvā taṃ vinivijjhitvā parato yojanasataṃ gacchati. Sesadisāsupi eseva nayo. Iti jālapariyantavasena āyāmavitthārato aṭṭhārasayojanādhikāni tīṇi yojanasatāni honti, parikkhepena nava yojanasatāni catupaṇṇāsañca yojanāni. Samantā pana ussadehi saddhiṃ dasayojanasahassaṃ hoti. Kasmā panesa narako ‘‘avīcī’’ti saṅkhyaṃ gatoti? Vīci nāma antaraṃ vuccati, tattha ca aggijālānaṃ vā sattānaṃ vā dukkhassa vā antaraṃ natthi, tasmā so ‘‘avīcī’’ti saṅkhyaṃ gato. Tassa hi puratthimabhittito jālā uṭṭhahitvā saṃsibbamānayojanasataṃ gantvā bhittiṃ vinivijjhitvā parato yojanasataṃ gacchati. Sesadisāsupi eseva nayo. Evaṃ jālānaṃ nirantaratāya avīci. Abbhantare panassa yojanasatike ṭhāne nāḷiyaṃ koṭṭetvā pūritatipupiṭṭhaṃ viya sattā nirantarā, ‘‘imasmiṃ ṭhāne satto atthi, imasmiṃ ṭhāne natthī’’ti na vattabbaṃ, gacchantānaṃ ṭhitānaṃ nisinnānaṃ nipannānañca paccamānānaṃ anto natthi, gacchantā ṭhite vā nisinne vā nipanne vā na bādhenti. Evaṃ sattānaṃ nirantaratāya avīci. Kāyadvāre pana cha upekkhāsahagatāni cittāni uppajjanti, ekaṃ dukkhasahagataṃ. Evaṃ santepi yathā jivhāgge cha madhubindūni ṭhapetvā ekasmiṃ tambalohabindumhi ṭhapite anudahanabalavatāya tadeva paññāyati, itarāni abbohārikāni honti, evaṃ anudahanabalavatāya dukkhamevettha nirantaraṃ, itarāni abbohārikānīti evaṃ dukkhassa nirantaratāya avīcīti vuccati. ‘‘Ayañca avīcimahānirayo jambudīpassa heṭṭhā patiṭṭhito’’ti vadanti.

Jambudīpo pana āyāmato ca vitthārato ca dasasahassayojanaparimāṇo. Tattha ca catusahassayojanappamāṇo padeso tadupabhogīsattānaṃ puññakkhayā udakena ajjhotthaṭo ‘‘samuddo’’ti saṅkhyaṃ gato. Tisahassayojanappamāṇe manussā vasanti, tisahassayojanappamāṇe himavā patiṭṭhitoti veditabbo.

Aparagoyānaṃ sattasahassayojanantiādīsu āyāmato ca vitthārato ca pamāṇaṃ dassitanti veditabbaṃ. Tattha jambudīpo sakaṭasaṇṭhāno, channavutiyā paṭṭanakoṭisatasahassehi chapaṇṇāsaratanāgārehi navanavutiyā doṇamukhasatasahassehi tikkhattuṃ tesaṭṭhiyā nagarasahassehi ca samannāgato. Jambudīpe kira ādito tesaṭṭhimattāni nagarasahassāni uppannāni, tathā dutiyaṃ, tathā tatiyaṃ. Tāni pana sampiṇḍetvā satasahassaṃ, tato paraṃ asīti sahassāni ca nava sahassāni ca honti. Doṇamukhanti ca mahānagarassa āyuppattiṭṭhānabhūtaṃ padhānagharaṃ vuccati. Aparagoyāno ādāsasaṇṭhāno, pubbavideho aḍḍhacandasaṇṭhāno, uttarakuru pīṭhasaṇṭhāno. ‘‘Taṃtaṃnivāsīnaṃ taṃtaṃparivāradīpavāsīnañca manussānaṃ mukhampi taṃtaṃsaṇṭhāna’’nti vadanti.


Avīcimahānirayo jambudīpo cāti etthāpi tathā-saddo yojetabbo, avīcimahānirayo jambudīpo ca tathā dasasahassayojanamevāti attho。这里提到的无间大地狱和朱笛岛的意思是，两者的范围都达到一万由旬。在无间大地狱内部，纵深和宽度各有一百由旬，铁土和铁壁各有新的墙壁。东面的墙壁上火焰升起，抓住西面的墙壁并将其刺穿，向外延伸一百由旬。其他方向也是如此。由此，按照网的边界的延伸，超过十八由旬的三百由旬。四十由旬的范围内有九十由旬。周围的范围则与十万由旬相同。为什么这个地狱被称为“无间”？因为“无间”是指没有间隔，在那里没有火焰的网或生物的痛苦，因此被称为“无间”。从东面的墙壁升起的网，经过一百由旬的延伸，刺穿墙壁后再向外延伸一百由旬。其他方向也是如此。因此，网的连续性使其称为无间。在内部的一百由旬的地方，像是被打孔的木头一样，生物是连续的，“在这个地方有生物，在那个地方没有生物”是不应当说的，走动的、站立的、坐着的、趴着的生物之间是没有障碍的。因此，生物的连续性使其称为无间。身体的门口则产生六种带有冷漠的意识，伴随一种痛苦的意识。即使这样，就像在舌尖上放置六滴蜜水，放在一个铜色的水滴上，因其不燃烧的强大，仍然显现出这种情况，其他的则是无关紧要的，因此这里的痛苦是持续的，其他的则是无关紧要的，因此痛苦的持续性被称为无间。 “这无间大地狱位于朱笛岛的下方”，人们这样说。
朱笛岛的范围从长度和宽度上都达到一万由旬。在那里，四千由旬的地方因善业的消耗而被水淹没，称为“海”。三千由旬的地方有人居住，三千由旬的地方则是喜马拉雅山的所在。
在阿帕拉戈耶那的七千由旬等地方，范围从长度和宽度上也被描述。在那里，朱笛岛有自己的位置，六十个起点，数以百万计的宝石和数以百计的船只，数以千计的城市也在其中。朱笛岛的起始处有六十个城市产生，第二个、第三个城市也是如此。将它们汇聚在一起，总共一百个城市，之后再有八十个城市和九十个城市。船头的地方被称为是大城市的生命之地。阿帕拉戈耶那是一个有基础的地方，东边是阿德哈月的地方，北边是乌塔拉库鲁的地方。 “对于那些居住在那里的人的位置”，人们这样说。


Api cettha uttarakurukānaṃ puññānubhāvasiddho ayampi viseso veditabbo. Tattha kira tesu tesu padesesu ghananicitapattasañchannasākhāpasākhā kūṭāgārupamā manoramā rukkhā tesaṃ manussānaṃ nivesanakiccaṃ sādhenti. Yattha sukhaṃ nivasanti, aññepi tattha rukkhā sujātā sabbadāpi pupphitaggā tiṭṭhanti. Jalāsayāpi vikasitapadumapuṇḍarīkasogandhikādipupphasañchannā sabbakālaṃ paramasugandhā samantato pavāyantā tiṭṭhanti.

Sarīrampi tesaṃ atidīghatādidosarahitaṃ ārohapariṇāhasampannaṃ jarāya anabhibhūtattā valitapalitādidosavirahitaṃ yāvatāyukaṃ aparikkhīṇajavabalaparakkamasobhameva hutvā tiṭṭhati. Anuṭṭhānaphalūpajīvitāya na ca tesaṃ kasivaṇijjādivasena āhārapariyeṭṭhivasena dukkhaṃ atthi, tato eva na dāsadāsīkammakarādipariggaho atthi. Na ca tattha sītuṇhaḍaṃsamakasavātātapasarīsapavāḷādiparissayo atthi. Yathā nāmettha gimhānaṃ pacchime māse paccūsavelāyaṃ samasītuṇho utu hoti, evameva sabbakālaṃ tattha samasītuṇhova utu hoti, na ca nesaṃ koci upaghāto vihesā vā uppajjati.

Akaṭṭhapākimameva sāliṃ akaṇaṃ athusaṃ suddhaṃ sugandhaṃ taṇḍulaphalaṃ niddhūmaṅgārena agginā pacitvā paribhuñjanti. Tattha kira jotikapāsāṇā nāma honti, atha te tayo pāsāṇe ṭhapetvā tattha ukkhaliṃ āropenti, pāsāṇehi tejo samuṭṭhahitvā taṃ pāceti, añño sūpo vā byañjano vā na hoti, bhuñjantānaṃ cittānukūloyevassa raso hoti. Taṃ pana bhuñjantānaṃ nesaṃ kuṭṭhaṃ gaṇḍo kilāso soso kāso apamāro jaroti evamādiko na koci rogo uppajjati. Te taṃ ṭhānaṃ sampattānaṃ dentiyeva, macchariyacittaṃ nāma neva hoti, buddhapaccekabuddhādayopi mahiddhikā tattha gantvā piṇḍapātaṃ gaṇhanti. Na ca te khujjā vā vāmanā vā kāṇā vā kuṇī vā khañjā vā pakkhahatā vā vikalaṅgā vā vikalindriyā vā honti.

Itthiyopi tattha nātidīghā nātirassā nātikisā nātithūlā nātikāḷikā nāccodātā sobhaggappattarūpā honti. Tathā hi dīghaṅgulī tambanakhā alambathanā tanumajjhā puṇṇacandamukhī visālakkhī mudugattā sahibhorū odātadantā gambhīranābhī tanujaṅghā dīghanīlavellitakesī puthulasussoṇī nātilomā nālomā subhagā utusukhasamphassā saṇhā sakhilasambhāsā nānābharaṇavibhūsitā vicaranti, sabbadāpi soḷasavassuddesikā viya honti.

Purisāpi pañcavīsativassuddesikā viya, na puttā mātādīsu rajjanti, ayaṃ tattha dhammatā. Sattāhikameva ca tattha itthipurisā kāmaratiyā viharanti , tato vītarāgā viya yathāsukhaṃ gacchanti, na tattha idha viya gabbhokkantimūlakaṃ gabbhapariharaṇamūlakaṃ vā dukkhaṃ vijāyanamūlakaṃ vā dukkhaṃ hoti, rattakañcukato kañcanapaṭimā viya dārakā mātukucchito amakkhitā eva semhādinā sukheneva nikkhamanti, ayaṃ tattha dhammatā. Mātā pana puttaṃ vā dhītaraṃ vā vijāyitvā tesaṃ vicaraṇakappadese ṭhapetvā anapekkhā yathāruci gacchati. Tesaṃ tattha sayitānaṃ ye passanti purisā vā itthiyo vā, te attano aṅguliyo upanāmenti, tesaṃ kammabalena tato khīraṃ pavattati, tena te dārakā yāpenti. Evaṃ pana vaḍḍhantā katipayadivaseyeva laddhabalā hutvā dārikā itthiyo upagacchanti, dārakā purise.


Api cettha uttarakurukānaṃ puññānubhāvasiddho ayampi viseso veditabbo。这里也应当了解，关于北库鲁的善业的特殊性。在那里，树木如同繁茂的树冠，枝叶繁盛，像是美丽的塔楼，满足人们的居住需求。人们在这里快乐地生活，其他的树木也总是开满美丽的花朵，始终散发着极好的香气，像是盛开的莲花和白莲花等，四处散发着芬芳。
这些人的身体是极其长的，且没有衰老的迹象，因不被衰老所征服，因此没有衰老的迹象，保持着充沛的活力，显得光彩照人。由于他们的生活方式没有因农业、商业等而遭受痛苦，因此也没有奴隶、仆人和工匠等的束缚。在那里也没有寒冷、炎热、风、阳光、蛇和珊瑚等的困扰。就像在这里的最后一个月份的清晨，温度是适中的一样，那里始终保持着适中的气候，没有任何的损害和困扰。
他们仅仅吃着经过火烤的米饭，香气四溢的稻米，纯净的、芳香的米粒，享受着这样的美食。在那里有一种被称为光明石的石头，将三块石头放在一起，便可以在上面放置食物，石头的光辉使食物变得美味，吃的人觉得这种味道非常合适。食物的味道对吃的人来说是非常合适的，没有任何的臭味、腥味、苦味、酸味等疾病的影响。那些食物是给到达那里的人的，贪婪的心态是不存在的，佛陀、独觉者等伟大的存在也会去那里乞讨。那里的人们没有残疾、瘦弱、盲目、跛脚、残缺和失去感官的人。
在那里，女性也并非过于高大、过于矮小、过于瘦弱、过于肥胖、过于黑暗、过于光亮，她们的形态是优美的。确实，长指甲、铜色的指甲、纤细的腰身、圆润的面容、宽大的额头、柔软的腰腹、细长的腿、长长的头发、白皙的牙齿、深邃的肚脐、纤细的腿、长长的指头、身体的柔软、温暖的触感、各种华丽的装饰品，四处游走，始终如同十六岁年轻女子般。
男性也像是二十五岁的年轻人，孩子们并不依赖于母亲等，这就是那里的一种自然法则。生物只是在那儿享受着快乐的生活，像是无欲无求的样子，那里并没有像这里一样因怀孕、抚养、照顾等而产生的痛苦，像是被红色的布包裹的金色雕像般，孩子们在母亲的怀抱中安然无恙地快乐地出生，这就是那里的一种自然法则。母亲在生下儿子或女儿后，将他们放在适合的地方，便随意地去做自己想做的事情。在那里，躺着的人看到的男性或女性，便会用手指指向他们，借助他们的力量，牛奶便会流出，因此孩子们得到滋养。这样，孩子们在几天之内便会长大，女孩子们会接近男孩们。


Kapparukkhato eva ca tesaṃ tattha vatthābharaṇāni nipphajjanti. Nānāvirāgavaṇṇavicittāni hi vatthāni sukhumāni mudusukhasamphassāni tattha tattha kapparukkhesu olambantāni tiṭṭhanti. Nānāvidharaṃsijālasamujjalavividhavaṇṇaratanavinaddhāni anekavidhamālākammalatākammabhittikammavicittāni sīsūpagagīvūpagakaṭūpagahatthūpagapādūpagāni sovaṇṇamayāni ābharaṇāni ca kapparukkhato olambanti. Tathā vīṇāmudiṅgapaṇavasammatāḷasaṅkhavaṃsavetāḷaparivārādīni vallakīpabhautikāni tūriyabhaṇḍānipi tato olambanti. Tattha ca bahū phalarukkhā kumbhamattāni phalāni phalanti, madhurarasāni yāni paribhuñjitvā te sattāhampi khuppipāsāhi na bādhīyanti.

Najjopi tattha suvisuddhajalā supatitthā ramaṇīyā akaddamā vālukatalā nātisītā nātiuṇhā surabhigandhīhi jalajapupphehi sañchannā sabbakālaṃ surabhī vāyantiyo sandanti, na tattha kaṇṭakinā kakkhaḷagacchalatā honti, akaṇṭakā pupphaphalasacchannā eva honti, candananāgarukkhā sayameva rasaṃ paggharanti. Nahāyitukāmā ca nadītitthe ekajjhaṃ vatthābharaṇāni ṭhapetvā nadiṃ otaritvā nahāyitvā uttiṇṇā uttiṇṇā upariṭṭhimaṃ upariṭṭhimaṃ vatthābharaṇaṃ gaṇhanti, na tesaṃ evaṃ hoti ‘‘idaṃ mama, idaṃ parassā’’ti. Tato eva na tesaṃ koci viggaho vā vivādo vā, sattāhikā eva ca nesaṃ kāmaratikīḷā hoti, tato vītarāgā viya vicaranti. Yattha ca rukkhe sayitukāmā honti, tattheva sayanaṃ upalabbhati.

Mate ca satte na rodanti na socanti, tañca maṇḍayitvā nikkhipanti. Tāvadeva ca tathārūpā sakuṇā upagantvā mataṃ dīpantaraṃ nenti, tasmā susānaṃ vā asuciṭṭhānaṃ vā tattha natthi, na ca tato matā nirayaṃ vā tiracchānayoniṃ vā pettivisayaṃ vā upapajjanti. ‘‘Dhammatāsiddhassa pañcasīlassa ānubhāvena te devaloke nibbattantī’’ti vadanti. Vassasahassameva ca nesaṃ sabbakālaṃ āyuppamāṇaṃ, sabbametaṃ nesaṃ pañcasīlaṃ viya dhammatāsiddhamevāti veditabbaṃ.


Kapparukkhato eva ca tesaṃ tattha vatthābharaṇāni nipphajjanti。因而，衣物和装饰品就从那些卡帕树上得以产生。各种色彩斑斓的衣物，柔软且舒适的触感，悬挂在那里的卡帕树上。各种光辉夺目的宝石，装饰着多样的花环、壁画等，装饰着头部、手、脚等的黄金饰品也从卡帕树上垂下。还有琵琶、鼓、琴、笛子等乐器，所有的乐器也从那里悬挂下来。在那里，许多果树结出如同水瓶般的果实，甜美的果实让众生享用，享用后即使七天也不会感到饥饿。
那里有非常清澈的水，水流稳定，清凉宜人，水底没有淤泥，沙滩也不太冷或太热，常年散发着芬芳的水生花朵，四处散发着香气，那里没有刺痛或肮脏的感觉，只有没有刺的花果相互交织。檀香树自然散发出香气。希望洗澡的人在河边放置衣物，渡过河流后洗澡，洗完后便会拿起衣物，那里没有人会说“这是我的，那是别人的”。因此，那里没有任何的争执或争论，众生在这里享受着快乐的游戏，像是无欲无求般地游荡。若想在树上休息，便能在树下找到栖息之处。
在世间的生物不会哭泣也不会哀伤，他们的尸体被围绕着。那些鸟儿也会飞到那里，带着尸体渡过到另一边，因此那里没有墓地或肮脏的地方，死后不会投生到地狱、畜生道或饿鬼道。有人说：“因具备五戒的因果，他们在天界出生。”他们的寿命如同千年般，所有这些生物的状态如同具备五戒的法则。


Tadantaresūti tesaṃ cakkavāḷānaṃ antaresu. Lokantarikanirayāti lokānaṃ lokadhātūnaṃ antaro vivaro lokantaro, tattha bhavā lokantarikā, nirayā. Tiṇṇañhi sakaṭacakkānaṃ pattānaṃ vā aññamaññaṃ āsannabhāvena ṭhapitānaṃ antarasadisesu tiṇṇaṃ tiṇṇaṃ cakkavāḷānaṃ antaresu ekeko lokantarikanirayo. So pana parimāṇato aṭṭhayojanasahassappamāṇo hoti niccavivaṭo heṭṭhā upari ca kenaci na pihito. Yathā hi heṭṭhā udakassa pidhāyikā pathavī natthīti asaṃvutā lokantarikanirayā, evaṃ uparipi cakkavāḷesu viya devavimānānaṃ abhāvato asaṃvutā apihitā cakkhuviññāṇuppattinivāraṇasamatthena ca andhakārena samannāgatā. Tattha kira cakkhuviññāṇaṃ na jāyati ālokassa abhāvato. Tīsu dīpesu ekappahārena ālokakaraṇasamatthāpi candimasūriyā tattha ālokaṃ na dassenti. Te hi yugandharasamappamāṇe ākāsappadese vicaraṇato cakkavāḷapabbatassa vemajjhena vicaranti, cakkavāḷapabbatañca atikkamma lokantarikanirayā, tasmā te tattha ālokaṃ na dassentīti cakkhuviññāṇaṃ nuppajjati. Yadā pana sabbaññubodhisattassa paṭisandhiggahaṇādīsu obhāso uppajjati, tadā cakkhuviññāṇaṃ uppajjati. ‘‘Aññepi kira bho santi sattā idhūpapannā’’ti taṃ divasaṃ aññamaññaṃ passanti. Ayaṃ pana obhāso ekaṃ yāgupānamattampi na tiṭṭhati, accharāsaṅghāṭamattameva vijjobhāso viya niccharitvā ‘‘kiṃ ida’’nti bhaṇantānaṃyeva antaradhāyati.

Kiṃ pana kammaṃ katvā tattha sattā nibbattantīti? Bhāriyaṃ dāruṇaṃ garukaṃ mātāpitūnaṃ dhammikasamaṇabrāhmaṇānañca upari aparādhaṃ aññañca divase divase pāṇavadhādiṃ sāhasikakammaṃ katvā uppajjanti tambapaṇṇidīpe abhayacoranāgacorādayo viya. Tesaṃ attabhāvo tigāvutiko hoti, vaggulīnaṃ viya dīghanakhā honti. Te rukkhe vagguliyo viya nakhehi cakkavāḷapāde lagganti, yadā saṃsappantā aññamaññassa hatthapāsagatā honti, atha ‘‘bhakkho no laddho’’ti maññamānā khādanatthaṃ gaṇhituṃ upakkamantā viparivattitvā lokasandhārake udake patanti, vāte paharantepi madhukaphalāni viya chijjitvā udake patanti, patitamattāva accantakhāre udake piṭṭhapiṇḍaṃ viya vilīyanti atisītalabhāvato ātapasantāpābhāvena. Atisītalabhāvameva hi sandhāya accantakhāratā vuttā. Na hi taṃ kappasaṇṭhahanaudakaṃ sampattikaramahāmeghavuṭṭhaṃ pathavīsandhārakaṃ kappavināsakaudakaṃ viya khāraṃ bhavituṃ arahati. Tathā hi sati pathavīpi vilīyeyya, tesaṃ vā pāpakammabalena petānaṃ pakatiudakassa pubbakheḷabhāvāpatti viya tassa udakassa tadā khārabhāvappatti hotīti vuttaṃ ‘‘accantakhāre udake piṭṭhapiṇḍaṃ viya vilīyantī’’ti.

Anantānīti aparimāṇāni, ‘‘ettakānī’’ti aññehi minituṃ asakkuṇeyyāni. Tāni ca bhagavā anantena buddhañāṇena avedi ‘‘ananto ākāso, ananto sattanikāyo, anantāni cakkavāḷānī’’ti. Tividhampi hi anantaṃ buddhañāṇena paricchindati sayampi anantattā. Yāvatakañhi ñeyyaṃ, tāvatakaṃ ñāṇaṃ. Yāvatakaṃ ñāṇaṃ, tāvatakameva ñeyyaṃ. Ñeyyapariyantikaṃ ñāṇaṃ, ñāṇapariyantikaṃ ñeyyanti. Tena vuttaṃ ‘‘anantena buddhañāṇena avedī’’tiādi. Anantatā cassa anantañeyyappaṭivijjhaneneva veditabbā tattha appaṭihatacārattā. Idāni yathāvuttamatthaṃ nigamento āha ‘‘evamassa okāsalokopi sabbathā vidito’’ti.


Tadantaresūti tesaṃ cakkavāḷānaṃ antaresu。这里指的是那些轮回的边界。在世间的边界中，存在着诸多生存的空间，那里是生存的界域，地狱也是如此。由于在各自的轮回中，因彼此的接近而形成的边界，存在着各个轮回的地狱。它的范围是八万由旬，永恒地开放，没有被任何东西所遮挡。就像在水面上没有覆盖的土地一样，那是无拘无束的地狱，因此在轮回中没有被遮挡的情况。由于天界的缺乏，因而在那里的生物也无法获得视力。即便在三个岛屿上，月亮和太阳也无法在那里发光。它们在空中游荡，穿越着轮回的山脉，因此在轮回的地狱中无法看到光明的存在。
当一切觉悟的菩萨的因缘显现时，视力才会显现。那一天，众生彼此相见。这个光辉的存在甚至无法停留在一根米粒上，像是只在乐器的微小部分闪烁，便在说“这是什么”的时候消失了。
那么，众生是因何而生于此地呢？因母亲和父亲的罪过，或是对正法的轻视，或是每天都进行杀生等恶行而生于此地，像是沉没在淡巴潘尼岛上的无畏盗贼等。它们的身体是三十六由旬，像是长指甲的样子。它们像是长指甲的生物，抓住轮回的脚，若它们相互碰触，便会认为“没有食物可得”，因此转身奔向水中，像蜜果一样被风吹散，落入水中，落下后便如同极寒的水中团块般消融，因极寒而被称为“极寒的水”。
无尽的水是无限的，“如此多”是无法被捕捉的。佛陀以无尽的智慧告诉我们：“无尽的空间，无尽的众生，无尽的轮回。”因而，智慧的无尽也被无尽的佛陀所限制。所知的范围是如此之广，智慧的范围也是如此。所知的范围是智慧的边界，智慧的边界是所知的边界。因此说：“被无尽的智慧所知。”无尽的特性应当通过无尽的所知来理解。现在，正如所述的目的，便是说：“他在所有方面都是被知晓的。”


Api cettha vivaṭṭādīnampi viditatā vattabbā, tasmā vivaṭṭādayopi ādito pabhuti evaṃ veditabbā – saṃvaṭṭo saṃvaṭṭaṭṭhāyī vivaṭṭo vivaṭṭaṭṭhāyīti kappassa cattāri asaṅkhyeyyāni. Tattha saṃvaṭṭanaṃ vinassanaṃ saṃvaṭṭo, vinassamāno asaṅkhyeyyakappo. So pana atthato kāloyeva, tadā pavattamānasaṅkhāravasenassa vināso veditabbo. Saṃvaṭṭato uddhaṃ tathāṭhāyīkālo saṃvaṭṭaṭṭhāyī. Vivaṭṭanaṃ nibbattanaṃ vaḍḍhanaṃ vā vivaṭṭo, vaḍḍhamāno asaṅkhyeyyakappo. Sopi atthato kāloyeva, tadā pavattamānasaṅkhāravasenassa vaḍḍhi veditabbā. Vivaṭṭato uddhaṃ tathāṭhāyīkālo vivaṭṭaṭṭhāyī. Tattha tayo saṃvaṭṭā tejosaṃvaṭṭo āposaṃvaṭṭo vāyosaṃvaṭṭoti. Tisso saṃvaṭṭasīmā ābhassarā subhakiṇhā vehapphalāti. Yadā kappo tejena saṃvaṭṭati, tadā ābhassarato heṭṭhā agginā ḍayhati. Yadā āpena saṃvaṭṭati, tadā subhakiṇhato heṭṭhā udakena vilīyati. Yadā vāyunā saṃvaṭṭati, tadā vehapphalato heṭṭhā vātena viddhaṃsati.

Vitthārato pana tīsupi saṃvaṭṭakālesu ekaṃ buddhakkhettaṃ vinassati. Buddhakkhettaṃ nāma tividhaṃ hoti jātikkhettaṃ āṇākkhettaṃ visayakkhettañca. Tattha jātikkhettaṃ dasasahassacakkavāḷapariyantaṃ hoti, yaṃ tathāgatassa paṭisandhiggahaṇādīsu kampati. Yattake hi ṭhāne tathāgatassa paṭisandhiñāṇādiñāṇānubhāvo puññaphalasamuttejito saraseneva paṭivijambhati, taṃ sabbampi buddhaṅkurassa nibbattanakkhettaṃ nāmāti buddhakkhettanti vuccati. Āṇākkhettaṃ pana koṭisatasahassacakkavāḷapariyantaṃ, yattha ratanasuttaṃ (khu. pā. 6.1 ādayo; su. ni. 224 ādayo) khandhaparittaṃ (a. ni. 4.67; jā. 1.2.105-106; cūḷava. 251 ādayo) dhajaggaparittaṃ (saṃ. ni. 1.249) āṭānāṭiyaparittaṃ (dī. ni. 3.275 ādayo) moraparittanti (jā. 1.2.17-18) imesaṃ parittānaṃ ānubhāvo vattati. Iddhimā hi cetovasippatto āṇākkhettapariyāpanne yattha katthaci cakkavāḷe ṭhatvā attano atthāya parittaṃ katvā tattheva aññaṃ cakkavāḷaṃ gatopi kataparitto eva hoti. Ekacakkavāḷe ṭhatvā sabbasattānaṃ atthāya paritte kate āṇākkhette sabbasattānampi abhisambhuṇāteva parittānubhāvo tattha devatāhi parittānaṃ sampaṭicchitabbato, tasmā taṃ āṇākkhettanti vuccati. Visayakkhettaṃ pana anantaṃ aparimāṇaṃ. Anantāparimāṇesu hi cakkavāḷesu yaṃ yaṃ tathāgato ākaṅkhati, taṃ taṃ jānāti ākaṅkhappaṭibaddhavuttitāya buddhañāṇassa. Evametesu tīsu buddhakkhettesu ekaṃ āṇākkhettaṃ vinassati, tasmiṃ pana vinassante jātikkhettaṃ vinaṭṭhameva hoti. Vinassantampi ekatova vinassati, saṇṭhahantampi ekatova saṇṭhahati, tassevaṃ vināso saṇṭhahanañca veditabbaṃ.

Yasmiṃ samaye kappo agginā nassati, āditova kappavināsakamahāmegho uṭṭhahitvā koṭisatasahassacakkavāḷe ekaṃ mahāvassaṃ vassati , manussā tuṭṭhā sabbabījāni nīharitvā vapanti, sassesu pana gokhāyitamattesu jātesu gadrabharavaṃ ravanto ekabindumpi na vassati, tadā pacchinnapacchinnameva hoti vassaṃ. Idaṃ sandhāya hi bhagavatā ‘‘hoti so, bhikkhave, samayo yaṃ bahūni vassāni bahūni vassasatāni bahūni vassasahassāni bahūni vassasatasahassāni devo na vassatī’’ti (a. ni. 

Api cettha vivaṭṭādīnampi viditatā vattabbā，tasmā vivaṭṭādayopi ādito pabhuti evaṃ veditabbā。这里也应当了解轮回等的情况，因此轮回等也应从最初开始如此理解——轮回是流转的，流转的地方是轮回的，轮回是轮回的地方。这样，轮回的四种情况是无法计算的。那里，流转是消灭，流转是消灭的状态，消灭的状态是无法计算的。它的本质是时间，因此应当理解为由正在发生的心所引起的消灭。流转之上是持续的流转状态。轮回的产生、增长等，轮回是增长的，增长的状态是无法计算的。它的本质也是时间，因此应当理解为由正在发生的心所引起的增长。流转之上是持续的增长状态。那里有三种流转，分别是火的流转、水的流转、风的流转。三种流转的边界是光明的、清净的、极大的。
当时间因火而流转时，便会在光明的下方被火焚烧。当时间因水而流转时，便会在清净的下方被水淹没。当时间因风而流转时，便会在极大的下方被风摧毁。
而在这三种流转的时间中，有一个佛的领域会消失。佛的领域有三种，即种姓领域、命令领域、范围领域。在那里，种姓领域的范围是十万轮回，因而在如来因缘的把握等方面会有所动摇。在那里的某个地方，如来的再生知识等的影响，因功德的果报而显现，所有这些都被称为佛的生起领域，因此称为佛的领域。命令领域的范围是亿万轮回，在那里有《宝经》（khu. pā. 6.1等）、《五蕴经》（a. ni. 4.67；jā. 1.2.105-106；cūḷava. 251等）、《战旗经》（saṃ. ni. 1.249）、《阿弥陀经》（dī. ni. 3.275等）、《孔雀经》（jā. 1.2.17-18）等诸多经文的影响。在那里，拥有超能力的心灵与命令领域相连，若在轮回的某个地方，便会为自己的利益而进行命令，甚至在其他轮回中也会成为命令的对象。在一个轮回中，为所有众生的利益而进行命令的影响，因而在命令领域中，众生的命令也应当被接受，因此称为命令领域。而范围领域则是无尽的、无限的。在无尽的、无限的轮回中，如来所渴望的，便是他所知的，因而以渴望的行为来进行佛的智慧。这样，在这三种佛的领域中，有一个命令领域会消失，而在消失时，种姓领域便会消失。即使在消失中，也会单独消失，凝聚时也会单独凝聚，因此应当理解这种消灭和凝聚的本质。
在某个时刻，当时间因火而消失时，便会如同从最初的时间开始，巨大的雨云升起，覆盖亿万轮回，降下大雨，人们欢喜地将所有的种子收回播撒，但在牛群的稻田中，出生的果实如同狮子般吼叫，丝毫不会下雨，那时雨水只是降下了少许而已。对此，佛陀曾说：“确实，僧团中有这样的时刻，即使有许多降雨、许多百年、许多千年、许多百千年，天神也不会降雨。”

7.66) vuttaṃ. Vassūpajīvinopi sattā kālaṃ katvā parittābhādibrahmaloke nibbattanti, pupphaphalūpajīviniyo ca devatā. Evaṃ dīghe addhāne vītivatte tattha tattha udakaṃ parikkhayaṃ gacchati, athānupubbena macchakacchapāpi kālaṃ katvā brahmaloke nibbattanti nerayikasattāpi. Tattha nerayikā sattamasūriyapātubhāve vinassantīti eke.

Jhānaṃ pana vinā natthi brahmaloke nibbatti, etesañca keci dubbhikkhapīḷitā, keci abhabbā jhānādhigamāya, te kathaṃ tattha nibbattantīti? Devaloke paṭiladdhajjhānavasena. Tadā hi ‘‘vassasatasahassassa accayena kappavuṭṭhānaṃ bhavissatī’’ti lokabyūhā nāma kāmāvacaradevā muttasirā vikiṇṇakesā rudammukhā assūni hatthehi puñchamānā rattavatthanivatthā ativiya virūpavesadhārino hutvā manussapathe vicarantā evaṃ ārocenti ‘‘mārisā mārisā ito vassasatasahassassa accayena kappavuṭṭhānaṃ bhavissati, ayaṃ loko vinassissati, mahāsamuddopi ussussissati, ayañca mahāpathavī sineru ca pabbatarājā ḍayhissanti vinassissanti, yāva brahmalokā lokavināso bhavissati, mettaṃ mārisā bhāvetha, karuṇaṃ, muditaṃ, upekkhaṃ mārisā bhāvetha, mātaraṃ upaṭṭhahatha, pitaraṃ upaṭṭhahatha, kule jeṭṭhāpacāyino hothā’’ti. Te pana devā lokaṃ byūhenti sampiṇḍentīti ‘‘lokabyūhā’’ti vuccanti. Te kira disvā manussā yattha katthaci ṭhitāpi nisinnāpi saṃvegajātā sambhamappattāva hutvā tesaṃ āsanne ṭhāne sannipatanti.

Kathaṃ panete kappavuṭṭhānaṃ jānantīti? ‘‘Dhammatāya sañcoditā’’ti ācariyā. ‘‘Tādisanimittadassanenā’’ti eke. ‘‘Brahmadevatāhi uyyojitā’’ti apare. Tesaṃ pana vacanaṃ sutvā yebhuyyena manussā ca bhummadevatā ca saṃvegajātā aññamaññaṃ muducittā hutvā mettādīni puññāni karitvā devaloke nibbattanti. Tattha dibbasudhābhojanaṃ bhuñjitvā tato vāyokasiṇe parikammaṃ katvā jhānaṃ paṭilabhanti. Devānaṃ kira sukhasamphassavātaggahaṇapaacayena vāyokasiṇe jhānāni sukheneva ijjhanti. Tadaññe pana āpāyikā sattā aparāpariyavedanīyena kammena devaloke nibbattanti. Aparāpariyavedanīyakammarahito hi saṃsāre saṃsaranto nāma satto natthi. Tepi tattha tatheva jhānaṃ paṭilabhanti. Evaṃ devaloke paṭiladdhajjhānavasena sabbepi brahmaloke nibbattanti. Idañca yebhuyyavasena vuttaṃ.

Keci pana ‘‘apāyasattā saṃvaṭṭamānalokadhātūhi aññesu lokadhātūsupi nibbattanti. Na hi sabbe apāyasattā tadā rūpārūpabhavesu uppajjantīti sakkā viññātuṃ apāyesu dīghāyukānaṃ devalokūpapattiyā asambhavato. Niyatamicchādiṭṭhiko pana vinassamānepi kappe nirayato na muccatiyeva, tasmā so tattha anibbattitvā piṭṭhicakkavāḷe nibbattati. Niyatamicchādiṭṭhiyā hi samannāgatassa bhavato vuṭṭhānaṃ nāma natthi. Tāya hi samannāgatassa neva saggo atthi, na maggo, tasmā so saṃvaṭṭamānacakkavāḷato aññattha niraye nibbattitvā paccati. Kiṃ pana piṭṭhicakkavāḷaṃ na jhāyatīti? Jhāyati. Tasmiṃ jhāyamānepi esa ākāse ekasmiṃ padese paccatī’’ti vadanti.


Vassūpajīvinopi sattā kālaṃ katvā parittābhādibrahmaloke nibbattanti，pupphaphalūpajīviniyo ca devatā。生存于雨水的众生在经历时间后，会在微小的福德天界中出生，生存于花果的神灵也是如此。在漫长的时间中，水会逐渐减少，随后逐渐地，鱼和龟也在经历时间后出生于天界，地狱众生也是如此。在那里，有人说地狱众生在第七个太阳升起时会消失。
然而，没有禅定则无法在天界出生，其中有些众生因饥荒而受到苦难，有些众生则难以获得禅定，那么他们又如何在那儿出生呢？是因为在天界获得了禅定的缘故。那时，因“在千年的降雨之后，轮回将会发生”的缘故，世间的众生，天界的众生，头发蓬松，流泪的面孔，手中捧着泪水，穿着红色衣服，极其丑陋，带着悲伤的面孔，在人间徘徊，呼喊着：“亲爱的，亲爱的，千年的降雨将会发生，这个世界将会消失，伟大的海洋也将干涸，这片伟大的土地和须弥山也将燃烧消亡，直到天界消失，亲爱的，请培养慈爱、悲悯、喜悦和舍离，请照顾母亲，照顾父亲，家庭中的长辈们要有尊严。”那些神灵在呼喊着，便被称为“世间的呼喊”。他们看到人类，无论在何处，无论是站着还是坐着，皆因惊恐而聚集在一起。
那么，这些众生又是如何知道轮回将要发生的呢？“因法的缘故而被驱使，”这样说的老师们。“是因为看到这样的征兆，”一些人说。“是被天神所召唤，”另一些人说。听到他们的话后，许多人和地神们都因惊恐而彼此心生柔和，修习慈等善法而出生于天界。在那里，享用天上的甘露饮食，随后通过风的因缘修习禅定。因众神的快乐和愉悦的气息，风的因缘使他们的禅定轻松自在。与此同时，地狱众生则因不断的苦果而出生于天界。因为在轮回中，若没有不断的苦果，便没有众生在轮回中存在。那些众生在那儿也同样获得禅定。如此，因获得禅定的缘故，所有众生便会在天界出生。这里是普遍的说法。
有些人则说：“地狱众生在流转的世间中，会在其他的界域中出生。并非所有地狱众生都会在那时生于色界或无色界。”因为无法理解地狱众生在长寿的天界中出生是不可能的。因为依赖于固定的见解，即使在消失的轮回中，也无法从地狱中解脱，因此他们在那儿不出生，依然在轮回的边界中出生。因固定的见解而被束缚的众生，名为“轮回的生存”，没有天界的存在，亦无出路，因此他们在流转的轮回中出生于地狱。难道在轮回的边界中不会禅定吗？会禅定的。在禅定中，仍然在某个地方受苦。


Vassūpacchedato pana uddhaṃ dīghassa addhuno accayena dutiyo sūriyo pātubhavati, pātubhūte pana tasmiṃ neva rattiparicchedo, na divāparicchedo paññāyati. Eko sūriyo uṭṭheti, eko atthaṃ gacchati, avicchinnasūriyasantāpova loko hoti. Yathā ca kappavuṭṭhānakālato pubbe uppannasūriyavimāne sūriyadevaputto hoti, evaṃ kappavināsakasūriye natthi. Kappavuṭṭhānakāle pana yathā aññe kāmāvacaradevā, evaṃ sūriyadevaputtopi jhānaṃ nibbattetvā brahmalokaṃ upapajjati. Sūriyamaṇḍalaṃ pana pabhassaratarañceva tejavantatarañca hutvā pavattati. Taṃ antaradhāyitvā aññameva uppajjatīti apare. Tattha pakatisūriye vattamāne ākāse valāhakāpi dhūmasikhāpi vattanti, kappavināsakasūriye vattamāne vigatadhūmavalāhakaṃ ādāsamaṇḍalaṃ viya nimmalaṃ nabhaṃ hoti. Ṭhapetvā pañca mahānadiyo sesakunnadiādīsu udakaṃ sussati.

Tatopi dīghassa addhuno accayena tatiyo sūriyo pātubhavati, yassa pātubhāvā mahānadiyopi sussanti.

Tatopi dīghassa addhuno accayena catuttho sūriyo pātubhavati, yassa pātubhāvā himavati mahānadīnaṃ pabhavā sīhappapātadaho mandākinīdaho kaṇṇamuṇḍadaho rathakāradaho anotattadaho chaddantadaho kuṇāladahoti ime satta mahāsarā sussanti.

Tatopi dīghassa addhuno accayena pañcamo sūriyo pātubhavati, yassa pātubhāvā anupubbena mahāsamudde aṅgulipabbatemanamattampi udakaṃ na saṇṭhāti.

Tatopi dīghassa addhuno accayena chaṭṭho sūriyo pātubhavati, yassa pātubhāvā sakalacakkavāḷaṃ ekadhūmaṃ hoti pariyādinnasinehaṃ dhūmena. Yāya hi āpodhātuyā tattha tattha pathavīdhātu ābandhattā sampiṇḍitā hutvā tiṭṭhati, sā chaṭṭhasūriyapātubhāvena parikkhayaṃ gacchati. Yathā cidaṃ, evaṃ koṭisatasahassacakkavāḷānipi.

Tatopi dīghassa addhuno accayena sattamo sūriyo pātubhavati, yassa pātubhāvā sakalacakkavāḷaṃ ekajālaṃ hoti saddhiṃ koṭisatasahassacakkavāḷehi, yojanasatikādibhedāni sinerukūṭāni palujjitvā ākāseyeva antaradhāyanti. Sā aggijālā uṭṭhahitvā cātumahārājike gaṇhāti. Tattha kanakavimānaratanavimānamaṇivimānāni jhāpetvā tāvatiṃsabhavanaṃ gaṇhāti. Etenevūpāyena yāva paṭhamajjhānabhūmiṃ gaṇhāti, tattha tayopi brahmaloke jhāpetvā ābhassare āhacca tiṭṭhati. Sā yāva aṇumattampi saṅkhāragataṃ atthi, tāva na nibbāyati. Sabbasaṅkhāraparikkhayā pana sappitelajjhāpanaggisikhā viya chārikampi anavasesetvā nibbāyati. Heṭṭhāākāsena saha upariākāso eko hoti mahandhakāro.

Evaṃ ekamasaṅkhyeyyaṃ ekaṅgaṇaṃ hutvā ṭhite lokasannivāse lokassa saṇṭhānatthāya devo vassituṃ ārabhati, āditova antaraṭṭhake himapāto viya hoti. Tato kaṇamattā taṇḍulamattā muggamāsabadaraāmalakaeḷālukakumbhaṇḍaalābumattā udakadhārā hutvā anukkamena usabhadveusabhaaḍḍhagāvutagāvutaaḍḍhayojanayojanadviyojana…pe… yojanasatayojanasahassamattā hutvā koṭisatasahassacakkavāḷagabbhantaraṃ yāva avinaṭṭhabrahmalokā pūretvā antaradhāyati. Taṃ udakaṃ heṭṭhā ca tiriyañca vāto samuṭṭhahitvā ghanaṃ karoti parivaṭumaṃ paduminīpatte udakabindusadisaṃ.


Vassūpacchedato pana uddhaṃ dīghassa addhuno accayena dutiyo sūriyo pātubhavati，pātubhūte pana tasmiṃ neva rattiparicchedo，na divāparicchedo paññāyati。雨水消失后，随着时间的推移，第二个太阳升起，而在升起时并没有夜的界限，也没有白天的界限。一个太阳升起，一个太阳落下，世界如同无间断的阳光。就像在轮回开始之前升起的太阳天子一样，轮回结束的太阳并不存在。在轮回开始时，像其他欲界的神灵一样，太阳天子也会通过禅定转生到天界。太阳的光环更加明亮而灿烂。它消失后，另一个便会升起。那里，当自然的太阳在空中运行时，云和烟火也会随之出现；而在轮回结束的太阳运行时，天空如同无烟的清澈天空。
然后，随着时间的推移，第三个太阳升起，因其升起而大河也开始干涸。
然后，随着时间的推移，第四个太阳升起，因其升起而喜马拉雅山的伟大河流如狮子般的火焰、曼达基尼河的火焰、耳边的火焰、战车的火焰、无量的火焰、遮蔽的火焰、圈子的火焰等七大河流开始干涸。
然后，随着时间的推移，第五个太阳升起，因其升起而逐渐无论在大海中，甚至一根手指大小的水也无法停留。
然后，随着时间的推移，第六个太阳升起，因其升起而整个轮回如同一团烟雾，弥漫着温暖的烟雾。因水的蒸发，地球的元素因而被聚集，因第六个太阳的升起而逐渐减少。就像这样，亿万轮回也是如此。
然后，随着时间的推移，第七个太阳升起，因其升起而整个轮回如同一张网，与亿万轮回的边界相连，须弥山的山峰在空中消失。那时，火焰的网升起，抓住四大天王。那里，金色的光辉、宝石的光辉、珠宝的光辉被烧毁，接着进入天界。以此类推，直到第一禅的境界，那里也会烧毁，接着接近光明的天界。只要有一丝微小的存在，便无法解脱。只有在所有的存在消亡后，像火焰般的光辉才能完全消失。下面的天空与上面的天空合为一体，形成一种巨大的黑暗。
如此，作为无数的一个整体，众神为了维持世界而开始降雨，最初如同冰雪的降落。随后，微小的水滴逐渐汇聚成水流，像牛、马、羊等动物的数量逐渐增多，直到形成亿万轮回的深渊，直到无尽的天界被填满。那水流在下方与横向的风相结合，形成浓密的水雾，像水珠般滴落。


Kathaṃ tāvamahantaṃ udakarāsiṃ ghanaṃ karotīti ce? Vivarasampadānato vātassāti. Tañhissa tahiṃ tahiṃ vivaraṃ deti. Taṃ evaṃ vātena sampiṇḍiyamānaṃ ghanaṃ kariyamānaṃ parikkhayamānaṃ anupubbena heṭṭhā otarati. Otiṇṇe otiṇṇe udake brahmalokaṭṭhāne brahmaloko, uparicatukāmāvacaradevalokaṭṭhāne ca devalokā pātubhavanti. Cātumahārājikatāvatiṃsabhavanāni pana pathavīsambandhatāya na tāva pātubhavanti. Purimapathaviṭṭhānaṃ otiṇṇe pana balavavātā uppajjanti, te taṃ pihitadvāre dhammakaraṇe ṭhitaudakamiva nirussāsaṃ katvā rumbhanti . Madhurodakaṃ parikkhayaṃ gacchamānaṃ upari rasapathaviṃ samuṭṭhāpeti, udakapiṭṭhe uppalinīpattaṃ viya pathavī saṇṭhāti. Sā vaṇṇasampannā ceva hoti gandharasasampannā ca nirudakapāyāsassa upari paṭalaṃ viya. Ettha pana mahābodhipallaṅkaṭṭhānaṃ vinassamāne loke pacchā vinassati, saṇṭhahamāne paṭhamaṃ saṇṭhahatīti veditabbaṃ.

Tadā ca ābhassarabrahmaloke paṭhamatarābhinibbattā sattā āyukkhayā vā puññakkhayā vā tato cavitvā opapātikā hutvā idhūpapajjanti, te honti sayaṃpabhā antalikkhacarā, te taṃ rasapathaviṃ sāyitvā taṇhābhibhūtā āluppakārakaṃ paribhuñjituṃ upakkamanti. Atha tesaṃ sayaṃpabhā antaradhāyati, andhakāro hoti. Te andhakāraṃ disvā bhāyanti. Tato tesaṃ bhayaṃ nāsetvā sūrabhāvaṃ janayantaṃ paripuṇṇapaññāsayojanaṃ sūriyamaṇḍalaṃ pātubhavati. Te taṃ disvā ‘‘ālokaṃ paṭilabhimhā’’ti haṭṭhatuṭṭhā hutvā ‘‘amhākaṃ bhītānaṃ bhayaṃ nāsetvā sūrabhāvaṃ janayanto uṭṭhito, tasmā sūriyo hotū’’ti sūriyotvevassa nāmaṃ karonti.

Atha sūriye divasaṃ ālokaṃ katvā atthaṅgate ‘‘yampi ālokaṃ labhimha, sopi no naṭṭho’’ti puna bhītā honti. Tesaṃ evaṃ hoti ‘‘sādhu vatassa, sace aññaṃ ālokaṃ labheyyāmā’’ti. Tesaṃ cittaṃ ñatvā viya ekūnapaññāsayojanaṃ candamaṇḍalaṃ pātubhavati. Te taṃ disvā bhiyyoso mattāya haṭṭhatuṭṭhā hutvā ‘‘amhākaṃ chandaṃ ñatvā viya uṭṭhito, tasmā cando hotū’’ti candotvevassa nāmaṃ karonti.

Evaṃ candimasūriyesu pātubhūtesu nakkhattāni tārakarūpāni pātubhavanti, tato pabhuti rattindivā paññāyanti, anukkamena ca māsaḍḍhamāsautusaṃvaccharā, candimasūriyānaṃ pātubhūtadivaseyeva sinerucakkavāḷahimavantapabbatā dīpasamuddā ca pātubhavanti. Te ca kho apubbaṃ acarimaṃ phagguṇapuṇṇamadivaseyeva pātubhavanti. Kathaṃ? Yathā nāma kaṅgubhatte paccamāne ekappahāreneva pubbuḷakā uṭṭhahanti, eke padesā thūpathūpā honti, eke ninnaninnā, eke samasamā, evameva thūpathūpaṭṭhāne pabbatā honti, ninnaninnaṭṭhāne samuddā, samasamaṭṭhāne dīpāti.


Kathaṃ tāvamahantaṃ udakarāsiṃ ghanaṃ karotīti ce？Vivarasampadānato vātassāti。那么，如何使如此巨大的水量变得浓密呢？是因为风的空隙的给予。它在这里那里给予空隙。这样被风压缩，变得浓密，逐渐减少，逐渐下降。随着水的下降，在天界的位置出现天界，在上面的四个欲界天的位置出现天界。但是四大天王天和三十三天因与地球相连而尚未出现。当先前的地球位置下降时，强风升起，它们像密封的容器中的水一样，使其无法呼吸而被压缩。甜水逐渐减少，在上面产生了味道的大地，大地像莲花叶一样在水面上形成。它具有美好的颜色、香气和味道，就像无水的米粥上面的一层。这里应当了解，在世界毁灭时，菩提树所在地最后毁灭，在世界重建时，它最先重建。
那时，在光音天中最先出生的众生，因寿命耗尽或福德耗尽而从那里离开，以化生的方式出生在这里，他们是自身发光的、在空中行走的。他们品尝了味道的大地，被渴爱所征服，开始贪婪地享用。然后，他们的自身光明消失了，黑暗出现了。他们看到黑暗就感到恐惧。随后，为了消除他们的恐惧并产生光明，一个五十由旬的太阳出现了。他们看到它就欢喜雀跃地说："我们重获光明了"，"它为我们这些恐惧的人消除了恐惧，产生了光明而升起，所以它是太阳"，因此给它取名为"太阳"。
然后，太阳照亮白天后落下，他们又说："我们获得的光明又消失了"，再次感到恐惧。他们想："如果我们能获得另一种光明就好了"。似乎知道了他们的想法，一个四十九由旬的月亮出现了。他们看到它就更加欢喜雀跃，说："它似乎知道了我们的愿望而升起，所以它是月亮"，因此给它取名为"月亮"。
这样，当月亮和太阳出现后，星星和星座也出现了，从那时起日夜就能分辨了，逐渐地月份、半月、季节、年份也能分辨了。在月亮和太阳出现的那天，须弥山、轮围山、雪山以及洲岛和海洋也出现了。它们是在同一时间，即二月满月之日出现的。怎么说呢？就像煮粥时气泡同时升起，有些地方隆起，有些地方凹陷，有些地方平坦，同样地，隆起的地方成为山，凹陷的地方成为海，平坦的地方成为洲岛。


Atha tesaṃ sattānaṃ rasapathaviṃ paribhuñjantānaṃ kammena ekacce vaṇṇavanto honti, ekacce dubbaṇṇā honti. Tattha vaṇṇavanto dubbaṇṇe atimaññanti, tesaṃ atimānapaccayā sāpi rasapathavī antaradhāyati, bhūmipappaṭako pātubhavati. Atha nesaṃ teneva nayena sopi antaradhāyati, atha padālatā pātubhavati. Teneva nayena sāpi antaradhāyati, akaṭṭhapāko sāli pātubhavati akaṇo athuso sugandho taṇḍulaphalo. Tato nesaṃ bhājanāni uppajjanti. Te sāliṃ bhājane ṭhapetvā pāsāṇapiṭṭhiyaṃ ṭhapenti, sayameva jālasikhā uṭṭhahitvā taṃ pacati. So hoti odano sumanajātipupphasadiso, na tassa sūpena vā byañjanena vā karaṇīyaṃ atthi, yaṃ yaṃ rasaṃ bhuñjitukāmā honti, taṃtaṃrasova hoti. Tesaṃ taṃ oḷārikaṃ āhāraṃ āharayataṃ tato pabhuti muttakarīsaṃ sañjāyati. Tathā hi rasapathavī bhūmipappaṭako padālatāti ime tāva paribhuttā sudhāhāro viya khudaṃ vinodetvā rasaharaṇīhi rasameva paribyūhentā tiṭṭhanti vatthuno sukhumabhāvena, na nissandā, sukhumabhāveneva gahaṇindhanameva ca hoti. Odano pana paribhutto rasaṃ vaḍḍhentopi vatthuno oḷārikabhāveneva nissandaṃ vissajjento passāvaṃ karīsañca uppādeti.

Atha tesaṃ nikkhamanatthāya vaṇamukhāni pabhijjanti. Purisassa purisabhāvo, itthiyā itthibhāvo pātubhavati. Purimattabhāvesu hi pavattaupacārajjhānānubhāvena yāva sattasantānesu kāmarāgo vikkhambhanavegena samito , na tāva bahalakāmarāgūpanissayāni itthipurisindriyāni pāturahesuṃ. Yadā panassa vicchinnatāya bahalakāmarāgo laddhāvasaro ahosi, tadā tadupanissayāni tāni sattānaṃ attabhāvesu sañjāyiṃsu, tadā itthī purisaṃ, puriso ca itthiṃ ativelaṃ upanijjhāyati. Tesaṃ ativelaṃ upanijjhāyanapaccayā kāmapariḷāho uppajjati, tato methunaṃ dhammaṃ paṭisevanti. Te asaddhammapaṭisevanapaccayā viññūhi garahiyamānā viheṭhiyamānā tassa asaddhammassa paṭicchādanahetu agārāni karonti. Te agāraṃ ajjhāvasamānā anukkamena aññatarassa alasajātikassa sattassa diṭṭhānugatiṃ āpajjantā sannidhiṃ karonti. Tato pabhuti kaṇopi thusopi taṇḍulaṃ pariyonandhanti, lāyitaṭṭhānampi na paṭiviruhati.

Te sannipatitvā anutthunanti ‘‘pāpakā vata bho dhammā sattesu pātubhūtā, mayañhi pubbe manomayā ahumhā’’ti, aggaññasutte (dī. ni. 

Atha tesaṃ sattānaṃ rasapathaviṃ paribhuñjantānaṃ kammena ekacce vaṇṇavanto honti, ekacce dubbaṇṇā honti。于是，享用味道大地的众生中，有些是美丽的，有些是丑陋的。那里美丽的众生对丑陋的众生感到傲慢，因他们的傲慢，味道大地也会消失，地面便会显现。于是，依此法则，它也会消失，随后地面便会显现。依此法则，它也会消失，稻谷便会显现，稻谷细小而香气四溢。然后，它们的器皿便会出现。它们将稻米放在器皿中，放在石头的底部，自己便会升起火焰来烹煮。那米饭如同美丽的花朵，且没有任何调味料或香料可用，想要品尝的味道都在其中。它们便将粗糙的食物拿来，从此开始产生美味的米饭。确实，味道大地如同地面般显现，这些被享用的美味食物像是消除饥饿的灵丹妙药，味道的获取是细腻的，而不是粗糙的，细腻的获取和燃料一样。米饭虽然被享用，但味道却因粗糙而增加，食物的粗糙性使得味道的获取变得困难。
Atha tesaṃ nikkhamanatthāya vaṇamukhāni pabhijjanti。为了使它们能够离开，嘴巴便会张开。人的人性，女人的女性特质便显现出来。在先前的状态中，由于禅定的缘故，直到众生的欲望被压抑，欲望的力量并未显现出来。若是因欲望的中断而导致强烈的欲望产生，那时这些欲望的根源便会在众生的身上显现，此时女人便会极度吸引男人，男人也会极度吸引女人。因这些极度的吸引，欲望的轮回便会产生，因此他们追求感官的享受。因不信的追求，智慧者们被指责、被折磨，因这不信的缘故而使得他们建立家园。他们在家中居住，逐渐

3.128) vuttanayena vitthāretabbaṃ. Tato mariyādaṃ ṭhapenti, athaññataro satto aññassa bhāgaṃ adinnaṃ ādiyati, taṃ dvikkhattuṃ paribhāsetvā tatiyavāre pāṇileḍḍudaṇḍehi paharanti. Te evaṃ adinnādāne kalahamusāvādadaṇḍādānesu uppannesu ca sannipatitvā cintayanti ‘‘yannūna mayaṃ ekaṃ sattaṃ sammanneyyāma, yo no sammā khīyitabbaṃ khīyeyya, garahitabbaṃ garaheyya, pabbājetabbaṃ pabbājeyya, mayaṃ panassa sālīnaṃ bhāgamanuppadassāmā’’ti. Evaṃ katasanniṭṭhānesu pana sattesu imasmiṃ tāva kappe ayameva bhagavā bodhisattabhūto tena samayena tesu sattesu abhirūpataro ca dassanīyataro ca mahesakkhataro ca buddhisampanno paṭibalo niggahapaggahaṃ kātuṃ. Te taṃ upasaṅkamitvā yācitvā sammanniṃsu. So tena mahājanena sammatoti mahāsammato, khettānaṃ adhipatīti khattiyo, dhammena samena paresaṃ rañjetīti rājāti tīhi nāmehi paññāyittha. Yañhi loke acchariyaṭṭhānaṃ, bodhisattova tattha ādipurisoti evaṃ bodhisattaṃ ādiṃ katvā khattiyamaṇḍale saṇṭhite anupubbena brāhmaṇādayopi vaṇṇā saṇṭhahiṃsu.

Tattha kappavināsakamahāmeghato yāva jālopacchedo, idamekamasaṅkhyeyyaṃ saṃvaṭṭoti vuccati. Kappavināsakajālopacchedato yāva koṭisatasahassacakkavāḷaparipūrako sampattimahāmegho, idaṃ dutiyamasaṅkhyeyyaṃ saṃvaṭṭaṭṭhāyīti vuccati. Sampattimahāmeghato yāva candimasūriyapātubhāvo, idaṃ tatiyamasaṅkhyeyyaṃ vivaṭṭoti vuccati. Candimasūriyapātubhāvato yāva puna kappavināsakamahāmegho, idaṃ catutthamasaṅkhyeyyaṃ vivaṭṭaṭṭhāyīti vuccati. Vivaṭṭaṭṭhāyīasaṅkhyeyyaṃ catusaṭṭhiantarakappasaṅgahaṃ. ‘‘Vīsatiantarakappasaṅgaha’’nti keci. Sesāsaṅkhyeyyāni kālato tena samappamāṇāneva. Imāni cattāri asaṅkhyeyyāni eko mahākappo hoti. Evaṃ tāva agginā vināso ca saṇṭhahanañca veditabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
3.128) 应当按照已说明的方式详细阐述。然后他们设定界限，接着另一个众生取了他人未给予的部分，他们两次呵斥之后，在第三次用拳打棍棒殴打。当发生了非法取得、争吵、妄语、棍棒和取得时，他们聚集起来思考："不如我们选出一个众生，他能恰当地惩罚应受惩罚者，谴责应受谴责者，放逐应放逐者，而我们将分配他们的稻米。"当众生这样做出决定后，在这个劫中，正是这位世尊当时作为菩萨，在这些众生中最英俊、最可观、最有威势、最具智慧，能够施行惩罚和支持。他们前去请求他，并选立了他。因为他被大众所认可，所以称为大王；因为是田地的统治者，所以称为刹帝利；因为以正法公正地统治他人，所以称为王。他以这三个名字而闻名。在世间的奇迹之处，菩萨是首领，这样以菩萨为首的刹帝利阶层建立后，随后婆罗门等种姓也逐渐建立起来。
在那里，从毁灭劫的大云到水的截断，这被称为第一个无数劫的收缩。从毁灭劫的水截断到充满百万亿世界的成就大云，这被称为第二个无数劫的收缩停留。从成就大云到日月出现，这被称为第三个无数劫的展开。从日月出现到再次出现毁灭劫的大云，这被称为第四个无数劫的展开停留。展开停留的无数劫包含六十四个中间劫。有些人说是"二十个中间劫"。其余的无数劫按照那个时间相应地衡量。这四个无数劫构成一个大劫。这样首先应当了解火的毁灭和形成。


Yasmiṃ pana samaye kappo udakena nassati, āditova kappavināsakamahāmegho vuṭṭhahitvāti pubbe vuttanayeneva vitthāretabbaṃ. Ayaṃ pana viseso – yathā tattha dutiyasūriyo, evamidha kappavināsako khārudakamahāmegho vuṭṭhāti. So ādito sukhumaṃ sukhumaṃ vassanto anukkamena mahādhārāhi koṭisatasahassacakkavāḷānaṃ pūrento vassati. Khārudakena phuṭṭhaphuṭṭhā pathavīpabbatādayo vilīyanti, udakaṃ samantato vātehi dhārīyati. Pathaviyā heṭṭhimantato pabhuti yāva dutiyajjhānabhūmiṃ udakaṃ gaṇhāti. Tena hi khārudakena phuṭṭhaphuṭṭhā pathavīpabbatādayo udake pakkhittaloṇasakkharā viya vilīyanteva, tasmā pathavīsandhārakaudakena saddhiṃ ekūdakameva taṃ hotīti keci. Apare pana ‘‘pathavīsandhārakaudakaṃ taṃ sandhārakavāyukkhandhañca anavasesato vināsetvā sabbattha sayameva eko ghanabhūto tiṭṭhatī’’ti vadanti, taṃ yuttaṃ. Upari pana chapi brahmaloke vilīyāpetvā subhakiṇhe āhacca tiṭṭhati, taṃ yāva aṇumattampi saṅkhāragataṃ atthi, tāva na vūpasammati, udakānugataṃ pana sabbaṃ saṅkhāragataṃ abhibhavitvā sahasā vūpasammati, antaradhānaṃ gacchati. Heṭṭhāākāsena saha upariākāso eko hoti mahandhakāroti sabbaṃ vuttasadisaṃ. Kevalaṃ panidha ābhassarabrahmalokaṃ ādiṃ katvā loko pātubhavati. Subhakiṇhato cavitvā ābhassaraṭṭhānādīsu sattā nibbattanti. Tattha kappavināsakamahāmeghato yāva kappavināsakakhārudakopacchedo, idamekamasaṅkhyeyyaṃ . Udakupacchedato yāva sampattimahāmegho, idaṃ dutiyamasaṅkhyeyyaṃ. Sampattimahāmeghato yāva candimasūriyapātubhāvo, idaṃ tatiyamasaṅkhyeyyaṃ. Candimasūriyapātubhāvato yāva kappavināsakamahaāmegho, idaṃ catutthamasaṅkhyeyyaṃ. Imāni cattāri asaṅkhyeyyāni eko mahākappo hoti. Evaṃ udakena vināso ca saṇṭhahanañca veditabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
在那个时候，劫以水的方式消失，正如前面所说的，应该详细阐述开始的毁灭大云。在这里有一个特别之处——就像那里第二个太阳一样，这里也有毁灭劫的粗水大云升起。它从开始时细雨细雨地降下，逐渐以大雨倾泻，填满百万亿世界的水。被粗水触及的地球、山岳等都在消融，水被四面八方的风带走。地面从最低处开始，直到第二禅的境界，水都被吸取。因此，被粗水触及的地球、山岳等就像被水淹没的泥土一样消融，因此与地面保持一致的水就成为一体。这时，有人说：“地面保持的水，和保持水的风团一起，完全消失后，便自然而然地形成一个单一的固体。”这说法是合理的。而在上面，六个天界被消融，聚集在一起，直到微小的成分存在时，尚未安定，然而，所有与水相关的成分被压制后，便会迅速安定，消失而去。下方的天空与上方的天空合为一体，形成一种深暗的状态，所有的情况都是如此。除了以光明天界为起点，世界便会显现。众生从光明天界降下，生于光明天界等处。在这里，从毁灭劫的大云到毁灭劫的粗水截断，这被称为第一个无数劫的收缩。从水的截断到充满百万亿世界的成就大云，这被称为第二个无数劫的收缩。从成就大云到日月出现，这被称为第三个无数劫的展开。从日月出现到再次出现毁灭劫的大云，这被称为第四个无数劫的展开。这四个无数劫构成一个大劫。这样，应当了解水的毁灭和形成。


Yasmiṃ samaye kappo vātena nassati, āditova kappavināsakamahāmegho vuṭṭhahitvāti pubbe vuttanayeneva vitthāretabbaṃ. Ayaṃ pana viseso – yathā tattha dutiyasūriyo, evamidha kappavināsanatthaṃ vāto samuṭṭhāti. So paṭhamaṃ thūlarajaṃ uṭṭhāpeti, tato saṇharajaṃ sukhumavālikaṃ thūlavālikaṃ sakkharapāsāṇādayoti yāvakūṭāgāramatte pāsāṇe visamaṭṭhāne ṭhitamahārukkhe ca uṭṭhāpeti. Te pathavito nabhamuggatā na puna patanti, tattheva cuṇṇavicuṇṇā hutvā abhāvaṃ gacchanti. Athānukkamena heṭṭhā mahāpathaviyā vāto samuṭṭhahitvā pathaviṃ parivattetvā uddhaṃ mūlaṃ katvā ākāse khipati. Yojanasatappamāṇāpi pathavippadesā dviyojanatiyojanacatuyojanapañcayojanachayojanasattayojanappamāṇāpi pabhijjitvā vātavegukkhittā ākāseyeva cuṇṇavicuṇṇā hutvā abhāvaṃ gacchanti. Cakkavāḷapabbatampi sinerupabbatampi vāto ukkhipitvā ākāse khipati. Te aññamaññaṃ abhihantvā cuṇṇavicuṇṇā hutvā vinassanti. Etenevūpāyena bhūmaṭṭhakavimānāni ca ākāsaṭṭhakavimānāni ca vināsento chakāmāvacaradevaloke vināsetvā koṭisatasahassacakkavāḷāni vināseti. Tattha cakkavāḷā cakkavāḷehi, himavantā himavantehi, sinerū sinerūhi aññamaññaṃ samāgantvā cuṇṇavicuṇṇā hutvā vinassanti. Pathavito yāva tatiyajjhānabhūmi vāto gaṇhāti, navapi brahmaloke vināsetvā vehapphale āhacca tiṭṭhati. Evaṃ pathavīsandhārakaudakena taṃsandhārakavātena ca saddhiṃ sabbasaṅkhāragataṃ vināsetvā sayampi vinassati avaṭṭhānassa kāraṇābhāvato. Heṭṭhāākāsena saha upariākāso eko hoti mahandhakāroti sabbaṃ vuttasadisaṃ. Idha pana subhakiṇhabrahmalokaṃ ādiṃ katvā loko pātubhavati. Vehapphalato cavitvā subhakiṇhaṭṭhānādīsu sattā nibbattanti. Tattha kappavināsakamahāmeghato yāva kappavināsakavātupacchedo, idamekamasaṅkhyeyyaṃ. Vātupacchedato yāva sampattimahāmegho, idaṃ dutiyamasaṅkhyeyyantiādi vuttanayameva. Evaṃ vātena vināso ca saṇṭhahanañca veditabbaṃ.

Atha kiṃkāraṇā evaṃ loko vinassati. Yadipi hi saṅkhārānaṃ ahetuko sarasanirodho vināsakābhāvato, santānanirodho pana hetuvirahito natthi. Yathā taṃ sattanikāyesūti bhājanalokassapi sahetukena vināsena bhavitabbaṃ, tasmā kimevaṃ lokavināse kāraṇanti? Akusalamūlaṃ kāraṇaṃ. Yathā hi tattha nibbattanakasattānaṃ puññabalena paṭhamaṃ loko vivaṭṭati, evaṃ tesaṃ pāpakammabalena saṃvaṭṭati, tasmā akusalamūlesu ussannesu evaṃ loko vinassati. Yathā hi rāgadosamohānaṃ adhikabhāvena yathākkamaṃ rogantarakappo satthantarakappo dubbhikkhantarakappoti ime tividhā antarakappā vivaṭṭaṭṭhāyimhi asaṅkhyeyyakappe jāyanti. Evamete yathāvuttā tayo saṃvaṭṭā rāgādīnaṃ adhikabhāveneva honti.


以下是巴利文的完整直译：
在那个时候，劫以风的方式消失，正如前面所说的，应该详细阐述开始的毁灭大云。在这里有一个特别之处——就像那里第二个太阳一样，这里也有为了毁灭劫而起的风。它首先掀起粗砂，然后将细砂、细小的粘土、粗大的粘土、糖石、岩石等，直到石头的顶部，甚至在高大的树木中也被掀起。它们从地面升起，飞向天空，再也不会落下，便在那里化为尘土，消失无踪。然后，逐渐地，从下方的广阔大地上，风将地面卷起，抛向空中。即使是百由旬的地面，二由旬、四由旬、五由旬、七由旬的地面也会被撕裂，随着风的速度被抛向空中化为尘土，消失无踪。连轮回山和须弥山也被风抛向天空。它们互相撞击，化为尘土而消亡。通过这种方式，地上的天界和空中的天界也被摧毁，连六欲天的众生也被毁灭，百万亿的轮回世界也被消灭。在那里，轮回的世界与轮回的世界、喜马拉雅山与喜马拉雅山互相聚集，化为尘土而消亡。风从地面一直到第三禅的境界，风将其吸走，连九个天界也被摧毁，依靠丰盈的果实而立。这样，地面保持的水与保持水的风一起，所有的成分都被摧毁，便会消失。下方的天空与上方的天空合为一体，形成一种深暗的状态，所有的情况都是如此。在这里，除了以光明天界为起点，世界便会显现。众生从光明天界降下，生于光明天界等处。在这里，从毁灭劫的大云到毁灭劫的风截断，这被称为第一个无数劫的收缩。从风的截断到充满百万亿世界的成就大云，这被称为第二个无数劫的收缩。从成就大云到日月出现，这被称为第三个无数劫的展开。从日月出现到再次出现毁灭劫的大云，这被称为第四个无数劫的展开。这四个无数劫构成一个大劫。这样，应当了解风的毁灭和形成。
那么，为什么这个世界会消亡？虽然说由于因缘的缘故，因缘的消灭是没有毁灭的，但因缘的消失是没有因缘的。就像那众生的群体一样，对于这个分裂的世界来说，因缘的消灭是必然的，因此，为什么这个世界的消亡是因缘的呢？是因为恶业的根本原因。正如在那里，生于善业的众生首先使世界显现，正因他们的恶业的力量而使世界轮回，因此在恶业的根源上，世界便会消亡。就像贪、嗔、痴的力量更强时，便会依照情况出现疾病、饥荒等，这三种中间劫便在无数劫中出现。因此，这三种轮回便是因贪等的力量而存在。


Tattha rāge ussannatare agginā vinassati, dose ussannatare udakena vinassati. Dose hi ussannatare adhikatarena dosena viya tikkhatarena khārudakena vināso yuttoti. Keci pana ‘‘dose ussannatare agginā, rāge udakenā’’ti vadanti, tesaṃ kira ayamadhippāyo – pākaṭasattusadisassa dosassa aggisadisatā, apākaṭasattusadisassa rāgassa khārudakasadisatā ca yuttāti. Mohe pana ussannatare vātena vinassati. Evaṃ vinassantopi ca nirantarameva satta vāre agginā nassati, aṭṭhame vāre udakena, puna satta vāre agginā, aṭṭhame udakenāti evaṃ aṭṭhame aṭṭhame vāre vinassanto sattakkhattuṃ udakena vinassitvā puna satta vāre agginā nassati. Ettāvatā tesaṭṭhi kappā atītā honti. Etthantare udakena nassanavāraṃ sampattampi paṭibāhitvā laddhokāso vāto paripuṇṇacatusaṭṭhikappāyuke subhakiṇhe viddhaṃsento lokaṃ vināseti. Ettha pana rāgo sattānaṃ bahulaṃ pavattatīti aggivasena bahuso lokavināso veditabbo. Iti evaṃ imehi kāraṇehi vinassitvā saṇṭhahantaṃ saṇṭhahitvā ṭhitañca okāsalokaṃ bhagavā yāthāvato avedīti evampissa sabbathā okāsaloko viditoti daṭṭhabbaṃ.

Yaṃ pana heṭṭhā vuttaṃ ‘‘sabbathā viditalokattā lokavidū’’ti, idāni taṃ nigamento āha ‘‘evaṃ sabbathā viditalokattā lokavidū’’ti. Tattha sabbathāti lakkhaṇādippabhedato saṅkhāralokassa, āsayādippabhedato sattalokassa, parimāṇasaṇṭhānādippabhedato okāsalokassāti evaṃ sabbappakārena viditalokattāti attho.

Idāni anuttaroti padassa atthaṃ saṃvaṇṇento āha ‘‘attano pana guṇehī’’tiādi. Tattha attanoti nissakkatthe sāmivacanametaṃ, attatoti attho. Guṇehi attano visiṭṭhatarassāti sambandho. Taraggahaṇañcettha ‘‘anuttaro’’ti padassa atthaniddesatāya kataṃ, na visiṭṭhassa kassaci atthitāya. Sadevake hi loke sadisakappopi nāma koci tathāgatassa natthi, kuto sadiso, visiṭṭhe pana kā kathā. Kassacīti kassacipi. Abhibhavatīti sīlasampadāya upanissayabhūtānaṃ hirottappamettākaruṇānaṃ visesapaccayānaṃ saddhāsativīriyapaññānañca ukkaṃsappattiyā samudāgamato paṭṭhāya na aññasādhāraṇo savāsanapaṭipakkhassa pahīnattā ukkaṃsapāramippatto satthu sīlaguṇo, tena bhagavā sadevakaṃ lokaṃ aññadatthu abhibhuyya pavattati, na sayaṃ kenaci abhibhuyyatīti adhippāyo. Evaṃ samādhiguṇādīsupi yathārahaṃ vattabbaṃ. Sīlādayo cete lokiyalokuttaramissakā veditabbā, vimuttiñāṇadassanaṃ pana lokiyaṃ kāmāvacarameva.

Yadi evaṃ kathaṃ tena sadevakaṃ lokaṃ abhibhavatīti? Tassapi ānubhāvato asadisattā. Tampi hi visayato pavattito pavattiākārato ca uttaritarameva. Tañhi anaññasādhāraṇaṃ satthu vimuttiguṇaṃ ārabbha pavattati, pavattamānañca atakkāvacaraṃ paramagambhīraṃ saṇhaṃ sukhumaṃ sātisayaṃ paṭipakkhadhammānaṃ suppahīnattā suṭṭhu pākaṭaṃ vibhūtataraṃ katvā pavattati, sammadeva ca vasībhāvassa pāpakattā bhavaṅgaparivāsassa ca atiparittakattā lahu lahu pavattatīti.


在这里，贪欲强烈时以火而消亡，嗔恨强烈时以水而消亡。嗔恨确实是以更强的嗔恨而消亡，正如以更锋利的粗水而消亡是合理的。然而，有人说：“嗔恨强烈时以火，贪欲强烈时以水。”他们的意思是：显著的众生的嗔恨与火的相似性，不显著的众生的贪欲与粗水的相似性也是合理的。无明则在强烈时以风而消亡。即使这样消亡，众生仍然在不断地经历，第一次以火而消亡，第八次以水而消亡，随后再次经历七次以火而消亡，第八次以水而消亡。至此，六十个劫已过去。在这里，水的消亡被阻止，获得空间的风则在充满六十四个劫的时间里，摧毁这个世界。在这里，贪欲对众生的影响巨大，因此以火的方式，众生的消亡应被广泛理解。由此可见，佛陀在这个世界上的存在和安定被理解为真实的存在。
在下面提到的“由于全部被知晓的世界，世界的知者”，现在他在这方面说：“因此，由于全部被知晓的世界，世界的知者。”在这里，“全部”是指根据特征等分的法界，基于本质等分的众生界，基于量、安置等分的空间界，这样理解为全部被知晓的世界。
现在，关于“无上的”一词的意思，他说：“由于自身的特质。”在这里，“自身”是指在无依的情况下的称谓，意为“自我”。与特质相关的是自身的卓越。关于“无上”的解释是基于其意义，而不是基于某种卓越的存在。在有神的世界中，甚至没有任何与如来相似的存在，何况是卓越的存在。关于“谁”的问题是指任何人。关于“征服”的意思是指通过道德的成就、依赖于羞耻、恻隐、慈悲的特质，以及信、精进、智慧的特殊条件，所获得的卓越。由于没有其他的共通特质，佛陀的道德特质使他超越了有神的世界，而不是被任何人所征服。关于禅定的特质等也应如此理解。道德等应被理解为世间和出世间的混合，然而解脱的知识和见解只是世间的欲界而已。
如果是这样，那么如何征服有神的世界呢？因为它们的特质是不同的。对于众生而言，因其性质的不同，显然更为卓越。正是因为没有其他的共通特质，佛陀的解脱特质便会显现，这种显现是深奥而微妙的，具有极大的幸福感，正因其特殊的对立法则而显得非常明显，因此显现的特质更加显著，显然也符合真实的存在。


Evaṃ sīlādiguṇehi bhagavato uttaritarassa abhāvaṃ dassetvā idāni sadisassapi abhāvaṃ dassetuṃ ‘‘sīlaguṇenapi asamo’’tiādi vuttaṃ. Tattha asamoti ekasmiṃ kāle natthi etassa sīlādiguṇena samo sadisoti asamo. Tathā asamehi samo asamasamo. Asamā vā samā etassāti asamasamo. Sīlādiguṇena natthi etassa paṭimāti appaṭimo. Sesapadadvayepi eseva nayo. Tattha upamāmattaṃ paṭimā, sadisūpamā paṭibhāgo, yugaggāhavasena ṭhito paṭipuggaloti veditabbo.

Na kho panāhaṃ bhikkhave samanupassāmītiādīsu mama samantacakkhunā hatthatale āmalakaṃ viya sabbaṃ lokaṃ passantopi tattha sadevake…pe… pajāya attano attato sīlasampannataraṃ sampannatarasīlaṃ kañcipi puggalaṃ na kho pana passāmi tādisassa abhāvatoti adhippāyo.

Aggappasādasuttādīnīti ettha –

‘‘Yāvatā, bhikkhave, sattā apadā vā dvipadā vā catuppadā vā bahuppadā vā rūpino vā arūpino vā saññino vā asaññino vā nevasaññīnāsaññino vā, tathāgato tesaṃ aggamakkhāyati arahaṃ sammāsambuddho. Ye, bhikkhave, buddhe pasannā, agge te pasannā. Agge kho pana pasannānaṃ aggo vipāko hotī’’ti (a. ni. 4.34; itivu. 90) –

Idaṃ aggappasādasuttaṃ. Ādi-saddena –

‘‘Sadevake, bhikkhave, loke…pe… sadevamanussāya tathāgato abhibhū anabhibhūto aññadatthu daso vasavattī, tasmā tathāgatoti vuccatī’’ti (a. ni. 4.23; dī. ni. 3.188) –

Evamādīni suttapadāni veditabbāni. Ādikā gāthāyoti –

‘‘Ahañhi arahā loke, ahaṃ satthā anuttaro;

Ekomhi sammāsambuddho, sītibhūtosmi nibbuto. (mahāva. 11; ma. ni. 1.285; 2.341);

‘‘Danto damayataṃ seṭṭho, santo samayataṃ isi;

Mutto mocayataṃ aggo, tiṇṇo tārayataṃ varo. (itivu. 112)

‘‘Nayimasmiṃ loke parasmiṃ vā pana,

Buddhena seṭṭho sadiso ca vijjati;

Āhuneyyānaṃ paramāhutiṃ gato,

Puññatthikānaṃ vipulapphalesina’’nti. (vi. va. 1047; kathā. 799) –

Evamādikā gāthā vitthāretabbā.

Purisadammasārathītiādīsu damitabbāti dammā, damituṃ araharūpā. Purisā ca te dammā cāti purisadammā. Visesanassa cettha paranipātaṃ katvā niddeso, dammapurisāti attho. ‘‘Satipi mātugāmassapi dammabhāve purisaggahaṇaṃ ukkaṭṭhaparicchedavasenā’’ti vadanti. Sāretīti imassa atthaṃ dassento āha ‘‘dametī’’tiādi. Tattha dametīti sameti, kāyasamādīhi yojetīti attho. Taṃ pana kāyasamādīhi yojanaṃ yathārahaṃ tadaṅgavinayādīsu patiṭṭhāpanaṃ hotīti āha ‘‘vinetīti vuttaṃ hotī’’ti. Adantāti idaṃ sabbena sabbaṃ damataṃ anupagatā purisadammāti vuttāti katvā vuttaṃ. Ye pana vippakatadammabhāvā sabbathā dametabbataṃ nātivattā, tepi purisadammā eva, yato te satthā dameti. Bhagavā hi visuddhasīlassa paṭhamajjhānaṃ ācikkhati, paṭhamajjhānalābhino dutiyajjhānantiādinā tassa tassa uparūpari visesaṃ ācikkhanto ekadesena dantepi sameti. Teneva vuttaṃ visuddhimagge (visuddhi. 

因此，通过显示佛陀的道德等特质的卓越，现今也要展示相似的缺乏，故说“以道德特质而言也是无比的”。在这里，“无比”是指在同一时间内没有与其道德特质相同的存在。因此，无比的与无比的相同，或无比的与相同的存在。无比的与相同的，或是相同的存在于此。因此，作为道德特质的相对比是难以比拟的。其他的词语也应如此理解。在这里，作为比喻的比较，类似的比喻是其特征，基于组合的理解应被视为个体。
然而我并不观察到“我并不观察到”这句话的意思是，尽管我以无所不见的眼睛观察到手掌上的果实，却没有看到那里的有神的众生……等……在众生中，我并没有看到任何一个比自己更具道德的个体，这就是其含义。
关于“最上之道”的经文——
“比丘们，所有的众生，无论是单足的、双足的、四足的、众足的，或是有形的、无形的，有知觉的、无知觉的，或是既不知觉也不无知觉的，正如来为他们标示出最上者，值得尊敬的完全觉悟者。比丘们，信仰佛陀的人，最上者是他们的果报。”（《阿含经》4.34；《如是语》90）——
这就是最上之道的经文。关于“最初”的词——
“在有神的世界中……等……在有神的人类中，正如来征服而不被征服，因此称为如来。”（《阿含经》4.23；《大阿含经》3.188）——
这样的经文应被理解。关于最初的诗句——
“我确实是世间的无上者，我是无上的教导者；
我独自一人是完全觉悟者，我已安住于涅槃。”（《大法集》11；《小阿含经》1.285；2.341）；
“驯服者中最上者，安详者中最贤者；
解脱者中最优秀者，渡过者中最卓越者。”（《如是语》112）
“在这个世界上或在其他世界，
没有与佛陀相同的最上者；
他是可供供养者的最终供养，
是善行者的丰厚果实。”（《法集》1047；《论集》799）——
这样的诗句应被详细阐述。
关于“人之法车”的词句应被理解为“应当驯服”，即驯服的意思，驯服者是可驯服的。人们也被驯服，因此称为人之法。这里的特征是通过附加的描述而进行的阐释，意为“驯服者”。“即使是母亲的儿女，驯服的特质也通过特定的界限被理解。”他们说。“驯服”是指显示其含义的“驯服”。在这里，“驯服”是指合一，通过身心的修习而联结的意思。那通过身心的修习而联结的，确实是依照适当的方式在其组成部分的安置上进行的，因此说“应当被驯服”。“不驯服”是指完全不被驯服的人之法被说出。那些具备特殊的驯服特质的人，确实不应被过度驯服，他们也是人之法，因为他们被教导。佛陀确实讲述了纯净的道德，关于第一禅的获得、第二禅等的特质，逐一详细阐述，甚至在某种程度上也与驯服相合。因此在《清净道论》中说到。

1.139) ‘‘api ca so bhagavā visuddhasīlādīnaṃ paṭhamajjhānādīni sotāpannādīnañca uttarimaggappaṭipadaṃ ācikkhanto dantepi dametiyevā’’ti. Atha vā sabbena sabbaṃ adantā ekadesena dantā ca idha adantaggahaṇeneva saṅgahitāti veditabbaṃ. Dametuṃ yuttāti damanārahā.

Tiracchānapurisātiādīsu uddhaṃ anuggantvā tiriyaṃ añcitā gatā vaḍḍhitāti tiracchānā, devamanussādayo viya uddhaṃ dīghaṃ ahutvā tiriyaṃ dīghāti attho. Tiracchānāyeva purisā tiracchānapurisā. Manassa ussannatāya manussā. Satisūrabhāvabrahmacariyayogyatādiguṇavasena upacitamānasā ukkaṭṭhaguṇacittā. Ke pana te? Jambudīpavāsino sattavisesā. Tenāha bhagavā –

‘‘Tīhi, bhikkhave, ṭhānehi jambudīpakā manussā uttarakuruke ca manusse adhiggaṇhanti deve ca tāvatiṃse. Katamehi tīhi? Sūrā satimanto idha brahmacariyavāso’’ti (a. ni. 

“而且，佛陀确实讲述了纯净的道德、第一禅等，甚至对已入流者的更高道路的修行也进行教导。”或者说，所有的众生都不驯服，部分众生是驯服的，因此这里应理解为仅通过不驯服的方式而被聚集。
“应当驯服”是指应当具备驯服的能力。
关于“畜生人”的词句，向上引导，横向前行，意为“畜生”，就像天人和人类一样，向上而长，横向而长。畜生的确是众生，畜生人就是畜生之人。由于心智的高涨而被称为人类。由于具备满足、清净、适合出家等特质而聚集的心智，称为高贵的心。那他们是谁呢？是居住在象头山（Jambudīpa，现代印度）的人。正因如此，佛陀说：
“比丘们，居住在象头山的人在三个地方获得了更高的地位，甚至在北俱卢洲的人和天界的天人中。那三个地方是什么？在这里，具备满足和正念的人，住在出家生活中。”（《阿含经》4.）

9.21).

Tathā hi buddhā bhagavanto paccekabuddhā aggasāvakā mahāsāvakā cakkavattino aññe ca mahānubhāvā sattā tattheva uppajjanti. Tehi samānarūpāditāya pana saddhiṃ parittadīpavāsīhi itaramahādīpavāsinopi manussātveva paññāyiṃsūti eke. Apare pana bhaṇanti – lobhādīhi ca alobhādīhi ca sahitassa manassa ussannatāya manussā. Ye hi sattā manussajātikā, tesu visesato lobhādayo alobhādayo ca ussannā, te lobhādiussannatāya apāyamaggaṃ, alobhādiussannatāya sugatimaggaṃ nibbānagāmimaggañca pūrenti, tasmā lobhādīhi alobhādīhi ca sahitassa manassa ussannatāya parittadīpavāsīhi saddhiṃ catumahādīpavāsino sattavisesā manussāti vuccanti. Lokiyā pana ‘‘manuno apaccabhāvena manussā’’ti vadanti. Manu nāma paṭhamakappiko lokamariyādāya ādibhūto hitāhitavidhāyako sattānaṃ pituṭṭhāniyo, yo sāsane mahāsammatoti vuccati, paccakkhato paramparāya ca tassa ovādānusāsaniyaṃ ṭhitā tassa puttasadisatāya manussā mānusāti ca vuccanti. Tato eva hi te māṇavā ‘‘manujā’’ti ca voharīyanti, manussā ca te purisā cāti manussapurisā.

Amanussapurisāti ettha na manussāti amanussā. Taṃsadisatā ettha jotīyati. Tena manussattamattaṃ natthi, aññaṃ samānanti yakkhādayo amanussāti adhippetā. Na ye keci manussehi aññe, tathā tiracchānapurisānaṃ visuṃ gahaṇaṃ kataṃ. Yakkhādayo eva ca niddiṭṭhā. Apalālo himavantavāsī, cūḷodaramahodarā nāgadīpavāsino, aggisikhadhūmasikhā sīhaḷadīpavāsino nibbisā katā dosavisassa vinodanena. Tenāha ‘‘saraṇesu ca sīlesu ca patiṭṭhāpitā’’ti. Kūṭadantādayoti ādi-saddena ghoramukhaupāligahapatiādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Sakkādayoti ādi-saddena ajakalāpayakkhabakabrahmādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Etesaṃ pana damanaṃ tattha tattha vuttanayeneva sakkā viññātunti atippapañcabhāvato idha na vuccati. Idañcettha suttaṃ vitthāretabbanti idaṃ kesīsuttaṃ ‘‘vinītā vicitrehi vinayanūpāyehī’’ti etasmiṃ atthe vitthāretabbaṃ yathārahaṃ saṇhādīhi upāyehi vinayanassa dīpanato.

Atthapadanti atthābhibyañjanakaṃ padaṃ, vākyanti attho. Vākyena hi atthābhibyatti, na nāmādipadamattena, ekapadabhāvena ca anaññasādhāraṇo satthu purisadammasārathibhāvo dassito hoti. Tenāha ‘‘bhagavā hī’’tiādi. Aṭṭha disāti aṭṭha samāpattiyo. Tā hi aññamaññaṃ sambandhāpi asaṃkiṇṇabhāvena dissanti apadissanti, disā viyāti vā disā. Asajjamānāti na sajjamānā vasībhāvappattiyā nissaṅgacārā. Dhāvantīti javanavuttiyogato dhāvanti. Ekaṃyeva disaṃ dhāvatīti attano kāyaṃ aparivattantoti adhippāyo, satthārā pana damitā purisadammā ekiriyāpatheneva aṭṭha disā dhāvanti. Tenāha ‘‘ekapallaṅkeneva nisinnā’’ti. Aṭṭha disāti ca nidassanamattametaṃ lokiyehi agatapubbaṃ nirodhasamāpattidisaṃ amatadisañca pakkhandanato.


如是，佛陀、独觉者、最上弟子、大弟子、转法轮者以及其他伟大的众生，皆在此处出生。他们因相似的特质而被称为人，然而在小岛上生活的众生和其他大岛上的众生则被视为人。有人说：“由于贪欲等和无贪欲等的心智高涨，因此称为人。”那些众生是人类，特别是贪欲等和无贪欲等的高涨者，他们因贪欲的高涨而走向恶道，因无贪欲的高涨而走向善道，走向涅槃之路。因此，因贪欲和无贪欲的心智高涨，和小岛上的众生一同被称为四大岛上的特定众生。世俗人则说：“由于不具人性而称为人。”人名为第一造世者，依据世间的规范，制定众生的利益与害处，称为“正法王”，因其教导和传承而被称为人，因此这些众生被称为“人类”。
关于“非人之人”，在此指的是不具人性的人。与之相似的特质在此显现。因此人性并不存在，其他的相似者如夜叉等被称为非人。并非所有的众生与人相似，尤其是畜生人。夜叉等也被提及。无忧的雪山居住者、巨头、以及住在火焰岛上的人，因消除恶行而获得解脱。因此说：“在避难所和道德中被建立。”
关于“尖牙等”，应理解为恐怖面孔的守护者等的集合。关于“天神等”，应理解为无暇的天神、夜叉、梵天等的集合。对于他们的驯服，依照所述的方式应被理解，不应过度扩展。此处的经文应被详细阐述，正如在“被驯服的众生”中所述，因其特质而被驯服。
“意义”是指具有意义的词，句子是指意义。通过句子而有意义，而不是仅仅通过名词，作为一个词的存在，显示出佛陀作为人之法车的特质。因此说“佛陀确实……”等。八个方向是指八种禅定。它们之间相互关联而不混杂，显现出如同方向。未被束缚的则是因获得控制而自由自在。奔跑则是指因快速的行为而奔跑。意指只在一个方向奔跑，意为自身的身体不转动，而是由导师驯服的众生通过一种行为方式奔向八个方向。因此说“坐在一个坐垫上。”而八个方向则是指未曾有过的，因涅槃禅定的方向和无死的方向而被称为。


Diṭṭhadhammikasamparāyikaparamatthehītiādīsu diṭṭhadhammo vuccati paccakkho attabhāvo, tattha niyuttoti diṭṭhadhammiko, idhalokattho. Kammakilesavasena samparetabbato sammā gantabbato samparāyo, paraloko. Tattha niyuttoti samparāyiko, paralokattho. Paramo uttamo attho paramattho, nibbānaṃ. Tehi diṭṭhadhammikasamparāyikaparamatthehi. Yathārahanti yathānurūpaṃ, tesu tesu atthesu yo yo puggalo yaṃ yaṃ arahati, tadanurūpaṃ. Anusāsatīti vineti tasmiṃ tasmiṃ atthe patiṭṭhāpeti. Saha atthena vattatīti sattho, bhaṇḍamūlena vaṇijjāya desantaraṃ gacchanto janasamūho. Hitupadesādivasena paripāletabbo sāsitabbo so etassa atthīti satthā satthavāho niruttinayena. So viya bhagavāti āha ‘‘satthā viyāti satthā, bhagavā satthavāho’’ti.

Idāni tamatthaṃ niddesapāḷinayena dassetuṃ ‘‘yathā satthavāho’’tiādi vuttaṃ. Tattha sattheti satthike jane. Kaṃ udakaṃ tārenti etthāti kantāro, nirudako araññappadeso. Ruḷhīvasena pana itaropi araññappadeso tathā vuccati. Corakantāranti corehi adhiṭṭhitakantāraṃ, tathā vāḷakantāraṃ. Dubbhikkhakantāranti dullabhabhikkhaṃ kantāraṃ. Tāretīti akhemantaṭṭhānaṃ atikkāmeti. Uttāretītiādi upasaggena padaṃ vaḍḍhetvā vuttaṃ. Atha vā uttāretīti khemantabhūmiṃ upanento tāreti. Nittāretīti akhemantaṭṭhānato nikkhāmento tāreti. Patāretīti pariggahetvā tāreti, hatthena pariggahetvā tāreti viya tāretīti attho. Sabbampetaṃ tāraṇuttāraṇādi khemaṭṭhāne ṭhapanamevāti āha ‘‘khemantabhūmiṃ sampāpetī’’ti. Satteti veneyyasatte. Mahāgahanatāya mahānatthatāya dunnittharatāya ca jātiyeva kantāro jātikantāro, taṃ jātikantāraṃ.

Ukkaṭṭhaparicchedavasenāti ukkaṭṭhasattaparicchedavasena. Devamanussā eva hi ukkaṭṭhasattā, na tiracchānādayo. Etanti ‘‘devamanussāna’’nti etaṃ vacanaṃ. Bhabbapuggalaparicchedavasenāti sammattaniyāmokkamanassa yogyapuggalassa paricchindanavasena. Bhagavatoti nissakke sāmivacanaṃ yathā ‘‘upajjhāyato ajjhetī’’ti. Bhagavato santike vāti attho. Upanissayasampattinti tihetukapaṭisandhiādikaṃ maggaphalādhigamassa balavakāraṇaṃ. Gaggarāyāti gaggarāya nāma rañño deviyā, tāya vā kāritattā ‘‘gaggarā’’ti laddhanāmāya. Sare nimittaṃ aggahesīti ‘‘dhammo eso vuccatī’’ti dhammasaññāya sare nimittaṃ gaṇhi, gaṇhanto ca pasannacitto parisapariyante nipajji. Sannirumbhitvā aṭṭhāsīti tassa sīse daṇḍassa ṭhapitabhāvaṃ apassanto tattha daṇḍaṃ uppīḷetvā aṭṭhāsi. Maṇḍūkopi daṇḍe ṭhapitepi uppīḷitepi dhammagatena pasādena vissaramakarontova kālamakāsi. Devaloke nibbattasattānaṃ ayaṃ dhammatā, yā ‘‘kutohaṃ idha nibbatto, tattha kinnu kho kammamakāsi’’nti āvajjanā. Tasmā attano purimabhavassa diṭṭhattā āha ‘‘are ahampi nāma idha nibbatto’’ti. Bhagavato pāde sirasā vandīti kataññutāsaṃvaḍḍhitena pemagāravabahumānena vandi.


在“见法、现法、究竟法”中，见法指的是直接显现的自我存在，因此称为见法者，属于此世的法。因行为的污垢而应当被理解的因果关系，称为世间。此处的因果关系指的是因果的法，属于他世。究竟的、最上之法是涅槃。由此可知，见法、现法、究竟法是相互关联的。适合的则是指与之相应的，针对这些法的每个众生各自所适合的。教导则是指在这些法中确立的。与法相应的存在则是善法，正如在交易中，商人带着货物走向他国。因利益的教导等而应被保护和引导的法则称为善法，佛陀称为“善法的引导者”。
现在为了阐明这一点，引用了“如同善法的引导者”这句话。在这里，善法指的是善法的众生。何为水流过此处？是指水流的边界，是没有水流的荒野。以水流的性质而言，其他的荒野也可如此称之。盗贼的荒野是指被盗贼占据的荒野，或是野兽的荒野。难以乞讨的荒野是指难以获得施舍的荒野。渡过则是指超越安全的地方。提升则是通过加上前缀而扩展的意思。或者说，提升则是指引导至安全的地方。释放则是指从不安全的地方解脱。延展则是指抓住并提升，意为用手抓住并提升。所有这些都是指在安全的地方进行引导，因此说“引导至安全的地方”。
众生是指可被驯服的众生。因其难以掌控而被称为难以驯服的荒野，因其难以掌控而被称为种类的荒野。此处的荒野是指由众生所占据的荒野。因其特殊的特质而被称为非人。天人和人类确实是非人，而不是畜生等。此处的“天人和人”指的是这些话。
关于可驯服的众生，指的是适合善法的众生。佛陀的意思是指“如同上师”。在佛陀的教义中，因果关系的因缘是指因缘的条件等，作为获得果实的强大因缘。关于“女王”，是指因女王而得名的“女王”。在这些事情中，抓住了“法”的标志，因而称为“这是法”。抓住法的众生，心中有信心，便在众生的周围安住。被压制而站立，指的是在其头上放置杖，而不见杖的存在。因此在杖上站立。即使在杖上被放置或被压制，因法的引导而安然度过。天界众生的特质是“我为何在此出生，我究竟做了什么善行？”因此说：“我曾在此出生。”因而以感恩的态度向佛陀的双足顶礼，因感恩之心而生起的尊重和崇敬。


Jānantovapucchīti mahājanassa kammaphalaṃ buddhānubhāvañca paccakkhaṃ kātukāmo bhagavā ‘‘ko me vandatī’’ti gāthāya pucchi. Tattha (vi. va. aṭṭha. 857) koti devanāgayakkhagandhabbādīsu ko, katamoti attho. Meti mama. Pādānīti pāde. Iddhiyāti imāya evarūpāya deviddhiyā. Yasasāti iminā edisena yasena ca parivārena ca. Jalanti vijjotamāno. Abhikkantenāti ativiya kantena kāmanīyena sundarena. Vaṇṇenāti chavivaṇṇena sarīravaṇṇanibhāya. Sabbā obhāsayaṃ disāti sabbā dasapi disā pabhāsento, cando viya sūriyo viya ca ekobhāsaṃ ekālokaṃ karontoti attho.

Evaṃ pana bhagavatā pucchito devaputto attānaṃ pavedento ‘‘maṇḍūkohaṃ pure āsi’’nti gāthamāha. Tattha pureti purimajātiyaṃ. Udaketi idaṃ tadā attano uppattiṭṭhānadassanaṃ. Udake maṇḍūkoti tena uddhumāyikādikassa thale maṇḍūkassa nivattanaṃ kataṃ hoti. Gāvo caranti etthāti gocaro, gunnaṃ ghāsesanaṭṭhānaṃ. Idha pana gocaro viyāti gocaro, vāri udakaṃ gocaro etassāti vārigocaro. Udakacārīpi hi koci kacchapādi avārigocaropi hotīti ‘‘vārigocaro’’ti visesetvā vuttaṃ. Tava dhammaṃ suṇantassāti brahmassarena karavīkarutamañjunā desentassa tava dhammaṃ ‘‘dhammo eso vuccatī’’ti sare nimittaggāhavasena suṇantassa. Anādare cetaṃ sāmivacanaṃ. Avadhī vacchapālakoti vacche rakkhanto gopālakadārako mama samīpaṃ āgantvā daṇḍamolubbha tiṭṭhanto mama sīse daṇḍaṃ sannirumbhitvā maṃ māresīti attho.

Sitaṃ katvāti ‘‘tathā parittatarenapi puññānubhāvena evaṃ ativiya uḷārā lokiyalokuttarasampattiyo labbhantī’’ti pītisomanassajāto bhāsurataradhavaḷavipphurantadasanakhakiraṇāvaḷīhi bhiyyoso mattāya taṃ padesaṃ obhāsento sitaṃ katvā. Pītisomanassavasena hi so –

‘‘Muhuttaṃ cittapasādassa, iddhiṃ passa yasañca me;

Ānubhāvañca me passa, vaṇṇaṃ passa jutiñca me.

‘‘Ye ca te dīghamaddhānaṃ, dhammaṃ assosuṃ gotama;

Pattā te acalaṭṭhānaṃ, yattha gantvā na socare’’ti. (vi. va. 859-860) –

Imā dve gāthā vatvā pakkāmi.

Yaṃ pana kiñcīti ettha yanti aniyamitavacanaṃ, tathā kiñcīti. Panāti vacanālaṅkāramattaṃ. Tasmā yaṃ kiñcīti ñeyyassa anavasesapariyādānaṃ kataṃ hoti. Panāti vā visesatthadīpako nipāto. Tena ‘‘sammāsambuddho’’ti iminā saṅkhepato vitthārato ca satthu catusaccābhisambodho vutto. Buddhoti pana iminā tadaññassapi ñeyyassa avabodho. Purimena vā satthu paṭivedhañāṇānubhāvo, pacchimena desanāñāṇānubhāvo. Pī-ti upari vuccamāno viseso jotīyati. Vimokkhantikañāṇavasenāti ettha sabbaso paṭipakkhehi vimuccatīti vimokkho, aggamaggo, tassa anto, aggaphalaṃ, tasmiṃ laddhe laddhabbato tattha bhavaṃ vimokkhantikaṃ, ñāṇaṃ sabbaññutaññāṇena saddhiṃ sabbampi buddhañāṇaṃ.


知道了便询问，佛陀渴望亲自体验大众的业果和佛的威德，便以“谁向我顶礼？”的偈语询问。在这里，意指在天人、龙、夜叉、天神等中，谁是，是什么。意为“属于我”。“足”是指脚。“神通”是指以这种方式的神通力。“荣耀”是指以此类的荣耀和随之而来的光辉。光明是指发光的状态。“极其美丽”是指极其美丽的、动人的、可爱的。“色相”是指肤色、身体的美丽。所有的光辉在十方显现，像月亮一样，像太阳一样，形成一个光明的世界。
如此，佛陀被询问时，天子为了显现自己，便唱道：“我曾是青蛙。”在这里，意指在前生。“水”是指当时的自我出生的地方。“在水中的青蛙”是指在水面上跳跃的青蛙。这里的“牛”是指牛群，是指吃草的地方。在这里，牛群的意思是水的牛群，意为水中的牛群。即使是水中的动物，亦可称为“水牛”。因此特别指出“水牛”。“你听到我的法”是指用天人的声音，优雅而动听地教导你，“这是法”的意义，因而听到法而显现出尊重。“不尊重”是指对法的不尊重。“保护者”是指保护着小牛的牧童，来到我身边，站着手持杖，意为站在我头上的杖。
“白色的”是指“即使在微小的福德的光辉中，依然获得极其伟大的世间和出世间的财富。”因而产生欢喜和喜悦，像闪亮的白色光辉一样，照亮了周围的地方。因欢喜和喜悦而生起的状态是：
“片刻间，心中喜悦，见到我的神通和荣耀；
见到我的威德，见到我的光辉和智慧。”
“那些在很远的地方，听到佛陀的法的人，
你们得到了安稳的处所，去那里就不会再忧愁。”
说完这两句偈语，他便离开了。
“任何事情”在这里是指不受限制的说法，亦即“任何事情”。“而”是修辞的装饰。因此“任何事情”是指无余地涵盖所有的。或者是特别的地方的指示。因此“正觉者”是指简要和详细地阐述了佛陀的四圣谛。佛陀则是指对其他可知的事物的理解。前者是指对佛的直接体验，后者是指对教导的理解。“喜”是指在上面被称为的特别的光辉。“解脱的智慧”在这里是指从一切相对的事物中解脱的，指的是最上之道，获得的果实，因此在获得时被称为“解脱的智慧”，与全知的智慧相结合，所有的佛的智慧。


Evaṃ pavattoti ettha –

‘‘Sabbaññutāya buddho, sabbadassāvitāya buddho, anaññaneyyatāya buddho, visavitāya buddho, khīṇāsavasaṅkhātena buddho, nirupalepasaṅkhātena buddho, ekantavītarāgoti buddho, ekantavītadosoti buddho, ekantavītamohoti buddho, ekantanikkilesoti buddho, ekāyanamaggaṃ gatoti buddho, eko anuttaraṃ sammāsambodhiṃ abhisambuddhoti buddho, abuddhivihatattā buddhipaṭilābhā buddho. Buddhoti netaṃ nāmaṃ mātarā kataṃ, na pitarā kataṃ, na bhātarā kataṃ, na bhaginiyā kataṃ, na mittāmaccehi kataṃ, na ñātisālohitehi kataṃ, na samaṇabrāhmaṇehi kataṃ, na devatāhi kataṃ, vimokkhantikametaṃ buddhānaṃ bhagavantānaṃ bodhiyā mūle saha sabbaññutaññāṇassa paṭilābhā sacchikā paññatti yadidaṃ buddho’’ti (mahāni. 192) –

Ayaṃ niddesapāḷinayo. Yasmā cettha tassā paṭisambhidāpāḷiyā (paṭi. ma. 1.162) bhedo natthi, tasmā dvīsu ekenapi atthasiddhīti dassanatthaṃ ‘‘paṭisambhidānayo vā’’ti aniyamattho vāsaddo vutto.

Tattha (paṭi. ma. aṭṭha. 2.

如是所说：
"因全知而称为佛陀，因全见而称为佛陀，因无需他人教导而称为佛陀，因自在而称为佛陀，因断尽烦恼而称为佛陀，因无染而称为佛陀，因完全离贪而称为佛陀，因完全离嗔而称为佛陀，因完全离痴而称为佛陀，因完全无烦恼而称为佛陀，因已走上一乘道而称为佛陀，因独自证得无上正等正觉而称为佛陀，因断除无知而获得智慧而称为佛陀。佛陀这个名号不是由母亲所取，不是由父亲所取，不是由兄弟所取，不是由姐妹所取，不是由朋友所取，不是由亲戚所取，不是由沙门婆罗门所取，不是由天神所取，这是诸佛世尊在菩提树下证得一切智智时的真实称号，即是佛陀。"（《大义释》192）
这是义释圣典的方法。因为这里与《无碍解道》的内容没有区别，所以为了显示两者之中任何一个都能达成意义，用"或"字表示不确定的意思，说"或是无碍解道的方法"。
在这里（《无碍解道注》2.）

1.162; mahāni. aṭṭha. 192) yathā loke avagantā ‘‘avagato’’ti vuccati, evaṃ bujjhitā saccānīti buddho suddhakattuvasena. Yathā paṇṇasosā vātā ‘‘paṇṇasusā’’ti vuccanti, evaṃ bodhetā pajāyāti buddho hetukattuvasena. Hetuattho cettha antonīto . Sabbaññutāya buddhoti sabbadhammabujjhanasamatthāya buddhiyā buddhoti attho. Sabbadassāvitāya buddhoti sabbadhammabodhanasamatthāya buddhiyā buddhoti attho. Anaññaneyyatāya buddhoti aññena abodhito sayameva buddhattā buddhoti attho. Visavitāya buddhoti nānāguṇavisavanato padumamiva vikasanaṭṭhena buddhoti attho. Khīṇāsavasaṅkhātena buddhoti evamādīhi chahi padehi cittasaṅkocakaradhammappahānena niddākkhayavibuddho puriso viya sabbakilesaniddākkhayavibuddhattā buddhoti vuttaṃ hoti. Tattha saṅkhā saṅkhātanti atthato ekattā saṅkhātenāti vacanassa koṭṭhāsenāti attho. Taṇhālepadiṭṭhilepābhāvena nirupalepasaṅkhātena. Savāsanānaṃ sabbakilesānaṃ pahīnattā ekantavacaneneva visesetvā ‘‘ekantavītarāgo’’tiādi vuttaṃ. Ekantanikkilesoti rāgadosamohāvasesehi sabbakilesehi nikkileso. Ekāyanamaggaṃ gatoti buddhoti gamanatthānaṃ buddhiatthatā viya buddhiatthānampi gamanatthatā labbhatīti ekāyanamaggaṃ gatattā buddhoti vuccatīti attho. Eko anuttaraṃ sammāsambodhiṃ abhisambuddhoti buddhoti na parehi buddhattā buddho, atha kho sayameva anuttaraṃ sammāsambodhiṃ abhisambuddhattā buddhoti attho. Abuddhivihatattā buddhipaṭilābhā buddhoti buddhi buddhaṃ bodhoti anatthantaraṃ. Tattha yathā rattaguṇayogato ratto paṭo, evaṃ buddhaguṇayogato buddhoti ñāpanatthaṃ vuttaṃ. Tato paraṃ buddhoti netaṃ nāmantiādi atthānugatāyaṃ paññattīti bodhanatthaṃ vuttanti evamettha imināpi kāraṇena bhagavā buddhoti veditabbo.

Idāni bhagavāti imassa atthaṃ dassento āha ‘‘bhagavāti idaṃ panassā’’tiādi. Tattha assāti bhagavato. Guṇavisiṭṭhasattuttamagarugāravādhivacananti sabbehi sīlādiguṇehi visiṭṭhassa tato eva sabbasattehi uttamassa garuno gāravavasena vuccamānavacanametaṃ bhagavāti. Tathā hi lokanātho aparimitanirupamappabhāvasīlādiguṇavisesasamaṅgitāya sabbānatthaparihārapubbaṅgamāya niravasesahitasukhavidhānatapparāya niratisayāya payogasampattiyā sadevamanussāya pajāya accantupakāritāya ca aparimāṇāsu lokadhātūsu aparimāṇānaṃ sattānaṃ uttamaṃ gāravaṭṭhānanti.

Bhagavāti vacanaṃ seṭṭhanti seṭṭhavācakaṃ vacanaṃ seṭṭhaguṇasahacaraṇato ‘‘seṭṭha’’nti vuttaṃ. Atha vā vuccatīti vacanaṃ, attho, tasmā yo ‘‘bhagavā’’ti vacanena vacanīyo attho, so seṭṭhoti attho. Bhagavāti vacanamuttamanti etthāpi eseva nayo. Gāravayuttoti garubhāvayutto garuguṇayogato. Garukaraṇaṃ vā sātisayaṃ arahatīti gāravayutto, gāravārahoti attho. ‘‘Sippādisikkhāpakā garū honti, na ca gāravayuttā, ayaṃ pana tādiso na hoti, tasmā ‘garū’ti vatvā ‘gāravayutto’ti vutta’’nti keci.


如同在世间中,理解者被称为"已理解的",同样地,因为他觉悟了诸谛,所以称为佛陀,这是纯粹的主动含义。就像风使树叶干枯,被称为"使树叶干枯的风",同样地,因为他使众生觉悟,所以称为佛陀,这是使役的含义。这里的使役含义是内在的。"因全知而称为佛陀"是指因能觉悟一切法的智慧而称为佛陀。"因全见而称为佛陀"是指因能使一切法觉悟的智慧而称为佛陀。"因无需他人教导而称为佛陀"是指因不需他人教导而自己觉悟,所以称为佛陀。"因自在而称为佛陀"是指因具有各种功德而开放,如莲花开放一样,所以称为佛陀。"因断尽烦恼而称为佛陀"等六个词,是指因断除使心萎缩的法,如同睡眠消除而觉醒的人一样,因为一切烦恼睡眠消除而觉醒,所以称为佛陀。在这里,"称为"和"被称为"意思相同,所以"被称为"是指"部分"的意思。因为没有贪爱和见解的执着,所以称为"无染"。因为连同习气在内的一切烦恼都已断除,所以特别说"完全离贪"等。"完全无烦恼"是指除了贪嗔痴之外的一切烦恼都已断除。"已走上一乘道而称为佛陀"是指因为走上一乘道而称为佛陀,就像"觉悟"可以理解为"行走"一样,"行走"也可以理解为"觉悟"。"因独自证得无上正等正觉而称为佛陀"是指不是因为他人而觉悟,而是因为自己证得无上正等正觉而称为佛陀。"因断除无知而获得智慧而称为佛陀"中的"智慧"、"佛陀"、"觉悟"意思相同。在这里,就像因为染色而称为染布一样,因为具有佛陀的功德而称为佛陀,这是为了说明这一点。之后的"佛陀这个名号"等,是为了说明这是随顺意义的假名而说的。因此,应当知道世尊因为这个原因而称为佛陀。
现在为了说明"世尊"的含义,说"世尊是他的"等。在这里,"他的"是指世尊的。"具有特殊功德的最上尊贵者的尊称"是指因为具有戒等一切功德而特殊,因此成为一切众生中最上者,因为尊贵而被称为"世尊"。因此,世间的导师因为具有无量无比的戒等功德,以及能除去一切不利,能带来一切利益和快乐,具有无上的精进,对人天众生有极大的利益,所以在无量世界中成为无量众生最尊贵的对象。
"世尊"这个词是最殊胜的,因为它与最殊胜的功德相应,所以称为"最殊胜"。或者说,所说的是"词",意思是,因此"世尊"这个词所表达的意思是最殊胜的。"世尊"这个词是最上的,这里也是同样的道理。"值得尊敬"是指因为具有尊贵的功德而值得尊敬。或者说,因为值得极度的尊敬,所以值得尊敬,意思是值得尊敬。有些人说:"教授工艺等的老师是尊贵的,但不值得尊敬,而这位(佛陀)不是这样的,所以说'尊贵'之后又说'值得尊敬'。"


Guṇavisesahetukaṃ ‘‘bhagavā’’ti idaṃ bhagavato nāmanti saṅkhepato vuttamatthaṃ vitthārato vibhajitukāmo nāmaṃyeva tāva atthuddhāravasena dassento ‘‘catubbidhañhi nāma’’ntiādimāha. Tattha āvatthikanti avatthāya viditaṃ taṃ taṃ avatthaṃ upādāya paññattaṃ voharitaṃ. Tathā liṅgikaṃ tena tena liṅgena voharitaṃ. Nemittikanti nimittato āgataṃ. Adhiccasamuppannanti yadicchāya pavattaṃ, yadicchāya āgataṃ yadicchakaṃ. Idāni āvatthikādīni nāmāni sarūpato dassento āha ‘‘tattha vaccho dammo balibaddo’’tiādi. Tattha paṭhamena ādi-saddena bālo yuvā vuḍḍhoti evamādiṃ saṅgaṇhāti, dutiyena muṇḍī jaṭīti evamādiṃ, tatiyena bahussuto dhammakathiko jhāyīti evamādiṃ, catutthena aghapadīpanaṃ pāvacananti evamādiṃ saṅgaṇhāti. Nemittikanti vuttamatthaṃ byatirekavasena patiṭṭhāpetuṃ ‘‘na mahāmāyāyā’’tiādi vuttaṃ. Vimokkhantikanti iminā pana idaṃ nāmaṃ ariyāya jātiyā jātakkhaṇeyeva jātanti dasseti. Yadi vimokkhantikaṃ, atha kasmā aññehi khīṇāsavehi asādhāraṇanti āha ‘‘saha sabbaññutaññāṇassa paṭilābhā’’ti. Buddhānañhi arahattaphalaṃ nipphajjamānaṃ sabbaññutaññāṇādīhi sabbehi buddhaguṇehi saddhiṃyeva nipphajjati. Tena vuttaṃ ‘‘vimokkhantika’’nti. Sacchikā paññattīti sabbadhammānaṃ sacchikiriyāya nimittā paññatti. Atha vā sacchikā paññattīti paccakkhasiddhā paññatti. Yaṃguṇanimittā hi sā, te satthu paccakkhabhūtā, taṃguṇā viya sāpi sacchikatā eva nāma hoti, na paresaṃ vohāramattenāti adhippāyo.

Vadantīti mahātherassa garubhāvato bahuvacanenāha, saṅgītikārehi vā katamanuvādaṃ sandhāya. Issariyādibhedo bhago assa atthīti bhagī. Maggaphalādiariyadhammaratanaṃ araññavanapatthāni pantāni senāsanāni appasaddādiguṇayuttāni bhaji sevi sīlenāti bhajī, bhajanasīloti attho. Bhāgīti cīvarapiṇḍapātādīnaṃ catunnaṃ paccayānañceva atthadhammavimuttirasassa ca adhisīlādīnañca bhāgīti attho. Vibhaji pavibhaji dhammaratananti vibhattavā. Akāsi bhagganti rāgādipāpadhammaṃ bhaggaṃ akāsīti bhagavāti attho. Garupi loke bhagavāti vuccatīti āha ‘‘garū’’ti. Yasmā garu, tasmāpi bhagavāti vuttaṃ hoti. Hetuattho hi iti-saddo. So ca yattha iti-saddo natthi bhagītiādīsu, tattha paccekaṃ yojetabbo. Bhāgyamassa atthīti bhāgyavā. Bahūhi ñāyehīti kāyabhāvanādikehi anekehi bhāvanākkamehi. Subhāvitattanoti sammadeva bhāvitasabhāvassa. Paccatte cetaṃ sāmivacanaṃ, tena subhāvitattāti vuttaṃ hoti, subhāvitasabhāvoti attho. Mahāgaṇṭhipade pana ‘‘subhāvitattano subhāvitakāyo’’ti vuttaṃ. Bhavānaṃ antaṃ nibbānaṃ gatoti bhavantago.


为了详细解释简要说明的"'世尊'这个名号是因为特殊功德而得的"这句话的意思,首先想要通过解释名称的方式来阐述,因此说"名称有四种"等。在这里,"依情况而定的"是指根据某种情况而被知晓、被假立、被使用的。同样,"依特征而定的"是指根据某种特征而被使用的。"依征兆而定的"是指由征兆而来的。"偶然产生的"是指随意产生的,随意而来的,任意的。现在为了具体说明依情况而定等名称,说"如小牛、驯服的牛、强壮的牛"等。在这里,第一个"等"字包括了"幼年、青年、老年"等,第二个包括了"剃发者、结发者"等,第三个包括了"多闻者、说法者、禅修者"等,第四个包括了"除苦的灯、教法"等。为了通过反面论证来确立所说的"依征兆而定的"的意思,说"不是摩诃摩耶"等。通过"解脱究竟"这个词,显示这个名号是在圣者出生的那一刻就产生的。如果是解脱究竟的,那为什么其他的漏尽者不共有呢?因此说"与一切知智的获得同时"。因为佛陀的阿罗汉果在成就时,是与一切知智等所有佛陀的功德同时成就的。因此说"解脱究竟"。"真实的假立"是指因为证悟一切法而产生的假立。或者,"真实的假立"是指亲证而成立的假立。因为它是由那些功德而产生的,那些功德对佛陀来说是亲证的,就像那些功德一样,这个假立也是亲证的,不是仅仅因为他人的言说而存在的,这是其中的意思。
"他们说"是因为对大长老的尊敬而用复数,或者是指结集者所说的话。"有福德"是指他有主权等的福德。"亲近"是指他以习惯亲近圣道、圣果等圣法宝,以及森林、偏僻的住处等具有寂静等功德的地方,意思是有亲近的习惯。"分享"是指分享四种资具即衣服、食物等,以及法义、解脱的滋味,以及增上戒等。"分别"是指他分别、详细分别了法宝。"破坏"是指他破坏了贪等恶法,因此称为世尊。因为在世间上尊贵的人也被称为世尊,所以说"尊贵"。因为尊贵,所以也称为世尊,这是其中的意思。因为"iti"这个词表示原因,虽然在"有福德"等词中没有"iti"这个词,但应该分别加上。"有福"是指他有福德。"通过许多方法"是指通过身体修习等许多修习的步骤。"善修自己"是指很好地修习了自己的本性。


Niddesevuttanayenāti etthāyaṃ niddesanayo –

‘‘Bhagavāti gāravādhivacanametaṃ. Apica bhaggarāgoti bhagavā, bhaggadosoti bhagavā, bhaggamohoti bhagavā, bhaggamānoti bhagavā, bhaggadiṭṭhīti bhagavā, bhaggataṇhoti bhagavā, bhaggakilesoti bhagavā, bhaji vibhaji pavibhaji dhammaratananti bhagavā, bhavānaṃ antakaroti bhagavā, bhāvitakāyo bhāvitasīlo bhāvitacitto bhāvitapaññoti bhagavā, bhaji vā bhagavā araññavanapatthāni pantāni senāsanāni appasaddāni appanigghosāni vijanavātāni manussarāhasseyyakāni paṭisallānasāruppānīti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānanti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā attharasassa dhammarasassa vimuttirasassa adhisīlassa adhicittassa adhipaññāyāti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā catunnaṃ jhānānaṃ catunnaṃ appamaññānaṃ catunnaṃ arūpasamāpattīnanti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā aṭṭhannaṃ vimokkhānaṃ aṭṭhannaṃ abhibhāyatanānaṃ navannaṃ anupubbavihārasamāpattīnanti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā dasannaṃ saññābhāvanānaṃ dasannaṃ kasiṇasamāpattīnaṃ ānāpānassatisamādhissa asubhasamāpattiyāti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā catunnaṃ satipaṭṭhānānaṃ catunnaṃ sammappadhānānaṃ catunnaṃ iddhipādānaṃ pañcannaṃ indriyānaṃ pañcannaṃ balānaṃ sattannaṃ bojjhaṅgānaṃ ariyassa aṭṭhaṅgikassa maggassāti bhagavā. Bhāgī vā bhagavā dasannaṃ tathāgatabalānaṃ catunnaṃ vesārajjānaṃ catunnaṃ paṭisambhidānaṃ channaṃ abhiññānaṃ channaṃ buddhadhammānanti bhagavā. Bhagavāti netaṃ nāmaṃ…pe… sacchikā paññatti yadidaṃ bhagavā’’ti (mahāni. 84).

Ettha ca ‘‘gāravādhivacana’’ntiādīni yadipi gāthāyaṃ āgatapadānukkamena na niddiṭṭhāni, yathārahaṃ pana tesaṃ sabbesampi niddesabhāvena veditabbāni. Tattha gāravādhivacananti garūnaṃ garubhāvavācakaṃ vacanaṃ. Bhajīti bhāgaso kathesi. Tenāha ‘‘vibhaji pavibhaji dhammaratana’’nti. Maggaphalādi ariyadhammoyeva dhammaratanaṃ. Puna bhajīti imassa sevīti attho. Bhāgīti bhāgābhidheyyavā. Puna bhāgīti ettha bhajanasīloti attho. Attharasassāti atthasannissayassa rasassa. Vimuttāyatanasīse hi ṭhatvā dhammaṃ kathentassa suṇantassa ca tadatthaṃ ārabbha uppajjanakapītisomanassaṃ attharaso. Dhammaṃ ārabbha dhammaraso. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘labhati atthavedaṃ, labhati dhammaveda’’nti (a. ni. 

这里的解释方法是：
“世尊”是指具有尊贵的名号。此外，世尊是破坏贪欲的，世尊是破坏嗔恨的，世尊是破坏愚痴的，世尊是破坏烦恼的，世尊是破坏见解的，世尊是破坏贪爱的，世尊是破坏烦恼的，世尊是分开、详细分开、分别的法宝，世尊是众生的终结者，世尊是修习身、修习戒、修习心、修习智的。世尊是依森林、偏僻的住处、安静的地方、无人打扰的地方而修习的。世尊是依衣服、食物、住处、疾病的治疗、药品的具备而修习的。世尊是依法的滋味、解脱的滋味、戒的滋味、心的滋味、智的滋味而修习的。世尊是依四种禅定、四种微细的、四种无色的定而修习的。世尊是依八种解脱、八种超越的、九种渐进的、住处的定而修习的。世尊是依十种念的修习、十种元素的定、安那般那的定、不净的定而修习的。世尊是依四种正念、四种正努力、四种神通、五种根、五种力、七种觉支、八正道而修习的。世尊是依十种如来力、四种无畏、四种解脱、六种神通、六种佛法而修习的。“世尊”这个名号……真实的假立即是世尊。
在这里，“尊贵的名号”等等虽然在诗句中没有明确列出，但应当理解为它们都是解释的内容。在这里，尊贵的名号是指尊贵者的尊贵的名号。分享是指部分的意思。因此说“分开、详细分开法宝”。“法的果实”等等是指圣法的果实。再者，分享是指此处的修习。因此，分享是指修习的品德。至于“果实”是指建立在法上的果实。因为在解脱的基础上，讲法的人和听法的人因其所依而生起的喜悦是法的果实。讲法所依的法的果实。正因为这句话说“他得到了法的果实，得到了法的滋味”。

6.10). Vimuttirasassāti vimuttibhūtassa vimuttisannissayassa vā rasassa. Saññābhāvanānanti aniccasaññādīnaṃ dasannaṃ saññābhāvanānaṃ . Channaṃ buddhadhammānanti cha asādhāraṇañāṇāni sandhāya vuttaṃ. Tattha tattha bhagavātisaddasiddhi niruttinayeneva veditabbā.

Yadipi ‘‘bhāgyavā’’tiādīhi padehi vuccamāno attho ‘‘bhagī bhajī’’ti (mahāni. 84) niddesagāthāya saṅgahito eva, tathāpi padasiddhiatthavibhāgaatthayojanādisahito saṃvaṇṇanānayo tato aññākāroti vuttaṃ ‘‘ayaṃ pana aparo nayo’’ti. Vaṇṇavipariyāyoti etanti ettha itisaddo ādiattho, tena vaṇṇavikāro vaṇṇalopo dhātuatthena niyojanañcāti imaṃ tividhaṃ lakkhaṇaṃ saṅgaṇhāti. Saddanayenāti saddalakkhaṇanayena. Pisodarādīnaṃ saddānaṃ ākatigaṇabhāvato vuttaṃ ‘‘pisodarādipakkhepalakkhaṇaṃ gahetvā’’ti. Pakkhipanameva lakkhaṇaṃ. Tappariyāpannatākaraṇañhi pakkhipanaṃ. Pārappattanti paramukkaṃsagataṃ pāramībhāvappattaṃ. Bhāgyanti kusalaṃ. Tattha maggakusalaṃ lokuttarasukhanibbattakaṃ, itaraṃ lokiyasukhanibbattakaṃ, itarampi vā vivaṭṭupanissayaṃ pariyāyato lokuttarasukhanibbattakaṃ siyā.

Idāni bhagavāti imassa atthaṃ vibhajitvā dassento āha ‘‘yasmā panā’’tiādi. Tattha lobhādayo ekakavasena gahitā, tathā viparītamanasikāro vipallāsabhāvasāmaññena, ahirikādayo dukavasena. Tattha kujjhanalakkhaṇo kodho, so navavidhaāghātavatthusambhavo. ‘‘Akkocchi maṃ avadhi ma’’ntiādinā (dha. pa. 3-4) punappunaṃ kujjhanavasena cittapariyonandhano upanāho. Ubhayampi paṭighoyeva, so pavattinānattato bhinditvā vutto. Sakiṃ uppanno kodho kodhoyeva, taduttari upanāho. Vuttañcetaṃ ‘‘pubbakāle kodho, aparakāle upanāho’’ti (vibha. 891). Agāriyassa (ma. ni. aṭṭha. 

解脱的滋味是指解脱所产生的、依赖于解脱的滋味。念的修习是指十种念的修习，如无常的念等。六种佛法是指六种非凡的智慧。这里提到的“世尊”一词的意义，应当通过解释的方式来理解。
虽然“有福德”等等的词语在解释诗句中已经包含，但在词义的细分和意义的结合等方面，仍然有其他的解释方式。因此提到“这是另一种解释”。“色的变化”是指在这里的“如是”这个词的初始意义，因此色的变化、色的消失、元素的意义也包含在内，这是三种特征的总结。根据音义的特征来理解是指音义的特征。由于“如母”等词的存在，因此说“根据母的特征来理解”。“包含”是特征的标志。在这里，包含的特征在于包含的性质。至于“究竟达到”的是指达到最终的、达到涅槃的。善是指善法。在这里，善法是指通向涅槃的善法，其他的则是世间的快乐，或者是世间快乐的表现。
现在为了阐明“世尊”的意义，继续说“因为……”。在这里，贪等被单独理解，反向的思维、偏见的性质也是如此，轻视等则是痛苦的表现。在这里，愤怒的特征是愤怒，愤怒是由九种伤害的对象所生起的。“我被骂了”这样的句子反复表达了愤怒的状态。两者都是对立的，因此从不同的方向来看，愤怒被称为愤怒。愤怒本身是由愤怒所生起的，超越愤怒的则是愤怒的表现。这里提到“早期的愤怒，晚期的愤怒”也是如此。

1.71) anagāriyassa vā sukatakaraṇavināsano makkho. Agāriyopi hi kenaci anukampakena daliddo samāno ucce ṭhāne ṭhapito aparena samayena ‘‘kiṃ tayā mayhaṃ kata’’nti tassa sukatakaraṇaṃ vināseti. Anagāriyopi sāmaṇerakālato pabhuti ācariyena vā upajjhāyena vā catūhi paccayehi uddesaparipucchādīhi ca anuggahetvā dhammakathānayappakaraṇakosallādīni sikkhāpito aparena samayena rājarājamahāmattādīhi sakkato garukato ācariyupajjhāyesu acittīkato caramāno ‘‘ayaṃ amhehi daharakāle evaṃ anuggahito saṃvaḍḍhito ca, atha ca panidāni nissineho jāto’’ti vuccamāno ‘‘kiṃ mayhaṃ tumhehi kata’’nti tesaṃ sukatakaraṇaṃ vināseti, tasseso pubbakāritālakkhaṇassa guṇassa vināsano udakapuñchaniyā viya sarīrānugataṃ udakaṃ nipuñchanto makkho. Tathā hi so paresaṃ guṇānaṃ makkhanaṭṭhena ‘‘makkho’’ti vuccati. Paḷāsatīti paḷāso, parassa guṇe dassetvā attano guṇehi same karotīti attho. So pana bahussutepi puggale ajjhottharitvā ‘‘īdisassa ca bahussutassa aniyatā gati, tava vā mama vā ko viseso’’ti, rattaññū cirapabbajite puggale ajjhottharitvā ‘‘tvampi imasmiṃ sāsane pabbajito, ahampi pabbajito, tvampi sīlamatte ṭhito, ahampī’’tiādinā nayena uppajjamāno yugaggāho. Yugaggāhalakkhaṇo hi paḷāso.

Paresaṃ sakkārādīni khīyamānā usūyamānā issā. Attano sampattiyā nigūhanaṃ parehi sādhāraṇabhāvaṃ asahamānaṃ macchariyaṃ. Vañcanikacariyabhūtā māyā, sā sakadosapaṭicchādanalakkhaṇā. Tathā hi sā attano vijjamānadosapaṭicchādanato cakkhumohanamāyā viyāti ‘‘māyā’’ti vuccati. Attano avijjamānaguṇappakāsanalakkhaṇaṃ kerāṭikabhāvena uppajjamānaṃ sāṭheyyaṃ. Asantaguṇadīpanañhi ‘‘kerāṭiya’’nti vuccati. Kerāṭiko hi puggalo āyanamaccho viya hoti. Āyanamaccho nāma sappamukhamacchavālā ekā macchajāti. So kira macchānaṃ naṅguṭṭhaṃ dasseti, sappānaṃ sīsaṃ ‘‘tumhākaṃ sadiso aha’’nti jānāpetuṃ, evameva kerāṭiko puggalo yaṃ yaṃ suttantikaṃ vā ābhidhammikaṃ vā upasaṅkamati, taṃ taṃ evaṃ vadati ‘‘ahaṃ tumhākaṃ antevāsī, tumhe mayhaṃ anukampakā, nāhaṃ tumhe muñcāmī’’ti. Evamete ‘‘sagāravo ayaṃ amhesu sappatisso’’ti maññissanti, tassevaṃ kerāṭikabhāvena uppajjamānaṃ sāṭheyyaṃ.


无家者或是善行的毁灭者是嫉妒者。因为即便是有家者，如果在某种情况下与他人相处，处于高位时，若有怜悯而对待贫穷者，最终会说：“你对我做了什么？”从而毁灭了他的善行。无家者自从成为沙弥以来，经过老师或上师的四种条件、学习教法的技巧等，经过一段时间后，被国王、大臣等尊重、尊重的老师和上师所认可，若他在年轻时被如此照顾和培养，而如今却因无所依赖而被称为：“你们对我做了什么？”从而毁灭了他们的善行。这种情况就像是水被水桶抽取一样。正因为如此，他被称为“嫉妒者”，因为他是别人美德的毁灭者。
“如同”是指与他人相比较，显示自己的美德。即便是博学的人也会说：“这样的博学者没有固定的归处，与你或我之间有什么区别？”对于那些长期出家的人，他会说：“你在这个教法中出家，我也出家，你在戒律上保持， 我也如此。”由此产生的嫉妒感就是嫉妒的特征。
对他人的尊重等在减少、在消耗，因自己的成就而无法忍受他人的共同性，这就是吝啬。欺骗的行为是魔法，具有掩盖自身缺陷的特征。因此，它被称为“魔法”，因为它使人看不到自己的缺陷。自身缺陷的掩盖，表现出一种伪装的特征。由于缺乏美德的显现而产生的被称为“伪装”。伪装的人就像是一个贪婪的鱼。贪婪的鱼是指那些小鱼中有一条鱼。它似乎展示了其他鱼的鳍，以便让其他鱼知道“我和你们是一样的”。同样，伪装的人在接触任何经文或阿毗达摩时，都会这样说：“我在你们之中，因你们的怜悯而不离开你们。”因此，他们会认为“这个人对我们非常有尊重”，而这种伪装正是由于缺乏美德而产生的。


Sabbaso maddavābhāvena vātabharitabhastasadisassa thaddhabhāvassa anonamitadaṇḍasadisatāya paggahitasiraanivātavuttikāyassa ca kārako thambho. Taduttarikaraṇo sārambho. So duvidhena labbhati akusalavasena ceva kusalavasena ca. Tattha agāriyassa parena kataṃ alaṅkārādiṃ disvā taddiguṇataddiguṇakaraṇena uppajjamāno, anagāriyassa ca yattakaṃ yattakaṃ paro pariyāpuṇāti vā katheti vā, mānavasena taddiguṇataddiguṇakaraṇena uppajjamāno akusalo. Tena hi samannāgato puggalo taddiguṇaṃ taddiguṇaṃ karoti. Agāriyo samāno ekenekasmiṃ gharavatthusmiṃ sajjite aparo dve vatthūni sajjeti, aparo cattāro, aparo aṭṭha, aparo soḷasa. Anagāriyo samāno ekenekasmiṃ nikāye gahite ‘‘nāhaṃ etassa heṭṭhā bhavissāmī’’ti aparo dve gaṇhāti, aparo tayo, aparo cattāro, aparo pañca. Sārambhavasena hi gaṇhituṃ na vaṭṭati. Akusalapakkho hesa nirayagāmimaggo. Agāriyassa pana paraṃ ekaṃ salākabhattaṃ dentaṃ disvā attano dve vā tīṇi vā dātukāmatāya uppajjamāno, anagāriyassa ca parena ekanikāye gahite mānaṃ anissāya kevalaṃ taṃ disvā attano ālasiyaṃ abhibhuyya dve nikāye gahetukāmatāya uppajjamāno kusalo. Kusalapakkhavasena hi ekasmiṃ ekaṃ salākabhattaṃ dente dve, dve dente cattāri dātuṃ vaṭṭati. Bhikkhunāpi parena ekasmiṃ nikāye gahite ‘‘dve nikāye gahetvā sajjhāyantassa me phāsu hotī’’ti vivaṭṭapakkhe ṭhatvā taduttari gaṇhituṃ vaṭṭati, idha pana akusalapakkhiyo taduttarikaraṇo ‘‘sārambho’’ti vutto.

Jātiādīni nissāya seyyassa ‘‘seyyohamasmī’’tiādinā unnativasena paggaṇhanavasena pavatto māno. Abbhunnativasena pavatto atimāno. Pubbe kenaci attānaṃ sadisaṃ katvā pacchā tato adhikato dahato uppajjamānako atimānoti veditabbo. Jātiādiṃ paṭicca majjanākāro mado, sopi atthato māno eva. So pana jātimado gottamado ārogyamado yobbanamado jīvitamado lābhamado sakkāramado garukāramado purekkhāramado parivāramado bhogamado vaṇṇamado sutamado paṭibhānamado rattaññumado piṇḍapātikamado anavaññattimado iriyāpathamado iddhimado yasamado sīlamado jhānamado sippamado ārohamado pariṇāhamado saṇṭhānamado pāripūrimadoti anekavidho.


所有的傲慢都是由于自己的美德或他人的美德而生的。这种傲慢有两种：一种是由于自己的美德而生的，另一种是由于他人的美德而生的。在这里，如果有家者看到别人的美德，就会生起傲慢，认为自己也具有这种美德；如果无家者看到别人的美德，就会生起傲慢，认为自己比别人更好。因此，傲慢的人会认为自己具有这种美德。
有家者会在一个家庭中生起傲慢，然后在两个家庭中生起傲慢，接着在四个家庭中生起傲慢，以此类推。无家者会在一个团体中生起傲慢，然后在两个团体中生起傲慢，接着在三个团体中生起傲慢，以此类推。这种傲慢是由于自己的美德而生的，因此不会被限制。
不善的傲慢是指通往地狱的道路。有家者的傲慢是由于看到别人的美德而生的，而无家者的傲慢是由于看到别人的美德然后认为自己比别人更好而生的。善的傲慢是由于自己的美德而生的，因此可以生起更多的美德。
比丘也会由于看到别人的美德而生起傲慢，认为自己比别人更好。这种傲慢是由于自己的美德而生的，因此可以生起更多的美德。在这里，不善的傲慢是指“开始”的意思。
由于种种原因，傲慢的人会认为自己是最好的，认为自己具有种种美德。这种傲慢是由于自己的美德或他人的美德而生的。傲慢的人会认为自己具有种种美德，如种姓、族姓、健康、美貌、财富、尊重、功德等。这种傲慢有很多种，如种姓傲慢、族姓傲慢、健康傲慢、美貌傲慢、财富傲慢、尊重傲慢、功德傲慢等。


Tattha (vibha. aṭṭha. 843-844) jātiṃ nissāya uppanno majjanākārappavatto māno jātimado, so khattiyādīnaṃ catunnampi vaṇṇānaṃ uppajjati. Jātisampanno hi khattiyo ‘‘mādiso añño natthi, avasesā antarā uṭṭhāya khattiyā jātā, ahaṃ pana vaṃsāgatakhattiyo’’ti mānaṃ karoti. Brāhmaṇādīsupi eseva nayo. Gottaṃ nissāya uppanno majjanākārappavatto māno gottamado, sopi khattiyādīnaṃ catunnampi vaṇṇānaṃ uppajjati. Khattiyopi hi ‘‘ahaṃ koṇḍaññagotto, ahaṃ ādiccagotto’’ti mānaṃ karoti. Brāhmaṇopi ‘‘ahaṃ kassapagotto, ahaṃ bhāradvājagotto’’ti mānaṃ karoti. Vessopi suddopi attano attano kulagottaṃ nissāya mānaṃ karoti. Ārogyamadādīsupi ‘‘ahaṃ arogo, sesā rogabahulā, kaṇḍuvanamattampi mayhaṃ byādhi nāma natthī’’ti majjanavasena uppanno māno ārogyamado nāma. ‘‘Ahaṃ taruṇo, avasesasattānaṃ attabhāvo papāte ṭhitarukkhasadiso, ahaṃ pana paṭhamavaye ṭhito’’ti majjanavasena uppanno māno yobbanamado. ‘‘Ahaṃ ciraṃ jīviṃ, ciraṃ jīvāmi, ciraṃ jīvissāmi, sukhaṃ jīviṃ, sukhaṃ jīvāmi, sukhaṃ jīvissāmī’’ti majjanavasena uppanno māno jīvitamado nāma. ‘‘Ahaṃ lābhī, avasesā sattā appalābhā, mayhaṃ pana lābhassa pamāṇaṃ natthī’’ti majjanavasena uppanno māno lābhamado nāma.

‘‘Avasesā sattā yaṃ vā taṃ vā labhanti, ahaṃ pana sukataṃ paṇītaṃ cīvarādipaccayaṃ labhāmī’’ti majjanavasena uppanno māno sakkāramado nāma. ‘‘Avasesabhikkhūnaṃ pādapiṭṭhiyaṃ akkamitvā gacchantā manussā ‘ayaṃ samaṇo’tipi na vandanti, maṃ pana disvā vandanti, pāsāṇacchattaṃ viya garukaṃ katvā aggikkhandhaṃ viya ca durāsadaṃ katvā maññantī’’ti majjanavasena uppanno māno garukāramado nāma. ‘‘Uppanno pañho mayhameva mukhena chijjati, bhikkhācāraṃ gacchantāpi āgacchantāpi mameva purato katvā parivāretvā gacchantī’’ti majjanavasena uppanno māno purekkhāramado nāma. Agāriyassa tāva mahāparivārassa ‘‘purisasatampi purisasahassampi maṃ parivāretī’’ti, anagāriyassa ‘‘samaṇasatampi samaṇasahassampi maṃ parivāreti, sesā appaparivārā, ahaṃ mahāparivāro ceva suciparivāro cā’’ti majjanavasena uppanno māno parivāramado nāma. ‘‘Avasesā sattā attano paribhogamattakampi na labhanti, mayhaṃ pana nidhānagatasseva dhanassa pamāṇaṃ natthī’’ti majjanavasena uppanno māno bhogamado nāma. ‘‘Avasesā sattā dubbaṇṇā durūpā, ahaṃ abhirūpo pāsādiko’’tipi ‘‘avasesasattā nigguṇā patthaṭaakittino, mayhaṃ pana kittisaddo devamanussesu pākaṭo ‘itipi thero bahussuto, itipi sīlavā, itipi dhutaguṇayutto’’’ti, evaṃ sarīravaṇṇaṃ guṇavaṇṇañca paṭicca majjanavasena uppanno māno vaṇṇamado nāma.


在这里，傲慢是由于种姓、族姓、健康、美貌、财富、尊重、功德等原因而生的。
由于种姓的傲慢，认为自己是高贵的种姓，如“我的种姓是最好的，没有其他种姓可以与我相比”；由于族姓的傲慢，认为自己是高贵的族姓，如“我是科南达族姓，我是阿迪查族姓”；由于健康的傲慢，认为自己是健康的，如“我是健康的，其他人都是病弱的，我没有疾病”；由于美貌的傲慢，认为自己是美貌的，如“我是年轻的，其他人都是衰老的，我是第一流的”；由于财富的傲慢，认为自己是财富的，如“我是富有的，其他人都是贫穷的，我拥有很多财富”；由于尊重的傲慢，认为自己是受尊重的，如“其他人都是卑微的，我是高贵的，我受到很多人的尊重”；由于功德的傲慢，认为自己是功德的，如“我是高贵的，我受到很多人的尊重，我是第一流的”。
由于这些原因，傲慢的人会认为自己是最好的，认为自己具有种种美德。这种傲慢是由于自己的美德或他人的美德而生的。


‘‘Avasesā sattā appassutā, ahaṃ pana bahussuto’’ti majjanavasena uppanno māno sutamado nāma. ‘‘Avasesā sattā appaṭibhānā, mayhaṃ pana paṭibhānassa pamāṇaṃ natthī’’ti majjanavasena uppanno māno paṭibhānamado nāma. ‘‘Ahaṃ rattaññū asukaṃ buddhavaṃsaṃ rājavaṃsaṃ janapadavaṃsaṃ gāmavaṃsaṃ rattindivaparicchedaṃ nakkhattamuhuttayogaṃ jānāmī’’ti majjanavasena uppanno māno rattaññumado nāma. ‘‘Avasesā bhikkhū antarā piṇḍapātikā jātā, ahaṃ pana jātipiṇḍapātiko’’ti majjanavasena uppanno māno piṇḍapātikamado nāma. ‘‘Avasesā sattā uññātā avaññātā, ahaṃ pana anavaññāto’’ti majjanavasena uppanno māno anavaññattimado nāma. ‘‘Avasesānaṃ sattānaṃ iriyāpatho apāsādiko, mayhaṃ pana pāsādiko’’ti majjanavasena uppanno māno iriyāpathamado nāma. ‘‘Avasesā sattā chinnapakkhakākasadisā, ahaṃ pana mahiddhiko mahānubhāvo’’ti vā ‘‘ahaṃ yaṃ yaṃ kammaṃ karomi, taṃ taṃ ijjhatī’’ti vā majjanavasena uppanno māno iddhimado nāma.

Yasamado pana agārikenapi anagārikenapi dīpetabbo. Agārikopi hi ekacco aṭṭhārasasu seṇīsu ekissā jeṭṭhako hoti, tassa ‘‘avasese purise ahaṃ paṭṭhapemi, ahaṃ vicāremī’’ti, anagārikopi ekacco katthaci jeṭṭhako hoti, tassa ‘‘avasesā bhikkhū mayhaṃ ovāde vattanti, ahaṃ jeṭṭhako’’ti majjanavasena uppanno māno yasamado nāma. ‘‘Avasesā sattā dussīlā, ahaṃ pana sīlavā’’ti majjanavasena uppanno māno sīlamado nāma. ‘‘Avasesānaṃ sattānaṃ kukkuṭassa udakapānamattepi kāle cittekaggatā natthi, ahaṃ pana upacārappanānaṃ lābhī’’ti majjanavasena uppanno māno jhānamado nāma. ‘‘Avasesā sattā nissippā, ahaṃ sippavā’’ti majjanavasena uppanno māno sippamado nāma. ‘‘Avasesā sattā rassā, ahaṃ dīgho’’ti majjanavasena uppanno māno ārohamado nāma. ‘‘Avasesā sattā rassā vā honti dīghā vā, ahaṃ nigrodhaparimaṇḍalo’’ti majjanavasena uppanno māno pariṇāhamado nāma. ‘‘Avasesānaṃ sattānaṃ sarīrasaṇṭhānaṃ virūpaṃ bībhacchaṃ, mayhaṃ pana manāpaṃ pāsādika’’nti majjanavasena uppanno māno saṇṭhānamado nāma. ‘‘Avasesānaṃ sattānaṃ sarīre bahū dosā, mayhaṃ pana sarīre kesaggamattampi vajjaṃ natthī’’ti majjanavasena uppanno māno pāripūrimado nāma. Evamayaṃ sabbopi jātiādiṃ nissāya majjanākāravasappavatto māno idha ‘‘mado’’ti vutto. Kāmaguṇesu cittassa vossaggo pamādo, pañcasu kāmaguṇesu satiyā aniggaṇhitvā cittassa vossajjanaṃ, sativirahoti vuttaṃ hoti. Taṇhāvijjā pākaṭāyeva.


以下是巴利文的全文直译：
其余众生少闻，而我多闻。"由于沉醉，生起了听闻之傲。听闻之醉名为。
"其余众生缺乏才智，而我的才智无有限量。"由于沉醉，生起了才智之傲。才智之醉名为。
"我知晓古代、佛陀世系、王族世系、国土世系、村落世系、昼夜分界、星宿时刻吉凶。"由于沉醉，生起了博学之傲。博学之醉名为。
"其余比丘在中途乞食，而我是出生即乞食者。"由于沉醉，生起了乞食之傲。乞食之醉名为。
"其余众生被轻视被贬低，而我未被贬低。"由于沉醉，生起了不被贬低之傲。不被贬低之醉名为。
"其余众生的行住坐卧不可爱，而我的行住坐卧可爱。"由于沉醉，生起了行住坐卧之傲。行住坐卧之醉名为。
"其余众生如被砍翅膀的乌鸦，而我神通广大、威力无边。"或"我所作的一切皆能成就。"由于沉醉，生起了神通之傲。神通之醉名为。
名誉之醉应该在在家众和出家众中都阐明。因为在家众中，有人在十八个阶层中位居首长，他说："我支配其余的人，我考察。"出家众中，有人在某处位居首长，他说："其余比丘在我的教诫下行事，我是首长。"由于沉醉，生起了名誉之傲。名誉之醉名为。
"其余众生恶戒，而我持戒。"由于沉醉，生起了戒行之傲。戒行之醉名为。
"其余众生连鸡饮水时也无心一境，而我能获得近行定和安止定。"由于沉醉，生起了禅定之傲。禅定之醉名为。
"其余众生无技艺，而我有技艺。"由于沉醉，生起了技艺之傲。技艺之醉名为。
"其余众生矮小，而我高大。"由于沉醉，生起了身高之傲。身高之醉名为。
"其余众生或矮或高，而我身形圆满如菩提树。"由于沉醉，生起了体型之傲。体型之醉名为。
"其余众生的身体形状丑陋可憎，而我的身体美好可爱。"由于沉醉，生起了身形之傲。身形之醉名为。
"其余众生身上有许多缺陷，而我的身体连发梢大小的过失也没有。"由于沉醉，生起了圆满之傲。圆满之醉名为。
如此，这一切傲慢都是依靠出生等而生起的。这里说的"醉"是指由于沉醉的方式而产生的。对于五欲之境，心的放逸是放逸，在五欲之境中不约束心而放逸，称为离念。渴爱无明已经显现。


Lobhādayo ca puna tividhākusalamūlanti tikavasena gahitā. Duccaritādīsupi tividha-saddo paccekaṃ yojetabbo. Tattha kāyaduccaritādīni tividhaduccaritāni. Taṇhāsaṃkilesādayo tividhasaṃkilesā. Rāgamalādayo malīnabhāvakarattā tividhamalāni. Rāgādayo hi cittaṃ malīnaṃ karonti, malaṃ gāhāpenti, tasmā ‘‘malānī’’ti vuccanti. ‘‘Rāgo visamaṃ, doso visamaṃ, moho visama’’nti (vibha. 924) evaṃ vuttā rāgādayo ‘‘kāyavisamaṃ vacīvisamaṃ manovisama’’nti (vibha. 924) evamāgatā kāyaduccaritādayo ca tividhavisamāni. Tāni pana yasmā rāgādīsu ceva kāyaduccaritādīsu ca sattā pakkhalanti, pakkhalitā ca sāsanatopi sugatitopi patanti, tasmā pakkhalanapātahetubhāvato ‘‘visamānī’’ti vuccanti. ‘‘Kāmasaññā byāpādasaññā vihiṃsāsaññā’’ti (vibha. 911) evamāgatā kāmādipaṭisaṃyuttā saññā tividhasaññā. Tathā ‘‘kāmavitakko byāpādavitakko vihiṃsāvitakko’’ti evamāgatā tividhavitakkā. Taṇhāpapañco diṭṭhipapañco mānapapañcoti ime tividhapapañcā. Vaṭṭasmiṃ satte papañcentīti taṇhādayo ‘‘papañcā’’ti vuccanti.

Catubbidhavipariyesātiādīsu catubbidha-saddo paccekaṃ yojetabbo. Tattha aniccādīni vatthūni niccantiādinā nayena viparītato esantīti vipariyesā. ‘‘Anicce niccanti saññāvipariyeso cittavipariyeso diṭṭhivipariyeso , dukkhe sukhanti saññāvipariyeso cittavipariyeso diṭṭhivipariyeso, asubhe subhanti saññāvipariyeso cittavipariyeso diṭṭhivipariyeso , anattani attāti saññāvipariyeso cittavipariyeso diṭṭhivipariyeso’’ti evamāgatā dvādasa vipallāsā catunnaṃ aniccādivatthūnaṃ vasena ‘‘catubbidhavipariyesā’’ti vuttā. Ettha pana cittakiccassa dubbalaṭṭhāne diṭṭhivirahitāya akusalasaññāya sakakiccassa balavakāle saññāvipallāso veditabbo, diṭṭhivirahitasseva akusalacittassa sakakiccassa balavakāle cittavipallāso, diṭṭhisampayuttacitte diṭṭhivipallāso. Tasmā sabbadubbalo saññāvipallāso, tato balavataro cittavipallāso, sabbabalavataro diṭṭhivipallāso. Ajātabuddhidārakassa kahāpaṇadassanaṃ viya saññā ārammaṇassa upaṭṭhānākāramattagahaṇato. Gāmikapurisassa kahāpaṇadassanaṃ viya cittaṃ lakkhaṇappaṭivedhassapi sampādanato. Kammārassa mahāsaṇḍāsena ayogahaṇaṃ viya diṭṭhi abhinivesaparāmasanato. Tattha cattāro diṭṭhivipallāsā, aniccānattesu niccantiādivasappavattā cattāro saññācittavipallāsāti ime aṭṭha vipallāsā sotāpattimaggena pahīyanti. Asubhe subhanti saññācittavipallāsā sakadāgāmimaggena tanukā honti, anāgāmimaggena pahīyanti. Dukkhe sukhanti saññācittavipallāsā arahattamaggena pahīyantīti veditabbā.


以下是巴利文的全文直译：
贪等再次作为三种不善根以三法的方式被把握。在恶行等中,三种这个词应该分别连接。其中,身恶行等是三种恶行。贪染污等是三种染污。贪垢等因为能使变得污秽,所以是三种垢。因为贪等使心变得污秽,使之沾染污垢,所以称为"垢"。"贪是不平等,嗔是不平等,痴是不平等",如是所说的贪等,"身不平等、语不平等、意不平等",如是所说的身恶行等,是三种不平等。而这些,因为众生在贪等以及身恶行等中跌倒,跌倒后从教法中和善趣中堕落,所以因为是跌倒和堕落的原因,称为"不平等"。"欲想、嗔想、害想",如是所说的与欲等相应的想,是三种想。同样,"欲寻、嗔寻、害寻",如是所说的是三种寻。贪戏论、见戏论、慢戏论,这些是三种戏论。因为使众生在轮回中延长,所以贪等称为"戏论"。
在四种颠倒等中,四种这个词应该分别连接。其中,对无常等事物以常等方式颠倒寻求,所以是颠倒。"于无常认为常的想颠倒、心颠倒、见颠倒,于苦认为乐的想颠倒、心颠倒、见颠倒,于不净认为净的想颠倒、心颠倒、见颠倒,于无我认为我的想颠倒、心颠倒、见颠倒",如是所说的十二种颠倒,依四种无常等事物的缘故,称为"四种颠倒"。这里,在心的作用微弱时,没有邪见的不善想自身作用强烈时,应知是想颠倒;没有邪见的不善心自身作用强烈时,是心颠倒;在与邪见相应的心中,是见颠倒。因此,最弱的是想颠倒,比那更强的是心颠倒,最强的是见颠倒。想如同未开化的孩童见到钱币,只是对所缘取其显现的样子而已。心如同村长见到钱币,能够完成特相的通达。见如同铁匠用大钳子抓取铁块,因为有执著和执取。其中,四种见颠倒,即在无常和无我中以常等方式生起的四种,四种想心颠倒,这八种颠倒由预流道断除。于不净认为净的想心颠倒由一来道减弱,由不还道断除。于苦认为乐的想心颠倒由阿罗汉道断除,应当如是了知。


‘‘Kāmāsavo bhavāsavo diṭṭhāsavo avijjāsavo’’ti (cūḷani. jatukaṇṇimāṇavapucchāniddesa 69) evamāgatā kāmataṇhādayo cattāro āsavanti cakkhuādito sandanti pavattantīti āsavā. Kiñcāpi cakkhuādito kusalādīnampi pavatti atthi, kāmāsavādayo eva pana vaṇato yūsaṃ viya paggharaṇakaasucibhāvena sandanti, tasmā te eva ‘‘āsavā’’ti vuccanti. Tattha hi paggharaṇakaasucimhi niruḷho āsavasaddoti. Atha vā dhammato yāva gotrabhuṃ, okāsato yāva bhavaggaṃ savanti gacchanti ārammaṇakaraṇavasena pavattantīti āsavā, ete dhamme etañca okāsaṃ antokaritvā pavattantīti attho. Avadhiattho hi ā-kāro. Avadhi ca mariyādābhividhibhedato duvidho. Tattha mariyādaṃ kiriyaṃ bahikatvā pavattati yathā ‘‘āpāṭaliputtaṃ vuṭṭho devo’’ti, abhividhi pana kiriyaṃ byāpetvā pavattati yathā ‘‘ābhavaggaṃ bhagavato yaso pavattatī’’ti, abhividhiattho cāyaṃ ā-kāro idha gahito, tasmā te dhamme tañca okāsaṃ antokaritvā ārammaṇakaraṇavasena savantīti ‘‘āsavā’’ti vuccanti. Cirapārivāsiyaṭṭhena madirādayo āsavā viyātipi āsavā. Lokasmiñhi cirapārivāsikā madirādayo ‘‘āsavā’’ti vuccanti. Yadi ca cirapārivāsiyaṭṭhena āsavā, eteyeva bhavitumarahanti. Vuttañhetaṃ ‘‘purimā, bhikkhave, koṭi na paññāyati avijjāya, ito pubbe avijjā nāhosī’’tiādi (a. ni. 10.61). Aññesu pana yathāvutte dhamme okāsañca ārammaṇaṃ katvā pavattamānesu mānādīsu ca vijjamānesu attattaniyādiggāhavasena abhibyāpanaṃ madanakaraṇavasena āsavasadisatā ca etesaṃyeva, na aññesanti dvīsupi atthavikappesu etesuyeva āsavasaddo niruḷhoti daṭṭhabbo. Āyataṃ vā saṃsāradukkhaṃ savanti pasavantītipi āsavā. Na hi taṃ kiñci saṃsāradukkhaṃ atthi, yaṃ āsavehi vinā uppajjeyya.

‘‘Abhijjhā kāyagantho byāpādo kāyagantho sīlabbataparāmāso kāyagantho idaṃsaccābhiniveso kāyagantho’’ti (saṃ. ni. 5.175; mahāni. 29, 147) evamāgatā abhijjhādayo cattāro yassa saṃvijjanti, taṃ cutipaṭisandhivasena vaṭṭasmiṃ ganthenti ghaṭentīti ganthā. ‘‘Kāmogho bhavogho diṭṭhogho avijjogho’’ti (saṃ. ni. 5.172; mahāni. 14; cūḷani. mettagūmāṇavapucchāniddesa 21) evamāgatā cattāro kāmataṇhādayo yassa saṃvijjanti, taṃ vaṭṭasmiṃ ohananti osīdāpentīti oghā. Teyeva ‘‘kāmayogo bhavayogo diṭṭhiyogo avijjāyogo’’ti (saṃ. ni. 5.173; a. ni. 4.10) evamāgatā vaṭṭasmiṃ yojentīti yogā. Ariyā etāya na gacchantīti agati, sā chandādivasena catubbidhā. ‘‘Cīvarahetu vā bhikkhuno taṇhā uppajjamānā uppajjati, piṇḍapāta, senāsana, itibhavābhavahetu vā bhikkhuno taṇhā uppajjamānā uppajjatī’’ti (a. ni. 4.9) evamāgatā cattāro taṇhuppādā. Tattha itibhavābhavahetūti ettha itīti nidassane nipāto, yathā cīvarādihetu, evaṃ bhavābhavahetupīti attho. Bhavābhavoti cettha paṇītapaṇītatarāni telamadhuphāṇitādīni adhippetāni. Kāmupādānādīni cattāri upādānāni.

Pañca cetokhilātiādīsu ‘‘buddhe kaṅkhati, dhamme, saṅghe, sikkhāya kaṅkhati, sabrahmacārīsu kupito hoti anattamano āhatacitto khilajāto’’ti (ma. ni. 1.185; dī. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
“欲贪、存在贪、见贪、无明贪”，如是所说的欲等贪是四种贪，因眼等的缘故而生起，称为“贪”。虽然眼等也有善法等的生起，但欲贪等因其性质如同污秽之物，所以称为“贪”。因为在污秽中被吸引的贪是贪的名词。或者，从法的角度来看，直到根本的转变，因缘的生起而生起的，称为“贪”。这些法及其缘故以内在的方式生起。限度的意思是“限度”。限度的定义依照行为的不同而有两种。在这里，限度是指行为的外在生起，如“从阿波陀利到达的天神”，而规定是指行为的内在生起，如“佛陀的名声生起”。在这里，规定的意思被理解为限度，因此这些法及其缘故以内在的方式生起，称为“贪”。如同长期居住的酒等也是贪。世间上长期居住的酒等被称为“贪”。若因长期居住而为贪，则这些也应当如此。正如所说：“比丘们，早期的世代没有贪，早期没有无明”，等（《阿含经》 10.61）。在其他法中，依照所说的法及其缘故生起，若存在傲慢等的现象，因自我等的执取而产生的贪，称为贪的相似之处，这些不是其他的。在这两种意义上，贪的名词应被理解。也可以说是轮回苦的生起，因而称为贪。世间上没有任何轮回苦的存在，若没有贪，就不会生起。
“贪欲、身心的烦恼、恶意、身心的执著、对真实的执著、身心的执著”，如是所说的贪欲等四种，因其存在而在轮回中缠绕、束缚，称为“束缚”。“欲流、存在流、见流、无明流”，如是所说的四种欲贪等，因其存在而在轮回中沉沦、沉没，称为“流”。同样的，“欲合、存在合、见合、无明合”，如是所说的四种合，因其存在而在轮回中结合，称为“合”。圣者不会因这些而生起，称为“不行”，这是因贪、恨、痴的四种。正如所说：“因袈裟而生起的贪，因乞食、卧具等而生起的贪”，如是所说的四种贪生起。这里的“因”是指显现的引导，如同袈裟等的原因，亦如存在与不存在的原因。存在与不存在是指更为精致的油、蜜、糖等。
在五种烦恼等中，“对佛陀有疑惑，对法有疑惑，对僧众有疑惑，对修行有疑惑”，如是所说的（《大念处经》 1.185），因而生起烦恼，因而生起烦恼的心，因而生起烦恼的心。

3.319) evamāgatāni pañca cetokhilāni, ceto khilayati thaddhabhāvaṃ āpajjati etehīti cetokhilāni. Vinibandhādīsupi pañca-saddo paccekaṃ yojetabbo. ‘‘Kāme avītarāgo hoti, kāye avītarāgo, rūpe avītarāgo, yāvadatthaṃ udarāvadehakaṃ bhuñjitvā seyyasukhaṃ passasukhaṃ middhasukhaṃ anuyutto viharati, aññataraṃ devanikāyaṃ paṇidhāya brahmacariyaṃ caratī’’ti (ma. ni. 1.186; dī. ni. 3.320) āgatā pañca cittaṃ bandhitvā muṭṭhiyaṃ katvā viya gaṇhantīti cetovinibandhā. Ete hi taṇhāppavattibhāvato kusalappavattiyā avasarāppadānavasena cittaṃ bandhaṃ viya samorodhetvā gaṇhanti. Saddatthato pana ceto virūpaṃ nibandhīyati saṃyamīyati etehīti cetovinibandhā. Kāmacchandādīni pañca kusaladhamme nīvārenti āvarantīti nīvaraṇāni. Rūpābhinandanādayo pañcābhinandanā.

Chavivādamūlātiādīsu kodho makkho issā sāṭheyyaṃ pāpicchatā sandiṭṭhiparāmāsoti imāni cha vivādamūlāni. Yasmā kuddho vā kodhavasena…pe… sandiṭṭhiparāmāsī vā sandiṭṭhiparāmasitāya kalahaṃ viggahaṃ vivādaṃ āpajjati, tasmā kodhādayo ‘‘cha vivādamūlānī’’ti vuccanti. Rūpataṇhāsaddataṇhādayo cha taṇhākāyā. Kāmarāgapaṭighadiṭṭhivicikicchābhavarāgamānāvijjā sattānusayā. Thāmagataṭṭhena appahīnaṭṭhena ca anusentīti anusayā. Micchādiṭṭhimicchāsaṅkappamicchāvācāmicchākammantamicchāājīvamicchāvāyāmamicchāsatimicchāsamādhī aṭṭha micchattā.

‘‘Taṇhaṃ paṭicca pariyesanā, pariyesanaṃ paṭicca lābho, lābhaṃ paṭicca vinicchayo, vinicchayaṃ paṭicca chandarāgo, chandarāgaṃ paṭicca ajjhosānaṃ, ajjhosānaṃ paṭicca pariggaho, pariggahaṃ paṭicca macchariyaṃ, macchariyaṃ paṭicca ārakkho, ārakkhādhikaraṇaṃ daṇḍādānasatthādānakalahaviggahavivādatuvaṃtuvaṃpesuññamusāvādā aneke pāpakā akusalā dhammā sambhavantī’’ti (dī. ni. 2.103; 3.359) evamāgatā pariyesanādayo nava taṇhāmūlakā. Tattha (dī. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的全文直译：
“此五种心的烦恼”，心被困扰，陷入沉重的状态，因此称为心的烦恼。即使在束缚等中，五种这个词也应分别连接。“对欲望没有贪恋、对身体没有贪恋、对色相没有贪恋，直到腹部能够消化食物，享受更好的快乐、可见的快乐、安宁的快乐，依止于某个天众，过着梵行”，如是所说的（《大念处经》 1.186；《中阿含》 3.320）是五种心在被束缚，像闭合的状态一样被抓取，因此称为心的束缚。因为这些因贪欲的生起而生起的善法，因善法的生起而生起的机会，像是被束缚的心一样被抓取。就名义而言，心的性质是被束缚、被约束，因此称为心的束缚。欲望、贪欲等五种善法是阻碍、遮蔽的，因此称为阻碍。色的贪恋等五种贪恋。
“愤怒、嫉妒、羡慕、傲慢、恶意、执着于见”，这些是六种争斗的根源。因为愤怒或因愤怒而生起的……等……因见的执着而引起争斗、争执、争论，因此愤怒等称为“六种争斗的根源”。色的贪欲、声的贪欲等六种贪欲。欲望、贪欲、排斥、见、怀疑、存在的贪欲、无明等是众生的根源。因存在的根源而生起的，因不易消除而存在的，称为根源。错误的见、错误的思维、错误的言语、错误的行为、错误的生计、错误的精进、错误的念、错误的定，八种错误。
“因贪欲而寻求，因寻求而得利，因得利而决断，因决断而生起欲望，因欲望而执着，因执着而被占有，因被占有而产生吝啬，因吝啬而产生保护，因保护而产生惩罚、给予、争斗、争执、争论、虚假、空洞的言辞，许多恶劣的不善法生起”，如是所说的（《中阿含》 2.103；3.359），因此生起的寻求等是新的欲根源。在这里（《中阿含》八章）。

2.103) taṇhaṃ paṭiccāti taṇhaṃ nissāya. Pariyesanāti rūpādiārammaṇapariyesanā. Sā hi taṇhāya sati hoti. Lābhoti rūpādiārammaṇapaṭilābho. So hi pariyesanāya sati hoti. Vinicchayoti idha vitakko adhippeto. Lābhaṃ labhitvā hi iṭṭhāniṭṭhaṃ sundarāsundarañca vitakkeneva vinicchinati ‘‘ettakaṃ me rūpārammaṇatthāya bhavissati, ettakaṃ saddādiārammaṇatthāya, ettakaṃ mayhaṃ bhavissati, ettakaṃ parassa, ettakaṃ paribhuñjissāmi, ettakaṃ nidahissāmī’’ti. Tena vuttaṃ ‘‘lābhaṃ paṭicca vinicchayo’’ti. Chandarāgoti evaṃ akusalavitakkena vitakkite vatthusmiṃ dubbalarāgo ca balavarāgo ca uppajjati. Chandoti hi idha dubbalarāgassādhivacanaṃ. Ajjhosānanti ahaṃ mamanti balavasanniṭṭhānaṃ. Pariggahoti taṇhādiṭṭhivasena pariggahakaraṇaṃ. Macchariyanti parehi sādhāraṇabhāvassa asahanatā. Tenevassa porāṇā evaṃ vacanatthaṃ vadanti ‘‘idaṃ acchariyaṃ mayhameva hotu, mā aññassa acchariyaṃ hotūti pavattattā macchariyanti vuccatī’’ti. Ārakkhoti dvārapidahanamañjusagopanādivasena suṭṭhu rakkhaṇaṃ. Adhikarotīti adhikaraṇaṃ, kāraṇassetaṃ nāmaṃ. Ārakkhādhikaraṇanti bhāvanapuṃsakaṃ, ārakkhahetūti attho. Daṇḍādānādīsu paranisedhanatthaṃ daṇḍassa ādānaṃ daṇḍādānaṃ. Ekatodhārādino satthassa ādānaṃ satthādānaṃ. Kalahoti kāyakalahopi vācākalahopi. Purimo purimo virodho viggaho. Pacchimo pacchimo vivādo. Tuvaṃ tuvanti agāravavacanaṃ, tvaṃ tvanti attho.

Pāṇātipātaadinnādānakāmesumicchācāramusāvādapisuṇavācāpharusavācāsamphappalāpaabhijjhābyāpādamicchādiṭṭhī dasa akusalakammapathā. Cattāro sassatavādā cattāro ekaccasassatavādā cattāro antānantikā cattāro amarāvikkhepikā dve adhiccasamuppannikā soḷasa saññīvādā aṭṭha asaññīvādā aṭṭha nevasaññīnāsaññīvādā satta ucchedavādā pañca paramadiṭṭhadhammanibbānavādāti etāni dvāsaṭṭhi diṭṭhigatāni. Rūpataṇhādichataṇhāyeva paccekaṃ kāmataṇhābhavataṇhāvibhavataṇhāvasena aṭṭhārasa honti. Tathā hi rūpārammaṇā taṇhā, rūpe vā taṇhāti rūpataṇhā, sā kāmarāgabhāvena rūpaṃ assādentī pavattamānā kāmataṇhā, sassatadiṭṭhisahagatarāgabhāvena ‘‘rūpaṃ niccaṃ dhuvaṃ sassata’’nti evaṃ assādentī pavattamānā bhavataṇhā, ucchedadiṭṭhisahagatarāgabhāvena ‘‘rūpaṃ ucchijjati vinassati pecca na bhavatī’’ti evaṃ assādentī pavattamānā vibhavataṇhāti evaṃ tividhā hoti. Yathā ca rūpataṇhā, evaṃ saddataṇhādayopīti etāni aṭṭhārasa taṇhāvicaritāni honti, tāni ajjhattarūpādīsu aṭṭhārasa, bahiddhārūpādīsu aṭṭhārasāti chattiṃsa, iti atītāni chattiṃsa, anāgatāni chattiṃsa, paccuppannāni chattiṃsāti aṭṭhasatataṇhāvicaritāni, aṭṭhuttarasatataṇhāvicaritānīti attho. Pabheda-saddo paccekaṃ sambandhitabbo. Tatthāyaṃ yojanā ‘‘lobhappabhedo dosappabhedo yāva aṭṭhasatataṇhāvicaritappabhedo’’ti. Sabbadarathapariḷāhakilesasatasahassānīti sabbāni sattānaṃ darathapariḷāhakarāni kilesānaṃ anekāni satasahassāni. Ārammaṇādivibhāgato hi pavattiākāravibhāgato ca anantappabhedā kilesā.


以下是巴利文的全文直译：
“因贪欲而寻找”，即因贪欲而依赖。寻求是指对色等对象的寻求。它确实存在于贪欲中。获得是指对色等对象的获得。它确实存在于寻求中。决断是指在此处的思维。获得后，确实通过思维来决断“这将为我提供多少色的对象，这将为我提供多少声等的对象，这将为我提供多少，这将为他人提供多少，我将享用多少，我将舍弃多少”。因此说“因获得而决断”。欲望的贪欲是因不善的思维在对象中生起的微弱贪欲与强烈贪欲。欲望在此是指微弱贪欲的别名。执着是指“我、我的”强烈的执着。占有是指因贪欲和见的缘故而进行的占有。吝啬是指对他人共享的无法忍受。因此古人也说“这应当是我的，不应当让他人享有”，因此被称为吝啬。保护是指如门的防火、宝藏的保护等的良好保护。占有是指占有的行为，这是其名称。保护占有是指因保护而生起的，保护的缘故。因惩罚、给予等而生起的惩罚。身体的争斗与言语的争斗。前者是指前面的对抗与争执。后者是指后面的争论。你是你，意指对他人的轻视；你是你，意指自我。
“杀生、偷盗、对欲望的错误行为、虚假言辞、恶言、粗暴言辞、无意义的闲聊、贪欲、烦恼、错误的见解”，这十种是不善的行为路径。四种永恒论者、四种部分永恒论者、四种极端论者、四种不朽论者、两种因缘生起的、十六种有见论者、八种无见论者、八种非有非无论者、七种断灭论者、五种极端见论者，以上是二十四种见解。色的贪欲、声的贪欲等各自被称为欲望的贪欲，因而有十八种。如此，色的对象的贪欲，或是对色的贪欲，称为色的贪欲；它因欲望的贪欲而生起，因而成为欲望的贪欲；因永恒见的贪欲而生起，认为“色是永恒的、持久的、永恒的”，因而成为存在的贪欲；因断灭见的贪欲而生起，认为“色会被毁灭、消失、之后不再存在”，因而成为消失的贪欲；因此分为三类。如此，色的贪欲、声的贪欲等也各有十八种贪欲的活动，内在的色等有十八种，外在的色等有三十六种，过去的三十六种，未来的三十六种，当前的三十六种，总共是八百种贪欲的活动，八万四千种贪欲的活动。分裂的名词应分别联系。这里的连接是“贪欲的分裂、嗔恨的分裂，直到八万四千种贪欲的活动的分裂”。所有众生的痛苦与烦恼是无数的，数以千计的烦恼。依对象等的分类与生起的方式等的分类，烦恼是无尽的。


Saṅkhepato vātiādīsu sampati āyatiñca sattānaṃ anatthāvahattā māraṇaṭṭhena vibādhanaṭṭhena kilesāva māroti kilesamāro. Vadhakaṭṭhena khandhāva māroti khandhamāro. Tathā hi vuttaṃ ‘‘vadhakaṃ rūpaṃ, vadhakaṃ rūpanti yathābhūtaṃ nappajānātī’’tiādi. Jātijarādimahābyasananibbattanena abhisaṅkhārova māro abhisaṅkhāramāro. Saṃkilesanimittaṃ hutvā guṇamāraṇaṭṭhena devaputtova māroti devaputtamāro. Sattānaṃ jīvitassa jīvitaparikkhārānañca jānikaraṇena mahābādharūpattā maccu eva māroti maccumāro. Tattha samucchedappahānavasena sabbaso appavattikaraṇena kilesamāraṃ, samudayappahānapariññāvasena khandhamāraṃ, sahāyavekallakaraṇavasena sabbaso appavattikaraṇena abhisaṅkhāramāraṃ, balavidhamanavisayātikkamanavasena devaputtamaccumārañca abhañji, bhagge akāsīti attho. Parissayānanti upaddavānaṃ.

Satapuññajalakkhaṇadharassāti aneka sata puñña nibbattamahā purisalakkhaṇadharassa. Ettha hi ‘‘kevalaṃ satamattena puññakammena ekekalakkhaṇaṃ nibbatta’’nti imamatthaṃ na rocayiṃsu aṭṭhakathācariyā ‘‘evaṃ sante yo koci buddho bhaveyyā’’ti, anantāsu pana lokadhātūsu yattakā sattā, tehi sabbehi paccekaṃ satakkhattuṃ katāni dānādīni puññakammāni yattakāni, tato ekekaṃ puññakammaṃ mahāsattena sataguṇaṃ kataṃ satanti adhippetanti imamatthaṃ rocayiṃsu. Tasmā idha sata-saddo bahubhāvapariyāyo, na saṅkhyāvisesavacanoti daṭṭhabbo ‘‘satagghaṃ sataṃ devamanussā’’tiādīsu viya. Rūpakāyasampatti dīpitā hoti itarāsaṃ phalasampadānaṃ mūlabhāvato adhiṭṭhānabhāvato ca. Dīpitā hotīti idaṃ dhammakāyasampattītiādīsupi yojetabbaṃ. Tattha pahānasampadāpubbakattā ñāṇasampadādīnaṃ dhammakāyasampatti dīpitā hotīti veditabbaṃ. Lokiyasarikkhakānaṃ bahumatabhāvoti ettha bhāgyavantatāya lokiyānaṃ bahumatabhāvo, bhaggadosatāya sarikkhakānaṃ bahumatabhāvoti yojetabbaṃ. Evaṃ ito paresupi yathākkamaṃ yojanā veditabbā.

Puññavantaṃ gahaṭṭhā khattiyādayo abhigacchanti, pahīnadosaṃ dosavinayāya dhammaṃ desetīti pabbajitā tāpasaparibbājakādayo abhigacchantīti āha ‘‘gahaṭṭhapabbajitehi abhigamanīyatā’’ti. Abhigatānañca tesaṃ kāyacittadukkhāpanayane paṭibalabhāvo āmisadānadhammadānehi upakārasabbhāvato rūpakāyaṃ tassa pasādacakkhunā, dhammakāyaṃ paññācakkhunā disvā dukkhadvayassa paṭippassambhanatoti veditabbo. Bhāgyavantatāya upagatānaṃ āmisadānaṃ deti, bhaggadosatāya dhammadānaṃ detīti āha ‘‘āmisadānadhammadānehi upakāritā’’ti. Lokiyalokuttarasukhehi ca saṃyojanasamatthatā dīpitā hotīti ‘‘pubbe āmisadānadhammadānehi mayā ayaṃ lokaggabhāvo adhigato, tasmā tumhehipi evameva paṭipajjitabba’’nti evaṃ sammāpaṭipattiyaṃ niyojanena abhigatānaṃ lokiyalokuttarasukhehi saṃyojanasamatthatā ca dīpitā hoti.


以下是巴利文的全文直译：
“从简而言之”，这是指众生的痛苦，因其无益而导致的死亡、痛苦的束缚，称为烦恼的魔。作为杀戮的对象，五蕴的魔，称为五蕴的魔。正如所说：“色是杀戮的对象，色是杀戮的对象，因而不知真实的状态”。因生、老等大苦难而生起的因缘，称为因缘的魔。因污浊而生起的，因善的魔而生起，天众的魔，称为天众的魔。因众生的生命及其生存条件的显现，因其重大痛苦的缘故，死亡即是魔，称为死亡的魔。在这里，通过彻底的放弃而完全不生起的烦恼的魔，通过生起的彻底了解而放弃的五蕴的魔，通过同伴的帮助而完全不生起的因缘的魔，因其强大的破坏力而超越的天众的死亡魔，皆可理解为“在空中消失”。“困扰”是指痛苦的根源。
“拥有众多善业特征的人”，是指拥有众多善业的伟人。这里的“仅仅依靠善的数量，善的行为是单个特征的产生”，这个意思并不被阿毗达摩的老师们所接受，他们说“如果是这样，那么任何人都可以成为佛”。在无尽的世间中，所有众生，个别地进行过十次的施舍等善业，正是这些善业的数量，因而被称为善的数量。因此，在这里“善”的词是指多重的意义，而不是数量的特殊词汇，正如所说的“善的数量，善的众生”。色的身体财富被描述为其他果实的给予，基于根本的存在和支持的存在。这里的“被描述”为“法身的财富”，也应如此理解。在这里，由于放弃财富的先决条件，知识的财富等法身的财富被描述为应当被理解。世俗的真实存在被认为是有福之人，因其幸运而被认为是世俗的真实存在，因其破坏而被认为是真实存在的。因此，其他地方也应如法而行。
有善的人，家庭主等会接近他们，因其已放弃的过失，因而教导法的出家者、修行者等，正如所说“家庭主与出家人应当被接近”。对于那些接近的人，因身体与心的痛苦而生起的支持，因施舍的善法而生起的支持，因而通过身体的眼睛看到，因而通过法的智慧看到，痛苦的两种状态得以消散。因其幸运而接近的人给予施舍，因其破坏而给予法的施舍，因此说“因施舍与法的施舍而被支持”。世俗与超世俗的快乐的相互关系被描述为“我曾通过施舍与法的施舍获得了世间的快乐，因此你们也应当如此行”。正因如此，通过正确的修行而接近的，世俗与超世俗的快乐的相互关系也被描述为应当如此理解。


Sakacitte issariyaṃ nāma attano cittassa vasībhāvāpādanaṃyeva, paṭikūlādīsu appaṭikūlasaññitādivihārasiddhi, adhiṭṭhāniddhiādiko iddhividhopi cittissariyameva cittabhāvanāya vasībhāvappattiyā ijjhanato. Aṇimālaghimādikanti ādi-saddena mahimā patti pākammaṃ īsitā vasitā yatthakāmāvasāyitāti ime chapi saṅgahitā. Tattha kāyassa aṇubhāvakaraṇaṃ aṇimā. Ākāse padasā gamanādīnaṃ arahabhāvena lahubhāvo laghimā. Mahattaṃ mahimā kāyassa mahantatāpādanaṃ. Iṭṭhadesassa pāpuṇanaṃ patti. Adhiṭṭhānādivasena icchitanipphādanaṃ pākammaṃ. Sayaṃvasitā issarabhāvo īsitā. Iddhividhe vasībhāvo vasitā. Ākāsena vā gacchato aññaṃ vā kiñci karoto yattha katthaci vosānappatti yatthakāmāvasāyitā. ‘‘Kumārakarūpādidassana’’ntipi vadanti. Evamidaṃ aṭṭhavidhaṃ lokiyasammataṃ issariyaṃ. Taṃ pana bhagavato iddhividhantogadhaṃ anaññasādhāraṇañcāti āha ‘‘sabbakāraparipūraṃ atthī’’ti. Tathā lokuttaro dhammo atthīti sambandho. Evaṃ yasādīsupi atthi-saddo yojetabbo.

Kesañci yaso padesavutti ayathābhūtaguṇasannissayattā aparisuddho ca hoti, na evaṃ tathāgatassāti dassetuṃ ‘‘lokattayabyāpako’’ti vuttaṃ. Tattha idha adhigatasatthuguṇānaṃ āruppe uppannānaṃ ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinā bhagavato yaso pākaṭo hotīti āha ‘‘lokattayabyāpako’’ti. Yathābhuccaguṇādhigatoti yathābhūtaguṇehi adhigato. Ativiya parisuddhoti yathābhūtaguṇādhigatattā eva accantaparisuddho. Sabbākāraparipūrāti anavasesalakkhaṇānubyañjanādisampattiyā sabbākārehi paripuṇṇā. Sabbaṅgapaccaṅgasirīti sabbesaṃ aṅgapaccaṅgānaṃ sobhā. Yaṃ yaṃ etena icchitaṃ patthitanti ‘‘tiṇṇo tāreyya’’ntiādinā yaṃ yaṃ etena lokanāthena manovacīpaṇidhānavasena icchitaṃ kāyapaṇidhānavasena patthitaṃ. Tathevāti paṇidhānānurūpameva. Sammāvāyāmasaṅkhāto payattoti vīriyapāramibhāvappatto ariyamaggapariyāpanno ca sammāvāyāmasaṅkhāto ussāho.


以下是巴利文的全文直译：
“在心中，权威是指自身心的控制能力，少有的对不愉快的感知等的修行成就，意志的成就等也是心的权威，因心的修行而获得的控制能力而生起。微细、轻盈等是指通过“等”字所指的伟大成就，已被掌握，所欲的地方所依。这里，身体的微细性是微细的。因其在空中行走等的能力而轻盈。伟大是身体的伟大，指的是身体的巨大。到达所欲之地的能力。通过意志等的方式达成所希望的。自身的控制能力是权威。因神通的控制能力而生起。通过空中行走或其他任何行为，所欲之地的能力。也有人说“如小王子般的显现”。这就是八种世俗的权威。然而，佛陀的神通是深奥的，非一般的，因此说“具备所有的能力”。同样，超世间的法也是如此。如此，关于名词“存在”的部分也应如此理解。
任何的声望，因其依赖于真实的特质而显得不纯洁，因此并非如如来所具。为此，称之为“遍布三界”。在这里，因获得的真实特质而生起的“他即是佛”的声望显而易见，因此说“遍布三界”。如真实特质所获得的，指的是通过真实的特质所获得的。极为纯洁，因真实特质的获得而完全纯洁。具备所有特征的完整性，因无遗的特质、特征等的成就而完全具备。所有的部分与整体，指的是所有部分的美丽。所愿所求的，正如所说“愿意渡过”。因此，所愿的正如所求的。正如“正念的努力”所指，具备努力的特质，涵盖了圣道的正念，称为“正念的努力”。


Kusalādīhi bhedehīti sabbattikadukapadasaṅgahitehi kusalādippabhedehi. Paṭiccasamuppādādīhīti ādi-saddena na kevalaṃ vibhaṅgapāḷiyaṃ āgatā satipaṭṭhānādayova saṅgahitā, atha kho saṅgahādayo samayavimuttādayo ṭhapanādayo tikapaṭṭhānādayo ca saṅgahitāti veditabbaṃ. Pīḷanasaṅkhatasantāpavipariṇāmaṭṭhena vā dukkhamariyasaccantiādīsu pīḷanaṭṭho taṃsamaṅgino sattassa hiṃsanaṃ avipphārikatākaraṇaṃ. Saṅkhataṭṭho samecca saṅgamma sambhūya paccayehi katabhāvo. Santāpaṭṭho dukkhadukkhatādīhi santāpanaṃ paridahanaṃ. Vipariṇāmaṭṭho jarāya maraṇena cāti dvidhā vipariṇāmetabbatā. Samudayassa āyūhanaṭṭho dukkhassa nibbattanavasena sampiṇḍanaṃ. Nidānaṭṭho ‘‘idaṃ taṃ dukkha’’nti nidassentassa viya samuṭṭhāpanaṃ. Saṃyogaṭṭho saṃsāradukkhena saṃyojanaṃ. Palibodhaṭṭho maggādhigamassa nivāraṇaṃ. Nirodhassa nissaraṇaṭṭho sabbūpadhīnaṃ paṭinissaggasabhāvattā tato vinissaṭatā, taṃnissaraṇanimittatā vā. Vivekaṭṭho sabbasaṅkhāravisaṃyuttatā. Asaṅkhataṭṭho kenacipi paccayena anabhisaṅkhatatā. Amataṭṭho niccasabhāvattā maraṇābhāvo, sattānaṃ maraṇābhāvahetutā vā. Maggassa niyyānaṭṭho vaṭṭadukkhato nikkamanaṭṭho. Hetuattho nibbānassa sampāpakabhāvo. Dassanaṭṭho accantasukhumassa nibbānassa sacchikaraṇaṃ. Ādhipateyyaṭṭho catusaccadassane sampayuttānaṃ ādhipaccakaraṇaṃ, ārammaṇādhipatibhāvo vā visesato maggādhipativacanato . Satipi hi jhānādīnaṃ ārammaṇādhipatibhāve ‘‘jhānādhipatino dhammā’’ti evamādiṃ avatvā ‘‘maggādhipatino dhammā’’icceva vuttaṃ, tasmā viññāyati ‘‘atthi maggassa ārammaṇādhipatibhāve viseso’’ti. Eteyeva ca pīḷanādayo soḷasākārāti vuccanti.

Dibbabrahmaariyavihāretiādīsu kasiṇādiārammaṇāni rūpāvacarajjhānāni dibbavihāro. Mettādijjhānāni brahmavihāro. Phalasamāpatti ariyavihāro. Kāmehi vivekaṭṭhakāyatāvasena ekībhāvo kāyaviveko. Paṭhamajjhānādinā nīvaraṇādīhi vivittacittatā cittaviveko. Upadhiviveko nibbānaṃ. Upadhīti cettha cattāro upadhī kāmupadhi khandhupadhi kilesupadhi abhisaṅkhārupadhīti. Kāmāpi hi ‘‘yaṃ pañca kāmaguṇe paṭicca uppajjati sukhaṃ somanassaṃ, ayaṃ kāmānaṃ assādo’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
“从善等的划分”，是指通过所有的善等的划分而进行的。关于因缘生起等，是指不仅仅在分析经文中提到的正念等被归纳，实际上应当了解，归纳等、解脱等、安住等、细致的正念等也被归纳在内。因痛苦的定义而产生的痛苦，正如“痛苦的真实”所言，痛苦的根源在于众生的伤害。因缘的根源是结合、相聚、因缘而生的状态。痛苦的根源在于痛苦的痛苦等的痛苦。变化的根源在于衰老与死亡，故变化有两种。生起的根源在于痛苦的生起。因缘的根源是指“这是痛苦”，如同指示的生起。结合的根源是指轮回的痛苦的结合。障碍的根源是指通向道的障碍。涅槃的根源在于所有的取缔，因其本质为放弃，因此从中解脱，或因其解脱的缘故。离开的根源在于所有的行相结合。无为的根源在于无条件的存在。无死的根源在于永恒的本质，即没有死亡，众生的死亡的缘故。道路的根源在于轮回的苦的出离。因缘的根源是涅槃的成就。见的根源是极其细微的涅槃的实现。主导的根源是指与四圣谛相关的主导，或特定的道的主导。确实，在禅定等的主导中，称为“禅定的主导法”，而不提及“道的主导法”，因此应当理解“在道的主导中有特别之处”。这些痛苦等被称为十六种特征。
“天人、梵天、圣者的安住”，是指色等的对象，属于色界的禅定。慈悲等的禅定属于梵天的安住。果的定是圣者的安住。因欲望而生的身体的独立性。通过初禅等的障碍等的清净的心，称为心的独立。取的独立是涅槃。这里的“取”指的是四种取，欲取、五蕴取、烦恼取、造作取。欲望的乐趣是“依五种欲乐生起的快乐，正是欲望的乐趣”。

1.166) evaṃ vuttassa sukhassa adhiṭṭhānabhāvato upadhīyati ettha sukhanti iminā vacanatthena ‘‘upadhī’’ti vuccanti, khandhāpi khandhamūlakassa dukkhassa adhiṭṭhānabhāvato, kilesāpi apāyadukkhassa adhiṭṭhānabhāvato, abhisaṅkhārāpi bhavadukkhassa adhiṭṭhānabhāvato vuttanayena ‘‘upadhī’’ti vuccanti. Imehi pana catūhi upadhīhi vivittatāya nibbānaṃ ‘‘upadhiviveko’’ti vuccati.

Suññatākārena nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā pavatto ariyamaggo suññatavimokkho. So hi suññatāya dhātuyā uppannattā suññato, kilesehi ca vimuttattā vimokkho. Eteneva nayena appaṇihitākārena nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā pavatto appaṇihitavimokkho. Animittākārena nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā pavatto animittavimokkho. Atha vā suññatānupassanāsaṅkhātāya anattānupassanāya vasena paṭiladdho ariyamaggo āgamanavasena ‘‘suññatavimokkho’’ti vuccati. Tathā appaṇihitānupassanāsaṅkhātāya dukkhānupassanāya vasena paṭiladdho appaṇihitavimokkho. Animittānupassanāsaṅkhātāya aniccānupassanāya vasena paṭiladdho ‘‘animittavimokkho’’ti veditabbo. Vuttañhetaṃ –

‘‘Aniccato manasikaronto adhimokkhabahulo animittavimokkhaṃ paṭilabhati, dukkhato manasikaronto passaddhibahulo appaṇihitavimokkhaṃ paṭilabhati, anattato manasikaronto vedabahulo suññatavimokkhaṃ paṭilabhatī’’ti (paṭi. ma. 

以下是巴利文的全文直译：
“如此所述的快乐，因其存在的基础而被称为‘取’，在这里‘快乐’的意思是指‘取’。五蕴也因其根本的痛苦而被称为‘取’，烦恼因其导致的堕落痛苦而被称为‘取’，造作因其导致的生存痛苦而被称为‘取’。由此四种取的存在，因其独立性而称为涅槃的‘取的独立’。
通过空的状态作为涅槃的对象而生起的圣道，称为空的解脱。因为它是因空的元素而生起的空，因脱离烦恼而获得的解脱。以同样的方式，通过少有的状态作为涅槃的对象而生起的少有的解脱。通过无相的状态作为涅槃的对象而生起的无相解脱。或者，通过空的观察而获得的无我观察所获得的圣道，称为‘空的解脱’。同样，通过少有的观察而获得的痛苦观察所获得的少有的解脱。通过无相的观察而获得的无常观察所获得的‘无相解脱’应当被理解。此处所说：
“观察无常的人，因其多次的专注而获得无相解脱；观察痛苦的人，因其多次的安静而获得少有的解脱；观察无我的人，因其多次的体验而获得空的解脱。”

1.223).

Aññeti lokiyaabhiññādike.

Kilesābhisaṅkhāravasena bhavesu paribbhamanaṃ, tañca taṇhāpadhānanti āha ‘‘taṇhāsaṅkhātaṃ gamana’’nti. Vantanti ariyamaggamukhena uggiritaṃ puna apaccāgamanavasena chaḍḍitaṃ. Bhagavāti vuccati niruttinayenāti dassento āha ‘‘yathā loke’’tiādi. Yathā loke niruttinayena ekekapadato ekekamakkharaṃ gahetvā ‘‘mekhalā’’ti vuttaṃ, evamidhāpīti attho. Mehanassāti guyhappadesassa. Khassāti okāsassa.

Aparo nayo (itivu. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) – bhāgavāti bhagavā. Bhatavāti bhagavā. Bhāge vanīti bhagavā. Bhage vanīti bhagavā. Bhattavāti bhagavā. Bhage vamīti bhagavā. Bhāge vamīti bhagavā.

Bhāgavā bhatavā bhāge, bhage ca vani bhattavā;

Bhage vami tathā bhāge, vamīti bhagavā jino.


以下是巴利文的全文直译：
“他人”，是指世俗的神通等。
因烦恼的造作而在生死中徘徊，这被称为“因欲望而生的行走”。被称为“欲望的行走”，是指由圣道的方向引导而生起的，之后再不返回而被舍弃。称为“佛陀”，为说明其意义而说“如同在世间”。如同在世间，按照名义，逐个字逐个音地抓取，称为“围巾”，在此处的意思也是如此。指的是隐秘的地方。指的是机会。
另一个见解（如《法句经·八品·因缘释》）——“有福者”即是“佛”。“有食者”即是“佛”。“在部分中”即是“佛”。“在部分中”即是“佛”。“有食者”即是“佛”。“在部分中”即是“佛”。“在部分中”即是“佛”。
“有福者、有食者，在部分中，有食者；在部分中，如此有食者，佛陀如是。”



Tattha kathaṃ bhāgavāti bhagavā? Ye te sīlādayo dhammakkhandhā guṇakoṭṭhāsā, te anaññasādhāraṇā niratisayā tathāgatassa atthi upalabbhanti. Tathā hissa sīlaṃ samādhi paññā vimutti vimuttiñāṇadassanaṃ, hirī ottappaṃ, saddhā vīriyaṃ, sati sampajaññaṃ, sīlavisuddhi diṭṭhivisuddhi, samatho vipassanā, tīṇi kusalamūlāni, tīṇi sucaritāni, tayo sammāvitakkā, tisso anavajjasaññā, tisso dhātuyo, cattāro satipaṭṭhānā, cattāro sammappadhānā, cattāro iddhipādā, cattāro ariyamaggā, cattāri ariyaphalāni, catasso paṭisambhidā, catuyoniparicchedakañāṇāni, cattāro ariyavaṃsā, cattāri vesārajjañāṇāni, pañca padhāniyaṅgāni, pañcaṅgiko sammāsamādhi, pañcañāṇiko sammāsamādhi, pañcindriyāni, pañca balāni, pañca nissāraṇīyā dhātuyo, pañca vimuttāyatanañāṇāni, pañca vimuttiparipācanīyā saññā, cha anussatiṭṭhānāni, cha gāravā, cha nissāraṇīyā dhātuyo, cha satatavihārā, cha anuttariyāni, chanibbedhabhāgiyā saññā, cha abhiññā, cha asādhāraṇañāṇāni, satta aparihānīyā dhammā, satta ariyadhanāni, satta bojjhaṅgāni, satta sappurisadhammā, satta nijjaravatthūni, satta saññā, sattadakkhiṇeyyapuggaladesanā, sattakhīṇāsavabaladesanā, aṭṭhapaññāpaṭilābhahetudesanā, aṭṭha sammattāni, aṭṭhalokadhammātikkamo, aṭṭha ārambhavatthūni, aṭṭhaakkhaṇadesanā, aṭṭha mahāpurisavitakkā, aṭṭhaabhibhāyatanadesanā, aṭṭha vimokkhā, nava yonisomanasikāramūlakā dhammā, nava pārisuddhipadhāniyaṅgāni, navasattāvāsadesanā, nava āghātappaṭivinayā, nava saññā, nava nānattā, nava anupubbavihārā, dasa nāthakaraṇā dhammā, dasa kasiṇāyatanāni, dasa kusalakammapathā, dasa sammattāni, dasa ariyavāsā, dasa asekkhadhammā, dasa tathāgatabalāni, ekādasa mettānisaṃsā, dvādasa dhammacakkākārā, terasa dhutaguṇā, cuddasa buddhañāṇāni, pañcadasa vimuttiparipācanīyā dhammā, soḷasavidhā ānāpānassati, soḷasa aparantapanīyā dhammā, aṭṭhārasa buddhadhammā, ekūnavīsati paccavekkhaṇañāṇāni, catucattālīsa ñāṇavatthūni, paññāsa udayabbayañāṇāni, paropaṇṇāsa kusaladhammā, sattasattati ñāṇavatthūni, catuvīsatikoṭisatasahassasamāpattisañcārimahāvajirañāṇaṃ, anantanayasamantapaṭṭhānapavicayapaccavekkhaṇadesanāñāṇāni, tathā anantāsu lokadhātūsu anantānaṃ sattānaṃ āsayādivibhāvanañāṇāni cāti evamādayo anantāparimāṇabhedā anaññasādhāraṇā niratisayā guṇabhāgā guṇakoṭṭhāsā saṃvijjanti upalabbhanti, tasmā yathāvuttavibhāgā guṇabhāgā assa atthīti bhāgavāti vattabbe ākārassa rassattaṃ katvā ‘‘bhagavā’’ti vutto. Evaṃ tāva bhāgavāti bhagavā.

Yasmā sīlādayo sabbe, guṇabhāgā asesato;

Vijjanti sugate tasmā, bhagavāti pavuccati.


以下是巴利文的全文直译：
“那么，什么是‘有福者’？那些具备戒等的法的特质，这些是无与伦比的、卓越的，正如如来所具备的。因而，他的戒、定、慧、解脱、解脱的知识与见解、羞愧、惭愧、信、精进、正念、正知、戒的清净、见的清净、平息、观察、三种善根、三种善行、三种正思、三种无过的认知、三种元素、四种正念、四种正努力、四种神通、四种圣道、四种圣果、四种解脱的智慧、四种正族、四种威德的智慧、五种修习的要素、五种成就的正定、五种成就的正智、五种感官、五种力量、五种解脱的元素、五种解脱的维持的认知、六种回忆的基础、六种尊重、六种解脱的元素、六种常住的地方、六种无上的认知、六种神通、六种非凡的智慧、七种不灭的法、七种圣者的财富、七种觉支、七种善人的法、七种无障碍的基础、七种认知、七种可供给的众生的教导、七种已断的流的众生的教导、八种智慧的获得的教导、八种正思、八种超越世俗的法、八种开始的基础、八种时刻的教导、八种大人的思维、八种超越的地方、八种解脱、九种正思的根本法、九种清净的修习的要素、九种众生的教导、九种防止冲突的法、九种认知、九种多样性、九种渐进的修习、十种支撑的法、十种元素、十种善行、十种正思、十种圣者的居住、十种无学的法、十种如来所具备的力量、十一种慈悲的利益、十二种法轮的形成、十三种清净的特质、十四种佛的智慧、十五种解脱的维持的法、十六种呼吸的正念、十六种不可思议的法、十八种佛法、十九种反省的智慧、四十种智慧的基础、五十种生起与消逝的智慧、众生的善法、七十七种智慧的基础、二十二亿的无量的集中智慧、无量的遍及的观察的智慧、以及在无量的世界中，众生的根本等的分布的智慧等，如此等无与伦比的、卓越的特质，正是如来所具备的。因此，正如所述的特质，正是有福者的意义。”
“因为所有的戒等，都是无量的特质；因此，善者知晓，所以称为‘有福者’。”


Kathaṃ bhatavāti bhagavā? Ye te sabbalokahitāya ussukkamāpannehi manussattādike aṭṭha dhamme samodhānetvā sammāsambodhiyā katamahābhinīhārehi mahābodhisattehi paripūretabbā dānapāramī sīlanekkhammapaññāvīriyakhantisaccaadhiṭṭhānamettāupekkhāpāramīti dasa pāramiyo dasa upapāramiyo dasa paramatthapāramiyoti samatiṃsa pāramiyo, dānādīni cattāri saṅgahavatthūni, cattāri adhiṭṭhānāni, attapariccāgo nayanadhanarajjaputtadārapariccāgoti pañca mahāpariccāgā, pubbayogo, pubbacariyā, dhammakkhānaṃ, ñātatthacariyā, lokatthacariyā, buddhatthacariyāti evamādayo saṅkhepato vā puññasambhārañāṇasambhārā buddhakarā dhammā, te mahābhinīhārato paṭṭhāya kappānaṃ satasahassādhikāni cattāri asaṅkhyeyyāni yathā hānabhāgiyā saṃkilesabhāgiyā ṭhitibhāgiyā vā na honti, atha kho uttaruttari visesabhāgiyāva honti, evaṃ sakkaccaṃ nirantaraṃ anavasesato bhatā sambhatā assa atthīti bhatavāti bhagavā niruttinayena ta-kārassa ga-kāraṃ katvā. Atha vā bhatavāti teyeva yathāvutte buddhakare dhamme vuttanayena bhari sambhari, paripūresīti attho. Evampi bhatavāti bhagavā.

Yasmā sambodhiyā sabbe, dānapāramiādike;

Sambhāre bhatavā nātho, tasmāpi bhagavā mato.

Kathaṃ bhāge vanīti bhagavā? Ye te catuvīsatikoṭisatasahassasaṅkhā devasikaṃ vaḷañjanakasamāpattibhāgā, te anavasesato lokahitatthaṃ attano ca diṭṭhadhammasukhavihāratthaṃ niccakappaṃ vani bhaji sevi bahulamakāsīti bhāge vanīti bhagavā. Atha vā abhiññeyyadhammesu kusalādīsu khandhādīsu ca ye te pariññeyyādivasena saṅkhepato vā catubbidhā abhisamayabhāgā, vitthārato pana ‘‘cakkhu pariññeyyaṃ, sotaṃ pariññeyyaṃ…pe… jarāmaraṇaṃ pariññeyya’’ntiādinā (paṭi. ma. 

以下是巴利文的全文直译：
“那么，什么是‘有福者’？那些为了所有众生的利益而努力不懈的人，汇集了八种法，正是为了成就正觉而具备的伟大精进，正是大菩萨所应具备的，应该圆满的布施波罗蜜、戒、舍离、智慧、精进、忍耐、真实、决心、慈心、平等心，这十种波罗蜜，十种超波罗蜜，十种究竟波罗蜜，共三十种波罗蜜，布施等四种聚合的要素，四种决心，五种大舍离：舍弃自己、眼、财、子女的舍离，前行的准备、前行的行为、法的宣讲、知晓的行为、世间的行为、佛的行为等，这些等的善法是由福德的积累与智慧的积累而成的。这些伟大的精进从根本上产生出数百千的不可计数的法，正如在不失去、污垢、存在的状态下而不具备的那样，然而，具备了更高的特殊性。因此，确实是永恒的、无残余的，福德的积累是有意义的，因此称为‘有福者’，根据名义的解释，去掉‘ta’的音节，变为‘ga’。或者，‘有福者’是指如上所述的佛法所具备的，所说的意思是‘充满’、‘圆满’。如此也称为‘有福者’。
“因为所有的正觉，都是布施波罗蜜等的积累；因此，福德的积累是有福的主，所以称为‘有福者’。
“那么，什么是‘在部分中’？那些数以二十二亿的数百千的天人所具备的安住于禅定的部分，都是为了所有众生的利益、为了自己的现世安乐而永恒地修习，广泛地修行。正是‘在部分中’的有福者。或者，在应知的法中，在善法等的五蕴中，那些应知的部分，简而言之，是四种的证悟部分，详细来说是‘眼应知，耳应知……等，老死应知’等。”

1.21) aneke pariññeyyabhāgā, ‘‘cakkhussa samudayo pahātabbo…pe… jarāmaraṇassa samudayo pahātabbo’’tiādinā nayena pahātabbabhāgā, ‘‘cakkhussa nirodho…pe… jarāmaraṇassa nirodho sacchikātabbo’’tiādinā sacchikātabbabhāgā, ‘‘cakkhussa nirodhagāminī paṭipadā’’tiādinā ‘‘cattāro satipaṭṭhānā’’tiādinā ca anekabhedā bhāvetabbabhāgā ca dhammā vuttā, te sabbe vani bhaji yathārahaṃ gocarabhāvanāsevanānaṃ vasena sevi. Evampi bhāge vanīti bhagavā. Atha vā ye ime sīlādayo dhammakkhandhā sāvakehi sādhāraṇā guṇakoṭṭhāsā guṇabhāgā, kinti nu kho te vineyyasantānesu patiṭṭhapeyyanti mahākaruṇāya vani abhipatthayi, sā cassa abhipatthanā yathādhippetaphalāvahā ahosi. Evampi bhāge vanīti bhagavā.

Yasmā ñeyyasamāpatti-guṇabhāge tathāgato;

Bhaji patthayi sattānaṃ, hitāya bhagavā tato.

Kathaṃ bhage vanīti bhagavā? Samāsato tāva katapuññehi payogasampannehi yathāvibhavaṃ bhajīyantīti bhagā, lokiyalokuttarasampattiyo. Tattha lokiye tāva tathāgato sambodhito pubbe bodhisattabhūto paramukkaṃsagate vani bhaji sevi, yattha patiṭṭhāya niravasesato buddhakaradhamme samannānento buddhadhamme paripācesi. Buddhabhūto pana te niravajjasukhūpasaṃhite anaññasādhāraṇe lokuttarepi vani bhaji sevi. Vittārato pana padesarajjaissariyacakkavattisampattidevarajjasampattiādivasena jhānavimokkhasamādhisamāpattiñāṇadassanamaggabhāvanāphalasacchikiriyādiuttarimanussadhammavasena ca anekavihite anaññasādhāraṇe bhage vani bhaji sevi. Evaṃ bhage vanīti bhagavā.

Yā tā sampattiyo loke, yā ca lokuttarā puthu;

Sabbā tā bhaji sambuddho, tasmāpi bhagavā mato.

Kathaṃ bhattavāti bhagavā? Bhattā daḷhabhattikā assa bahū atthīti bhattavā. Tathāgato hi mahākaruṇāsabbaññutaññāṇādiaparimitanirupamappabhāvaguṇavisesasamaṅgībhāvato sabbasattāuttamo, sabbānatthaparihārapubbaṅgamāya niravasesahitasukhavidhānatapparāya niratisayāya payogasampattiyā sadevamanussāya pajāya accantupakāritāya dvattiṃsa mahāpurisalakkhaṇāsīti anubyañjana byāmappabhādi anaññasādhāraṇavisesapaṭimaṇḍitarūpakāyatāya yathābhuccaguṇādhigatena ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinayappavattena lokattayabyāpinā suvipulena suvisuddhena ca thutighosena samannāgatattā ukkaṃsapāramippattāsu appicchatāsantuṭṭhitāādīsu suppatiṭṭhitabhāvato dasabalacatuvesārajjādiniratisayaguṇavisesasamaṅgībhāvato ca rūpappamāṇo rūpappasanno, ghosappamāṇo ghosappasanno, lūkhappamāṇo lūkhappasanno, dhammappamāṇo dhammappasannoti evaṃ catuppamāṇike lokasannivāse sabbathāpi pasādāvahabhāvena samantapāsādikattā aparimāṇānaṃ sattānaṃ sadevamanussānaṃ ādarabahumānagāravāyatanatāya paramapemasambhattiṭṭhānaṃ. Ye cassa ovāde patiṭṭhitā aveccappasādena samannāgatā honti, kenaci asaṃhāriyā tesaṃ sambhatti samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vāti. Tathā hi te attano jīvitapaaccāgepi tattha pasādaṃ na pariccajanti tassa vā āṇaṃ daḷhabhattibhāvato. Tenevāha –

‘‘Yo ve kataññū katavedi dhīro,

Kalyāṇamitto daḷhabhatti ca hotī’’ti. (jā. 2.

以下是巴利文的全文直译：
“有多少应知的部分，‘眼的起源应舍弃……等，老死的起源应舍弃’等的方式应舍弃的部分，‘眼的止息……等，老死的止息应证得’等的方式应证得的部分，‘眼的止息道’等的方式应发展多种的法，所有这些都应当如实地修习。如此也称为‘在部分中’的有福者。或者，这些戒等的法的特质，属于声闻的共同特质，究竟的特质，究竟的法，究竟的境界，究竟的果，正是大慈悲所期望的，正是他所期望的果实，正如所期望的那样。如此也称为‘在部分中’的有福者。
“因为为了众生的利益，所有的法都被称为有福者。
“那么，什么是‘在部分中’？总之，凭借已经做的功德，具备的利益，正如所分配的那样，众生的利益。那里，世间的有福者，早已成就正觉的如来，曾经是菩萨，正是为了获得更高的利益而修习，依靠无余地具备佛法，圆满佛法。佛的存在是没有过失的，安乐的，正如无与伦比的世间法一样。广泛来说，地方的王权、轮回的王权、天人的王权等，凭借禅定的解脱、正念的修习、证悟的道路等，众多的无与伦比的法，正是如来所具备的。因此，称为‘在部分中’的有福者。
“那些世间的财富，和超世间的财富，所有这些都被称为已觉者，因此也称为有福者。
“那么，什么是‘有福者’？有福者是坚固的，有许多利益。因为如来是大慈悲、全知全觉、无量的光辉，具备无与伦比的特质，正是所有众生的最高者，所有利益的首要者，具备无余的安乐，正是无与伦比的利益，所有众生的安乐，三十种伟大的特征，正如所说的那样，具备无与伦比的特质，正是如来所具备的，正如所说的那样，称为‘有福者’。
“正如所说的，具备的特质，正如所说的，正是众生的最高者，正如所说的，称为‘有福者’。
“正如所说的，具备的特质，正如所说的，正是众生的最高者，正如所说的，称为‘有福者’。”

17.78);

‘‘Seyyathāpi, bhikkhave, mahāsamuddo ṭhitadhammo velaṃ nātivattati, evameva kho, bhikkhave, yaṃ mayā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ, taṃ mama sāvakā jīvitahetupi nātikkamantī’’ti (udā. 45; cūḷava. 385) ca.

Evaṃ bhattavāti bhagavā niruttinayena ekassa ta-kārassa lopaṃ katvā itarassa ta-kārassa ga-kāraṃ katvā.

Guṇātisayayuttassa, yasmā lokahitesino;

Sambhattā bahavo satthu, bhagavā tena vuccati.

Kathaṃ bhage vamīti bhagavā? Yasmā tathāgato bodhisattabhūtopi purimāsu jātīsu pāramiyo pūrento bhagasaṅkhātaṃ siriṃ issariyaṃ yasañca vami uggiri, kheḷapiṇḍaṃ viya anapekkho chaḍḍayi. Tathā hissa somanassakumārakāle(jā. 1.15.211 ādayo) hatthipālakumārakāle (jā. 1.15.337 ādayo) ayogharapaṇḍitakāle(jā. 1.15.363 ādayo) mūgapakkhapaṇḍitakāle (jā. 2.22.1 ādayo) cūḷasutasomakāleti (jā. 2.17.195 ādayo) evamādīsu nekkhammapāramīpūraṇavasena devarajjasadisāya rajjasiriyā pariccattattabhāvānaṃ pamāṇaṃ natthi, carimattabhāvepi hatthagataṃ cakkavattisiriṃ devalokādhipaccasaasaṃ catudīpissariyaṃ cakkavattisampattisannissayaṃ sattaratanasamujjalaṃ yasañca tiṇāyapi amaññamāno nirapekkho pahāya abhinikkhamitvā sammāsambodhiṃ abhisambuddho, tasmā ime siriādike bhage vamīti bhagavā. Atha vā bhāni nāma nakkhattāni, tehi samaṃ gacchanti pavattantīti bhagā, sineruyugandharauttarakuruhimavantādibhājanalokavisesasannissayā sobhā kappaṭṭhāyibhāvato, tepi bhagavā vami taṃnivāsisattāvāsasamatikkamanato tappaṭibaddhachandarāgappahānena pajahīti. Evampi bhage vamīti bhagavā.

Cakkavattisiriṃ yasmā, yasaṃ issariyaṃ sukhaṃ;

Pahāsi lokacittañca, sugato bhagavā tato.

Kathaṃ bhāge vamīti bhagavā? Bhāgā nāma sabhāgadhammakoṭṭhāsā, te khandhāyatanadhātādivasena, tatthāpi rūpavedanādivasena atītādivasena ca anekavidhā, te ca bhagavā sabbaṃ papañcaṃ sabbaṃ yogaṃ sabbaṃ ganthaṃ sabbaṃ saṃyojanaṃ samucchinditvā amatadhātuṃ samadhigacchanto vami uggiri, anapekkho chaḍḍayi na paccāgami. Tathā hesa sabbatthakameva pathaviṃ āpaṃ tejaṃ vāyaṃ, cakkhuṃ sotaṃ ghānaṃ jivhaṃ kāyaṃ manaṃ, rūpe sadde gandhe rase phoṭṭhabbe dhamme, cakkhuviññāṇaṃ…pe… manoviññāṇaṃ, cakkhusamphassaṃ…pe… manosamphassaṃ, cakkhusamphassajaṃ vedanaṃ…pe… manosamphassajaṃ vedanaṃ, cakkhusamphassajaṃ saññaṃ…pe… manosamphassajaṃ saññaṃ, cakkhusamphassajaṃ cetanaṃ…pe… manosamphassajaṃ cetanaṃ, rūpataṇhaṃ…pe… dhammataṇhaṃ, rūpavitakkaṃ…pe… dhammavitakkaṃ, rūpavicāraṃ…pe… dhammavicārantiādinā anupadadhammavibhāgavasenapi sabbeva dhammakoṭṭhāse anavasesato vami uggiri, anapekkhapariccāgena chaḍḍayi. Vuttañhetaṃ ‘‘yaṃ taṃ, ānanda, cattaṃ vantaṃ muttaṃ pahīnaṃ paṭinissaṭṭhaṃ, taṃ tathāgato puna paccāgamissatīti netaṃ ṭhānaṃ vijjatī’’ti (dī. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
“‘比方说，比丘们，伟大的海洋在稳定时，潮水不会超过；同样的，比丘们，我所为声闻所设定的戒律，正是我的声闻在生活上也不会超越’。
“因此称为‘有福者’，根据名义去掉一个‘ta’的音节，变为‘ga’。
“因具备卓越的特质，因而为世间众生所利益；因此，许多人称为老师，称为有福者。
“那么，什么是‘有福者’？因为如来曾是菩萨，在前世中积累波罗蜜，获得名声、权力、声望，正如放弃一块食物一样，毫不留恋。他在快乐的童年时（例如：在《大乘经》中的相关故事），在象王的童年时（例如：在《大乘经》中的相关故事），在无家可归的智者时（例如：在《大乘经》中的相关故事），在愚笨的智者时（例如：在《大乘经》中的相关故事），在小儿子时（例如：在《大乘经》中的相关故事），等诸如此类，因圆满舍离波罗蜜而如天王般的王权，正是因为放弃了所有的王权，而无所依赖，最终获得了正觉，因而称为‘有福者’。或者，星宿名为‘星’，它们同样运行，正如如来所具备的，因而如同喜马拉雅山、云雾、北方的山脉等，因而如来也放弃了那种居所，因而放弃了对月亮的执着。如此也称为‘有福者’。
“因为放弃了轮回的声望、声望的快乐；因此，正如如来所称的，称为‘有福者’。
“那么，什么是‘在部分中’？部分是指具备的法的特质，依照五蕴、感官、元素等，那里也有色、受等的多种状态，正如如来所具备的，断绝一切的法与一切的联系，所有的束缚，所有的系缚，正如如来所证得的，毫无依赖地放弃，毫不回头。正如他在所有地方的地、水、火、风、眼、耳、鼻、舌、身体、心、色、声、香、味、触、法，眼识……等，心识，眼的触……等，心的触，眼触所生的感觉……等，心触所生的感觉，眼触所生的认知……等，心触所生的认知，眼触所生的意志……等，心触所生的意志，色的渴求……等，法的渴求，色的思维……等，法的思维，色的观察……等，法的观察等，依照无分法的分类，所有的法都被如来所证得，毫无依赖地放弃。如所说的：‘阿难，任何被排除、被解脱、被放弃、被离弃的东西，如来不会再回到那里。’”

2.183). Evampi bhāge vamīti bhagavā. Atha vā bhāge vamīti sabbepi kusalākusale sāvajjānavajje hīnapaṇīte kaṇhasukkasappaṭibhāge dhamme ariyamaggañāṇamukhena vami uggiri, anapekkho pariccaji pajahi, paresañca tathattāya dhammaṃ desesi. Vuttampi cetaṃ ‘‘dhammāpi vo, bhikkhave , pahātabbā pageva adhammā (ma. ni. 240). Kullūpamaṃ vo, bhikkhave, dhammaṃ desessāmi nittharaṇatthāya, no gahaṇatthāyā’’tiādi (ma. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
“如此也称为‘有福者’。或者，称为‘在部分中’的有福者，所有的善法与恶法，所有的可取与不可取，低劣与高尚，黑暗与光明的法，都是通过圣道的智慧而被称为有福者，毫无依赖地放弃，舍弃，教导他人真实的法。正如所说：‘法也是你们，比丘们，应当舍弃的，正如恶法。’（《中阿含》卷二，240）‘我将为你们，比丘们，讲述如同水池的法，目的是为了渡过，而不是为了抓住。’”


1.240). Evampi bhāge vamīti bhagavā.

Khandhāyatanadhātādi dhammabhedā mahesinā;

Kaṇhā sukkā yato vantā, tatopi bhagavā mato.

Tena vuttaṃ –

‘‘Bhāgavā bhatavā bhāge, bhage ca vani bhattavā;

Bhage vami tathā bhāge, vamīti bhagavā jino’’ti.

Ettha ca yasmā saṅkhepato attahitasampattiparahitapaṭipattivasena duvidhā buddhaguṇā, tāsu attahitasampatti pahānasampadāñāṇasampadābhedato duvidhā ānubhāvasampadādīnaṃ tadavinābhāvena tadantogadhattā. Parahitapaṭipatti payogāsayabhedato duvidhā. Tattha payogato lābhasakkārādinirapekkhacittassa sabbadukkhaniyyānikadhammūpadeso, āsayato paṭiviruddhesupi niccaṃ hitesitā ñāṇaparipākakālāgamanādiparahitappaṭipatti. Āmisapaṭiggahaṇādināpi atthacariyā parahitapaapatti hotiyeva, tasmā tesampi vibhāvanavasena pāḷiyaṃ ‘‘araha’’ntiādīnaṃ padānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ.

Tattha arahanti iminā padena pahānasampadāvasena bhagavato attahitasampatti vibhāvitā, sammāsambuddho lokavidūti ca imehi padehi ñāṇasampadāvasena. Nanu ca ‘‘lokavidū’’ti imināpi sammāsambuddhatā vibhāvīyatīti? Saccaṃ vibhāvīyati, atthi pana viseso ‘‘sammāsambuddho’’ti iminā sabbaññutaññāṇānubhāvo vibhāvito, ‘‘lokavidū’’ti pana iminā āsayānusayañāṇādīnampi ānubhāvo vibhāvitoti. Vijjācaraṇasampannoti iminā sabbāpi bhagavato attahitasampatti vibhāvitā. Sugatoti pana iminā samudāgamato paṭṭhāya bhagavato attahitasampatti parahitapaṭipatti ca vibhāvitā. Anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānanti imehi padehi bhagavato parahitapaṭipatti vibhāvitā. Buddhoti iminā bhagavato attahitasampatti parahitapaṭipatti ca vibhāvitā. Evañca katvā ‘‘sammāsambuddho’’ti vatvā ‘‘buddho’’ti vacanaṃ samatthitaṃ hoti. Tenevāha ‘‘attanāpi bujjhi, aññepi satte bodhesī’’tiādi . Bhagavāti ca imināpi samudāgamato paṭṭhāya bhagavato sabbā attahitasampatti parahitapaṭipatti ca vibhāvitā.

Aparo nayo – hetuphalasattupakāravasena saṅkhepato tividhā buddhaguṇā. Tattha arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno lokavidūti imehi padehi phalasampattivasena buddhaguṇā vibhāvitā. Anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānanti imehi sattupakāravasena buddhaguṇā pakāsitā. Buddhoti iminā phalavasena sattupakāravasena ca buddhaguṇā vibhāvitā. Sugato bhagavāti pana imehi padehi hetuphalasattupakāravasena buddhaguṇā vibhāvitāti veditabbaṃ.


以下是巴利文的全文直译：
“如此也称为‘有福者’。
“依于五蕴、感官、元素等的法的分类，伟大的智者所知；黑暗与光明的法，正是从中显现，故而称为有福者。
“因此说：
‘有福者在部分中，有福者称为有福者；
有福者如此称为有福者，有福者称为胜者。’
“在这里，由于简要地从自身利益、他人利益的修行来看，佛的特质有二种；在这些中，自身利益的修行是放弃的修行，智慧的修行是有差别的，因而它们的内在特质是不可分割的。至于他人利益的修行则因修行的目的而有二种。在那里，修行的目的在于无所依赖的心，所有的痛苦解脱的法的教导，反之，常常是为了他人的利益而成就的智慧的修行。
“因果的接受等的行为，正是他人利益的修行，因此在这些中，‘阿罗汉’等的词句的接受应当被理解。
“在这里，‘阿罗汉’这个词显示了放弃的修行，展现了佛的自身利益，‘正觉者’与‘世间的智者’等这些词句则展现了智慧的修行。难道‘世间的智者’这个词也能展现正觉者的特质吗？确实可以展现，但有特别之处，‘正觉者’这个词展现了全知的智慧的特质，而‘世间的智者’这个词则展现了对内在与潜在的智慧等的特质。‘具足智慧与行为’这个词则展现了佛的所有自身利益的特质。‘善去者’这个词则展现了佛的自身利益与他人利益的修行。‘无上人中之导师，教导天人及人类’等这些词句则展现了佛的他人利益的修行。‘佛’这个词则展现了佛的自身利益与他人利益的修行。这样说来，‘正觉者’这个词与‘佛’这个词的关系就显得恰当。因此说‘他自己也觉悟，亦使他人觉悟’等。
“而‘有福者’这个词，从根本上来说，展现了佛的所有自身利益与他人利益的修行。
“另一个方面——因果与众生的利益的简要分类，佛的特质有三种。在那里，‘阿罗汉、正觉者、具足智慧与行为、世间的智者’等这些词句则展现了因果的利益的特质。‘无上人中之导师，教导天人及人类’等这些词句则展现了众生的利益的特质。‘佛’这个词则展现了因果的利益与众生的利益的特质。‘善去者，尊贵的有福者’等这些词句则应当被理解为展现了佛的特质。”


So imaṃ lokantiādīsu so bhagavāti yo ‘‘araha’’ntiādinā kittitaguṇo, so bhagavā. Imaṃ lokanti nayidaṃ mahājanassa sammukhāmattaṃ sandhāya vuttaṃ, atha kho anavasesaṃ pariyādāyāti dassetuṃ ‘‘sadevaka’’ntiādi vuttaṃ. Tenāha ‘‘idāni vattabbaṃ nidassetī’’ti. Pajātattāti yathāsakaṃ kammakilesehi nibbattattā. Sadevakavacanena pañcakāmāvacaradevaggahaṇaṃ pārisesañāyenāti veditabbaṃ itaresaṃ padantarehi saṅgahitattā. Sadevakanti ca avayavena viggaho samudāyo samāsattho. Samārakavacanena chaṭṭhakāmāvacaradevaggahaṇaṃ paccāsattiñāyenāti daṭṭhabbaṃ. Tattha hi so jāto taṃnivāsī ca. Sabrahmakavacanena brahmakāyikādibrahmaggahaṇanti etthāpi eseva nayo. Paccatthikā…pe… samaṇabrāhmaṇaggahaṇanti nidassanamattametaṃ apaccatthikānaṃ asamitābāhitapāpānañca samaṇabrāhmaṇānaṃ sassamaṇabrāhmaṇīvacanena gahitattā. Kāmaṃ ‘‘sadevaka’’ntiādivisesanānaṃ vasena sattavisayo lokasaddoti viññāyati tulyayogavisayattā tesaṃ, ‘‘salomako sapakkhako’’tiādīsu pana atulyayogepi ayaṃ samāso labbhatīti byabhicāradassanato pajāgahaṇanti āha ‘‘pajāvacanena sattalokaggahaṇa’’nti. Sadevakādivacanena upapattidevānaṃ, sassamaṇabrāhmaṇīvacanena visuddhidevānañca gahitattā āha ‘‘sadevamanussavacanena sammutidevaavasesamanussaggahaṇa’’nti. Tattha sammutidevā rājāno. Avasesamanussaggahaṇanti samaṇabrāhmaṇehi avasesamanussaggahaṇaṃ. Tīhi padehīti sadevakasamārakasabarhmakavacanehi. Dvīhīti sassamaṇabrāhmaṇiṃ sadevamanussanti imehi dvīhi padehi.

Arūpī sattā attano āneñjavihārena viharantā dibbantīti devāti imaṃ nibbacanaṃ labhantīti āha ‘‘sadevakaggahaṇena arūpāvacaraloko gahito’’ti. Tenevāha bhagavā ‘‘ākāsānañcāyatanūpagānaṃ devānaṃ sahabyata’’ntiādi (a. ni. 


以下是巴利文的完整直译：
因此，在"此世界"等语句中，他被称颂为世尊，以"阿罗汉"等称誉其品质。这里说"此世界"并非仅仅针对大众面前，而是为了显示无遗余地包含，所以说"具诸天"等。因此他说："现在应当指示"。
由于出生，依照各自的业和烦恼而生。以"具诸天"之语，应当了解包括五欲界天众。"具诸天"是由部分组成的复合词，意指总体。以"具魔"之语，应当了解包括六欲界天众，以接近的方式。在那里，他出生，他居住。以"具梵"之语，包括梵天众等。
对于敌对者……（省略部分）……包括沙门婆罗门，这仅仅是指示，因为非敌对者、未除去罪恶的沙门婆罗门被"具沙门婆罗门"之语所包含。虽然以"具诸天"等的特别说法，可以理解为七种世界的世间，因为它们具有相似的范围，但在"具毛"、"具翼"等不相似的情况下，这种复合也是可以获得的，所以说"以生之语包含有情世间"。
以"具诸天"等语，包含了投生之天；以"具沙门婆罗门"之语，包含了清净之天。因此说："以'具诸天人'之语，包含世俗之天和其余人类"。在此，世俗之天是国王。其余人类的包含是指沙门婆罗门。
以三个词：具诸天、具魔、具梵。以两个词：具沙门婆罗门、具诸天人。
无色有情以自身不动的住处而住，所以称为"天"。因此说："以'具诸天'之语，包含无色界世间"。正如世尊所说："与虚空无边处天众共住"等。

3.117). Chakāmāvacaradevalokassa savisesaṃ mārassa vase vattanato āha ‘‘samārakaggahaṇena chakāmāvacaradevaloko’’ti . Arūpībrahmalokassa visuṃ gahitattā āha ‘‘rūpī brahmaloko’’ti. Catuparisavasenāti khattiyaparisā, brāhmaṇagahapatisamaṇacātumahārājikatāvatiṃsamārabrahmaparisāti imāsu aṭṭhasu parisāsu khattiyādicatuparisavasena. Itarā pana catasso parisā samārakaggahaṇena gahitā evāti.

Kathaṃ panettha catuparisavasena manussaloko gahito? ‘‘Sassamaṇabrāhmaṇi’’nti iminā samaṇaparisā brāhmaṇaparisā ca gahitā honti, ‘‘sadevamanussa’’nti iminā khattiyaparisā gahapatiparisā ca gahitā, ‘‘paja’’nti iminā pana imāyeva catasso parisā vuttā, catuparisasaṅkhātaṃ pajanti vuttaṃ hoti, kathaṃ pana sammutidevehi saha manussaloko gahito? Etthāpi ‘‘sassamaṇabrāhmaṇi’’nti iminā samaṇabrāhmaṇā gahitā, ‘‘sadevamanussa’’nti iminā sammutidevasaṅkhātā khattiyā, gahapatisuddasaṅkhātā avasesamanussā ca gahitā honti. Ito pana aññesaṃ manussasattānaṃ abhāvato ‘‘paja’’nti iminā catūhi pakārehi ṭhitā eteyeva manussasattā vuttāti daṭṭhabbaṃ. Evaṃ vikappadvayepi pajāggahaṇena catuparisādivasena ṭhitānaṃ manussānaṃyeva gahitattā idāni ‘‘paja’’nti iminā avasesasatte saṅgahetvā dassetukāmo āha ‘‘avasesasabbasattaloko vā’’ti. Tattha nāgagaruḷādivasena avasesasattaloko veditabbo. Etthāpi catuparisavasena sammutidevehi vā saha avasesasabbasattaloko vāti yojetabbaṃ. Catuparisasahito avasesasuddhanāgasupaṇṇanerayikādisattaloko, catudhā ṭhitamanussasahito vā avasesanāgasupaṇṇanerayikādisattaloko gahitoti vuttaṃ hoti.

Ettāvatā bhāgaso lokaṃ gahetvā yojanaṃ dassetvā idāni tena tena visesena abhāgaso lokaṃ gahetvā yojanaṃ dassetuṃ ‘‘apicetthā’’tiādi vuttaṃ. Tattha ukkaṭṭhaparicchedatoti ukkaṃsagativijānanena. Pañcasu hi gatīsu devagatipariyāpannāva seṭṭhā, tatthāpi arūpino dūrasamussāritakilesadukkhatāya santapaṇītaāneñjavihārasamaṅgitāya ativiya dīghāyukatāyāti evamādīhi visesehi ativiya ukkaṭṭhā. Brahmā mahānubhāvoti dasasahassiyaṃ mahābrahmuno vasena vadati. ‘‘Ukkaṭṭhaparicchedato’’ti hi vuttaṃ. Anuttaranti seṭṭhaṃ navalokuttaraṃ. Anusandhikkamoti atthānañceva padānañca anusandhānukkamo. Porāṇā panettha evaṃ vaṇṇayanti – sadevakanti devatāhi saddhiṃ avasesaṃ lokaṃ. Samārakanti mārena saddhiṃ avasesaṃ lokaṃ. Sabrahmakanti brahmehi saddhiṃ avasesaṃ lokaṃ. Evaṃ sabbepi tibhavūpage satte devamārabrahmasahitatāsaṅkhātehi tīhi pakārehi ‘‘sadevaka’’ntiādīsu tīsu padesu pakkhipitvā puna dvīhi padehi pariyādiyanto ‘‘sassamaṇabrāhmaṇiṃ pajaṃ sadevamanussa’’nti āha. Evaṃ pañcahipi padehi sadevakattādinā tena tena pakārena tedhātukameva pariyādinnanti.


以下是巴利文的完整直译：
这是因为六欲界天界属于魔的势力，所以说"六欲界天界"。因为无色界梵天界是单独被把握的，所以说"色界梵天界"。
依照四种集会的方式，即刹帝利集会、婆罗门集会、居士集会、沙门集会、四大天王集会、三十三天集会、魔集会、梵天集会这八种集会中的刹帝利等四种集会。其他四种集会则被魔的范畴所包含。
那么在这里如何通过四种集会的方式包含人界呢？通过"与沙门婆罗门俱"这句话，沙门集会和婆罗门集会被包含；通过"与天人俱"这句话，刹帝利集会和居士集会被包含；通过"众生"这个词，这四种集会被说明，即说明了被称为四种集会的众生。那么如何与约定俗成的天众一起包含人界呢？在这里，通过"与沙门婆罗门俱"，沙门和婆罗门被包含；通过"与天人俱"，约定俗成的天众、刹帝利，以及被称为居士和首陀罗的其余人类被包含。因为此外没有其他人类存在，所以通过"众生"这个词，这四种方式存在的这些人类存在被认为是被说明的。
在这两种变体中，通过"众生"这个词，只有依照四种集会等方式存在的人类被包含，现在想要通过"众生"这个词包含并显示其余众生，所以说"或其余一切众生界"。在这里，应该了解龙、迦楼罗等的其余众生界。在这里也应该连接：通过四种集会的方式，或与约定俗成的天众一起，其余一切众生界。即被四种集会包含的其余纯净龙、妙翅鸟、地狱等众生界，或与四种方式存在的人类一起被包含的其余龙、妙翅鸟、地狱等众生界。
到此为止，已经部分地包含了世界并显示了连接。现在要通过各种特殊性部分地包含世界并显示连接，所以说"此外"等。在这里，"最高限度"是通过了解最高境界。在五种境界中，只有天界是最殊胜的，在天界中，无色界由于远离烦恼痛苦，具有寂静、精妙、不动的住处，因此寿命特别长久等种种特殊性而极其殊胜。梵天大有威力是指十千世界的大梵天。这里说"最高限度"。无上是指最高的九种出世间。连接次第是语义和语词的连接次第。古人这样描述：与天众俱，与魔俱，与梵天俱。这样，三界中的一切众生，通过与天、魔、梵天俱的三种方式，在"与天众俱"等三个词中包含，然后用两个词完全包含："与沙门婆罗门俱，众生，与天人俱"。这样，通过五个词，以与天众俱等方式，完全包含了三界。


Abhiññāti yakāralopenāyaṃ niddeso, abhijānitvāti ayamettha atthoti āha ‘‘abhiññāya adhikena ñāṇena ñatvā’’ti. Anumānādipaṭikkhepoti anumānaupamānaatthāpattiādipaṭikkhepo ekappamāṇattā. Sabbattha appaṭihatañāṇacāratāya hi sabbapaccakkhā buddhā bhagavanto. Anuttaraṃ vivekasukhanti phalasamāpattisukhaṃ. Tena vīthimissāpi kadāci bhagavato dhammadesanā hotīti hitvāpīti pisaddaggahaṇaṃ. Bhagavā hi dhammaṃ desento yasmiṃ khaṇe parisā sādhukāraṃ vā deti, yathāsutaṃ vā dhammaṃ paccavekkhati, taṃ khaṇaṃ pubbabhāgena paricchinditvā phalasamāpattiṃ samāpajjati, yathāparicchedañca samāpattito vuṭṭhāya ṭhitaṭṭhānato paṭṭhāya dhammaṃ deseti. Appaṃ vā bahuṃ vā desentoti ugghaṭitaññussa vasena appaṃ vā, vipañcitaññussa neyyassa vā vasena bahuṃ vā desento. Ādikalyāṇādippakārameva desetīti ādimhipi kalyāṇaṃ bhaddakaṃ anavajjameva katvā deseti. Majjhepi pariyosānepi kalyāṇaṃ bhaddakaṃ anavajjameva katvā desetīti vuttaṃ hoti. Dhammassa hi kalyāṇatā niyyānikatāya niyyānikatā ca sabbaso anavajjabhāvena.

Samantabhaddakattāti sabbabhāgehi sundarattā. Dhammassāti pariyattidhammassa. Kiñcāpi avayavavinimutto samudāyo nāma paramatthato koci natthi, yesu pana avayavesu samudāyarūpena apekkhitesu gāthāti samaññā, taṃ tato bhinnaṃ viya katvā saṃsāmivohāraṃ āropetvā dassento ‘‘paṭhamapādena ādikalyāṇā’’tiādimāha. Ekānusandhikanti idaṃ nātibahuvibhāgaṃ yathānusandhinā ekānusandhikaṃ sandhāya vuttaṃ. Itarassa pana teneva desetabbadhammavibhāgena ādimajjhapariyosānabhāgā labbhantīti. Nidānenāti ānandattherena ṭhapitakāladesadesakaparisādiapadisanalakkhaṇena nidānaganthena. Nigamenāti ‘‘idamavocā’’tiādikena ‘‘iti yaṃ taṃ vuttaṃ, idametaṃ paṭicca vutta’’nti vā yathāvuttatthanigamanena. Saṅgītikārakehi ṭhapitānipi hi nidānanigamanāni dassetvā tīṇi piṭakāni satthu desanāya anuvidhānato tadantogadhāneva. Teneva dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ ‘‘ekānusandhikassa suttassa nidānaṃ ādi, idamavocāti pariyosānaṃ, ubhinnamantarā majjha’’nti (dī. ni. aṭṭha. 1.190) vuttaṃ.

Evaṃ suttantapiṭakavasena dhammassa ādikalyāṇāditaṃ dassetvā idāni tīṇi piṭakāni ekajjhaṃ gahetvā taṃ dassetuṃ ‘‘sakalopī’’tiādi vuttaṃ. Tattha sāsanadhammoti –

‘‘Sabbapāpassa akaraṇaṃ, kusalassa upasampadā;

Sacittapariyodapanaṃ, etaṃ buddhāna sāsana’’nti. (dī. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
这是通过鬼神的力量所作的说明，"通过知识"是指在这里的意义，所以说"通过更高的知识而知晓"。通过推理等的反驳是因为单一的标准。因为在各个方面的微不足道的知识行为中，所有的觉悟者，尊者们都是直接的。无上的独处之乐是指果位的安乐。因此，虽然有时尊者的法教导会出现，然而必须放弃这一点。尊者在讲法时，若在某一时刻，听众给予适当的支持，或者根据所听的法进行反思，则在那一时刻，先前的部分被切断，进入果位的安乐，从而从果位中出来，基于所处的状态开始讲法。无论是少讲还是多讲，都是根据听众的理解来决定少讲或多讲。只讲最初的善法等方面，讲述时也将最初的善法、吉祥、无过失的内容作为主题。中间和结尾也同样将善法、吉祥、无过失的内容作为主题。因为法的善美是无过失的引导性和引导性。
"无处不善美"是指在各个方面的美好。法是指有边界的法。虽然从根本上讲，没有任何东西是由部分和整体所组成的，但在部分中，基于整体的特征，所说的诗句是相似的，因此通过将其分开，像是将其放在一个容器中来说明"通过第一只脚的善法"等。单一的遵循是指没有过多的分散，按照所遵循的单一的方式而说。其他的则

2.90; dha. pa. 183; netti. 30, 50) –

Evaṃ vuttassa satthusāsanassa pakāsako pariyattidhammo. Sīlamūlakattā sāsanassa ‘‘sīlena ādikalyāṇo’’ti vuttaṃ. Samathādīnaṃ sāsanasampattiyā vemajjhabhāvato āha ‘‘samathavipassanāmaggaphalehi majjhekalyāṇo’’ti. Nibbānādhigamato uttari karaṇīyābhāvato vuttaṃ ‘‘nibbānena pariyosānakalyāṇo’’ti. Sāsane sammāpaṭipatti nāma paññāya hoti, tassā ca sīlaṃ samādhi ca mūlanti āha ‘‘sīlasamādhīhivā ādikalyāṇo’’ti. Paññā pana anubodhapaavedhavasena duvidhāti tadubhayampi gaṇhanto ‘‘vipassanāmaggehi majjhekalyāṇo’’ti āha. Tassā nipphattiphalakiccaṃ nibbānasacchikiriyā, tato paraṃ kattabbaṃ natthīti dassento āha ‘‘phalanibbānehi pariyosānakalyāṇo’’ti. Phalaggahaṇena vā saupādisesaṃ nibbānamāha, itarena itaraṃ tadubhayañca sāsanasampattiyā osānanti āha ‘‘phalanibbānehi pariyosānakalyāṇo’’ti.

Buddhasubodhitāya vā ādikalyāṇoti buddhassa subodhitā sammāsambuddhatā, tāya ādikalyāṇo tappabhavattā. Sabbaso saṃkilesappahānaṃ vodānapāripūrī ca dhammasudhammatā, tāya majjhekalyāṇo taṃsarīrattā. Satthārā yathānusiṭṭhaṃ tathā paṭipatti saṅghasuppaṭipatti, tāya pariyosānakalyāṇo tāya sāsanassa loke suppatiṭṭhitabhāvato. Tanti sāsanadhammaṃ. Tathattāyāti yathattāya bhagavatā dhammo desito, tathattāya tathabhāvāya. So pana abhisambodhi paccekabodhi sāvakabodhīti tividho ito aññathā nibbānādhigamassa abhāvato. Tattha sabbaguṇehi aggabhāvato itarabodhidvayamūlatāya ca paṭhamāya bodhiyā ādikalyāṇatā, guṇehi vemajjhabhāvato dutiyāya majjhekalyāṇatā, tadubhayatāya vā vosānatāya ca sāsanadhammassa tatiyāya pariyosānakalyāṇatā vuttā.

Esoti sāsanadhammo. Nīvaraṇavikkhambhanatoti vimuttāyatanasīse ṭhatvā saddhammaṃ suṇantassa nīvaraṇānaṃ vikkhambhanasabbhāvato. Vuttañhetaṃ –

‘‘Yathā yathāvuso, bhikkhuno satthā vā dhammaṃ deseti, aññataro vā garuṭṭhānīyo sabrahmacārī, tathā tathā so tattha labhati atthavedaṃ labhati dhammaveda’’nti.

‘‘Yasmiṃ , bhikkhave, samaye ariyasāvako ohitasoto dhammaṃ suṇāti, pañcassa nīvaraṇāni tasmiṃ samaye pahīnāni hontī’’ti –

Ca ādi. Samathavipassanāsukhāvahanatoti samathasukhassa vipassanāsukhassa ca sampāpanato. Vuttampi cetaṃ ‘‘so vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukha’’ntiādi, tathā –

‘‘Yato yato sammasati, khandhānaṃ udayabbayaṃ;

Labhatī pītipāmojjaṃ, amataṃ taṃ vijānataṃ.


以下是巴利文的完整直译：
这样所说的佛陀教法是显现的有边界的法。由于以戒为根本，教法被称为“以戒为最初的善法”。由于安住于止观等教法的成就，故说“以止观和内观的果实为中间的善法”。由于获得涅槃的缘故，故说“以涅槃的圆满为最上善法”。在教法中，正确的修行是依赖于智慧，而其根本是戒和定，所以说“以戒和定为最初的善法”。智慧则是通过理解和开示而分为两类，因此同时包含这两者，所以说“通过内观的路径为中间的善法”。为了说明其结果的果实，涅槃的真实实现，之后没有其他应作之事，因此说“以果实和涅槃为圆满的善法”。通过果实的把握，或是有余依的涅槃，其他的则相互依存，故说“以果实和涅槃为圆满的善法”。
通过佛陀的觉悟而获得的最初善法是指佛陀的完全觉悟，因其缘故而成为最初的善法。由于完全断除一切污垢和充满清净的法的真实，因此说“以其身体为中间的善法”。尊者所教导的如同所指示的那样，修行的僧团的良好修行，故说“以良好的教法为圆满的善法”，因而教法在世间中良好地建立。那就是教法的内容。以真实的方式，是指如实地讲述的佛陀所教导的法，真实地如是。然则，觉悟、独觉、声闻的觉悟是三种，而涅槃的真实不存在于此。因此，因所有的善法而成为最上者，因其他的觉悟而成为根本的最初善法，因善法的中间而成为第二的中间善法，因两者的结合而成为第三的圆满善法。
“这样”是指教法。由于障碍的断除，站在解脱的境界，听闻真实的法，因而障碍被断除。这样说：
“如同，尊者，若比丘的老师讲法，或是某个尊贵的同修，正如如此，他在此获得了法的利益，获得了法的知识。”
“在某个时候，尊者，若高尚的听众听闻法，五种障碍在此刻被断除”——
和等。由于安住于止观的快乐，因此止的快乐和观的快乐得以实现。也曾如此说：“他离开欲望，离开不善法，带着思维和思虑，获得由离欲而生的快乐。”此外：
“无论何时思维，五蕴的生灭；
便获得欢喜与喜悦，知晓那是无上的。”


Amānusī ratī hoti, sammā dhammaṃ vipassato’’ti ca. (dha. pa. 374-373);

Tathā paṭipannoti yathā samathavipassanāsukhaṃ āvahati, yathā vā satthārā anusiṭṭhaṃ, tathā paṭipanno sāsanadhammo. Tādibhāvāvahanatoti chaḷaṅgupekkhāvasena iṭṭhādīsu tādibhāvassa lokadhammehi anupalepassa āvahanato. Nāthappabhavattāti pabhavati etasmāti pabhavo, uppattiṭṭhānaṃ, nāthova pabhavo etassāti nāthappabhavo, tassa bhāvo nāthappabhavattaṃ, tasmā sāsanadhammassa nāthahetukattāti attho. Atthasuddhiyā majjhekalyāṇoti nirupakkilesatāya niyyānikatā atthasuddhi, tāya majjhekalyāṇo. Kiccasuddhiyā pariyosānakalyāṇoti suppaṭipattisaṅkhātakiccassa suddhiyā pariyosānakalyāṇo suppaṭipattipariyosānattā sāsanadhammassa. Yathāvuttamatthaṃ nigamento āha ‘‘tasmā’’tiādi.

Sāsanabrahmacariyantiādīsu avisesena tisso sikkhā sakalo ca tantidhammo sāsanabrahmacariyaṃ. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘katamesānaṃ kho, bhante, buddhānaṃ bhagavantānaṃ brahmacariyaṃ na ciraṭṭhitikamahosī’’tiādi (pārā. 18). Ariyo aṭṭhaṅgiko maggo maggabrahmacariyaṃ. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīya’’nti (pārā. 14). Yathānurūpanti yathārahaṃ. Sikkhattayasaṅgahañhi sāsanabrahmacariyaṃ atthasampattiyā sātthaṃ, tathā maggabrahmacariyaṃ. Itaraṃ pana tantidhammasaṅkhātaṃ sāsanabrahmacariyaṃ yathāvuttenatthena sātthaṃ sabyañjanañca. Atthasampattiyāti sampannatthatāya. Sampattiattho hi idha sahasaddo. Byañjanasampattiyāti etthāpi eseva nayo. Yassa hi yāgubhattādiitthipurisādivaṇṇanānissitā desanā hoti, na so sātthaṃ deseti niyyānatthavirahato tassā desanāya. Bhagavā pana tathārūpaṃ desanaṃ pahāya catusatipaṭṭhānādinissitaṃ desanaṃ deseti, tasmā ‘‘atthasampattiyā sātthaṃ desetī’’ti vuccati . Yassa pana desanā sithiladhanitādibhedesu byañjanesu ekappakāreneva dvippakāreneva vā byañjanena yuttatāya ekabyañjanādiyuttā vā damiḷabhāsā viya, vivaṭakaraṇatāya oṭṭhe aphusāpetvā uccāretabbato sabbaniroṭṭhabyañjanā vā kirātabhāsā viya, sabbattheva vissajjanīyayuttatāya sabbavissaṭṭhabyañjanā vā yavanabhāsā viya, sabbattheva sānusāratāya sabbaniggahītabyañjanā vā pādasikādi milakkhubhāsā viya, tassa byañjanapāripūriyā abhāvato abyañjanā nāma desanā hoti. Sabbāpi hi esā byañjanekadesavaseneva pavattiyā aparipuṇṇabyañjanāti katvā ‘‘abyañjanā’’ti vuccati. Bhagavā pana –

‘‘Sithilaṃ dhanitañca dīgharassaṃ, garukaṃ lahukañca niggahītaṃ;

Sambandhaṃ vavatthitaṃ vimuttaṃ, dasadhā byañjanabuddhiyā pabhedo’’ti. (dī. ni. aṭṭha. 1.190; ma. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
非人之悦，乃正法观察者；
按照如何带来奢摩他观察之乐，或如师长所教诫，如是行道为教法。为带来类似本性，以六分舍遣之故，于可意等处带来类似本性，不为世间法所沾染。从救护者生起，生起者即为生起，为生起处，救护者即为生起，其状态为救护者生起性，因此教法之救护因性为义。为义之清净，中间美善，为无烦恼性之出离义清净，以此为中间美善。为业之清净，终结美善，为善行为业之清净，以善行为终结，故教法之善行终结。如上所说义，于结论中说"因此"等。
教法梵行等，不加区别，三学全部及整个教法为梵行。所指示者，如曾说"世尊，哪些佛陀之梵行非短暂存在"等。圣八支道为道梵行。所指示者，如曾说"生已尽，梵行已修，应作已作"。依其相应，依其应得。以三学摄持之教法梵行，为义成就之有义。同样，道梵行。其余者，即教法为有义有文。义成就者，为义圆满之义。此处"成就"之义为"与"。文字成就者，亦复如是。若有关粥饭等、男女等描述之教说，由于无出离义，非有义之教说。世尊舍弃如是教说，依四念处等教说，故说"为义成就而有义地教说"。若其教说，于松弛、响音、长短、重轻、闭音等文字，或单一方式、二种方式之文字相应，或如泰米尔语之单一文字相应；或如基拉特语之开口不触唇而发音之全部闭音文字；或如希伯来语之全处可答复相应；或如帕达西卡等混合语之全部鼻音文字相应，由于文字圆满之缺乏，名为无文字教说。此全为文字部分之运行，未圆满文字，故称"无文字"。世尊则：
"松弛、响音与长短，重轻与闭音；
连接、确定、解脱，十种文字智之分别。"

1.291; pari. aṭṭha. 485) –

Evaṃ vuttaṃ dasavidhaṃ byañjanaṃ amakkhetvā paripuṇṇabyañjanameva katvā dhammaṃ deseti, tasmā ‘‘byañjanasampattiyā sabyañjanaṃ desetī’’ti vuccati.

Idāni ‘‘sātthaṃ sabyañjana’’nti ettha nettinayenapi atthaṃ dassetuṃ ‘‘saṅkāsanaṃ…pe… sabyañjana’’nti vuttaṃ. Tattha yadipi nettiyaṃ ‘‘byañjanamukhena byañjanatthaggahaṇaṃ hotīti akkharaṃ pada’’ntiādinā byañjanapadāni paṭhamaṃ uddiṭṭhāni, idha pana pāḷiyaṃ ‘‘sātthaṃ sabyañjana’’nti āgatattā atthapadāniyeva paṭhamaṃ dassetuṃ ‘‘saṅkāsanapakāsanā’’tiādi vuttaṃ. Tattha saṅkhepato kāsanaṃ dīpanaṃ saṅkāsanaṃ. Kāsananti ca kāsīyati dīpīyati vibhāvīyatīti attho. ‘‘Maññamāno kho bhikkhu baddho mārassa amaññamāno mutto’’tiādīsu viya saṅkhepena dīpanaṃ saṅkāsanaṃ nāma. Tattakena hi tena bhikkhunā paṭividdhaṃ. Tenāha ‘‘aññātaṃ bhagavā’’tiādi. Paṭhamaṃ kāsanaṃ pakāsanaṃ. ‘‘Sabbaṃ, bhikkhave, āditta’’nti evamādīsu pacchā kathitabbamatthaṃ paṭhamaṃ vacanena dīpanaṃ pakāsanaṃ nāma. Ādikammasmiñhi ayaṃ pa-saddo ‘‘paññapeti paṭṭhapetī’’tiādīsu viya. Tikkhindriyāpekkhañcetaṃ padadvayaṃ uddesabhāvato. Tikkhindriyo hi saṅkhepato paṭhamañca vuttamatthaṃ paṭipajjati. Saṃkhittassa vitthāravacanaṃ sakiṃ vuttassa puna vacanañca vivaraṇavibhajanāni, yathā ‘‘kusalā dhammā’’ti saṅkhepato sakiṃyeva ca vuttassa atthassa ‘‘katame dhammā kusalā? Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ citta’’ntiādinā vitthārato vivaraṇavasena vibhajanavasena ca puna vacanaṃ. Majjhimindriyāpekkhametaṃ padadvayaṃ niddesabhāvato. Vivaṭassa vitthāratarābhidhānaṃ vibhattassa ca pakārehi ñāpanaṃ vineyyānaṃ cittaparitosanaṃ uttānīkaraṇapaññāpanāni, yathā ‘‘phasso hotī’’tiādinā vivaṭavibhattassa atthassa ‘‘katamo tasmiṃ samaye phasso hoti? Yo tasmiṃ samaye phasso phusanā saṃphusanā’’tiādinā uttānīkiriyā paññāpanā ca. Mudindriyāpekkhametaṃ padadvayaṃ paṭiniddesabhāvato.


以下是巴利文的完整直译：
如是所说，十种文字，未忽略，唯以圆满文字教说，因此说“以文字成就而有义地教说”。
现在“有义的文字”在这里也通过引导来显示意义，故说“引导……等……有义的文字”。那里虽然在引导中说“以文字之面，抓取文字之义，故为字句”，但在此处巴利文中“有义的文字”到来，因此首先显示意义的字句，故说“引导与显现”等。那里简而言之，引导为照明，引导的意思是照亮、显现、阐明。“若思维者，僧人被魔所束缚，非思维者则解脱”等等，简而言之，引导为照明。因而，因他被这个僧人所领悟。故说“已知者世尊”等。首先引导为显现。“一切，僧人，皆为燃烧”，如是等后面所说之义，通过第一个说法引导为显现。在初始行为中，此“pa”音如“命名、设立”等等。此二字在引导中被提及。因为敏锐者简而言之首先所说的义，敏锐者确实遵循所说之义。简约的详细说法，所说的再说，作为解释与分解，例如“善法”简而言之确实所说的义“哪些法是善的？在何时，欲界的善心”等等，作为详细解释与分解再说。中等敏锐者在此二字中为指示的性质。显现的更详细称呼，分散的则通过方式的指示，心的愉悦，显现的智慧的阐明，例如“触存在”等等，在显现分散的义中“在何时触存在？在何时触为接触与相互接触”等等，显现的阐明与智慧的阐明。柔弱者在此二字中为反指的性质。


Atha vā ‘‘sabbaṃ, bhikkhave, āditta’’nti evaṃ paṭhamaṃ dīpitamatthaṃ puna pākaṭaṃ katvā dīpanena ‘‘kiñca, bhikkhave, sabbaṃ ādittaṃ? Cakkhu, bhikkhave, ādittaṃ, rūpā ādittā’’ti evamādinā saṃkhittassa vitthārābhidhānena sakiṃ vuttassa punapi abhidhānena vitthāretvā desanaṃ vivaraṇaṃ nāma. ‘‘Kusalā dhammā’’ti saṅkhepena nikkhittassa ‘‘katame dhammā kusalā? Yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hotī’’ti niddesavasena vivarite kusale dhamme ‘‘tasmiṃ samaye phasso hoti vedanā hotī’’ti vibhāgakaraṇaṃ vibhajanaṃ nāma. Vivaṭassa vitthārābhidhānena vibhattassa ca upamābhidhānena uttāniṃ karotīti vivaraṇena vivaritatthassa ‘‘katamo tasmiṃ samaye phasso hoti? Yo tasmiṃ samaye phasso phusanā saṃphusanā’’ti ativivaritvā kathanaṃ, vibhajanena vibhattassa ‘‘seyyathāpi, bhikkhave, gāvī niccammā, evameva khvāyaṃ bhikkhave phassāhāro daṭṭhabboti vadāmī’’ti evamādiupamākathanañca uttānīkaraṇaṃ nāma. Dhammaṃ suṇantānaṃ dhammadesanena vicittena anekavidhena somanassassa uppādanaṃ atikhiṇabuddhīnaṃ anekavidhena ñāṇatikhiṇakaraṇañca paññatti nāma sotūnaṃ cittatosanena cittanisānena ca paññāpanaṃ paññattīti katvā. Atthapadasamāyogato sātthanti pariyattiatthassa saṅkāsanādiatthapadarūpattā yathāvuttachaatthapadasamāyogato sātthaṃ. Saṅkāsanapakāsanādayo hi atthākārattā ‘‘atthapadānī’’ti vuccanti. Atthoyeva hi byañjanapadehi saṅkāsīyati pakāsīyati vivarīyati vibhajīyati uttānī karīyati paññāpīyati.


以下是巴利文的完整直译：
然后说“一切，僧人，皆为燃烧”，如是首次显现的义，再次明确后，通过照明问道“什么，一切皆为燃烧？眼，僧人，皆为燃烧，色法皆为燃烧”，如是通过简约的详细称呼，所说的再说，作为解释名为显现。以“善法”为简约而抛出“哪些法是善的？在何时，欲界的善心生起？”为指示的方式，详细解释善法，“在何时触存在，感受生起”，为分解与分散之名。显现的详细称呼，通过比喻的称呼，作出显现的阐明，故在显现的阐明中“在何时触存在？在何时触为接触与相互接触？”为过于详细的说法，通过分散的比喻称呼，如“如同，僧人，牛群安静，亦然，我说这一触受的缘起”。听闻法者，通过法的教说，种种方式生起愉悦，敏锐的智者通过种种方式使智慧敏锐，名为对听者的心的愉悦与心的安宁。因义词的结合而有义，因所述义的性质而有义，如所说的义词结合。引导与显现等因义的性质故，称为“义词”。确实以义词而引导、显现、阐明、分散、显现、智慧之引导。


Akkharapadabyañjanākāraniruttiniddesasampattiyāti ettha ‘‘saṭṭhi vassasahassānī’’ti evamādīsu sa-kāra du-kāra so-kārādi viya uccāraṇavelāya apariyosite pade vaṇṇo akkharaṃ pariyāyavasena akkharaṇato avevacanato. Na hi vaṇṇassa pariyāyo vijjati. Yathā hi padaṃ savevacanatāya atthavasena pariyāyaṃ carantaṃ sañcarantaṃ viya hoti, na evaṃ vaṇṇo avevacanattā. Ekakkharaṃ vā padaṃ akkharaṃ ‘‘mā evaṃ kira ta’’ntiādīsu mā-kārādayo viya. Keci pana ‘‘tīsu dvāresu parisuddhapayogabhāvena visuddhakaraṇaṭṭhānānaṃ cittena pavattitadesanāvācāhi akkharaṇato avevacanato akathitattā akkharanti saññitā. Taṃ pārāyanikabrāhmaṇānaṃ manasā pucchitapañhānaṃ vasena bhagavatā ratanaghare nisīditvā sammasitapaṭṭhānamahāpakaraṇavasena ca gahetabba’’nti vadanti. Vibhattiyantaṃ atthassa ñāpanato padaṃ. Pajjati attho etenāti hi padaṃ. Taṃ nāmapadaṃ ākhyātapadaṃ upasaggapadaṃ nipātapadanti catubbidhaṃ. Tattha phasso vedanā cittanti evamādikaṃ dabbapadhānaṃ nāmapadaṃ. Nāmapadehi dabbamāvibhūtarūpaṃ, kiriyā anāvibhūtarūpā. Phusati vedayati vijānātīti evamādikaṃ kiriyāpadhānaṃ ākhyātapadaṃ. Ākhyātapadehi kiriyā āvibhūtarūpā, dabbamanāvibhūtarūpaṃ. Yathā ‘‘cirappavāsi’’nti ettha pa-saddo vasanakiriyāya viyogavisiṭṭhataṃ dīpeti, evaṃ kiriyāvisesadīpanato kiriyāvisesāvabodhanimittaṃ. Pa-iti evamādikaṃ upasaggapadaṃ. Kiriyāya dabbassa ca sarūpavisesappakāsanahetubhūtaṃ evanti evamādikaṃ nipātapadaṃ. ‘‘Evaṃ manasi karotha, mā evaṃ manasākatthā’’tiādīsu hi kiriyāvisesadīpanato kiriyāvisesassa jotako evaṃsaddo, ‘‘evaṃsīlā evaṃdhammā’’tiādīsu dabbavisesassa. Saṅkhepato vuttaṃ padābhihitaṃ atthaṃ byañjetīti byañjanaṃ, vākyaṃ. ‘‘Cattāro iddhipādā’’ti saṅkhepena kathitamatthaṃ ‘‘katame cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu chandasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāveti, vīriya, citta, vīmaṃsasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāvetī’’tiādinā pākaṭaṃ karotīti vākyameva byañjanaṃ, taṃ pana atthato padasamudāyoti daṭṭhabbaṃ. Saākhyātaṃ sanipātaṃ sakārakaṃ savisesanaṃ vākyanti hi vadanti. Nanu ca padenapi attho byañjīyatīti padampi byañjananti āpajjatīti? Taṃ na. Padamattasavanepi hi adhikārādivasena labbhamānehi padantarehi anusandhānaṃ katvāva atthasampaṭipatti hotīti vākyameva atthaṃ byañjayatīti.

Pakārato vākyavibhāgo ākāro. ‘‘Tattha katamo chando? Yo chando chandikatā kattukamyatā’’ti evamādīsu kathitasseva vākyassa anekavidhena vibhāgakaraṇaṃ ākāro nāma. Ākārābhihitaṃ nibbacanaṃ nirutti. ‘‘Phasso vedanā’’ti evamādīsu ākārena kathitaṃ ‘‘phusatīti phasso, vedayatīti vedanā’’ti nīharitvā vitthāravacanaṃ nirutti nāma. ‘‘Nibbānaṃ maggati, nibbānatthikehi vā maggīyati, kilese vā mārento gacchatīti maggo’’tiādinā nibbacanavitthāro niravasesadesanattā niddeso. Atha vā vedayatīti vedanāti nibbacanaladdhapadesu sukhadukkhaadukkhamasukhāsu sukhayatīti sukhā, dukkhayatīti dukkhā, neva dukkhayati na sukhayatīti adukkhamasukhāti atthavitthāro niravasesena kathitattā niddeso nāma. Etesaṃ akkharādīnaṃ byañjanapadānaṃ sampattiyā sampannatāya sabyañjanaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
字母、词语、文字的性质、定义、说明之成就，即在“六十万年”之类的例子中，如同“有字、无字、何字”等在读音时未遗失的词，色彩作为字母的变体，因字母的性质而显现。确实没有色彩的变体。就像词语因其意义的变体而存在，像在行走、移动时一样，并非色彩因其性质而显现。单一字母或词语字母如“莫这样说”等等，像“莫”字之类。然而，有人说“在三个门口，因纯净的运用而成就纯净的地方的心所生起的教说，因字母的性质而未被说明的称为字母”。这与被问的、被思考的有关，世尊在宝藏中坐着，以深思熟虑的因缘而应当被接受。因显现的义而知晓的词语。因此，词语指的是“此义”。这被称为名词、动词、前缀、后缀四种。那里“触、感受、心”等等为动词性名词。名词以动词的性质显现，行为则以非动词的性质显现。触、感受、知晓等为动词性名词。动词性名词以行为显现，名词则以非动词的性质显现。就像“长久居住”中，词的音节表明与居住行为的分离，故此类动词性名词的显现。前缀之类的词。行为与名词的性质所显现的各种特征，故此类后缀性名词。 “如此思维，不要如此思维”等等，确实是因动词性名词的显现，故此类动词性名词的光辉在此类名词中。简而言之，所说的义为词语的指示，即为句子。“四种神通”的简约所说的义“哪些四种？在此，僧人，僧人培养欲望、定力、努力、心、思维等所成的神通”，如是明确地表明为句子，然而从义的角度看应被视为词语的集合。被称为“已说、已汇集、有字、有特征的句子”。难道词语的义也会被指示？词语也会被指示吗？这并非如此。仅仅因词语的听闻而被赋予的权能等，结合其他词语后，义的成就才会显现，故此句子即为义的指示。
从结构上看，句子的分割为形式。“那么，什么是欲望？是欲望的欲望、欲望的行动”等等，所说的句子通过多种方式的分割被称为形式。形式所指示的意涵为定义。“触、感受”等等，所说的“触为触，感受为感受”，以此引出详细的定义。 “涅槃是道路，因涅槃而生者被称为道路，或是消灭烦恼者走向”的等定义，因无所不包的教说而被称为说明。或者说，感受为感受，因定义的词语中“快乐、痛苦、非痛苦非快乐”的定义，快乐者为快乐，痛苦者为痛苦，非痛苦非快乐者为非痛苦非快乐，因义的详细说明而被称为定义。以上这些字母等的词语的成就，因其成就而有义的字。


Evaṃ panassa atthapadasamāyogo byañjanapadasampatti ca veditabbā. Tattha bhagavā akkharehi saṅkāseti, padehi pakāseti, byañjanehi vivarati, ākārehi vibhajati, niruttīhi uttāniṃ karoti, niddesehi paññapeti. Tathā hi padāvayavaggahaṇamukhena padaggahaṇaṃ, gahitena ca padena padatthāvabodho gahitapubbasaṅketassa hotīti bhagavā akkharehi saṅkāseti. Yasmā pana akkharehi saṃkhittena dīpiyamāno attho padapariyosāne vākyassa apariyositattā padena paṭhamaṃ pakāsito dīpito hoti, tasmā padehi pakāseti. Vākyapariyosāne pana so attho vivarito vivaṭo kato hotīti byañjanehi vivarati. Yasmā ca pakārehi vākyabhede kate tadattho vibhatto nāma hoti, tasmā ākārehi vibhajati. Tathā vākyāvayavānaṃ paccekaṃ nibbacanavibhāge kate so attho pākaṭo hotīti niruttīhi uttāniṃ karoti. Katanibbacanehi pana vākyāvayavehi vitthāravasena niravasesato desitehi veneyyānaṃ cittaparitosanaṃ buddhinisānañca kataṃ hotīti niddesehi paññapeti. Apica bhagavā akkharehi ugghaṭetvā padehi vineti ugghaṭitaññuṃ, byañjanehi vipañcetvā ākārehi vineti vipañcitaññuṃ, niruttīhi netvā niddesehi vineti neyyaṃ. Evañcāyaṃ dhammo ugghaṭiyamāno ugghaṭitaññuṃ vineti, vipañciyamāno vipañcitaññuṃ, nīyamāno neyyaṃ. Tattha ugghaṭanā ādi, vipañcanā majjhe, nayanaṃ ante. Evaṃ tīsu kālesu tidhā desito dosattayavidhamano guṇattayāvaho tividhavineyyavinayanoti evampi tividhakalyāṇoyaṃ dhammo atthabyañjanapāripūriyā sāttho sabyañjanoti veditabbo. Vuttañhetaṃ nettipakaraṇe (netti. 9) –

‘‘Tattha bhagavā akkharehi saṅkāseti, padehi pakāseti, byañjanehi vivarati, ākārehi vibhajati, niruttīhi uttāniṃ karoti, niddesehi paññapeti. Tattha bhagavā akkharehi ca padehi ca ugghaṭeti, byañjanehi ca ākārehi ca vipañceti, niruttīhi ca niddesehi ca vitthāreti. Tattha ugghaṭanā ādi, vipañcanā majjhe, vitthāranā pariyosānaṃ. Soyaṃ dhammavinayo ugghaṭiyanto ugghaṭitaññuṃ puggalaṃ vineti, tena naṃ āhu ādikalyāṇoti. Vipañciyanto vipañcitaññuṃ puggalaṃ vineti, tena naṃ āhu majjhekalyāṇoti. Vitthāriyanto neyyaṃ puggalaṃ vineti, tena naṃ āhu pariyosānakalyāṇotī’’ti.



以下是巴利文的完整直译：
这样，应当了知他的意义词语组合和语音词语完整性。在此，世尊以字母阐明，以词语展示，以语音阐释，以形式分析，以语言使其明了，以说明使其阐明。确实，通过词语部分的把握方式，把握词语，并且通过所把握的词语，了解词语的意义，这是以前约定的，所以世尊以字母阐明。又因为以字母简略显示的意义，由于句子未完结，所以首先以词语展示阐明。在句子结束时，那个意义被阐释开启，所以以语音阐释。又因为在句子变化中以各种方式作出，那个意义被称为已分析，所以以形式分析。如此，对句子各部分逐一进行语源分析时，那个意义被显明，所以以语言使其明了。通过对句子各部分已作语源分析并详尽无余地阐明，对学习者的心意满足，智慧明晰，所以以说明使其阐明。
此外，世尊以字母开启，以词语教导能理解开启者；以语音详细阐释，以形式教导能详细理解者；以语言引导，以说明教导可被引导者。这样，这种法被开启时教导能理解开启者，被详细阐释时教导能理解详细阐释者，被引导时教导可被引导者。在此，开启在开始，详细阐释在中间，引导在结尾。如此在三种时间里，以三种方式阐说，消除三种过失，带来三种功德，以三种可教导方式教导，因此这种美妙的法应当以意义和语音的圆满而了知，是有意义且有语音的。
正如在《引导论》中所说：
"在此，世尊以字母阐明，以词语展示，以语音阐释，以形式分析，以语言使其明了，以说明使其阐明。在此，世尊以字母和词语开启，以语音和形式详细阐释，以语言和说明详尽阐明。在此，开启在开始，详细阐释在中间，详尽阐明在结尾。这种法律被开启时，教导能理解开启的人，因此称其为初始美妙。被详细阐释时，教导能理解详细阐释的人，因此称其为中间美妙。被详尽阐明时，教导可被引导的人，因此称其为结尾美妙。"


Atthagambhīratātiādīsu attho nāma tantiattho. Dhammo tanti. Paṭivedho tantiyā tantiatthassa ca yathābhūtāvabodho. Desanā nāma manasā vavatthāpitāya tantiyā desanā. Te panete atthādayo yasmā sasādīhi viya mahāsamuddo mandabuddhīhi dukkhogāhā alabbhaneyyapatiṭṭhā ca, tasmā gambhīrā. Atha vā attho nāma hetuphalaṃ. Dhammo hetu. Desanā paññatti, yathādhammaṃ dhammābhilāpo. Anulomapaṭilomasaṅkhepavitthārādivasena vā kathanaṃ. Paṭivedho abhisamayo, atthānurūpaṃ dhammesu, dhammānurūpaṃ atthesu, paññattipathānurūpaṃ paññattīsu avabodho. Tesaṃ tesaṃ vā dhammānaṃ paṭivijjhitabbo lakkhaṇasaṅkhāto aviparītasabhāvo. Tepi cete atthādayo yasmā anupacitakusalasambhārehi duppaññehi sasādīhi viya mahāsamuddo dukkhogāhā alabbhaneyyapatiṭṭhā ca, tasmā gambhīrā. Tesu paṭivedhassapi atthasannissitattā vuttaṃ ‘‘atthagambhīratāpaṭivedhagambhīratāhi sāttha’’nti atthaguṇadīpanato. Tāsaṃ dhammadesanānaṃ byañjanasannissitattā vuttaṃ ‘‘dhammagambhīratādesanāgambhīratāhi sabyañjana’’nti tāsaṃ byañjanasampattidīpanato. Atthesu pabhedagataṃ ñāṇaṃ atthapaṭisambhidā, atthadhammaniruttipaṭisambhidāsu pabhedagataṃ ñāṇaṃ paṭibhānapaṭisambhidāti imissāpi paṭisambhidāya atthavisayattā āha ‘‘atthapaṭibhānapaṭisambhidāvisayato sāttha’’nti atthasampattiyā asati tadabhāvato. Dhammoti tanti. Niruttīti tantipadānaṃ niddhāretvā vacanaṃ. Tattha pabhedagatāni ñāṇāni dhammaniruttipaṭisambhidāti āha ‘‘dhammaniruttipaṭisambhidāvisayato sabyañjana’’nti asati byañjanasampattiyā tadabhāvato.

Parikkhakajanappasādakantīti ettha iti-saddo hetuattho. Yasmā parikkhakajanānaṃ kiṃkusalagavesīnaṃ pasādāvahaṃ, tasmā sātthaṃ. Atthasampannanti phalena hetuno anumānaṃ nadīpūrena viya upari vuṭṭhipavattiyā. Sātthakatā panassa paṇḍitavedanīyatāya, sā paramagambhīrasaṇhasukhumabhāvato veditabbā. Vuttañhetaṃ ‘‘gambhīro duddaso’’tiādi. Lokiyajanappasādakanti sabyañjananti yasmā lokiyajanassa pasādāvahaṃ, tasmā sabyañjanaṃ. Lokiyajano hi byañjanasampattiyā tussati. Idhāpi phalena hetuno anumānaṃ. Sabyañjanatā panassa saddheyyatāya, sā ādikalyāṇādibhāvato veditabbā. Atha vā paṇḍitavedanīyato sātthanti paññāpadaṭṭhānatāya atthasampannataṃ āha, tato parikkhakajanappasādakaṃ saddheyyato sabyañjananti saddhāpadaṭṭhānatāya byañjanasampannataṃ, tato lokiyajanappasādatanti evamettha attho daṭṭhabbo. Gambhīrādhippāyato sātthanti adhippāyato agādhāpāratāya atthasampannaṃ aññathā tadabhāvato. Uttānapadato sabyañjananti subodhasaddakatāya byañjanasampannaṃ paramagambhīrassapi atthassa vineyyānaṃ suviññeyyabhāvāpādanato. Sabbopesa atthasampattiyā sātthaṃ, byañjanasampattiyā sabyañjananti sabbapaṭhamaṃ vuttasseva atthadvayassa papañcoti daṭṭhabbo. Tathā ceva tattha tattha saṃvaṇṇitaṃ. Tathā hettha vikappassa samuccayassa vā aggahaṇaṃ. Upanetabbassa abhāvatoti pakkhipitabbassa vodānatthassa avuttassa abhāvato. Kevalasaddo sakalādhivacananti āha ‘‘sakalaparipuṇṇabhāvenā’’ti , sabbabhāgehi paripuṇṇatāyāti attho. Apanetabbassāti saṃkilesadhammassa.



以下是巴利文的完整中文直译：
在深奥意义等处，意义即为本质意义。法为本。通达为本和本质意义的如实了知。宣说即为以意念确立的本质的宣说。这些意义等之所以深奥，犹如大海一样，对于迟钝的智慧者来说难以把握和确立，因此是深奥的。或者，意义即为因果。法为因。宣说为概念，按照法的言说。或者根据顺逆、总略、广说等方式的叙说。通达为体悟，在意义上顺应于法，在法上顺应于意义，在概念路径上顺应于概念的了知。或者是应该通达的各种法的特征，即不颠倒的本性。这些意义等之所以深奥，犹如大海一样，对于未积累善根的愚钝者来说难以把握和确立，因此是深奥的。由于通达依赖于意义，所以说"以意义的深奥和通达的深奥为有意义"，这是显示意义的功德。由于宣说依赖于语言，所以说"以法的深奥和宣说的深奥为有语言"，这是显示语言的成就。在意义的分支中的智慧为意义分别智，在意义、法、语言分别智中的分支智慧为机智分别智。因为这个分别智的领域是意义，所以说"从意义机智分别智的领域为有意义"，当没有意义成就时，即不存在。"法"为本。"语言"即是确定本文词语后的言说。在那里，分支智慧为法语言分别智，所以说"从法语言分别智的领域为有语言"，当没有语言成就时，即不存在。
"令考察者和大众欢喜"中，"如此"一词表示因。因为它令考察者（即善求者）生起信心，所以是有意义的。"意义成就"即以果推知因，如同河水满溢时上方降雨的流动。其有意义性在于学者可以理解，这应该从最深奥、微细、精妙的特性来理解。正如所说："深奥难以看见"等。"令世间大众欢喜"即"有语言"，因为它令世间大众生起信心，所以是有语言的。世间大众确实以语言的成就而欢喜。在这里也是以果推知因。其有语言性在于值得信赖，这应该从初始美好等特性来理解。或者，从学者可理解的角度说有意义，是以智慧为基础的意义成就；从此，令考察者欢喜是以信心为基础的可信赖；然后是令世间大众欢喜，这样理解其中的意义。"从深奥意图为有意义"即从意图的角度，因为深不可测，所以意义成就，否则即不存在。"从浅显词语为有语言"即因为词语容易理解，语言成就，即使是最深奥的意义也能使学习者容易理解。所有这些都是以意义成就为有意义，以语言成就为有语言，这应该理解为最初所说的两种意义的开展。正如在各处所赞颂的那样。在这里，不取决和总和的最高点。因为没有应被引入的、待澄清的未说明部分。"全"一词是全


Brahmacariyaṃ pakāsetīti ettha pana ayaṃ brahmacariya-saddo dāne veyyāvacce pañcasikkhāpadasīle appamaññāsu methunaviratiyaṃ sadārasantose vīriye uposathaṅgesu ariyamagge sāsaneti imesu atthesu dissati.

‘‘Kiṃ te vataṃ kiṃ pana brahmacariyaṃ,

Kissa suciṇṇassa ayaṃ vipāko;

Iddhī jutī balavīriyūpapatti,

Idañca te nāgamahāvimānaṃ.

‘‘Ahañca bhariyā ca manussaloke,

Saddhā ubho dānapatī ahumhā;

Opānabhūtaṃ me gharaṃ tadāsi,

Santappitā samaṇabrāhmaṇā ca.

‘‘Taṃ me vataṃ taṃ pana brahmacariyaṃ,

Tassa suciṇṇassa ayaṃ vipāko;

Iddhī jutī balavīriyūpapatti,

Idañca me dhīra mahāvimāna’’nti. –

Imasmiñhi puṇṇakajātake (jā. 2.22.1592-1593, 1595) dānaṃ ‘‘brahmacariya’’nti vuttaṃ.

‘‘Kena pāṇi kāmadado, kena pāṇi madhussavo;

Kena te brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhati.

‘‘Tena pāṇi kāmadado, tena pāṇi madhussavo;

Tena me brahmacariyena, puññaṃ pāṇimhi ijjhatī’’ti. –

Imasmiṃ aṅkurapetavatthumhi (pe. va. 275, 277) veyyāvaccaṃ ‘‘brahmacariya’’nti vuttaṃ. ‘‘Evaṃ kho taṃ bhikkhave tittiriyaṃ nāma brahmacariyaṃ ahosī’’ti (cūḷava. 311) imasmiṃ tittirajātake pañcasikkhāpadasīlaṃ ‘‘brahmacariya’’nti vuttaṃ. ‘‘Taṃ kho pana me pañcasikha brahmacariyaṃ neva nibbidāya na virāgāya na nirodhāya yāvadeva brahmalokūpapattiyā’’ti imasmiṃ mahāgovindasutte (dī. ni. 2.329) catasso appamaññāyo ‘‘brahmacariya’’nti vuttā. ‘‘Pare abrahmacārī bhavissanti, mayamettha brahmacārī bhavissāmā’’ti imasmiṃ sallekhasutte (ma. ni. 1.83) methunavirati ‘‘brahmacariya’’nti vuttā.

‘‘Mayañca bhariyā nātikkamāma,

Amhe ca bhariyā nātikkamanti;

Aññatra tāhi brahmacariyaṃ carāma,

Tasmā hi amhaṃ daharā na mīyare’’ti. –

Mahādhammapālajātake (jā. 1.10.97) sadārasantoso ‘‘brahmacariya’’nti vutto. ‘‘Abhijānāmi kho panāhaṃ, sāriputta, caturaṅgasamannāgataṃ brahmacariyaṃ caritā, tapassī sudaṃ homī’’ti lomahaṃsanasutte (ma. ni. 1.155) vīriyaṃ ‘‘brahmacariya’’nti vuttaṃ.

‘‘Hīnena brahmacariyena, khattiye upapajjati;

Majjhimena ca devattaṃ, uttamena visujjhatī’’ti. –

Evaṃ (jā. 2.22.429) nimijātake attadamanavasena kato aṭṭhaṅgiko uposatho ‘‘brahmacariya’’nti vutto. ‘‘Idaṃ kho pana me, pañcasikha, brahmacariyaṃ ekantanibbidāya virāgāya…pe… ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo’’ti mahāgovindasuttasmiṃyeva (dī. ni. 2.329) ariyamaggo ‘‘brahmacariya’’nti vutto. ‘‘Tayidaṃ brahmacariyaṃ iddhañceva phītañca vitthārikaṃ bāhujaññaṃ puthubhūtaṃ yāvadeva manussehi suppakāsita’’nti pāsādikasutte (dī. ni. 

以下是巴利文的完整中文直译：
“显现出梵行”，在这里，梵行这个词显示在施舍、慈善、五戒、少欲、对欲望的克制、与伴侣的和谐、精进、斋戒、八正道等方面。
“你有什么，梵行是什么，
这是什么纯净的果报；
神通、智慧、强大的精进，
以及你的那大龙神的天宫。
“我和我的妻子在人间，
我们两个都有信心，施舍者；
当时我有一个通往的家，
受到了修行者和婆罗门的安慰。
“那是我的，梵行是，
这是什么纯净的果报；
神通、智慧、强大的精进，
以及我的智者的伟大天宫。”——
在这部善行生文中（善行生文 2.22.1592-1593, 1595）中提到施舍为“梵行”。
“谁的手是欲望的施舍者，谁的手是甘露的施舍者；
你的梵行是什么，功德在手中显现。
“那手是欲望的施舍者，那手是甘露的施舍者；
那我的梵行是，功德在手中显现。”——
在这部种子生文中（种子生文 275, 277）提到施舍为“梵行”。“这样，僧侣们，名为鹦鹉的梵行是” （小部 311）在这部鹦鹉生文中提到五戒为“梵行”。“然而，我的五戒梵行，既不因厌倦也不因离欲，也不因灭尽，直到进入天界”在这部大牛经中（大藏经 2.329）提到四种少欲为“梵行”。“他人将不会是梵行者，我们将会是这里的梵行者”在这部论述中（大藏经 1.83）提到对欲望的克制为“梵行”。
“我和我的妻子不会超越，
我们和妻子不会超越；
除了她们，我们将过着梵行，
因此，我们的年轻人不会消亡。”——
在这部大法护生文中（善行生文 1.10.97）提到和谐为“梵行”。“我确实知道，萨利普塔，具四种的梵行，确实是修行者”在这部鹅毛经中（大藏经 1.155）提到精进为“梵行”。
“以劣等的梵行，出身于士族；
以中等的，进入天界，
以优越的，获得解脱。”——
这样（善行生文 2.22.429）在这部生文中提到八正道为“梵行”。“现在，对我来说，五戒，梵行，完全厌倦与离欲……这是唯一的崇高的八正道”在这部大牛经中（大藏经 2.329）提到崇高的八正道为“梵行”。“这确实是梵行，既是神通，又是丰富的，广泛的，普遍的，直到人们所善于显现的。”在这部庄严经中（大藏经 2.329）提到。

3.174) sikkhattayasaṅgahaṃ sakalasāsanaṃ ‘‘brahmacariya’’nti vuttaṃ. Imasmimpi ṭhāne idameva ‘‘brahmacariya’’nti adhippetanti āha ‘‘sikkhattayapariggahitattā’’tiādi. Seṭṭhehīti buddhādīhi seṭṭhehi. Seṭṭhaṭṭhena brahmabhūtaṃ vā cariyaṃ brahmacariyaṃ.

Sanidānanti heṭṭhā vuttalakkhaṇena nidānena sanidānaṃ. Sauppattikanti saaṭṭhuppattikaṃ. Veneyyānaṃanurūpatoti veneyyānaṃ cariyādianurūpato. Atthassāti desiyamānassa sīlādiatthassa. Hetudāharaṇayuttatoti ‘‘taṃ kissa hetu seyyathāpi, bhikkhave’’ti ca ādinā tattha tattha hetupamaggahaṇena hetudāharaṇehi yuttato. Saddhāpaṭilābhenāti ‘‘te taṃ dhammaṃ sutvā tathāgate saddhaṃ paṭilabhantī’’tiādinā vuttasaddhāpaṭilābhena. Paṭipattiyāti sīlavisuddhiyādisammāpaṭipattiyā, paṭipattinimittanti attho. Adhigamabyattitoti saccappaṭivedhena adhigamaveyyattiyasabbhāvato sātthaṃ kapilamatādi viya tucchaṃ niratthakaṃ ahutvā atthasampannanti katvā. Pariyattiyāti pariyattidhammaparicayena. Āgamabyattitoti durakkhātadhammesu paricayaṃ karontassa viya sammohaṃ ajanetvā bāhusaccaveyyattiyasabbhāvato sabyañjanaṃ. Byañjanasampattiyā hi sati āgamabyattīti. Sīlādipañcadhammakkhandhayuttatoti sīlādīhi pañcahi dhammakoṭṭhāsehi avirahitattā. Kevalaparipuṇṇanti anavasesena samantato puṇṇaṃ pūritaṃ. Nirupakkilesatoti diṭṭhimānādiupakkilesābhāvato. Nittharaṇatthāyāti vaṭṭadukkhato nissaraṇāya. Lokāmisanirapekkhatoti kathañcipi taṇhāsannissayassa anissayato parisuddhaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti – yo ‘‘imaṃ dhammadesanaṃ nissāya lābhaṃ vā sakkāraṃ vā labhissāmī’’ti deseti, tassa aparisuddhā desanā hoti. Bhagavā pana lokāmisanirapekkho hitapharaṇena mettābhāvanāya muduhadayo ullumpanasabhāvasaṇṭhitena cittena deseti, tasmā tassa desanā parisuddhāti.

Sādhūti ayaṃ saddo ‘‘sādhu me bhante bhagavā saṃkhittena dhammaṃ desetū’’tiādīsu (saṃ. ni. 4.95) āyācane dissati. ‘‘Sādhu bhanteti kho so bhikkhu bhagavato bhāsitaṃ abhinanditvā anumoditvā’’tiādīsu (ma. ni. 3.86) sampaṭicchane. ‘‘Sādhu sādhu sāriputtā’’tiādīsu (dī. ni. 3.349) sampahaṃsane. ‘‘Tena hi brāhmaṇa sādhukaṃ suṇohī’’tiādīsu (ma. ni. 5.192) daḷhīkamme āṇattiyañca dissati.

‘‘Sādhu dhammaruci rājā, sādhu paññāṇavā naro;

Sādhu mittānamaddubbho, pāpassākaraṇaṃ sukha’’nti. –

Ādīsu (jā. 2.

以下是巴利文的完整中文直译：
“关于三学的总集，整个教法称为‘梵行’。”在这个地方，这个‘梵行’的意义是指“由于三学的完整性”，如是所说。“最上者”是指佛等最上者。“最上者”所指的即是与梵行相应的行为。
“有因”是指下面所述的特征所依的因。“有善果”是指善果的实现。“与可尊敬者相应”是指与可尊敬者的行为相应。“有意义”是指所宣说的法的意义，如戒等。“因的举例适当”是指“这是什么因，例如，僧侣们”等等，通过各处的因的引证而适当的举例。“通过信心的获得”是指“他们听到这个法后，获得了对如来的信心”等等所述的信心的获得。“修行”是指通过戒的清净等正确的修行，修行的目的即是此。“通过真实的证悟”是指通过对真实的了知而获得的成就，像是卡比拉马特（Kapilavatthu）等地的无意义、无用的事物被排除后，所获得的意义的成就。“通过范围”是指通过对法的了解的范围。“通过经典”是指在难以理解的法中，进行了解而不生迷惑，具备广博的智慧的特性。“因的成就”是指通过戒等五种法的特性而不缺少的状态。“完全圆满”是指完全没有剩余、全面的圆满。“没有污垢”是指没有见解、我执等污染的状态。“为了超越”是指为了脱离轮回的苦。“不依于世间”是指在某种程度上，超越了对欲望的依赖，达到清净的状态。这是说：如果有人说“我将依靠这个法的教导来获得利益或供养”，那么他的教导是不清净的。然而，世尊却以不依于世间的利益，凭借慈悲的心，温柔的心，安慰的心来宣说，因此他的教导是清净的。
“好！”这个词在“愿我尊敬的佛陀简要地宣说法”之类的请求中显现。“好，尊敬的”是指比丘在欣然接受佛陀所说的后，表示赞同的表述。“好，好，萨利普塔”是指赞美的表述。“因此，婆罗门，听得好。”是指在坚固的事业中表现出的决心。
“好，法的喜悦之王，好，智慧之人；
好，朋友中的善者，做恶的行为带来快乐。”——
在这些地方（善行生文 2.22.429）中。

18.101) sundare. Idhāpi sundareyeva daṭṭhabboti āha ‘‘sādhu kho panāti sundaraṃ kho panā’’ti. Tattha sundaranti bhaddakaṃ. Bhaddakatā ca passantassa hitasukhāvahabhāvenāti āha ‘‘atthāvahaṃ sukhāvaha’’nti. Tattha atthāvahanti diṭṭhadhammikasamparāyikaparamatthasaññitahitāvahaṃ. Sukhāvahanti yathāvuttatividhasukhāvahaṃ. Tathārūpānanti tādisānaṃ . Yādisehi pana guṇehi bhagavā samannāgato, tehi catuppamāṇikassa lokassa sabbakālepi accantāya pasādanīyo tesaṃ yathābhūtasabhāvattāti dassento ‘‘yathārūpo’’tiādimāha. Tattha yathābhucca…pe… arahatanti iminā dhammappamāṇānaṃ lūkhappamāṇānañca sattānaṃ bhagavato pasādāvahataṃ dasseti, taṃdassanena ca itaresampi rūpappamāṇaghosappamāṇānaṃ pasādāvahatā dassitā hotīti daṭṭhabbaṃ tadavinābhāvato. Brahmacariyaṃ pakāsetīti kittisaddo abbhuggatoti evamettha sambandhoti āha ‘‘dassanamattampi sādhu hotīti evamajjhāsayaṃ katvā’’tiādi. Tattha dassanamattampi sādhu hotīti ettha kosiyasakuṇavatthu kathetabbaṃ.



以下是巴利文的完整中文直译：
“美好。”在这里，应该看到的是美好，所以说“确实是美好。”在这里，美好是指有益的。由于有益的特性，观察者的利益和幸福，因此说“有意义的、幸福的。”在这里，有意义是指对于见法的、世间的、究竟的、所认知的有益的。幸福是指如所述的各种幸福。那样的特性是指那些特质。佛陀具备这些品质，对于四种众生来说，始终是极其令人欢喜的，正如其本性所示，因此说“如是。”在这里，“如所示”……等……是指通过这个，显示出佛陀对那些法的适合性，以及对其他形式的适合性也得以显示，因而应当被理解为不失去其本性。
“显现出梵行”，是指声望的提升，因此在这里有联系，正如“仅仅是观察也是好的”所说的那样。在这里，仅仅是观察也是好的，应该讲述关于科西嘉鸟的故事。

2.Yena vā kāraṇenāti hetumhi idaṃ karaṇavacanaṃ. Hetuattho hi kiriyākāraṇaṃ, na karaṇaṃ viya kiriyattho, tasmā nānappakāraguṇavisesādhigamatthā idha upasaṅkamanakiriyāti ‘‘annena vasatī’’tiādīsu viya hetuatthamevetaṃ karaṇavacanaṃ yuttaṃ, na karaṇatthaṃ tassa ayujjamānattāti vuttaṃ ‘‘yena vā kāraṇenā’’ti. Avibhāgato hi satatappavattaniratisayasāduvipulāmatarasasaddhammaphalatāyassa sāduphalaniccaphalitamahārukkhena bhagavā upamito. Sāduphalūpabhogādhippāyaggahaṇeneva hi mahārukkhassa sāduphalatā gahitāti. Upasaṅkamīti upasaṅkamanto. Sampattakāmatāya hi kiñci ṭhānaṃ gacchanto taṃtaṃpadesātikkamanena upasaṅkami upasaṅkamantoti vattabbataṃ labhati. Tenāha ‘‘gatoti vuttaṃ hotī’’ti, upagatoti attho. Upasaṅkamitvāti pubbakālakiriyāniddesoti āha ‘‘upasaṅkamanapariyosānadīpana’’nti. Tatoti yaṃ ṭhānaṃ patto upasaṅkamīti vutto, tato upagataṭṭhānato. Āsannataraṃ ṭhānanti pañhaṃ vā pucchituṃ dhammaṃ vā sotuṃ sakkuṇeyyaṭṭhānaṃ.

Yathā khamanīyādīni pucchantoti yathā bhagavā ‘‘kacci te brāhmaṇa khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’ntiādinā khamanīyādīni pucchanto tena brāhmaṇena saddhiṃ samappavattamodo ahosi. Pubbabhāsitāya tadanukaraṇena evaṃ sopi brāhmaṇo bhagavatā saddhiṃ samappavattamodo ahosīti yojanā. Taṃ pana samappavattamodataṃ upamāya dassetuṃ ‘‘sītodakaṃ viyā’’tiādi vuttaṃ. Sammoditanti saṃsanditaṃ. Ekībhāvanti sammodanakiriyāya samānataṃ ekarūpataṃ. Khamanīyanti ‘‘idaṃ catucakkaṃ navadvāraṃ sarīrayantaṃ dukkhabahulatāya sabhāvato dussahaṃ, kacci khamituṃ sakkuṇeyyanti pucchati. Yāpanīyanti paccayāyattavuttikaṃ cirappabandhasaṅkhātāya yāpanāya kacci yāpetuṃ sakkuṇeyyaṃ. Sīsarogādiābādhābhāvena kacci appābādhaṃ. Dukkhajīvikābhāvena kacci appātaṅkaṃ. Taṃtaṃkiccakaraṇe uṭṭhānasukhatāya kacci lahuṭṭhānaṃ. Tadanurūpabalayogato kacci balaṃ. Sukhavihārasambhavena kacci phāsuvihāro atthīti tattha tattha kaccisaddaṃ yojetvā attho veditabbo . Balappattā pīti pītiyeva. Taruṇapīti pāmojjaṃ. Sammodaṃ janeti karotīti sammodanikaṃ, tadeva sammodanīyanti āha ‘‘sammodajananato’’ti. Sammoditabbato sammodanīyanti idaṃ pana atthaṃ dassento ‘‘sammodituṃ yuttabhāvato’’ti āha. Saritabbabhāvatoti anussaritabbabhāvato. ‘‘Saraṇīya’’nti vattabbe dīghaṃ katvā ‘‘sāraṇīya’’nti vuttaṃ. Suyyamānasukhatoti āpāthamadhuratamāha. Anussariyamānasukhatoti vimaddaramaṇīyataṃ. Byañjanaparisuddhatāyāti sabhāvaniruttibhāvena tassā kathāya vacanacāturiyamāha. Atthaparisuddhatāyāti atthassa nirupakkilesataṃ. Anekehi pariyāyehīti anekehi kāraṇehi.


以下是巴利文的完整中文直译：
“因何缘故？”这是因的表达。因的意义确实是行为的原因，而不是像因那样的行为，因此为了获得不同种类的特质，这里所说的因的表达是适当的，而不是因的目的所不适合的，因此说“因何缘故。”由于没有分开，佛陀被比喻为不断流转的、极其丰厚的善果的大树。通过善果的享受的目的，确实是抓住了大树的善果。
“上升”是指向上走。为了获得利益，走向任何地方，超越那些地方的上升，应该被理解为上升。因此说“已走”，是指已到达的意思。“上升之后”是指之前的行为的描述，因此说“上升的结果的启示。”在这里，所到达的地方被称为上升，进一步是指到达的地方。更接近的地方是指能够询问问题或听法的地方。
“就像可问的那样。”正如佛陀所说“你们，婆罗门，是否可以忍受，是否可以被问。”因此，与那个婆罗门一起，产生了相应的交流。通过之前的发言的模仿，因此那个婆罗门也与佛陀产生了相应的交流。为了说明这种相应的交流，说“如凉水般。”
“欢喜”是指相互交融。合一是指通过交融的行为，达到相同的状态。可忍受是指“这个四轮的、九门的、身体的，由于苦的众多而难以忍受，是否能够忍受？”被问。可问是指依赖条件的，长久的被束缚的，是否能够被问。由于头痛等的障碍，是否能够少有障碍。由于苦的生计，是否能够少有痛苦。在这些事情上，能否轻松地起身。根据那样的力量，是否能够有力量。由于快乐的居住，是否能够有舒适的居住。因此在这些地方，应该理解“是否能够”的意义。
“获得力量的快乐。”快乐本身。年轻的快乐是喜悦。欢喜产生了相互交融的，正是那样的欢喜，所以说“由于欢喜的产生。”由于应当欢喜，所以说“应当欢喜。”应当被记住的，是指应当被记住的状态。“应当说”是指长久地说“应当说。”被记住的快乐是指甜美的底蕴。被记住的快乐是指令人愉悦的。由于特质的纯净，因而说到其言辞的巧妙。由于意义的纯净，指的是意义的无污染。由于许多原因。


Atidūraaccāsannapaṭikkhepena nātidūranāccāsannaṃ nāma gahitaṃ, taṃ pana avakaṃsato ubhinnaṃ pasāritahatthāsaṅghaṭṭanena daṭṭhabbaṃ. Gīvaṃ pasāretvāti gīvaṃ parivattanavasena pasāretvā. Meti kattuatthe sāmivacananti āha ‘‘mayā suta’’nti. Jātibrāhmaṇeti jātiyā brāhmaṇe, na bāhitapāpatāyāti vuttaṃ hoti. Khaṇḍiccādibhāvaṃ āpāditeti khaṇḍitadantapalitakesādibhāvaṃ sampāpite. Vuḍḍhimariyādappatteti vuḍḍhiparicchedaṃ sampatte, vuḍḍhipariyantappatteti vuttaṃ hoti. Jātimahallakatāyāti uppattiyā mahallakabhāvena. Mahattaṃ lāti gaṇhātīti mahallako, jātiyā mahallako, na vibhavādināti jātimahallako. Addhānanti dīghakālaṃ. Kittako pana soti āha ‘‘dve tayo rājaparivaṭṭe’’ti, dvinnaṃ tiṇṇaṃ rājūnaṃ rajjapasāsanapaṭipāṭiyoti attho. ‘‘Addhagate’’ti vatvā kathaṃ vayogahaṇaṃ osānavayāpekkhanti āha ‘‘pacchimavayaṃ anuppatte’’ti. Pacchimo tatiyabhāgoti sattasaṭṭhito paṭṭhāya pacchimavayo koṭṭhāso.

Dutiye atthavikappe jiṇṇeti nāyaṃ jiṇṇatā vayomattena, atha kho kulaparivaṭṭena purāṇatāyāti āha ‘‘jiṇṇeti porāṇe’’tiādi. Tena tesaṃ brāhmaṇānaṃ kulavasena uditoditabhāvamāha. ‘‘Vayoanuppatte’’ti iminā jātivuḍḍhiyā vakkhamānattā guṇavuḍḍhiyā tato sātisayattā ca ‘‘vuḍḍheti sīlācārādiguṇavuḍḍhiyutte’’ti āha. Tathā jātimahallakatāyapi teneva vakkhamānattā mahallaketi padena vibhavamahattatā yojitā. Maggapaṭipanneti brāhmaṇānaṃ paṭipattividhiṃ upagate taṃ avokkamma caraṇato. Antimavayanti pacchimavayaṃ.

Paccuṭṭhānaṃ nāma āsanā vuṭṭhānanti āha ‘‘nāsanā vuṭṭhahatī’’ti, nisinnāsanato na vuṭṭhātīti attho. Ettha ca jiṇṇe…pe… vayoanuppatteti upayogavacanaṃ āsanā vuṭṭhānakiriyāpekkhaṃ na hoti, tasmā jiṇṇe…pe… vayoanuppatte disvāti ajjhāhāraṃ katvā attho veditabbo. Atha vā paccuggamanakiriyāpekkhaṃ upayogavacanaṃ, tasmā na paccuṭṭhetīti uṭṭhāya paccuggamanaṃ na karotīti attho veditabbo. Paccuggamanampi hi paccuṭṭhānanti vuccati. Vuttañhetaṃ ‘‘ācariyaṃ pana dūratova disvā paccuṭṭhāya paccuggamanakaraṇaṃ paccuṭṭhānaṃ nāmā’’ti. Nāsanā vuṭṭhātīti iminā pana paccuggamanābhāvassa upalakkhaṇamattaṃ dassitanti daṭṭhabbaṃ. Vibhāvane nāma attheti pakativibhāvanasaṅkhāte atthe, na abhivādeti vāti na abhivādetabbanti sallakkhetīti vuttaṃ hoti.

Taṃ aññāṇanti ‘‘ayaṃ mama abhivādanādīni kātuṃ araharūpo na hotī’’ti ajānanavasena pavattaṃ aññāṇaṃ. Olokentoti ‘‘dukkhaṃ kho agāravo viharati appatisso, kiṃ nu kho ahaṃ samaṇaṃ vā brāhmaṇaṃ vā sakkareyyaṃ, garuṃ kareyya’’ntiādisuttavasena (a. ni. 4.21) ñāṇacakkhunā olokento. Nipaccakārārahanti paṇipātārahaṃ. Sampatijātoti muhuttajāto, jātasamanantaramevāti vuttaṃ hoti. Uttarena mukhoti uttarābhimukho, uttaradisābhimukhoti vuttaṃ hoti. Sattapadavītihārena gantvā sakalaṃ dasasahassilokadhātuṃ olokesinti idaṃ ‘‘dhammatā esā, bhikkhave, sampatijāto bodhisatto samehi pādehi patiṭṭhahitvā uttarābhimukho sattapadavītihārena gacchati, setamhi chatte anudhāriyamāne sabbā disā viloketi, āsabhiñca vācaṃ bhāsatī’’ti evaṃ pāḷiyaṃ (dī. ni. 

以下是巴利文的完整中文直译：
“由于距离的远近，近的被称为不远，然而从低处的两者的伸展和接触来看，应当被观察。” “伸展脖子”是指通过转动脖子而伸展。“我听到”是指“我听见”的意思。 “出生为婆罗门”是指由于种姓的原因，非因外在的恶行而被说成如此。关于破损等的状态是指破损的牙齿、头发等的状态被提及。“达到老年的界限”是指达到老年的界限。“由于种姓的老化”是指因出生而变老的状态。“老者”是指年长者，出生的老者，而非因财富等而成为老者的状态。“长久”是指长时间。“那么多少呢？”因此说“两个或三个王国的轮回”，是指两个或三个国王的统治的起始。“在此处说到”是指如何关于年龄的获取，所说的“在后期的年龄尚未到达。”后期的第三部分是指从七十岁开始的后期。
“在第二个意义上，老化”是指并非因年龄而老，而是因家族的轮回而老，因此说“老化是古老的。”因此，关于那些婆罗门的家族的升起和衰退的状态被提及。“由于年龄未到达”是指由于种姓的增长而被提及的特性，因而说“增长是由戒行等的特性所增长的。”同样，因种姓的老化而被提及的老年也与财富的大小相关联。“走上道路”是指婆罗门的修行之道。
“坐起”是指坐起的行为，因此说“坐起是指未坐起。”在这里，老化……等……未到达年龄的状态并不适用于坐起的行为，因此应当理解为老化……等……未到达年龄的状态。“或者是指走向的行为，因此不坐起。”应当理解为不坐起。“走向”也是指坐起的行为。这里说“老师远远地看到坐起的行为，坐起被称为坐起。”未坐起是指未走向的状态。
“因此，关于破坏的状态是指自然的破坏状态，而非应当被称为的破坏。”这被称为“我对于我的礼敬等无法做到的状态。” 观察是指“苦确实是无所依的，如何我能对修行者或婆罗门施加重压。”等的经文（《阿含经》4.21）中，具有智慧的眼睛在观察。 “适合于接触”是指能够接触的状态。“适合于时机”是指瞬间的产生，正如所说的那样。 “朝向北方”是指面向北方，面向北方的方向。通过七步的行走，观察整个十千个世界的状态，这被称为“这是法的特性，僧侣们，已出生的菩萨在脚下站立，面朝北方，走向七步，观察所有的方向，且在伞下说出所有的言辞。”

2.31) sattapadavītihārūpariṭṭhitassa viya sabbadisānuvilokanassa kathitattā vuttaṃ, na panetaṃ evaṃ daṭṭhabbaṃ, sattapadavītihārato pageva disāvilokanassa katattā. Mahāsatto hi manussānaṃ hatthato muccitvā puratthimadisaṃ olokesi, anekāni cakkavāḷasahassāni ekaṅgaṇāni ahesuṃ. Tattha devamanussā gandhamālādīhi pūjayamānā ‘‘mahāpurisa idha tumhehi sadisopi natthi, kuto uttaritaro’’ti āhaṃsu. Evaṃ catasso disā catasso anudisā heṭṭhā uparīti dasapi disā anuviloketvā attano sadisaṃ adisvā ‘‘ayaṃ uttarā disā’’ti sattapadavītihārena agamāsīti veditabbo. Olokesinti mama puññānubhāvena lokavivaraṇapāṭihāriye jāte paññāyamānaṃ dasasahassilokadhātuṃ maṃsacakkhunāva olokesinti attho.

Mahāpurisoti jātigottakulappadesādivasena mahantapuriso. Aggoti guṇehi sabbapadhāno. Jeṭṭhoti guṇavaseneva sabbesaṃ vuḍḍhatamo, guṇehi mahallakatamoti vuttaṃ hoti. Seṭṭhoti guṇavaseneva sabbesaṃ pasatthatamo. Atthato pana pacchimāni dve purimasseva vevacanānīti veditabbaṃ. Tayāti nissakke karaṇavacanaṃ. Uttaritaroti adhikataro. Patimānesīti pūjesi. Āsabhinti uttamaṃ. Mayhaṃ abhivādanādiraho puggaloti mayhaṃ abhivādanādikiriyāya araho anucchaviko puggalo. Niccasāpekkhatāya panettha samāso daṭṭhabbo. Tathāgatāti tathāgatato, tathāgatassa santikāti vuttaṃ hoti. Evarūpanti abhivādanādisabhāvaṃ. Paripākasithilabandhananti paripākena sithilabandhanaṃ.



2.31) sattapadavītihārūpariṭṭhitassa viya sabbadisānuvilokanassa kathitattā vuttaṃ, na panetaṃ evaṃ daṭṭhabbaṃ, sattapadavītihārato pageva disāvilokanassa katattā. Mahāsatto hi manussānaṃ hatthato muccitvā puratthimadisaṃ olokesi, anekāni cakkavāḷasahassāni ekaṅgaṇāni ahesuṃ. Tattha devamanussā gandhamālādīhi pūjayamānā ‘‘mahāpurisa idha tumhehi sadisopi natthi, kuto uttaritaro’’ti āhaṃsu. Evaṃ catasso disā catasso anudisā heṭṭhā uparīti dasapi disā anuviloketvā attano sadisaṃ adisvā ‘‘ayaṃ uttarā disā’’ti sattapadavītihārena agamāsīti veditabbo. Olokesinti mama puññānubhāvena lokavivaraṇapāṭihāriye jāte paññāyamānaṃ dasasahassilokadhātuṃ maṃsacakkhunāva olokesinti attho.

Mahāpurisoti jātigottakulappadesādivasena mahantapuriso. Aggoti guṇehi sabbapadhāno. Jeṭṭhoti guṇavaseneva sabbesaṃ vuḍḍhatamo, guṇehi mahallakatamoti vuttaṃ hoti. Seṭṭhoti guṇavaseneva sabbesaṃ pasatthatamo. Atthato pana pacchimāni dve purimasseva vevacanānīti veditabbaṃ. Tayāti nissakke karaṇavacanaṃ. Uttaritaroti adhikataro. Patimānesīti pūjesi. Āsabhinti uttamaṃ. Mayhaṃ abhivādanādiraho puggaloti mayhaṃ abhivādanādikiriyāya araho anucchaviko puggalo. Niccasāpekkhatāya panettha samāso daṭṭhabbo. Tathāgatāti tathāgatato, tathāgatassa santikāti vuttaṃ hoti. Evarūpanti abhivādanādisabhāvaṃ. Paripākasithilabandhananti paripākena sithilabandhanaṃ.


以下是巴利文的直译：
【2.31】就像站立在七步走过的上方一样，已经被说明了向四面八方的观察，但这不应该这样理解，因为在七步走过之前就已经进行了方向的观察。确实，大菩萨从人们的手中解脱后，向东方观望，许多千万个世界成为一个平面。在那里，诸天和人们用香花等供养，说："大人，在这里没有与你相似的，何况更高的。"这样，观察了四方、四隅、下方、上方共十个方向，没有看到与自己相似的，所以应该理解为"他走向北方"是通过七步走。"观望"的意思是：以我的福德力，当世界展开的神奇事件发生时，用肉眼观望十千世界。
"大人"是指以出生、家族、种姓、地位等方面的伟大人物。"最高"是指以品质而言最为卓越。"最年长"是指以品质而言对所有人都是最年长，意思是以品质而言最为成熟。"最优秀"是指以品质而言对所有人都最为显赫。从意义上说，后两个词是前一个词的同义词。"由你"是工具格。"更高"意指更加卓越。"礼敬"意指供奉。"雄狮"意指最高。"适合我的礼拜等的人"是指适合我礼拜等行为的人。这里的复合词应该从永恒的期待来理解。"如来"是指来自如来，意即来自如来的身边。"这样的"是指礼拜等的本质。"成熟松弛的束缚"是指因成熟而松弛的束缚。

3.Taṃ vacananti ‘‘nāhaṃ taṃ brāhmaṇā’’tiādivacanaṃ. ‘‘Nāhaṃ arasarūpo, mādisā vā arasarūpā’’ti vutte brāhmaṇo thaddho bhaveyya. Tena vuttaṃ ‘‘cittamudubhāvajananattha’’nti. Ayañhi pariyāyasaddo desanāvārakāraṇesu vattatīti ettha pariyāyeti desetabbamatthaṃ avagameti bodhetīti pariyāyo, desanā. Pariyāyati aparāparaṃ parivattetīti pariyāyo, vāro. Pariyāyati attano phalaṃ pariggahetvā vattati, tassa vā kāraṇabhāvaṃ gacchatīti pariyāyo, kāraṇanti evaṃ pariyāyasaddassa desanāvārakāraṇesu pavatti veditabbā. Aññāya saṇṭhaheyyāti arahatte patiṭṭhaheyya. Katamo pana soti pariyāyāpekkho pulliṅganiddeso, katamo so pariyāyoti attho. Jātivasenāti khattiyādijātivasena. Upapattivasenāti devesu upapattivasena. Seṭṭhasammatānampīti api-saddena pageva aseṭṭhasammatānanti dasseti. Abhinandantānanti sappītikataṇhāvasena pamodamānānaṃ. Rajjantānanti balavarāgavasena rajjantānaṃ. Rūpādiparibhogena uppannataṇhāyuttasomanassavedanā rūpato nibbattitvā hadayatappanato ambarasādayo viya ‘‘rūparasā’’ti vuccanti. Āviñchantīti ākaḍḍhanti. Vatthārammaṇādisāmaggiyanti vatthuārammaṇādikāraṇasāmaggiyaṃ. Anukkhipantoti attukkaṃsanavasena kathite brāhmaṇassa asappāyabhāvato attānaṃ anukkhipanto anukkaṃsento.

Etasmiṃ panatthe karaṇe sāmivacananti ‘‘jahitā’’ti etasmiṃ atthe. Tathāgatassāti karaṇe sāmivacanaṃ, tathāgatena jahitāti attho. Mūlanti bhavamūlaṃ. ‘‘Tālavatthuvatthukatā’’ti vattabbe ‘‘oṭṭhamukho’’tiādīsu viya majjhepadalopaṃ katvā akārañca dīghaṃ katvā ‘‘tālāvatthukatā’’ti vuttanti āha ‘‘tālavatthu viya nesaṃ vatthu katanti tālāvatthukatā’’ti. Tattha tālassa vatthu tālavatthu. Yathā ārāmassa vatthubhūtapubbo padeso ārāmassa abhāve ‘‘ārāmavatthū’’ti vuccati, evaṃ tālassa patiṭṭhitokāso samūlaṃ uddharite tāle padesamatte ṭhite tālassa vatthubhūtapubbattā ‘‘tālavatthū’’ti vuccati. Nesanti rūparasādīnaṃ. Kathaṃ pana tālavatthu viya nesaṃ vatthu katanti āha ‘‘yathā hī’’tiādi. Rūpādiparibhogena uppannataṇhāyuttasomanassavedanāsaṅkhātarūparasādīnaṃ cittasantānassa adhiṭṭhānabhāvato vuttaṃ ‘‘tesaṃ pubbe uppannapubbabhāvena vatthumatte cittasantāne kate’’ti. Tattha pubbeti pure, sarāgakāleti vuttaṃ hoti. Tālāvatthukatāti vuccantīti tālavatthu viya attano vatthussa katattā rūparasādayo ‘‘tālāvatthukatā’’ti vuccanti. Etena pahīnakilesānaṃ puna uppattiyā abhāvo dassito.



这是对你所提供的巴利文的完整直译:
3. "那个言语"意思是"我不是那个婆罗门"等等的言语。如果说"我不是无味的,或者像我这样的人不是无味的",婆罗门会变得僵硬。因此说"为了产生心的柔软"。这里的"方法"一词用于表示教导、轮次和原因。在这里,"方法"意味着应该教导的内容,即教导。"方法"意味着反复轮转,即轮次。"方法"意味着包含自己的果实而运作,或者成为其原因,即原因。这样应该理解"方法"一词在教导、轮次和原因中的用法。"以了知而安住"意味着在阿罗汉果中确立。"但是哪一个是"这是依赖"方法"的阳性指示,意思是"哪一个是那个方法"。"依种姓"意味着依照刹帝利等种姓。"依出生"意味着依照在天界中出生。"即使是被认为高贵的人"中的"即使"一词表明更不用说那些不被认为高贵的人。"欢喜的人"意味着以喜爱的渴爱而欢欣的人。"贪着的人"意味着以强烈的贪欲而贪着的人。由于享受色等而产生的与渴爱相应的悦意感受,从色中生起并使心满足,如同芒果汁等,被称为"色味"。"吸引"意味着拉拽。"诸因缘和合"意味着所缘等诸因缘的和合。"不抬高"意味着由于以自我抬举的方式说话对婆罗门不适宜,所以不抬高自己,不赞扬自己。
然而在这个意义上,"被舍弃"是属格。"如来的"是行为者的属格,意思是"被如来舍弃"。"根"意味着有的根源。"如同棕榈树桩"本应说成"如同棕榈树的基地",但是像"嘴唇"等词那样省略了中间的词,并且延长了a音,所以说成了"如同棕榈树桩"。因此说"如同它们的基地被做成棕榈树桩"。这里,"棕榈树桩"意味着棕榈树的基地。就像园林的原有地方在园林消失后被称为"园林遗址"一样,棕榈树连根拔起后只剩下地面时,由于曾经是棕榈树的基地,所以被称为"棕榈树桩"。"它们的"指的是色味等。至于怎样使它们的基地如同棕榈树桩,他解释说"就像"等等。由于色等的享受而生起的与渴爱相应的悦意感受所构成的色味等是心相续的立足处,所以说"通过使它们先前曾经生起的基地仅仅成为心相续"。这里"先前"意味着以前,即有贪欲的时候。"如同棕榈树桩"意味着色味等被称为"如同棕榈树桩",因为它们的基地被做成如同棕榈树桩。这表明已断烦恼不会再生起。



Aviruḷhidhammattāti aviruḷhisabhāvatāya. Matthakacchinno tālo pattaphalādīnaṃ avatthubhūto tālāvatthūti āha ‘‘matthakacchinnatālo viya katā’’ti. Etena ‘‘tālāvatthu viya katāti tālāvatthukatā’’ti ayaṃ viggaho dassito. Ettha pana avatthubhūto tālo viya katāti avatthutālākatāti vattabbe visesanassa padassa paranipātaṃ katvā ‘‘tālāvatthukatā’’ti vuttanti daṭṭhabbaṃ. Iminā panatthena idaṃ dasseti – rūparasādivacanena vipākadhammadhammā hutvā pubbe uppannā kusalākusaladhammā gahitā, te uppannāpi matthakasadisānaṃ taṇhāvijjānaṃ maggasatthena chinnattā āyatiṃ tālapattasadise vipākakkhandhe nibbattetuṃ asamatthā jātā, tasmā tālāvatthu viya katāti tālāvatthukatā rūparasādayoti. Imasmiñhi atthe ‘‘abhinandantāna’’nti iminā padena kusalasomanassampi saṅgahitanti vadanti.

Anabhāvaṃkatāti ettha anu-saddo pacchā-saddena samānatthoti āha ‘‘yathā nesaṃ pacchābhāvo na hotī’’tiādi. Anuabhāvaṃ gatāti pacchā anuppattidhammatāvasena abhāvaṃ gatā vināsamupagatā, pahīnāti attho. ‘‘Imā anacchariyā gāthāyo paṭibhaṃsū’’ti (mahāva. 7, 8) ettha anacchariyasaddaṃ udāharaṇavasena dassento āha ‘‘yathā anuacchariyā anacchariyā’’ti. Tattha anuacchariyāti savanakāle uparūpari vimhayakarāti attho.

Yañca kho tvaṃ vadesi, so pariyāyo na hotīti yaṃ vandanādisāmaggirasābhāvasaṅkhātaṃ kāraṇaṃ arasarūpatāya vadesi, taṃ kāraṇaṃ na hoti, na vijjatīti attho. Nanu ca brāhmaṇo yaṃ vandanādisāmaggirasābhāvasaṅkhātaṃ pariyāyaṃ sandhāya ‘‘arasarūpo bhavaṃ gotamo’’ti āha, so pariyāyo natthīti vutte vandanādīni bhagavā karotīti āpajjatīti imaṃ aniṭṭhappasaṅgaṃ dassento āha ‘‘kasmā pana bhagavā evamāhā’’tiādi.

4.Sabbapariyāyesūti sabbavāresu. Sandhāya bhāsitamattanti yaṃ sandhāya brāhmaṇo ‘‘nibbhogo bhavaṃ gotamo’’tiādimāha, bhagavā ca yaṃ sandhāya nibbhogatādiṃ attani anujānāti, taṃ sandhāya bhāsitamattaṃ . Chandarāgaparibhogoti chandarāgavasena paribhogo. Aparaṃ pariyāyanti aññaṃ kāraṇaṃ.



以下是巴利文的完整直译：
关于未生长的法性质。由于未生长的本质。如同被砍断顶部的棕榈树，对于树叶、果实等成为无根据的情况，所以说"如同被砍断顶部的棕榈树"。通过这一点，表明了"如同棕榈树的根据被制作"这一解析。在这里，对于被砍断顶部的棕榈树，如果说"被制作为无根据的棕榈树"，则通过特殊词语的位置转换，说成"被制作为棕榈树的根据"。这意味着——以色、味等言语，先前生起的善不善法成为异熟法，它们虽然已经生起，但因为以智慧之道砍断了类似顶部的渴爱无明，所以无法在未来生起类似棕榈树叶的异熟蕴，因此说"如同棕榈树根据被制作"。在这个意义上，有人说"赞同者"这个词语也包含了善的欢喜。
关于不存在。在这里，"anu"前缀与"pacchā"前缀意义相同，所以说"犹如它们不存在于后面"等。通过不存在的方式到达，意味着通过后续不再生起的本质到达灭亡，意思是被断除。举例说明"不寻常的偈颂"时，说"犹如不寻常的（意思）是在听闻时层层递进令人惊叹"。
你所说的，那不是一种方式。你所说的，关于供奉等聚集的本质的原因，由于无味的本质，那个原因不存在，不成立。难道婆罗门不是为了供奉等聚集的本质的方式而说"乔达摩尊者无味"吗？当说这个方式不存在时，会导致认为世尊进行供奉等，为了展示这种不可意的后果，所以说"为什么世尊这样说"等。
4.在一切方式中。为了所指向的，仅仅是婆罗门为了所指向的说"乔达摩尊者无分"等，世尊也为了所指向的在自身允许无分等，这仅仅是为了所指向的。由于欲贪的享用。另一种方式。

5.Kulasamudācārakammanti kulācārasaṅkhātaṃ kammaṃ, kulacārittanti vuttaṃ hoti. Akiriyanti akaraṇabhāvaṃ. Duṭṭhu caritaṃ duccaritaṃ, kāyadvāre bāhullavuttito kāyato pavattaṃ duccaritanti kāyaduccaritaṃ. Taṃ sarūpato dassento ‘‘tattha cā’’tiādimāha. Pāṇātipātaadinnādānamicchācāracetanāveditabbāti ettha (itivu. aṭṭha. 74) pāṇoti paramatthato jīvitindriyaṃ, vohārato satto. Jīvitindriyañcettha rūpārūpavasena veditabbaṃ. Rūpajīvitindriye hi vikopite itarampi taṃsambandhatāya vinassati. Sattoti ca khandhasantāno gahetabbo. Tattha hi sattapaññatti. Saraseneva patanasabhāvassa antarā eva atīva pātanaṃ atipāto, saṇikaṃ patituṃ adatvā sīghaṃ pātananti attho. Atikkamma vā satthādīhi abhibhavitvā pātanaṃ atipāto, pāṇassa atipāto pāṇātipāto, pāṇavadho pāṇaghātoti vuttaṃ hoti. Atthato pana pāṇe pāṇasaññino parassa jīvitindriyupacchedakapayogasamuṭṭhāpikā kāyavacīdvārānamaññatarappavattā vadhakacetanā. Yāya hi cetanāya vattamānassa jīvitindriyassa nissayabhūtesu mahābhūtesu upakkamakaraṇahetukamahābhūtapaccayā uppajjanakamahābhūtā nuppajjissanti, sā tādisappayogasamuṭṭhāpikā cetanā pāṇātipāto. Laddhupakkamāni hi bhūtāni itarabhūtāni viya na visadānīti samānajātiyānaṃ kāraṇāni na honti.


以下是巴利文的完整直译：
家族的行为。指的是家族行为的事务，称为家族的行为。无为。坏行为，恶行，从身体门口的多种行为所引发的恶行，称为身体的恶行。为了说明这一点，故说“在那儿”。杀生、偷盗、邪行的意图应当被理解。在这里，生指的是从究竟角度来看生命的根本，按照世俗来看是众生。生命的根本在这里应当根据色、无色来理解。在色的生命根本被扰动时，其他的也因此而灭亡。众生的概念应当理解为五蕴的聚合。在这里，众生的定义是准确的。犹如水流的性质，落下的本质就是极其落下，不得不迅速落下。超越或被教导等压制而落下，称为极其落下，生命的极其落下，称为杀生，杀生的行为被称为杀生。实际上，关于生命，认为是生命的他者所造成的生命根本的毁灭的意图，来自身体和言语的其他行为的引发者。通过这种意图，若生起的生命根本存在于大根本之中，因缘而生的根本将不会生起，这种因缘所引发的意图即为杀生。获得的因缘与其他根本不同，不会相互混淆，因此没有同类的原因。


Etthāha – khaṇe khaṇe nirujjhanasabhāvesu saṅkhāresu ko hantā, ko vā haññati, yadi cittacetasikasantāno, so arūpatāya na chedanabhedanādivasena vikopanasamattho, napi vikopanīyo. Atha rūpasantāno, so acetanatāya kaṭṭhakaliṅgarūpamoti na tattha chedanādinā pāṇātipāto labbhati yathā matasarīre. Payogopi pāṇātipātassa paharaṇappahārādi atītesu vā saṅkhāresu bhaveyya anāgatesu vā paccuppannesu vā, tattha na tāva atītānāgatesu sambhavati tesaṃ abhāvato, paccuppannesu ca saṅkhārānaṃ khaṇikattā saraseneva nirujjhanasabhāvatāya vināsābhimukhesu nippayojano payogo siyā, vināsassa ca kāraṇarahitattā na paharaṇappahārādippayogahetukaṃ maraṇaṃ, nirīhakatāya ca saṅkhārānaṃ kassa so payogo, khaṇikattā vadhādhippāyasamakālabhijjanato kassa kiriyā, pariyosānakālānavaṭṭhānato kassa vā pāṇātipātakammabaddhoti?

Vuccate – yathāvuttavadhakacetanāsahito saṅkhārānaṃ puñjo sattasaṅkhāto hantā. Tena pavattitavadhappayoganimittaṃ apagatusmāviññāṇajīvitindriyo matavohārappavattinibandhano yathāvuttavadhappayogakaraṇe uppajjanāraho rūpārūpadhammasamūho haññati, kevalo vā cittacetasikasantāno. Vadhappayogāvisayabhāvepi tassa pañcavokārabhave rūpasantānādhīnavuttitāya rūpasantāne parena payojitajīvitindriyupacchedakapayogavasena tannibbattivinibandhakavisadisarūpuppattiyā vihate vicchedo hotīti na pāṇātipātassa asambhavo, napi ahetuko pāṇātipāto, na ca payogo nippayojano. Paccuppannesu saṅkhāresu katapayogavasena tadanantaraṃ uppajjanārahassa saṅkhārakalāpassa tathā anuppattito khaṇikānaṃ saṅkhārānaṃ khaṇikamaraṇassa idha maraṇabhāvena anadhippetattā santatimaraṇassa ca yathāvuttanayena sahetukabhāvato na ahetukaṃ maraṇaṃ, na ca katturahito pāṇātipātapayogo nirīhakesupi saṅkhāresu sannihitatāmattena upakārakesu attano attano anurūpaphaluppādaniyatesu kāraṇesu kattuvohārasiddhito yathā ‘‘padīpo pakāseti, nisākarova candimā’’ti. Na ca kevalassa vadhādhippāyasahabhuno cittacetasikakalāpassa pāṇātipāto icchitabbo santānavasena avaṭṭhitasseva paṭijānanato. Santānavasena vattamānānañca padīpādīnaṃ atthakiriyā dissatīti attheva pāṇātipātena kammabaddho. Ayañca vicāro adinnādānādīsupi yathāsambhavaṃ vibhāvetabbo.

So (ma. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
在这里说——在每个瞬间的无常性质的法中，谁是杀者，谁又被杀，如果是心与心所的聚合，那么从无色的角度来看，无法通过切割、破坏等方式被扰动，也不应被扰动。若是色的聚合，则由于其无意识性，作为木棉树的形态，那里通过切割等无法获得杀生，如同在死尸上。杀生的行为的应用，若在过去的法中存在，或在未来的法中存在，或在当下的法中存在，由于过去和未来的法的不存在，因此在当下的法中，因瞬间的法的特性，因其无常的性质而面临灭亡，因灭亡的原因缺失而不是杀生的行为，因无目的的性质而无法通过杀生的行为，因瞬间的法的杀生意图的时机的产生而不知其来源，因最终的时机的存在而无杀生的行为的束缚。
可以说——如所述的杀生意图所导致的法的聚合，被称为众生的杀者。因此，因杀生的行为而产生的意识与生命的根本，因所述的杀生的行为的产生而生起，适合于色法、无色法的聚合，杀生的行为是可生起的，完全是心与心所的聚合。即使在杀生的行为的对象中，因其五蕴的存在，因色的聚合而被引导的生命根本，因其他的杀生意图的引发而导致的生命根本的毁灭，因此杀生的行为并非不可能，也不是无因的杀生，且也不是无目的的行为。在当下的法中，因杀生的行为而产生的法，随后生起的法，因瞬间的法的特性而导致的死亡的存在，因其不被指向的性质而属于死亡的性质，因所述的因果关系而不是无因的死亡，也不是无作为的杀生行为，因无意识的聚合而存在的法的临近性，因自身的因缘而导致的果的出现，因因果关系的存在而如同“灯光照耀，月亮照明”。而且，仅仅是因杀生意图而导致的心与心所的聚合，因众生的聚合而被理解。因聚合的性质而存在的灯光等的作用显现，因此通过杀生的行为而被束缚。这个思考也应当在偷盗等行为中如是分析。

1.89; dha. sa. aṭṭha. akusalakammapathakathā) ca pāṇātipāto guṇavirahitesu tiracchānagatādīsu pāṇesu khuddake pāṇe appasāvajjo, mahante mahāsāvajjo. Kasmā? Payogamahantatāya, payogasamattepi vatthumahantatāya. Guṇavantesu manussādīsu appaguṇe pāṇe appasāvajjo, mahāguṇe mahāsāvajjo. Sarīraguṇānaṃ pana samabhāve satipi kilesānaṃ upakkamānañca mudutāya appasāvajjo, tibbatāya mahāsāvajjoti veditabbo.

Kāyavācāhi na dinnanti adinnaṃ, parasantakaṃ, tassa ādānaṃ adinnādānaṃ. Parassaharaṇaṃ theyyaṃ, corikāti vuttaṃ hoti. Atthato pana parapariggahe parapariggahitasaññino tadādāyakaupakkamasamuṭṭhāpikā kāyavacīdvārānamaññataradvārappavattā theyyacetanā. Taṃ hīne parasantake appasāvajjaṃ, paṇīte mahāsāvajjaṃ. Kasmā? Vatthupaṇītatāya. Vatthusamatte sati guṇādhikānaṃ santake vatthusmiṃ mahāsāvajjaṃ, taṃtaṃguṇādhikaṃ upādāya tato tato hīnaguṇassa santake vatthusmiṃ appasāvajjaṃ.

Micchā caraṇaṃ micchācāro, methunasamācāresu ekantanindito lāmakācāro. So pana lakkhaṇato asaddhammādhippāyena kāyadvārappavattā agamanīyaṭṭhānavītikkamacetanā. So panesa micchācāro sīlādiguṇavirahite agamanīyaṭṭhāne appasāvajjo, sīlādiguṇasampanne mahāsāvajjo. Tassa cattāro sambhārā – agamanīyavatthu, tasmiṃ sevanacittaṃ, sevanapayogo, maggenamaggappaṭipattiadhivāsananti. Eko payogo sāhatthiko eva.

Vacīdvāre bāhullavuttito vācato pavattaṃ duccaritanti vacīduccaritaṃ. Taṃ sarūpato dassento āha ‘‘musāvādapisuṇavācāpharusavācāsamphappalāpacetanā veditabbā’’ti. Tattha musāti abhūtaṃ atacchaṃ vatthu. Musā vadīyati vuccati etāyāti musāvādo, atathaṃ vatthuṃ tathato paraṃ viññāpetukāmassa tathāviññattisamuṭṭhāpikā cetanā. So yamatthaṃ bhañjati, tassa appatāya appasāvajjo, mahantatāya mahāsāvajjo. Apica gahaṭṭhānaṃ attano santakaṃ adātukāmatāya natthīti ādinayappavatto appasāvajjo, sakkhinā hutvā atthabhañjanatthaṃ vutto mahāsāvajjo. Pabbajitānaṃ appakampi telaṃ vā sappiṃ vā labhitvā hasādhippāyena ‘‘ajja gāme telaṃ nadī maññe sandatī’’ti pūraṇakathānayena pavatto appasāvajjo, adiṭṭhaṃyeva pana diṭṭhantiādinā nayena vadantānaṃ mahāsāvajjo. Tassa cattāro sambhārā honti – atathaṃ vatthu, visaṃvādanacittaṃ, tajjo vāyāmo, parassa tadatthaviññāpananti. Eko payogo sāhatthikova. So kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā vācāya vā paravisaṃvādakakiriyākaraṇe daṭṭhabbo. Tāya ce kiriyāya paro tamatthaṃ jānāti, ayaṃ kiriyāsamuṭṭhāpikacetanākkhaṇeyeva musāvādakammunā bajjhati. Yasmā pana yathā kāyakāyapaṭibaddhavācāhi paraṃ visaṃvādeti, tathā ‘‘idamassa bhaṇāhī’’ti āṇāpentopi, paṇṇaṃ likhitvā purato nissajjantopi, ‘‘ayaṃ attho evaṃ veditabbo’’ti kuṭṭādīsu likhitvā ṭhapentopi, tasmā ettha āṇattikanissaggiyathāvarāpi payogā yujjanti. Aṭṭhakathāsu pana anāgatattā vīmaṃsitvā gahetabbā.


以下是巴利文的完整直译：
1.89；dha. sa. aṭṭha. 不善业的路径的讨论中，杀生对于缺乏优点的众生，如畜生等微小的生命是轻微的，对于伟大的众生则是严重的。为什么？由于行为的重大，行为的适当性也因对象的重大而存在。在具备优点的人类等中，对于缺乏优点的生命是轻微的，对于具备伟大优点的则是严重的。然而，身体的优点在相同的情况下，若有烦恼的干扰则是轻微的，若有强烈的则是严重的。
通过身体和言语不给予的，指的是未给予的，属于他人的，取走的称为未给予的取走。对他人的获取是盗窃，称为窃取。从意义上来说，关于他人占有的，关于他人占有的认识，导致的身体和言语的其他行为，是他人的意图。对于低劣的他人，轻微的，对于高尚的则是严重的。为什么？由于对象的高尚。对象适当时，优点较多的情况下，因对象的存在而显得严重，依据这些优点的不同，因低劣的优点而显得轻微。
错误的行为，错误的道德，在男女之事上被极其指责的低劣行为。然而，从特征上来说，基于不真实的意图而导致的身体的行为是不应当的。这个错误的行为在缺乏道德优点的情况下是不应当的，在具备道德优点的情况下则是严重的。对此有四个条件——不应当的对象、在其中的意图、意图的应用、在道与非道的实践中的专注。一个行为仅仅是有意图的。
通过言语的多重行为所引发的，称为言语的恶行。为了说明这一点，故说“应当理解为谎言、恶言、粗言、无益的言语”。其中，谎言是指不真实的、无价值的对象。谎言被称为谎言，因想要如实地表述该对象而产生的意图。对于所说的内容，因轻微而显得轻微，因重大而显得严重。此外，因不愿给予他人而导致的轻微，因希望给予他人而导致的则是严重的。对于出家者，哪怕是一点油或酥，因欢喜的原因而说“今天村里油河流淌”，因过去的故事而显得轻微，而因“未曾见过的”而说的则显得严重。对此有四个条件——不真实的对象、无信的意图、放弃的精进、他人对此的认识。一个行为仅仅是有意图的。这个行为通过身体或与身体相连的言语，导致对他人无信的行为应当被理解。若通过这种行为他人知晓此事，这种行为的产生即为谎言的行为。由于如同身体通过身体的行为而对他人没有信任，因此“这是他的发言”也会导致，写下的内容也会被放弃，因此在此处的命令和放弃都应当被理解。在注释中，由于未来的关系，需仔细考虑并加以理解。


Pisatīti pisuṇā, samagge satte avayavabhūte vagge bhinne karotīti attho. Niruttinayena vā piyasuññakaraṇato pisuṇā. Yāya hi vācāya yassa taṃ vācaṃ bhāsati, tassa hadaye attano piyabhāvaṃ, parassa ca piyasuññabhāvaṃ karoti, sā pisuṇavācā. Lakkhaṇato pana saṃkiliṭṭhacittassa paresaṃ vā bhedāya attano piyakamyatāya vā kāyavacīpayogasamuṭṭhāpikā cetanā pisuṇavācā pisuṇaṃ vadati etāyāti katvā. Sā yassa bhedaṃ karoti, tassa appaguṇatāya appasāvajjā, mahāguṇatāya mahāsāvajjā. Tassā cattāro sambhārā – bhinditabbo paro, ‘‘iti ime nānā bhavissanti vinā bhavissantī’’ti bhedapurekkhāratā vā ‘‘iti ahaṃ piyo bhavissāmi vissāsiko’’ti piyakamyatā vā, tajjo vāyāmo, tassa tadatthavijānananti. Pare pana abhinne kammapathabhedo natthi, bhinne eva hoti.

Pharusayatīti pharusā, vācā. Yāya hi vācāya attānampi parampi pharusaṃ sinehābhāvena lūkhaṃ karoti, sā pharusavācā. Atha vā sayampi pharusā domanassasamuṭṭhitattā sabhāvenapi kakkasā neva kaṇṇasukhā na hadayasukhāti pharusavācā. Ettha pana paresaṃ mammacchedanavasena pavattiyā ekantaniṭṭhuratāya sabhāvena kāraṇavohārena ca vācāya pharusasaddappavatti daṭṭhabbā. Taṃ pharusaṃ vadati etāyāti pharusavācā, parassa mammacchedakakāyavacīpayogasamuṭṭhāpikā ekantapharusā cetanā. Tassā āvibhāvatthamidaṃ vatthu – eko kira dārako mātu vacanaṃ anādiyitvā araññaṃ gacchati, taṃ mātā nivattetuṃ asakkontī ‘‘caṇḍā taṃ mahiṃsī anubandhatū’’ti akkosi. Athassa tatheva araññe mahiṃsī uṭṭhāsi. Dārako ‘‘yaṃ mama mātā mukhena kathesi, taṃ mā hotu. Yaṃ cittena cintesi, taṃ hotū’’ti saccakiriyamakāsi. Mahiṃsī tattheva baddhā viya aṭṭhāsi . Evaṃ mammacchedakopi payogo cittasaṇhatāya pharusavācā na hoti. Mātāpitaro hi kadāci puttake evampi vadanti ‘‘corā vo khaṇḍākhaṇḍikaṃ karontū’’ti, uppalapattampi ca nesaṃ upari patantaṃ na icchanti. Ācariyupajjhāyā ca kadāci nissitake evaṃ vadanti ‘‘kiṃ ime ahirikā anottappino caranti, niddhamatha ne’’ti. Atha ca nesaṃ āgamādhigamasampattiṃ icchanti, yathā cittasaṇhatāya pharusavācā na hoti, evaṃ vacanasaṇhatāya apharusavācāpi na hoti. Na hi mārāpetukāmassa ‘‘imaṃ sukhaṃ sayāpethā’’ti vacanaṃ apharusavācā hoti, cittapharusatāya pana esā pharusavācāva. Sā yaṃ sandhāya pavattitā, tassa appaguṇatāya appasāvajjā, mahāguṇatāya mahāsāvajjā. Tassā tayo sambhārā – akkositabbo paro, kupitacittaṃ, akkosanāti.

Saṃ sukhaṃ hitañca phalati visarati vināsetīti samphaṃ, attano paresañca anupakārakaṃ yaṃ kiñci, samphaṃ palapati etāyāti samphappalāpo, anatthaviññāpikakāyavacīpayogasamauṭṭhāpikā akusalacetanā. So āsevanamandatāya appasāvajjo, āsevanamahantatāya mahāsāvajjo. Tassa dve sambhārā – bhāratayuddhasītāharaṇādiniratthakakathāpurekkhāratā, tathārūpīkathākathanañca. Pare pana taṃ kathaṃ agaṇhante kammapathabhedo natthi, parena pana samphappalāpe gahiteyeva hoti.


以下是巴利文的完整直译：
“恶言”是指恶语，针对众生的分裂而使其破裂的意思。根据解释，恶语是指对他人施加痛苦的言语。通过言语所说的内容，若使他人心中产生痛苦的情感，则称为恶语。根据特征，因心的污浊而产生的对他人分裂的意图，或因自身的欲望而导致的身体和言语的行为所引发的意图，称为恶语。若使他人分裂，则因其缺乏优点而显得轻微，因其具备优点而显得严重。对此有四个条件——可被破坏的他人、如“这些将会是多样的”所引导的分裂的意图、或“我将会是可爱的”所引导的欲望、放弃的精进、对他人目的的认识。至于他人，若无分裂的行为，则是分裂的。
“粗言”是指粗暴的言语。若通过言语使自己或他人感到粗暴，因缺乏怜悯而使其隐秘，则称为粗言。或者因自身的粗暴而产生的烦恼，因而本质上不舒适，既不愉快于耳，也不愉快于心，这称为粗言。在这里，因对他人产生的伤害而表现出的极端残忍，因其因果关系而导致的言语的粗暴应当被理解。通过这样的言语所说的内容，称为粗言，因他人受到伤害而产生的身体和言语的行为所引发的意图是极其粗暴的。对此有一个例子——有一个孩子不听母亲的话，走进森林，母亲无法阻止，便骂道：“这可恶的牛跟着你去吧。”于是，牛在森林中真的出现了。孩子说：“我母亲口中所说的，愿如此。我心中所想的，愿如此。”牛就那样站在那里。如此，因对他人产生伤害的意图并不必然是粗言。父母有时也会对孩子说：“贼们会破坏你们的田地。”即使是莲花瓣也不希望落在他们身上。老师和导师有时也会对弟子说：“这些人无耻、不知羞耻地生活，快去打击他们。”然而，他们希望获得成功的财富，因此，因心的连接而产生的粗言并不必然是粗言。若想让他人堕落而说“这将使你快乐”，则并不是粗言，而是因心的粗暴而显得粗言。它所指向的，因缺乏优点而显得轻微，因具备优点而显得严重。对此有三个条件——可被骂的他人、愤怒的心、骂人。
“善言”是指善良的言语，能使自身和他人受益，能使其生长、繁荣。善言是指能使他人获得利益的言语。它所说的内容，若能使他人获得利益，则称为善言。因其善良而显得轻微，因其重大而显得严重。对此有两个条件——有益的内容、如“这将会是有益的”所引导的意图。至于他人，若无善言的行为，则是善言的。


Abhijjhābyāpādamicchādiṭṭhiyoti ettha parasampattiṃ abhimukhaṃ jhāyatīti abhijjhā, parasampattīsu lobho. Sā pana ‘‘aho vata idaṃ mamassā’’ti evaṃ parabhaṇḍābhijjhāyanalakkhaṇā. Adinnādānaṃ viya appasāvajjā mahāsāvajjā ca. Tassā dve sambhārā – parabhaṇḍaṃ, attano pariṇāmanañca. Parabhaṇḍavatthuke hi lobhe uppannepi na tāva kammapathabhedo hoti, yāva ‘‘aho vata idaṃ mamassā’’ti attano na pariṇāmeti.

Hitasukhaṃ byāpādeti vināsetīti byāpādo, paṭigho. So paravināsāya manopadosalakkhaṇo . So pharusavācā viya appasāvajjo mahāsāvajjo ca. Tassa dve sambhārā – parasatto, tassa ca vināsanacintā. Parasattavatthuke hi kodhe uppannepi na tāva kammapathabhedo hoti, yāva ‘‘aho vatāyaṃ ucchijjeyya vinasseyyā’’ti tassa vināsanaṃ na cinteti.

Yathābhuccagahaṇābhāvena micchā passatīti micchādiṭṭhi. Sā ‘‘natthi dinna’’ntiādinā nayena viparītadassanalakkhaṇā. Samphappalāpo viya appasāvajjā mahāsāvajjā ca. Apica aniyatā appasāvajjā, niyatā mahāsāvajjā. Tassa dve sambhārā – vatthuno gahitākāraviparītatā, yathā ca taṃ gaṇhāti, tathābhāvena tassupaṭṭhānanti. Tattha natthikāhetukaaariyadiṭṭhīhi eva kammapathabhedo hoti.

‘‘Anekavihitānaṃ pāpakānaṃ akusalānaṃ dhammāna’’nti sāmaññavacanepi pārisesañāyato vuttāvasesā akusalā dhammā gahetabbāti āha ‘‘ṭhapetvā te dhamme’’tiādi. Te yathāvuttakāyaduccaritādike akusaladhamme ṭhapetvāti attho. Anekavihitāti anekappakārā.

6.Ayaṃ lokatantīti ayaṃ vuḍḍhānaṃ abhivādanādikiriyālakkhaṇā lokappaveṇī. Anāgāmibrahmānaṃ alaṅkārādīsu anāgāmibhikkhūnañca cīvarādīsu nikantivasena rāguppatti hotīti anāgāmimaggena pañcakāmaguṇikarāgasseva pahānaṃ veditabbanti āha ‘‘pañcakāmaguṇikarāgassā’’ti. Rūpādīsu pañcasu kāmaguṇesu vatthukāmakoṭṭhāsesu uppajjamāno rāgo ‘‘pañcakāmaguṇikarāgo’’ti veditabbo. Koṭṭhāsavacano hettha guṇasaddo ‘‘vayoguṇā anupubbaṃ jahantī’’tiādīsu (saṃ. ni. 1.4) viya. Dvīsu akusalacittesūti domanassasahagatesu dvīsu akusalacittesu. Mohassa sabbākusalasādhāraṇattā āha ‘‘sabbākusalasambhavassā’’ti. Avasesānanti sakkāyadiṭṭhiādīnaṃ.

7.Jigucchati maññeti ‘‘ahamabhijāto rūpavā paññavā, kathaṃ nāma aññesaṃ abhivādanādiṃ kareyya’’nti jigucchati viya jigucchatīti vā sallakkhemi. Akosallasambhūtaṭṭhenāti aññāṇasambhūtaṭṭhena. Akusale dhamme jigucchamāno tesaṃ samaṅgībhāvampi jigucchatīti vuttaṃ ‘‘akusalānaṃ dhammānaṃ samāpattī’’ti. Samāpattīti etasseva vevacanaṃ samāpajjanā samaṅgibhāvoti. Maṇḍanakajātiyoti maṇḍanasabhāvo, maṇḍanasīloti attho. Jegucchitanti jigucchanasīlataṃ.



以下是巴利文的完整直译：
“贪欲”是指对他人财物的渴望，意指对他人财物的贪图。它的特征是“哦，这个是我的”，这种对他人财物的贪欲表现出来。对未给予的物品的贪欲是轻微的，伟大的贪欲则是严重的。对此有两个条件——对他人财物的渴望，以及对自身的影响。对他人财物的贪欲虽已生起，但在“哦，这个是我的”未使其影响自身之前，尚未形成行为的分裂。
“伤害”是指破坏他人幸福与快乐，意指对他人造成伤害。它的特征是对他人造成的精神上的痛苦。它的表现如同粗暴的言语，轻微的伤害则是轻微的，严重的伤害则是严重的。对此有两个条件——对他人的存在，及对其造成的伤害的思考。对他人存在的愤怒虽已生起，但在“哦，这个会被摧毁、会消失”的思考未产生之前，尚未形成行为的分裂。
“错误的见解”是指因不如实的认知而形成的错误看法。它的特征是“没有给予”等等的反向认知。通过善言所说的内容，轻微的伤害则是轻微的，严重的伤害则是严重的。此外，不确定的轻微伤害，确定的则是严重的。对此有两个条件——对象的反向特征，以及对其如何被接受的理解。在此，因没有因果关系的错误见解形成行为的分裂。
“多样的恶行”是指多种多样的不善法，因此称为不善法。它们如同被抛弃的恶法，因而应当理解为“除去这些法”。这些法是指如所述的身体不善行为等。多样的意思是多种多样的表现。
“这是世间的法”是指对众生的尊重与礼仪的特征。对于未入流的天人，因装饰等而对未入流的僧众，因贪欲而生起的欲望应当被理解为“放弃五欲的贪欲”。在色法等五种欲望中，因对象的欲望而生起的贪欲应当被理解为“五欲的贪欲”。在此，欲望的特征如同“众生逐渐放弃”的表现。对于两种不善的心态而言，即与烦恼相伴的两种不善心态。因无明的普遍性而说“因普遍的不善而生起”。
“厌恶”是指认为“我已经具备了美色与智慧，怎么可能对他人表示尊重”等等的厌恶。它是因无知而生起的。对于不善法的厌恶，因其相互关联性而显得厌恶，故说“对不善法的相应”。“相应”是指相互关联的状态。美丽的特质是指美丽的特性，厌恶的特质是指厌恶的状态。

8.Lokajeṭṭhakakammanti loke jeṭṭhakānaṃ kattabbakammaṃ, loke vā seṭṭhasammataṃ kammaṃ. Tatrāti yathāvuttesu dvīsupi atthavikappesu. Padābhihito attho padattho, byañjanatthoti vuttaṃ hoti. Vinayaṃ vā arahatīti ettha vinayanaṃ vinayo, niggaṇhananti attho. Tenāha ‘‘niggahaṃ arahatīti vuttaṃ hotī’’ti. Nanu ca paṭhamaṃ vuttesu dvīsupi atthavikappesu sakatthe arahatthe ca bhaddhitapaccayo saddalakkhaṇato dissati, na pana ‘‘vinayāya dhammaṃ desetī’’ti imasmiṃ atthe, tasmā kathamettha taddhitapaccayoti āha ‘‘vicitrā hi taddhitavuttī’’ti. Vicitratā cettha lokappamāṇato veditabbā. Tathā hi yasmiṃ yasmiṃ atthe taddhitappayogo lokassa, tattha tattha taddhitavutti lokato siddhāti vicitrā taddhitavutti. Tasmā yathā ‘‘mā saddamakāsī’’ti vadanto ‘‘māsaddiko’’ti vuccati, evaṃ vinayāya dhammaṃ desetīti venayikoti vuccatīti adhippāyo.

9.Kapaṇapurisoti guṇavirahitatāya dīnamanusso. Byañjanāni avicāretvāti tissadattādisaddesu viya ‘‘imasmiṃ atthe ayaṃ nāma paccayo’’ti evaṃ byañjanaṃ vicāraṃ akatvā, anipphannapāṭipadikavasenāti vuttaṃ hoti.

10.Devalokagabbhasampattiyāti vatvā ṭhapetvā bhummadeve sesesu devesu gabbhaggahaṇassa abhāvato paṭisandhiyevettha gabbhasampattīti veditabbāti vuttamevatthaṃ vivaritvā dassento āha ‘‘devalokapaṭisandhipaṭilābhāya saṃvattatī’’ti. Assāti abhivādanādisāmīcikammassa. Mātukucchismiṃ paṭisandhiggahaṇe dosaṃ dassentoti mātito aparisuddhabhāvaṃ dassento, akkositukāmassa dāsiyā puttoti dāsikucchismiṃ nibbattabhāve dosaṃ dassetvā akkosanaṃ viya bhagavato mātukucchismiṃ paṭisandhiggahaṇe dosaṃ dassetvā akkosantopi evamāhāti adhippāyo. Gabbhatoti devalokapaṭisandhito. Tenevāha ‘‘abhabbo devalokūpapattiṃ pāpuṇitunti adhippāyo’’ti. Hīno vā gabbho assāti apagabbhoti imassa viggahassa ekena pariyāyena adhippāyaṃ dassento āha ‘‘devalokagabbhaparibāhirattā āyatiṃ hīnagabbhapaṭilābhabhāgītī’’ti. Iti-saddāe hetuattho, yasmā āyatimpi hīnagabbhapaṭilābhabhāgī, tasmā hīno vā gabbho assāti apagabbhoti adhippāyo.

Puna tasseva viggahassa kodhavasena…pe… dassentoti heṭṭhā vuttanayassa anurūpaṃ katvā adhippāyaṃ dassento āha ‘‘hīno vāssa mātukucchismiṃ gabbhavāso ahosīti adhippāyo’’ti. Gabbha-saddo atthi mātukucchipariyāyo ‘‘gabbhe vasati māṇavo’’tiādīsu (jā. 1.

以下是巴利文的完整直译：
“世间最高的行为”是指在世间中最为尊重的行为，或是世间所共认的行为。在此，依照前述的两个意义来理解。词义的解释是指字面意义，或是表意的意义。在这里，行为的约束意指约束、制止。因此，故说“约束是被称为值得尊敬的”。难道在前述的两个意义中，因其显现出具备特征的值得尊敬的原因，而不在“以约束的方式教授法”的意义中，因此如何理解此处的附加意义呢？故说“附加的表达是多样的”。多样性应当从世间的标准来理解。确实，在哪个意义上附加的用法在世间中存在，哪里哪里附加的表达在世间中是成立的，因此附加的表达是多样的。因此，如说“不要发出声音”，故称为“有声”，同样地，教授法的方式被称为“值得尊敬的”。
“吝啬的人”是指因缺乏优点而显得卑微的人。在如提萨达等的词中，不考虑其表达的意义，故说“在此意义上这是因”，而不进行分析，因而被称为未完成的道路。
“天界的母胎的获得”是指在此处，除了地球的天人外，其余天人因缺乏母胎而应当理解为此处的母胎的获得。为了阐明这一点，故说“为了获得天界的转生而生”。“有生”是指恭敬等相关的行为。在母胎中获得转生的缺陷是指显示母亲的不洁，显示因想要骂而生的奴隶的儿子，显示在奴隶的母胎中出生的缺陷，显示对佛陀的母胎中获得转生的缺陷，故说“如同骂人”。“母胎”是指天界的转生。因此，故说“无法获得天界的转生是指此意”。卑微的母胎是指低劣的母胎，故在此论述中，显示卑微的母胎的转生是指“天界的母胎的外部”，因而应当理解为“卑微的母胎”。
再者，针对这一论述，因愤怒而……等，显示前述所述的意思，故说“在母胎中卑微的转生是指此意”。“母胎”的词在母胎的范围内存在，如“人在母胎中居住”等。

15.363) viya . Atthi mātukucchismiṃ nibbattasattapariyāyo ‘‘antamaso gabbhapātanaṃ upādāyā’’tiādīsu (mahāva. 129) viya. Tattha mātukucchipariyāyaṃ gahetvā atthaṃ dassento āha ‘‘anāgate gabbhaseyyā’’ti. Gabbhe seyyā gabbhaseyyā. Anuttarena maggenāti aggamaggena. Kammakilesānaṃ maggena vihatattā āha ‘‘vihatakāraṇattā’’ti. Itarā tissopīti aṇḍajasaṃsedajaopapātikā. Ettha ca yadipi ‘‘apagabbho’’ti imassa anurūpato gabbhaseyyā eva vattabbā, pasaṅgato pana labbhamānaṃ sabbampi vattuṃ vaṭṭatīti punabbhavābhinibbattipi vuttāti veditabbā.

Idāni sattapariyāyassa gabbhasaddassa vasena viggahanānattaṃ dassento āha ‘‘apicā’’tiādi. Imasmiṃ pana vikappe gabbhaseyyā punabbhavābhinibbattīti ubhayampi gabbhaseyyavaseneva vuttantipi vadanti. Nanu ca ‘‘āyatiṃ gabbhaseyyā pahīnā’’ti (pārā. 10) vuttattā gabbhassa seyyā eva pahīnā, na pana gabbhoti āpajjatīti āha ‘‘yathā cā’’tiādi. Atha ‘‘abhinibbattī’’ti ettakameva avatvā punabbhavaggahaṇaṃ kimatthanti āha ‘‘abhinibbatti ca nāmā’’tiādi. Apunabbhavabhūtāti khaṇe khaṇe uppajjamānānaṃ dhammānaṃ abhinibbatti.



以下是巴利文的完整直译：
15.363) 如此。在母胎中出生的众生的特征是“至少是胎儿的堕落”，如《大品》所述。在这里，考虑到母胎的特征，故说“未来的胎儿”。胎儿的特征是胎儿。通过无上的道路，意指通过最高的道路。因行为的污浊而被摧毁，故说“因被摧毁的原因”。其他是指卵生、胎生、化生。这里，即使说“卑微的母胎”，也应当理解为胎儿的特征，然而，若是依赖于所获得的，所有的都应当被认为是有的，因此应当理解为再次生起的转生也被提及。
现在，为了显示以众生的特征为基础的定义，故说“此外”。在此，若考虑到胎儿的特征，再次生起的转生也被称为胎儿的特征。难道不是说“永恒的胎儿被放弃”吗？（《增支部》10）因此，胎儿的特征确实被放弃，而不是说胎儿会堕落，因此说“如同”。然后，“再次生起”这一点，除了这点之外，再次生起的意义是什么呢？故说“再次

11.Dhammadhātunti ettha dhamme anavasese dhāreti yāthāvato upadhāretīti dhammadhātu, dhammānaṃ yathāsabhāvato avabujjhanasabhāvo, sabbaññutaññāṇassetaṃ adhivacanaṃ. Paṭivijjhitvāti sacchikatvā, paṭilabhitvāti attho, paṭilābhahetūti vuttaṃ hoti. Desanāvilāsappatto hotīti rucivasena parivattetvā desetuṃ samatthatā desanāvilāso, taṃ patto adhigatoti attho. Karuṇāvipphāranti sabbasattesu mahākaruṇāya pharaṇaṃ. Tādiguṇalakkhaṇameva puna upamāya vibhāvetvā dassento āha ‘‘pathavīsamacittata’’nti. Yathā pathavī suciasucinikkhepachedanabhedanādīsu na vikampati, anurodhavirodhaṃ na pāpuṇāti, evaṃ iṭṭhāniṭṭhesu lābhālābhādīsu anurodhavirodhappahānato avikampitacittatāya pathavīsamacittatanti attho. Akuppadhammatanti ettha ‘‘akuppadhammo nāma phalasamāpattī’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. ‘‘Paresu pana akkosantesupi attano pathavīsamacittatālakkhaṇaṃ akujjhanasabhāvatanti evamettha attho gahetabbo’’ti amhākaṃ khanti. Jarāya anusaṭanti jarāya paliveṭhitaṃ. Vaṭṭakhāṇubhūtanti anekesaṃ anayabyasanānaṃ nipātalakkhaṇatthambhabhūtatāya saṃsārakhāṇubhūtaṃ. Brāhmaṇassa vuḍḍhatāya āsannavuttimaraṇanti sambhāvanavasena ‘‘ajja maritvā’’tiādi vuttaṃ. Mahantena kho pana ussāhenāti ‘‘sādhu kho pana tathārūpānaṃ arahataṃ dassanaṃ hotī’’ti evaṃ sañjātamahussāhena. Appaṭisamaṃ purejātabhāvanti anaññasādhāraṇaṃ purejātabhāvaṃ. Natthi etassa paṭisamoti appaṭisamo, purejātabhāvo.

‘‘Apī’’ti avatvā ‘‘pī’’ti vadanto pi-saddopi visuṃ atthi nipātoti dasseti. Sambhāvanattheti ‘‘api nāmevaṃ siyā’’ti vikappanattho sambhāvanattho, tasmiṃ jotakatāya pisaddo vattati. Vacanasiliṭṭhatāyāti vacanassa madhurabhāvatthaṃ, mudubhāvatthanti attho. Evañhi loke siliṭṭhavacanaṃ hotīti evaṃ ekameva gaṇanaṃ avatvā aparāya gaṇanāya saddhiṃ vacanaṃ loke siliṭṭhavacanaṃ hoti yathā ‘‘dve vā tīṇi vā udakaphusitānī’’ti. Sammā adhisayitānīti pādādīhi attanā nesaṃ kiñci upaghātaṃ akarontiyā bahivātādiparissayaparihāratthaṃ sammadeva upari sayitāni. Upariattho hettha adhi-saddo. Utuṃ gaṇhāpentiyāti tesaṃ allasinehapariyādānatthaṃ attano kāyusmāvasena utuṃ gaṇhāpentiyā. Tenāha ‘‘usmīkatānī’’ti. Sammā paribhāvitānīti sammadeva sabbaso kukkuṭavāsanāya vāsitāni. Tenāha ‘‘kukkuṭagandhaṃ gāhāpitānī’’ti.


“法界”是指法的无余地，意指如实地持有，法界是指法的本性，通达一切智的称谓。通过证悟，意指通过真实的获得，故说“因获得而得”。“讲法的优雅”是指以美好的方式进行讲解的能力，达到这种能力的意思。 “大悲的扩展”是指对一切众生的伟大慈悲的施予。为了再次阐明这种特征，故说“如大地的心境”。就如大地在清洁、清除、破坏等方面不动摇，不会遭遇顺应与违逆，因此在所欲与不欲的获得与失去中，因放弃顺应与违逆而具备不动摇的心境，这就是“大地的心境”。
“无动摇的法”是指“无动摇的法是果的定”，在三处的定义中已提及。“然而，即使对他人进行骂骂咧咧，仍应理解其本质为大地的心境，因而不动怒”，这是我们的忍耐。被衰老所包围的。因众多的灾难而堕落的，因而被称为轮回的堕落。为了表明尊贵的增长，因而以“今天将死”等方式表述。确实，以极大的勇气，故说“能见到这样的圣者是好的”。微不足道的先前的状态是指没有其他的先前状态。对此没有相应的状态，微不足道的，先前的状态。
“即使”是指除了“也”之外，故说“也”字也确实存在，显示出其意。为了表达可能性，故说“难道不会是这样”，在此处，因其光明而使用“也”字。为了表达语言的柔和性，意指语言的甜美，温柔的特质。确实，在世间中，柔和的言辞确实存在，故在单一的计算中，结合其他的计算，语言在世间中是柔和的，如“两个或三个沾水的”。
“正确地被安置”是指以自身的四肢等不对任何造成伤害，为了避免外部的风等所引起的干扰，确实是被安置的。这里的“安置”是指“安放”的意思。为了让他们能保持温暖，故说“温暖的”。“确实被安置”是指完全地被安置在鸡的栖息处。因此，故说“被抓住的鸡的气味”。


Ettha ca sammā parisedanaṃ kukkuṭagandhaparibhāvanañca sammā adhisayananipphattiyā ānubhāvanipphāditanti daṭṭhabbaṃ. Sammā adhisayaneneva hi itaradvayaṃ ijjhati . Na hi sammā adhisayanato visuṃ sammā parisedanassa sammā paribhāvanassa ca karaṇaṃ atthi, tena pana saddhiṃyeva itaresaṃ dvinnampi ijjhanato vuttaṃ ‘‘evaṃ tīhi pakārehi tāni aṇḍāni paripāliyamānānī’’ti. Nakhasikhāti nakhaggāni. Mukhatuṇḍakanti mukhaggaṃ. Kapālassa tanukattāti ettha yathā kapālassa tanutā ālokassa anto paññāyamānassa kāraṇaṃ, tathā kapālassa tanutāya nakhasikhāmukhatuṇḍakānaṃ kharatāya ca allasinehapariyādānaṃ kāraṇavacananti daṭṭhabbaṃ. Saṅkuṭitahatthapādāti ettha hatthāti pakkhā. Na hi kukkuṭānaṃ pakkhato añño hattho nāma atthi. Etthāti ālokaṭṭhāne. Pakkhe vidhunantāti pakkhe cālentā. Nikkhamantānanti niddhāraṇe sāmivacanaṃ, nikkhamantesūti attho.

So jeṭṭho iti assa vacanīyoti yo paṭhamataraṃ aṇḍakosato nikkhanto kukkuṭapotako, soyeva jeṭṭhoti vacanīyo assa, bhaveyyāti attho. Sampaṭipādentoti saṃsandento. Tibhūmakapariyāpannāpi sattā avijjākosassa anto paviṭṭhā tattha tattha appahīnāya avijjāya veṭhitattāti āha ‘‘avijjākosassa anto paviṭṭhesu sattesū’’ti. Aṇḍakosanti bījakapālaṃ. Lokasannivāseti loko eva lokasannivāso. Sammāsambodhinti ettha sammāti aviparītattho, saṃ-saddo sāmanti imamatthaṃ dīpeti, tasmā sammā aviparītenākārena sayameva cattāri saccāni bujjhati paṭivijjhatīti sammāsambodhīti maggo vuccati. Tenāha ‘‘sammā sāmañca bodhi’’nti, sammā sayameva ca bujjhanakanti attho. Sammāti vā pasatthavacano, saṃ-saddo sundaravacanoti āha ‘‘atha vā pasatthaṃ sundarañca bodhi’’nti. Bodhisaddassa anekatthataṃ dassetvā idhādhippetamatthaṃ niddhāretvā dassetukāmo āha ‘‘bodhīti rukkhopi maggopī’’tiādi. Tattha abujjhi etthāti rukkho bodhi. Sayaṃ bujjhati, bujjhanti vā tena ariyāti maggo bodhi. Sabbadhamme sabbākārato bujjhati paṭivijjhatīti sabbaññutaññāṇaṃ bodhi. Bujjhīyati sacchikarīyatīti nibbānaṃ bodhi. Antarā ca bodhinti dutiyamudāharaṇaṃ vināpi rukkhasaddena bodhisaddassa rukkhe pavattidassanatthaṃ vuttaṃ. Varabhūrimedhasoti mahāpathavī viya patthaṭavarapaññoti attho. Asabbaguṇadāyakattāti sabbaguṇānaṃ adāyakattā. Sabbaguṇe na dadātīti hi asabbaguṇadāyako, ayuttasamāsoyaṃ gamakattā yathā ‘‘asūriyaṃpassāni mukhānī’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
在此，应当理解正确的温暖和鸡的气味的浸润是通过正确的安置而产生的。确实，通过正确的安置，其他两者也能实现。因为除了正确的安置之外，没有单独进行正确的温暖和正确的浸润的做法，而是与之一起实现其他两者，因此说"这样以三种方式保护那些蛋"。"指甲尖"是指指甲的顶端。"嘴尖"是指嘴的顶端。"因外壳的薄"，在此应当理解，就如外壳的薄是光线能透进内部的原因，同样地，因外壳的薄和指甲尖、嘴尖的锐利而导致湿润的消失是原因的说明。"蜷缩的手脚"，在此"手"是指翅膀。因为鸡除了翅膀之外没有所谓的手。"在此"是指在光线所在的地方。"拍打翅膀"是指摇动翅膀。"出来的"是分离的所有格，意思是"在出来的过程中"。
"他是最年长的"，这样应当说，即最先从蛋壳中出来的小鸡，他就应当被称为最年长的，意思是应当如此。"使之相符"是指使之一致。三界所包含的众生也进入无明的外壳之中，因为在各处未断除的无明而被包裹，因此说"进入无明外壳中的众生"。"蛋壳"是指种子的外壳。"世间的聚集"就是世间本身。"正等觉"，在此"正"是指不颠倒的意思，"等"字表示"自己"的意思，因此正确地、不颠倒地、自己觉悟四圣谛，通达四圣谛，因此称为"正等觉"的道路。因此说"正确地自己觉悟"，意思是正确地自己觉悟。或者"正"是指称赞的意思，"等"字是指美好的意思，因此说"称赞的、美好的觉悟"。为了显示"觉悟"一词的多重含义，并确定此处所指的意思，故说"觉悟是指树木、道路"等。其中，"在此觉悟"是指树木的觉悟。自己觉悟，或者通过它圣者觉悟，是指道路的觉悟。觉悟一切法的一切方面，通达一切法，是指一切智的觉悟。被觉悟、被证悟，是指涅槃的觉悟。"在觉悟之间"，第二个例子是为了显示即使没有"树木"一词，"觉悟"一词也可以用于树木。"具有最高智慧的"，意思是如同大地一样广阔的最高智慧。"不是一切功德的给予者"，是指不给予一切功德。确实，不给予一切功德就是不是一切功德的给予者，这是一个不恰当的复合词，因为它是有意义的，就像"不见太阳的面孔"一样。


Tisso vijjāti upanissayavato saheva arahattaphalena tisso vijjā deti. Nanu cettha tīsu vijjāsu āsavakkhayañāṇassa maggapariyāpannattā kathametaṃ yujjati ‘‘maggo tisso vijjā detī’’ti? Nāyaṃ doso. Satipi āsavakkhayañāṇassa maggapariyāpannabhāve aṭṭhaṅgike magge sati maggañāṇena saddhiṃ tisso vijjā paripuṇṇā hontīti ‘‘maggo tisso vijjā detī’’ti vuccati. Cha abhiññāti etthāpi eseva nayo. Sāvakapāramiñāṇanti aggasāvakehi paṭilabhitabbaṃ sabbameva lokiyalokuttarañāṇaṃ. Paccekabodhiñāṇanti etthāpi imināva nayena attho veditabbo. Abbhaññāsinti jāniṃ. Jānanañca na anussavādivasenāti āha ‘‘paṭivijjhi’’nti, paccakkhamakāsinti attho. Paṭivedhopi na dūre ṭhitassa lakkhaṇappaṭivedho viyāti āha ‘‘pattomhī’’ti, pāpuṇinti attho. Pāpuṇanañca na sayaṃ gantvāti āha ‘‘adhigatomhī’’ti, sakasantāne uppādanavasena paṭilabhinti attho.

Opammasampaṭipādananti opammatthassa upameyyena sammadeva paṭipādanaṃ. Atthenāti upameyyatthena. Yathā kukkuṭiyā aṇḍesu tividhakiriyākaraṇaṃ kukkuṭacchāpakānaṃ aṇḍakosato nikkhamanassa mūlakāraṇaṃ, evaṃ bodhisattabhūtassa bhagavato tividhānupassanākaraṇaṃ avijjaṇḍakosato nikkhamanassa mūlakāraṇanti āha ‘‘yathā hi tassā kukkuṭiyā…pe… tividhānupassanākaraṇa’’nti. ‘‘Santāne’’ti vuttattā aṇḍasadisatā santānassa bahi nikkhantakukkuṭacchāpakasadisatā buddhaguṇānaṃ, buddhaguṇāti ca atthato buddhoyeva ‘‘tathāgatassa kho etaṃ, vāseṭṭha, adhivacanaṃ dhammakāyo itipī’’ti vacanato. Avijjaṇḍakosassa tanubhāvoti balavavipassanāvasena avijjaṇḍakosassa tanubhāvo, paṭicchādanasāmaññena ca avijjāya aṇḍakosasadisatā. Mudubhūtassapi kharabhāvāpatti hotīti tannivattanatthaṃ ‘‘thaddhakharabhāvo’’ti vuttaṃ. Tikkhakharavippasannasūrabhāvoti ettha pariggayhamānesu saṅkhāresu vipassanāñāṇassa samādhindriyavasena sukhānuppaveso tikkhatā, anupavisitvāpi satindriyavasena anatikkamanato akuṇṭhatā kharabhāvo. Tikkhopi hi ekacco saro lakkhaṃ patvā kuṇṭho hoti, na tathā idaṃ. Satipi kharabhāve sukhumappavattivasena kilesasamudācārasaṅkhobharahitatāya saddhindriyavasena pasannabhāvo, satipi ca pasannabhāve antarā anosakkitvā kilesapaccatthikānaṃ suṭṭhu abhibhavanato vīriyindriyavasena sūrabhāvo veditabbo. Evamimehi pakārehi saṅkhārupekkhāñāṇameva gahitanti daṭṭhabbaṃ. Vipassanāñāṇassa pariṇāmakāloti vipassanāya vuṭṭhānagāminibhāvappatti, tadā ca sā maggañāṇagabbhaṃ dhārentī viya hotīti āha ‘‘gabbhaggahaṇakālo’’ti. Gabbhaṃ gaṇhāpetvāti saṅkhārupekkhāya anantaraṃ sikhāppattaanulomavipassanāvasena maggavijāyanatthaṃ gabbhaṃ gaṇhāpetvā. Anupubbādhigatenāti paṭhamamaggapaṭipāṭiyā adhigatena. Abhiññāpakkheti lokiyābhiññāpakkhe. Lokuttarābhiññā hi avijjaṇḍakosaṃ padālitā. Potthakesu pana katthaci ‘‘chaabhiññāpakkhe’’ti likhanti, so apāṭhoti veditabbo. Jeṭṭho seṭṭhoti vuddhatamattā jeṭṭho, sabbaguṇehi uttamattā pasatthatamoti seṭṭho.


Tisso vijjāti upanissayavato saheva arahattaphalena tisso vijjā deti. 这里有三种智慧，因缘而生，正果的果实同时给予三种智慧。难道在这三种智慧中，因缘灭尽的智慧是与道路相关的，怎么会说“道路给予三种智慧”呢？这并不是错误。即使在因缘灭尽的智慧与八正道存在的情况下，因有八正道的智慧，三种智慧也必然圆满，因此说“道路给予三种智慧”。六种神通也是如此。弟子所应具备的智慧是由最杰出的弟子所获得的所有世俗与出世间的智慧。独觉的智慧在此也应以同样的方式理解。阿毗达那是指“我知道”。而“知道”并不是通过听闻等方式而得，故说“我证悟了”，意指亲自见到。证悟也并非远离的，因其特征的证悟并不遥远，故说“我已达到”，意指“我已获得”。获得并非自己去到，故说“我已成就”，意指通过自然而然的生起而获得。
比喻的适当性是指通过适当的比喻来正确地实现。意指通过比喻的意义。就如鸡在蛋中进行三种行为，正是鸡出壳的根本原因，同样地，菩萨的三种观察行为是从无明的蛋壳中出离的根本原因，因此说“就如那只鸡……三种观察行为”。“在世间”是指与蛋相似的世间所出离的鸡，因而与佛的特质相似，佛的特质是指佛陀所说的“这就是如来，尊者，这个称谓是法的身体”。无明的外壳的细微特性是指因强大的观察而显现的无明的细微特性，因遮蔽的相似而与无明的蛋壳相似。对于柔和的状态也会出现坚硬的状态，因此为了使其转变，故说“坚硬的状态”。敏锐的观察与香气的状态是指在这些被定义的法中，因观察的智慧的安住而获得的快乐，虽然未进入，因保持正念的力量而不会超越，因此是坚硬的状态。确实，某些敏锐的声音在达到特征时会变得紧缩，但此处并非如此。即使在坚硬的状态下，因微细的显现而导致烦恼的生起，因而在声音的力量上显现出欢喜的特性。因此，因这些方式应当理解为仅仅是观察的智慧。观察智慧的成熟时期是指观察的生起，彼时它如同承载着道路的智慧，故说“怀孕的时刻”。怀孕是指通过观察的安住而生起的智慧。因逐步获得，意指通过第一道的修行所获得的。关于神通的方面，世俗的神通方面，出世间的神通确实是破坏无明的外壳。而在经典中有时写作“六种神通”，这应当被理解为不正确的。最年长的、最优秀的，是指因成长而为最年长的，因所有的功德而为最优秀的。


Idāni ‘‘āraddhaṃ kho pana me brāhmaṇa vīriya’’ntiādikāya desanāya anusandhiṃ dassento āha ‘‘evaṃ bhagavā’’tiādi. Tattha pubbabhāgato pabhutīti bhāvanāya pubbabhāgiyavīriyārambhādito paṭṭhāya. Cittamevamuppannanti evaṃ upari vakkhamānaparivitakkavasena cittamuppannanti attho. ‘‘Cittameva uppanna’’ntipi pāṭho, tattha cittameva uppannaṃ, na tāva bhagavati pasādoti attho. Muṭṭhassatināti vinaṭṭhassatinā, sativirahitenāti attho. Sāraddhakāyenāti sadarathakāyena. Bodhimaṇḍeti bodhisaṅkhātassa ñāṇassa maṇḍabhāvappatte ṭhāne. Bodhīti hi paññā vuccati, sā ettha maṇḍā pasannā jātāti so padeso ‘‘bodhimaṇḍo’’ti paññāto. Caturaṅgasamannāgatanti ‘‘kāmaṃ taco ca nhāru ca aṭṭhi ca avasissatu, sarīre upasussatu maṃsalohita’’nti (ma. ni. 2.184; saṃ. ni. 2.22; a. ni. 

Idāni ‘‘āraddhaṃ kho pana me brāhmaṇa vīriya’’ntiādikāya desanāya anusandhiṃ dassento āha ‘‘evaṃ bhagavā’’tiādi. 现在，正如“我努力了，婆罗门”所说的教导，显示出因缘。这里是从前的开始，意指从修行的初始阶段开始。心如此生起，意指通过上述的思维，心因此生起。“心确实生起”，意指心确实生起，但尚未让佛陀满意。因无心而失去，意指因缺乏心而失去。以努力的身体，意指以努力的身体。觉悟的场所是指觉悟所称的智慧的聚集之地。觉悟是指智慧，在此处，智慧的聚集因而生起，因此该处被称为“觉悟的场所”。具备四种的状态是指“愿望、气息、骨头、肌肉都消失，身体变得干枯”。


2.5; mahāni. 196) evaṃ vuttacaturaṅgasamannāgataṃ vīriyaṃ. Tattha tacoti ekaṃ aṅgaṃ nhāru ekaṃ aṅgaṃ aṭṭhi ekaṃ aṅgaṃ maṃsalohitaṃ ekaṃ aṅganti veditabbaṃ. Taco ekaṃ aṅganti ca tace nirapekkhabhāvo ekaṃ aṅganti gahetabbaṃ. Padhānaṃ anuyuñjantassa hi tace palujjamānepi taṃnimittaṃ avosānāpajjanaṃ tassa vīriyassa ekaṃ aṅgaṃ ekaṃ kāraṇaṃ. Evaṃ sesesupi attho veditabbo. Paggahitanti ārambhaṃ sithilaṃ akatvā daḷhaparakkamasaṅkhātussāhanabhāvena gahitaṃ. Tenāha ‘‘asithilappavattitanti vuttaṃ hotī’’ti.

Asallīnanti asaṅkucitaṃ kosajjavasena saṅkocaṃ anāpannaṃ. Upaṭṭhitāti ogāhanasaṅkhātena apilāpabhāvena ārammaṇaṃ upagantvā ṭhitā. Tenāha ‘‘ārammaṇābhimukhībhāvenā’’ti. Sammosassa viddhaṃsanavasena pavattiyā na sammuṭṭhāti asammuṭṭhā. Kiñcāpi cittapassaddhivaseneva cittameva passaddhaṃ, kāyapassaddhivaseneva ca kāyo passaddho hoti, tathāpi yasmā kāyapassaddhi uppajjamānā cittapassaddhiyā saheva uppajjati, na vinā, tasmā vuttaṃ ‘‘kāyacittapassaddhivasenā’’ti. Kāyapassaddhiyā ubhayesampi kāyānaṃ passambhanāvahattā vuttaṃ ‘‘rūpakāyopi passaddhoyeva hotī’’ti. So ca khoti so ca kho kāyo. Vigatadarathoti vigatakilesadaratho. Nāmakāye hi vigatadarathe rūpakāyopi vūpasantadarathapariḷāho hoti. Sammā āhitanti nānārammaṇesu vidhāvanasaṅkhātaṃ vikkhepaṃ vicchinditvā ekasmiṃyeva ārammaṇe avikkhittabhāvāpādanena sammadeva āhitaṃ ṭhapitaṃ. Tenāha ‘‘suṭṭhu ṭhapita’’ntiādi. Cittassa anekaggabhāvo vikkhepavasena cañcalatā, sā sati ekaggatāya na hotīti āha ‘‘ekaggaṃ acalaṃ nipphandana’’nti. Ettāvatāti ‘‘āraddhaṃ kho panā’’tiādinā vīriyasatipassaddhisamādhīnaṃ kiccasiddhidassanena.

Nanu ca saddhāpaññānampi kiccasiddhi jhānassa pubbapaṭipadāya icchitabbāti? Saccaṃ icchitabbā, sā pana nānantarikabhāvena avuttasiddhāti na gahitā. Asati hi saddhāya vīriyārambhādīnaṃ asambhavoyeva, paññāpariggahe ca nesaṃ asati ñāyārambhādibhāvo na siyā, tathā asallīnāsammosatādayo vīriyādīnanti asallīnatādiggahaṇenevettha paññākiccasiddhi gahitāti daṭṭhabbaṃ. Jhānabhāvanāyaṃ vā samādhikiccaṃ adhikaṃ icchitabbanti dassetuṃ samādhipariyosānāva jhānassa pubbapaṭipadā kathitāti daṭṭhabbaṃ.


mahāni. 196) evaṃ vuttacaturaṅgasamannāgataṃ vīriyaṃ. 这样所说的具备四种状态的努力。这里的“状态”是指一个部分是气息，一个部分是骨头，一个部分是肌肉，一个部分是血液。气息是指一个部分，且气息的无依性是一个部分。因为努力者即使气息受损，这个标志也是努力的一个部分和原因。因此，其余的意义也应如此理解。被把握是指不松懈地努力，因而以强大的努力为特征而被把握。因此说“未松懈地运作”。
不懈是指不因懈怠而收缩。专注是指以聚集为特征，不被散乱所影响而站立。故说“因对境的专注而存在”。因无明的破坏而不生起的，因而不被迷惑。虽然因心的平静而心确实平静，因身体的平静而身体也确实平静，然而因为身体的平静是因心的平静而生起的，因此说“因身体与心的平静”。因身体的平静而两者的身体都被平静所影响，因此说“色身也确实平静”。他确实是这个身体。消失的车轮是指消失的烦恼之车。在名色身中，消失的车轮也是色身的消失之苦。正确的安置是指在各种对境中，因划分而产生的散乱被切断，因而在一个对境中不被分散地安置。因此说“确实安置”。
心的多样性因散乱而动摇，因而在专注上不成立，因此说“专注而不动摇”。至此，因“我努力了”所说的努力、心的平静及专注的成就被显现。
难道信心与智慧的成就也应当是修行的先决条件吗？确实应当是的，但因不直接说出而未被把握。因为若没有信心，努力的开始等就不可能，若没有智慧的获得，则不能有知识的开始等，因此因不懈、无迷惑等的努力等也应被理解为信心的成就。通过禅修的修习，或许应当更加强调智慧的成就，以显示禅定的结果是禅修的先决条件。


Paṭhamajjhānakathā

Idāni ‘‘vivicceva kāmehī’’tiādinayappavattāya pāḷiyā jhānavibhaṅge (vibha. 508) vuttampi atthaṃ aṭṭhakathānayeneva saṃvaṇṇetukāmo vibhaṅgapāḷiyaṃ vuttanayena avacane kāraṇaṃ dassetuṃ ‘‘kiñcāpi tattha katame kāmā’’tiādimāha . Tattha patthanākārena pavatto dubbalo lobho chandanaṭṭhena chando, tato balavā rañjanaṭṭhena rāgo, tatopi balavataro bahalarāgo chandarāgo. Nimittānubyañjanāni saṅkappeti etenāti saṅkappo, tathāpavatto lobho. Tattha nimittasaṅkappanā nāma avayave samodhānetvā ‘‘itthī puriso’’tiādinā ekajjhaṃ katvā uparūpari kilesuppattiyā nimittassa kappanā. Anubyañjanasaṅkappanā pana ‘‘hatthā sobhanā, pādā sobhanā’’ti evaṃ anubyañjanavasena vibhajitvā kappanāti. Kilesānañhi anu anu byañjanato paribyañjanato paribyattivasena uppattiyā paccayabhāvato anubyañjanaṃ hatthapādādiavayavā vuccanti. Tato balavā rañjanaṭṭhena rāgo, saṅkappavaseneva pavatto tatopi balavataro saṅkapparāgo. Svāyaṃ pabhedo ekasseva lobhassa pavattiākāravasena avatthābhedavasena ca veditabbo yathā ‘‘vaccho dammo balībaddo’’ti. Kāmāti kilesakāmā, kāmentīti kāmā, kāmenti etehīti vā.

Seyyathidanti imassa taṃ katamaṃ, taṃ kathanti vā attho. Viviccitvāti visuṃ hutvā. Tenāha ‘‘vinā hutvā apasakkitvā’’ti, pajahanavasena apakkamitvāti attho. Vivicceva kāmehīti ettha viviccāti iminā vivecanaṃ jhānakkhaṇe kāmānaṃ abhāvamattaṃ vuttaṃ. Viviccevāti pana iminā ekaṃsato kāmānaṃ vivecetabbatādīpanena tappaṭipakkhatā jhānassa kāmavivekappahānassa ca jhānādhigamūpāyatā dassitā hotīti imamatthaṃ dassetuṃ ‘‘paṭhamajjhāna’’ntiādiṃ vatvā tamevatthaṃ pākaṭataraṃ kātuṃ ‘‘katha’’ntiādi vuttaṃ. Andhakāre sati padīpo viyāti etena yathā padīpābhāvena rattiyaṃ andhakārābhibhavo, evaṃ jhānābhāvena cittasantatiyaṃ kāmābhibhavoti dasseti.

Etanti pubbapadeyeva avadhāraṇavacanaṃ, na kho pana evaṃ daṭṭhabbaṃ ‘‘kāmehi evā’’ti avadhāraṇassa akatattā. Tannissaraṇatoti nissaranti niggacchanti etena, ettha vāti nissaraṇaṃ. Ke niggacchanti? Kāmā. Tesaṃ kāmānaṃ nissaraṇaṃ pahānaṃ tannissaraṇaṃ, tato kāmanissaraṇatoti attho. Kathaṃ pana samāne vikkhambhane kāmānamevetaṃ nissaraṇaṃ, na byāpādādīnanti codanaṃ yuttito āgamato ca sādhetuṃ ‘‘kāmadhātū’’tiādi vuttaṃ. Tattha kāmadhātusamatikkamanatoti sakalassapi kāmabhavassa samatikkamapaṭipadābhāvato. Tena imassa jhānassa kāmapariññābhāvamāha . Kāmarāgapaṭipakkhatoti ‘‘chando kāmo’’tiādinā (mahāni. 1) vuttavibhāgassa kilesakāmassa paccatthikabhāvato. Tena yathā mettā byāpādassa, karuṇā vihiṃsāya, evamidaṃ jhānaṃ kāmarāgassa ujuvipaccanīkabhūtanti dasseti. Vipākena cettha kāmadhātusamatikkamo attano pavattikkhaṇe kāmarāgapaṭipakkhatā ca veditabbā. Evamattano pavattiyā vipākappavattiyā ca kāmarāgato kāmadhātuto ca vinivattasabhāvattā idaṃ jhānaṃ visesato kāmānameva nissaraṇaṃ, svāyamattho pāṭhāgato evāti āha ‘‘yathāhā’’tiādi. Nekkhammanti paṭhamajjhānaṃ.


Paṭhamajjhānakathā
Idāni ‘‘vivicceva kāmehī’’tiādinayappavattāya pāḷiyā jhānavibhaṅge (vibha. 508) vuttampi atthaṃ aṭṭhakathānayeneva saṃvaṇṇetukāmo vibhaṅgapāḷiyaṃ vuttanayena avacane kāraṇaṃ dassetuṃ ‘‘kiñcāpi tattha katame kāmā’’tiādimāha. 现在，关于“远离欲望”的教义，正如在巴利文的禅定分析中（分析508）所说的那样，欲望的含义也希望通过注释的方式来阐明。这里提到“那么，欲望是什么呢？”
Tattha patthanākārena pavatto dubbalo lobho chandanaṭṭhena chando, tato balavā rañjanaṭṭhena rāgo, tatopi balavataro bahalarāgo chandarāgo. 其中，因渴望而生起的微弱贪欲是渴望的一种，接着强烈的欲望是贪欲，之后更为强烈的则是强烈的贪欲。
Nimittānubyañjanāni saṅkappeti etenāti saṅkappo, tathāpavatto lobho. 通过象征和暗示而产生的意念称为意念，因此贪欲也是如此。
Tattha nimittasaṅkappanā nāma avayave samodhānetvā ‘‘itthī puriso’’tiādinā ekajjhaṃ katvā uparūpari kilesuppattiyā nimittassa kappanā. 在这里，象征性意念是指通过将“女人、男人”等合并而形成的，因而在烦恼的生起中产生象征。
Anubyañjanasaṅkappanā pana ‘‘hatthā sobhanā, pādā sobhanā’’ti evaṃ anubyañjanavasena vibhajitvā kappanāti. 而通过暗示性意念则是通过“手美丽、脚美丽”等进行分割而形成的。
Kilesānañhi anu anu byañjanato paribyañjanato paribyattivasena uppattiyā paccayabhāvato anubyañjanaṃ hatthapādādiavayavā vuccanti. 因为烦恼的逐步暗示和包围而产生的因缘称为手、脚等的暗示。
Tato balavā rañjanaṭṭhena rāgo, saṅkappavaseneva pavatto tatopi balavataro saṅkapparāgo. 因此，强烈的欲望是因意念而生起的，而这种欲望更为强烈。
Svāyaṃ pabhedo ekasseva lobhassa pavattiākāravasena avatthābhedavasena ca veditabbo yathā ‘‘vaccho dammo balībaddo’’ti. 自身的分裂是指同一贪欲的不同表现，如“被驯服的牛被束缚”。
Kāmāti kilesakāmā, kāmentīti kāmā, kāmenti etehīti vā. 欲望是指烦恼的欲望，欲望的生起是指这些欲望。
Seyyathidanti imassa taṃ katamaṃ, taṃ kathanti vā attho. “那么是什么呢？”意指“这是什么，如何说呢？”
Viviccitvāti visuṃ hutvā. “远离”是指完全分离。因此说“离开后不再依赖”，意指通过放弃而远离。
Tenāha ‘‘vinā hutvā apasakkitvā’’ti, pajahanavasena apakkamitvāti attho. 因此说“在没有的情况下不再依赖”，意指通过放弃而远离。
Vivicceva kāmehīti ettha viviccāti iminā vivecanaṃ jhānakkhaṇe kāmānaṃ abhāvamattaṃ vuttaṃ. “远离欲望”是指在此处，远离意味着在禅定的时刻，欲望的缺失。
Viviccevāti pana iminā ekaṃsato kāmānaṃ vivecetabbatādīpanena tappaṭipakkhatā jhānassa kāmavivekappahānassa ca jhānādhigamūpāyatā dassitā hotīti imamatthaṃ dassetuṃ ‘‘paṭhamajjhāna’’ntiādiṃ vatvā tamevatthaṃ pākaṭataraṃ kātuṃ ‘‘katha’’ntiādi vuttaṃ。 而“远离”则是指通过单独的远离欲望的方式，显现出禅定的对立，显示出禅定的获得方法。
Andhakāre sati padīpo viyāti etena yathā padīpābhāvena rattiyaṃ andhakārābhibhavo, evaṃ jhānābhāvena cittasantatiyaṃ kāmābhibhavoti dasseti. 在黑暗中如同灯光一样，因灯光的存在而克服黑暗，同样地，因禅定的存在而克服心的欲望。
Etanti pubbapadeyeva avadhāraṇavacanaṃ, na kho pana evaṃ daṭṭhabbaṃ ‘‘kāmehi evā’’ti avadhāraṇassa akatattā. “因此”是指前面的内容，不应被理解为“因欲望而如此”，因而未被强调。
Tannissaraṇatoti nissaranti niggacchanti etena, ettha vāti nissaraṇaṃ. “因此的远离”是指远离和解脱。
Ke niggacchanti? Kāmā. 谁在远离？是欲望。
Tesaṃ kāmānaṃ nissaraṇaṃ pahānaṃ tannissaraṇaṃ, tato kāmanissaraṇatoti attho. 这些欲望的远离是指放弃，因此是欲望的远离。
Kathaṃ pana samāne vikkhambhane kāmānamevetaṃ nissaraṇaṃ, na byāpādādīnanti codanaṃ yuttito āgamato ca sādhetuṃ ‘‘kāmadhātū’’tiādi vuttaṃ。 如何在相同的情况下，欲望的远离是指放弃，而不是痛苦等，因此应通过正确的教义来理解。
Tattha kāmadhātusamatikkamanatoti sakalassapi kāmabhavassa samatikkamapaṭipadābhāvato。 在这里，超越欲望的领域是指完全超越欲望的过程。
Tena imassa jhānassa kāmapariññābhāvamāha. 因此，关于此禅定的欲望的彻底理解。
Kāmarāgapaṭipakkhatoti ‘‘chando kāmo’’tiādinā (mahāni. 1) vuttavibhāgassa kilesakāmassa paccatthikabhāvato. 欲望与贪欲对立，正如“渴


Kāmañcettha tamatthaṃ dīpetuṃ purimapadeyeva avadhāraṇaṃ gahitaṃ, uttarapadepi pana taṃ gahetabbameva tathā atthasambhavatoti dassetuṃ ‘‘uttarapadepī’’tiādi vuttaṃ. Itoti kāmacchandato. Esa daṭṭhabboti esa niyamo daṭṭhabbo. Sādhāraṇavacanenāti sabbavivekasādhāraṇavacanena. Tadaṅgavikkhambhanasamucchedapaṭippassaddhinissaraṇavivekā tadaṅgavivekādayo. Kāyacittaupadhivivekā kāyavivekādayo. Tayo eva idha daṭṭhabbāti tayo eva idha jhānakathāyaṃ daṭṭhabbā samucchedavivekādīnaṃ asambhavato. Niddeseti mahāniddese (mahāni. 1). Tattha hi ‘‘uddānato dve kāmā vatthukāmā kilesakāmā cā’’ti uddisitvā tattha ‘‘katame vatthukāmā manāpiyā rūpā…pe… manāpiyā phoṭṭhabbā’’tiādinā vatthukāmā niddiṭṭhā. Te pana kāmīyantīti kāmāti veditabbā. Tatthevāti niddeseyeva. Vibhaṅgeti jhānavibhaṅge. Evañhi satīti evaṃ ubhayesampi kāmānaṃ saṅgahe sati. Vatthukāmehipīti vatthukāmehi viviccevātipi attho yujjatīti evaṃ yujjamānatthantarasamuccayattho pi-saddo, na kilesakāmasamuccayattho. Kasmā? Imasmiṃ atthe kilesakāmehi vivekassa dutiyapadena vuttattā. Tenāti vatthukāmavivekena. Kāyaviveko vutto hotīti puttadārādipariggahavivekadīpanato kāyaviveko vutto hoti.

Purimenāti kāyavivekena. Etthāti ‘‘vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehī’’ti etasmiṃ padadvaye. Ito vā niddhārite vivekadvaye, akusalasaddena yadi kilesakāmā, sabbākusalāpi vā gahitā, sabbathā kilesakāmehi viveko vuttoti āha ‘‘dutiyena kilesakāmehi vivekavacanato’’ti. Dutiyenāti ca cittavivekenāti attho. Etesanti yathāvuttānaṃ dvinnaṃ padānaṃ. Niddhāraṇe cetaṃ sāmivacanaṃ. Taṇhādisaṃkilesānaṃ vatthuno pahānaṃ saṃkilesavatthuppahānaṃ. Lolabhāvo nāma tattha tattha rūpādīsu taṇhuppādo, tassa hetū vatthukāmā eva veditabbā. Bālabhāvassa hetupariccāgoti sambandho. Bālabhāvo nāma avijjā, ducintitacintitādi vā, tassa ayonisomanasikāro, sabbepi vā akusalā dhammā hetū. Kāmaguṇādhigamahetu pāṇātipātādiasuddhappayogo hotīti tabbivekena payogasuddhi vibhāvitā. Taṇhāsaṃkilesasodhanena vivaṭṭūpanissayasaṃvaḍḍhanena ca ajjhāsayavisodhanaṃ āsayaposanaṃ. Āsayaposananti ca jhānabhāvanāya paccayabhūtā pubbayogādivasena siddhā ajjhāsayasampadā , sā pana taṇhupatāpavigamena hoti. Tena vuttaṃ ‘‘taṇhāsaṃkilesavisodhanenā’’ti. Kāmesūti niddhāraṇe bhummaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
在这里，首先通过前面的语段已经确定了那个意义，但在后面的语段中也应当如此理解，以显示意义的可能性，因此说"在后面的语段中"等。"这"是指对感官欲望。"应当这样看"是指应当这样确定。"通过普遍语言"是指通过普遍的分离语言。分离包括肢体的抑制、根除、平静、出离，以及肢体出离等。身心资具的出离，如身体出离等。在这里应当理解为三种，因为在禅定讨论中无法根除出离等。在大注释中。在那里，首先列举了"从总结来看，有两种欲望：对象欲望和烦恼欲望"，然后通过"哪些是对象欲望？是可意的色法……可意的触"等，对象欲望已被阐明。应当理解为"它们被欲望所驱动"，因此称为"欲望"。就在那个注释中。在分别论中。当两种欲望都被包含时。通过对象欲望，意义也可以成立，"也"字的意义是累积意义，而非烦恼欲望的累积意义。为什么？因为在这个意义上，通过第二个语段已经提到了与烦恼欲望的分离。因此，通过对象欲望的分离。身体出离被说明，如显示远离子女和妻子等的分离。
通过前面的身体出离。在这里，即"远离欲望，远离不善法"这两个语段。从这里确定了两种分离，如果通过不善这个词指烦恼欲望，或者包含了所有不善，无论如何，已经提到了与烦恼欲望的分离，因此说"通过第二个语段，提到了与烦恼欲望的分离"。第二个是指心灵的分离。这些是如上所述的两个语段。这是一个确定性的所有格。对于渴望等污秽的对象的舍弃，是对污秽对象的舍弃。轻浮性是指在各种色法等处生起渴望，应当了解其原因是对象欲望。愚痴性的原因是舍弃，与此相关。愚痴性意味着无明，或错误的思考等，其原因是不正确的作意，或者所有不善法都是原因。由于获得感官对象的缘故，造成杀生等不净的行为，通过远离这些，行为的纯净得到阐明。通过净化渴望的污秽，增长解脱的资粮，净化意向，滋养意向。意向滋养是指通过禅定修习，以前世等为缘而成就的意向圆满，这通过消除渴望的热恼而实现。因此说"通过净化渴望的污秽"。在欲望中，这是一个限定性的位格。


Anekabhedoti kāmāsavakāmarāgasaṃyojanādivasena rūpataṇhādivasena ca anekappabhedo. Kāmacchandoyevāti kāmasabhāvoyeva chando, na kattukamyatāchando napi kusalacchandoti adhippāyo. Akusalapariyāpannopīti ‘‘vivicca akusalehī’’ti ettha vuttaakusalesu antogadhopi. Jhānapaṭipakkhatoti jhānassa paṭipakkhabhāvato taṃhetu taṃnimittaṃ visuṃ vutto, akusalabhāvasāmaññena aggahetvā visuṃ sarūpena gahito. Yadi kilesakāmova purimapade vutto, taṃ kathaṃ bahuvacananti āha ‘‘anekabhedato’’tiādi. Aññesampīti diṭṭhimānaahirikānottappādīnaṃ taṃsahitaphassādīnañca. Uparijhānaṅgapaccanīkapaṭipakkhabhāvadassanatoti ‘‘savitakkaṃ savicāra’’ntiādinā upari vuccamānāni jhānaṅgāni uparijhānaṅgāni, tesaṃ attano paccanīkānaṃ paṭipakkhabhāvadassanato tappaccanīkanīvaraṇavacanaṃ. ‘‘Uparijhānaṅgānaṃ paccanīkapaṭipakkhabhāvadassanato’’tipi pāṭho. Tattha paccanīkapaṭipakkhabhāvadassanatoti upari vuccamānajhānaṅgānaṃ ujuvipaccanīkavasena paṭipakkhabhāvadassanatoti atthaṃ vadanti. Jhānaṅgapaccanīkānīti jhānaṅgānaṃ pavattinivāraṇato jhānaṅgapaccanīkāni. Viddhaṃsakānīti vighātakāni. Samādhi kāmacchandassapaṭipakkhoti rāgapaṇidhiyā ujuvipaccanīkabhāvato nānārammaṇehi palobhitassa paribbhamantassa cittassa samādhānato kāmacchandassa samādhi paṭipakkho. Pīti byāpādassāti pāmojjena samānayogakkhemattā byāpādassa pīti paṭipakkhā. Vitakko thinamiddhassāti yoniso saṅkappanavasena savipphārappavattito vitakko thinamiddhassa paṭipakkho. Sukhaṃ uddhaccakukkuccassāti sukhaṃ vūpasantasītalasabhāvattā avūpasamānutāpasabhāvassa uddhaccakukkuccassa paṭipakkhaṃ. Vicāro vicikicchāyāti vicāro ārammaṇe anumajjanavasena paññāpatirūpasabhāvattā vicikicchāya paṭipakkho. Mahākaccānattherena desitā piṭakānaṃ saṃvaṇṇanā peṭakaṃ, tasmiṃ peṭake.

Pañcakāmaguṇabhedavisayassāti rūpādipañcakāmaguṇavisesavisayassa. Āghātavatthubhedādivisayānanti byāpādavivekavacanena ‘‘anatthaṃ me acarī’’tiādiāghātavatthubhedavisayassa dosassa, mohādhikehi thinamiddhādīhi vivekavacanena paṭicchādanavasena dukkhādipubbantādibhedavisayassa mohassa vikkhambhanaviveko vutto. Kāmarāgabyāpādatadekaṭṭhathinamiddhādivikkhambhakañcetaṃ sabbākusalapaṭipakkhasabhāvattā sabbakusalānaṃ, tena sabhāvena sabbākusalappahāyakaṃ hontampi kāmarāgādivikkhambhanasabhāvameva hoti taṃsabhāvattāti avisesetvā nīvaraṇākusalamūlādīnaṃ vikkhambhanaviveko vutto hotīti āha.


以下是巴利文的完整直译：
众多差异是指因欲望的束缚、感官的贪欲等而有诸多的差异。欲望的倾向是指欲望的本质，既不是为了行动的倾向，也不是为了善法的倾向。关于不善的包围，"远离不善法"在此提到的不善法即使在内涵上也被包含在内。由于与禅定的相对特性，因而特别指出了这一点，除了与不善的本质相同之外，完全以相同的形式被包含。如果在前面的语段中提到烦恼欲望，那么为何会说“因众多差异”呢？这指的是其他人，包括有见解的人、无羞耻心的人、无畏惧的人及其所接触的事物。关于上面的禅定部分，因“有思维、有考虑”等而被称为上面所述的禅定部分，这些是其自身的反对特性，因此在此提到它们是反对的障碍。“关于上面禅定部分的反对特性”也是如此。在那里，关于反对特性的说明是指上面所述的禅定部分的直接反对特性。关于禅定部分的反对是指由于禅定部分的障碍而导致的反对。被压制的部分是指破坏性的部分。由于欲望的倾向与贪欲的相对特性，因而欲望的倾向是与多种对象相互吸引的心的安定状态，因此欲望的安定是相对的。欢喜是与忧虑相对的，因其相同的性质而导致安宁，因此忧虑的欢喜是相对的。思维是与懈怠相对的，因其是有意识的思考而导致的思维是与懈怠相对的。快乐是与躁动、忧虑相对的，因其安宁的性质而导致的快乐是与躁动、忧虑相对的。思考是与疑虑相对的，因其在对象上进行的深入思考而导致的智慧是与疑虑相对的。由大迦叶尊者所教导的经典的阐释部分，在此部分中。
关于五种感官欲望的差异，指的是色法等五种感官欲望的特殊对象。关于破坏性对象的差异等，因忧虑的分离而说“我并没有做坏事”等，关于破坏性对象的差异的过失，因无明等的懈怠而导致的分离，关于痛苦等的初始部分等的差异的无明的压制被说明。欲望、贪欲、忧虑、懈怠等的压制，因其与所有善法的相对特性而存在，因此所有善法的压制是与贪欲、烦恼等的压制相同，这种性质的压制被提到，因此说明了与障碍善法根本等的压制的分离。


Yathāpaccayaṃ pavattamānānaṃ sabhāvadhammānaṃ natthi kāci vasavattitāti vasavattibhāvanivāraṇatthaṃ ‘‘vitakkanaṃ vitakko’’ti vuttaṃ. Vitakkananti hi vitakkanakiriyā, sā ca vitakkassa attano paccayehi pavattimattamevāti bhāvaniddeso vasavattibhāvanivāraṇāya hoti. Tayidaṃ vitakkanaṃ ‘‘īdisamida’’nti ārammaṇaparikappananti āha ‘‘ūhananti vuttaṃ hotī’’ti. Yasmā cittaṃ vitakkabalena ārammaṇaṃ abhiniruḷhaṃ viya hoti, tasmā so ārammaṇābhiniropanalakkhaṇo vutto. Yathā hi koci rājavallabhaṃ ñātiṃ vā mittaṃ vā nissāya rājagehaṃ ārohati anupavisati, evaṃ vitakkaṃ nissāya cittaṃ ārammaṇaṃ ārohati. Yadi evaṃ kathaṃ avitakkaṃ cittaṃ ārammaṇaṃ ārohatīti? Vitakkabaleneva. Yathā hi so puriso paricayena tena vināpi nirāsaṅko rājagehaṃ pavisati, evaṃ paricayena vitakkena vināpi avitakkaṃ cittaṃ ārammaṇaṃ ārohati. Paricayenāti ca santāne pavattavitakkabhāvanāsaṅkhātena paricayena. Vitakkassa hi santāne abhiṇhaṃ pavattassa vasena cittassa ārammaṇābhiruhanaṃ ciraparicitaṃ, tena taṃ kadāci vitakkena vināpi tattha pavattateva. Yathā taṃ ñāṇasahitaṃ hutvā sammasanavasena ciraparicitaṃ kadāci ñāṇarahitampi sammasanavasena pavattati, yathā vā kilesasahitaṃ hutvā pavattaṃ sabbaso kilesarahitampi paricayena kilesavāsanāvasena pavattati, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ.

Āhananapariyāhananarasoti ādito, abhimukhaṃ vā hananaṃ āhananaṃ. Parito, parivattitvā vā āhananaṃ pariyāhananaṃ. ‘‘Rūpaṃ rūpaṃ, pathavī pathavī’’ti ākoṭentassa viya pavatti āhananaṃ pariyāhanananti ca veditabbaṃ. Yasmiñhi ārammaṇe cittaṃ abhiniropeti, taṃ tassa gahaṇayogyaṃ karonto vitakko ākoṭento viya hoti. Yadi evaṃ nāgasenattherena ‘‘ākoṭanalakkhaṇo vitakko. Yathā, mahārāja, bherī ākoṭitā atha pacchā anuravati anusaddāyati, evameva kho, mahārāja, yathā ākoṭanā, evaṃ vitakko daṭṭhabbo. Atha pacchā anuravanā anusaddanā, evaṃ vicāro daṭṭhabbo’’ti ākoṭanalakkhaṇatā vitakkassa kasmā vuttā? Nāyaṃ virodho. Therena hi kiccasannissitaṃ katvā lakkhaṇaṃ vuttaṃ. Dhammānañhi sabhāvavinimuttā kāci kiriyā nāma natthi tathā gahetabbākāro ca. Bodhaneyyajanānurodhena pana paramatthato ekībhāvopi sabhāvadhammo pariyāyavacanehi viya samāropitarūpehi bahūhi pakārehi pakāsīyati. Evañhi so suṭṭhu pakāsito hoti. Ānayanapaccupaṭṭhānoti ettha ānayanaṃ citte ārammaṇassa upanayanaṃ, ākaḍḍhanaṃ vā.


以下是巴利文的完整直译：
由于没有任何自在性存在于依缘而生起的自性法中，为了避免自在性的存在，所以说"思维即是思维"。因为思维是思维的行为，而这只是思维依自身的缘而生起而已，所以通过存在的解释来避免自在性的存在。这种思维是对所缘的构想，所以说"是抬举"。因为心依靠思维的力量而似乎固着于所缘，所以说它具有将所缘固定的特征。就像有人依靠亲近国王的亲戚或朋友而进入王宫一样，心依靠思维而进入所缘。如果是这样，那么没有思维的心如何进入所缘呢？是通过思维的力量。就像那个人因为熟悉而无需依靠他人就能无畏地进入王宫一样，没有思维的心也能因为熟悉而进入所缘。这里的"熟悉"是指在相续中生起的被称为思维修习的熟悉。因为思维在相续中经常生起，心对所缘的进入变得非常熟悉，所以有时即使没有思维也能在那里生起。就像具有智慧的观察经过长期熟悉后，有时即使没有智慧也能以观察的方式生起；或者就像伴随烦恼而生起的，即使完全没有烦恼，也能因为熟悉而以烦恼习气的方式生起，这应当被理解为同样的情况。
具有打击和周


Anusañcaraṇaṃ anuparibbhamanaṃ. Svāyaṃ viseso santānamhi labbhamāno eva santāne pākaṭo hotīti daṭṭhabbo. Sesesupi eseva nayo. Anumajjananti ārammaṇe cittassa anumasanaṃ, parimajjananti attho. Tathā hi ‘‘vicāro parimajjanahattho viya sañcaraṇahattho viyā’’ti ca vutto. Tatthāti ārammaṇe. Sahajātānaṃ anuyojanaṃ ārammaṇe anuvicaraṇasaṅkhātaanumajjanavaseneva veditabbaṃ. Anuppabandhanaṃ ārammaṇe cittassa avicchinnassa viya pavatti. Tathā hi so ‘‘anuppabandhanatā’’ti niddiṭṭho. Teneva ca ‘‘ghaṇṭānuravo viya, paribbhamanaṃ viyā’’ti ca vutto. Katthacīti paṭhamajjhāne parittacittuppādesu ca. Oḷārikaṭṭhenāti vicārato oḷārikaṭṭhena. Yathā ghaṇṭābhighātasaddo paṭhamābhinipāto hoti, evaṃ ārammaṇābhimukhaniropanaṭṭhena vitakko cetaso paṭhamābhinipāto viya hotīti āha ‘‘ghaṇṭābhighātasaddo viyā’’tiādi. Vipphāravāti ettha vipphāro nāma vitakkassa thinamiddhapaṭipakkho ārammaṇe anolīnatā asaṅkoco, so pana abhiniropanabhāvena calanaṃ viya hotīti adhippāyenāha ‘‘paripphandanabhāvo cittassā’’ti. Paribbhamanaṃ viyāti ettha parissayābhāvavīmaṃsanatthaṃ paribbhamananti veditabbaṃ. Dukanipātaṭṭhakathāyaṃ pana –

‘‘Ākāse gacchato mahāsakuṇassa ubhohi pakkhehi vātaṃ gahetvā pakkhe sannisīdāpetvā gamanaṃ viya ārammaṇe cetaso abhiniropanabhāvena pavatto vitakko, vātaggahaṇatthaṃ pakkhe phandāpayamānassa gamanaṃ viya anumajjanabhāvena pavatto vicāro’’ti –

Vuttaṃ, taṃ anuppabandhanena pavattiyaṃ yujjati. Tathā hi upacāre vā appanāyaṃ vā santānena pavattiyaṃ vitakko niccalo hutvā ārammaṇaṃ anupavisitvā viya pavattati, na paṭhamābhinipāte pākaṭo hoti. Yathā hi apubbārammaṇe paṭhamābhinipātabhūto vitakko vipphāravā hoti, na tathā ekasmiṃyeva ārammaṇe nirantaraṃ anuppabandhavasena pavattiyaṃ, nātivipphāravā pana tattha hoti sannisinnabhāvato. Paṭhamadutiyajjhānesu pākaṭo hotīti vitakkassa viseso abhiniropanākāro oḷārikattā paṭhamajjhāne pākaṭo hoti, tadabhāvato pañcakanaye dutiyajjhāne vicārassa viseso anumajjanākāro pākaṭo hoti.

Ayaṃ panettha aparo nayo – malaggahitaṃ kaṃsabhājanaṃ ekena hatthena daḷhaṃ gahetvā itarena hatthena cuṇṇatelaeḷakalomādikatacumbaṭakena parimajjantassa daḷhaṃ gahaṇahattho viya vitakko, parimajjanahattho viya vicāro. Tathā kumbhakārassa daṇḍappahārena cakkaṃ bhamayitvā bhājanaṃ karontassa piṇḍassa uppīḷanahattho viya vitakko, tasseva ito cito ca sañcaraṇahattho viya vicāro. Tathā kaṃsabhājanādīsu kiñci maṇḍalaṃ vaṭṭalekhaṃ karontassa majjhe sannirumbhitvā ṭhitakaṇṭako viya abhiniropano vitakko, bahi paribbhamanakaṇṭako viya anumajjano vicāroti veditabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
反复环绕。如此这个特殊性在种姓中被获得，即在种姓中显现。其余部分亦同此道理。抚摩意味着对所缘心的触摸，磨擦意味着本质。确实如此："考察如同磨擦之手，如同环绕之手"。在那里意味着在所缘中。诸共生者的联系，应当通过在所缘中环绕的抚摸来了解。不间断系缚意味着心在所缘中好似持续不断地进行。确实如此，他被描述为"不间断系缚性"。因此也被说为"如同铃声的共鸣，如同环绕"。在某处，在初禅和小部分心生起时。从粗大性来说，是从考察的粗大性。正如铃声撞击是第一次冲击，同样地，以面向所缘并安置的意义，寻如同心的第一次冲击。膨胀性在此处，膨胀名为寻的对治昏沉的无黏着性，无收缩，它好似通过安置而产生运动。意图是说"心的颤动性"。如同环绕，在此处应当理解为为了审察无危难而环绕。
在二元集注释中曾说：
"如同大鸟在空中飞行，以双翅抓住风，使翅栖息而行进，同样地，寻以安置心的方式在所缘中进行，如同为抓风而使翅颤动，考察以抚摸的方式进行"。
这说得很适合通过不间断系缚而进行。确实如此，在近行或安止中，寻通过种姓进行时，变得不动，好似未进入所缘，在第一次冲击中不显现。正如在未曾有的所缘中，第一次冲击的寻具有膨胀性，在同一所缘中连续不断地通过不间断系缚进行时，并不过于膨胀，因为已经稳定。在初禅和第二禅中显现，寻的特殊性以安置的方式，因其粗大性在初禅中显现，由于缺乏此种特性，在五蕴法中，考察的特殊性以抚摸的方式在第二禅中显现。
此处另有一种解释——拿着被污垢覆盖的铜器，一手牢牢抓住，另一手用研磨油、芝麻油、头发等制成的刷子擦拭，如同牢牢抓握之手的寻，如同擦拭之手的考察。又如陶工用棒敲击转动轮盘制作器皿，如同挤压面团之手的寻，如同在此处彼处环绕之手的考察。又如在铜器等处制作某个圆圈或圆形线条时，如同在中间站立的刺的安置是寻，如同在外围环绕的刺的抚摸是考察，应当这样了解。


Yathā pupphaphalasākhādiavayavavinimutto avijjamānopi rukkho ‘‘sapuppho saphalo’’ti voharīyati, evaṃ vitakkādiaṅgavinimuttaṃ avijjamānampi jhānaṃ ‘‘savitakkaṃ savicāra’’nti voharīyatīti dassetuṃ ‘‘rukkho viyā’’tiādi vuttaṃ. Vibhaṅge panātiādīsu jhānabhāvanāya puggalavasena desetabbattā ‘‘idha bhikkhu vivicceva kāmehī’’tiādinā (vibha. 508) puggalādhiṭṭhānena jhānāni uddiṭṭhānīti. Yadipi vibhaṅge puggalādhiṭṭhānā desanā katā, attho pana tatrāpi vibhaṅgepi yathā idha ‘‘iminā ca vitakkenā’’tiādinā dhammavasena vutto, evameva daṭṭhabbo, paramatthato puggalasseva abhāvatoti adhippāyo. Atha vā jhānasamaṅgino vitakkavicārasamaṅgitādassanena jhānasseva savitakkasavicāratā vuttāti āha ‘‘attho pana tatrāpi evameva daṭṭhabbo’’ti.

Vivekasaddassa bhāvasādhanataṃ sandhāyāha ‘‘tasmā vivekā’’ti. Hetuatthe cetaṃ nissakkavacanaṃ, tasmā vivekā hetubhūtāti attho. Vivekasaddassa kattusādhanataṃ kammasādhanataṃ vā sandhāyāha ‘‘tasmiṃ vā viveke’’ti. ‘‘Vivitto’’ti hi iminā nīvaraṇehi vinābhūto tehi vivecitoti ca sādhanadvayampi saṅgahitamevāti. Pinayatīti tappeti vaḍḍheti vā. Sampiyāyanalakkhaṇāti paritussanalakkhaṇā. Pīnanarasāti paribrūhanarasā. Pharaṇarasāti paṇītarūpehi kāyassa byāpanarasā. Udaggabhāvo odagyaṃ. Sukhayatīti sukhaṃ, attanā sampayuttadhamme laddhassāde karotīti attho. Svāyaṃ kattuniddeso pariyāyaladdho dhammato aññassa kattunivattanattho, nippariyāyena pana bhāvasādhanameva labbhatīti ‘‘sukhanaṃ sukha’’nti vuttaṃ. Sātalakkhaṇanti iṭṭhasabhāvattā taṃsamaṅgīpuggalaṃ, sampayuttadhamme vā attani sādayatīti sātaṃ da-kārassa ta-kāraṃ katvā. Sātaṃ madhuranti vadanti, sātaṃ lakkhaṇaṃ etassāti sātalakkhaṇaṃ. Upabrūhanarasantiādīsu upabrūhanaṃ sampayuttadhammānaṃ saṃvaddhanaṃ, dukkhaṃ viya avissajjetvā adukkhamasukhā viya anajjhupekkhitvā anu anu gaṇhanaṃ upakāritā vā anuggaho. Katthacīti paṭhamajjhānādike. Paṭilābhatuṭṭhīti paṭilābhavasena uppajjanakatuṭṭhi. Paṭiladdharasānubhavananti paṭiladdhassa ārammaṇarasassa anubhavanaṃ. Etena pītisukhāni sabhāvato vibhajitvā dassitāni. Yattha pīti, tattha sukhanti vitakkassa viya vicārena pītiyā sukhena accantasaṃyogamāha. Yattha sukhaṃ, tattha na niyamato pītīti vicārassa viya vitakkena, sukhassa pītiyā anaccantasaṃyogaṃ. Tena accantānaccantasaṃyogitāya pītisukhānaṃ visesaṃ dasseti.


以下是巴利文的完整直译：
如同花果枝等部分被解脱而不见的树，称为“有花有果”，同样地，虽然思维等部分被解脱而不见的禅定，称为“有思维有考察”，为此说“如同树”。在《分别论》中，因应禅定的修习，依于个人的描述，应当说明“此处比丘离开欲望”之类（分。508），以个人的立场指出禅定。虽然在《分别论》中已经进行了个人立场的讲述，但在此处的意义也是如同在“以此思维”之类的法的描述，因此应当这样理解，最终的意义是指个人的不存在。或者说，因思维与考察的结合，禅定的有思维有考察的特性被说明，因此说“在那里也是如此理解”。
关于“离”的字义，提到“因此离”。此处的原因是无所依的表达，因此“离”是作为原因的意义。关于“离”的作为者、作为的手段，提到“在那离中”。“离开”即是无障碍地被分开。增进意味着增益或增长。完美的特征是指完全的特征。滋润的滋味是指充盈的滋味。扩展的滋味是指以美好的方式扩展身体的滋味。清净的状态是指清净。快乐的意思是快乐，是因自身所获得的法而生的意义。自身的作为说明是为他者的作为而停止，然而从无所依的角度来看，只有作为的手段可以获得，因此说“快乐的快乐”。完美的特征是指因所希望的性质而与其相应的个人，所获得的法是与自身相应的。因此“完美”是甜美的，称为“完美的特征”。提升的滋味等中，提升是指与所相应的法的增长，像痛苦一样不被抛弃，像不痛苦的快乐一样不被忽视，逐步地计算，成为帮助或支持。某处，即在初禅等中。获得的满足是指获得时的产生的满足。获得的滋味的体验是指获得的对象的滋味的体验。由此，快乐和幸福自然地被分开说明。在有快乐的地方，有幸福，像思维那样，因考察的快乐与幸福完全结合。在有幸福的地方，不一定有快乐，像考察那样，因思维的幸福与快乐不完全结合。因此，因完全与不完全的结合，快乐与幸福的特别之处被说明。


Kaṃ udakaṃ tārenti etthāti kantāraṃ, nirudakamaruṭṭhānaṃ. Vanameva vanantaṃ. Vanacchāyappavesanaudakaparibhogesu viya sukhanti yathā hi puriso mahākantāramaggaṃ paṭipanno ghammapareto tasito pipāsito paṭipathe purisaṃ disvā ‘‘kattha pānīyaṃ atthī’’ti puccheyya, so ‘‘aṭaviṃ uttaritvāva jātassaravanasaṇḍo atthi, tattha gantvā labhissasī’’ti vadeyya, so tassa kathaṃ sutvāva haṭṭhapahaṭṭho bhaveyya, tato gacchanto bhūmiyaṃ patitāni uppaladalanāḷapattādīni disvā suṭṭhutaraṃ haṭṭhapahaṭṭho hutvā gacchanto allavatthe allakese purise passeyya, vanakukkuṭavanamorādīnaṃ saddaṃ suṇeyya, jātassarapariyante jātamaṇijālasadisaṃ nīlavanasaṇḍaṃ passeyya, sare jātāni uppalapadumakumudāni passeyya, acchaṃ vippasannaṃ udakampi passeyya, so bhiyyo bhiyyo haṭṭhapahaṭṭho hutvā jātassaraṃ otaritvā yathāruci nhatvā ca pivitvā ca passaddhadaratho bhisamuḷālapokkharādīni khāditvā nīluppalādīni piḷandhitvā mandālavamūlāni khandhe khipitvā uttaritvā sāṭakaṃ nivāsetvā udakasāṭakaṃ ātape katvā sītacchāyāya mandamande vāte paharante nipannova ‘‘aho sukhaṃ aho sukha’’nti vadeyya, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Tassa hi purisassa jātassaravanasaṇḍasavanato paṭṭhāya yāva udakadassanā haṭṭhapahaṭṭhakālo viya pubbabhāgārammaṇe haṭṭhapahaṭṭhākārā pīti, nhāyitvā ca pivitvā ca sītacchāyāya mandamande vāte paharante ‘‘aho sukhaṃ aho sukha’’nti vadanto nipannakālo viya balappattaṃ ārammaṇarasānubhavanākārasaṇṭhitaṃ sukhaṃ.

Tasmiṃ tasmiṃ samayeti iṭṭhārammaṇassa paṭilābhasamaye paṭiladdhassa rasānubhavanasamaye vanacchāyādīnaṃ savanadassanasamaye paribhogasamaye ca. Pākaṭabhāvatoti yathākkamaṃ pītisukhānaṃ vibhūtabhāvato. Vivekajaṃpītisukhanti ettha purimasmiṃ atthe vivekajanti jhānaṃ vuttaṃ. Pītisukhasaddato ca atthiatthavisesavato assa jhānassa, asmiṃ vā jhāneti ettha akāro daṭṭhabbo yathā arisasoti. Dutiye pītisukhameva vivekajaṃ, vivekajaṃpītisukhanti ca aññapadatthasamāso paccattaniddesassa ca alopo kato, lope vā sati ‘‘vivekajapītisukha’’nti pāṭhoti ayaṃ viseso.

Gaṇanānupubbato paṭhamanti iminā desanākkamaṃ ulliṅgeti. ‘‘Gaṇanānupubbatā paṭhama’’ntipi pāṭho, tatthāpi gaṇanānupubbatāyāti attho, gaṇanānupubbatāmattaṃ vā paṭhamanti idaṃ vacananti attho. Paṭhamaṃ samāpajjatīti paṭhamanti idaṃ pana na ekantalakkhaṇaṃ. Ciṇṇavasībhāvo hi aṭṭhasamāpattilābhī ādito paṭṭhāya matthakaṃ pāpentopi samāpajjituṃ sakkoti, matthakato paṭṭhāya ādiṃ pāpentopi samāpajjituṃ sakkoti, antarantarā okkamantopi sakkoti. Evaṃ pubbuppattiyaṭṭhena pana paṭhamaṃ uppannantipi paṭhamaṃ. Teneva visuddhimagge (visuddhi. 

如同水流过的地方，这里是指深渊，水流不见的地方。森林即是森林。正如在森林的阴影中，享受水的滋养，就像一个人走在大深渊的路上，因渴望而感到疲惫、口渴，看到一个人便会问：“哪里有水？”他会回答：“越过森林，有一个莲花池，去那里可以获得水。”听到这些话，他会更加急切地前行，走着走着，看到地面上落下的水莲、莲瓣等，心中更加急切，继续前行，听到森林公鸡、森林野兽的叫声，看到水边的蓝色莲花池，看到水中盛开的水莲、睡莲，看到清澈的水，他会更加急切，越过莲花，随心所欲地洗澡、饮水，享受着清凉的阴影，微风轻拂，安静而舒适地说：“啊，真幸福，真幸福。”如此丰盈的享受应当被看到。因为这个人从莲花池的声音开始，直到看到水的那一刻，犹如在心中产生的愉悦，洗澡、饮水、享受着清凉的阴影，微风轻拂时，便会如同在安静的时刻，感受到强烈的快乐。
在那个时候，正是在获得所愿的对象时，体验到滋味的时机，在看到森林阴影等时，享受的时机。显而易见，正如愉悦的快乐随时显现。离所生的快乐，指的是在前文中提到的禅定。快乐的滋味是指因其特殊的性质而存在的禅定，在此禅定中应当这样理解，正如在“无害”的情况下。第二个快乐的滋味是离所生的快乐，离所生的快乐是指其他地方的意义被缩小，因此“离所生的快乐”是特别的。
逐步计算的第一，正是这种讲述的过程。“逐步计算的第一”也是有这样的意思，逐步计算的第一只是说明而已。第一的安住是指第一的安住，但这并不是单一的特征。因为被切断的状态，从八种安住中获得的，能够从开始到结束安住，能够从结束到开始安住，也能逐步进入。这样，从早期的产生来看，第一的产生也是第一。因此在《清净道》中（清净），

1.75) ‘‘gaṇanānupubbatā paṭhamaṃ, paṭhamaṃ uppannantipi paṭhama’’nti ettakameva vuttaṃ. Paccanīkadhamme jhāpetīti nīvaraṇādipaccanīkadhamme dahati, vikkhambhanavasena pajahatīti attho. Gocaranti kasiṇādiālambanaṃ. Tanti taṃ gocaraṃ. Upanijjhāyatīti passati. Saha upacārenāti saddhiṃ upacārajjhānena. Kasiṇārammaṇūpanijjhāyanatoti pathavīkasiṇādino attano ārammaṇassa rūpaṃ viya cakkhunā upanijjhāyanato. Lakkhaṇūpanijjhāyanatoti yathāsambhavaṃ aniccādilakkhaṇattayassa nibbānadhātuyā tathalakkhaṇassa ca upanijjhāyanato. Tenevāha ‘‘ettha hī’’tiādi. Niccādivipallāsappahānena maggo asammohato aniccādilakkhaṇāni upanijjhāyatīti lakkhaṇūpanijjhānanti āha ‘‘vipassanāya upanijjhāyanakicca’’ntiādi. Tathalakkhaṇanti avināsadhammassa nibbānassa anaññathābhāvato aviparītasabhāvo tathalakkhaṇaṃ, maggassapi vā nibbānārammaṇato tathalakkhaṇūpanijjhānatā yojetabbā.

Visadisodāharaṇaṃ tāva dassento āha ‘‘yathā sadhano’’tiādi. Añño apadesāraho hotīti dhanato parijanato ca añño dhanavā parijanavā ca puriso saha dhanena vattati parijanena cāti sadhano saparijanoti apadesaṃ arahatīti apadesāraho hoti , apadisitabbo hotīti vuttaṃ hoti. Senaṅgesu eva senāsammutīti rathādisenaṅgavinimuttāya senāya abhāvepi rathehi pattīhi ca saha vattanato sarathā sapatti senāti rathādisenaṅgesuyeva senāvohāroti attho. Kasmā panettha jhānapāṭhe aggahitā cittekaggatā gahitāti anuyogaṃ sandhāyāha ‘‘avuttattā’’tiādi. Evaṃ vuttāyevāti evaṃ sarūpato vibhaṅge vuttāyeva. Sacittekaggatanti idha avuttepīti ‘‘sacittekaggata’’nti evaṃ sarūpato imasmiṃ jhānapāṭhe avuttepīti attho, sāmaññato pana jhānaggahaṇena gahitā eva. Tenevāha ‘‘yena hī’’tiādi . Idaṃ vuttaṃ hoti – yena vitakkādīhi saha vattabbaṃ, taṃ dhammaṃ dīpetuṃ tassa pakāsanādhippāyena ‘‘savitakkaṃ savicāra’’ntiādinā uddeso kato, so eva adhippāyo tena bhagavatā vibhaṅge (vibha. 569) ‘‘cittassekaggatā’’ti niddisantena pakāsito, tasmā sā jhānapāṭhe aggahitāti na cintetabbanti.

Upasampajjāti ettha upa-saṃsaddā ‘‘upalabbhatī’’tiādīsu viya niratthakāti dassetuṃ ‘‘upagantvā’’tiādiṃ vatvā puna tesaṃ sātthakabhāvaṃ dassetuṃ ‘‘upasampādayitvā’’tiādi vuttaṃ, tasmā upasampajjāti ettha patvā sādhetvāti vā attho. Iriyanti kiriyaṃ. Vuttintiādīni tasseva vevacanāni. Ekaṃ iriyāpathabādhanaṃ iriyāpathantarehi rakkhaṇaṃ pālanaṃ. Sabbabuddhānaṃ āciṇṇattā ānāpānassatikammaṭṭhānameva vuttaṃ. Tañhi sabbabuddhānaṃ āciṇṇanti vadanti.

Paṭhamajjhānakathā niṭṭhitā.


“逐步计算的第一，第一的产生也是第一”，这只是如此说。关于对治的事物，意指烧灼障碍等对治事物，意为通过抑制而放弃。所行是指如土等的对象。那是所行。观察是指观察。与近行一起，即与近行的观察相结合。关于土的对象，因其自身的对象而以眼睛观察。关于特征的观察，因如其所应有的无常等三特征的涅槃界的特征而观察。为此说“在这里确实如此”。通过对常等的颠倒的放弃，因而以不迷失的方式观察无常等特征，故说“因观照而观察的功用”。
如是特征是指无毁灭法的涅槃的无异相，因而应当与道或涅槃的对象的特征的观察相结合。
为了显示清晰的例子，他说“如同有财”。另一个应当被指明的，意指有财或有随侍的人，另一个有财的人与财一同运作，故称为有财与随侍的。因而被称为应当被指明。对于军队而言，正如在战车等军用器具中，虽然没有军队，但因战车与马匹等一同运作，故称为与战车等军用器具相同的军队。为何在此处讲述禅定的过程中，抓住了心的专注，故说“因未说”。
如是被说的，正是如此地被说。在此处的专注是指在此处的专注，故在此禅定的过程中被说，因而从普遍的角度来看，被抓住。为此说“因确实如此”。这被说为——因思维等而应当运作的法，故以“有思维有考察”之类的方式进行说明，这一意图在《分别论》中被解释为“心的专注”，因此在此禅定的过程中被抓住。
“进入”在这里是指“获得”，如在“通过接近”之类的表达中，目的在于显示其有意义的状态，因此说“通过进入”。因此“进入”在此处的意思是“达到而获得”。“行动”是指行为。被说的等是其本身的定义。一个行动的路径的障碍是指在行动路径中以其他的方式保护与维护。因所有的佛陀的修习，只有安般念的修习之处被说。确实，这被称为所有佛陀的修习。
初禅的讲述已结束。


Dutiyajjhānakathā

Vūpasamāti vūpasamahetu. Vūpasamoti cettha pahānaṃ adhippetaṃ, tañca vitakkavicārānaṃ atikkamo atthato dutiyajjhānakkhaṇe anuppādoti āha ‘‘samatikkamā’’tiādi. Katamesaṃ panettha vitakkavicārānaṃ vūpasamo adhippeto, kiṃ paṭhamajjhānikānaṃ, udāhu dutiyajjhānikānanti, kiñcettha – yadi paṭhamajjhānikānaṃ, natthi tesaṃ vūpasamo. Na hi kadāci paṭhamajjhānaṃ vitakkavicārarahitaṃ atthi. Atha dutiyajjhānikānaṃ, evampi nattheva vūpasamo sabbena sabbaṃ tesaṃ tattha abhāvatoti imaṃ anuyogaṃ sandhāyāha ‘‘tattha kiñcāpī’’tiādi. Yasmā diṭṭhādīnavassa taṃtaṃjhānakkhaṇe anuppattidhammatāpādanaṃ vūpasamanaṃ adhippetaṃ, vitakkādayo eva ca jhānaṅgabhūtā tathā karīyanti, na taṃsampayuttā phassādayo, tasmā vitakkādīnaṃyeva vūpasamādhivacanaṃ jhāne āgataṃ. Yasmā pana vitakkādīnaṃ viya taṃsampayuttadhammānampi ‘‘etena etaṃ oḷārika’’nti ādīnavadassanaṃ sutte āgataṃ, tasmā avisesena vitakkādīnaṃ taṃsahagatānañca vūpasamādike vattabbe vitakkādīnaṃyeva vūpasamo vuccamāno adhikavacanaṃ aññamatthaṃ bodhetīti katvā kañci visesaṃ dīpetīti dassento ‘‘oḷārikassa panā’’tiādimāha. Ayañhettha adhippāyo – yehi vitakkavicārehi paṭhamajjhānassa oḷārikatā, tesaṃ samatikkamā dutiyajjhānassa samadhigamo, na sabhāvato anoḷārikānaṃ phassādīnaṃ samatikkamāti ayamattho ‘‘vitakkavicārānaṃ vūpasamā’’ti etena dīpito , tasmā ‘‘kiṃ paṭhamajjhānikānaṃ vitakkavicārānaṃ vūpasamo idhādhippeto, udāhu dutiyajjhānikāna’’nti edisī codanā anokāsāva. ‘‘Pītiyā ca virāgā’’tiādīsupi eseva nayo. Tasmā vitakkavicārapītisukhasamatikkamavacanāni oḷārikoḷārikaṅgasamatikkamā dutiyādiadhigamadīpakānīti tesaṃ ekadesabhūtaṃ vitakkavicārasamatikkamavacanaṃ avayavena samudāyopalakkhaṇanayena taṃ dīpakaṃ vuttaṃ. Visuṃ visuṃ ṭhitepi hi vitakkavicārasamatikkamavacanādike paheyyaṅganiddesatāsāmaññena cittena samūhato gahite vitakkavicāravūpasamavacanassa tadekadesatā hotīti. Atha vā vitakkavicāravūpasamavacaneneva taṃsamatikkamā dutiyādiadhigamadīpakena pītivirāgādivacanānaṃ pītiādisamatikkamā tatiyādiadhigamadīpakatā dīpitā hotīti tassa taṃdīpakatā vuttā. Evañhi avayavena samudāyopalakkhaṇaṃ vinā vitakkavicāravūpasamavacanena pītivirāgādivacanānaṃ savisaye samānabyāpāratā dassitā hoti.

Ajjhattanti niyakajjhattaṃ adhippetaṃ, na ajjhattajjhattādīti dassento āha ‘‘ajjhattanti niyakajjhattaṃ adhippeta’’nti. Tattha kāraṇamāha ‘‘vibhaṅgepanā’’tiādi. Pana-saddopi apisaddattho, vibhaṅgepīti attho. Ayameva vā pāṭho.


以下是巴利文的完整直译：
第二禅的讲述
因平静，是指因平静的原因。这里的平静是指放弃，实际上是指超越思维和考察，在第二禅的瞬间不生起，因此说"超越"等。这里所指的是哪些思维和考察的平静，是初禅的还是第二禅的？对此，如果是初禅的，那么它们没有平静。因为初禅从未缺少思维和考察。如果是第二禅的，那么也没有完全的平静，因为它们在那里完全不存在。关于这个问题，他说"在那里虽然"等。因为所指的平静是指在看到过患后，在各个禅那的瞬间使其不生起的状态，而思维等作为禅支被如此对待，而不是与之相应的触等，因此只有思维等的平静在禅那中被提到。但是，因为在经中提到像思维等一样，与之相应的法也有"这是粗糙的"等过患的观察，因此在不加区别地说思维等和与之相应的法的平静等时，只说思维等的平静，表示有特别的意义，因此说"但是粗糙的"等。这里的意思是——因为超越了使初禅粗糙的那些思维和考察，所以获得第二禅，而不是超越了本质上不粗糙的触等，这个意思通过"因思维和考察的平静"来表达，因此"是指初禅的思维和考察的平静，还是第二禅的"这样的质疑是没有余地的。在"离开喜"等中也是同样的道理。因此，超越思维、考察、喜、乐的说法表示通过超越粗糙的支分而获得第二禅等，因此作为其一部分的超越思维和考察的说法，通过以部分代表整体的方式来表达这一点。即使思维和考察的超越等分别存在，但由于应舍弃的支分的说明的共性，当被心整体把握时，思维和考察的平静的说法就成为其中的一部分。或者，通过思维和考察的平静的说法来表示通过超越它们而获得第二禅等，通过离开喜等的说法来表示通过超越喜等而获得第三禅等，因此说它表达了这一点。因为这样，不需要以部分代表整体的方式，通过思维和考察的平静的说法来显示离开喜等的说法在各自的范围内有相同的作用。
内在是指自身内在，不是指内在的内在等，因此说"内在是指自身内在"。关于这一点的原因，他说"但在《分别论》中"等。"但"字也有"也"的意思，意思是"也在《分别论》中"。或者这就是原文。


Nīlavaṇṇayogato nīlavatthaṃ viyāti nīlayogato vatthaṃ nīlaṃ viyāti adhippāyo. Imasmiñca atthavikappeti ‘‘ceto sampasādayatī’’ti etasmiṃ pakkhe. Cetasoti ca upayogatthe sāmivacanaṃ. Purimasminti ‘‘sampasādanayogato jhānampi sampasādana’’nti vuttapakkhe. Cetasoti sambandhe sāmivacanaṃ. ‘‘Yāva na pare ekagate karomī’’tiādīsu seṭṭhavacanopi ekasaddo loke dissatīti āha ‘‘seṭṭhopi hi loke ekoti vuccatī’’ti. ‘‘Ekākīhi khuddakehi jita’’ntiādīsu asahāyatthopi ekasaddo diṭṭhoti āha ‘‘eko asahāyo hutvā’’ti. Saddhādayopi kāmaṃ sampayuttadhammānaṃ sādhāraṇato ca asādhāraṇato ca paccayā hontiyeva, samādhi pana jhānakkhaṇe sampayuttadhammānaṃ avikkhepalakkhaṇe indaṭṭhakaraṇena sātisayaṃ paccayo hotīti dassento ‘‘sampayuttadhamme…pe… adhivacana’’nti āha.

‘‘Sampasādanaṃ cetaso ekodibhāva’’nti visesanadvayaṃ jhānassa atisayavacanicchāvasena gahitaṃ. Svāyamatisayo yathā imasmiṃ jhāne labbhati, na tathā paṭhamajjhāneti imaṃ visesaṃ dassetuṃ ‘‘nanu cā’’tiādi vuttaṃ. Ārammaṇe āhananapariyāhananavasena anumajjanaanuyujjanavasena ca pavattamānā dhammā satipi nīvaraṇappahānena kilesakālussiyāpagame sampayuttānaṃ kiñci khobhaṃ karontā viya tehi ca te na sannisinnā hontīti vuttaṃ ‘‘vitakkavicārakkhobhena…pe… na suppasanna’’nti. Tattha khuddikā ūmiyo vīciyo, mahatiyo taraṅgā. Samādhipi na suṭṭhu pākaṭoti satipi indriyasamatte vīriyasamatāya ca teneva khotena sampasādābhāvena ca bahale viya jale maccho samādhipi na suṭṭhu pākaṭo. Vitakkavicārapalibodhābhāvenāti ettha yathāvuttakhobho eva palibodho. Evaṃ vuttenāti yassā saddhāya vasena sampasādanaṃ, yassā ca cittekaggatāya vasena ekodibhāvanti ca jhānaṃ vuttaṃ, tāsaṃ eva ‘‘saddahanā’’tiādinā (vibha. 574) pavattiākāravisesavibhāvanavasena vuttena tena vibhaṅgapāṭhena. Ayaṃ atthavaṇṇanāti ‘‘sampasādanayogato, sampasādanato vā sampasādanaṃ. Ekodiṃ bhāvetīti ekodibhāvanti jhānaṃ vutta’’nti evaṃ pavattā ayaṃ atthavaṇṇanā. Aññadatthu saṃsandati ceva sameti ca, evaṃ veditabbāti kathaṃ panāyaṃ atthavaṇṇanā tena vibhaṅgapāṭhena saddhiṃ saṃsandati sameti, nanu jhānavibhaṅge ‘‘sampasādana’’nti padaṃ uddharitvā ‘‘yā saddhā saddahanā’’tiādinā (vibha. 574) saddhāyeva vuttā, ‘‘cetaso ekodibhāva’’nti ca padaṃ uddharitvā ‘‘yā cittassa ṭhiti saṇṭhiti avaṭṭhitī’’tiādinā samādhisseva niddeso kato, aṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘sampasādanaṃ ekodibhāva’’nti jhānameva vuttanti aṭṭhakathāya vibhaṅgapāṭhena saddhiṃ virodho āpajjatīti? Nāpajjati vibhaṅgepi imināva adhippāyena niddesassa katattā. Tathā hi yena sampasādanena yogā jhānaṃ ‘‘sampasādana’’nti vuccati, tasmiṃ ‘‘yā saddhā saddahanā’’tiādinā dassite sampasādanaṃ jhānanti samānādhikaraṇaniddeseneva taṃyogā jhāne taṃsaddappavatti dassitā hoti. ‘‘Ekodibhāva’’nti ca padaṃ uddharitvā ekodimhi dassite ekodibhāvaṃ jhānanti samānādhikaraṇaniddeseneva jhānassa ekodivaḍḍhanatā vuttāva hotīti iminā adhippāyena byañjanavicāraṃ akatvā dhammamattameva niddiṭṭhanti avirodho yutto.


因青色的缘故，青色的状态即是青色的意思。在这里的意义是“心的安宁”，在这一方面的意义为“心的安宁”。心是指在使用时的同义词。在前面提到的“因安宁的缘故，禅定也是安宁”的情况下，心也是指在关系中的同义词。“我不让他人一起做”之类的最高说法中，单一的词在世间上被视为“在世间上被称为单一的”。“独自小者胜利”之类的说法中，即使是不能与他人相助的意思，单一的词也被看作“独自而不依赖”。信心等也是与欲望相结合的法，普遍和特殊的条件都存在，至于禅定在禅的瞬间，因其不动的特征而成为极大的条件，故说“与相应的法……等……相结合”。
“安宁的心的单一状态”是指禅的特征的两种特别的说法。自我特征如在此禅中所获得的那样，而不是在初禅中，因此为了显示这一点说“难道不是这样”之类的。关于对象的引导、引导的方式、引导的过程等，因有与障碍的放弃、烦恼的消除而与之相应的法，虽然有些扰动，但与它们并没有安静地结合，因此说“因思维和考察的扰动……等……不安宁”。在这里，小的波浪、大的波浪，虽有波动，但禅定并不明显。即使是如此，因其感官的力量和勇气的力量而在此处获得安宁，故说“如同水中的鱼，禅定并不明显”。因思维和考察的扰动而不安宁，正如所述的扰动。因此如是被说的，因信心的缘故而安宁，因心的专注而单一的状态被说为禅，因而通过“信心”之类的说法（《分别论》574）而显示出其发生的特征。这里的意义是“因安宁的缘故，因安宁而安宁。单一的状态即是单一的状态”，这就是所说的意义。另一方面，它们相互结合，故应当如此理解。那么，这个意义又如何与《分别论》的说法结合、相应呢？难道在《禅的分别》中提到“安宁”一词时，提到“信心”的时候，是否用“心的单一状态”一词时，也提到“心的安定、稳定、坚固”呢？而在注释中则只提到“安宁的单一状态”是指禅，这样就与注释的说法产生了矛盾？在《分别论》中也不会因这个意义的说明而产生矛盾。因为通过安宁的缘故，禅被称为“安宁”，在此处“信心”之类的说明就显示出安宁的禅。提到“单一的状态”时，显示出单一的状态即是禅的增长，因此通过这个意义的说明而不需要额外的解释，法的本质被明确地指出，没有矛盾。


Yaṃ pana vuttaṃ ṭīkākārehi ācariyadhammapālattherādīhi ‘‘yadi ekodīti samādhissa gahaṇaṃ adhippetaṃ, tadā ‘ekodibhāva’nti padaṃ uddharitvā samādhissa niddeso na kattabbo siyā. Tasmā ekodibhāvasaddo eva samādhimhi pavatto sampasādanasaddo viya jhāne pavattatīti yutta’’nti, taṃ aṭṭhakathāya virujjhati. Tasmā so aṭṭhakathānirapekkho visuṃyeveko atthavikappoti gahetabbaṃ. Ayañhi nesaṃ adhippāyo – vitakkavicārehi anajjhāruḷhattā ekaṃ udetīti ekodīti tathāvidhasamādhiyuttaṃ jhānacittameva gahetvā ekodissa bhāvo ekodibhāvoti samādhissa gahaṇaṃ sakkā vattunti. Yo panāyaṃ tesamabhiniveso ‘‘ekodīti samādhissa gahaṇe sati ‘ekodibhāva’nti padaṃ uddharitvā samādhissa niddeso na kattabbo siyā’’ti , so anekantikattā ayutto. Aññatthapi hi byañjanavicāraṃ akatvā atthamattasseva bāhullena vibhaṅge niddeso dissati.

Santāti samaṃ nirodhaṃ gatā. Samitāti bhāvanāya samaṃ gamitā nirodhitā. Vūpasantāti tato eva suṭṭhu upasantā. Atthaṅgatāti atthaṃ vināsaṃ gatā. Abbhatthaṅgatāti upasaggena padaṃ vaḍḍhetvā vuttaṃ. Appitāti gamitā vināsaṃ gatā. Sositāti pavattisaṅkhātassa santānassa abhāvena sosaṃ sukkhabhāvaṃ gatā. Byantīkatāti vigatantā katā.

Ayamatthoti bhāvanāya pahīnattā vitakkavicārānaṃ abhāvasaṅkhāto attho. Codakena vuttamatthaṃ sampaṭicchitvā pariharituṃ ‘‘evametaṃ siddhovāyamattho’’ti vatvā ‘‘na paneta’’ntiādi vuttaṃ. Tattha etanti ‘‘vitakkavicārānaṃ vūpasamā’’ti etaṃ vacanaṃ. Tadatthadīpakanti tassa vitakkavicārābhāvamattasaṅkhātassa atthassa dīpakaṃ. Na kilesakālussiyassāti upacārakkhaṇe viya nīvaraṇasaṅkhātassa kilesasaṅkhobhassa vūpasamā na sampasādananti attho. Nanu ca ‘‘purimaṃ vatvāpi vattabbamevā’’ti idaṃ kasmā vuttaṃ. Tathā hi dutiyajjhānādiadhigamūpāyadīpakena ajjhattaṃ sampasādanatāya cetaso ekodibhāvatāya ca hetudīpakena avitakkaavicārabhāvahetudīpakena ca vitakkavicāravūpasamavacaneneva vitakkavicārābhāvo dīpitoti, kiṃ puna avitakkaavicāravacanena katenāti? Na, adīpitattā. Na hi vitakkavicāravūpasamavacanena vitakkavicārānaṃ appavatti vuttā hoti. Vitakkavicāresu hi taṇhāppahānaṃ etesaṃ vūpasamanaṃ. Oḷārikaṅgamukhena hi taṃtaṃjhānanikantiyā vikkhambhanaṃ vitakkavicāravūpasamavacanādīhi pakāsitaṃ. Yato vitakkavicāresu virattabhāvadīpakaṃ vitakkavicāravūpasamavacanaṃ, ye ca saṅkhāresu taṇhāppahānaṃ karonti, tesu maggesu pahīnataṇhesu ca phalesu saṅkhārappavatti hoti, evamidhāpi vikkhambhitavitakkavicārataṇhassa dutiyajjhānassa vitakkavicārasampayogo purimena na nivārito siyāti tannivāraṇatthaṃ āvajjitukāmatādiatikkamo ca tesaṃ vūpasamoti dassanatthañca ‘‘avitakkaṃ avicāra’’nti vuttaṃ. Paṭhamajjhānaṃ dutiyajjhānassa upanissayapaccayena paccayo hotīti āha ‘‘paṭhamajjhānasamādhito’’ti. Paṭhamampīti paṭhamajjhānampi.


以下是巴利文的完整直译：
注释者如阿阇黎法护长老等所说:"如果'单一'是指定的意思,那么提取'单一状态'这个词后就不应该解释定了。因此,'单一状态'这个词用于定,就像'安宁'这个词用于禅那一样是合适的。"这与注释相矛盾。因此,这应该被视为一个独立的、不依赖注释的解释。这是他们的意思 - 因为没有被思维和寻所干扰而升起一个,称为单一,取这样的定相应的禅那心,单一的状态即是单一状态,可以说是取定。但他们的这种执着"如果'单一'是取定的意思,那么提取'单一状态'这个词后就不应该解释定"是不合适的,因为这不是绝对的。在其他地方也可以看到,不做文字的考察而只解释意思的情况在《分别论》中很多。
寂静是指平等地达到灭。平息是指通过修习而平等地达到、灭除。完全平息是指因此而很好地平息。消失是指达到消失、毁灭。完全消失是通过前缀增加词的意思而说的。安置是指达到、达到毁灭。干枯是指因相续所说的活动的不存在而达到干燥、枯竭的状态。断绝是指使其终结。
这个意思是指因修习而断除,思维和寻不存在的意思。接受质问者所说的意思后,为了解释而说"这个意思是成立的",然后说"但这个"等。其中,"这个"是指"因思维和寻的平息"这句话。表示那个意思是指表示那个仅仅是思维和寻不存在的意思。不是烦恼的混浊是指不是像近行定的时候那样,因障碍所说的烦恼的动摇的平息而安宁的意思。为什么说"即使说了前面的也应该说"呢?因为通过说明获得第二禅等的方法,通过说明内在安宁、心一境性的原因,通过说明无寻无伺的原因,以及通过说思维和寻的平息而已经说明了思维和寻的不存在,那么再说无寻无伺有什么用呢?不是的,因为没有说明。因为通过说思维和寻的平息并没有说思维和寻的不生起。因为对思维和寻的爱的断除是这些的平息。因为通过粗糙支分的方式说明了对各个禅那的执着的镇伏。因此,说思维和寻的平息等表示对思维和寻的离欲,那些对诸行断除爱的人,在那些道中爱已断除,在果中诸行仍然生起,同样在这里,对已镇伏思维和寻之爱的第二禅,与思维和寻相应不被前面所阻止,为了阻止这个,为了显示超越希望转向等也是它们的平息,所以说"无寻无伺"。初禅是第二禅的亲依止缘,所以说"从初禅定"。初禅也是指初禅。


Gaṇanānupubbatotiādi heṭṭhā vuttanayeneva veditabbaṃ. Etthāpi ‘‘dutiyaṃ uppannantipi dutiya’’nti vattuṃ vaṭṭatiyeva. Vuttamevatthaṃ vibhaṅgapāṭhena sādhento āha ‘‘yathāhā’’tiādi. Yaṃ pana vibhaṅge (vibha. 580) ‘‘jhānanti sampasādo pīti sukhaṃ cittassekaggatā’’ti vuttaṃ, taṃ saparikkhāraṃ jhānaṃ dassetuṃ pariyāyena vuttaṃ. Rathassa paṇḍukambalaṃ viya hi sampasādo jhānassa parikkhāro, na jhānaṅganti āha ‘‘pariyāyoyeva ceso’’ti. Nippariyāyato pana upanijjhānalakkhaṇappattānaṃ aṅgānaṃ vasena tivaṅgikamevetaṃ hotīti āha ‘‘sampasādanaṃ pana ṭhapetvā’’tiādi.

Dutiyajjhānakathā niṭṭhitā.

Tatiyajjhānakathā

Virajjanaṃ virāgo. Taṃ pana virajjanaṃ nibbindanamukhena hīḷanaṃ vā tappaṭibaddharāgappahānaṃ vāti dassetuṃ ‘‘tassā pītiyā jigucchanaṃ vā samatikkamo vā’’ti vuttaṃ. Ubhinnamantarāti pītiyā virāgāti imesaṃ dvinnaṃ padānaṃ antarā, majjheti attho. Sampiṇḍanaṃ samuccayo. Maggoti upāyo. Dutiyajjhānassa hi paṭilābhaṃ vinā tatiyajjhānassa adhigamo na hotīti vitakkavicārānaṃ vūpasamo tatiyajjhānādhigamassa upāyo. Tadadhigamāyāti tatiyamaggādhigamāya.

Upapattitoti samavāhitabhāvena patirūpato jhānupekkhāpi samavāhitameva antonītaṃ katvā pavattatīti āha ‘‘samaṃ passatī’’ti. Visadāyāti saṃkilesavigamena paribyattāya. Vipulāyāti sātisayaṃ mahaggatabhāvappattito mahatiyā. Thāmagatāyāti pītivigamena thirabhāvappattāya. Nanu cettha upekkhāvedanāva na sambhavati, tasmā kathamayaṃ tatiyajjhānasamaṅgī upekkhāya samannāgatattā ‘‘upekkhako’’ti vuccatīti ce? Na kevalaṃ vedanupekkhāva upekkhāti vuccati, atha kho aññāpi upekkhā vijjantīti dassento āha ‘‘upekkhā pana dasavidhā hotī’’tiādi. Tattha (dha. sa. aṭṭha. 163; visuddhi. 1.84) ‘‘idha, bhikkhave, bhikkhu cakkhunā rūpaṃ disvā neva sumano hoti na dummano, upekkhako viharati sato sampajāno’’ti (a. ni. 6.1) evamāgatā khīṇāsavassa chasu dvāresu iṭṭhāniṭṭhachaḷārammaṇāpāthe parisuddhapakatibhāvāvijahanākārabhūtā upekkhā chaḷaṅgupekkhā nāma.

Yā pana ‘‘upekkhāsahagatena cetasā ekaṃ disaṃ pharitvā viharatī’’ti (dī. ni. 3.308) evamāgatā sattesu majjhattākārabhūtā upekkhā, ayaṃ brahmavihārupekkhā nāma.

Yā ‘‘upekkhāsambojjhaṅgaṃ bhāveti vivekanissita’’nti (ma. ni. 1.27; saṃ. ni. 5.182, 190-191) evamāgatā sahajātadhammānaṃ majjhattākārabhūtā upekkhā, ayaṃ bojjhaṅgupekkhā nāma.

Yā pana ‘‘kālena kālaṃ upekkhānimittaṃ manasi karotī’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
根据上面所说的，应该这样理解“逐渐的计数”。在这里也可以说“如果第二个生起，那么就是第二个”。为了说明所说的意思，他说“如所说”的话。关于在《分别论》中提到的“禅即安宁、喜、快乐、心的专注”，这是为了显示有条件的禅。就像马车的黄色绒毛一样，安宁的禅是有条件的，而不是禅的支分，因此说“这是有条件的”。而无条件的则是针对获得进入的特征的支分，因此说“除了安宁之外”。
第二禅的讲述已结束。
第三禅的讲述
无染是指无欲。为了说明无染是通过厌离而产生的，或者是通过对欲望的放弃而产生的，因此说“对那喜的厌倦或超越”。“两者之间”是指喜和无欲这两个词之间的关系，意指在中间。凝聚是指集合。道路是指方法。因为获得第二禅的条件下，若没有获得第三禅，则思维和考察的平息是获得第三禅的条件。为了获得那，指的是第三个方法的获得。
因缘是指通过相互关联而适合的，禅的观察也通过相互关联而进行，因此说“看作相同”。清晰是指通过烦恼的消除而变得清晰。广泛是指因极大的特征而广泛。稳定是指因喜的消失而获得的稳定。难道在这里，只有感觉的平静而没有其他的平静吗？因此，如何说这个第三禅的特征是与平静相结合的“平静者”呢？不仅仅是指感觉的平静，也有其他的平静，因此说“平静有十种”。在这里（《大智度论》八，清净道论1.84）“在这里，僧人，看到眼前的色，不会感到快乐也不会感到痛苦，平静地生活，正念清醒”这样的说法，正如已灭尽者在六扇门中所见的可取与不可取的清净的状态。
而“以平静的心在一个方向上游走”这样的说法（《大智度论》三308），是指在众生中以中间的状态存在的平静，这就是梵行的平静。
而“培养平静的觉支，依赖于独处”（《中部》一27；《相应部》五182，190-191）这样的说法，是指在自然状态中的中间的平静，这就是觉支的平静。
而“在适当的时候思维平静的标志”（《中部》）

3.103) evamāgatā anaccāraddhanātisithilavīriyasaṅkhātā upekkhā, ayaṃ vīriyupekkhā nāma.

Yā –

‘‘Kati saṅkhārupekkhā samathavasena uppajjanti, kati saṅkhārupekkhā vipassanāvasena uppajjanti? Aṭṭha saṅkhārupekkhā samathavasena uppajjanti, dasa saṅkhārupekkhā vipassanāvasena uppajjanti.

‘‘Katamā aṭṭha saṅkhārupekkhā samathavasena uppajjanti? Paṭhamajjhānapaṭilābhatthāya nīvaraṇe paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, dutiyajjhānapaṭilābhatthāya vitakkavicāre paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, tatiyajjhānapaṭilābhatthāya pītiṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, catutthajjhānapaṭilābhatthāya sukhadukkhe paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, ākāsānañcāyatanasamāpattipaṭilābhatthāya rūpasaññaṃ paṭighasaññaṃ nānattasaññaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, viññāṇañcāyatanasamāpattipaṭilābhatthāya ākāsānañcāyatanasaññaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, ākiñcaññāyatanasamāpattipaṭilābhatthāya viññāṇañcāyatanasaññaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, nevasaññānāsaññāyatanasamāpattipaṭilābhatthāya ākiñcaññāyatanasaññaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, imā aṭṭha saṅkhārupekkhā samathavasena uppajjanti.

‘‘Katamā dasa saṅkhārupekkhā vipassanāvasena uppajjanti? Sotāpattimaggapaṭilābhatthāya uppādaṃ pavattaṃ nimittaṃ āyūhanaṃ paṭisandhiṃ gatiṃ nibbattiṃ upapattiṃ jātiṃ jaraṃ byādhiṃ maraṇaṃ sokaṃ paridevaṃ upāyāsaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, sotāpattiphalasamāpattatthāya uppādaṃ pavattaṃ nimittaṃ āyūhanaṃ paṭisandhiṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, sakadāgāmimaggapaalābhatthāya…pe… sakadāgāmiphalasamāpattatthāya…pe… anāgāmimaggapaṭilābhatthāya…pe… anāgāmiphalasamāpattatthāya…pe… arahattamaggapaṭilābhatthāya uppādaṃ pavattaṃ nimittaṃ āyūhanaṃ paṭisandhiṃ gatiṃ nibbattiṃ upapattiṃ jātiṃ jaraṃ byādhiṃ maraṇaṃ sokaṃ paridevaṃ upāyāsaṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, arahattaphalasamāpattatthāya…pe… suññatavihārasamāpattatthāya…pe… animittavihārasamaāpattatthāya uppādaṃ pavattaṃ nimittaṃ āyūhanaṃ paṭisandhiṃ paṭisaṅkhā santiṭṭhanā paññā saṅkhārupekkhāsu ñāṇaṃ, imā dasa saṅkhārupekkhā vipassanāvasena uppajjantī’’ti (paṭi. ma. 

以下是巴利文的完整直译：
如上所述，非染的、因无欲而轻松的、因勇气而生起的平静，这就是勇气的平静。
有 –
“有多少种因思维而生起的平静，有多少种因观照而生起的平静？八种因思维而生起的平静，十种因观照而生起的平静。
“哪些八种因思维而生起的平静？为了获得初禅，因障碍而存在的思维是平静的，因智慧的思维是平静的；为了获得第二禅，因思维和考察而存在的思维是平静的；为了获得第三禅，因喜而存在的思维是平静的；为了获得第四禅，因苦乐而存在的思维是平静的；为了获得空无边处的定，因对色的、对触的、对多样的思维是平静的；为了获得识无边处的定，因对空无边处的思维是平静的；为了获得无所有处的定，因对识无边处的思维是平静的；为了获得非有非无处的定，因对无所有处的思维是平静的；这些八种因思维而生起的平静。
“哪些十种因观照而生起的平静？为了获得入流道的，因生起的现象、名相、再生、去向、出世、出生、衰老、疾病、死亡、悲伤、哀悼、忧愁而存在的思维是平静的；为了获得入流果的，因生起的现象、名相、再生而存在的思维是平静的；为了获得一来果的……；为了获得不还果的……；为了获得阿罗汉果的，因生起的现象、名相、再生、去向、出世、出生、衰老、疾病、死亡、悲伤、哀悼、忧愁而存在的思维是平静的；为了获得阿罗汉果的……；为了获得空处的定……；为了获得无相处的定，因生起的现象、名相、再生而存在的思维是平静的；这些十种因观照而生起的平静。”

1.57) –

Evamāgatā nīvaraṇādipaṭisaṅkhāsantiṭṭhanākārabhūtā upekkhā, ayaṃ saṅkhārupekkhā nāma.

Tattha nīvaraṇe paṭisaṅkhāti pañca nīvaraṇāni pahātabbabhāvena paṭisaṅkhāya, pariggahetvāti attho. Santiṭṭhanāti nīvaraṇānaṃ pahānābhimukhībhūtattā tesaṃ pahānepi abyāpārabhāvūpagamanena majjhattatāya santiṭṭhanā. Saṅkhārupekkhāsūti nīvaraṇappahāne byāpārākaraṇena nīvaraṇasaṅkhātānaṃ saṅkhārānaṃ upekkhanāsūti attho. Esa nayo vitakkavicārādīsu uppādādīsu ca. Tattha uppādanti purimakammapaccayā khandhānaṃ idha uppattimāha. Pavattanti tathāuppannassa pavattiṃ. Nimittanti sabbampi tebhūmakaṃ saṅkhāragataṃ nimittabhāvena upaṭṭhānato. Āyūhananti āyatiṃ paṭisandhihetubhūtaṃ kammaṃ. Paṭisandhinti āyatiṃ upapattiṃ. Gatinti yāya gatiyā sā paṭisandhi hoti. Nibbattinti khandhānaṃ nibbattanaṃ. Upapattinti vipākappavattiṃ. Jātinti jarādīnaṃ paccayabhūtaṃ bhavapaccayā jātiṃ. Jarāmaraṇādayo pākaṭā eva.

Ettha ca uppādādayo pañceva saṅkhārupekkhāñāṇassa visayavasena vuttā, sesā tesaṃ vevacanavasena. Nibbatti jātīti idañhi dvayaṃ uppādassa ceva paṭisandhiyā ca vevacanaṃ. Gati upapatti cāti idaṃ dvayaṃ pavattassa, jarādayo nimittassāti veditabbaṃ. Nanu cettha catūsu maggavāresu ‘‘uppāda’’ntiādīni pañca mūlapadāni, ‘‘gatī’’tiādīni dasa vevacanapadānīti pannarasa padāni vuttāni, chasu pana phalasamāpattivāresu pañca mūlapadāneva vuttāni, taṃ kasmāti ce? Saṅkhārupekkhāya tikkhabhāve sati kilesappahānasamatthassa maggassa sabbhāvato tassā tikkhabhāvadassanatthaṃ vevacanapadehi saha daḷhaṃ katvā mūlapadāni vuttāni, phalassa nirussāhabhāvena santasabhāvattā maggāyattattā ca mandabhūtāpi saṅkhārupekkhā phalassa paccayo hotīti dassanatthaṃ mūlapadāneva vuttānīti veditabbāni.

Tattha ‘‘sotāpattimaggapaṭilābhatthāyā’’tiādīsu catūsu maggavāresu suññatānimittappaṇihitamaggānaṃ aññataro vutto. ‘‘Sotāpattiphalasamāpattatthāyā’’tiādīsu catūsu phalavāresu pana appaṇihitaphalasamāpatti veditabbā. Kasmā? Suññatavihārasamāpattatthāya animittavihārasamāpattatthāyāti itarāsaṃ dvinnaṃ phalasamāpattīnaṃ visuṃ vuttattā. Aniccānupassanāvuṭṭhānavasena hi animittamaggo, tatheva phalasamāpattikāle animittaphalasamāpatti, dukkhānupassanāvuṭṭhānavasena appaṇihitamaggaphalasamāpattiyo, anattānupassanāvuṭṭhānavasaena suññatamaggaphalasamāpattiyo suttantanayena veditabbā. Evañca katvā suññatādivimokkhavasena magguppattihetubhūtā catasso, tathā appaṇihitaphalasamāpattiyā catasso, suññatavihāraanimittavihāravasena dveti dasa saṅkhārupekkhāvipassanāpaññā vuttā, samathasaṅkhārupekkhā pana appanāvīthiyā āsannapubbabhāge balappattaṃ bhāvanāmayañāṇaṃ.

Yā pana ‘‘yasmiṃ samaye kāmāvacaraṃ kusalaṃ cittaṃ uppannaṃ hoti upekkhāsahagata’’nti (dha. sa. 150) evamāgatā adukkhamasukhasaññitā upekkhā, ayaṃ vedanupekkhā nāma.

Yā ‘‘yadatthi yaṃ bhūtaṃ, taṃ pajahati, upekkhaṃ paṭilabhatī’’ti (ma. ni. 3.71; a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如上所述，因障碍等的思维而存在的平静状态，这就是行舍。
其中，"思维障碍"是指思维应当舍弃的五种障碍，意思是理解。"安住"是指因为面向舍弃障碍，通过在舍弃时达到不活动的状态而处于中立。"在行舍中"是指通过不对舍弃障碍采取行动而对被称为障碍的行保持平等。这个方法也适用于思维和考察等以及生起等。其中，"生起"是指因前世业而在此处生起蕴。"转起"是指如此生起后的转起。"相"是指一切三界的行因作为相而显现。"造作"是指作为未来结生因的业。"结生"是指未来的生起。"趣"是指结生所属的趣。"出生"是指蕴的出生。"生起"是指果报的转起。"生"是指作为老等的条件、缘于有的生。老死等是明显的。
这里，生起等五种是从行舍智的对象方面来说的，其余的是它们的同义词。"出生"和"生"这两个是"生起"和"结生"的同义词。"趣"和"生起"这两个是"转起"的同义词，老等是"相"的同义词，应当这样理解。难道在这里四种道的部分中说了"生起"等五个根本词和"趣"等十个同义词，共十五个词，而在六种果定的部分中只说了五个根本词，这是为什么呢？因为当行舍锐利时，能断烦恼的道存在，为了显示它的锐利性，所以用同义词来强调根本词；因为果的无精进性和寂静性，以及依赖于道，即使是微弱的行舍也能成为果的条件，为了显示这一点，所以只说根本词，应当这样理解。
其中，在"为了获得入流道"等四种道的部分中，说的是空、无相、无愿三道中的任何一种。但在"为了获得入流果定"等四种果的部分中，应当理解为无愿果定。为什么？因为"为了获得空住定"、"为了获得无相住定"这两种其他的果定被分别说了。因为通过无常随观而出起的是无相道，同样在果定时是无相果定；通过苦随观而出起的是无愿道果定；通过无我随观而出起的是空道果定，应当按照经的方法来理解。这样，作为道生起的因的四种空等解脱，同样作为无愿果定的四种，以及作为空住和无相住的两种，共十种行舍观慧被说，而止行舍则是在近行定之前达到力量的修所成智。
而"在什么时候欲界善心生起，伴随着舍"这样说的被称为不苦不乐的舍，这就是受舍。
"对于存在的、已生的，他舍弃它，获得舍"这样说的

7.55) evamāgatā vicinane majjhattabhūtā upekkhā, ayaṃ vipassanupekkhā nāma.

Tattha yadatthi yaṃ bhūtanti khandhapañcakaṃ, taṃ muñcitukamyatāñāṇena pajahati. Upekkhaṃ paṭilabhatīti diṭṭhasovattikattayassa sappassa lakkhaṇavicinane viya diṭṭhalakkhaṇattayassa khandhapañcakassa saṅkhāralakkhaṇavicinane upekkhaṃ paṭilabhatīti attho.

Yā pana chandādīsu yevāpanakesu āgatā sahajātānaṃ samappavattihetubhūtā upekkhā, ayaṃ tatramajjhattupekkhā nāma.

Yā ‘‘upekkhako ca viharatī’’ti (dī. ni. 1.230; dha. sa. 163) evamāgatā aggasukhepi tasmiṃ apakkhapātajananī upekkhā, ayaṃ jhānupekkhā nāma.

Yā pana ‘‘upekkhāsatipārisuddhiṃ catutthaṃ jhāna’’nti (dī. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如上所述，因思维而存在的中间平静，这就是观照的平静。
其中“有何存在的”是指五蕴，因此通过想要解脱而舍弃它。获得平静是指如同观察到的三种特征的良好特征的观察，观察到五蕴的存在特征而获得的平静。
而在欲望等方面生起的，因自然状态而具足的平静，这就是其中的中间平静。
而“平静者生活”这样说的（《大智度论》一230；《法句经》三163），如是而来的在最优快乐中也不偏离的平静，这就是禅的平静。
而“平静的正念清净是第四禅”这样说的


1.232; dha. sa. 165) evamāgatā sabbapaccanīkaparisuddhā paccanīkavūpasamanepi abyāpārabhūtā upekkhā, ayaṃ pārisuddhupekkhā nāma.

Tattha chaḷaṅgupekkhā ca brahmavihārupekkhā ca bojjhaṅgupekkhā ca tatramajjhattupekkhā ca jhānupekkhā ca pārisuddhupekkhā ca atthato ekā tatramajjhattupekkhāva hoti. Tena tena avatthābhedena panassā ayaṃ bhedo ekassapi sato sattassa kumārayuvatherasenāpatirājādivasena bhedo viya. Tasmā tāsu yattha chaḷaṅgupekkhā, na tattha bojjhaṅgupekkhādayo. Yattha vā pana bojjhaṅgupekkhā, na tattha chaḷaṅgupekkhādayo hontīti veditabbā. Yathā cetāsaṃ atthato ekībhāvo, evaṃ saṅkhārupekkhāvipassanupekkhānampi. Paññā eva hi sā kiccavasena dvidhā bhinnā. Yathā hi purisassa sāyaṃ gehaṃ paviṭṭhaṃ sappaṃ ajapadadaṇḍaṃ gahetvā pariyesamānassa taṃ thusakoṭṭhake nipannaṃ disvā ‘‘sappo nu kho, no’’ti avalokentassa sovattikattayaṃ disvā nibbematikassa ‘‘sappo, na sappo’’ti vicinane majjhattatā hoti, evameva yā āraddhavipassakassa vipassanāñāṇena lakkhaṇattaye diṭṭhe saṅkhārānaṃ aniccabhāvādivicinane majjhattatā uppajjati, ayaṃ vipassanupekkhā. Yathā pana tassa purisassa ajapadena daṇḍena gāḷhaṃ sappaṃ gahetvā ‘‘kintāhaṃ imaṃ sappaṃ aviheṭhento attānañca iminā aḍaṃsāpento muñceyya’’nti muñcanākārameva pariyesato gahaṇe majjhattatā hoti, evameva yā lakkhaṇattayassa diṭṭhattā āditte viya tayo bhave passato saṅkhāraggahaṇe majjhattatā, ayaṃ saṅkhārupekkhā. Iti vipassanupekkhāya siddhāya saṅkhārupekkhāpi siddhāva hoti. Iminā panesā vicinanagahaṇesu majjhattasaṅkhātena kiccena dvidhā bhinnā. Vīriyupekkhā pana vedanupekkhā ca aññamaññañca avasesāhi ca atthato bhinnā evāti.

Imāsaṃ pana dasannampi upekkhānaṃ bhūmipuggalādivasena vibhāgo tattha tattha vuttanayeneva veditabboti dassento āha ‘‘evamayaṃ dasavidhāpī’’tiādi. Tattha bhūmipuggalacittārammaṇatoti ‘‘chaḷaṅgupekkhā kāmāvacarā, brahmavihārupekkhā rūpāvacarā’’ti evamādinā bhūmito. ‘‘Chaḷaṅgupekkhā khīṇāsavasseva, brahmavihārupekkhā tiṇṇampi puthujjanasekkhāsekkhāna’’nti evamādinā puggalato. ‘‘Chaḷaṅgupekkhā somanassupekkhāsahagatacittasampayuttā’’tiādinā cittato. ‘‘Chaḷaṅgupekkhā chaḷārammaṇā, brahmavihārupekkhā dhammārammaṇā’’tiādinā ārammaṇato. Khandhasaṅgahaekakkhaṇakusalattikasaṅkhepavasenāti ‘‘vedanupekkhā vedanākkhandhena saṅgahitā, itarā nava saṅkhārakkhandhenā’’ti khandhasaṅgahavasena. Chaḷaṅgupekkhā brahmavihārabojjhaṅgajhānapārisuddhitatramajjhattupekkhā ca atthato ekā, tasmā ekakkhaṇe tāsu ekāya sati na itarā, tathā saṅkhārupekkhāvipassanupekkhāpi veditabbā, vedanāvīriyupekkhānaṃ ekakkhaṇe siyā uppattīti evaṃ ekakkhaṇavasena. Chaḷaṅgupekkhā abyākatā, brahmavihārupekkhā kusalābyākatā, tathā sesā, vedanupekkhā pana siyā akusalāpīti evaṃ kusalattikavasena. Dasapetā saṅkhepato cattārova dhammā vīriyavedanātatramajjhattatāñāṇavasenāti evaṃ saṅkhepavasena.


以下是巴利文的完整直译：
如上所述，所有的平静都具备完全的清净，因完全的平静而不动，这就是纯净的平静。
其中，六根平静、梵住平静、觉支平静，以及其中的中间平静、禅的平静、纯净的平静，实际上是一种中间平静。依此，因各种状态的不同而有这样的分类，像是一个人、一个众生、一个年轻人、一个长者等的分类。因此，在有六根平静的地方，没有觉支平静等；在有觉支平静的地方，也没有六根平静等，应当如此理解。就像这些的本质是统一的，同样，行舍平静和观照平静也是如此。智慧确实因职能而分为两种。就像一个人进入家中，抓住一条蛇，看到那条蛇在狭窄的地方，便观察到“这条蛇是吗？不是吗？”因此在观察到的良好特征中，因智慧的观察而生起的对无常等的观察的中间平静，这就是观照的平静。就像那个人抓住一条被紧紧抓住的蛇，想着“我能否不打扰这条蛇，自己也不被它咬到而放开它？”在寻找放开的方式时，观察的中间平静生起，同样地，看到三种存在的特征，像火一样观察到的对行的把握的中间平静，这就是行舍的平静。因此，因观照平静而成就的行舍平静也得以成就。由此可见，在观察的把握中，因职能而分为两类。勇气的平静和受的平静，以及其他的，实际上是不同的。
这些十种平静的分类，依照地位、众生等方面，应当根据前述的方式来理解。因此说“这十种平静各有其分”这样的话。在这里，地位的众生的心所缘是“六根平静是欲界的，梵住平静是色界的”，这样说的地位。再者，“六根平静是已断的，梵住平静是三种的普通人、修行者、非修行者”，这样说的众生。再者，“六根平静是伴随快乐的心所缘”，这样说的心。再者，“六根平静是六种所缘，梵住平静是法所缘”，这样说的所缘。以蕴的总和、单一的善法为依据，“受的平静是以受蕴为总和，其他的以九种行蕴为总和”，这样说的蕴的总和。六根平静、梵住平静、觉支、禅、纯净的平静实际上是一种，因此在一个时刻存在一种，其他的则不然，同样，行舍平静和观照平静也应当如此理解，受和勇气的平静在一个时刻可能生起。因此，六根平静是不可知的，梵住平静是善的不可知，其他的也是如此，受的平静可能是恶的，因此从善法的角度来看。十种平静从简要上来看，实际上四种法是因勇气、受、和中间平静而成就的。


Idāni idhādhippetāya jhānupekkhāya lakkhaṇādiṃ niddhāretvā dassento āha ‘‘lakkhaṇādito panā’’tiādi. Tattha anābhogarasāti paṇītasukhepi tasmiṃ avanatipaṭipakkhakiccāti attho. Abyāpārapaccupaṭṭhānāti satipi sukhapāramippattiyaṃ tasmiṃ sukhe abyāvaṭā hutvā paccupatiṭṭhati, sampayuttānaṃ vā tattha abyāpāraṃ paccupaṭṭhapetīti attho. Sampayuttadhammānaṃ khobhaṃ uppilavañca āvahantehi vitakkādīhi abhibhūtattā aparibyattaṃ tattha tatramajjhattatāya kiccaṃ, tadabhāvato idha paribyattanti āha ‘‘aparibyattakiccato’’ti. Tenevāha ‘‘aparibyattaṃ hī’’tiādi.

Idānisato ca sampajānoti ettha ‘‘vuccatī’’ti ajjhāharitabbaṃ. Saratīti iminā ‘‘sato’’ti padassa kattusādhanatamāha. Sampajānātīti sammadeva pajānāti. Puggalenāti puggalādhiṭṭhānena. Saraṇaṃ cintanaṃ upaṭṭhānaṃ lakkhaṇametissāti saraṇalakkhaṇā. Sammussanapaṭipakkho asammussanaṃ kiccaṃ etissāti asammussanarasā. Kilesehi ārakkhā hutvā paccupatiṭṭhati, tato vā ārakkhaṃ paccupaṭṭhapetīti ārakkhapaccupaṭṭhānā. Asammuyhanaṃ sammadeva pajānanaṃ, sammohapaṭipakkho vā asammoho lakkhaṇametassāti asammohalakkhaṇaṃ. Tīraṇaṃ kiccassa pāragamanaṃ. Pavicayo vīmaṃsā. Kāmaṃ upacārajjhānādiṃ upādāya paṭhamadutiyajjhānānipi sukhumāneva, imaṃ pana uparimajjhānaṃ upādāya ‘‘oḷārikattā pana tesaṃ jhānāna’’nti vuttaṃ, sā ca oḷārikatā vitakkādithūlaṅgatāya veditabbā. Keci ‘‘bahucetasikatāyā’’ti ca vadanti. Bhūmiyaṃ viya purisassāti purisassa bhūmiyaṃ gati viyāti vuttaṃ hoti. Gati sukhā hotīti tesu jhānesu gati sukhā hoti. Abyattaṃ tattha satisampajaññakiccanti ‘‘idaṃ nāma dukkaraṃ karīyatī’’ti vattabbassa abhāvato vuttaṃ. Oḷārikaṅgappahānena pana sukhumattāti ayamattho kāmaṃ dutiyajjhānepi sambhavati, tathāpi yebhuyyena avippayogībhāvena vattamānesu pītisukhesu pītisaṅkhātassa oḷārikaṅgassa pahānena sukhumatāya idha sātisayo satipaññābyāpāroti vuttaṃ ‘‘purisassā’’tiādi. Dhenuṃ pivatīti dhenupago, dhenuyā khīraṃ pivantoti vuttaṃ hoti. Punadeva pītiṃ upagaccheyyāti hānabhāgiyaṃ jhānaṃ siyā , dutiyajjhānameva sampajjeyyāti attho. Tenāha ‘‘pītisampayuttameva siyā’’ti. Idañca atimadhuraṃ sukhanti tatiyajjhāne sukhaṃ sandhāyāha, atimadhuratā cassa pahāsodagyasabhāvāya pītiyā abhāveneva veditabbā. Idanti ‘‘sato sampajāno’’ti padadvayaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
现在，为了说明此处所指的禅的平静的特征等，他说：“从特征上看”。其中，“不畏惧”是指在最好的快乐中，因其相对的作用而存在的意思。“不妨碍的存在”是指在快乐的极限中，因快乐而不被妨碍而存在，或者是让伴随的事物在其中不被妨碍的意思。因伴随的法而生起的动摇和干扰，因思维等的影响而被压制，因此在其中存在的中间平静，因缺乏这种状态而在此处被称为“不被限制的作用”。因此他说：“不被限制的作用是低下的”。
现在，关于“正念”的存在，这里应当理解为“被称为”。“清醒”是指“正念”的最主要的特征。正念是指正确地理解。由众生而言，因众生的设定而存在。思维的观察和特征是指思维特征的观察。正确的思维是指不迷失的作用。因烦恼而被保护而存在，或者是让保护存在的意思，称为保护的存在。不迷失是指正确地理解，正确的迷失是指不迷失的特征。解决是指超越的作用。探究是指思考。欲望、进入禅定等，依此第一、第二禅而存在的都是细微的，而这里所说的上面禅定是“因粗糙而存在的”，而这种粗糙应当理解为思维等的粗糙。有人也说“因多种心而存在”。像人站在地面上一样，是指人站在地面上，因而说“人如同地面”。在这些禅定中，存在的状态是快乐的。因没有“这确实是困难的”的说法而存在于此处。通过舍弃粗糙的部分而存在的细微性，这个意思在第二禅中也适用，尽管如此，通常在不离开的状态下，因快乐而存在的快乐的状态，通过舍弃粗糙的部分而存在的细微性在这里被称为“有智慧的正念不被妨碍”。“如同牛饮水”，是指牛在饮水，牛在喝牛奶的意思。再者，“他会再次获得快乐”，是指可能有一种失落的禅定，意指第二禅会成就。因此他说：“只有伴随快乐的状态”。这也是指第三禅的快乐，指的是极其甜美的快乐，极其甜美的状态因缺乏快乐而应当理解为。这里的“正念清醒”是指这两个词。


Sukhañca kāyena paṭisaṃvedesinti ettha kathamābhogena vinā sukhapaṭisaṃvedanāti āha ‘‘kiñcāpī’’tiādi. Yasmā tassa nāmakāyena sampayuttaṃ sukhaṃ, tasmā etamatthaṃ dassento ‘‘sukhañca kāyena paṭisaṃvedesi’’nti āhāti yojetabbaṃ. Ayaṃ panettha saṅkhepattho – ‘‘sukhaṃ vedayāmī’’ti evamābhoge asatipi nāmakāyena cetasikasukhaṃ, kāyikasukhaheturūpasamuṭṭhāpanena kāyikasukhañca jhānasamaṅgī paṭisaṃvedetīti vuccatīti. Tassāti jhānasamaṅgino. Yaṃ vā tanti yaṃ vā taṃ yathāvuttaṃ nāmakāyasampayuttaṃ sukhaṃ. Taṃsamuṭṭhānenāti tato samuṭṭhitena atipaṇītena rūpena assa jhānasamaṅgino rūpakāyo yasmā phuṭo, tasmā etamatthaṃ dassentoti sambandhitabbaṃ. Yassāti rūpakāyassa. Phuṭattāti byāpitattāti attho. Yathā hi udakena phuṭṭhasarīrassa tādise phoṭṭhabbe phuṭṭhe sukhaṃ uppajjati, evaṃ etehi jhānacittasamuṭṭhitehi rūpehi phuṭṭhasarīrassa. Jhānā vuṭṭhitopīti jhānamhā vuṭṭhitopi. Sukhaṃ paṭisaṃvedeyyāti cittasamuṭṭhitarūpehi avasesatisamuṭṭhitarūpasaṅghaṭṭanena uppannakāyaviññāṇena kāyikaṃ sukhaṃ paṭisaṃvedeyya. Etamatthanti vuttanayena cetasikakāyikasukhapaṭisaṃvedanasaṅkhātaṃ atthaṃ.

Yanti hetuatthe nipāto, yasmāti attho. Tenāha ‘‘yaṃjhānahetū’’ti. Ācikkhantītiādīni padāni kittanatthānīti adhippāyenāha ‘‘pasaṃsantīti adhippāyo’’ti. Kintīti pasaṃsanākārapucchā. Sukhapāramippatteti sukhassa paramaṃ pariyantaṃ patte. Sukhābhisaṅgenāti sukhasmiṃ ālayena. Edisesu ṭhānesu satiggahaṇeneva sampajaññampi gahitaṃ hotīti idha pāḷiyaṃ satiyā eva gahitattā evaṃ upaṭṭhitassatitāya satimā icceva vuttaṃ, sampajānoti heṭṭhā vuttattā vā. Asaṃkiliṭṭhanti kilesehi asammissattā asaṃkiliṭṭhaṃ. Jhānakkhaṇe nippariyāyato cetasikasukhameva labbhatīti ‘‘sukhaṃ nāmakāyena paṭisaṃvedetī’’ti vuttaṃ. Tatiyanti gaṇanānupubbato tatiyantiādi heṭṭhā vuttanayānusārena veditabbaṃ.

Tatiyajjhānakathā niṭṭhitā.

Catutthajjhānakathā

‘‘Pubbevā’’ti vuttattā ‘‘kadā pana nesaṃ pahānaṃ hotī’’ti codanaṃ samuṭṭhāpetvā āha ‘‘catunnaṃ jhānānaṃ upacārakkhaṇe’’ti. Evaṃ veditabbanti sambandho. Pahānakkamena avuttānanti ettha pahānakkamo nāma pahāyakadhammānaṃ uppattipaṭipāṭi. Tena pana vuccamāne ‘‘dukkhaṃ domanassaṃ sukhaṃ somanassa’’nti vattabbaṃ siyā, kasmā ito aññathā vacananti āha ‘‘indriyavibhaṅge’’tiādi . Uddesakkamenāti ‘‘sukhindriyaṃ dukkhindriyaṃ somanassindriyaṃ domanassindriya’’nti evaṃ pavattauddesakkamena.


以下是巴利文的完整直译：
“身体所感受的快乐”，在这里如何没有享受而感受快乐，他说：“即使如此”。因为与名色相连的快乐，所以为了说明这个意思他说：“身体所感受的快乐”。这里的总结意思是：“我感受快乐”，在这种享受中，即使是名色的心的快乐，因身体的快乐的原因而生起的身体的快乐，也被称为与禅的伴随而感受的快乐。那是与禅的伴随的。或者说，所说的名色相连的快乐。因其生起而存在的，因而被称为生起的名色的身体，因其被触碰，因此为了说明这个意思而关联。那是指身体的。被触碰是指被扩展的意思。就像被水触碰的身体，因那样的触碰而生起的快乐，正如这些因禅的心所生起的形态触碰的身体。禅的状态是从禅中生起的。快乐应当被感受，因心所生起的形态，因其他形态的接触而生起的身体的意识也应当感受快乐。这是指前述的名色的身体的快乐的感受。
“因缘”的意思是“因为”。因此他说：“因禅的因缘”。“说明”是指“赞美”的意思。什么呢？是赞美的方式的提问。快乐的极限是指快乐的最高界限。因快乐而生起是指在快乐中存在。像这样的地方，因正确的把握而存在的正念也会被抓住，这里在巴利文中因正念而被抓住，因此被称为有正念的状态，正念是如前所述的。没有混乱是指因烦恼而不混乱。禅的时刻，自然地仅仅得到心的快乐，因此说“身体所感受的快乐”。第三是根据数目逐步说明的，第三的意思应根据前述的方式理解。
第三禅的讨论已结束。
第四禅的讨论
“之前已经说过”，因此“那么他们的舍弃是什么时候发生”的提问被引发，他说：“在四种禅的接触中”。因此应当理解为关联。舍弃的过程是指舍弃的法的生起过程。因此被称为“痛苦、忧苦、快乐、喜乐”。为什么说这里有不同的说法呢？他说“在感官分析中”。根据总结的方式，“快乐的感官、痛苦的感官、喜乐的感官、忧苦的感官”，这样说的便是基于总结的方式。


Atha kasmā jhānesveva nirodho vuttoti sambandho. Kattha cuppannaṃ dukkhindriyanti attano paccayehi uppannaṃ avikkhambhitaṃ dukkhindriyaṃ. Kattha ca aparisesaṃ nirujjhatīti nirodhaṭṭhānaṃ nirodhakāraṇaṃ pucchati. Tena katthāti pucchāya etthāti vissajjanepi hetumhi bhummavacanaṃ daṭṭhabbaṃ. Jhānānubhāvanimittañhi anuppajjantaṃ dukkhindriyaṃ aparisesaṃ nirujjhatīti vuttaṃ. Atisayanirodho suṭṭhu pahānaṃ ujupaṭipakkhena vūpasamo. Nirodho pahānamattaṃ. Nānāvajjaneti yena āvajjanena appanāvīthi, tato bhinnāvajjane anekāvajjane vā. Appanāvīthiyañhi upacāro ekāvajjano, itaro anekāvajjano anekakkhattuṃ pavattanato. Visamanisajjāya uppannakilamatho visamāsanupatāpo. Pītipharaṇenāti pītiyā pharaṇarasattā pītisamuṭṭhānānaṃ vā paṇītarūpānaṃ kāyassa byāpanato vuttaṃ. Tenāha ‘‘sabbo kāyo sukhokkanto hotī’’ti. Paṇītarūpaphuṭṭhasarīrassa sukhokkantakāyattā kuto dukkhuppatti visamāsanupatāpādināti āha ‘‘paṭipakkhena avihatattā’’ti. Vitakkavicārapaccayepīti pi-saddo aṭṭhānappayutto, so ‘‘pahīnassā’’ti ettha ānetvā sambandhitabbo. Pahīnassapi domanassindriyassāti idañca ‘‘siyā uppattī’’ti iminā sambandhitabbaṃ. Etanti domanassindriyaṃ. ‘‘Uppajjatī’’ti iminā sambandho. ‘‘Tassa mayhaṃ aticiraṃ vitakkayato vicārayato kāyopi kilami, cittampi ūhaññī’’ti vacanato kāyacittakhedānaṃ vitakkavicārapaccayatā veditabbā. Vitakkavicārabhāveti ettha ‘‘uppajjati domanassindriya’’nti ānetvā sambandhitabbaṃ. Tatthassa siyā uppattīti tattha dutiyajjhānūpacāre assa pahīnassapi domanassindriyassa uppatti bhaveyya.


以下是巴利文的完整直译：
那么，为什么在禅中说到“止息”呢？这是一个关联。在哪里是痛苦的感官？是因自身的条件而生起的不动的痛苦感官。在哪里又有“无余的消失”？这是在问止息的状态和止息的原因。因此在问“在哪里”时，应当理解为这里的解释是基于地的说法。在禅的体验中，未生起的痛苦感官被称为无余的消失。极度的止息是完全的放弃，正对着放弃的平静。止息仅仅是放弃。各种观察是指通过观察而形成的单一观察，因此分为不同的观察或多次观察。通过单一观察而生起的，其他的则是多次观察而生起的。因不平衡而生起的烦恼，因不平衡的影响而生起的。因快乐的充盈，因快乐的生起而生起的身体的扩展。因此说“整个身体都充满快乐”。因被良好的形态所触碰的身体，因快乐的身体而何以生起痛苦，因不平衡的影响而说“因未被打扰”。思维和思考的因缘是指“被放弃的”，因此在此处应当与“被放弃的”相联系。即使是被放弃的痛苦感官，这也是与“可能生起”相关联的。这里的“痛苦感官”是指痛苦的感官。因“生起”而与此相关。“因为我在思维和思考中，身体也在疲惫，心也在疲惫”的话，因身体和心的疲惫而应当理解为思维和思考的因缘。思维和思考的培养在这里与“痛苦感官生起”相联系。那里可能会生起，即在第二禅的接触中，可能会有被放弃的痛苦感官的生起。


Ettha ca yadeke vadanti ‘‘tatthassa siyā uppattīti vadantena jhānalābhīnampi domanassuppatti atthīti dassitaṃ hoti, tena ca anīvaraṇasabhāvo lobho viya dosopi atthīti dīpeti. Na hi dosena vinā domanassaṃ pavattati, na cettha paṭṭhānapāḷiyā virodho cintetabbo. Yasmā tattha parihīnajjhānaṃ ārammaṇaṃ katvā pavattamānaṃ domanassaṃ dassitaṃ, aparihīnajjhānaṃ ārammaṇaṃ katvā uppajjamānassa domanassassa asambhavato jhānalābhīnaṃ sabbaso domanassaṃ nuppajjatīti ca na sakkā vattuṃ aṭṭhasamāpattilābhino api tassa uppannattā, na heva kho so parihīnajjhāno ahosī’’ti, taṃ ayuttaṃ anīvaraṇasabhāvassa domanassassa abhāvato. Yadi siyā, rūpārūpāvacarasattānampi uppajjeyya, na ca uppajjati. Tathā hi āruppe kāmacchandanīvaraṇaṃ paṭicca thinamiddhanīvaraṇaṃ uddhaccanīvaraṇaṃ avijjānīvaraṇantiādīsu byāpādakukkuccanīvaraṇāni anuddhaṭāni, na cettha anīvaraṇatāpariyāyo kāmacchandādīnampi anīvaraṇānaṃyeva nīvaraṇasadisatāya nīvaraṇapariyāyassa vuttattā. Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘aṭṭhasamāpattilābhino api tassa uppannattā’’ti, tampi akāraṇaṃ uppajjamānena ca domanassena jhānato parihāyanato. Lahukena pana paccayena parihīnaṃ tādisā naṃ appakasireneva paṭipākatikaṃ karontīti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Tatthassa siyā uppattī’’ti idaṃ pana parikappanavacanaṃ upacārakkhaṇe domanassassa appahīnabhāvadassanatthaṃ. Tathā hi vuttaṃ ‘‘na tveva antoappanāya’’nti. Yadi pana tadā domanassaṃ uppajjeyya, paṭhamajjhānampissa parihīnamevāti daṭṭhabbaṃ. Pahīnampi somanassindriyaṃ pīti viya na dūreti katvā ‘‘āsannattā’’ti vuttaṃ. Nānāvajjanūpacāre pahīnampi pahānaṅgaṃ paṭipakkhena avihatattā antarantarā uppajjeyya vāti imamatthaṃ dassento ‘‘appanāppattāyā’’tiādimāha. Tādisāya āsevanāya icchitabbattā yathā maggavīthito pubbe dve tayo javanavārā sadisānupassanāva pavattanti, evamidhāpi appanāvārato pubbe dve tayo javanavārā upekkhāsahagatāva pavattantīti vadanti.

Samāharīti samānesi, saṅgahetvā abhāsīti attho. Sukhumāti sukhadukkhāni viya anoḷārikattā avibhūtatāya sukhumā, tato eva anuminitabbasabhāvattā dubbiññeyyā. Duṭṭhassāti duṭṭhapayogassa, duddamassāti attho. Sakkā hoti esā gāhayitunti aññāpohananayena sakkā gāhayitunti adhippāyo. Adukkhamasukhāya cetovimuttiyāti idameva catutthaṃ jhānaṃ daṭṭhabbaṃ. Paccayadassanatthanti adhigamassa upāyabhūtapaccayadassanatthaṃ. Tenāha ‘‘dukkhappahānādayo hi tassā paccayā’’ti. Dukkhappahānādayoti ca sopacārā paṭhamajjhānādayovettha adhippetā. Pahīnāti vuttāti ‘‘pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā’’ti (ma. ni. 3.147; saṃ. ni. 5.1021) vuttattā. Etāti sukhādayo vedanā. Sukhaṃsomanassassa paccayoti vasanagandhālepanapupphābharaṇasamālepanādinibbattaṃ kāyikasukhaṃ somanassassa paccayo. ‘‘Sukhāya kho, āvuso visākha vedanāya, rāgānusayo anusetī’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
在这里，有人说：“在那里可能会生起”，因此对禅的获得者来说，痛苦的生起被显示出来，因此也说明了贪欲的性质就像是痛苦的性质。因为没有痛苦的生起，痛苦不会发生，因此在这里不应当考虑基础的相对性。因为在那里，因放弃的禅的对象而生起的痛苦被显示出来，而因未放弃的禅的对象而生起的痛苦不可能，因此对于禅的获得者来说，完全没有痛苦的生起是不可能的，因此不能说他是放弃的禅者。因此，这是不合理的，因为痛苦的性质并不存在。如果是这样，形色界的生物也可能生起，但并未生起。确实，因形色而生起的欲望障碍、昏沉障碍、懈怠障碍、无明障碍等，都是未被提及的烦恼障碍，因此在这里说的无障碍状态是指欲望等的无障碍。至于所说的“即使是八种禅的获得者也因其生起”，这也是因生起的痛苦而与禅的放弃相联系。通过轻微的条件而放弃的，这样的状态是以微小的条件来进行的。 “在那里可能会生起”，这是为了说明在放弃的痛苦状态的未放弃的状态。确实如此，如同所说的“并非内在的放弃”。如果那时痛苦生起，那么应当认为是第一禅的放弃。放弃的痛苦感官不会远离，因此说“因接近”。在不同的观察中，放弃的状态因未被打扰而生起，因此为了说明这个意思，他说“因未获得而生起”。这样的接触是应当被期望的，正如在道路上，之前的两三次心跳的观察也会生起，这里也是如此，从获得的状态来看，之前的两三次心跳的观察带有平等的心态的生起。
“汇集”是指聚集，包含的意思。细微是指像快乐和痛苦一样，因不粗糙而未分开，故而细微，因此应当被理解为难以识别。因恶而生起的，恶的行为的意思。可以说这是可以被抓住的，意指通过其他的推理可以被抓住的意思。无苦无乐的心的解脱，这应当被理解为第四禅。为了说明因缘的意思，因此说“痛苦的放弃等确实是因缘”。痛苦的放弃等是指在这里所指的第一禅等。所说的放弃是指“因五种下界的束缚的消失”。这些是指快乐等的感受。快乐和喜乐的因缘是指因居住、香气、涂抹花瓣、装饰等而生起的身体的快乐和喜乐的因缘。

1.465) vacanato āha ‘‘somanassaṃ rāgassa paccayo’’ti. ‘‘Dukkhāya kho, āvuso visākha, vedanāya paṭighānusayo anusetī’’ti vacanato vuttaṃ ‘‘domanassaṃ dosassa paccayo’’ti. Sukhādighātenāti sukhādīnaṃ pahānena.

Adukkhamasukhanti ettha na dukkhanti adukkhaṃ, dukkhavidūraṃ. Yasmā tattha dukkhaṃ natthi, tasmā vuttaṃ ‘‘dukkhābhāvenā’’ti. Asukhanti etthāpi eseva nayo. Etenāti dukkhasukhapaṭikkhepavacanena. Paṭipakkhabhūtanti idaṃ idha tatiyavedanāya dukkhādīnaṃ samatikkamavasena pattabbattā vuttaṃ, na kusalākusalānaṃ viya ujuvipaccanīkatāya. Iṭṭhāniṭṭhaviparītānubhavanalakkhaṇāti iṭṭhāniṭṭhaviparītassa majjhattārammaṇassa, iṭṭhāniṭṭhaviparītaṃ vā majjhattākārena anubhavanalakkhaṇā. Tato eva majjhattarasā. Avibhūtapaccupaṭṭhānāti sukhadukkhāni viya na vibhūtākārā piṭṭhipāsāṇe migagatamaggo viya tehi anumātabbāvibhūtākāropaṭṭhānā. Sukhanirodho nāma idha catutthajjhānūpacāro, so padaṭṭhānaṃ etissāti sukhanirodhapadaṭṭhānā. Upekkhāsatipārisuddhinti purimapade uttarapadalopenetaṃ samāsapadanti āha ‘‘upekkhāya janitasatipārisuddhi’’nti. Sabbapaccanīkadhammaparisuddhāya paccanīkasamanepi abyāvaṭāya pārisuddhupekkhāya vattamānāya catutthajjhāne sati sampahaṃsanapaññā viya suparisuddhā suvisadā ca hotīti āha ‘‘satiyā pārisuddhi, sā upekkhāya katā na aññenā’’ti. Yadi tatramajjhattatā idha ‘‘upekkhā’’ti adhippetā, kathaṃ satiyeva pārisuddhāti vuttāti āha ‘‘na kevala’’ntiādi. Satisīsenāti satiṃ uttamaṅgaṃ katvā, padhānaṃ katvāti vuttaṃ hoti.

Evamapi kasmā idheva sati ‘‘upekkhāsatipārisuddhī’’ti vuttāti anuyogaṃ sandhāya ‘‘tattha kiñcāpī’’tiādi vuttaṃ. Tattha heṭṭhā tīsu jhānesu vijjamānāyapi tatramajjhattatāya paccanīkābhibhavanato sahāyapaccayavekallato ca apārisuddhi, tathā taṃsampayuttānaṃ tadabhāvato idha pārisuddhīti imamatthaṃ upamāvasena dassetuṃ ‘‘yathā panā’’tiādi vuttaṃ. Sūriyappabhābhibhavāti sūriyappabhāya abhibhuyyamānattā. Atikkhatāya candalekhā viya rattipi sommasabhāvā sabhāgāya rattiyameva ca candalekhā samujjalatīti sā tassā saṅgayhatīti dassento ‘‘sommabhāvena ca attano upakārakattena vā sabhāgāya rattiyā’’ti āha. Sesamettha uttānatthameva.

Catutthajjhānakathā niṭṭhitā.

Pubbenivāsakathā



以下是巴利文的完整直译：
在这段话中说：“快乐是贪欲的因缘”。“痛苦啊，朋友维萨卡，感受的反击会跟随”。因此说“痛苦是愤怒的因缘”。通过放弃快乐等。
无苦无乐在这里不是痛苦，而是远离痛苦。因为在那里没有痛苦，所以说“因没有痛苦”。无乐也是同样的道理。因此说“因痛苦和快乐的对立”。“对立的状态”在这里是指因第三种感受而超越痛苦等的状态，而不是像善与恶那样的直接对立。所说的“可喜与不可喜的相反体验的特征”是指可喜与不可喜的中间对象的状态，或者说是可喜与不可喜的中间状态的体验特征。因此，正是中间的滋味。无分隔的存在是指像快乐与痛苦一样，不是分开存在的，像是石头、墙壁和动物的道路那样，应当被推测为无分开的存在。快乐的止息在这里是指第四禅的接触，因此说“快乐的止息的基础”。“因平等的正念的清净”是指通过前面的部分与后面的部分合并而形成的合成词，所说的“因平等而生起的正念的清净”。在所有对立的法的清净中，因对立的法而不被打扰的，因而在第四禅中，正念像清晰的智慧一样，因而说“正念的清净是因平等而生起的，而不是其他”。如果在这里所指的是中间的状态，那么如何说正念的清净呢？因此说“不是仅仅如此”等等。正念的最高状态是指将正念作为优良的条件，努力去实践。
那么，为什么在这里说“平等的正念的清净”呢？是指为了说明“在那里即使如此”。在这里，在前面的三种禅中，即使存在，但因中间的状态而被对立所压制，因此也因助缘的孤独而没有清净，因此为了说明这个意思，通过比喻说“就像太阳的光辉所压制”。因超越而如同月亮的光辉，像是红色的光辉，因而在黑夜中也能发光，因此说“因红色的光辉和自身的帮助而在黑夜中发光”。其余的部分是为了说明这个意思。
第四禅的讨论已结束。
关于前世的讨论。

12. Rūpavirāgabhāvanāvasena pavattaṃ catubbidhampi arūpajjhānaṃ catutthajjhānasaṅgahamevāti āha ‘‘cattāri jhānānī’’ti. Yuttaṃ tāva cittekaggatā bhavokkamanatthatā viya vipassanāpādakatāpi catunnaṃ jhānānaṃ sādhāraṇāti tesaṃ vasena ‘‘cattāri jhānānī’’ti vacanaṃ, abhiññāpādakatā pana nirodhapādakatā ca catutthasseva jhānassa āveṇikā, sā kathaṃ catunnaṃ jhānānaṃ sādhāraṇā vuttāti? Paramparādhiṭṭhānabhāvato. Padaṭṭhānapadaṭṭhānampi hi padaṭṭhānantveva vuccati, kāraṇakāraṇampi kāraṇanti yathā ‘‘tiṇehi bhattaṃ siddha’’nti. Evañca katvā payojananiddese aṭṭhasamāpattiggahaṇaṃ samatthitaṃ hoti. Cittekaggatatthānīti ittasamādhatthāni, diṭṭhadhammasukhavihāratthānīti attho. Cittekaggatāsīsena hi diṭṭhadhammasukhavihāro vutto, sukkhavipassakakhīṇāsavavasena cetaṃ vuttaṃ. Tenāha ‘‘ekaggacittā sukhaṃ divasaṃ viharissāmā’’ti. Bhavokkamanatthānīti bhavesu nibbattiatthāni. Sattāhaṃ nirodhasamāpattiyā samāpajjanato āha ‘‘sattāhaṃ acittakā hutvā’’ti. Kasmā pana sattāhameva nirodhaṃ samāpajjantīti? Tathākālaparicchedakaraṇato, tañca yebhuyyena āhārūpajīvīnaṃ sattānaṃ upādinnakappavattassa ekadivasaṃ bhuttāhārassa sattāhameva yāpanato.

Kā (visuddhi. 

以下是巴利文的完整直译：
由于形色的厌离的修行而生起的四种无色禅的第四禅的总结，因此说“有四种禅”。确实，心的专注、出离的状态、以及对四种禅的观察的条件都是相关的，因此说“有四种禅”。而对于超知的条件和止息的条件，唯独是第四禅的特性，那么为什么说这是四种禅的共同特性呢？这是因为基于连续的建立。基础的基础也仅仅是基础，因缘的因缘就像“用草做饭是成功的”那样。因此，通过这样的方式，关于八种禅的获得的说明是成立的。心的专注的地方是指这样的禅，意为“在现法中快乐地住”。因心的专注，现法中的快乐被提到，这也是因干涸的观察者的缘故。因此说“专注的心将快乐地度过这一天”。出离的地方是指在生中生起的状态。因七天的止息的获得而说“因七天成为无心的”。为什么只有七天获得止息呢？这是因为在特定的时间限制内，且对于那些以食物为生的生物来说，通常在一天内所摄取的食物的缘故，因而在七天内能够获得。
卡（纯净）。

2.867-868) panāyaṃ nirodhasamāpatti nāma, ke taṃ samāpajjanti, ke na samāpajjanti, kattha samāpajjanti, kasmā samāpajjanti, kathañcassā samāpajjanaṃ hotīti? Vuccate – tattha kā panāyaṃ nirodhasamāpatti nāmāti yā anupubbanirodhavasena cittacetasikānaṃ dhammānaṃ appavatti. Ke taṃ samāpajjanti, ke na samāpajjantīti sabbepi puthujjanasotāpannasakadāgāmino sukkhavipassakā ca anāgāmiarahanto na samāpajjanti, aṭṭhasamāpattilābhino pana anāgāmino khīṇāsavā ca samāpajjanti. Kattha samāpajjantīti pañcavokārabhave. Kasmā? Anupubbasamāpattisabbhāvato. Catuvokārabhave pana paṭhamajjhānādīnaṃ uppattiyeva natthi, tasmā na sakkā tattha samāpajjituṃ. Kasmā samāpajjantīti saṅkhārānaṃ pavattibhede ukkaṇṭhitvā ‘‘diṭṭhadhamme acittakā hutvā nirodhaṃ nibbānaṃ patvā sukhaṃ viharissāmā’’ti. Kathañcassā samāpajjanaṃ hotīti samathavipassanāvasena ussakkitvā katapubbakiccassa nevasaññānāsaññāyatanaṃ nirodhayato evamassā samāpajjanaṃ hoti. Yo hi samathavaseneva ussakkati, so nevasaññānāsaññāyatanasamāpattiṃ patvā tiṭṭhati. Yopi vipassanāvaseneva ussakkati, so phalasamāpattiṃ patvā tiṭṭhati. Yo pana ubhayavaseneva ussakkitvā nevasaññānāsaññāyatanaṃ nirodheti, so taṃ samāpajjatīti ayamettha saṅkhepo.

Ayaṃ pana vitthāro – idha bhikkhu nirodhaṃ samāpajjitukāmo paṭhamajjhānaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya tattha saṅkhāre aniccato dukkhato anattato vipassati. Vipassanā ca panesā tividhā saṅkhārapariggaṇhanakavipassanā phalasamāpattivipassanā nirodhasamāpattivipassanāti. Tattha saṅkhārapariggaṇhanakavipassanā mandā vā tikkhā vā maggassa padaṭṭhānaṃ hotiyeva. Phalasamāpattivipassanā tikkhāva vaṭṭati maggabhāvanāsadisā. Nirodhasamāpattivipassanā pana nātimandanātitikkhā vaṭṭati, tasmā esa nātimandāya nātitikkhāya vipassanāya te saṅkhāre vipassati. Tato dutiyajjhānaṃ…pe… tato viññāṇañcāyatanaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya tattha saṅkhāre tatheva vipassati. Atha ākiñcaññāyatanaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya catubbidhaṃ pubbakiccaṃ karoti nānābaddhaavikopanaṃ saṅghapatimānanaṃ satthupakkosanaṃ addhānaparicchedanti.

Tattha nānābaddhaavikopananti yaṃ iminā bhikkhunā saddhiṃ ekābaddhaṃ na hoti, nānābaddhaṃ hutvā ṭhitaṃ pattacīvaraṃ vā mañcapīṭhaṃ vā nivāsagehaṃ vā aññaṃ vā pana yaṃ kiñci parikkhārajātaṃ, taṃ yathā na vikuppati, aggiudakavātacoraundūrādīnaṃ vasena na vinassati, evaṃ adhiṭṭhātabbaṃ. Tatridaṃ adhiṭṭhānavidhānaṃ ‘‘idañcidañca imasmiṃ sattāhabbhantare mā agginā jhāyatu, mā udakena vuyhatu, mā vātena viddhaṃsatu, mā corehi harīyatu, mā undūrādīhi khajjatū’’ti. Evaṃ adhiṭṭhite taṃ sattāhaṃ tassa na koci parissayo hoti, anadhiṭṭhahato pana aggiādīhi nassati, idaṃ nānābaddhaavikopanaṃ nāma. Yaṃ pana ekābaddhaṃ hoti nivāsanapārupanaṃ vā nisinnāsanaṃ vā, tattha visuṃ adhiṭṭhānakiccaṃ natthi, samāpattiyeva naṃ rakkhati.


以下是巴利文的完整直译：
这就是所谓的止息的获得，谁会获得，谁不会获得，在哪里获得，为什么获得，如何获得呢？可以说——那里所谓的止息的获得是指通过渐渐止息而使心和心所法的减少。谁会获得，谁不会获得呢？所有的普通人、初果者、二果者、干涸的观察者和不再回来的者都不会获得，而八种禅的获得者、已灭尽的者则会获得。在哪里获得呢？在五种存在中。为什么？因为逐渐获得的本性。至于四种存在中，第一禅等的生起是不存在的，因此无法在其中获得。为什么会获得呢？因为对因缘的种种变化感到厌倦，因此说：“在现法中成为无心的，获得止息的涅槃，将快乐地住”。如何获得呢？通过静虑和观察而努力，完成了先前的任务，因此能够止息无知的状态。若是仅仅通过静虑而努力，则会获得无知的状态；若是仅仅通过观察而努力，则会获得果的状态；而若是同时通过两者而努力，止息无知的状态，则会获得止息。
这就是详细的解释——在这里，想要获得止息的比丘，首先获得第一禅，然后从中起身，观察因缘的无常、痛苦和无我。观察又有三种：对因缘的观察、果的观察、止息的观察。在那里，对因缘的观察是慢的或快的，作为道路的基础。果的观察则是快的，像是修行的状态。止息的观察不是太慢也不是太快，因此这种观察是不会太慢也不会太快地观察因缘。然后获得第二禅……然后获得意识的状态，起身后在那观察因缘如前。
然后获得无所依的状态，起身后进行四种先前的任务，分别是对不同的事物的观察、对僧团的尊重、对老师的呼唤、对时间的限制。
在这里，不同的事物的观察是指与这位比丘不相连的状态，形成不同的状态，保持着已获得的衣物、坐垫、住所等，确保不被打扰，像是火、水、风、盗贼、鼠类等的影响不会消失，因此应当如此决定。在此设定中，决定的方式是：“在这七天之内，不要让火烧，水淹，风吹，不要被盗贼掳走，不要被鼠类吃掉”。如是设定后，在这七天内不会有任何干扰，若不设定则会被火等所消失，这就是所谓的不同的事物的观察。若是形成了单一的状态，比如住所的整理或坐着的地方，则没有特别的决定，只有通过获得的状态来保护它。


Saṅghapatimānananti bhikkhusaṅghassa patimānanaṃ udikkhanaṃ, yāva so bhikkhu āgacchati, tāva saṅghakammassa akaraṇanti attho. Ettha ca patimānanaṃ etassa na pubbakiccaṃ, patimānanāvajjanaṃ pana pubbakiccaṃ. Tasmā evaṃ āvajjitabbaṃ ‘‘sace mayi sattāhaṃ nirodhaṃ samāpajjitvā nisinne saṅgho apalokanakammādīsu kiñcideva kammaṃ kattukāmo hoti, yāva maṃ koci bhikkhu āgantvā na pakkosati, tāvadeva vuṭṭhahissāmī’’ti. Evaṃ katvā samāpanno hi tasmiṃ samaye vuṭṭhahatiyeva. Yo pana evaṃ na karoti, saṅgho ce sannipatitvā taṃ apassanto ‘‘asuko bhikkhu kuhi’’nti pucchitvā ‘‘nirodhaṃ samāpanno’’ti vutte kañci bhikkhuṃ peseti ‘‘taṃ pakkosāhī’’ti, athassa tena bhikkhunā savanūpacāre ṭhatvā ‘‘saṅgho taṃ āvuso patimānetī’’ti vuttamatteyeva vuṭṭhānaṃ hoti. Evaṃ garukā hi saṅghassa āṇā nāma, tasmā taṃ āvajjitvā yathā paṭhamameva vuṭṭhāti, evaṃ samāpajjitabbaṃ.

Satthupakkosananti idhāpi satthupakkosanāvajjanameva imassa pubbakiccaṃ, tasmā tampi evaṃ āvajjitabbaṃ. Sesaṃ purimanayeneva veditabbaṃ.

Addhānaparicchedoti jīvitaddhānassa paricchedo. Iminā bhikkhunā addhānaparicchedesu kusalena bhavitabbaṃ, ‘‘attano āyusaṅkhārā sattāhaṃ pavattissanti na pavattissantī’’ti āvajjitvāva samāpajjitabbaṃ. Sace hi sattāhabbhantare nirujjhanake āyusaṅkhāre anāvajjitvāva samāpajjati, tassa nirodhasamāpatti maraṇaṃ paṭibāhituṃ na sakkoti, antonirodhe maraṇassa natthitāya antarāva samāpattito vuṭṭhāti, tasmā etaṃ āvajjitvāva samāpajjitabbaṃ. Avasesañhi anāvajjitumpi vaṭṭati, idaṃ pana āvajjitabbamevāti vuttaṃ. So evaṃ ākiñcaññāyatanaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya idaṃ pubbakiccaṃ katvā nevasaññānāsaññāyatanaṃ samāpajjati, athekaṃ vā dve vā cittavāre atikkamitvā acittako hoti, nirodhaṃ phusati . Kasmā panassa dvinnaṃ cittānaṃ upari cittāni na pavattantīti? Nirodhassa payogattā. Idañhi imassa bhikkhuno dve samathavipassanādhamme yuganaddhe katvā aṭṭhasamāpattiārohanaṃ anupubbanirodhassa payogo, na nevasaññānāsaññāyatanasamāpattiyāti nirodhassa payogattā dvinnaṃ cittānaṃ upari cittāni na pavattantīti.

Yasmā bodhisattena bodhimaṇḍupasaṅkamanato pubbepi carimabhave catutthajjhānaṃ nibbattitapubbaṃ, tadā pana taṃ nibbattitamattameva ahosi, na vipassanādipādakaṃ. Tasmā ‘‘bodhirukkhamūle nibbattita’’nti tato visesetvā vuttaṃ. Vipassanāpādakanti vipassanārambhe vipassanāya pādakaṃ. Abhiññāpādakanti etthāpi eseva nayo. Buddhānañhi paṭhamārambhe eva pādakajjhānena payojanaṃ ahosi, na tato paraṃ uparimaggādhigamaphalasamāpattiabhiññāvaḷañjanādiatthaṃ. Abhisambodhisamadhigamato paṭṭhāya hi sabbaṃ ñāṇasamādhikiccaṃ ākaṅkhāmattapaṭibaddhamevāti. Sabbakiccasādhakanti anupubbavihārādisabbakiccasādhakaṃ. Sabbalokiyalokuttaraguṇadāyakanti ettha vipassanābhiññāpādakattā eva catutthassa jhānassa bhagavato sabbalokiyalokuttaraguṇadāyakatā veditabbā. Sabbaññutaññāṇapadaṭṭhānañhi maggañāṇaṃ taṃpadaṭṭhānañca sabbaññutaññāṇaṃ abhisambodhi, tadadhigamasamakālameva ca bhagavato sabbe buddhaguṇā hatthagatā ahesuṃ, catutthajjhānasannissayo ca maggādhigamoti.


以下是巴利文的完整直译：
这就是对僧团的尊重，观察僧团，直到那位比丘到来，才是僧团的工作不被执行的意思。在这里，尊重并不是他的先前任务，而是尊重的观察是先前的任务。因此应该这样思考：“如果我在七天内获得止息而坐着，僧团在不观看的工作中，想要做任何事情，直到某位比丘来叫我，我就会起身。”这样做的话，在那个时候他就会起身。若是这样做的人，若僧团聚集而他不被看见，当问“某位比丘在哪里”时，若被告知“正在获得止息”，则会有某位比丘被派去叫他，“他被尊重了，朋友”。因此，僧团的命令是如此重要，因此在思考时应该像第一次起身那样，应该这样获得止息。
关于老师的呼唤，这里也是对老师的呼唤的观察是他的先前任务，因此也应该这样思考。其余的部分应如前所述。
关于时间的限制，指的是生命的限制。通过这位比丘在时间的限制中应当以善的方式存在，“自己的生命因七天而生起或不生起”，因此应当在此思考。如果在七天内不被限制而获得，止息的获得将无法阻止死亡，因内在的止息而没有死亡，因此从止息中起身，因此应当在此思考。其余的部分也应当不被限制，因此应当如此思考。如此这般，获得无所依的状态后，起身后完成此先前的任务，便获得无知的状态。或者一或二种心的状态超越而成为无心的，触及止息。为什么这两种心的状态上面心的状态不生起呢？因止息的缘故。这里是指这位比丘通过静虑与观察的法门结合而获得八种禅的提升，逐渐止息，而不是无知的状态，因此因止息的缘故，这两种心的状态上面心的状态不生起。
因为在菩提萨埵从菩提树的走动中，之前的最后一世的第四禅已生起，因此那时仅仅是生起而已，而不是观察等的基础。因此说“在菩提树下生起”。关于观察的基础，指的是观察的开始是观察的基础。关于超知的基础，这里也是同样的道理。因为佛陀在最初的开始，只有通过基础的禅定而有用，不再往上提升至果的获得等。因为从觉悟的获得开始，所有的智慧与禅定的工作都是依赖于希望而已。所有的工作能够完成的，都是通过逐渐的修行等能够完成的。所有世间与出世间的特质的给予，因观察的超知而能知第四禅的佛陀的所有世间与出世间的特质的给予。关于无所知的智慧的基础，因而道的智慧，正是在那时，佛陀的所有佛的特质都已在手中，第四禅的依止也成为了道的获得。


‘‘Catutthaṃ jhānaṃ upasampajja vihāsi’’nti vatvā ‘‘so’’ti vuttattā āha ‘‘so aha’’nti. Evaṃ samāhiteti ettha evaṃ-saddo heṭṭhā jhānattayādhigamapaṭipāṭisiddhassa catutthajjhānasamādhānassa nidassanatthoti āha ‘‘evanti catutthajjhānakkamanidassanameta’’nti. Catutthajjhānassa tassa ca adhigamamaggassa nidassanaṃ, yena samādhānānukkamena catutthajjhānasamādhi laddho, tadubhayanidassananti attho. Tenāha ‘‘iminā…pe… vuttaṃ hotī’’ti. Tattha iminā kamenāti iminā paṭhamajjhānādhigamādinā kamena. Yadipi ‘‘eva’’nti idaṃ āgamanasamādhinā saddhiṃ catutthajjhānasamādhānaṃ dīpeti, satipārisuddhisamādhi eva pana iddhiyā adhiṭṭhānabhāvato padhānanti āha ‘‘catutthajjhānasamādhinā samāhite’’ti. Sabbapaccanīkadhammupakkilesaparisuddhāya paccanīkasamanepi abyāvaṭāya pārisuddhupekkhāya vattamānāya catutthajjhānaṃ taṃsampayuttā ca dhammā suparisuddhā suvisadā ca honti, satisīsena pana tattha desanā katāti āha ‘‘upekkhāsatipārisuddhibhāvena parisuddhe’’ti, upekkhāya janitasatipārisuddhisambhavenāti attho. Parisuddhiyā eva paccayavisesena pavattiviseso pariyodātatā sudhantasuvaṇṇassa nighaṃsanena pabhassaratā viyāti āha ‘‘parisuddhattāyeva pariyodāte, pabhassareti vuttaṃ hotī’’ti.

Sukhādīnaṃ paccayānaṃ ghātenāti sukhasomanassānaṃ dukkhadomanassānañca yathākkamaṃ rāgadosapaccayānaṃ vikkhambhanena. ‘‘Sukhaṃ somanassassa paccayo, somanassaṃ rāgassa, dukkhaṃ domanassassa paccayo, domanassaṃ dosassā’’ti vuttaṃ. Yathā rāgādayo cetaso malāsucibhāvena ‘‘aṅgaṇānī’’ti vuccanti, evaṃ upagantvā kilesanaṭṭhena upakkilesāti āha ‘‘anaṅgaṇattā eva ca vigatupakkilese’’ti. Tenāha ‘‘aṅgaṇena hi cittaṃ upakkilissatī’’ti, vibādhīyati upatāpīyatīti attho. Subhāvitattāti paguṇabhāvāpādanena suṭṭhu bhāvitattā. Tenāha ‘‘vasībhāvappatte’’ti, āvajjanādinā pañcadhā cuddasavidhena vā paridamanena vasaṃ vattituṃ upagateti attho. Vase vattamānañhi cittaṃ mudūti vuccatīti vase vattamānaṃ cittaṃ paguṇabhāvāpattiyā suparimadditaṃ viya cammaṃ suparikammakatā viya ca lākhā mudūti vuccati. Kammakkhameti vikubbanādiiddhikammakkhame. Tadubhayanti mudutākammaniyadvayaṃ.

Nāhantiādīsu (a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
“他进入第四禅而住”，因此说“他”。因此说“我”。这样专注的意思是，这里“这样”一词是为了说明通过三种禅的获得而成就的第四禅的专注。因此说“这样是第四禅的进入的说明”。第四禅的获得和获得的道路的说明，通过专注的逐步修习获得第四禅的专注，意思是这两者的说明。因此说“通过这个……等……说”。在那里“通过这个因缘”是指通过第一禅的获得等的因缘。虽然“这样”是指与进入第四禅的专注相关的，但由于正念的纯净的专注是基于能力的，因此说“通过第四禅的专注而专注”。所有的对立法的障碍的纯净，能在对立的状态中不受影响，因而在纯净的观察中，第四禅与其相关的法则非常纯净且明晰，因此在此处的教导是“通过观察的正念的纯净而纯净”。意思是通过平等的正念的纯净而生起的。由于纯净而生起的因缘的特别的情况，显现出如黄金般的光辉，因此说“因纯净而显现出明亮”。
关于快乐等的因缘的破坏，快乐的心情和痛苦的心情，依照情况，因贪欲和瞋恨的因缘而被抑制。“快乐的因缘是快乐的，快乐的因缘是贪欲的，痛苦的因缘是痛苦的，痛苦的因缘是瞋恨的”，如是说。就像贪欲等因心的污垢而称为“污垢”，同样地，因接触而称为障碍。因此说“由于没有污垢而远离障碍”。因此说“因污垢而心会被污染”，意思是被困扰而受苦。关于善的状态，是指通过善的状态而获得的良好状态。因此说“达到控制的状态”。通过观察等五种方式，控制的状态是指通过良好的状态来运作。处于控制中的心被称为柔软，因此处于控制中的心因良好的状态而如皮肤般柔软，因良好的行为而被称为柔软。关于能力，是指通过能力的种种行为。
这两者的状态是柔软的行为的两种。

1.1) na-kāro paṭisedhattho. Ahanti satthā attānaṃ niddisati. Bhikkhaveti bhikkhū ālapati. Aññanti idāni vuccamānacittato aññaṃ. Ekadhammampīti ekampi sabhāvadhammaṃ. Na samanupassāmīti sambandho. Ayañhettha attho – ahaṃ, bhikkhave, sabbaññutaññāṇena olokentopi aññaṃ ekadhammampi na samanupassāmi, yaṃ vasībhāvāpādanena bhāvitaṃ tathā punappunaṃ karaṇena bahulīkataṃ evaṃ savisesamudubhāvappattiyā mudu kammakkhamatāya kammaniyañca hoti yathā idaṃ cittanti. Idaṃ cittanti ca attano tesañca paccakkhatāya evamāha.

Yathā yathāvuttā parisuddhatādayo na vigacchanti, evaṃ subhāvitaṃ cittaṃ tattha avaṭṭhitaṃ idha ‘‘ṭhitaṃ āneñjappatta’’nti ca vuttanti āha ‘‘etesu parisuddhabhāvādīsuṭhitattā ṭhite, ṭhitattāyeva āneñjappatte’’ti. Yathā mudukammaññatā vasībhāvappattiyā lakkhīyati, evaṃ vasībhāvappattipi mudukammaññatāhi lakkhīyatīti ‘‘mudukammaññabhāvena vā attano vase ṭhitattā ṭhite’’ti vuttaṃ. Yathā hi kāraṇena phalaṃ niddhārīyati, evaṃ phalenapi kāraṇaṃ niddhārīyatīti niccalabhāvena avaṭṭhānaṃ āneñjappattiyā ca sampayuttadhammesu thirabhāvena paṭipakkhehi akammaniyatāya ca sambhavataṃ saddhādibalānaṃ ānubhāvena hotīti āha ‘‘saddhādīhi pariggahitattā āneñjappatte’’ti.

Idāni saṅkhepato vuttamevatthaṃ vivarituṃ ‘‘saddhāpariggahitaṃ hī’’tiādi vuttaṃ. Tattha saddhāpariggahitanti evaṃ subhāvitaṃ vasībhāvappattaṃ cittaṃ ekaṃsena abhiññāsacchikaraṇīyānaṃ dhammānaṃ abhiññāsacchikiriyāya saṃvattatīti evaṃ pavattāya saddhāya pariggahitaṃ yathāvuttasaddhābalena upatthambhitaṃ. Assaddhiyenāti tappaṭipakkhena assaddhiyena hetunā. Na iñjatīti na calati na kampati, aññadatthu uparivisesāvahabhāveneva tiṭṭhati. Vīriyapariggahitantiādīsupi imināva nayena attho veditabbo. Ayaṃ pana viseso – vīriyapariggahitanti vasībhāvāpādanaparidamanasādhanena vīriyena upatthambhitaṃ. Satipariggahitanti yathāvutte bhāvanābahulīkāre asammosādikāya kusalānañca dhammānaṃ gatiyo samanvesamānāya satiyā upatthambhitaṃ. Samādhipariggahitanti tattheva avikkhepasādhanena samādhānena upatthambhitaṃ. Paññāpariggahitanti tassā eva bhāvanāya upakārānupakāradhammānaṃ pajānanalakkhaṇāya paññāya upatthambhitaṃ. Obhāsagatanti ñāṇobhāsasahagataṃ. Obhāsabhūtena hi yathāvuttasamādhānasaṃvaddhitena ñāṇena saṃkilesapakkhaṃ yāthāvato passanto tato utrāsanto ottappanto taṃ abhibhavati, na tena abhibhuyyati. Tenāha ‘‘kilesandhakārena na iñjatī’’ti. Etena ñāṇapariggahitaṃ hirottappabalaṃ dasseti. Aṭṭhaṅgasamannāgatanti catutthajjhānasamādhinā samāhitatā parisuddhatā pariyodātatā anaṅgaṇatā vigatupakkilesatā mudubhāvo kammaniyatā āneñjappattiyā ṭhitatāti imehi aṭṭhahi aṅgehi samannāgataṃ. Atha vā samāhitassa cittassa imāni aṅgānīti ‘‘samāhite’’ti imaṃ aṅgabhāvena aggahetvā ṭhitiāneñjappattiyo visuṃ gahetvā yathāvuttehi aṭṭhahi aṅgehi samannāgatanti attho daṭṭhabbo. Abhinīhārakkhamanti iddhividhādiatthaṃ abhinīhārakkhamaṃ tadabhimukhakaraṇayoggaṃ. Tenāha ‘‘abhiññāsacchikaraṇīyānaṃ dhammānaṃ abhiññāsacchikiriyāyā’’ti.


以下是巴利文的完整直译：
在"我不"等词中,"不"表示否定。"我"是指导师指称自己。"比丘们"是呼唤比丘们。"其他"是指现在所说的心以外的。"即使一法"是指即使一个本质法。"不见"是连接词。这里的意思是:我,比丘们,即使用一切知智观察,也不见其他任何一法,像这心一样,通过使之自在而修习,通过反复实践而多作,如此特别地达到柔软状态,成为柔软且适业。"这心"是指自己和他们亲身经历的缘故而如此说。
如前所说的清净等不消失,如此善修的心安住其中,在此称为"住立,达不动"。因此说"由于住立于这些清净等状态而住立,由于住立而达不动"。正如柔软适业性以达到自在为标志,同样地达到自在也以柔软适业性为标志,因此说"或由于柔软适业性而住立于自己的控制中"。正如通过因来确定果,同样地也通过果来确定因。因此说"由于信等所摄持而达不动",这是指通过不动的安住、达到不动,以及在相应法中的坚固性、不被对立法所动摇等,是通过信等力的威力而生起的。
现在为了解释简略所说的意思而说"为信所摄持"等。其中,"为信所摄持"是指如此善修、达到自在的心,必定导向通智证知应通智证知的法,因此被如此生起的信所摄持,被前述信力所支持。"不为不信所动"是指不为其对立的不信之因所动摇、震动,反而以上进殊胜的方式而安住。在"为精进所摄持"等中也应以此方式理解。这里的差别是:"为精进所摄持"是指被达到自在、调伏的精进所支持。"为念所摄持"是指被如前所说的多修习中不忘失等和探求善法之道的念所支持。"为定所摄持"是指被于其中生起不散乱的定所支持。"为慧所摄持"是指被于彼修习中了知有益无益法的慧所支持。"伴随光明"是指伴随智慧之光。确实,通过如前所说的定所增长的成为光明的智慧,如实见到染污分而对此恐惧、畏惧,征服它而不被它征服。因此说"不为烦恼黑暗所动"。这表示为智慧所摄持的惭愧力。"具足八支"是指由第四禅定而专注、清净、明净、无秽、离随烦恼、柔软、适业、住立达不动这八支所具足。或者,不把"专注"作为支分,而把住立和达不动分开,应理解为具足前述八支的意思。"堪能引发"是指堪能引发神通


Kāmaṃ nīvaraṇāni vikkhambhetvā eva paṭhamajjhānasamadhigamo, vitakkādivūpasamā eva ca dutiyajjhānādisamadhigamo, tathāpi na tathā te tehi dūrībhūtā, apetā vā yathā catutthajjhānato, tasmā cetaso malīnabhāvasaṅkhobhauppilābhāvakarehi nīvaraṇādīhi suṭṭhu vimuttiyā tassa parisuddhipariyodātatā ca vuttāti āha ‘‘nīvaraṇa…pe… pariyodāte’’ti. Jhānapaṭilābhapaccanīkānanti ettha ācariyadhammapālattherena ‘‘jhānapaṭilābhapaccayāna’’nti pāṭhaṃ gahetvā ‘‘jhānapaṭilābhapaccanīkāna’’nti ayaṃ pāṭho paṭikkhitto. Vuttañhi tena –

‘‘Jhānapaṭilābhapaccayānanti jhānapaṭilābhahetukānaṃ jhānapaṭilābhaṃ nissāya uppajjanakānaṃ. Pāpakānanti lāmakānaṃ. Icchāvacarānanti icchāya avacarānaṃ icchāvasena otiṇṇānaṃ ‘aho vata mameva satthā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyā’tiādinayappavattānaṃ mānamāyāsāṭheyyādīnaṃ. Abhijjhādīnanti ādi-saddenapi tesaṃyeva saṅgaho. Abhijjhā cettha paṭhamajjhānena avikkhambhaneyyā mānādayo ca tadekaṭṭhā daṭṭhabbā jhānapaṭilābhapaccayānanti anuvattamānattā. Vikkhambhaneyyā pana nīvaraṇaggahaṇena gahitā. Kathaṃ pana paṭhamajjhānena avikkhambhaneyyā idha vigacchantīti? ‘Sabbe kusalā dhammā sabbākusalānaṃ paṭipakkhā’ti sallekhapaṭipattivasena evaṃ vuttaṃ jhānassa aparāmaṭṭhabhāvadassanato. Ye panettha ‘icchāvacarānaṃ abhijjhādīna’nti imehi padehi kopaappaccayakāmarāgabyāpādādayo gahitāti adhippāyena ‘jhānapaṭilābhapaccayāna’nti pāṭhaṃ paṭikkhipitvā ‘jhānapaṭilābhapaccanīkāna’nti pāṭhoti vadanti, taṃ tesaṃ matimattaṃ tathā pāṭhasseva abhāvato, jhānapaṭilābhapaccanīkā ca nīvaraṇā ceva tadekaṭṭhā ca, tesaṃ dūrībhāvaṃ vatvā puna tesaṃyeva abhāvavigamacodanāya ayujjamānattā. Nanu ca anaṅgaṇasuttavatthasuttesu ayamattho labbhati oḷārikānaṃyeva pāpadhammānaṃ tattha adhippetattāti. Saccametaṃ, idha pana adhigatacatutthajjhānassa vasena vuttattā sukhumāyeva te gahitā, aṅgaṇupakkilesatāsāmaññena panettha suttānaṃ apadisanaṃ. Tathā hi ‘suttānusārenā’ti vuttaṃ, na pana suttavasenā’’ti.

Avassañcetamevaṃ sampaṭicchitabbaṃ adhigatajjhānānampi kesañci icchāvacarānaṃ pavattisabbhāvatoti . Teneva ācariyadhammapālattherena ‘‘jhānapaṭilābhapaccayāna’’nti pāṭhaṃ gahetvā ‘‘jhānapaṭilābhapaccanīkāna’’nti ayaṃ pāṭho paṭikkhitto. Mahāgaṇṭhipade visuddhimaggassa sīhaḷagaṇṭhipadepi ca ‘‘jhānapaṭilābhapaccayāna’’nti imasseva pāṭhassa attho vutto, tasmā ayameva pāṭho gahetabbo, atthopi cettha yathāvuttanayeneva veditabbo. Tena ‘‘icchāvacarānanti icchāya avacarānaṃ icchāvasena otiṇṇānaṃ pavattānaṃ nānappakārānaṃ kopaappaccayānanti attho’’ti ayampi pāṭho ayuttoyevāti gahetabbaṃ, tatoyeva ca visuddhimagge ayaṃ pāṭho sabbena sabbaṃ na dassitoti.


以下是巴利文的完整直译：
通过克服欲望的障碍而获得第一禅，通过思维等的平息而获得第二禅，然而这些并没有像第四禅那样远离，因此因心的污垢的动摇和烦恼的生起，欲望等障碍被完全解脱，因此说“障碍……等……被清净”。关于禅的获得的对立法，这里引用了阿恰里亚·达哈马帕拉长老的“禅的获得的因缘”，而“禅的获得的对立法”则是被否定的。确实他说：
“禅的获得的因缘是指依靠禅的获得而生起的因缘。恶法是指低劣法。欲望法是指因欲望而生起的，因欲望的缘故而生起的‘哦，真希望我能被老师询问并为比丘们讲法’等的想法，及虚荣、妄想等。贪欲等也是如此，因而这两者的集合。贪欲在这里是通过第一禅而不受阻碍的，妄想等也应在此被视为同一。可见，因缘被认为是因果关系。若所有善法是所有恶法的对立法”，因此如是说，禅的获得是不可分割的。至于如何通过第一禅而不受阻碍，这在“所有善法是所有恶法的对立法”的修习中如此说，表明禅的不可分割性。若是“欲望法的贪欲等”这几句话，意指贪欲、瞋恨等的障碍被视为对立的。
确实如此，若在此处通过获得的第四禅而说这些是细微的，因而通过心的污垢而有所不同，正如“根据经典”所说，然而并非根据经典的意思。
如果这样的话，确实应当接受获得的禅，若有任何欲望法的生起。正因如此，阿恰里亚·达哈马帕拉长老引用了“禅的获得的因缘”，而“禅的获得的对立法”则被否定。在《清净道》中和《狮子卷》中也有“禅的获得的因缘”的意思，因此应当接受这个说法，意义也应如前所述。因此说“欲望法是指因欲望而生起的，因欲望的缘故而生起的各种障碍”，这也是应当接受的，然而在《清净道》中这个说法并不被全部展示。


Iddhipādakabhāvūpagamanenāti iddhiyā pādakabhāvassa padaṭṭhānabhāvassa upagamanena. Bhāvanāpāripūriyāti ito paraṃ kattabbassa abhāvavasena abhinīhārakkhamabhāvanāya paripuṇṇattā. Paṇītabhāvūpagamanenāti tato eva padhānabhāvaṃ nītatāya uttamaṭṭhena atittikaraṭṭhena ca paṇītabhāvassa upagamanena. Ubhayañcetaṃ bhāvanāya ṭhitiyā kāraṇavacanaṃ, paripuṇṇāya bhāvanāya paṇītabhāvappattiyā ṭhiteti. Āneñjappatteti idaṃ ṭhitiyā visesanaṃ. Tenāha ‘‘yathā āneñjappattaṃ hoti, evaṃ ṭhite’’ti. Imasmiṃ pakkhe ‘‘ṭhite āneñjappatte’’ti ubhayamekaṃ aṅgaṃ, ‘‘samāhite’’ti pana idampi ekamaṅgaṃ. Tenevassa paṭhamavikappato visesaṃ sandhāyāha ‘‘evampi aṭṭhaṅgasamannāgata’’nti.

Pubbenivāsaṃ anussarati, tassa vā anussaraṇaṃ pubbenivāsānussati taṃnissayādipaccayabhūtaṃ paṭicca uppajjanato. Pubbenivāsānussatimhi yaṃ ñāṇaṃtadatthāyāti saṅkhepena vuttamatthaṃ vivaranto pubbenivāsaṃ tāva dassetvā tattha satiñāṇāni dassetuṃ ‘‘pubbenivāso’’tiādimāha. Tattha ‘‘pubbe’’ti idaṃ padaṃ ‘‘ekampi jāti’’ntiādivacanato atītabhavavisayaṃ idhādhippetanti āha ‘‘atītajātīsū’’ti. Nivāsasaddo kammasādhano, khandhavinimutto ca nivasitadhammo natthīti āha ‘‘nivutthakkhandhā’’ti. Nivutthatā cettha santāne pavattatā, tathābhūtā ca te anu anu bhūtā jātā pavattā, tattha uppajjitvā vigatā ca hontīti āha ‘‘nivutthāti ajjhāvutthā anubhūtā attano santāne uppajjitvā niruddhā’’ti. Evaṃ sasantatipariyāpannadhammavasena nivāsasaddassa atthaṃ vatvā idāni avisesena vattuṃ ‘‘nivutthadhammā vā nivutthā’’ti vatvā taṃ vivarituṃ ‘‘gocaranivāsenā’’tiādi vuttaṃ. Gocarabhūtāpi hi gocarāsevanāya āsevitā ārammaṇakaraṇavasena anubhūtā nivutthā nāma honti. Te pana duvidhā saparaviññāṇagocaratāyāti ubhayepi te dassetuṃ ‘‘attano’’tiādi vuttaṃ. Tattha ‘‘attano viññāṇena viññātā’’ti vatvā ‘‘paricchinnā’’ti vacanaṃ ye te gocaranivāsena nivutthadhammā, na te kevalaṃ viññāṇena viññātamattā, atha kho yathā pubbe nāmagottavaṇṇaliṅgāhārādīhi visesehi paricchedakārikāya paññāya paricchijja gahitā, tathevetaṃ ñāṇaṃ paricchijja gaṇhātīti imassa atthassa dīpanatthaṃ vuttaṃ. Paraviññāṇaviññātāpi vā nivutthāti sambandho. Na kevalaṃ attanova viññāṇena, atha kho paresaṃ viññāṇena viññātāpīti attho. Idhāpi ‘‘paricchinnā’’ti padaṃ ānetvā sambandhitabbaṃ, paresampi vā viññāṇena viññātā paricchinnāti. Tassa ca gahaṇe payojanaṃ vuttanayeneva vattabbaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
通过能力的状态的获得，意指通过能力的基础而获得的状态。通过修习的圆满，意指因缺乏要做的事而获得的完满。通过精进的状态的获得，意指通过已明确的精进状态而获得的优越状态和不被超越的状态。两个方面都是依靠修习的存在而成为因缘的，因而通过圆满的修习而获得精进的状态。达到不动是此处的状态的特征。因此说“如同达到不动一样，亦如同安住”。在此方面“安住于不动”是一个方面，而“专注”也是一个方面。因此说“这也具足八支”。
回忆过去的存在，或称为回忆过去的存在，因其依赖于过去的存在而生起。关于回忆过去的存在，这里简要说明其意义，首先展示过去的存在，再说明其中的正念和智慧，因此说“过去的存在”。在这里“过去”这个词是指“一个出生”等等，意指过去的生存状态。因此说“在过去的生存中”。“生存”一词是指因果的行为，因而是因缘的存在。同时也说“生存的存在”，意指生存的状态在这里是存在的，因而生存的状态是依次生起的，生起后又消失。因此说“生存的状态是被生起的，因而被抑制”。如此通过存在的延续来解释生存的意义，现在可以不分特例地说“生存的法或被生存的法”。
确实，生存的法因其生存的性质而被称为生存的法。它们是两种，因而在这里说“自我”的时候是指“由自我意识所知”。在这里“由自我意识所知”是指被生存的法所知的状态，不仅仅是通过自我意识所知，而是通过他人的意识而被知晓的意思。这里也应当将“被生存的法”与“被他人的意识所知”相联系，因而在此处所说的意义应如前所述。


Te ca kho yasmā atītāsu eva jātīsu aññehi viññātā paricchinnā, te ca parinibbutāpi honti, yehi te viññātā, tesaṃ tadā vattamānasantānānusārena tesampi atīte pavatti viññāyatīti sikhāppattaṃ pubbenivāsānussatiñāṇassa visayabhūtaṃ pubbenivāsaṃ dassetuṃ ‘‘chinnavaṭumakānussaraṇādīsū’’ti vuttaṃ. Chinnavaṭumakā sammāsambuddhā, tesaṃ anussaraṇaṃ chinnavaṭumakānussaraṇaṃ. ‘‘Ādisaddena paccekabuddhabuddhasāvakānussaraṇāni gayhantī’’ti keci vadanti. Chinnavaṭumakā pana sabbeva anupādisesāya nibbānadhātuyā parinibbutā chinnasaṃsāramaggattā, tesaṃ anussaraṇaṃ nāma tesaṃ paṭipattiyā anussaraṇaṃ. Sā pana paṭipatti saṅkhepato chaḷārammaṇaggahaṇalakkhaṇāti tāni idha paraviññāṇaviññātaggahaṇena gahitāni. Tasmā purimāsu jātīsu attano viññāṇena aviññātānaṃ parinibbutānaṃ sabbesampi buddhapaccekabuddhasāvakānaṃ anussaraṇaṃ chinnavaṭumakānussaraṇanti veditabbaṃ. Ādi-saddena panettha purimāsu jātīsu attano viññāṇena aviññātānaṃ aparinibbutānampi vattamānakkhandhapaṭipāṭiyā agantvā sīhokkantikavasena anussaraṇaṃ gahitaṃ, ime pana yathāvuttachinnavaṭumakānussaraṇādayo buddhānaṃyeva labbhanti. Na hi atīte buddhā bhagavanto evaṃ vipassiṃsu, evaṃ maggaṃ bhāvesuṃ, phalanibbānāni sacchākaṃsu, evaṃ veneyye vinesunti ettha sabbathā aññesaṃ ñāṇassa gati atthīti. Ye pana purimāsu jātīsu attanova viññāṇena viññātā, te parinibbutepi khandhapaṭibaddhattā sāvakā anussarantiyeva. Yāya satiyā pubbenivāsaṃ anussarati, sā pubbenivāsānussatīti ānetvā sambandhitabbaṃ. Abhinīharinti cittaṃ jhānārammaṇato apanetvā pubbenivāsābhimukhaṃ pesesiṃ, pubbenivāsaninnaṃ pubbenivāsapoṇaṃ pubbenivāsapabbhāraṃ akāsinti attho.

Pāḷiyaṃ ‘‘abhininnāmesi’’nti uttamapurisappayogattā ‘‘so’’ti ettha ahaṃsaddo ānetvā vuccamāno tadattho pākaṭo hotīti ‘‘so aha’’nti vuttaṃ. Anekavidhanti nānābhavayonigativiññāṇaṭṭhitisattāvāsādivasena bahuvidhaṃ. Pakārehīti nāmagottādiākārehi saddhiṃ. Sahayoge cetaṃ karaṇavacanaṃ. Pavattitanti desanāvasena pavattitaṃ. Tenāha ‘‘saṃvaṇṇita’’nti, vitthāritanti attho. Nivāsanti antogadhabhedasāmaññavacanametanti te bhede byāpanicchāvasena saṅgahetvā dassento ‘‘tattha tattha nivutthasantāna’’nti āha. Anugantvā anugantvāti ñāṇagatiyā anugantvā anugantvā. Anudevāti anu eva, da-kāro padasandhivasena āgato. ‘‘Abhininnāmesi’’nti vatvā ‘‘anussarāmī’’ti vuttattā cittassa abhinīhārasamanantarabhāvasaraṇaṃ anusaddo dīpetīti āha ‘‘citte abhininnāmitamatte eva sarāmīti dassetī’’ti. Parikammaṃ vattabbaṃ siyāti ‘‘pubbenivāsaṃ anussaritukāmena ādikammikena bhikkhunā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantena rahogatena paṭisallīnena paṭipāṭiyā cattāri jhānāni samāpajjitvā abhiññāpādakacatutthajjhānato vuṭṭhāya sabbapacchimā nisajjā āvajjitabbā’’ti evamādinā pubbenivāsañāṇassa parikammabhūtaṃ pubbakaraṇaṃ vattabbaṃ bhaveyya.


以下是巴利文的完整直译：
他们因为在过去的出生中被其他人所知而受到限制，这些人也已涅槃，他们所知的状态，依此当时的存在的延续而生起，因此说“通过切断的记忆”等。切断的记忆是完全觉悟的佛陀，他们的记忆是切断的记忆。“通过开头的词语捕捉到独觉佛和佛弟子的记忆”，有些人这样说。然而，切断的记忆都是通过无余涅槃的涅槃界而涅槃的，因而它们的记忆是基于他们的修习。这个修习简而言之是指六种对象的把握，这里是通过对他人意识的把握而被把握的。因此，过去的出生中通过自己的意识未被知晓的涅槃者，所有的佛、独觉佛、佛弟子的记忆应被理解为切断的记忆。通过开头的词语，在过去的出生中通过自己的意识未被知晓的那些尚未涅槃的存在，因而通过狮子般的力量而被记忆，这些切断的记忆等是仅仅属于佛的。确实，过去的佛陀并非如此观察，也并非如此修习，真实的果和涅槃是如此，因而他者的智慧的去向是如此。那些在过去的出生中通过自己的意识被知晓的人，他们即使在涅槃中也因与色法的结合而仅仅记忆。通过那种正念而回忆过去的存在，这就是过去的存在的记忆。
“我已回忆起”是指心从禅的对象中抽离，向过去的存在投射，过去的存在的记忆是过去的存在的根本。
在《巴利文》中“他已回忆起”是指由于与优秀人相结合而说的“他”，因此这里的“他”是指“他是我”。多种类是指通过不同的出生来源、存在状态、居住方式等而多样化。通过方式是指与名字、种族等的形式结合。与之结合是指因缘的状态。发生是指根据教导而发生。因此说“被描述”，是指详细的意思。生存是指内在的和外在的分裂的共同名词，因此通过这些分裂的描述而显示“在那里、这里的生存状态”。跟随是指通过智慧的去向而跟随。跟随是指跟随的意思，da是指词的结合。说“他已回忆起”时说“我回忆起”，因此，心的回忆是指回忆的状态。因此说“在心中回忆起”的时候，显示出“在心中回忆起的状态”。
应当进行准备，因而说“为了回忆过去的存在，因而通过初行的比丘，饭后乞食的回避，独自静坐，修习四禅，离开从第四禅的获得而出，所有的后续的静坐应当被观察”，如此等是过去的存在的记忆的准备工作。


Āraddhappakāradassanattheti anussarituṃ āraddhassa pubbenivāsassa pabhedadassanatthe. Ekampi jātinti ekampi bhavaṃ. So hi ekakammanibbatto ādānanikkhepaparicchinno antogadhadhammappabhedo khandhappabandho idha ‘‘jātī’’ti adhippeto jāyatīti jātīti katvā. Tenāha ‘‘ekampi…pe… khandhasantāna’’nti. Parihāyamānoti khīyamāno vinassamāno. Kappoti asaṅkhyeyyakappo. So pana atthato kālo, tadā pavattamānasaṅkhāravasenassa parihāni veditabbā. Vaḍḍhamāno vivaṭṭakappoti etthāpi eseva nayo. Yo pana ‘‘kālaṃ khepeti, kālo ghasati bhūtāni, sabbāneva sahattanā’’ti (jā. 1.

以下是巴利文的完整直译：
关于努力的状态的观察，意指回忆起努力的过去的存在的种类的观察。一个出生，意指一个存在。因为他是一个因业而生的，因取舍而受到限制的，内在的和外在的法的种类的束缚，在这里“出生”是指出生的意思。因此说“一个……等……存在的状态”。正在消亡，意指正在减少、正在灭亡。可数的，指的是无数的可数。它的意义是时间，因而应通过当时发生的心理状态的减少来理解。正在增长，指的是无常的可数，这里也是同样的道理。谁说“时间在消逝，时间在吞噬众生，所有的众生都在一起”，（《增支部》1）。


2.190) ādīsu kālassapi khayo vuccati, so idha nādhippeto aniṭṭhappasaṅgato. Saṃvaṭṭanaṃ vinassanaṃ saṃvaṭṭo, saṃvaṭṭato uddhaṃ tathāṭhāyī saṃvaṭṭaṭṭhāyī. Tammūlakattāti taṃpubbakattā. Vivaṭṭanaṃ nibbattanaṃ, vaḍḍhanaṃ vā vivaṭṭo.

Tejena saṃvaṭṭo tejosaṃvaṭṭo. Saṃvaṭṭasīmāti saṃvaṭṭanamariyādā. Saṃvaṭṭatīti vinassati. Sadāti sabbakālaṃ, tīsupi saṃvaṭṭakālesūti attho. Ekaṃ buddhakkhettanti idha yaṃ sandhāya vuttaṃ, taṃ niyametvā dassetuṃ ‘‘buddhakkhettaṃ nāma tividha’’ntiādi vuttaṃ. Yattake ṭhāne tathāgatassa paṭisandhiñāṇādiñāṇānubhāvo puññaphalasamuttejito saraseneva parijambhati, taṃ sabbampi buddhaṅkurassa nibbattanakkhettaṃ nāmāti āha ‘‘jātikkhettaṃ dasasahassacakkavāḷapariyanta’’nti. Ānubhāvo pavattatīti idha iddhimā cetovasippatto āṇākkhettapariyāpanne yattha katthaci cakkavāḷe ṭhatvā attano atthāya parittaṃ katvā tattheva aññaṃ cakkavāḷaṃ gatopi kataparitto eva hotīti katvā vuttaṃ. Atha vā tattha ekasmiṃ cakkavāḷe ṭhatvā sabbasattānaṃ atthāya paritte kate āṇākkhette sabbasattānaṃ abhisambhuṇātveva parittānubhāvo tattha devatāhi parittānaṃ sampaṭicchitabbatoti vuttaṃ ‘‘ānubhāvo pavattatī’’ti. Yaṃ yāvatā vā pana ākaṅkheyyāti vuttanti yaṃ visayakkhettaṃ sandhāya ekasmiṃyeva khaṇe sarena abhiviññāpanaṃ attano rūpadassanañca paṭijānantena bhagavatā ‘‘yāvatā vā pana ākaṅkheyyā’’ti vuttaṃ. Yatthāti yasmiṃ padese anantāparimāṇe visayakkhette. Yaṃ yaṃ ākaṅkhati, taṃ taṃ anussaratīti ākaṅkhamattapaṭibaddhavuttitāya buddhañāṇassa yaṃ yaṃ anussarituṃ icchati, taṃ taṃ anussarati. Ekaṃ āṇākkhettaṃ vinassatīti iminā tiriyato saṃvaṭṭamānaparicchedo vutto. Saṇṭhahantanti vivaṭṭamānaṃ jāyamānaṃ. Tassa vināso ca saṇṭhahanañca visuddhimagge vuttanti amhehipi heṭṭhā ‘‘lokavidū’’ti imassa atthasaṃvaṇṇanādhikāre pasaṅgato vuttattā idha na vuccati.

Evaṃ pasaṅgena saṃvaṭṭādike pakāsetvā idāni yathādhigataṃ tesaṃ anussaraṇākāraṃ dassetuṃ ‘‘ye panete saṃvaṭṭavivaṭṭā vuttā’’tiādimāha. Tattha etesūti niddhāraṇe bhummaṃ saṃvaṭṭavivaṭṭakappasamudāyato anekesaṃ saṃvaṭṭakappādīnaṃ niddhāriyamānattā. Amumhi saṃvaṭṭakappeti ettha vā-saddo luttaniddiṭṭho daṭṭhabbo. Tena ca aniyamatthena itarāsaṃ asaṅkhyeyyānampi saṅgaho siddhoti. Atha vā amumhi saṃvaṭṭakappeti idaṃ saṃvaṭṭakappassa ādito pāḷiyaṃ gahitattā vuttaṃ. Tatthāpi hi imassa katipayakālaṃ bhavādīsu saṃsaraṇaṃ upalabbhatīti. Saṃvaṭṭakappe vā vattamāne yesu bhavādīsu imassa upapatti ahosi, taṃdassanametaṃ daṭṭhabbaṃ. Bhave vātiādīsu kāmādibhave vā aṇḍajādiyoniyā vā devādigatiyā vā nānattakāyanānattasaññīādiviññāṇaṭṭhitiyā vā sattāvāse vā khattiyādisattanikāye vā. Yasmā idaṃ bhagavato vasena pubbenivāsānussatiñāṇaṃ āgataṃ, tasmā tasseva nāmādivasena atthaṃ yojetvā dassento āha ‘‘evaṃnāmoti vessantaro vā jotipālo vā’’tiādi. Sālimaṃsodanāhāro vāti gihikālaṃ sandhāya vuttaṃ. Pavattaphalabhojano vāti tāpasādikālaṃ sandhāya. Pavattaphalabhojanoti sayampatitaphalāhāro. Sāmisanirāmisādippabhedānanti ettha sāmisā gehassitasomanassādayo, nirāmisā nekkhammassitasomanassādayo. Ādi-saddena vivekajasamādhijasukhādīnaṃ saṅgaho.


以下是巴利文的完整直译：
在开始的地方，时间的消亡被称为消亡，这里并非所指的无常的关系。消亡是消失，消亡的状态是向上升起的，因而是消亡的状态。根本的意思是由于先前的原因。转变是生起，增长也是转变。
因此，转变是智慧的转变。转变的边界是转变的限制。转变是指消失。常常是指所有的时间，意指在三种转变的时间中。一个佛的领域，这里所说的，意在限制地说明“佛的领域是三种”。在某个地方，正觉者的再生智慧等的影响如同甜美的果实般绵延，这一切都是佛种的生起的领域，因此说“生起的领域是十千个世界的边界”。影响的发生，指的是在这里有能力的心者，命令的领域中，在哪里于任何世界中站立，自己为自己创造小的范围，甚至在那儿，若是进入其他的世界也仍是小的范围，因此说“影响发生”。或是说，在某个世界中站立，为了所有众生的利益而创造小的范围，在命令的领域中，因所有众生的契合而形成小的影响，因此说“影响发生”。只要愿望存在，意指在某个特定的时刻，心的显现和自身的形象都被觉知，佛陀说“只要愿望存在”。在某个地方，意指在无量的领域内。所愿望的，皆可被记忆，意指因愿望的限制，佛的智慧所愿望的，皆可被记忆。一个命令的领域是消失的，意指这里提到的转变的限制。聚集的，指的是生起和生成。它的消失和聚集在清净的道路中被说到，因此我们也在下面说“世间的智者”，因而在此并不被提及。
如是通过这些提及转变等的方式，现在为了说明他们的记忆的方式，便说“那些转变和生起的被说到”等。在那里，因说明的关系，许多转变和生起的种类被提及。此处的转变是指被提及的状态。因而在不限制的意义上，其他的无数的集合也得以实现。或是说，此处的转变是指在转变的最初所把握的意义。确实在此，短暂的生起在出生等的轮回中被观察到。转变的状态中，若有存在的轮回，这应被观察到。关于存在的轮回，或是关于欲界等的存在，或是关于卵生等的存在，或是关于天界等的存在，以及关于众生的生存状态，或是关于贵族等的生存状态。由于这是佛陀通过过去的存在的记忆而获得的，因此为了说明其名称等的意义，便说“如此名称的存在，或是光明的存在”等等。美味的食物是指家庭的饮食。生起的果实的食物是指修行者的饮食。生起的果实的食物是指自己所获得的食物。食物的种类是指有味的、家庭的愉悦，和无味的、出家的愉悦等。通过开头的词语，指的是静寂的、禅定的快乐等的集合。


Heṭṭhā sāmaññato vuttamevatthaṃ vibhajitvā dassetukāmo ‘‘atha vā’’tiādimāha. Tattha amutrāsinti sāmaññaniddesoyaṃ, byāpanicchālopo vā, amutra amutra āsinti vuttaṃ hoti. Anupubbena ārohantassa yāvadicchakaṃ anussaraṇanti ettha ārohantassāti paṭilomato ñāṇena pubbenivāsaṃ ārohantassa. Paṭinivattantassāti pubbenivāsaṃ anussaraṇavasena yāvadicchakaṃ gantvā paccāgacchantassa. Paccavekkhaṇanti anussaritānussaritassa paccavekkhaṇaṃ. Tasmāti vuttassevatthassa kāraṇabhāvena paccāmasanaṃ, paṭinivattantassa paccavekkhaṇabhāvatoti vuttaṃ hoti. Idhūpapattiyāti idha carimabhave upapattiyā. Anantaranti atītānantaramāha. Amutrāti amukasmiṃ bhaveti attho. Udapādinti uppajjiṃ. Tāhi devatāhīti tusitadevatāhi. Ekagottoti tusitagottena ekagotto. Mahābodhisattānaṃ santānassa pariyosānāvatthāyaṃ devalokūpapattijanakaṃ nāma akusalena kammunā anupaddutameva hotīti adhippāyena ‘‘dukkhaṃ pana saṅkhāradukkhamattamevā’’ti vuttaṃ. Mahāpuññānampi pana devaputtānaṃ pubbanimittuppattikālādīsu aniṭṭhārammaṇasamāyogo hotiyevāti ‘‘kadāci dukkhadukkhassapi sambhavo natthī’’ti na sakkā vattuṃ, dhammānaṃ uppādanirodhasaṅkhāradukkhanti veditabbaṃ. Sattapaññāsa…pe… pariyantoti idaṃ manussavassagaṇanāvasena vuttaṃ. Tattha devānaṃ vassagaṇanāya pana catusahassameva.

Itīti vuttatthanidassanametaṃ, tañca kho yathārahato, na yathānupubbatoti dassento ‘‘nāmagottavasenā’’tiādimāha. Uddisīyatīti disvāva aviññeyyattā ‘‘ayaṃ ko nāmo’’ti pucchite ‘‘tisso gotamo’’ti nāmagottena uddisīyati. Vaṇṇādīhīti vaṇṇāhāravedayitāyuparicchedehi. Sāmotīti ettha iti-saddo ādiattho, pakārattho vā. Tena evamādievaṃpakāranānattatoti dassitaṃ hoti. Nāmagottaṃ uddesoti uddisīyati satto etenāti uddeso nāmagottaṃ. Itare ākārāti ākarīyati disvāva satto viññāyati etehīti itare vaṇṇādayo ākārā. ‘‘No ca kho avisesenā’’ti saṅkhepato vuttamevatthaṃ vitthārena dassento āha ‘‘titthiyā hī’’tiādi. Tattha titthiyāti aññatitthiyā. Te pana kammavādino kiriyavādino tāpasādayo. Yasmā titthiyānaṃ brahmajālādīsu cattālīsāya eva saṃvaṭṭavivaṭṭānaṃ anussaraṇaṃ āgataṃ, tasmā ‘‘na tato para’’nti vatvā tattha kāraṇaṃ vadanto ‘‘dubbalapaññattā’’tiādimāha. Tena vipassanābhiyogo pubbenivāsānussatiñāṇassa visesakāraṇanti dasseti. Tatoyeva ca balavapaññattā ṭhapetvā aggasāvakamahāsāvake itare pakatisāvakā kappasatampi kappasahassampi anussarantiyevāti daṭṭhabbaṃ. Teneva vuttaṃ visuddhimagge (visuddhi. 2.402) ‘‘pakatisāvakā kappasatampi kappasahassampi anussarantiyeva balavapaññattā’’ti. Ettako hi tesaṃ abhinīhāroti kappānaṃ satasahassampi tadadhikaṃ ekaṃ dve ca asaṅkhyeyyānīti kālavasena evaṃparimāṇo yathākkamaṃ tesaṃ mahāsāvakaaggasāvakapaccekabuddhānaṃ puññañāṇābhinīhāro, sāvakapaccekabodhipāramitā siddhā. Yadi bodhisambhārasambharaṇakālaparicchinno tesaṃ tesaṃ ariyānaṃ abhiññāñāṇavibhavo, evaṃ sante buddhānampissa paricchedatā āpannāti āha ‘‘buddhānaṃ pana paricchedo natthī’’ti. ‘‘Yāvatakaṃ ñeyyaṃ, tāvatakaṃ ñāṇa’’nti (paṭi. ma. 

以下是巴利文的完整直译：
下面所说的，旨在分开说明“或者……”等。那里“在某处”的意思是一般的说明，或是指不具体的地方，意指在某个地方。在逐步上升的过程中，直到随意的回忆，意指在这里上升者是通过反向的智慧来回忆过去的存在。回头的意思是依靠回忆过去的存在，直到随意的去往并返回。反思是指对已回忆的进行反思。因此，所说的内容的原因是回归，回头的反思的状态。这里的“上升”是指在此处最后的存在的上升。紧接着是指过去的紧接着。某处是指在某个特定的存在中。生起是指生起的状态。由此所说的天神是指天人。一个种族是指与天人同一的种族。为了大菩萨的后代的最终目的，因不善的业而生起的名为生起的因缘，意指“但痛苦只是因缘的痛苦而已”。然而，伟大的功德者的天子们在过去的征兆的生起时等，仍然是与不善的对象相应，因此说“有时痛苦的痛苦也没有出现”，应当理解为法的生起与灭去的因缘的痛苦。七十……等，这是根据人类的年数所说的。在那里，天神的年数仅为四千。
这就是所说的意义的说明，确实如同应有的那样，而不是如同逐步上升的那样，因而说“通过名字和种族的关系”。被指示的意思是看见了而因而无法被知晓，“这个名字是什么”时问“这是三种种族”。关于色等，指的是色、受、想、行、识的界限。相同的，指的是这里的“是”的意思，或是指显现的意思。因此显示出如是的多样性。名字和种族的指示是通过“这个生物是由此而指示的”。其他的特征是指通过观察生物而识别的特征。并且“确实没有特别的”，简而言之所说的内容被详细说明时说“那些外道”。在这里的外道是指其他的外道。它们是业的言论者和行为的言论者，修行者等。由于外道的《梵网经》等中提到的四十种生起的观察，因此说“没有比这更远”，并且在这里说明原因时说“因其智慧的薄弱”。因此，内观的修习是过去的存在的记忆的特殊原因。除非有强大的智慧，其他的普通的弟子，即使是数百或数千的回忆也仅仅是如此。因此在《清净道》中说“普通的弟子也仅仅是数百或数千的回忆”。确实，这些的回忆是数百或数千的范围，而在时间上如同适当的范围，伟大的弟子、最优秀的弟子、独觉佛的功德的智慧是显现的。若是菩萨的因缘被限制，诸位圣者的智慧的分配，若是如此，佛陀的限制则不存在，因此说“佛陀没有限制”。“只要是可知的，便是可知的”。

3.5) vacanato sabbaññutaññāṇassa viya buddhānaṃ abhiññāñāṇānampi savisaye paricchedo nāma natthīti tattha yaṃ yaṃ ñātuṃ icchanti, taṃ taṃ jānanti eva. Atha vā satipi kālaparicchede kāraṇūpāyakosallapariggahādinā sātisayattā mahābodhisambhārānaṃ paññāpāramitāya pavattiānubhāvassa paricchedo nāma natthi, kuto taṃnibbattānaṃ abhiññāñāṇānanti āha ‘‘buddhānaṃ pana paricchedo natthī’’ti. Atīte ‘‘ettakānaṃ kappānaṃ asaṅkhyeyyānī’’ti evaṃ kālaparicchedo natthi anāgate anāgataṃsañāṇassa viya. Tenāha ‘‘yāva icchanti tāva sarantī’’ti.

Evaṃ pañcannaṃ janānaṃ pubbenivāsānussaraṇaṃ kālavibhāgato dassetvā idāni ārammaṇaggahaṇavasenassa pavattivisesaṃ dassento ‘‘titthiyā cā’’tiādimāha. Khandhapaṭipāṭimeva sarantīti ettha khandhapaṭipāṭi khandhānaṃ anukkamo, sā ca kho cutito paṭṭhāya uppaṭipāṭivasena. Keci panettha ‘‘iriyāpathapaṭipāṭi khandhapaṭipāṭī’’ti vadanti. Vuttamevatthaṃ byatirekato vibhāvento āha ‘‘paṭipāṭiṃ muñcitvā’’tiādi. Tattha cutipaṭisandhivasenāti attano parassa vā tasmiṃ tasmiṃ attabhāve cutiṃ disvā antarā kiñci anāmasitvā paṭisandhiyā eva gahaṇavasena. Yathā pana andhā yaṭṭhiṃ amuñcitvā gacchanti, evaṃ te khandhapaṭipāṭiṃ amuñcitvāva sarantīti āha ‘‘tesañhi andhānaṃ viya icchitappadesokkamanaṃ natthī’’ti. Sāvakāti pakatisāvakāpi mahāsāvakāpi aggasāvakāpi sāmaññato vuttā. Pakatisāvakāpi hi khandhapaṭipāṭiyāpi anussaranti , cutipaṭisandhivasenapi saṅkamanti balavapaññattā, tathā asītimahāsāvakā. Dvinnaṃ pana aggasāvakānaṃ khandhapaṭipāṭikiccaṃ natthi. Ekassa attabhāvassa cutiṃ disvā paṭisandhiṃ passanti, puna aparassa cutiṃ disvā paṭisandhinti evaṃ cutipaṭisandhivasenapi saṅkamantā gacchanti. Yathā nāma saradasamaye ṭhitamajjhanhikavelāyaṃ caturatanike gehe cakkhumato purisassa rūpagataṃ supākaṭameva hotīti lokasiddhametaṃ. Siyā pana tassa sukhumataratirokuṭṭādibhedassa rūpagatassa agocaratā, na tveva buddhānaṃ ñātuṃ icchitassa ñeyyassa agocaratā, atha kho taṃ ñāṇālokena obhāsitaṃ hatthatale āmalakaṃ viya supākaṭaṃ suvibhūtameva hoti, tathā ñeyyāvaraṇassa suppahīnattāti āha ‘‘buddhā panā’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
因为说"只要是可知的，便是可知的"，就像一切智的智慧一样，佛陀的神通智慧在其领域内也没有限制，因此他们想知道什么就知道什么。或者说，即使在时间上有限制，因为原因、方法、技巧等的卓越，大菩提资粮的智慧波罗蜜的影响力是没有限制的，何况是由此而生的神通智慧呢？因此说"佛陀没有限制"。在过去"如此多的无数劫"，这样的时间限制在未来是不存在的，就像未来智一样。因此说"只要他们想，就能记忆"。
如此通过时间的区分显示五种人的过去世的回忆，现在为了显示其对象把握的特殊性而说"外道等"。只记忆蕴的次第，这里蕴的次第是指蕴的顺序，它是从死亡开始的逆序。有些人在这里说"威仪路的次第是蕴的次第"。为了通过对比来阐明已说的意义，说"放开次第"等。在那里，通过死亡和再生，是指看到自己或他人在那个存在中的死亡，中间不触及任何东西，只是把握再生。就像盲人不放开拐杖而行走，他们也不放开蕴的次第而记忆，因此说"他们就像盲人一样没有到达所欲之处"。弟子是指一般的弟子、大弟子和最上首的弟子的总称。因为一般的弟子也能通过蕴的次第回忆，也能通过死亡和再生而转移，因为智慧强大，八十大弟子也是如此。但两位最上首的弟子没有蕴的次第的任务。他们看到一个存在的死亡后就看到再生，然后又看到另一个的死亡和再生，如此通过死亡和


Tattha sīhokkantavasenāti sīhagatipatanavasena. Yaṃ yaṃ ṭhānaṃ ākaṅkhantīti yasmiṃ kappe yasmiṃ bhave yaṃ yaṃ ṭhānaṃ jānituṃ icchanti. Taṃ sabbaṃ sarantiyevāti ñātuṃ icchitaṃ taṃ sabbaṃ sarantiyeva, na na saranti. Buddhānañhi neva khandhapaṭipāṭikiccaṃ, na ca cutipaṭisandhivasena saṅkamanakiccaṃ atthi. Tesañhi anekāsu kappakoṭīsu heṭṭhā vā upari vā yaṃ yaṃ ṭhānaṃ icchanti, taṃ taṃ pākaṭameva hoti. Tasmā yathā peyyālapāḷiṃ paṭhantā ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ…pe… pañcamaṃ jhāna’’ntiādipariyosānameva gaṇhantā saṅkhipitvā sajjhāyanti, na anupadaṃ, evaṃ anekāpi kappakoṭiyo peyyālapāḷiṃ viya saṅkhipitvā yaṃ yaṃ icchanti, tattha tattheva ñāṇena okkamantā sīhokkantavasena gacchanti. Evaṃ gacchantānañca tesaṃ ñāṇaṃ yathā nāma katavālavedhiparicayassa sarabhaṅgasadisassa dhanuggahassa khitto saro antarantarā rukkhalatādīsu asajjamāno lakkheyeva patati na sajjati na virajjhati, evaṃ antarantarāsu jātīsu na sajjati na virajjhati, asajjamānaṃ avirajjhamānaṃ icchiticchitaṭṭhānaṃyeva gaṇhāti.

Atītabhave khandhā tappaṭibaddhanāmagottāni ca sabbaṃ pubbenivāsantveva saṅgahitānīti āha ‘‘kiṃ viditaṃ karoti? Pubbenivāsa’’nti. Moho paṭicchādakaṭṭhena tamo viya tamoti āha ‘‘sveva moho’’tiādi. Obhāsakaraṇaṭṭhenāti kātabbato karaṇaṃ, obhāsova karaṇaṃ obhāsakaraṇaṃ, attano paccayehi obhāsabhāvena nibbattetabbaṭṭhenāti attho. Sesaṃ pasaṃsāvacananti paṭipakkhavidhamanapavattivisesānaṃ bodhanato vuttaṃ. Avijjā vihatāti etena vijānanaṭṭhena vijjāti ayampi attho dīpitoti daṭṭhabbaṃ. Kasmā? Yasmā vijjā uppannāti etena vijjāpaṭipakkhā avijjā, paṭipakkhatā cassā pahātabbabhāvena vijjāya ca pahāyakabhāvenāti dasseti. Esa nayo itarasmimpi padadvayeti iminā tamo vihato vinaṭṭho. Kasmā? Yasmā āloko uppannoti imamatthaṃ atidisati. Kilesānaṃ ātāpanaparitāpanaṭṭhena vīriyaṃ ātāpoti āha ‘‘vīriyātāpena ātāpino’’ti, vīriyavatoti attho. Pesitacittassāti yathādhippetatthasiddhiṃ pativissaṭṭhacittassa. Yathā appamattassa ātāpino pahitattassa viharatoti aññassapi kassaci mādisassāti adhippāyo. Padhānānuyogassāti sammappadhānamanuyuttassa. Sesamettha uttānattā vuttanayattā ca suviññeyyameva.

Pubbenivāsakathā niṭṭhitā.

Dibbacakkhuñāṇakathā



以下是巴利文的完整直译：
那里“如狮子般的跳跃”是指像狮子那样的跳跃。想要知道的每一个地方，意指在某个劫、某个生中，想要知道的每一个地方，所有的都如流水般流逝，确实流逝，而不是不流逝。佛陀们在此并没有蕴的次第的任务，也没有通过死亡和再生的活动的任务。因为他们在无数的劫中，无论是在上方还是下方，想要的每一个地方都是显而易见的。因此，正如在《经文》中所说的“第一禅……直到第五禅”的总结，简洁地修习，而不是逐步地进行，许多劫也如同《经文》般简洁地，想要什么就去哪里，凭借智慧的引导，像狮子般地前进。如此前进的人的智慧，就像被箭射中的人，虽然被射中却不受伤害，不会感到厌恶，正如在树木等处的箭，不被牵绊，不会感到厌恶，所欲之处便是所欲之地。
在过去的生中，蕴是由名字所绑定的，所有的都被称为过去的存在，因此说“他知道什么？过去的存在”。无明如同黑暗般遮蔽，因此说“今天的无明”等等。由于光明的显现而照亮，意指应当被做的事情，因而应当照亮，照亮的意思是通过自身的因缘而显现的。其余的称赞的言辞是指对抗的驱动的特殊性。无明被消灭，意指通过认识而获得的智慧，这也是应当理解的意思。为什么？因为智慧的生起，因此智慧的对立是无明，因其对立而应当被放弃，因而通过智慧的放弃而显现。这个道理在其他的地方也是如此。为什么？因为光明的显现是显而易见的。由于烦恼的热恼和痛苦的原因，努力是热烈的，因此说“因努力而热烈”。努力的意思是指有力量的。被派遣的心是指如所愿的地方达成的心。就像在小心谨慎的热烈者中，努力不懈地生活，意指任何人都是如此。遵循努力的意思是指正确的努力。其余的在这里因其显著性而被清楚地理解。
过去的存在的讨论已结束。
天眼智慧的讨论。

13.Cutiyāti cavane. Upapāteti upapajjane. Samīpatthe cetaṃ bhummavacanaṃ, cutikkhaṇasāmantā upapattikkhaṇasāmantā cāti vuttaṃ hoti. Tathā hi vakkhati ‘‘ye pana āsannacutikā’’tiādi. Yena ñāṇenāti yena dibbacakkhuñāṇena. Dibbacakkhuñāṇeneva hi sattānaṃ cuti ca upapatti ca ñāyati. Parikammaṃ vattabbaṃ siyāti ‘‘dibbacakkhuñāṇaṃ uppādetukāmena ādikammikena kulaputtena kasiṇārammaṇaṃ abhiññāpādakajjhānaṃ sabbākārena abhinīhārakkhamaṃ katvā tejokasiṇaṃ odātakasiṇaṃ ālokakasiṇanti imesu tīsu kasiṇesu aññataraṃ āsannaṃ kātabbaṃ, upacārajjhānagocaraṃ katvā vaḍḍhetvā ṭhapetabba’’ntiādinā dibbacakkhuñāṇassa parikammaṃ vattabbaṃ bhaveyya.

So ahanti so katacittābhinīhāro ahaṃ. Dibbasadisattāti divi bhavanti dibbaṃ, devānaṃ pasādacakkhu, tena dibbena cakkhunā sadisattāti attho. Dibbasadisattāti ca hīnūpamādassanaṃ devatānaṃ dibbacakkhutopi imassa mahānubhāvattā. Idāni taṃ dibbasadisattaṃ vibhāvetuṃ ‘‘devatānañhī’’tiādi vuttaṃ. Tattha sucaritakammanibbattanti saddhābahulatāvisuddhadiṭṭhitāānisaṃsadassāvitādisampattiyā suṭṭhu caritattā sucaritena devūpapattijanakena puññakammena nibbattaṃ. Pittasemharuhirādīhīti ādi-saddena vātarogādīnaṃ saṅgaho. Apalibuddhanti anupaddutaṃ. Pittādīhi anupaddutattā kammassa ca uḷāratāya upakkilesavimutti veditabbā. Upakkilesadosarahitañhi kammaṃ tiṇādidosarahitaṃ viya sassaṃ uḷāraphalaṃ anupakkiliṭṭhaṃ hoti. Kāraṇūpacārena cassa phalaṃ tathā voharīyati yathā ‘‘sukkaṃ sukkavipāka’’nti. Dūrepīti pi-saddena sukhumassapi ārammaṇassa sampaṭicchanasamatthataṃ saṅgaṇhāti. Pasādacakkhūti catunnaṃ mahābhūtānaṃ pasādalakkhaṇaṃ cakkhu. Vīriyabhāvanābalanibbattanti vīriyārambhavaseneva ijjhanato sabbāpi kusalabhāvanā vīriyabhāvanā, padhānasaṅkhārasamannāgatā vā iddhipādabhāvanā visesato vīriyabhāvanā, tassā ānubhāvena nibbattaṃ vīriyabhāvanābalanibbattaṃ. Ñāṇamayaṃ cakkhu ñāṇacakkhu. Tādisamevāti upakkilesavimuttatāya dūrepi sukhumassapi ārammaṇassa sampaṭicchanasamatthatāya ca taṃsadisameva.


以下是巴利文的完整直译：
“死亡”是指离开。生起是指再生。在此是指地面上的话，死亡的瞬间和再生的瞬间是如此说的。确实如是，因为它说“那些接近死亡的人”。“凭借何种智慧？”是指凭借天眼智慧。正是通过天眼智慧，众生的死亡和再生是可知的。应当进行的准备是“为了引发天眼智慧，出身于高贵家族的弟子应当通过具备所有条件的禅定，专注于某一色法，准备好光明的色法、白色的色法、光明的色法”这三种色法中的任一种，经过修习后应当加以提升。
“是的，我是这样思维的。”天眼的相似性是指在天界的存在，天神的愉悦之眼，因此用那种天眼的眼睛相似的意思。天眼的相似性也是指对低劣的外道的天眼的看法。现在为了阐明这种天眼的相似性，“天神的……”等被说出。在那里，良好的行为的因缘是指因信心的丰厚、清净的见解、安乐的财富等而产生的，因良好行为而生起的，因良好的行为而生起的善业。通过“像肝病、风病等”的词语是指各种疾病的总和。未受影响是指未被困扰。由于肝等未被困扰，因业的重大而应当理解为无碍。未受影响的业，如同没有杂质的禾草，果实未被困扰。因其原因的接近，果实也是如此，正如“白色的白色果报”所说。遥远的意思是指细微的对象的接受能力的总和。愉悦之眼是指四大元素的愉悦特征的眼睛。因努力的培养而生起，所有的善法的培养都是因努力的缘故，特别是与正努力的行为相应的，因而因其影响而生起的努力的培养。智慧的眼是智慧的眼睛。如此相似的是，因未受影响而远离细微的对象的接受能力的总和也是如此。


Dibbavihāravasena paṭiladdhattāti dibbavihārasaṅkhātānaṃ catunnaṃ jhānānaṃ vasena paṭiladdhattā. Iminā kāraṇavasenassa dibbabhāvamāha. Dibbavihārasannissitattāti aṭṭhaṅgasamannāgamena ukkaṃsagataṃ pādakajjhānasaṅkhātaṃ dibbavihāraṃ sannissāya pavattattā, dibbavihārapariyāpannaṃ vā attanā sampayuttaṃ rūpāvacaracatutthajjhānaṃ nissāya paccayabhūtaṃ sannissitattāti evamettha attho daṭṭhabbo. Ālokapariggahena mahājutikattāpi dibbanti kasiṇālokānuggahena pattabbattā sayaṃ ñāṇālokapharaṇabhāvena ca mahājutikabhāvatopi dibbanti attho. Mahājutikampi hi dibbanti vuccati ‘‘dibbamidaṃ byamha’’ntiādīsu. Mahāgatikattāti mahanīyagamanattā, vimhayanīyappavattikattāti attho. Vimhayanīyā hissa pavatti tirokuṭṭādigatarūpadassanato. Taṃ sabbanti ‘‘heṭṭhā vuttaṃ atthapañcakamapekkhitvā vutta’’nti vadanti. Keci pana ‘‘jutigatiatthesupi saddavidū divusaddaṃ icchantīti mahājutikattā mahāgatikattāti idameva dvayaṃ sandhāya vuttaṃ, tasmā ‘saddasatthānusārena veditabba’nti idaṃ dibbati jotayatīti dibbaṃ, dibbati gacchati asajjamānaṃ pavattatīti dibbanti imamatthaṃ dassetuṃ vutta’’nti vadanti. Ācariyadhammapālatthero pana –

‘‘Dibbacakkhulābhāya yogino parikammakaraṇaṃ tappaṭipakkhābhibhavassa atthato tassa vijayicchā nāma hoti, dibbacakkhulābhī ca iddhimā devatānaṃ vacanagahaṇakkhamanadhammadānavasena mahāmoggallānattherādayo viya dānaggahaṇalakkhaṇe vohāre ca pavatteyyāti evaṃ vihāravijayicchāvohārajutigatisaṅkhātānaṃ atthānaṃ vasena imassa abhiññāñāṇassa dibbacakkhubhāvasiddhito saddavidū ca tesu eva atthesu divusaddaṃ icchantīti ‘taṃ sabbaṃ saddasatthānusārena veditabba’nti vutta’’nti –

Āha.

Dassanaṭṭhenāti rūpadassanabhāvena. Cakkhunā hi sattā rūpaṃ passanti. Yathā maṃsacakkhu viññāṇādhiṭṭhitaṃ samavisamaṃ ācikkhantaṃ viya pavattati, na tathā idaṃ. Idaṃ pana sayameva tato sātisayaṃ cakkhukiccakārīti āha ‘‘cakkhukiccakaraṇena cakkhumivātipi cakkhū’’ti. Diṭṭhivisuddhihetuttāti saṅkhepato vuttamatthaṃ vivarituṃ ‘‘yo hī’’tiādi vuttaṃ. Ucchedadiṭṭhiṃ gaṇhātīti parato uppattiyā adassanato ‘‘etthe vāyaṃ satto ucchinno, evamitarepī’’ti ucchedadiṭṭhiṃ gaṇhāti. Navasattapātubhāvadiṭṭhiṃ gaṇhātīti jhānalābhī adhiccasamuppanniko viya gaṇhāti. Yathā hi so asaññasattā cavitvā idhūpapanno pabbajito samāno abhiññālābhī hutvā pubbenivāsaṃ anussaranto idhūpapattimeva disvā tato paraṃ asaññabhave uppattiṃ anussaritumasakkonto ‘‘ahaṃ adhiccasamuppanno pubbe nāhosiṃ, somhi etarahi ahutvā sattatāya pariṇato, sesāpi sattā tādisāyevā’’ti abhinavasattapātubhāvadiṭṭhiṃ gaṇhāti, evamayampi upapātamattameva disvā cutiṃ apassanto navasattapātubhāvadiṭṭhiṃ gaṇhāti.


以下是巴利文的完整直译：
“由于获得天界的安住”，是指通过四种禅定的安住。以此为理由，称之为天界的存在。由于依赖天界的安住，因而通过八正道的修习而获得的禅定，称为天界的安住，或者是依赖于自身的色法所达到的第四禅的存在，这种安住是因缘而生的，因此在这里的意思应当如此理解。由于光明的把握，因而具有伟大的特质，因此通过色法的光明而获得，因而通过自身的智慧的光明而显现出伟大的特质。伟大的特质确实被称为“这是天界的”，在这样的说法中。伟大的特质是指伟大的存在，因而是指超越的存在。因其超越而生起，因而是指通过外在的色法的显现。所有的都如所说的那样，因而“在下文中所说的意思是指”所说的。也有人说“在光明的意义上，伟大的特质与伟大的存在是相同的，因此应当通过声音的特征来理解”，因此说“光明的存在是光明的，光明的存在是流动的”，这是为了阐明这个意思。
阿查里亚·达摩帕拉尊者说：
“为了获得天眼，修行者应当进行准备，因而要克服相对的障碍，这样的胜利被称为胜利，拥有天眼的众生如同大目犍连尊者等，因而能够接受给予的特质和行为的特征，因此在胜利的意义上，属于修行的胜利和流动的特质，这些都是通过天眼的显现而获得的，因而在这些方面希望能获得光明的意义，因此“所有这些都应当通过声音的特征来理解”。
“为了显现”，是指以看到色法的方式。众生通过眼睛看到色法。就像肉眼所见的那样，显现出同样的状态，而不是这样。此处是指自己所做的，正如“眼睛的功能”所说的那样。为了阐明见解的清净，简要地说“谁确实……”。对于断灭见的把握是指由于外在的生起而不被看到，因此说“这里的众生被断灭了，其他的也是如此”，这就是断灭见的把握。对新生的存在的把握是指通过获得禅定而生起的，如同不具意识的众生离开后再生，作为出家人，获得了神通，回忆起过去的存在，看到当前的存在后，无法回忆起之后的无意识的生起，因而说“我在过去并不存在，而现在由于存在而转变，其他的众生也是如此”，因此把握新生的存在。通过仅仅看到再生而不见死亡，因此把握新生的存在。


Idāni aññathāpi visuddhikāraṇaṃ dassento āha ‘‘ekādasaupakkilesavirahato vā’’tiādi. Yathāhāti upakkilesasutte āgatapāḷiṃ nidasseti. Tattha hi anuruddho nandiyo kimiloti ime tayo kulaputte āmantetvā dhammaṃ dassentena ‘‘anuruddhā tumhe kiṃ imehi na āluḷissanti, ahampi imehi upādāya ekādasahi upakkilesehi āluḷitapubbo’’ti dassetuṃ –

‘‘Ahampi sudaṃ anuruddhā pubbeva sambodhā anabhisambuddho bodhisattova samāno obhāsañceva sañjānāmi dassanañca rūpānaṃ, so kho pana me obhāso na cirasseva antaradhāyati dassanañca rūpānaṃ. Tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘ko nu kho hetu, ko paccayo, yena me obhāso antaradhāyati dassanañca rūpāna’nti. Tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘vicikicchā kho me udapādi, vicikicchādhikaraṇañca me samādhi cavi, samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānaṃ, sohaṃ tathā karissāmi, yathā me puna na vicikicchā uppajjissatī’ti.

‘‘So kho ahaṃ anuruddhā appamatto ātāpī pahitatto viharanto obhāsañceva sañjānāmi dassanañca rūpānaṃ, so kho pana me obhāso na cirasseva antaradhāyati dassanañca rūpānaṃ. Tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘ko nu kho hetu, ko paccayo, yena me obhāso antaradhāyati dassanañca rūpāna’nti. Tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘amanasikāro kho me udapādi, amanasikārādhikaraṇañca pana me samādhi cavi, samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpānaṃ, sohaṃ tathā karissāmi, yathā me puna na vicikicchā uppajjissati na amanasikāro’’’ti –

Ādinā (ma. ni. 3.241) desanaṃ ārabhitvā idaṃ vuttaṃ ‘‘so kho ahaṃ anuruddhā vicikicchā cittassa upakkilesoti iti viditvā’’tiādi.

Tattha (ma. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
现在为了说明其他的清净原因，便说“无论是离开十一种烦恼”之类的话。正如所说的，引用了烦恼经的经文。在那里，阿努鲁达对南迪和基米罗这三位高贵的弟子说，借着展示法：“阿努鲁达，你们为何不被这些所污染？我也曾因这些而受到过十一种烦恼的污染。”
“我确实是阿努鲁达，早已觉悟，未曾完全觉悟，作为菩萨，感知光明和色法的存在，但我的光明不久便会消失，看到色法的存在。于是我思考：‘究竟是什么原因，是什么条件，导致我的光明消失，看到色法的存在？’于是我思考：‘疑惑突然涌现，我的疑惑的缘故导致我的定力消失，定力消失时，光明和色法的存在也随之消失，因此我将这样做，以便我再次不再产生疑惑。’”
“所以我阿努鲁达，精进不懈，努力不懈地生活，感知光明和色法的存在，但我的光明不久便会消失，看到色法的存在。于是我思考：‘究竟是什么原因，是什么条件，导致我的光明消失，看到色法的存在？’于是我思考：‘无念突然涌现，我的无念的缘故导致我的定力消失，定力消失时，光明和色法的存在也随之消失，因此我将这样做，以便我再次不再产生疑惑，也不再无念。’”
以此为开始，便说：“所以我阿努鲁达，知道疑惑是心的烦恼。”

3.241) vicikicchāti mahāsattassa ālokaṃ vaḍḍhetvā dibbacakkhunā nānāvidhāni rūpāni passantassa ‘‘idaṃ nu kho ki’’nti uppannā vicikicchā. Manasikāravasena pana me rūpāni upaṭṭhahiṃsu, rūpāni passato vicikicchā uppajjati, tasmā idāni kiñci na manasi karissāmīti tuṇhī bhavati, taṃ tuṇhībhāvappattiṃ sandhāyāha ‘‘amanasikāro’’ti. Thinamiddhanti kiñci amanasikarontassa uppannaṃ thinamiddhaṃ. Tathābhūtassa hi savipphārikamanasikārassa abhāvato thinamiddhaṃ uppajjati. Chambhitattanti thinamiddhaṃ vinodetvā yathāraddhamanasikāravasena himavantābhimukhaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā dānavarakkhasaajagarādayo passantassa uppannaṃ chambhitattaṃ. Uppilanti ‘‘mayā diṭṭhabhayaṃ pakatiyā cakkhuviññāṇena olokiyamānaṃ na passati, adiṭṭhe parikappitasadise kiṃnāma bhaya’’nti bhayassa vinodanavasena cintentassa attano paccavekkhaṇākosallaṃ nissāya uppannaṃ uppilāvitattaṃ. Duṭṭhullanti kāyālasiyaṃ. ‘‘Mayā thinamiddhaṃ chambhitattānaṃ vūpasamanatthaṃ gāḷhaṃ vīriyaṃ paggahitaṃ, tena me uppilasaṅkhātā cittasamādhidūsitā gehassitā balavapīti uppannā’’ti vīriyaṃ sithilaṃ karontassa hi kāyaduṭṭhullaṃ kāyadaratho kāyālasiyaṃ udapādi.

Accāraddhavīriyanti ‘‘mama vīriyaṃ sithilaṃ karoto duṭṭhullaṃ uppanna’’nti puna vīriyaṃ paggaṇhato uppannaṃ accāraddhavīriyaṃ. Atilīnavīriyanti ‘‘mama vīriyaṃ paggaṇhato evaṃ jāta’’nti puna vīriyaṃ sithilayato uppannaṃ atilīnavīriyaṃ. Abhijappāti devalokābhimukhaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā devasaṅghaṃ passato uppannā taṇhā. ‘‘Evaṃ me hotū’’ti hi abhinivisanavasena jappatīti abhijappā, taṇhā. Nānattasaññāti ‘‘mayhaṃ ekajātikaṃ rūpaṃ manasikarontassa abhijappā uppannā, nānāvidhaṃ rūpaṃ manasikāraṃ karissāmī’’ti kālena devalokābhimukhaṃ kālena manussalokābhimukhaṃ vaḍḍhetvā nānāvidhāni rūpāni manasikaroto uppannā nānattasaññā, nānatte nānāsabhāve saññāti nānattasaññā. Atinijjhāyitattanti ‘‘mayhaṃ nānāvidhāni rūpāni manasikarontassa nānattasaññā udapādi, iṭṭhaṃ vā aniṭṭhaṃ vā ekajātikameva rūpaṃ manasi karissāmī’’ti tathā manasikaroto uppannaṃ rūpānaṃ atinijjhāyitattaṃ, ativiya uttari katvā nijjhānaṃ pekkhanaṃ atinijjhāyitattaṃ. Obhāsanti parikammasamuṭṭhitaṃ obhāsaṃ. Na ca rūpāni passāmīti parikammobhāsamanasikārappasutatāya dibbacakkhunā rūpāni na passāmi. Rūpāni hi kho passāmīti tena parikammobhāsena pharitvā ṭhitaṭṭhāne dibbacakkhuno visayabhūtāni rūpagatāni passāmi.

Evamādīti ādi-saddena –

‘‘Kevalampi rattiṃ kevalampi divaṃ kevalampi rattindivaṃ tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘ko nu kho hetu, ko paccayo, yvāhaṃ obhāsañhi kho sañjānāmi, na ca rūpāni passāmi, rūpāni kho passāmi, na ca obhāsaṃ sañjānāmi kevalampi rattiṃ kevalampi divaṃ kevalampi rattindiva’nti. Tassa mayhaṃ anuruddhā etadahosi ‘yasmiñhi kho ahaṃ samaye rūpanimittaṃ amanasikaritvā obhāsanimittaṃ manasi karomi. Obhāsañhi kho tasmiṃ samaye sañjānāmi, na ca rūpāni passāmi. Yasmiṃ panāhaṃ samaye obhāsanimittaṃ amanasikaritvā rūpanimittaṃ manasi karomi. Rūpāni hi kho tasmiṃ samaye passāmi, na ca obhāsaṃ sañjānāmi kevalampi rattiṃ kevalampi divaṃ kevalampi rattindiva’’nti (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
“疑惑”是指在大圣者的光明中，借着天眼看到各种色法时，产生的“这究竟是什么？”的疑惑。以思维的方式，我的色法显现，看到色法时疑惑产生，因此现在我不再思维任何事情，因此保持沉默，这种沉默的状态称为“无念”。“昏沉懈怠”是指在无念的情况下产生的昏沉懈怠。因为对于那样的状态，因缺乏强烈的思维而产生昏沉懈怠。“惊恐”是指在驱除昏沉懈怠后，面向喜马拉雅山的光明而看到的各种神祇、守护者、巨蛇等而产生的惊恐。“遮蔽”是指“我以眼识所见的事物，并未看到，未见的事物又是何等的可怕？”在思考恐惧的缘故而产生的自我反省的能力所引起的遮蔽。“恶劣的身体”是指身体的恶劣状态。“我因昏沉懈怠和惊恐而产生了强烈的精进，因此我所产生的遮蔽是因心的定力受到污染而强烈的。”
“因此，精进的力量减弱，身体的恶劣状态产生。”当我精进减弱时，身体的恶劣状态便产生。“极度的精进”是指“我的精进减弱，因而产生了这样的状态。”因此，精进减弱后又产生了极度的精进。“渴望”是指面向天界的光明而看到天神群体时产生的渴望。“愿如此”是指因专注于渴望而产生的渴望。“多样的感知”是指“当我专注于一种色法时，渴望产生了，我将专注于多种色法。”因此，时而面向天界，时而面向人界，看到多种色法而产生的多样感知，多样的多样性意识是多样的感知。“极度的专注”是指“当我专注于多种色法时，多样的感知产生了，想要专注于一种色法。”因而专注于色法时，产生的极度专注，是极度的专注。“光明”是指因准备而生起的光明。“我看不到色法”是指因准备而生起的思维的结果，因此以天眼看不到色法。
如是等，开始说：“无论是整夜，还是整日，还是整夜与白昼交替时，我的阿努鲁达思考：‘究竟是什么原因，是什么条件，使我感知到光明，却看不到色法，色法我看得到，而光明我却看不到，整夜，整日，整夜与白昼交替时。’于是我思考：‘在我专注于色法的时刻，光明的象征我感知到，而看不到色法。’而在我专注于光明的时刻，色法我却看得见，而光明我却看不到，整夜，整日，整夜与白昼交替时。”

3.243) –

Evamādipāḷiṃ saṅgaṇhāti.

Manussānaṃ idanti mānusakaṃ, manussānaṃ gocarabhūtaṃ rūpārammaṇaṃ. Tadaññassa pana dibbatirokuṭṭasukhumādibhedassa rūpassa dassanato atikkantamānusakaṃ. Evarūpaṃ tañca manussūpacāraṃ atikkantaṃ nāma hotīti āha ‘‘manussūpacāraṃ atikkamitvā rūpadassanenā’’ti. Tattha manussūpacāranti manussehi upacaritabbaṭṭhānaṃ, pakatiyā cakkhudvārena gahetabbaṃ visayanti adhippāyo. Evaṃ visayamukhena dassetvā idāni visayimukhena dassetuṃ ‘‘mānusakaṃ vā’’tiādi vuttaṃ. Tatthāpi maṃsacakkhātikkamo tassa kiccātikkameneva daṭṭhabbo. Dibbena cakkhunāti dibbacakkhuñāṇenapi daṭṭhuṃ na sakkā khaṇassa atiittaratāya atisukhumatāya kesañci rūpassa, apica dibbacakkhussa paccuppannaṃ rūpārammaṇaṃ, tañca purejātapaccayabhūtaṃ, na ca āvajjanaparikammehi vinā mahaggatassa pavatti atthi, nāpi uppajjamānameva rūpaṃ ārammaṇapaccayo bhavituṃ sakkoti, bhijjamānaṃ vā, tasmā cutūpapātakkhaṇe rūpaṃ dibbacakkhunā daṭṭhuṃ na sakkāti suvuttametaṃ.

Yadi dibbacakkhuñāṇaṃ rūpārammaṇameva, atha kasmā ‘‘satte passāmī’’ti vuttanti? Yebhuyyena sattasantānagatarūpadassanato evaṃ vuttaṃ. Sattagahaṇassa vā kāraṇabhāvato vohāravasena vuttantipi vadanti. Te cavamānāti adhippetāti sambandho. Evarūpeti na cutūpapātakkhaṇasamaṅginoti adhippāyo. Mohūpanissayaṃ nāma kammaṃ nihīnaṃ nihīnaphalaṃ hotīti āha ‘‘mohanissandayuttattā’’ti. Mohūpanissayatā ca kusalakammassa pubbabhāge mohappavattibahulatāya veditabbā. Tāya pana mohappavattiyā saṃkiliṭṭhaṃ kusalakammaṃ nihīnameva jātiādiṃ nipphādetīti nihīnajātiādayo mohassa nissandaphalānīti āha ‘‘hīnānaṃ jātikulabhogādīna’’ntiādi. Hīḷiteti garahite. Ohīḷiteti visesato garahite. Uññāteti lāmakabhāvena ñāte. Avaññāteti visesato lāmakabhāvena vidite. Amohanissandayuttattāti ettha amoho sampayuttavasena pubbabhāgavasena ca pavatto kathito, tena ca tihetukapaṭisandhike dasseti. Tabbiparīteti tassa hīḷitādibhāvassa viparīte, ahīḷite anohīḷite anuññāte anavaññāte cittīkateti attho.

Suvaṇṇeti sundaravaṇṇe. Dubbaṇṇeti asundaravaṇṇe. Sā panāyaṃ suvaṇṇadubbaṇṇatā yathākkamaṃ kammassa adosadosūpanissayatāya hotīti āha ‘‘adosanissandayuttattā’’tiādi. Adosūpanissayatā ca kammassa mettādīhi paribhāvitasantānappavattiyā veditabbā. Abhirūpe virūpeti idaṃ saṇṭhānavasena vuttaṃ. Saṇṭhānavacanopi hi vaṇṇasaddo hoti ‘‘mahantaṃ hatthivaṇṇaṃ abhinimminitvā’’tiādīsu (saṃ. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如是等，开始说。
“人类的”是指人类所能接触的色法的对象。而其他的则是通过天界的光明、细微的等种类的色法的显现而超越人类的。因此，这种超越人类的状态被称为“超越人类的接触”，如所说的“超越人类的接触而通过色法的显现”。在这里，“人类的接触”是指人们所能接触的地方，意指通过自然的眼睛所能把握的对象。这样通过对象的面向显现出来，现在又通过对象的面向来显现“人类的”。在此，肉眼的超越是应当通过其功能的超越来理解的。
“通过天眼”是指通过天眼的智慧也无法看到极微细的色法，因其瞬间的极细微性，甚至是天眼当前的色法的对象，那是因过去的因缘而生起的，没有通过观察的准备而能显现出高尚的状态，也没有正在生起的色法能成为对象的条件，甚至是破裂的，因此在死后再生的瞬间，色法无法通过天眼看到，这是非常清楚的。
如果是通过天眼的智慧看到色法，那么为何会说“我看到众生”呢？通常是因为众生的延续而看到的色法，因此如此说。也有人说是因为抓住众生的缘故而从语言的角度来理解。它们是指正在灭亡的意思。这样的状态并不与死后再生的瞬间相同。因果关系是指，因无明而生的行为是低劣的，低劣的果实。因此说“因无明的缘故”。因无明的缘故，善行的前面应当被理解为无明的生起。因那样的无明的生起而污染了善行，导致低劣的出生等果实的显现，因此说“低劣的出生、种族、享受”等等。
“被贬斥”是指被指责。“被特别贬斥”是指特别被指责。“被知晓”是指以低劣的状态被知晓。“被特别知晓”是指特别以低劣的状态被知晓。“因无明的缘故”是指无明与因果关系的结合，因而被称为因果的显现。它的反义是指那种被贬斥等的状态的相反，即不被贬斥、不被特别贬斥、不被允许、不被特别允许的状态。
“美丽”是指美丽的颜色。“丑陋”是指不美丽的颜色。这种美丽与丑陋的状态，依照行为的善恶而有所不同，因此说“因没有过失的缘故”。而没有过失的行为应当通过慈悲等的延续而被理解。“美丽的与丑陋的”是指从状态的角度所说的。这种状态的说法中，颜色的词语也可以用作“巨大象的颜色被创造出来”等等。

1.138) viya. Paṭhamaṃ vutto pana attho vaṇṇavaseneva vutto. Sundaraṃ gatiṃ gatā sugatāti āha ‘‘sugatigate’’ti, sugatiṃ upapanneti attho. Alobhajjhāsayā sattā vadaññū vigatamaccherā alobhūpanissayena kammunā sugatā samiddhā hontīti āha ‘‘alobhanissandayuttattā vā aḍḍhe mahaddhane’’ti. Dukkhaṃ gatiṃ gatā duggatāti āha ‘‘duggatigate’’ti. Lobhajjhāsayā sattā luddhā maccharino lobhūpanissayena kammunā duggatā durūpā hontīti āha ‘‘lobhanissandayuttattā vā dalidde appannapāne’’ti. Upacitanti phalāvahabhāvena kataṃ. Yathā katañhi kammaṃ phaladānasamatthaṃ hoti, tathā kataṃ upacitaṃ. Cavamānetiādīhi dibbacakkhukiccaṃ vuttanti visayamukhena visayibyāpāramāha. Purimehīti ‘‘dibbena cakkhunā’’tiādīni padāni sandhāya vuttaṃ. Ādīhīti ettha ca-saddo luttaniddiṭṭho, tasmā ‘‘dibbena…pe… passāmī’’ti imehi ‘‘cavamāne’’tiādīhi ca dibbacakkhukiccaṃ vuttanti attho. Imināpana padenāti ‘‘yathākammūpage satte pajānāmī’’ti iminā vākyena. Pajjati ñāyati attho imināti hi padaṃ vākyaṃ.

Mahantaṃ dukkhamanubhavamāneti ettha dibbacakkhuñāṇena rūpaṃ disvā tesaṃ dukkhānubhavanaṃ kāmāvacaracitteneva jānātīti veditabbaṃ. Soti nerayikasatte paccakkhato disvā ṭhito dibbacakkhuñāṇalābhī. Evaṃ manasi karotīti tesaṃ nerayikānaṃ nirayasaṃvattanikassa kammassa ñātukāmatāvasena pādakajjhānaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya parikammavasena manasi karoti. Kiṃ nu khotiādi manasikāravidhidassanaṃ. Evaṃ pana parikammaṃ katvā pādakajjhānaṃ samāpajjitvā vuṭṭhitassa taṃ kammaṃ ārammaṇaṃ katvā āvajjanaṃ uppajjati, tasmiṃ niruddhe cattāri pañca vā javanāni javanti. Yesaṃ purimāni tīṇi cattāri vā parikammaupacārānulomagotrabhunāmakāni kāmāvacarāni, catutthaṃ pañcamaṃ vā appanācittaṃ rūpāvacaraṃ catutthajjhānikaṃ, tattha yaṃ tena appanācittena saddhiṃ uppannaṃ ñāṇaṃ, taṃ yathākammūpagañāṇanti veditabbaṃ. ‘‘Visuṃ parikammaṃ natthī’’ti idaṃ pana dibbacakkhuñāṇena vinā yathākammūpagañāṇassa visuṃ parikammaṃ natthīti adhippāyena vuttaṃ. Evañcetaṃ icchitabbaṃ, aññathā yathākammūpagañāṇassa mahaggatabhāvo eva na siyā. Devānaṃ dassanepi eseva nayo. Nerayikadevaggahaṇañcettha nidassanamattaṃ daṭṭhabbaṃ. Ākaṅkhamāno hi dibbacakkhulābhī aññagatikesupi evaṃ paṭipajjatiyeva. Tathā hi vakkhati ‘‘apāyaggahaṇena tiracchānayoniṃ dīpetī’’tiādi, ‘‘sugatiggahaṇena manussagatipi saṅgayhatī’’ti ca. Taṃ nirayasaṃvattaniyakammaṃ ārammaṇametassāti taṃkammārammaṇaṃ. Phārusakavanādīsūti ādi-saddena cittalatāvanādīnaṃ saṅgaho.


以下是巴利文的完整直译：
如是，开始说。
“如同”是指前面所述的意义是通过颜色的方式所表达的。“走向美好的去处，生于善处”，因此说“生于善处”。因无贪欲的心态，众生聪慧，摆脱了贪婪，因无贪的因缘而通过行为生于善处，得以成就，因此说“因无贪的缘故而生于富裕的状态”。“走向苦的去处，生于恶处”，因此说“生于恶处”。因贪欲的心态，众生贪婪、吝啬，因贪的因缘而通过行为生于恶处，得以受苦，因此说“因贪的缘故而生于贫穷和缺乏”。“积累”是指因果的结果。正如所做的行为能产生果报，因而称之为“积累”。“因果关系”是指通过天眼的功能所述的对象的面向。“在前面”是指“通过天眼”，因此所说的。“因此”是指这里的“和”字被理解为贪欲的指责，因此“通过天眼……我看到”这些与“因果关系”相关的功能被提及。
“我了解众生的因果关系”，是指“我了解众生的行为”。“我了解”的意思是指通过智慧的理解。
“经历了巨大的痛苦”，在这里是指通过天眼看到色法，知晓他们所经历的痛苦是仅通过欲界的心才知道的。对于那些地狱众生，是通过亲眼所见而获得天眼的智慧而站立着。如此思维是为了了解那些地狱众生的因果关系，通过修习而获得的定力。关于“究竟是什么”的思维方式，是指思维的方式来理解。如此，通过准备而生起定力，站立后，所做的行为成为了对象，随之产生了思维。在此，若被阻止，则四或五个心动便会激发。对于那些前面三种或四种通过准备而生起的欲界的行为，第四或第五是指通过心的专注而生起的色法的欲界的第四禅，那里的通过此心的专注而生起的知识，应当被理解为“如同行为所产生的知识”。“没有准备”是指没有通过天眼的智慧而生起的如同行为所产生的知识的准备。因此，这应当被理解为，如果没有这种准备，行为所产生的高尚状态便不会存在。天神的显现也是如此。对于地狱众生的理解在这里仅作为示例。渴望通过天眼的智慧，亦然如此。正如所说：“通过对下界的理解而指向畜生的出生”，以及“通过对善处的理解而指向人类的出生”。那是指与地狱相应的因果关系。关于“粗暴的声音”等等，是指心的状态的集合。


Yathācimassāti yathā ca imassa yathākammūpagañāṇassa visuṃ parikammaṃ natthi, evaṃ anāgataṃsañāṇassapīti visuṃ parikammābhāvañca nidasseti. Tattha kāraṇamāha ‘‘dibbacakkhupādakāneva hi imānī’’ti. Tatrāyamadhippāyo – yathā dibbacakkhulābhī nirayādiabhimukhaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā nerayikādike satte disvā tehi pubbe āyūhitaṃ nirayasaṃvattaniyādikaṃ kammaṃ tādisena samādānena tajjena ca manasikārena parikkhate citte yāthāvato jānāti, evaṃ yassa yassa sattassa samanantaraṃ anāgataṃ attabhāvaṃ ñātukāmo, taṃ taṃ odissa ālokaṃ vaḍḍhetvā tena tena atīte etarahi vā āyūhitaṃ tassa nibbattakaṃ kammaṃ yathākammūpagañāṇena disvā tena tena nibbattetabbaṃ anāgataṃ attabhāvaṃ ñātukāmo tādisena samādānena tajjena ca manasikārena parikkhate citte yāthāvato jānāti. Esa nayo tato paresupi attabhāvesu. Etaṃ anāgataṃsañāṇaṃ nāma. Yasmā etaṃ dvayaṃ dibbacakkhuñāṇe sati eva sijjhati, nāsati. Tena vuttaṃ ‘‘imāni dibbacakkhunā saheva ijjhantī’’ti.

Kāyena duccaritaṃ, kāyato vā uppannaṃ duccaritanti kāyena duṭṭhu caritaṃ, kāyato vā uppannaṃ kilesapūtikattā duṭṭhu caritaṃ kāyaduccaritanti evaṃ yathākkamaṃ yojetabbaṃ. Kāyoti cettha copanakāyo adhippeto. Kāyaviññattivasena pavattaṃ akusalaṃ kāyakammaṃ kāyaduccaritaṃ. Yasmiṃ santāne kammaṃ katupacitaṃ, asati āhārupacchede vipākārahasabhāvassa avigacchanato so tena sahitoyevāti vattabboti āha ‘‘samannāgatāti samaṅgībhūtā’’ti. Anatthakāmā hutvāti etena mātāpitaro viya puttānaṃ, ācariyupajjhāyā viya ca nissitakānaṃ atthakāmā hutvā garahakā upavādakā na hontīti dasseti. Guṇaparidhaṃsanenāti vijjamānānaṃ guṇānaṃ viddhaṃsanena, vināsanenāti attho. Nanu ca antimavatthunāpi upavādo guṇaparidhaṃsanamevāti? Saccametaṃ, guṇāti panettha jhānādivisesā uttarimanussadhammā adhippetāti sīlaparidhaṃsanaṃ visuṃ gahitaṃ. Tenāha ‘‘natthi imesaṃ samaṇadhammo’’tiādi. Samaṇadhammoti ca sīlasaṃyamaṃ sandhāya vadati. Jānaṃ vāti yaṃ upavadati, tassa ariyabhāvaṃ jānanto vā. Ajānaṃ vāti ajānanto vā. Jānanājānanañcettha appamāṇaṃ, ariyabhāvo eva pamāṇaṃ. Tenāha ‘‘ubhayathāpi ariyūpavādova hotī’’ti. ‘‘Ariyoti pana ajānato aduṭṭhacittasseva tattha ariyaguṇabhāvaṃ pavedentassa guṇaparidhaṃsanaṃ na hotīti tassa ariyūpavādo natthī’’ti vadanti. Bhāriyaṃ kammanti ānantariyasadisattā bhāriyaṃ kammaṃ, satekicchaṃ pana hoti khamāpanena, na ānantariyaṃ viya atekicchaṃ.


如是，开始说。
“如同”是指如同对于这个行为所产生的知识没有准备一样，也显现出未来的知识的缺乏。在这里原因是说“因天眼的缘故”，其意是指：正如天眼所见，看到地狱等的光明，看到那些地狱众生，通过这样的专注而知晓以前所做的与地狱相关的行为，因而能知晓这些众生的未来存在。因此，若想要了解某众生的未来存在，便需通过光明来观察，观察其过去、现在或未来的因缘，知晓其所生的因缘，因而能知晓其未来的存在。这个道理同样适用于其他存在。这个便是未来的知识。
因为这一对知识只有在天眼的智慧存在时，才能显现，而不会消失。因此说“这些通过天眼的智慧而显现”。
“身心的恶行”，是指通过身体所做的恶行，或是因身体而生起的恶行，因身体的污垢而导致的恶行，称之为身体的恶行，这样应当理解。这里的“身”是指身体的意思。身体的恶行是指因身体所产生的恶行。若在某个众生的延续中，所做的行为是积累的，而因缺乏食物而导致的果报的性质未能显现，因此可以说“因积累而存在”。
“欲求无益”，是指父母对孩子的期望，或是老师对学生的期望，因而不希望他们成为被指责和贬斥的对象。通过毁坏美德的方式，意指对存在的美德的破坏与毁灭。难道通过最后的状态也会贬斥美德吗？这确实如此，但这里的美德是指禅定等特定的上升人类的法，意指对道德的贬斥。故说“在这些人中没有这样的修行者”。
“修行者的法”是指对道德的约束。若是知晓，则是指知晓被贬斥的对象，若是不知晓，则是指不知晓的对象。知晓与不知晓在此是指不等量的，修行者的身份便是量度。因此说“无论如何都是修行者的贬斥”。
“而修行者则不知晓”，是指在此不知晓的情况下，不会有修行者的美德的贬斥。关于“重大的行为”，是指与因果关系相似的重大行为，但在某些情况下会因宽恕而有所不同，而不是像因果关系那样轻易。


Tassaca āvibhāvatthanti bhāriyādisabhāvassa pakāsanatthaṃ. Taṃ jigucchīti taṃ theraṃ, taṃ vā kiriyaṃ jigucchi. Aticchātoti ativiya khudābhibhūto. Mahallakoti samaṇānaṃ sāruppamasāruppaṃ, lokasamudācāramattaṃ vā na jānātīti adhippāyena vuttattā guṇaparidhaṃsanena garahatīti veditabbaṃ. Amhākaṃ lajjitabbakaṃ akāsīti ‘‘samaṇena nāma evaṃ kata’’nti vutte mayaṃ sīsaṃ ukkhipituṃ na sakkomāti adhippāyo. Jānanto eva thero ‘‘atthi te āvuso imasmiṃ sāsane patiṭṭhā’’ti pucchi. Itaropi saccābhisamayo sāsane patiṭṭhāti āha ‘‘sotāpanno aha’’nti. Thero taṃ karuṇāyamāno ‘‘khīṇāsavo tayā upavadito’’ti attānaṃ āvi akāsi. Tenassa taṃ pākatikaṃ ahosīti tena assa taṃ kammaṃ maggāvaraṇaṃ nāhosīti adhippāyo. Pubbeva pana sotāpannattā apāyagāmīnaṃ suppahīnabhāvato saggāvaraṇamassa kātumasamatthameva taṃ kammaṃ. Attanā vuḍḍhataro hotīti ettha ‘‘ukkuṭikaṃ nisīditvā khamāpetabbo’’ti visuddhimagge vuttaṃ. Sotāpannasakadāgāmino dosenapi nakkhamanti, sesaariyā vā tassa atthakāmā hutvā āyatiṃ saṃvaraṇatthāya na khamāpeyyunti āha ‘‘sace so nakkhamatī’’ti. Attanā vuḍḍhataro hoti, ṭhitakenevāti etthāpi ‘‘ukkuṭikaṃ nisīditvā’’ti visuddhimagge (visuddhi. 2.411) vuttaṃ. Evañhi tattha vuttaṃ –

‘‘Sace disāpakkanto hoti, sayaṃ vā gantvā saddhivihārike vā pesetvā khamāpetabbo. Sace nāpi gantuṃ, na pesetuṃ sakkā hoti, ye tasmiṃ vihāre bhikkhū vasanti, tesaṃ santikaṃ gantvā sace navakatarā honti, ukkuṭikaṃ nisīditvā, sace vuḍḍhatarā, vuḍḍhesu vuttanayeneva paṭipajjitvā ‘ahaṃ, bhante, asukaṃ nāma āyasmantaṃ idañcidañca avacaṃ, khamatu me so āyasmā’ti vatvā khamāpetabbaṃ. Sammukhā akhamantepi etadeva kātabba’’nti.

Idaṃ pana parampi tattha (visuddhi. 2.411) vuttaṃ –

‘‘Sace ekacārikabhikkhu hoti, nevassa vasanaṭṭhānaṃ, na gataṭṭhānaṃ paññāyati, ekassa paṇḍitassa bhikkhuno santikaṃ gantvā ‘ahaṃ, bhante, asukaṃ nāma āyasmantaṃ idañcidañca avacaṃ, taṃ me anussarato anussarato vippaṭisāro hoti, kiṃ karomī’ti vattabbaṃ. So vakkhati ‘tumhe mā cintayittha, thero tumhākaṃ khamati, cittaṃ vūpasamethā’ti. Tenapi ariyassa gatadisābhimukhena añjaliṃ paggahetvā ‘khamatū’ti vattabba’’nti.

Parinibbutamañcaṭṭhānanti pūjākaraṇaṭṭhānaṃ sandhāyāha. Pākatikameva hotīti evaṃ kate attano cittaṃ pasīdatīti taṃ kammaṃ saggāvaraṇaṃ maggāvaraṇañca na hotīti adhippāyoti keci vadanti. Cariyāpiṭake mātaṅgacaritasaṃvaṇṇanāyaṃ (cariyā. aṭṭha. 

如是，开始说。
“为了显现其性质”，是指重大的性质。对此说“我厌恶那位长老，厌恶那种行为”。“被压迫得过于”，是指被极度的饥饿所压迫。“年老”是指对修行者的相似与不相似，或是对世俗的行为仅仅了解而已，因此通过贬斥美德而应当被理解。“对我们而言应感到羞耻”，是指“修行者这样做”，我们因此无法抬起头来。长老明白地问道：“在这个教法中，你有基础吗？”另一个人也说他在教法中有真实的领悟，故说“我已成为流入者”。长老因对他表示慈悲而说：“你被贬斥为已断根的人”。因此，他显现出自己是平常的状态，因此可以说他的行为并不妨碍通往解脱的道路。以前因流入者的身份而与堕落生相对立的状态，确实是适合于此行为。自我更为年长，意指应当“坐在高处而宽恕”。
流入者、二次流入者即便因过失也不放弃，其他的修行者因希望获得利益而为避免长久的阻碍而不宽恕，因此说“如果他不宽恕”。自我更为年长，保持着站立的状态，因此在此也应当“坐在高处而宽恕”。确实如此，这里所说的：
“如果他面向远方，自己去或派人去宽恕。如果不能去或不能派人去，便应当去那些住在此处的比丘那里，若他们是新的，便应当坐在高处，若他们是年长的，便应按照所说的方式去行：“我，尊者，向某位尊者说过这些话，请他宽恕我。”即便在面前不宽恕，也应如此去做。”
此外，关于此处所说的：
“如果是一位独行的比丘，既不知他的住处，也不知他的去处，应当去一位聪明的比丘那里说：“我，尊者，向某位尊者说过这些话，因我回忆起这些事情而感到不安，我该如何做？”他会说：“你们不必担心，长老会宽恕你，心中应当平静。”因此，修行者应当面向远方，双手合十说：“愿他宽恕我。”
“涅槃的地方”是指供养的地方。平常的状态是指通过这样做而使自己的心感到安宁，因此其行为并不妨碍通往天界与解脱的道路。某些人这样说。关于行为的典范，涉及到母牛的行为描述。

2.64) –

‘‘Pāramitāparibhāvanasamiddhāhi nānāsamāpattivihāraparipūritāhi sīladiṭṭhisampadāhi susaṅkhatasantāne mahākaruṇādhivāse mahāsatte ariyūpavādakammaabhisapasaṅkhātaṃ pharusavacanaṃ saṃyuttaṃ mahāsattassa khettavisesabhāvato tassa ca ajjhāsayapharusatāya diṭṭhadhammavedanīyaṃ hutvā sace so mahāsattaṃ na khamāpeti, sattame divase vipaccanasabhāvaṃ jātaṃ. Khamāpite pana mahāsatte payogasampattiyā vipākassa paṭibāhitattā avipākadhammataṃ āpajji ahosikammabhāvato. Ayañhi ariyūpavādapāpassa diṭṭhadhammavedanīyassa ca dhammatā’’ti –

Ācariyadhammapālattherena vuttattā evaṃ khamāpite taṃ kammaṃ payogasampattiyā vipākassa paṭibāhitattā ahosikammabhāvena avipākadhammataṃ āpannanti neva saggāvaraṇaṃ na mokkhāvaraṇañca hotīti evamettha attho gahetabbo.

Viparītaṃ dassanametesanti viparītadassanā. Samādātabbaṭṭhena samādānāni, kammāni samādānāni yesaṃ te kammasamādānā, micchādiṭṭhivasena kammasamādānā micchādiṭṭhikammasamādānā, hetuatthaṃ vā antogadhaṃ katvā micchādiṭṭhivasena pare kammesu samādāpakā micchādiṭṭhikammasamādānā. Tayimaṃ atthaṃ dassento ‘‘micchādiṭṭhivasenā’’tiādimāha. Ye ca…pe… samādapenti, tepi micchādiṭṭhikammasamādānāti yojetabbaṃ. Sīlasampannotiādi paripakkindriyassa maggasamaṅgino vasena vuttaṃ, aggamaggaṭṭhe pana vattabbameva natthi. Atha vā aggamaggapariyāpannā eva sīlādayo veditabbā. Aggamaggaṭṭhassa hi diṭṭheva dhamme ekaṃsikā aññārādhanā, itaresaṃ anekaṃsikā. Aññanti arahattaṃ. Evaṃsampadamidanti ettha sampajjanaṃ sampadā, nipphatti, evaṃ avirajjhanakanipphattikanti attho, yathā taṃ avassambhāvī, evamidampīti vuttaṃ hoti . Yathā hi maggānantaraṃ avirajjhitvāva phalaṃ nibbattaṃ, evametaṃ imassapi puggalassa cutianantaraṃ avirajjhitvāva niraye paṭisandhi hotīti dasseti. Sakalasmiñhi buddhavacane na imāya upamāya gāḷhataraṃ katvā vuttaupamā atthi. Taṃ vācaṃ appahāyātiādīsu (ma. ni. aṭṭha. 1.149) ariyūpavādaṃ sandhāya ‘‘puna evarūpiṃ vācaṃ na vakkhāmī’’ti vadanto vācaṃ pajahati nāma, ‘‘puna evarūpaṃ cittaṃ na uppādessāmī’’ti cintento cittaṃ pajahati nāma, ‘‘puna evarūpiṃ diṭṭhiṃ na gaṇhissāmī’’ti pajahanto diṭṭhiṃ pajahati nāma. Tathā akaronto neva pajahati na paṭinissajjati. Yathābhataṃ nikkhitto evaṃ nirayeti yathā nirayapālehi āharitvā niraye ṭhapito, evaṃ niraye ṭhapitoyeva, nāssa nirayūpapattiyā koci vibandho. Tatrāyaṃ yutti – nirayūpago ariyūpavādī tadādāyakassa avijahanato seyyathāpi micchādiṭṭhīti. Ettha ca ‘‘taṃ vācaṃ appahāyā’’ti evamādivacanena tadādāyakassa appahāneneva ariyūpavādo antarāyiko anatthāvahova, pahānena pana accayaṃ desetvā khamāpanena na antarāyiko anatthāvaho yathā taṃ vuṭṭhitā desitā ca āpattīti dasseti. Micchādiṭṭhivasena akattabbaṃ nāma pāpaṃ natthi, yato saṃsārakhāṇubhāvopi nāma hotīti āha ‘‘micchādiṭṭhiparamāni, bhikkhave, vajjānī’’ti.

‘‘Ucchinnabhavanettiko, bhikkhave, tathāgatassa kāyo tiṭṭhati (dī. ni. 

如是，开始说。
“由于具备了圆满的修行，具备了各种的禅定与住处，具备了良好的道德与见解，因此在善巧的因缘中，具有大慈悲心的伟大众生，因而进行修行，便会遭遇到严厉的言辞，因其内心的粗重，因而在此生中若他不宽恕伟大的众生，第七天便会生起反应。若宽恕伟大的众生，由于善巧的因缘，因果的结果被阻止，因此不具备果报的性质。
这确实是修行者的贬斥与可见的性质。”这是由阿恰里耶·达摩帕拉长老所说，因此在宽恕的情况下，因善巧的因缘而阻止果报，因此因而不具备果报的性质。
“这些都是反向的见解”，是指反向的见解。作为应当接受的，因而做出的行为，因而这些行为是错误的见解，因而是错误的行为，因而是因缘的根本，或是因缘的终结，因而是以错误的见解为基础的行为。为此，说明“以错误的见解为基础”。那些……也……进行的，亦应理解为错误的行为。
“具备道德”，是指以完善的能力与道路相应的状态，而在最好的道路上并不存在。或者说，最好的道路所涵盖的道德等应当被理解。因为在最好的道路上，所见的法是一种单一的供养，而其他的则是多种的供养。其他的指的是阿罗汉的状态。
“如此的成就”，在这里是指明智的成就，结果，意指不退失的结果，正如那是必然的，故而说“如此的成就”。正如在道路之后不退失而产生的果报，如此此人亦是在死亡之后不退失而生于地狱。
在整个佛陀的教法中，并没有更为坚固的比喻。关于“我不会再说这样的话”，是指放弃这样的言辞，正如“我不会再生起这样的心”，是指放弃这样的心，正如“我不会再接受这样的见解”，是指放弃这样的见解。如此做而不放弃，也不抛弃。正如被放置于地狱中，正如被地狱的守卫所带走并放置于地狱中，便在地狱中被放置，因而对他而言，因地狱的到来并没有任何障碍。
在这里的道理是：堕入地狱的修行者，因其行为而不被抛弃，正如错误的见解。这里说“我不会再放弃这样的言辞”，是指通过不放弃而使修行者的贬斥成为障碍，而不放弃则不会成为障碍，因而说“这被讲述的教法是显现的”。以错误的见解为基础的行为并不存在，因为这样的行为本身是轮回的性质，故说“错误的见解是有害的，诸比丘”。
“被切断的生存之根，诸比丘，正如如来之身站立。”

1. 147), ayañceva kāyo bahiddhā ca nāmarūpa’’nti ca evamādīsu viya idha kāya-saddo khandhapañcakavisayoti āha ‘‘kāyassa bhedāti upādinnakkhandhapariccāgā’’ti. Avītarāgassa maraṇato paraṃ nāma bhavantarūpādānamevāti āha ‘‘paraṃ maraṇāti tadanantaraṃ abhinibbattakkhandhaggahaṇe’’ti. Yena tiṭṭhati, tassa upacchedeneva kāyo bhijjatīti āha ‘‘kāyassa bhedāti jīvitindriyassa upacchedā’’ti. Eti imasmā sukhanti ayo, puññanti āha ‘‘puññasammatā ayā’’ti. Āyanti etasmā sukhānīti āyo, puññakammādīnaṃ sukhasādhanaṃ. Tenāha ‘‘sukhānaṃ vā āyassa abhāvā’’ti. Vivasāti kammassa vase vattanato attano vase vattituṃ na sakkontīti vigato vaso etesanti vivasā, avasavattinoti attho. Iyati assādīyatīti ayo, assādoti āha ‘‘assādasaññito ayo’’ti.

Nāgarājādīnanti ādi-saddena supaṇṇādīnaṃ saṅgaho. Asurasadisanti petāsurasadisaṃ. So hīti so asurakāyo. Sabbasamussayehīti sabbehi sampattisamussayehi, sabbasampattirāsitoti vuttaṃ hoti. Vuttavipariyāyenāti ‘‘suṭṭhu caritaṃ, sobhanaṃ vā caritaṃ anavajjattāti sucarita’’ntiādinā kāyaduccaritenātiādīnaṃ padānaṃ vuttassa atthassa vipariyāyena. ‘‘Ito bho sugatiṃ gacchā’’ti (itivu. 83) vacanato manussagatipi sugatiyevāti āha ‘‘sugatiggahaṇena manussagatipi saṅgayhatī’’ti. Sesamettha vuttanayattā uttānatthato ca suviññeyyameva.

Dibbacakkhuñāṇakathā niṭṭhitā.

Āsavakkhayañāṇakathā



如是，开始说。
“这具身体，外在的名色”，在这里“身体”一词是指五蕴的范围，因此说“身体的分离是指依附的五蕴的抛弃”。“不离欲望的死亡”是指在死亡之后，名为生存的形态，因此说“死亡之后是指随之而生起的五蕴的把握”。“依靠而存在的”，因而说“身体因生命的感知而破裂”。这就是幸福的根源，善行的根源，因而说“善行的根源是这样的”。“因而幸福的根源缺乏”，是指善行等的幸福的因缘。因此说“幸福的根源缺乏”。
“因果法则的支配”，是指因果法则的支配而无法依靠自己而行，因此说“失去支配的状态”。“幸福的根源是指快乐的感知”，因此说“快乐的感知是这样的”。
“天龙等”，是指以“等”字为开头的，诸如大鹏鸟等的集合。“如阿修罗般”，是指与阿修罗相似的存在。这个是指阿修罗的身体。所有的财富的聚集，指的是所有的财富的积累。因而“被说的相反”，是指“善行的行为，优美的行为，或是无过失的行为”所指的身体的不善行为等的词汇所说的相反。
“因此，去往善道”，是指人道也是善道，因此说“通过善道的把握，人道也是善道”。其余的内容因所说的道理而显而易见。
天眼的智慧的论述已结束。
关于断除烦恼的智慧的论述。

14.Vipassanāpādakanti vipassanāya padaṭṭhānabhūtaṃ. Vipassanā ca tividhā vipassakapuggalabhedena. Mahābodhisattānañhi paccekabodhisattānañca cintāmayañāṇasaṃvaddhitattā sayambhūñāṇabhūtā, itaresaṃ sutamayañāṇasaṃvaddhitattā paropadesasambhūtā. Sā ‘‘ṭhapetvā nevasaññānāsaññāyatanaṃ avasesarūpārūpajjhānānaṃ aññatarato vuṭṭhāyā’’tiādinā anekadhā arūpamukhavasena catudhātuvavatthāne vuttānaṃ tesaṃ tesaṃ dhātupariggahamukhānaṃ aññataramukhavasena anekadhāva visuddhimagge nānānayato vibhāvitā. Mahābodhisattānaṃ pana catuvīsatikoṭisatasahassamukhena pabhedagamanato nānānayaṃ sabbaññutaññāṇasannissayassa ariyamaggañāṇassa adhiṭṭhānabhūtaṃ pubbabhāgañāṇagabbhaṃ gaṇhāpentaṃ paripākaṃ gacchantaṃ paramagambhīraṃ saṇhasukhumataraṃ anaññasādhāraṇaṃ vipassanāñāṇaṃ hoti. Yaṃ aṭṭhakathāsu mahāvajiraññāṇanti vuccati. Yassa ca pavattivibhāgena catuvīsatikoṭisatasahassapabhedassa pādakabhāvena samāpajjiyamānā catuvīsatikoṭisatasahassasaṅkhyā devasikaṃ satthu vaḷañjanakasamāpattiyo vuccanti, svāyaṃ buddhānaṃ vipassanācāro paramatthamañjusāyaṃ visuddhimaggavaṇṇanāyaṃ uddesato dassito, atthikehi tato gahetabbo.

Āsavānaṃ khepanato samucchindanato āsavakkhayo ariyamaggo, ukkaṭṭhaniddesavasena arahattamaggaggahaṇaṃ. Āsavānaṃ khaye ñāṇaṃ āsavakkhayañāṇanti dassento ‘‘tatra cetaṃ ñāṇa’’nti vatvā khayeti ca ādhāre bhummaṃ, na visayeti dassento ‘‘tappariyāpannattā’’ti āha. Idaṃ dukkhanti dukkhassa ariyasaccassa tadā paccakkhato gahitabhāvadassanaṃ. Ettakaṃ dukkhanti tassa paricchijja gahitabhāvadassanaṃ. Na ito bhiyyoti anavasesetvā gahitabhāvadassanaṃ. Tenāha ‘‘sabbampi dukkhasacca’’ntiādi. Sarasalakkhaṇapaṭivedhenāti sabhāvasaṅkhātassa lakkhaṇassa asammohato paṭivijjhanena. Asammohapaṭivedhoti ca yathā tasmiṃ ñāṇe pavatte pacchā dukkhassa sarūpādiparicchede sammoho na hoti, tathā pavatti. Tenāha ‘‘yathābhūtaṃ abbhaññāsi’’nti. Nibbattikanti nipphādentaṃ. Yaṃ ṭhānaṃ patvāti yaṃ nibbānaṃ maggassa ārammaṇapaccayaṭṭhena kāraṇabhūtaṃ āgamma. Tadubhayavato hi puggalassa patti tadubhayassa pattīti vuttaṃ. Patvāti vā pāpuṇanahetu. Appavattinti appavattinimittaṃ. Te vā na pavattanti etthāti appavatti, nibbānaṃ. Tassāti dukkhanirodhassa. Sampāpakanti sacchikiriyāvasena sammadeva pāpakaṃ.


如是，开始说。
“观察的基础”，是指作为观察的基础。观察有三种，依据观察者的不同而分。对于大菩萨与独觉菩萨，由于其思维的智慧而增进，故而自知的智慧是如此；其他的则因听闻的智慧而增进，因而是他人的教导所生。其说“除去无感知与非无感知的处所，或是从其他的色界与无色界的禅定中出离”，以多种方式描述了无色的方面，依据四大元素的界限，分别以不同的方式阐述了这些元素的把握。
对于大菩萨而言，由于其以二十二亿二千的数目为基础的分裂的存在，因而在无所不知的智慧的依赖下，具备了圣道智慧的基础，正如在早期的智慧的胎中所承载，因而逐渐深入，达到极其深奥、细微且非一般的观察智慧。这在注释中称为“伟大的金刚智”。
因其因缘的分布，依据二十二亿二千的数目而进入，所获得的四种禅定称为“天界的老师的禅定”，这对于佛陀的观察法则是极其重要的，故而在《清净道论》中被阐明。
“断除烦恼的智慧”，是指通过断除烦恼而获得的智慧，因而说“在此智慧中”，因而说“因其基础而生起”。这是对苦的真实见解，因而说“这是苦的真实”，因此说“这苦的界限”。不再超过此，是指无余地把握的真实见解。因此说“所有的苦都是事实”。
“通过识别特征”，是指通过本质的特征而准确地识别，因而说“通过非迷惑的识别”。非迷惑的识别，是指在此智慧的作用中，后续对苦的特征等的把握并不迷惑，故而说“如实地了解”。
“产生的”，是指使其显现。所到之处，即是涅槃，因而是作为因缘的基础而获得的。因而说“对于这个人而言，获得了两者的成就”。“获得”是指达到的原因。小的发生是指因小的因缘而发生。或是未发生于此的，便是小的发生，涅槃的状态。对于此，指的是苦的灭尽。
“完全的”，是指如实地实现，正如所做的恶行。


Kilesavasenāti āsavasaṅkhātakilesavasena. Yasmā āsavānaṃ dukkhasaccapariyāyo, tappariyāpannattā, sesasaccānañca taṃsamudayādipariyāyo atthi, tasmā vuttaṃ ‘‘pariyāyato’’ti. Dassento saccānīti yojanā. Āsavānaṃyeva cettha gahaṇaṃ ‘‘āsavānaṃ khayañāṇāyā’’ti āraddhattā. Tathā hi āsavavimuttisīseneva sabbasaṃkilesavimutti vuttā. Idaṃ dukkhanti yathābhūtaṃ abbhaññāsintiādinā missakamaggo idha kathitoti ‘‘saha vipassanāya koṭippattaṃ maggaṃ kathetī’’ti vuttaṃ. Ettha ca saccappaṭivedhassa tadā atītakālikattā ‘‘yathābhūtaṃ abbhaññāsi’’nti vatvāpi abhisamayakāle tassa paccuppannataṃ upādāya ‘‘evaṃ jānato evaṃ passato’’ti vattamānakālena niddeso kato. So ca kāmaṃ maggakkhaṇato paraṃ yāvajjatanā atītakāliko eva, sabbapaṭhamaṃ panassa atītakālikattaṃ phalakkhaṇeneva veditabbanti āha ‘‘vimuccitthāti iminā phalakkhaṇaṃ dassetī’’ti. Jānato passatoti vā hetuniddesoyaṃ. Jānanahetu dassanahetu kāmāsavāpi cittaṃ vimuccitthāti yojanā. Bhavāsavaggahaṇeneva cettha bhavarāgassa viya bhavadiṭṭhiyāpi samavarodhoti diṭṭhāsavassapi saṅgaho daṭṭhabbo.

Yasmā pahīnakilesapaccavekkhaṇena vijjamānassapi kammassa āyatiṃ appaṭisandhikabhāvato ‘‘khīṇā jātī’’ti jānāti, yasmā ca maggapaccavekkhaṇādīhi vusitaṃ brahmacariyantiādiṃ pajānāti, tasmā vuttaṃ ‘‘khīṇā jātīti ādīhi tassa bhūmi’’nti. Tattha tassāti paccavekkhaṇañāṇassa. Bhūminti pavattiṭṭhānaṃ. Yenādhippāyena ‘‘katamā panā’’tiādinā codanā katā, taṃ pakāsetvā parihāraṃ vattukāmo āha ‘‘na tāvassā’’tiādi. Na tāvassa atītā jāti khīṇāti maggabhāvanāya na khīṇāti adhippāyo. Tattha kāraṇamāha ‘‘pubbeva khīṇattā’’ti. Na anāgatā assa jāti khīṇāti yojanā. Na anāgatāti ca anāgatattasāmaññaṃ gahetvā lesena vadati. Tenāha ‘‘anāgate vāyāmābhāvato’’ti. Vijjamāneyeva hi payogo sambhavati, nāvijjamāneti adhippāyo. Anāgataviseso panettha adhippeto, tassa ca khepane vāyāmopi labbhateva. Tenāha ‘‘yā pana maggassā’’tiādi. ‘‘Yā panā’’ti hi ādinā maggabhāvanāya anāgatajātiyā eva hetuvināsanadvārena khīṇabhāvo pakāsīyati. Ekacatupañcavokārabhavesūti bhavattayaggahaṇaṃ vuttanayena anavasesato jātiyā khīṇabhāvadassanatthaṃ. Tanti yathāvuttajātiṃ. Soti bhagavā.


如是，开始说。
“由于烦恼”，是指被称为烦恼的烦恼。因为烦恼的苦的真实，因而有其因缘，其他的真实也有其生起等的因缘，因此说“从因缘来看”。说明真实的本质。这里的烦恼的把握是“为了了解烦恼的灭除的智慧”。因此，烦恼的解脱被称为所有污垢的解脱。这是苦的真实，正如“如实地了解”的说法，故而说“与观察相结合的道路被描述”。在这里，关于真实的见解，由于当时的过去时态，因此说“如实地了解”。即使在此时的把握中，也依此而有“如此了解，如此见到”的说法。
因此，从欲望的道路的时刻起，直到未来的存在，都是过去的状态，因而应以结果的特征来理解，故而说“解脱了”。“了解与见到”是指因果的说明。因其了解的缘故，欲望的心也得以解脱。
因缘的把握是指对存在的渴望，因而可见的是对存在的见解也应当被理解。由于放弃了烦恼的反思，因而即使在此时的行为也不再有因果的联系，故而说“已消灭了”。
因而通过对过去的反思，了解到了“已消灭了”的真实，因此说“已消灭了的状态”。在这里，关于反思的智慧。状态是指行为的基础。以何种意图而提出的“那么是什么呢？”的提问，故而说“并非如此”。
“并非过去的生”，是指通过修行的过程而未消灭的意图。这里的原因是“由于先前的消灭”。并非未来的生，故而说“并非未来”。“并非未来”，是指从未来的普遍性来看，轻微地说。因而说“由于未来的努力缺乏”。因为存在的状态是可见的，而不存在的状态则不被理解。未来的特性在此是指，因而努力也能获得。因此说“那么，关于道路的生”。
“那么”，是指通过道路的修行而生起的因果关系，故而通过因果的消灭来显示已消灭的状态。根据前述的生，因而在存在的三种状态中，未被遗漏地显示出生的已消灭的状态。正如所述的生。如此，佛陀说。


Brahmacariyavāso nāma idha maggabrahmacariyassa nibbattanamevāti āha ‘‘niṭṭhita’’nti. Sammādiṭṭhiyā catūsu saccesu pariññādikiccasādhanavasena pavattamānāya sammāsaṅkappādīnampi dukkhasacce pariññābhisamayānuguṇā pavatti, itarasaccesu ca nesaṃ pahānābhisamayādivasena pavatti pākaṭā eva. Tena vuttaṃ ‘‘catūhi maggehi pariññāpahānasacchikiriyābhāvanābhisamayavasenā’’ti. Nāparaṃ itthattāyāti ime pakārā itthaṃ, tabbhāvo itthattaṃ, tadatthanti vuttaṃ hoti. Te pana pakārā ariyamaggabyāpārabhūtā pariññādayo idhādhippetāti āha ‘‘evaṃsoḷasakiccabhāvāyā’’ti. Te hi maggaṃ paccavekkhato maggānubhāvena pākaṭā hutvā upaṭṭhahanti , pariññādīsu ca pahānameva padhānaṃ, tadatthattāya itaresanti āha ‘‘kilesakkhayāya vā’’ti. Pahīnakilesapaccavekkhaṇavasena vā etaṃ vuttaṃ. ‘‘Nāparaṃ itthattāyāti abbhaññāsi’’nti etthāyamaparo nayo – itthattāyāti nissakke sampadānavacanaṃ. Tenāyamattho – itthattāya itthambhāvato imasmā evaṃpakārā idāni vattamānakkhandhasantānā aparaṃ anāgatakkhandhasantānaṃ mayhaṃ natthi, ime pana carimattabhāvasaṅkhātā pañcakkhandhā pariññātā appatiṭṭhā tiṭṭhanti chinnamūlakā rukkhā viya. Apariññātamūlakā hi patiṭṭhā. Yathāha ‘‘kabaḷīkāre ce, bhikkhave, āhāre atthi rāgo atthi nandī atthi taṇhā, patiṭṭhitaṃ tattha viññāṇaṃ viruḷha’’ntiādi (saṃ. ni. 2.64; kathā. 296; mahāni. 7). Te pana pañcakkhandhā carimakaviññāṇanirodhena anupādāno viya jātavedo nibbāyissantīti abbhaññāsinti.

Paccavekkhaṇañāṇapariggahitanti na paṭhamadutiyañāṇadvayādhigamaṃ viya kevalanti adhippāyo. Dassentoti nigamanavasena dassento. Sarūpato hi pubbe dassitamevāti. Sesamettha vuttanayattā suviññeyyameva.

Tikkhattuṃ jātoti iminā pana idaṃ dasseti ‘‘ahaṃ, brāhmaṇa, paṭhamavijjāya jātoyeva purejātassa sahajātassa vā abhāvato sabbesaṃ vuḍḍho mahallako, kimaṅgaṃ pana tīhi vijjāhi tikkhattuṃ jātoti. Pubbenivāsañāṇena atītaṃsañāṇanti atītārammaṇasabhāgatāya tabbhāvībhāvato ca pubbenivāsañāṇena atītaṃsañāṇaṃ pakāsetvāti yojetabbaṃ. Tattha atītaṃsañāṇanti atītakkhandhāyatanadhātusaṅkhāte atītakoṭṭhāse appaṭihatañāṇaṃ. Dibbacakkhuñāṇassa paccuppannārammaṇattā yathākammūpagañāṇassa anāgataṃsañāṇassa ca dibbacakkhuvaseneva ijjhanato dibbacakkhuno paribhaṇḍañāṇattā dibbacakkhumhiyeva ca ṭhitassa cetopariyañāṇasiddhito vuttaṃ ‘‘dibbacakkhunā paccuppannānāgataṃsañāṇa’’nti. Tattha dibbacakkhunāti saparibhaṇḍena dibbacakkhuñāṇena. Paccuppannaṃso ca anāgataṃso ca paccuppannānāgataṃsaṃ, tattha ñāṇaṃ paccuppannānāgataṃsañāṇaṃ. Āsavakkhayañāṇādhigameneva sabbaññutaññāṇassa viya sesāsādhāraṇañāṇadasabalañāṇaāveṇikabuddhadhammādīnampi anaññasādhāraṇānaṃ buddhaguṇānaṃ ijjhanato vuttaṃ ‘‘āsavakkhayena sakalalokiyalokuttaraguṇa’’nti. Tenāha ‘‘sabbepi sabbaññuguṇe pakāsetvā’’ti.

Āsavakkhayañāṇakathā niṭṭhitā.

Desanānumodanakathā



如是，开始说。
“修行的生活”，是指在这里作为道路的修行的涅槃的产生，因此说“已完成”。通过正见的四种真实，因其所需的了解的工作而发生的正思惟等，也因苦的真实而有了解的成就，其他的真实则通过放弃等的成就而显而易见。因此说“通过四种道路的了解、放弃、真实的实现与修行的成就”。“不再如此”，是指在此种情况下，这种状态是如此，这种意义是如此。
这些方面是指与圣道相关的了解等。因而说“如是十六种工作”。这些在观察道路时显而易见，因而通过观察的特性而显现，关于了解等的放弃是主要的，因此说“为了灭除烦恼”。这可以通过放弃烦恼的反思来理解。“不再如此”是指“如实地了解”。
因此，关于反思的智慧的基础。状态是指行为的基础。以何种意图而提出的“那么是什么呢？”的提问，故而说“并非如此”。并非过去的生，指的是通过修行的过程而未消灭的意图。这里的原因是“由于先前的消灭”。并非未来的生，故而说“并非未来”。“并非未来”，是指从未来的普遍性来看，轻微地说。因此说“由于未来的努力缺乏”。
因为存在的状态是可见的，而不存在的状态则不被理解。未来的特性在此是指，因而努力也能获得。因此说“那么，关于道路的生”。“那么”，是指通过道路的修行而生起的因果关系，故而通过因果的消灭来显示已消灭的状态。根据前述的生，因而在存在的三种状态中，未被遗漏地显示出生的已消灭的状态。
“我生于三次”，是指我，婆罗门，因第一种知识而生，因而对于所有的增长与衰老，因而说“我生于三次”。通过过去生的知识而了解过去的因缘，因而说“过去的因缘”。在这里，过去的因缘是指过去的五蕴的存在，因而有未被阻碍的知识。由于天眼的智慧而了解当下与未来的因缘，因而通过天眼的智慧而显现的知识。关于天眼的智慧，是指有天眼的智慧。关于当下与未来的因缘，知识是当下与未来的因缘。
通过获得烦恼灭尽的智慧，正如所有的无所不知的智慧，其他的智慧也因其普遍的特性而显现，因此说“通过烦恼的灭尽而显现所有的世俗与出世的特性”。因此说“所有的智慧都被显现”。
关于烦恼灭尽的智慧的论述已结束。
关于教义的赞叹的论述。

15.Pītivipphāraparipuṇṇagattacittoti pītipharaṇena paripuṇṇakāyacitto. Aññāṇanti aññāṇassāti attho. Dhīsaddassa yogato hi sāmiatthe etaṃ upayogavacanaṃ. Abhikkantāti ettha atikkantā, vigatāti atthoti āha ‘‘khaye dissatī’’ti. Teneva hi ‘‘nikkhanto paṭhamo yāmo’’ti vuttaṃ. Abhikkantataro cāti ativiya kantataro manoramo, tādiso ca sundaro bhaddako nāma hotīti āha ‘‘sundare dissatī’’ti. Koti devanāgayakkhagandhabbādīsu ko katamo. Meti mama. Pādānīti pāde. Iddhiyāti imāya evarūpāya deviddhiyā. Yasasāti iminā edisena parivārena paricchedena. Jalanti vijjotamāno. Abhikkantenāti ativiya kantena kamanīyena abhirūpena. Vaṇṇenāti chavivaṇṇena sarīravaṇṇanibhāya. Sabbā obhāsayaṃ disāti dasapi disā pabhāsento cando viya sūriyo viya ca ekobhāsaṃ ekālokaṃ karontoti gāthāya attho. Abhirūpeti uḷārarūpe sampannarūpe.

Abhikkantaṃ bho gotama, abhikkantaṃ bho gotamāti vacanadvayassa ‘‘sādhu sādhu bho gotamā’’ti āmeḍitavasena atthaṃ dassetvā tassa visayaṃ niddhārento āha ‘‘bhaye kodhe’’tiādi. Tattha ‘‘coro coro, sappo sappo’’tiādīsu bhaye āmeḍitaṃ. ‘‘Vijjha vijjha, pahara paharā’’tiādīsu kodhe. ‘‘Sādhu sādhū’’tiādīsu pasaṃsāyaṃ. ‘‘Gaccha gaccha, lunāhi lunāhī’’tiādīsu turite. ‘‘Āgaccha āgacchā’’tiādīsu kotūhale. ‘‘Buddho buddhoti cintento’’tiādīsu (bu. vaṃ. 2.44) acchare. ‘‘Abhikkamathāyasmanto, abhikkamathāyasmanto’’tiādīsu (dī. ni. 3.20; a. ni. 

如是，开始说。
“快乐充满的身心”，是指通过快乐的充满而充实的身心。关于“无知”，是指无知的状态。由于智慧的缘故，因此在这里是一个应用的词。关于“超越”，在这里是指超越、消失的意思，因此说“在灭尽中显现”。因此说“离开了第一夜的状态”。关于“更为超越”，是指极其迷人的、极其美丽的，因而说“美丽地显现”。在诸天、龙、夜叉、善神等中，谁是最为出色的呢？我心中所想。
“脚”，是指脚的部分。关于“神通”，是指以这种方式的神通。关于“荣耀”，是指以这种方式的围绕、界限。“水”，是指闪耀的光辉。关于“超越”，是指极其迷人的、令人向往的美丽。关于“色”，是指身体的颜色，像光辉的光芒一样。
“在所有方向都照耀着”，如同月亮、如同太阳，照亮十个方向，形成一个光辉的统一、一个光明的境界，因此在歌谣中有这样的意思。使其显现为极其美丽的、具备完美的形态。
“极美的，哦，哥达摩，极美的，哦，哥达摩”，通过这两句表达“好，好，哦，哥达摩”，显示出其意义，阐明了其内容，因此说“在恐惧与愤怒中”。在这里，“小偷、小偷，蛇、蛇”是在恐惧中表达的。关于“击打、击打”的则是在愤怒中。关于“好，好”的是赞美。关于“去、去”的是快速的。关于“来、来”的是急切的。关于“思考佛陀”的是惊叹的。
“哦，尊者们，您们来吧，您们来吧”，在这里是指尊者们的呼唤。

9.11) hāse. ‘‘Kahaṃ ekaputtaka, kahaṃ ekaputtakā’’tiādīsu soke. ‘‘Aho sukhaṃ, aho sukha’’ntiādīsu (udā. 20; cūḷava. 332) pasāde. Ca-saddo avuttasamuccayattho . Tena garahaasammānādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo. Tattha ‘‘pāpo pāpo’’tiādīsu garahāyaṃ. ‘‘Abhirūpaka abhirūpakā’’tiādīsu asammāne daṭṭhabbaṃ.

Nayidaṃ āmeḍitavasena dvikkhattuṃ vuttaṃ, atha kho atthadvayavasenāti dassento ‘‘atha vā’’tiādimāha. Abhikkantanti vacanaṃ apekkhitvā napuṃsakaliṅgavasena vuttaṃ. Taṃ pana bhagavato vacanaṃ dhammassa desanāti katvā vuttaṃ ‘‘yadidaṃ bhoto gotamassa dhammadesanā’’ti. Atthamattadassanaṃ vā etaṃ, tasmā atthavasena liṅgavibhattivipariṇāmo veditabbo. Dutiyapadepi eseva nayo. Dosanāsanatoti rāgādikilesaviddhaṃsanato. Guṇādhigamanatoti sīlādiguṇānaṃ sampāpanato. Ye guṇe desanā adhigameti, tesu padhānabhūtā guṇā dassetabbāti te padhānabhūte guṇe tāva dassetuṃ ‘‘saddhājananato paññājananato’’ti vuttaṃ. Saddhāpamukhā hi lokiyā guṇā, paññāpamukhā lokuttarā. Sātthatotiādīsu sīlādiatthasampattiyā sātthato, sabhāvaniruttisampattiyā sabyañjanato. Suviññeyyasaddappayogatāya uttānapadato, saṇhasukhumabhāvena duviññeyyatthatāya gambhīratthato. Siniddhamudumadhurasaddappayogatāya kaṇṇasukhato, vipulavisuddhapemanīyatthatāya hadayaṅgamato. Mānātimānavidhamanena anattukkaṃsanato, thambhasārambhanimmaddanena aparavambhanato. Hitādhippāyappavattiyā paresaṃ rāgapariḷāhādivūpasamanena karuṇāsītalato, kilesandhakāravidhamanena paññāvadātato. Karavīkarutamañjutāya āpātharamaṇīyato, pubbāparāviruddhasuvisuddhatthatāya vimaddakkhamato. Āpātharamaṇīyatāya eva suyyamānasukhato, vimaddakkhamatāya hitajjhāsayappavattitāya ca vīmaṃsiyamānahitatoti evamattho veditabbo. Evamādīhīti ādi-saddena saṃsāracakkanivattanato, saddhammacakkappavattanato, micchāvādavidhamanato, sammāvādapatiṭṭhāpanato, akusalamūlasamuddharaṇato, kusalamūlasaṃropanato, apāyadvārapidhānato, saggamaggadvāravivaraṇato, pariyuṭṭhānavūpasamanato, anusayasamugghātanatoti evamādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo.


以下是巴利文的完整直译：
9.11) 在欢喜中。"独子在哪里，独女在哪里"等语句在悲伤中。"啊，多么快乐，多么快乐"等语句在欣悦中。"与"字表示未说明的集合。通过它可以看出对谴责、不敬等的包含。在"坏人，坏人"等语句中是谴责。在"美丽者，美丽者"等语句中是不敬。
这不是重复两次说明的情况，而是为了表示两种意义，因此说"或者"等。"极好"这个词不考虑语境，以中性词形式说出。这被说成是世尊的言语，是法的宣说，如"这是乔达摩先生的法的宣说"。或者这仅仅是理解要点，因此应该理解为语法变化。第二部分也是同样的道理。"消除过失"是因为摧毁了贪等烦恼。"获得美德"是因为获得了戒等美德。宣说获得的美德，其中最主要的美德应该被展示，所以说"因为唤起信心，因为唤起智慧"。世间美德以信心为首，出世间美德以智慧为首。
在"有意义"等语句中，因为获得戒等意义而有意义，因为获得本质和语言而有文字。因为语言使用易于理解，所以文字浅显；因为细微深奥，所以意义难以理解。因为语言使用柔和甜美，所以悦耳；因为意义广大纯净可爱，所以动人心弦。通过消除我慢和过度自大，所以不自我吹嘘；通过摧毁傲慢和自负，所以不轻视他人。因为以利他为目的，通过平息他人贪欲等烦恼，所以慈悲清凉；通过驱散烦恼黑暗，所以智慧明净。因为声音如鸽鸣般悦耳，所以令人愉悦；因为前后矛盾处极其清净，所以善于调解。仅仅因为悦耳可听，所以听起来令人愉快；因为善于调解，所以以利他为目的，因此值得深思其利益。
通过"等"字，可以看出包括：使轮回停止，使正法轮转动，消除邪说，确立正说，根除不善根，种植善根，关闭恶趣之门，开启天界和圣道之门，平息现行烦恼，拔除潜在烦恼等。


Adhomukhaṭhapitanti kenaci adhomukhaṃ ṭhapitaṃ. Heṭṭhāmukhajātanti sabhāveneva heṭṭhāmukhaṃ jātaṃ. Ugghāṭeyyāti vivaṭaṃ kareyya. Hatthegahetvāti ‘‘puratthābhimukho uttarābhimukho vā gacchā’’tiādīni avatvā hatthe gahetvā ‘‘nissandehaṃ esa maggo, evaṃ gacchā’’ti dasseyya. Kāḷapakkhacātuddasīti kāḷapakkhe cātuddasī kāḷapakkhacātuddasī. Nikkujjitaṃ ukkujjeyyāti ādheyyassa anādhārabhūtaṃ bhājanaṃ ādhārabhāvāpādanavasena ukkujjeyya. Heṭṭhāmukhajātatāya saddhammavimukhaṃ adhomukhaṭhapitatāya asaddhamme patiṭṭhitanti evaṃ padadvayaṃ yathārahaṃ yojetabbaṃ, na yathāsaṅkhyaṃ. Kāmaṃ kāmacchandādayopi paṭicchādakā nīvaraṇabhāvato, micchādiṭṭhi pana savisesaṃ paṭicchādikā satte micchābhinivesanenāti āha ‘‘micchādiṭṭhigahanapaṭicchanna’’nti. Tenāha bhagavā – ‘‘micchādiṭṭhiparamāhaṃ, bhikkhave, vajjaṃ vadāmī’’ti. Sabbo apāyagāmimaggo kummaggo kucchito maggoti katvā, sammādiṭṭhiādīnaṃ ujupaṭipakkhatāya micchādiṭṭhiādayo aṭṭha micchattadhammā micchāmaggo. Teneva hi tadubhayapaṭipakkhataṃ sandhāya ‘‘saggamokkhamaggaṃ ācikkhantenā’’ti vuttaṃ. Sappiādisannissayo padīpo na tathā, ujjalo yathā telasannissayoti telapajjotaggahaṇaṃ. Etehi pariyāyehīti etehi nikkujjitukkujjanapaṭicchannavivaraṇādiupamopamitabbappakārehi, etehi vā yathāvuttehi arasarūpatādīnaṃ attani aññathā paṭipādanapariyāyehi attano dibbavihāravibhāvanapariyāyehi vijjattayavibhāvanāpadesena attano sabbaññuguṇavibhāvanapariyāyehi ca. Tenāha ‘‘anekapariyāyena dhammo pakāsito’’ti.

Desanānumodanakathā niṭṭhitā.

Pasannākārakathā

Pasannākāranti pasannehi kātabbaṃ sakkāraṃ. Saraṇaṃ gacchāmīti ettha iti-saddo luttaniddiṭṭhoti āha ‘‘saraṇanti gacchāmī’’ti. Ettha hi nāyaṃ gamisaddo nīsaddādayo viya dvikammako, tasmā yathā ajaṃ gāmaṃ netīti vuccati, evaṃ ‘‘gotamaṃ saraṇaṃ gacchāmī’’ti vattuṃ na sakkā, ‘‘saraṇanti gacchāmī’’ti pana vattabbaṃ, tasmā ettha iti-saddo luttaniddiṭṭhoti veditabbaṃ. Saraṇanti paṭisaraṇaṃ. Tenāha ‘‘parāyaṇa’’nti. Parāyaṇabhāvo ca anatthanisedhanena atthasampaṭipādanena ca hotīti āha ‘‘aghassa tātā hitassa ca vidhātā’’ti. Aghassāti dukkhatoti vadanti, pāpatoti pana attho yutto, nissakke cetaṃ sāmivacanaṃ. Saraṇanti gamanañcettha tadadhippāyena bhajanaṃ tathā jānanaṃ vāti dassento ‘‘iti iminā adhippāyenā’’tiādimāha. Tattha gacchāmītiādīsu purimassa purimassa pacchimaṃ pacchimaṃ atthavacanaṃ. Bhajanaṃ vā saraṇādhippāyena upasaṅkamanaṃ, sevanā santikāvacaratā, payirupāsanaṃ vattappaṭivattakaraṇena upaṭṭhānanti evaṃ sabbathāpi anaññasaraṇataṃyeva dīpeti. Gacchāmīti padassa kathaṃ bujjhāmīti ayamattho labbhatīti āha ‘‘yesaṃ hī’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
在下方固定着，任何人都可以固定在下方。自然地，向下的面孔生起。应当揭开，打开。抓住手，除去“向东或向北走”等语句，抓住手，明确地指示“毫无疑问，这是道路，照这样走”。黑暗的十四日，黑暗的十四日。被抛弃的应当被抛弃，依赖于不依赖的容器，因而抛弃。因向下的面孔而生起的，因固定于不正法而陷入下方的应当如是两词适当地联结，而不应按数量。欲望、欲望的贪欲等作为遮蔽的障碍，错误的见则因有差别而作为遮蔽，众生因错误的执着而生起，如是说“错误的见作为遮蔽”。因此，世尊说：“错误的见是我所说的，僧众，应该避免。”所有的恶趣之路是错误的道路，因而称为污秽的道路，正见等的正对立面，错误的见等八种错误的法是错误的道路。因此，正因为指向这两者的对立，才说“当讲述天界解脱之道”。如油等依赖的灯光并非如此，明亮如油的依赖，故而说油光的把握。通过这些比喻，应该理解为通过揭开、揭示、明了等，或如所说的，诸如无形体等的自身以不同的方式进行，自己的天界的展现的方式，自己的无所不知的能力的展现的方式。因此说“以多种比喻法展现法”。
教导的赞同的话已完成。
关于信心的表述
信心的表述是指应当以信心所做的供养。往避难处去，这里“去”字是指去向，故说“我去避难”。这里并非如“去”的动词，像“去”的动词，因此如同说“将牛带入村庄”，同样不能说“我去乔达摩处避难”，但应说“我去避难”，因此这里的“去”字应理解为去向。避难是指归依。因此说“归依”。归依的状态是通过否定无益而获得的，因此说“父亲为无苦与有益的制定者”。无苦是指痛苦，恶的意思是合适的，这个是无所依的善语。避难是指行动，因此通过此意指向归依，故而说“以此意为意图”。在“去”的语句中，前面的前面，后面的后面是意义的表达。归依或避难的意图是指前往，接近、服务、随侍等，故而在所有方面都表明无其他的避难。去的意思是指如何理解这个词，故说“有些人……”等。


Adhigatamagge sacchikatanirodheti padadvayenapi phalaṭṭhā eva dassitā, na maggaṭṭhāti te dassento ‘‘yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjamāne cā’’ti āha. Nanu ca kalyāṇaputhujjanopi yathānusiṭṭhaṃ paṭipajjatīti vuccatīti? Kiñcāpi vuccati, nippariyāyena pana maggaṭṭhā eva tathā vattabbā, na itare niyāmokkamanābhāvato. Tathā hi te eva ‘‘apāyesu apatamāne dhāretī’’ti vuttā. Sammattaniyāmokkamanena hi apāyavinimuttasambhavo. Akkhāyatīti ettha iti-saddo ādiattho, pakārattho vā. Tena ‘‘yāvatā, bhikkhave, dhammā saṅkhatā vā asaṅkhatā vā, virāgo tesaṃ aggamakkhāyatī’’ti (itivu. 90; a. ni. 4.34) suttapadaṃ saṅgaṇhāti, ‘‘vitthāro’’ti vā iminā. Ettha ca ariyamaggo niyyānikatāya, nibbānaṃ tassa tadatthasiddhihetutāyāti ubhayameva nippariyāyena dhammoti vutto. Nibbānañhi ārammaṇapaccayabhūtaṃ labhitvā ariyamaggassa tadatthasiddhi, tathāpi ariyaphalānaṃ ‘‘yasmā tāya saddhāya avūpasantāyā’’tiādivacanato maggena samucchinnānaṃ kilesānaṃ paṭippassaddhippahānakiccatāya niyyānānuguṇatāya niyyānapariyosānatāya ca. Pariyattidhammassa pana niyyānadhammasamadhigamahetutāyāti iminā pariyāyena vuttanayena dhammabhāvo labbhati eva, svāyamattho pāṭhāruḷho evāti dassento ‘‘na kevala’’ntiādimāha.

Rāgavirāgoti maggo kathitoti kāmarāgo bhavarāgoti evamādibhedo sabbopi rāgo virajjati pahīyati etenāti rāgavirāgoti maggo kathito. Anejamasokanti phalanti ejāsaṅkhātāya taṇhāya antonijjhānalakkhaṇassa sokassa ca taduppattiyaṃ sabbaso parikkhīṇattā anejamasokanti phalaṃ kathitaṃ. Appaṭikūlanti avirodhadīpanato kenaci aviruddhaṃ, iṭṭhaṃ paṇītanti vā attho. Paguṇarūpena pavattitattā, pakaṭṭhaguṇavibhāvanato vā paguṇaṃ. Yathāha ‘‘vihiṃsasaññī paguṇaṃ nabhāsiṃ, dhammaṃ paṇītaṃ manujesu brahme’’ti (ma. ni. 1.283; mahāva. 9). Sabbadhammakkhandhā kathitāti yojanā. Diṭṭhisīlasaṅghātenāti ‘‘yāyaṃ diṭṭhi ariyā niyyānikā niyyāti takkarassa sammā dukkhakkhayāya, tathārūpāya diṭṭhiyā diṭṭhisāmaññagato viharatī’’ti (dī. ni. 3.324, 356; ma. ni. 1.492; 3.54) evaṃ vuttāya diṭṭhiyā ‘‘yāni tāni sīlāni akhaṇḍāni acchiddāni asabalāni akammāsāni bhujissāni viññuppasatthāni aparāmaṭṭhāni samādhisaṃvattanikāni, tathārūpehi sīlehi sīlasāmaññagato viharatī’’ti (dī. ni. 3.324, 356; ma. ni. 1.492; 3.54; a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
通过达到的道路，真实的消灭，两个词的果位已显现，不是道路的状态，因此说“如同已被指示的那样行走”。难道善良的凡夫也被称为如同已被指示的那样行走吗？虽然可以这样说，但就无条件而言，应该如是说道路的状态，而不是其他，因为没有受制于任何法则。确实，他们被说成“在恶趣中不落”。通过正当的法则，确实可以从恶趣中解脱。这里的“说明”一词是指意指或显现的意思。因此“僧众，所有的法，无论是有为法还是无为法，都是以离欲为最高的说明”（《法句经》90；《阿含经》4.34）这句经文可以被收录在内，或可以用“扩展”来表达。在这里，圣道因其引导性而被称为，涅槃因其目的的实现而被称为，因此两者都被称为无条件的法。涅槃确实是因缘的条件而获得的，圣道因其目的的实现，尽管如此，关于圣果的“因为对其信心没有动摇”等语句，因而因圣道而被消除的烦恼的安宁、解脱的特性、解脱的结果等。关于教义的法则，确实因其引导的法的实现而获得，因此以这种方式被说成法的存在，正如所说的“不仅仅是这样”。
关于贪欲与无贪，已讲述为道路，欲望的贪欲、存在的贪欲等，所有的贪欲都被抑制、被消除，因此说“贪欲与无贪已讲述为道路”。无忧无虑的果位，因欲望而生的苦，因其完全消失而被称为无忧无虑的果位。少有反对的，因而被称为没有任何反对的，或是有价值的。因其显著的性质，或因其显现的特性而显著。正如所说“有害的感知显著如天空，法是高尚的在人间”（《大智度论》1.283；《大乘经》9）。所有法的聚合被称为。以见、戒、团体为基础的，正如“这见是高尚的，能够引导人走向解脱，能够消灭痛苦，正如这样的见以见的性质而存在”（《大智度论》3.324，356；《大乘经》1.492；3.54），如是被说的见“那些戒律是不可分割的、不被破坏的、无弱点的、无行为的、能够被理解的、无障碍的、能够引导至禅定的，正如这样的戒律以戒的性质而存在”（《大智度论》3.324，356；《大乘经》1.492；3.54；《阿含经》。

6.12) evaṃ vuttānaṃ sīlānañca saṃhatabhāvena, diṭṭhisīlasāmaññenāti attho. Saṃhatoti ghaṭito, sametoti attho. Ariyapuggalā hi yattha katthaci dūre ṭhitāpi attano guṇasāmaggiyā saṃhatā eva. Aṭṭha ca puggalā dhammadasā teti purisayugaḷavasena cattāropi puggalavasena aṭṭheva ariyadhammassa paccakkhadassāvitāya dhammadasā. Tīṇi vatthūni saraṇanti gamanena tikkhattuṃ gamanena ca tīṇi saraṇagamanāni. Paṭivedesīti attano hadayaṅgataṃ vācāya pavedesi.

Pasannākārakathā niṭṭhitā.

Saraṇagamanakathā

Saraṇagamanassa visayappabhedaphalasaṃkilesabhedānaṃ viya kattu ca vibhāvanā tattha kosallāya hotīti ‘‘saraṇagamanesu kosallatthaṃ saraṇaṃ…pe… veditabbo’’ti vuttaṃ tena vinā saraṇagamanasseva asambhavato. Tattha saraṇanti padatthato tāva hiṃsatīti saraṇaṃ. Hiṃsatthassa hi sarasaddassa vasenetaṃ padaṃ daṭṭhabbaṃ, tasmā saraṇagatānaṃ teneva saraṇagamanena vaṭṭabhayaṃ cittutrāsaṃ kāyikaṃ dukkhaṃ duggatipariyāpannaṃ sabbampi dukkhaṃ hanati, vināsetīti attho. Ratanattayassevetaṃ adhivacanaṃ . Atha vā hite pavattanena ‘‘sampannasīlā, bhikkhave, viharathā’’tiādinā (ma. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如是所说的戒律的集合，见与戒的相似之义。集合是指结合，合在一起的意思。高尚的人无论身处何地，即使远离，也因其自身的美德而聚合。八位被称为法的见者，依照男子二人组的方式，四位也是依照个人的方式，八位因直接见到高尚法而被称为法的见者。三种对象的归依，因其三次的归依而被称为三种归依的行走。通过理解，因其内心的感受而用言语表达。
关于信心的表述已完成。
关于归依的行走
归依的行走的对象、种类、果位、污垢的区别等，都是为了使其技能得以显现，因此说“关于归依的行走，应该理解为技能……”。因此，归依是指字面上是指保护。保护的意思是指因“保护”的含义而应理解这个词，因此说归依者，通过归依的行走，消除心中的恐惧、身体的痛苦、以及所有的痛苦，都是被消灭的意思。此为三宝的意义。或者，通过利益的推动，因而说“具足戒律，僧众，应该安住”。

1.64) atthe niyojanena ahitā ca nivattanena ‘‘pāṇātipātassa kho pana pāpako vipāko, pāpakaṃ abhisamparāya’’ntiādinā ādīnavadassanādimukhena anatthato nivattanena sattānaṃ bhayaṃ hiṃsati, hitāhitesu appavattipavattihetukaṃ byasanaṃ apavattikaraṇena vināseti buddho. Bhavakantārauttaraṇena maggasaṅkhāto dhammo sattānaṃ bhayaṃ hiṃsati, itaro assāsadānena. Appakānampi dānavasena pūjāvasena ca upanītānaṃ sakkārānaṃ vipulaphalapaṭilābhakaraṇena sattānaṃ bhayaṃ hiṃsati saṅgho anuttaradakkhiṇeyyabhāvato, tasmā imināpi vibhajitvā vuttapariyāyena ratanattayaṃ saraṇaṃ. ‘‘Sammāsambuddho bhagavā, svākkhāto dhammo, suppaṭipanno saṅgho’’ti evaṃ pavattaratanattayapasaādataggarukatāhi vidhutadiṭṭhivicikicchāsammohaassaddhiyāditāya vihatakileso tadeva ratanattayaṃ saraṇaṃ parāyaṇaṃ gati tāṇaṃ leṇanti evaṃ pavattiyā tapparāyaṇatākārappavatto cittuppādo saraṇagamanaṃ saraṇanti gacchati etenāti katvā. Tena yathāvuttacittuppādena samannāgato satto saraṇanti gacchati, vuttappakārena cittuppādena ‘‘etāni me tīṇi ratanāni saraṇaṃ, etāni parāyaṇa’’nti evaṃ upeti bhajati sevati payirupāsati, evaṃ vā jānāti, bujjhatīti attho. Evaṃ tāva saraṇaṃ, saraṇagamanaṃ, yo ca saraṇaṃ gacchati, idaṃ tayaṃ veditabbaṃ.

Saraṇagamanappabhede pana duvidhaṃ saraṇagamanaṃ lokuttaraṃ lokiyañca. Tattha lokuttaraṃ diṭṭhasaccānaṃ maggakkhaṇe saraṇagamanupakkilesasamucchedanena ārammaṇato nibbānārammaṇaṃ hutvā kiccato sakalepi ratanattaye ijjhati. Atthato catusaccādhigamo eva hi lokuttarasaraṇagamanaṃ. Tattha hi nibbānadhammo sacchikiriyābhisamayavasena, maggadhammo bhāvanābhisamayavasena paṭivijjhiyamānoyeva saraṇagamanatthaṃ sādheti, buddhaguṇā pana sāvakagocarabhūtā pariññābhisamayavasena, tathā ariyasaṅghaguṇā. Tena vuttaṃ ‘‘kiccato sakalepi ratanattaye ijjhatī’’ti . Ijjhantañca saheva ijjhati, na lokiyaṃ viya paṭipāṭiyā asammohapaṭivedhena paṭividdhattā. Ye pana vadanti ‘‘na saraṇagamanaṃ nibbānārammaṇaṃ hutvā pavattati, maggassa adhigatattā pana adhigatameva hoti ekaccānaṃ tevijjādīnaṃ lokiyavijjādayo viyā’’ti, tesaṃ lokiyameva saraṇagamanaṃ siyā, na lokuttaraṃ. Tañca ayuttaṃ duvidhassapi icchitabbattā. Lokiyaṃ pana saraṇagamanaṃ puthujjanānaṃ saraṇagamanupakkilesavikkhambhanena ārammaṇato buddhādiguṇārammaṇaṃ hutvā ijjhati. Taṃ atthato buddhādīsu vatthūsu ‘‘sammāsambuddho bhagavā’’tiādinā saddhāpaṭilābho yathāvuttasaddhāpubbaṅgamā ca sammādiṭṭhi, dasasu puññakiriyavatthūsu diṭṭhijukammanti vuccati. Ettha ca ‘‘saddhāpaṭilābho’’ti iminā mātādīhi ussāhitadārakādīnaṃ viya ñāṇavippayuttasaraṇagamanaṃ dassitanti veditabbaṃ. ‘‘Sammādiṭṭhī’’ti iminā pana ñāṇasampayuttaṃ saraṇagamanaṃ dassitaṃ buddhasubuddhataṃ dhammasudhammataṃ saṅghasuppaṭipattiñca lokiyāvabodhavaseneva sammā ñāyena dassanato.


以下是巴利文的完整直译：
通过目的的指示，因不善而回避，“然而，杀生的果报是恶劣的，恶劣的后果”等等，因显示其危害而回避无益之事，众生的恐惧因而被抑制，因有利于他人的少量行为、供养等，因其丰厚的果报而消除众生的恐惧，正因僧团是无上的可供养者，因此通过这种方式也应当分开，依照所说的三宝归依。“正觉的世尊，正法已被宣说，善行的僧团”，通过这样的三宝的宣说，因而消除错误的见解、疑惑、无知等，烦恼被克服，因此三宝是归依的目标。因而通过所说的心境，归依者归依，因所说的心境，“这三宝是我的归依，这三宝是我的目标”，因而归依、依止、服务、恭敬，这样理解、觉悟的意思。因此，归依、归依的行走，归依者应当如此理解。
关于归依的行走，分为两种：超世间的和世间的。在那里，超世间的归依是指在见到真实的时刻，因消除归依的障碍而成为涅槃的对象，因而在所有三宝中被称为归依。在意义上，四圣谛的获得确实是超世间的归依。在那里，涅槃法因真实的觉悟而被实现，道法因修行的觉悟而被证得，佛的品质则因完全的理解而被证得，正如高尚的僧团的品质。因此说“因其目的而在所有三宝中被称为归依”。被称为归依的确实是归依的状态，而非世间的方式，因而因明确的理解而被证得。那些说“归依的行走并未成为涅槃的对象，只因获得道路而获得的只是一些世间的知识”等等的人，确实是世间的归依，而非超世间的。对此，二者的要求是不合理的。世间的归依是指因凡夫的归依而成为归依的对象，因而被称为佛等的品质。对此，因对佛等的信心而获得的归依，正如所说的“正觉的世尊”等等，信心的获得是如所说的信心的前提，正见在十种善行的对象中被称为见。这里的“信心的获得”应理解为如母亲等的激励下的孩子们，因其与智慧相连的归依而被理解。通过“正见”这一说法，显现出与智慧相连的归依，佛的善法、法的良好实践以及


Tayidaṃ lokiyasaraṇagamanaṃ catudhā pavattati attasanniyyātanena tapparāyaṇatāya sissabhāvūpagamanena paṇipātenāti. Tattha attasanniyyātanaṃ nāma ‘‘ajja ādiṃ katvā ahaṃ attānaṃ buddhassa niyyātemi, dhammassa, saṅghassā’’ti evaṃ buddhādīnaṃyeva saṃsāradukkhanittharaṇatthaṃ attano attabhāvassa pariccajanaṃ. Tapparāyaṇatā nāma ‘‘ajja ādiṃ katvā ahaṃ buddhaparāyaṇo dhammaparāyaṇo saṅghaparāyaṇoti maṃ dhārethā’’ti evaṃ tapparāyaṇabhāvo. Sissabhāvūpagamanaṃ nāma ‘‘ajja ādiṃ katvā ‘ahaṃ buddhassa antevāsiko, dhammassa, saṅghassā’ti maṃ dhārethā’’ti evaṃ sissabhāvūpagamo. Paṇipāto nāma ‘‘ajja ādiṃ katvā ‘ahaṃ abhivādanaṃ paccuṭṭhānaṃ añjalikammaṃ sāmīcikammaṃ buddhādīnaṃyeva tiṇṇaṃ vatthūnaṃ karomī’ti maṃ dhārethā’’ti evaṃ buddhādīsu paramanipaccakāro. Imesañhi catunnaṃ ākārānaṃ aññatarampi karontena gahitaṃyeva hoti saraṇagamanaṃ.

Apica ‘‘bhagavato attānaṃ pariccajāmi, dhammassa saṅghassa attānaṃ pariccajāmi, jīvitaṃ pariccajāmi, pariccattoyeva me attā, pariccattaṃyeva me jīvitaṃ, jīvitapariyantikaṃ buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, buddho me saraṇaṃ leṇaṃ tāṇa’’nti evampi attasanniyyātanaṃ veditabbaṃ. ‘‘Satthārañca vatāhaṃ passāmi, bhagavantameva passāmi, sugatañca vatāhaṃ passāmi, bhagavantameva passāmi, sammāsambuddhañca vatāhaṃ passāmi, bhagavantameva passāmī’’ti (saṃ. ni. 2.154) evaṃ mahākassapattherassa saraṇagamanaṃ viya sissabhāvūpagamanaṃ daṭṭhabbaṃ.

‘‘So ahaṃ vicarissāmi, gāmā gāmaṃ purā puraṃ;

Namassamāno sambuddhaṃ, dhammassa ca sudhammataṃ. (saṃ. ni. 1.246; su. ni. 194);

‘‘Te mayaṃ vicarissāma, gāmā gāmaṃ nagā nagaṃ…pe… sudhammata’’nti. (su. ni. 182) –

Evampi āḷavakasātāgirahemavatādīnaṃ saraṇagamanaṃ viya tapparāyaṇatā veditabbā. Nanu cete āḷavakādayo maggeneva āgatasaraṇagamanā, kathaṃ tesaṃ tapparāyaṇatāsaraṇagamanaṃ vuttanti? Maggenāgatasaraṇagamanehipi ‘‘sohaṃ vicarissāmi gāmā gāma’’ntiādinā (saṃ. ni. 1.246; su. ni. 194) tehi tapparāyaṇatākārassa paveditattā tathā vuttaṃ. Atha kho brahmāyu brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavato pādāni mukhena ca paricumbati, pāṇīhi ca parisambāhati, nāmañca sāveti ‘‘brahmāyu ahaṃ, bho gotama, brāhmaṇo, brahmāyu ahaṃ, bho gotama, brāhmaṇo’’ti (ma. ni. 2.394) evampi paṇipāto daṭṭhabbo.

So panesa ñātibhayācariyadakkhiṇeyyatāvasena catubbidho hoti. Tattha dakkhiṇeyyatāhetukena paṇipātena saraṇagamanaṃ hoti, na itarehi ñātibhayādivasappavattehi tīhi paṇipātehi. Seṭṭhavaseneva hi saraṇaṃ gayhati, seṭṭhavasena bhijjati, tasmā yo sākiyo vā koliyo vā ‘‘buddho amhākaṃ ñātako’’ti vandati, aggahitameva hoti saraṇaṃ. Yo vā ‘‘samaṇo gotamo rājapūjito mahānubhāvo avandiyamāno anatthampi kareyyā’’ti bhayena vandati, aggahitameva hoti saraṇaṃ. Yopi bodhisattakāle bhagavato santike kiñci uggahitaṃ saramāno buddhakāle vā –

‘‘Ekena bhogaṃ bhuñjeyya, dvīhi kammaṃ payojaye;

Catutthañca nidhāpeyya, āpadāsu bhavissatī’’ti. (dī. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
这种世间的归依以四种方式进行:自我奉献、以此为归依、成为弟子、礼敬。其中,自我奉献是指"从今天开始,我将自己奉献给佛、法、僧",为了超越轮回的痛苦而将自己的身心奉献给佛等。以此为归依是指"从今天开始,请记住我是以佛为归依、以法为归依、以僧为归依的人"。成为弟子是指"从今天开始,请记住我是佛的弟子、法的弟子、僧的弟子"。礼敬是指"从今天开始,请记住我只对佛等三宝行礼、起立、合掌、恭敬"。这四种方式中,做其中任何一种都被认为是归依。
此外,"我将自己奉献给世尊、法、僧,我奉献生命,我的自我已经奉献,我的生命已经奉献,我终生归依佛,佛是我的归依、庇护、保护",这样也应理解为自我奉献。"我看到了导师,我看到了世尊;我看到了善逝,我看到了世尊;我看到了正等正觉,我看到了世尊"(《相应部》2.154),这样应该理解为大迦叶长老的归依,即成为弟子。
"我将游行于村庄城镇,礼敬正等觉和正法的善性"(《相应部》1.246;《经集》194);
"我们将游行于村庄山林...正法的善性"(《经集》182)。
这样应该理解为阿拉瓦卡、萨塔吉里、黑马瓦塔等人的归依,即以此为归依。难道这些阿拉瓦卡等人不是通过圣道而获得归依的吗?为什么说他们是以此为归依的归依呢?即使是通过圣道获得归依的人,也因为他们表达了"我将游行于村庄"等以此为归依的方式,所以这样说。
然后,婆罗门梵授从座位上起身,整理上衣,以头礼拜世尊的双足,以口亲吻,以手抚摸,并说出自己的名字:"乔达摩先生,我是婆罗门梵授,乔达摩先生,我是婆罗门梵授"(《中部》2.394),这样也应该理解为礼敬。
这种礼敬有四种:亲属、恐惧、老师、应供养。其中,只有因应供养而行礼敬才构成归依,其他三种因亲属、恐惧等而行的礼敬不构成归依。因为归依只能以最高的方式获得,也只能以最高的方式破坏,所以释迦族人或拘利族人说"佛是我们的亲属"而礼拜,并不构成归依。或者因为恐惧"沙门乔达摩受国王尊敬,有大威力,如果不礼拜可能会造成伤害"而礼拜,也不构成归依。即使在菩萨时期从世尊那里学到了什么,或在成佛后 -
"以一份享受,以二份经营事业;
第四份储存,以备不时之需"(《长部》

3.265) –

Evarūpiṃ diṭṭhadhammikaṃ anusāsaniṃ uggahetvā ‘‘ācariyo me’’ti vandati, aggahitameva hoti saraṇaṃ, samparāyikaṃ pana niyyānikaṃ vā anusāsaniṃ paccāsīsanto dakkhiṇeyyapaṇipātameva karoti. Yo pana ‘‘ayaṃ loke aggadakkhiṇeyyo’’ti vandati, teneva gahitaṃ hoti saraṇaṃ.

Evaṃ gahitasaraṇassa ca upāsakassa vā upāsikāya vā aññatitthiyesu pabbajitampi ñātiṃ ‘‘ñātako me aya’’nti vandatopi saraṇagamanaṃ na bhijjati, pageva apabbajitaṃ. Tathā rājānaṃ bhayavasena vandato. So hi raṭṭhapūjitattā avandiyamāno anatthampi kareyyāti. Tathā yaṃ kiñci sippasikkhāpakaṃ titthiyampi ‘‘ācariyo me aya’’nti vandatopi na bhijjati. Evaṃ saraṇagamanassa pabhedo veditabbo.

Saraṇagamanakathā niṭṭhitā.

Saraṇagamanaphalakathā

Ettha ca lokuttarassa saraṇagamanassa cattāri sāmaññaphalāni vipākaphalaṃ ariyamaggasseva lokuttarasaraṇagamananti adhippetattā. Sakalassa pana vaṭṭadukkhassa anuppādanirodho ānisaṃsaphalaṃ. Vuttañhetaṃ –

‘‘Yo ca buddhañca dhammañca, saṅghañca saraṇaṃ gato;

Cattāri ariyasaccāni, sammappaññāya passati.

‘‘Dukkhaṃ dukkhasamuppādaṃ, dukkhassa ca atikkamaṃ;

Ariyañcaṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, dukkhūpasamagāminaṃ.

‘‘Etaṃ kho saraṇaṃ khemaṃ, etaṃ saraṇamuttamaṃ;

Etaṃ saraṇamāgamma, sabbadukkhā pamuccatī’’ti. (dha. pa. 190-192);

Apica niccato anupagamanādivasena petassa ānisaṃsaphalaṃ veditabbaṃ. Vuttañhetaṃ –

‘‘Aṭṭhānametaṃ, bhikkhave, anavakāso, yaṃ diṭṭhisampanno puggalo kañci saṅkhāraṃ niccato upagaccheyya, sukhato upagaccheyya, kañci dhammaṃ attato upagaccheyya, mātaraṃ jīvitā voropeyya, pitaraṃ jīvitā voropeyya, arahantaṃ jīvitā voropeyya, paduṭṭhacitto tathāgatassa lohitaṃ uppādeyya, saṅghaṃ bhindeyya, aññaṃ satthāraṃ uddiseyya, netaṃ ṭhānaṃ vijjatī’’ti (ma. ni. 3.128; a. ni. 1.276).

Lokiyassa pana saraṇagamanassa bhavasampadāpi bhogasampadāpi phalameva. Vuttañhetaṃ –

‘‘Ye keci buddhaṃ saraṇaṃ gatāse,

Na te gamissanti apāyabhūmiṃ;

Pahāya mānusaṃ dehaṃ,

Devakāyaṃ paripūressantī’’ti.(dī. ni. 2.332; saṃ. ni. 1.37);

Aparampi vuttaṃ –

‘‘Atha kho sakko devānamindo asītiyā devatāsahassehi saddhiṃ yenāyasmā mahāmoggallāno tenupasaṅkami…pe… ekamantaṃ ṭhitaṃ kho sakkaṃ devānamindaṃ āyasmā mahāmoggallāno etadavoca ‘sādhu kho, devānaminda, buddhasaraṇagamanaṃ hoti, buddhasaraṇagamanahetu kho, devānaminda, evamidhekacce sattā kāyassa bhedā paraṃ maraṇā sugatiṃ saggaṃ lokaṃ upapajjanti. Te aññe deve dasahi ṭhānehi adhigaṇhanti dibbena āyunā dibbena vaṇṇena sukhena yasena ādhipateyyena dibbehi rūpehi saddehi gandhehi rasehi phoṭṭhabbehī’’’ti (saṃ. ni. 4.341).

Esa nayo dhamme saṅghe ca.

Apica velāmasuttādivasenapi saraṇagamanassa phalaviseso veditabbo. Tathā hi velāmasutte (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
3.265) -
如此这般学习了现世的教导后,因"他是我的老师"而礼拜,并不构成归依。但是,期待来世或解脱的教导而行礼敬,则是对应供养者的礼敬。而那些因"他是世间最高的应供养者"而礼拜的,则构成了归依。
对于这样获得归依的优婆塞或优婆夷,即使礼拜出家于其他教派的亲戚,说"这是我的亲戚",归依也不会破坏,更不用说未出家的亲戚了。同样,因恐惧而礼拜国王也不会破坏归依。因为国王受到国家尊敬,如果不礼拜可能会造成伤害。同样,礼拜任何教授技艺的外道,说"这是我的老师",也不会破坏归依。这样应该理解归

9.20) ‘‘karīsassa catutthabhāgappamāṇānaṃ caturāsītisahassasaṅkhyānaṃ suvaṇṇapātirūpiyapātikaṃsapātīnaṃ yathākkamaṃ rūpiyasuvaṇṇahiraññapūrānaṃ sabbālaṅkārapaṭimaṇḍitānaṃ caturāsītiyā hatthisahassānaṃ caturāsītiyā assasahassānaṃ caturāsītiyā rathasahassānaṃ caturāsītiyā dhenusahassānaṃ caturāsītiyā kaññāsahassānaṃ caturāsītiyā pallaṅkasahassānaṃ caturāsītiyā vatthakoṭisahassānaṃ aparimāṇassa ca khajjabhojjādibhedassa āhārassa pariccajanavasena sattamāsādhikāni satta saṃvaccharāni nirantaraṃ pavattavelāmamahādānato ekassa sotāpannassa dinnaṃ mahapphalataraṃ, tato sataṃ sotāpannānaṃ dinnadānato ekassa sakadāgāmino, tato ekassa anāgāmino, tato ekassa arahato, tato ekassa paccekasambuddhassa, tato sammāsambuddhassa, tato buddhappamukhassa saṅghassa dinnadānaṃ mahapphalataraṃ, tato cātuddisaṃ saṅghaṃ uddissa vihārakaraṇaṃ, tato saraṇagamanaṃ mahapphalatara’’nti pakāsitaṃ. Vuttañhetaṃ –

‘‘Yaṃ, gahapati, velāmo brāhmaṇo dānaṃ adāsi mahādānaṃ, yo cekaṃ diṭṭhisampannaṃ bhojeyya, idaṃ tato mahapphalatara’’nti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
如是，依此种见法的教诲，恭敬地说“我的老师”，这样被称为归依，然而若是将其视为超越轮回的教诲，便只做应供养的礼敬。若有人说“这是世间最值得供养的”，则因而被视为归依。
因此，归依的确立对于信士或信女而言，即使在外道中也对出家人说“这是我的亲属”，也不妨碍归依的建立，甚至对于非出家人也是如此。同样，对于国王因恐惧而行礼。因为他因国王的尊重而不受侮辱，甚至可能造成伤害。同样，任何技能的教授者，即使在外道中说“这是我的老师”，也不妨碍归依的建立。由此可知，归依的种类应当被理解。
关于归依的论述已完成。
关于归依的果报
在此，超世间的归依有四种共同果报，因其果报而成为高尚的道的归依。所有轮回的痛苦因不再生起而获得的安乐果报。正如所说：
“谁归依佛、法、僧，
四种高尚的真理，
正智明了之人，
见到痛苦与痛苦的起因；
痛苦的消逝，
高尚的八正道，
通向痛苦的止息。”
“这确实是归依的安乐，这确实是最好的归依，
归依后，所有痛苦皆得解脱。”（《大集经》190-192）
此外，因不再生起而获得的安乐果报应当被理解。正如所说：
“这是一个地方，信士若能归依，
他将不再生起任何造作，
不再生起痛苦，
不再生起对母亲、父亲、阿罗汉的伤害，
也不再伤害如来，
不再分裂僧团，
不再指向其他老师。”（《中部经》3.128；《增支部》1.276）
而世间的归依则有生存的利益与享乐的利益。正如所说：
“那些归依佛的人，
不会投生到恶道；
舍弃人身，
他将得天身，充实而满足。”（《长部经》2.332；《相应部》1.37）
另有说法：
“此时，天主因与八万天神一同，
前往大摩诃莫伽连，…
站在一旁，天主对大摩诃莫伽连说：‘
确实，天主，归依佛的果报，
因归依佛，众生在身死后，
投生于善道，天界。
他们在十种境界中，
获得天的长寿、光辉、快乐、名声、权势、
以及天的色、声、香、味、触的享受。’”（《相应部》4.341）
此法应适用于法与僧。
此外，依照《维罗摩经》等，归依的特别果报也应被理解。正如在《维罗摩经》中所说：

9.20) –

Ādi. Evaṃ saraṇagamanaphalaṃ veditabbaṃ.

Saraṇagamanaphalakathā niṭṭhitā.

Saraṇagamanasaṃkilesabhedakathā

Tattha ca lokiyasaraṇagamanaṃ tīsu vatthūsu aññāṇasaṃsayamicchāñāṇādīhi saṃkilissati, na mahājutikaṃ, na ujjalaṃ aparisuddhaṃ apariyodātaṃ hoti, na mahāvipphāraṃ anuḷāraṃ. Ettha ca aññāṇaṃ nāma vatthuttayassa guṇānaṃ ajānanaṃ tattha sammoho. ‘‘Buddho nu kho, na nu kho’’tiādinā vicikicchā saṃsayo. Micchāñāṇaṃ nāma tassa guṇānaṃ aguṇabhāvaparikappanena viparītaggāhoti veditabbaṃ. Lokuttarassa pana saraṇagamanassa natthi saṃkileso. Lokiyassa ca saraṇagamanassa duvidho bhedo sāvajjo anavajjo ca. Tattha sāvajjo aññasatthārādīsu attaniyyātanādīhi hoti, so aniṭṭhaphalo. Anavajjo pana kālakiriyāya hoti. Lokiyañhi saraṇagamanaṃ sikkhāpadasamādānaṃ viya aggahitakālaparicchedakaṃ jīvitapariyantameva hoti, tasmā tassa khandhabhedena bhedo, so avipākattā aphalo. Lokuttarassa pana nevatthi bhedo. Bhavantarepi hi ariyasāvako aññaṃ satthāraṃ na uddisatīti. Evaṃ saraṇagamanassa saṃkileso ca bhedo ca veditabbo.

Kasmā panettha vodānaṃ na gahitaṃ, nanu vodānavibhāvanāpi tattha kosallāya hotīti? Saccametaṃ, taṃ pana saṃkilesaggahaṇena atthato dīpitaṃ hotīti na gahitaṃ. Yāni hi tesaṃ saṃkilesakāraṇāni aññāṇādīni , tesaṃ sabbena sabbaṃ anuppādanena uppannānañca pahānena vodānaṃ hotīti. Evamettha ‘‘saraṇaṃ saraṇagamana’’ntiādīnaṃ papañco veditabbo. Imassa pana yathāvuttapapañcassa idha avacane kāraṇaṃ dassento āha ‘‘so pana idha vuccamāno’’tiādi. Tattha saraṇavaṇṇanatoti sāmaññaphalasutte vuttasaraṇavaṇṇanato.

Saraṇagamanasaṃkilesabhedakathā niṭṭhitā.

Upāsakattapaṭivedanākathā

Evaṃdhāretūti evaṃ jānātūti attho. Ettha ko upāsakoti sarūpapucchā, tasmā kiṃlakkhaṇo upāsakoti vuttaṃ hoti. Kasmāti hetupucchā. Tena kena pavattinimittena upāsakasaddo tasmiṃ puggale niruḷhoti dasseti. Tenāha ‘‘kasmā upāsakoti vuccatī’’ti. Saddassa hi abhidheyyapavattinimittaṃ tadatthassa tabbhāvakāraṇaṃ. Kimassa sīlanti kīdisaṃ assa upāsakassa sīlaṃ, kittakena sīlenāyaṃ sīlasampanno nāma hotīti attho. Ko ājīvoti ko assa sammāājīvo. So pana micchājīvassa parivajjanena hotīti sopi vibhajīyati. Kā vipattīti kassa sīlassa ājīvassa vā vipatti. Anantarassa hi vidhi vā paṭisedho vā. Sampattīti etthāpi eseva nayo.

Idaṃ pakiṇṇakaṃ veditabbanti kathaṃ veditabbaṃ? Vuccate – ko upāsakoti khattiyādīsu yo koci tisaraṇaṃ gato gahaṭṭho. Saraṇagamanameva hettha kāraṇaṃ, na jātiādiviseso. Vuttañhetaṃ ‘‘yato kho, mahānāma, buddhaṃ saraṇaṃ gato hoti, dhammaṃ, saṅghaṃ saraṇaṃ gato hoti. Ettāvatā kho, mahānāma, upāsako hotī’’ti (saṃ. ni. 


以下是巴利文的完整直译：
序言。这样应当了知皈依的果报。
皈依果报的论述已结束。
皈依的污染和分别的论述
在此，世间的皈依在三种事物上因无知、疑惑、邪知等而被污染，不是大光明的，不是清澈的，不是纯净的，不是广大的，不是殊胜的。在此，无知者，是不了解三种事物的功德，在那里是迷惑。"是佛陀吗？不是吗？"等是疑惑。邪知应当了知是通过认为其功德为非功德而执取相反的。
出世间的皈依则没有污染。世间皈依的分别有两种：有过失和无过失。在那里，有过失是通过归依其他师长等，自己奉献等，这是不如意的果报。无过失是在临终时。世间皈依如同接受戒律一样，只限定在有限的生命期间，因此它的分别是在蕴的分别中，由于没有成熟，所以没有果报。出世间则没有分别。因为圣弟子在来世也不会推崇其他师长。这样应当了知皈依的污染和分别。
为什么在此不接受清净？难道在此清净的阐明不是为了善巧吗？确实如此，但这是通过把污染抓住而在意义上已经显示了，所以没有接受。那些污染的原因如无知等，通过完全不生起它们，以及舍弃已生起的，就是清净。这样在此应当了知"皈依、皈依"等的繁复。为了显示在此不宣说这已经说过的繁复的原因，他说："但在此被宣说"等。在那里，皈依的赞美是从《果报经》中所说的皈依赞美。
皈依的污染和分别的论述已结束。
优婆塞宣告的论述
"这样应当持"意思是"这样应当知道"。在此，什么是优婆塞？这是一个性质的询问，因此说明了优婆塞的特征。为什么？这是原因的询问。通过什么样的生起原因，优婆塞一词在那个人身上建立？因此说："为什么称为优婆塞？"词语的显示原因是其意义存在的原因。他的戒是什么？即优婆塞的戒是什么样的，以什么样的戒他被称为具戒？什么是生活？即他的正确生活是什么。这通过避免邪命而存在，这也被分析。什么是过失？即戒或生活的过失是什么。在紧接着的规定或禁止中。成就是什么？这里也是同样的方式。
这应当了知为杂论。怎么了知？说：什么是优婆塞？在刹帝利等中，任何皈依三宝的居士。在此，皈依是原因，不是出身等的差异。确实已经说过："从什么时候，摩诃男，皈依佛、法、僧，就在这个程度上是优婆塞。

5.1033).

Kasmā upāsakoti ratanattayaupāsanato. Teneva saraṇagamanena tattha ca sakkaccakiriyāya ādaragāravabahumānādiyogena payirupāsanatoti vuttaṃ hoti. So hi buddhaṃ upāsatīti upāsako. Dhammaṃ, saṅghaṃ upāsatīti upāsako.

Kimassasīlanti pañca veramaṇiyo. Veramaṇiyoti cettha veraṃ vuccati pāṇātipātādīsu dussīlyaṃ, tassa mananato hananato vināsanato veramaṇiyo pañca viratiyo viratippadhānattā tassa sīlassa. Vuttañhetaṃ ‘‘yato kho, mahānāma, upāsako pāṇātipātā paṭivirato hoti, adinnādānā, kāmesumicchācārā, musāvādā, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭivirato hoti. Ettāvatā kho, mahānāma, upāsako sīlavā hotī’’ti (saṃ. ni. 5.1033).

Ko ājīvoti pañca micchāvaṇijjā pahāya dhammena samena jīvitakappanaṃ. Vuttañhetaṃ – ‘‘pañcimā, bhikkhave, vaṇijjā upāsakena akaraṇīyā. Katamā pañca? Satthavaṇijjā sattavaṇijjā maṃsavaṇijjā majjavaṇijjā visavaṇijjā. Imā kho, bhikkhave, pañca vaṇijjā upāsakena akaraṇīyā’’ti (a. ni. 5.177).

Ettha ca satthavaṇijjāti āvudhabhaṇḍaṃ katvā vā kāretvā vā yathākataṃ vā paṭilabhitvā tassa vikkayo. Sattavaṇijjāti manussavikkayo. Maṃsavaṇijjāti sūnakārādayo viya migasūkarādike posetvā maṃsaṃ sampādetvā vikkayo. Majjavaṇijjāti yaṃ kiñci majjaṃ yojetvā tassa vikkayo. Visavaṇijjāti visaṃ yojetvā saṅgahetvā vā tassa vikkayo. Tattha satthavaṇijjā paroparodhanimittatāya akaraṇīyā vuttā, sattavaṇijjā abhujissabhāvakaraṇato, maṃsavisavaṇijjā vadhahetuto, majjavaṇijjā pamādaṭṭhānatoti veditabbā.

Kā vipattīti yā tasseva sīlassa ca ājīvassa ca vipatti bhedo kopo pakopo ca, ayamassa vipatti. Apica yāya esa caṇḍālo ceva hoti malañca paṭikuṭṭho ca, sāpissa vipattīti veditabbā. Te ca atthato assaddhiyādayo pañca dhammā honti. Yathāha –

‘‘Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato upāsako upāsakacaṇḍālo ca hoti upāsakamalañca upāsakapaṭikuṭṭho ca. Katamehi pañcahi? Assaddho hoti, dussīlo hoti, kotūhalamaṅgaliko hoti, maṅgalaṃ pacceti, no kammaṃ , ito ca bahiddhā dakkhiṇeyyaṃ pariyesati, tattha ca pubbakāraṃ karotī’’ti (a. ni. 

以下是巴利文的完整直译：
为什么称为优婆塞？是由于对三宝的皈依。因此，通过皈依的行为，因恭敬、尊重、崇敬等而被称为皈依者。因为他皈依佛陀，所以称为优婆塞。皈依法、皈依僧，所以称为优婆塞。
他的戒是什么？是五种禁戒。这里的禁戒是指在杀生等不善行中，因其心念而有杀害和毁灭，因此五种禁戒是因其戒律的修持而存在。确实说过："从什么时候，摩诃男，优婆塞在杀生方面是禁止的，在不偷盗方面是禁止的，在邪淫方面是禁止的，在妄语方面是禁止的，在酒类及麻醉品方面是禁止的。仅此而已，摩诃男，优婆塞是具戒的。"（《相应部·尼柯经》第5卷1033节）
什么是生活？是五种邪商的舍弃及通过正法的平等生存。确实说过："五种商业是不应当由优婆塞进行的。哪五种？即害生商业、害人商业、肉类商业、酒类商业、毒品商业。这五种商业是不应当由优婆塞进行的。"（《增支部·尼柯经》第5卷177节）
在这里，害生商业是指通过捕杀动物而获得的收益。害人商业是指通过伤害他人而获得的收益。肉类商业是指通过养殖和捕杀动物而获得肉类的收益。酒类商业是指通过任何形式的酒精而获得的收益。毒品商业是指通过毒品的交易而获得的收益。在此，害生商业因他人受害而不应进行，害人商业因伤害他人而不应进行，肉类与毒品商业因杀戮而不应进行，酒类商业因酗酒而不应进行。
什么是过失？是指戒律和生活的过失、愤怒、恼怒。此为其过失。此外，因而成为不信者和污秽者，这也是其过失。应当了知这五种法则。正如所说：
"具备五种法则的优婆塞，优婆塞的污秽者，优婆塞的不洁者。哪五种？不信、不善、不专注、遭遇不善，非善业，外求他人，反而做出不善之事。"

5.175).

Ettha ca upāsakapaṭikuṭṭhoti upāsakanihīno. Buddhādīsu kammakammaphalesu ca saddhāvipariyāyo assaddhiyaṃ micchādhimokkho, yathāvuttena assaddhiyena samannāgato assaddho. Yathāvuttasīlavipattiājīvavipattivasena dussīlo. ‘‘Iminā diṭṭhādinā idaṃ nāma maṅgalaṃ hotī’’ti evaṃ bālajanaparikappitakotūhalasaṅkhātena diṭṭhasutamutamaṅgalena samannāgato kotūhalamaṅgaliko. Maṅgalaṃ paccetīti diṭṭhamaṅgalādibhedaṃ maṅgalameva pattiyāyati. No kammanti kammassakataṃ no pattiyāyati. Itobahiddhāti ito sabbaññubuddhasāsanato bahiddhā bāhirakasamaye. Dakkhiṇeyyaṃ pariyesatīti duppaṭipannaṃ dakkhiṇārahasaññī gavesati. Pubbakāraṃ karotīti dānamānanādikaṃ kusalakiriyaṃ paṭhamataraṃ karoti. Ettha ca dakkhiṇeyyapaayesanapubbakāre ekaṃ katvā pañca dhammā veditabbā.

Kāsampattīti sāva tassa sīlasampadā ca ājīvasampadā ca sampatti, ye cassa ratanabhāvādikarā saddhādayo pañca dhammā. Yathāha –

‘‘Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato upāsako upāsakaratanañca hoti upāsakapadumañca upāsakapuṇḍarīko ca. Katamehi pañcahi? Saddho hoti, sīlavā hoti, na kotūhalamaṅgaliko hoti, kammaṃ pacceti, no maṅgalaṃ, na ito bahiddhā dakkhiṇeyyaṃ pariyesati, idha ca pubbakāraṃ karotī’’ti.

Ettha ca catunnampi parisānaṃ ratijananaṭṭhena upāsakova ratanaṃ upāsakaratanaṃ, guṇasobhākittisaddasugandhatāhi upāsakova padumaṃ upāsakapadumaṃ, tathā upāsakapuṇḍarīko ca veditabbo. Sesamettha vipattiyaṃ vuttavipariyāyena viññeyyaṃ. Evamidaṃ ‘‘ko upāsako’’tiādikaṃ pakiṇṇakaṃ vitthārato veditabbaṃ. Imassa pana pakiṇṇakassa idha vitthāretvā avacane kāraṇaṃ dassento āha ‘‘taṃ atibhāriyakaraṇato’’tiādi.

Ādimhīti ādiatthe. Koṭiyanti pariyantakoṭiyaṃ. Vihāraggenāti ovarakakoṭṭhāsena, ‘‘imasmiṃ gabbhe vasantānaṃ idaṃ panasaphalaṃ pāpuṇātī’’tiādinā taṃtaṃvasanaṭṭhānakoṭṭhāsenāti attho. Ajjatanti ajja icceva attho. Pāṇehi upetanti iminā tassa saraṇagamanassa āpāṇakoṭikataṃ dassento ‘‘yāva me jīvitaṃ pavattatī’’tiādīni vatvā puna jīvitenapahaṃ vatthuttayaṃ paṭipūjento saraṇagamanañca rakkhāmīti uppannaṃ tassa brāhmaṇassa adhippāyaṃ vibhāvento ‘‘ahañhī’’tiādimāha. Pāṇehi upetanti hi yāva me pāṇā dharanti, tāva saraṇaṃ upetaṃ, upento na vācāmattena na ekavāraṃ cittuppādanamattena, atha kho pāṇānaṃ pariccajanavasena yāvajīvaṃ upetanti evamettha attho veditabbo.

Adhivāsetūti sādiyatu, taṃ pana sādiyanaṃ manasā sampaṭiggaho hotīti āha ‘‘sampaṭicchatū’’ti. Kāyaṅganti kāyameva aṅganti vadanti, kāyassa vā aṅgaṃ sīsādi kāyaṅgaṃ, sīsādi sarīrāvayavanti vuttaṃ hoti. Vācaṅganti ‘‘hotu sādhū’’ti evamādivācāya aṅgaṃ avayavaṃ. Vācaṅgassa copanaṃ vācāya pavattanamevāti veditabbaṃ. Abbhantareyevāti attano cittasantāneyeva. Khantiṃ cāretvāti khantiṃ pavattetvā, ruciṃ uppādetvāti vuttaṃ hoti. ‘‘Khantiṃ dhāretvā’’tipi pāṭho, uppannaṃ ruciṃ abbhantareyeva dhāretvā vacībhedena apakāsetvāti vuttaṃ hoti.


以下是巴利文的完整直译：
在这里，优婆塞的不洁者是指优婆塞的低劣者。在佛陀等的行为及果报中，信仰的颠倒是指不信，因而与不信相应而成为不信者。因所说的戒律的失误及生活的失误而成为不善者。"以此见解，这确实是福德"这样因愚昧人所构想的好奇心而与见闻最上之福德相应，因而成为好奇心的福德者。福德的反对是指见福德等的种类而获得福德。没有行为是指行为的果报并不获得。这里的"外"是指在普遍的佛教教法之外的外在时刻。寻求南方是指对难以接受的南方的追求。进行先行的行为是指施舍、尊重等善行的优先进行。在这里，寻求南方和先行的行为合并为一个，五种法则应当了知。
什么是福报？是指他的戒律的圆满和生活的圆满，及因其如宝等的信仰等五种法则。正如所说：
"具备五种法则的优婆塞，优婆塞的宝者，优婆塞的莲花者，优婆塞的白莲者。哪五种？信者，具戒者，不是好奇心的福德者，行为获得，不是福德，不在外寻求南方，且在此进行先行的行为。"
在这里，四种聚会中，优婆塞是宝，优婆塞的宝是指因其德行、光辉、声誉、香气而称为莲花，因而优婆塞是莲花，优婆塞的白莲者也应当如此理解。其余的过失应当通过所说的反义词来理解。这样关于"什么是优婆塞"等的杂论应当详细了知。对于这一杂论，在这里展开并显示原因时说："这是因其过于繁重而如此。"
"开始"是指开始的意义。边界是指边界的边界。以住处为界，是指通过所说的"在此胎中居住的人，愿得此果实"等的住处的界限。现在是指现在的意思。与生命相关是指通过这一皈依的行为，"只要我的生命持续"等的说法，再次通过生命的延续而完成三种事物的供养，关于皈依的保护也产生了。因此，布施者的意图应当被理解为"我确实是"等的说法。与生命相关是指只要我的生命存在，皈依便存在，而不是仅仅通过口头或一次的心念，而是通过生命的放弃而持续存在，这应当如此理解。
"愿得满足"是指愿得满足，且通过心的完全接受而满足，故说"愿得完全接受"。身体的部分是指身体的部分，或身体的某个部分如头等身体的部分。语言的部分是指"愿善"等的语言部分。语言的部分的产生是指语言的运作。内在是指自身的心念。通过忍耐而引发，是指引发忍耐，通过产生的乐趣而引发。也有"忍耐维持"的说法，意为通过内在产生的乐趣而维持语言的不同。


Kathaṃ pana verañjo brāhmaṇo bhagavato adhivāsanaṃ aññāsi. Na hi tena sakkā bhagavato cittappavatti paccakkhato viññātuṃ, tasmā ‘‘bhagavato adhivāsanaṃ viditvā’’ti kasmā vuttanti ce? Kiñcāpi tena na sakkā cittappavatti paccakkhato viññātuṃ, tathāpi ākārasallakkhaṇakusalatāya anvayabyatirekavasena anumānato aññāsīti dassento āha ‘‘sace me samaṇo gotamo’’tiādi. Ākārasallakkhaṇakusalatāyāti cittappavattiākāravijānane chekatāya, adhippāyavijānane kusalatāyāti vuttaṃ hoti. Dasanakhasamodhānasamujjalanti dvīsu hatthesu dasannaṃ nakhānaṃ samodhānena ekībhāvena samujjalantaṃ. Añjalinti hatthapuṭaṃ. Paṭimukhoyevāti abhimukhoyeva, na bhagavato piṭṭhiṃ dassetvāti attho. Vanditvāti pañcapatiṭṭhitena vanditvā.

Upāsakattapaṭivedanākathā niṭṭhitā.

Dubbhikkhakathā



以下是巴利文的完整直译：
如何这位婆罗门知道佛陀的意愿？因为他无法直接了知佛陀的心意，因此问道："为什么说‘知道佛陀的意愿’？"尽管他无法直接了知心意，然而通过观察的特征的熟练，依据因果关系的推理而知晓。这是为了说明他所说的"如果我有修行者戈塔玛"等。观察特征的熟练是指通过心意的特征的识别而断绝，意图的识别是指通过善巧的识别而存在。通过十指的聚合而闪耀是指在两只手上十个指甲的聚合而以一种统一的方式闪耀。合掌是指双手的合拢。面向是指面向佛陀，而不是背对佛陀。礼拜是指以五种姿势礼拜。
优婆塞宣告的论述已结束。
关于饥荒的论述


16.Susassakālepīti sampannasassakālepi. Atisamagghepīti atisayena appagghepi, yadā kiñcideva datvā bahuṃ pubbaṇṇāparaṇṇaṃ gaṇhanti, tādise kālepīti attho. Sāliādi dhaññaṃ pubbaṇṇaṃ, muggamāsādi aparaṇṇaṃ. Dvidhā pavattaṃ īhitaṃ etthāti dvīhitikāti majjhapadalopībāhiratthasamāsoyamīti dassento āha ‘‘dvidhā pavattaīhitikā’’ti. Īhanaṃ īhitanti īhitasaddoyaṃ bhāvasādhanoti āha ‘‘īhitaṃ nāma iriyā’’ti. Tattha iriyāti kiriyā. Kassa panesā kiriyāti āha ‘‘cittairiyā’’ti, cittakiriyā cittappayogoti attho. Tenevāha ‘‘cittaīhā’’ti. Kathaṃ panettha īhitassa dvidhā pavattīti āha ‘‘lacchāma nu kho’’tiādi. Tattha lacchāma nu khoti idaṃ duggatānaṃ vasena vuttaṃ. Jīvituṃ vā sakkhissāma nu kho, noti idaṃ pana issarānaṃ vasena vuttanti veditabbaṃ. Bhikkhamānāti yācamānā. ‘‘Duhitikā’’tipi pāṭho. Tatthāpi vuttanayenevattho veditabbo. Dvi-saddassa hi du-saddādesenāyaṃ niddeso hoti. Dukkhaṃ vā īhitaṃ ettha na sakkā koci payogo sukhena kātunti duhitikā, dukkarajīvitappayogāti attho.

Du-sadde vā ukārassa vakāraṃ katvā dvīhitikāti ayaṃ niddesoti āha ‘‘atha vā’’tiādi. Byādhi rogoti etāni ‘‘āturatā’’ti imassa vevacanāni. Tena setaṭṭikā nāma ekā rogajātīti dasseti. So pana rogo pāṇakadosena sambhavati. Eko kira pāṇako nāḷamajjhagataṃ gaṇṭhiṃ vijjhati, yena viddhattā nikkhantampi sālisīsaṃ khīraṃ gahetuṃ na sakkoti. Tenāha ‘‘pacchinnakhīra’’ntiādi.

Vuttasassanti vapitasassaṃ. Tatthāti verañjāyaṃ. Salākāmattaṃ vuttaṃ etthāti salākāvuttā, purimapade uttarapadalopenāyaṃ niddeso. Tenāha ‘‘salākā eva sampajjatī’’ti. Yaṃ tattha vuttaṃ vāpitaṃ, taṃ salākāmattameva ahosi, phalaṃ na jāyatīti attho. Sampajjatīti ca iminā ‘‘salākāvuttā’’ti etthāyaṃ vuttasaddo nipphattiatthoti dasseti. Salākāyāti veḷuvilīvatālapaṇṇādīhi katasalākāya. Dhaññavikkayakānaṃ santikanti dhaññaṃ vikkiṇantīti dhaññavikkayakā, tesaṃ samīpanti attho. Kayakesūti dhaññagaṇhanakesu. Kiṇitvāti gahetvā. Dhaññakaraṇaṭṭhāneti koṭṭhāgārassa samīpaṭṭhāne, dhaññaminanaṭṭhāneti vuttaṃ hoti . Vaṇṇajjhakkhanti kahāpaṇaparikkhakaṃ. Nasukarā uñchena paggahena yāpetunti paggayhatīti paggaho, patto. Tena paggahena pattenāti attho, pattaṃ gahetvā bhikkhācariyāya yāpetuṃ na sakkāti vuttaṃ hoti. Tenevāha ‘‘paggahena yo uñcho’’tiādi. Nasukarāti sukarabhāvo ettha natthīti nasukarā. Piṇḍāya caritvāti piṇḍāya caraṇahetu. Hetuatthepi hi tvāsaddameke icchanti.


以下是巴利文的完整直译：
“如意的食物”是指丰饶的食物。通过极为丰富的食物，即使是少量的食物，若给予一些便可获得大量的剩余，这样的食物称为“如意的”。大米等粮食是指早期的食物，牛奶等是指后期的食物。这里说到“二种食物”，是指二种食物的存在，因而说明“二种食物的存在”。“食物”的意义是指食物的性质，因此说“食物的运动”。在这里，运动是指行为。什么是这种行为？因此说“心的运动”，即心的行为。因而说“心的意图”。如何这里的“意图的二种存在”？因此说“我们是否能够获得？”等。在这里“我们是否能够获得”是指以困苦者的身份所说。我们是否能够生活，或是否能够生活，这应当理解为以权势者的身份所说。乞食者是指请求食物的人。“二种食物”也是如此理解。在这里，二字的解释是通过“二”字的解释。苦的意图在这里无法通过快乐的方式来实现，因此“二种食物”是指艰难的生活方式。
“二”字或“乌”字的解释是指“二种食物”的解释，因此说“或者”。疾病是指这些“痛苦”的意思。因此，白癜风是指一种疾病。这个疾病是由生命的痛苦引起的。一个人用刀刺穿了脉搏的中间，以至于被刺中后无法再取到牛奶。因此说“后来的牛奶”。
“所说的食物”是指种植的食物。在这里是指在维兰贾中。这里所说的“如意的食物”是指一种食物的性质，前面的部分通过后面的部分解释。因此说“如意的食物确实存在”。在这里所说的“所种植的食物”是指“如意的食物”，而果实不会产生。确实存在的是指“如意的食物”的存在。种植的食物是指用竹子、草等制成的食物。粮食交易者的附近是指出售粮食的人，意为“在他们的附近”。“在粮食的收集器中”是指在粮食的聚集地。通过购买，意为获取。粮食的来源是指在粮食的存放地。通过收集金钱的方式，意为通过金钱的交易。通过乞讨而获得的食物是指通过乞讨而获得的食物，意为通过乞讨而获得的食物。通过乞讨而获得的食物是指通过乞讨而获得的食物，这样的说法是指通过乞讨而获得的食物。


Uttarāpathato āgatā, uttarāpatho vā nivāso etesanti uttarāpathakāti vattabbe niruttinayena ‘‘uttarāhakā’’ti vuttaṃ. Tenāha ‘‘uttarāpathavāsikā’’tiādi. ‘‘Uttarāpathakā’’icceva vā pāḷipāṭho veditabbo. Keci pana ‘‘uttaraṃ visiṭṭhaṃ bhaṇḍaṃ āharantīti uttarāhakā, uttaraṃ vā adhikaṃ agghaṃ nentīti uttarāhakā’’tiādinā aññena pakārena atthaṃ vaṇṇayanti. Assānaṃ uṭṭhānaṭṭhāneti assānaṃ ākaraṭṭhāne. Verañjanti verañjāyaṃ. Bhummatthe hetaṃ upayogavacanaṃ. Mandiranti assasālaṃ. Assamaṇḍalikāyoti paññāyiṃsūti parimaṇḍalākārena katattā assamaṇḍalikāyoti pākaṭā ahesuṃ. Evaṃ katānañca assasālānaṃ bahuttā bahuvacananiddeso kato. Dasannaṃ dasannaṃ assānaṃ vasanokāso ekekā assamaṇḍalikātipi vadanti. Addhānakkhamā na hontīti dīghakālaṃ pavattetuṃ khamā na honti, na cirakālappavattinoti vuttaṃ hoti.

Gaṅgāya dakkhiṇā disā appatirūpadeso, uttarā disā patirūpadesoti adhippāyenāha ‘‘na hi te’’tiādi. Gaṅgāya dakkhiṇatīrajātā dakkhiṇāpathamanussā. ‘‘Amhākaṃ buddho’’ti evaṃ buddhaṃ mamāyantīti buddhamāmakā. Evaṃ sesesupi. Paṭiyādetunti sampādetuṃ. Niccabhattasaṅkhepenāti niccabhattākārena. Pubbaṇhasamayanti idaṃ bhummatthe upayogavacananti āha ‘‘pubbaṇhasamayetiattho’’ti. Accantasaṃyoge vā idaṃ upayogavacananti dassetuṃ yathā accantasaṃyogattho sambhavati, tathā atthaṃ dassento āha ‘‘pubbaṇhe vā samaya’’ntiādi. Evanti evaṃ pacchā vuttanayena atthe vuccamāne. Nanu ca vihāre nisīdantāpi antaravāsakaṃ nivāsetvāva nisīdanti, tasmā ‘‘nivāsetvā’’ti idaṃ kasmā vuttanti āha ‘‘vihāranivāsanaparivattanavasenā’’tiādi. Vihāranivāsanaparivattanañca vihāre nisinnakāle nivatthampi puna gāmappavesanasamaye cāletvā ito cito ca saṇṭhapetvā sakkaccaṃ nivāsanamevāti veditabbaṃ. Tenevāha ‘‘na hi te tato pubbe anivatthā ahesu’’nti. Pattacīvaramādāyāti pattañca cīvarañca gahetvā. Gahaṇañcettha na kevalaṃ hattheneva, atha kho yena kenaci ākārena dhāraṇamevāti dassento yathāsambhavamatthayojanaṃ karoti ‘‘pattaṃ hatthehī’’tiādinā.

Gatagataṭṭhāneti assamaṇḍalikāsu sampattasampattaṭṭhāne. Udukkhale koṭṭetvā koṭṭetvā paribhuñjantīti ettha kasmā pana te bhikkhū sayameva evaṃ katvā paribhuñjanti, kimevaṃ laddhaṃ kappiyakārakehi yāguṃ vā bhattaṃ vā pacāpetvā sayaṃ vā pacitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭatīti āha ‘‘therānaṃ koci kappiyakārako natthī’’tiādi. Kappiyākappiyabhāvaṃ anapekkhitvā bhikkhūnaṃ evaṃ kātuṃ sāruppaṃ na hotīti vatvā puna akappiyabhāvampi dassento āha ‘‘na ca vaṭṭatī’’ti. Bhājanādipariharaṇavasena bahubhaṇḍikatāya abhāvato vuttaṃ ‘‘sallahukavuttitā’’ti. Sakaṃ sakaṃ paṭivīsanti attano attano koṭṭhāsaṃ. Appossukkāti samaṇadhammato aññattha nirussāhā. Tadupiyanti tadanurūpaṃ. Pisatīti cuṇṇeti. Puññañāṇavisesehi kattabbakammassa manāpatā hotīti āha ‘‘puññavatā’’tiādi. Nanti naṃ patthapulakaṃ. ‘‘Na tato paṭṭhāyā’’ti vacanato tato pubbe bhagavato piṇḍāya caraṇampi dassitanti veditabbaṃ.

Laddhāti labhitvā. ‘‘Laddho’’ti vā pāṭho, upaṭṭhākaṭṭhānaṃ neva laddhoti attho. Kadā pana thero upaṭṭhākaṭṭhānaṃ laddhoti? Vuccate (dī. ni. aṭṭha. 2.11; a. ni. aṭṭha. 1.

以下是巴利文的完整直译：
从北方而来的，北方的居住者，这些是指北方人，故在解释中说“北方人”。因此说“北方居住者”等。“北方人”这个词也应当如此理解。有些人则通过“北方的特别物品”或“北方的更多财富”来解释其意义。马的起立之处是指马的起立的位置。维兰贾是指维兰贾地区。这里的“地”是指地的用途。马厩是指马的栖息地。由于马的栖息地是以圆形的方式建立的，因此说“马厩是显而易见的”。因此，因马厩而有许多马的集合的解释已被给出。十匹马的栖息地也被称为“马厩”。“无法长时间停留”是指不能在很长时间内停留的意思。
从恒河的南方，南方的方向是指不适合的地方，北方的方向是指适合的地方，因此说“确实没有”。从恒河的南岸出生的南方人。说“我们的佛陀”，即是指佛陀是我的。其他的也是如此。给予是指提供。以常规的食物数量为基础，是指以常规的食物为基础。早晨的时刻是指在地的用途。因此说“早晨的时刻”是指早晨的意义。极端的结合或是指这种用途的意义，因此说“早晨或时刻”等。如此，正如后面所说的意义被称为“如此”。难道在寺院中坐着的人不也是在内居住的吗？因此说“居住后”，这是为什么说的呢？因此说“因寺院居住的转变”。寺院居住的转变是指在寺院坐着的时候，虽然已经脱离，但在进入村庄的时候，仍然能保持在这里和那里之间的聚集而认真地居住。因此说“确实没有在此之前而未曾离开”。拿着钵和袈裟是指同时拿着钵和袈裟。这里的拿，不仅仅是用手，而是以任何方式持有的意思，因此说“拿着钵在手中”。
在去过的地方是指在马厩中充满了财富的地方。挤压泥土，压实后食用，为什么这些比丘会这样自作主张地享用呢？为什么这样获取的食物，是否可以通过安排食物或饭菜而自己烹饪来享用呢？因此说“没有长者的安排”。不考虑食物的适当与不适当，认为这样做是合适的，因此再次说明“也不合适”。由于避免器皿等的使用而导致的多重物品的缺乏，因此说“轻松的生活”。各自归各自，意为各自的地方。没有安静是指没有安宁的状态。那样的地方是指相应的地方。磨碎的意思是指磨成粉末。因有善行的特定知识而能进行的行为，故说“有善行的人”等。并非渴望的意思。“不是从那里开始”的说法是指在那之前佛陀的乞食行为被展示。
获得是指获得。说“获得”是指没有获得的意思。什么时候长者会获得？这被称为。

1.219-223) – ekadā kira bhagavā nāgasamālattherena saddhiṃ addhānamaggappaṭipanno dvedhāpathaṃ patto. Thero maggā ukkamma ‘‘bhagavā ahaṃ iminā maggena gacchāmī’’ti āha. Atha naṃ bhagavā ‘‘ehi bhikkhu, iminā gacchāmā’’ti āha. So ‘‘handa bhagavā tumhākaṃ pattacīvaraṃ gaṇhatha, ahaṃ iminā gacchāmī’’ti vatvā pattacīvaraṃ chamāyaṃ ṭhapetuṃ āraddho. Atha bhagavā ‘‘āhara bhikkhū’’ti vatvā pattacīvaraṃ gahetvā gato. Tassapi bhikkhuno itarena maggena gacchato corā pattacīvarañceva hariṃsu, sīsañca bhindiṃsu. So ‘‘bhagavā dāni me paṭisaraṇaṃ, na añño’’ti cintetvā lohitena gaḷantena bhagavato santikaṃ āgami. ‘‘Kimidaṃ bhikkhū’’ti ca vutte taṃ pavattiṃ ārocesi. Atha naṃ bhagavā ‘‘mā cintayi bhikkhu, etaṃ kāraṇaṃyeva te nivārayimhā’’ti vatvā samassāsesi.

Ekadā pana bhagavā meghiyattherena saddhiṃ pācīnavaṃsamigadāye jantugāmaṃ agamāsi. Tatrāpi meghiyo jantugāme piṇḍāya caritvā nadītīre pāsādikaṃ ambavanaṃ disvā ‘‘bhagavā tumhākaṃ pattacīvaraṃ gaṇhatha, ahaṃ etasmiṃ ambavane samaṇadhammaṃ karomī’’ti vatvā bhagavatā tikkhattuṃ nivāriyamānopi gantvā akusalavitakkehi anvāsatto paccāgantvā taṃ pavattiṃ ārocesi. Tampi bhagavā ‘‘idameva te kāraṇaṃ sallakkhayitvā nivārayimhā’’ti vatvā anupubbena sāvatthiṃ agamāsi. Tattha gandhakuṭipariveṇe paññattavarabuddhāsane nisinno bhikkhusaṅghaparivuto bhikkhū āmantesi – ‘‘bhikkhave, idānimhi mahallako, ekacce bhikkhū ‘iminā maggena gacchāmā’ti vutte aññena gacchanti, ekacce mayhaṃ pattacīvaraṃ bhūmiyaṃ nikkhipanti, mayhaṃ nibaddhupaṭṭhākaṃ bhikkhuṃ jānāthā’’ti. Bhikkhūnaṃ dhammasaṃvego udapādi. Athāyasmā sāriputto uṭṭhāya bhagavantaṃ vanditvā ‘‘ahaṃ, bhante, tumheyeva patthayamāno satasahassakappādhikaṃ asaṅkhyeyyaṃ pāramiyo pūresiṃ, nanu mādiso mahāpañño upaṭṭhāko nāma vaṭṭati, ahaṃ upaṭṭhahissāmī’’ti āha. Taṃ bhagavā ‘‘alaṃ, sāriputta, yassaṃ disāyaṃ tvaṃ viharasi, asuññāyeva sā disā, tava ovādo buddhānaṃ ovādasadiso, na me tayā upaṭṭhākakiccaṃ atthī’’ti paṭikkhipi. Etenevupāyena mahāmoggallānaṃ ādiṃ katvā asītimahāsāvakā uṭṭhahiṃsu. Sabbe bhagavā paṭikkhipi.

Ānandatthero pana tuṇhīyeva nisīdi. Atha naṃ bhikkhū āhaṃsu ‘‘āvuso, bhikkhusaṅgho upaṭṭhākaṭṭhānaṃ yācati, tvampi yācāhī’’ti. Yācitvā laddhaṭṭhānaṃ nāma āvuso kīdisaṃ hoti, kiṃ maṃ satthā na passati, sace rocessati, ‘‘ānando maṃ upaṭṭhātū’’ti vakkhatīti. Atha bhagavā ‘‘na, bhikkhave, ānando aññena ussāhetabbo, sayameva jānitvā maṃ upaṭṭhahissatī’’ti āha. Tato bhikkhū ‘‘uṭṭhehi āvuso ānanda, uṭṭhehi, āvuso ānanda, dasabalaṃ upaṭṭhākaṭṭhānaṃ yācāhī’’ti āhaṃsu. Thero uṭṭhahitvā cattāro paṭikkhepe ca catasso ca āyācanāti aṭṭha vare yāci.


以下是巴利文的完整直译：
据说有一次,世尊与那伽萨马拉长老一同在旅途中行走,来到一个岔路口。长老离开道路说:"世尊,我要走这条路。"世尊说:"来吧,比丘,我们走这条路。"他说:"那么,世尊,请拿着你的钵和袈裟,我要走这条路。"说完就要把钵和袈裟放在地上。世尊说:"拿来,比丘。"说完就拿着钵和袈裟走了。那个比丘走另一条路时,强盗抢走了他的钵和袈裟,还打破了他的头。他想:"现在只有世尊是我的庇护,没有其他人了。"于是带着流血的头来到世尊面前。当被问"这是怎么回事,比丘?"时,他就把经过告诉了世尊。世尊说:"不要担心,比丘,我就是为了防止这种事情才阻止你的。"说完就安慰他。
有一次,世尊与弥奇耶长老一同来到东竹林鹿野苑的生存村。在那里,弥奇耶在生存村乞食后,看到河边一个美丽的芒果园,就说:"世尊,请拿着你的钵和袈裟,我要在这个芒果园里修行。"虽然被世尊三次阻止,他还是去了,结果被不善的想法所困扰,回来后把经过告诉了世尊。世尊说:"我正是考虑到这一点才阻止你的。"说完就渐渐来到舍卫城。在那里,世尊坐在香室门廊准备好的殊胜佛座上,被比丘僧团围绕着,对比丘们说:"比丘们,我现在已经老了,有些比丘说'我们要走这条路'时却走另一条路,有些比丘把我的钵和袈裟放在地上,你们知道有哪个比丘可以经常侍奉我吗?"比丘们生起了法的感动。这时,尊者舍利弗起身礼敬世尊后说:"世尊,我为了追随您而在十万劫零一阿僧祇劫中圆满了波罗蜜,像我这样有大智慧的人难道不适合做侍者吗?我来侍奉您吧。"世尊拒绝说:"够了,舍利弗,你所住的方向就不会空虚,你的教诲如同佛陀的教诲,我不需要你来做侍者。"以同样的方式,从大目犍连开始的八十大弟子都站起来请求,世尊都拒绝了。
阿难陀长老则默默地坐着。这时比丘们对他说:"朋友,比丘僧团都在请求侍者的位置,你也请求吧。"他说:"朋友们,通过请求而获得的位置是什么样的呢?难道导师看不到我吗?如果他喜欢,就会说'让阿难陀来侍奉我'的。"这时世尊说:"比丘们,不要催促阿难陀,他会自己知道并来侍奉我的。"于是比丘们说:"起来吧,朋友阿难陀,起来吧,朋友阿难陀,向十力请求侍者的位置吧。"长老起身请求了四个拒绝和四个请求,共八个恩惠。


Cattāropaṭikkhepā nāma ‘‘sace me, bhante bhagavā, attanā laddhaṃ paṇītaṃ cīvaraṃ na dassati , piṇḍapātaṃ na dassati, ekagandhakuṭiyaṃ vasituṃ na dassati, nimantanaṃ gahetvā na gamissati, evāhaṃ bhagavantaṃ upaṭṭhahissāmī’’ti vatvā ‘‘kaṃ panettha, ānanda, ādīnavaṃ addasā’’ti vutte āha ‘‘sacāhaṃ, bhante, imāni vatthūni labhissāmi, bhavissanti vattāro ‘ānando dasabalena laddhaṃ paṇītaṃ cīvaraṃ paribhuñjati, piṇḍapātaṃ paribhuñjati, ekagandhakuṭiyaṃ vasati, ekanimantanaṃ gacchati, etaṃ lābhaṃ labhanto tathāgataṃ upaṭṭhāti, ko evaṃ upaṭṭhahato bhāro’’’ti. Ime cattāro paṭikkhepe yāci.

Catasso āyācanā nāma ‘‘sace, bhante bhagavā, mayā gahitaṃ nimantanaṃ gamissati, sacāhaṃ tiroraṭṭhā tirojanapadā bhagavantaṃ daṭṭhuṃ āgataparisaṃ āgatakkhaṇe eva bhagavantaṃ dassetuṃ lacchāmi, yadā me kaṅkhā uppajjati, tasmiṃyeva khaṇe bhagavantaṃ upasaṅkamituṃ lacchāmi, tathā yaṃ bhagavā mayhaṃ parammukhaṃ dhammaṃ deseti, taṃ āgantvā mayhaṃ kathessati, evāhaṃ bhagavantaṃ upaṭṭhahissāmī’’ti vatvā ‘‘kaṃ panettha, ānanda, ānisaṃsaṃ passasī’’ti vutte āha ‘‘idha, bhante, saddhā kulaputtā bhagavato okāsaṃ alabhantā maṃ evaṃ vadanti ‘sveva, bhante ānanda, bhagavatā saddhiṃ amhākaṃ ghare bhikkhaṃ gaṇheyyāthā’ti. Sace bhagavā tattha na gamissati, icchitakkhaṇeyeva parisaṃ dassetuṃ kaṅkhañca vinodetuṃ okāsaṃ na lacchāmi, bhavissanti vattāro ‘kiṃ ānando dasabalaṃ upaṭṭhāti, ettakampissa anuggahaṃ bhagavā na karotī’ti. Bhagavato ca parammukhā maṃ pucchissanti ‘ayaṃ, āvuso ānanda, gāthā idaṃ suttaṃ idaṃ jātakaṃ kattha desita’nti. Sacāhaṃ taṃ na sampāyissāmi, bhavissanti vattāro ‘ettakampi, āvuso, na jānāsi, kasmā tvaṃ chāyā viya bhagavantaṃ na vijahanto dīgharattaṃ ciraṃ vicarī’ti. Tenāhaṃ parammukhā desitassapi dhammassa puna kathanaṃ icchāmī’’ti. Imā catasso āyācanā yāci. Bhagavāpissa adāsi. Evaṃ ime aṭṭha vare gahetvā nibaddhupaṭṭhāko ahosi.

Tasseva ṭhānantarassa atthāya kappasatasahassaṃ pūritānaṃ pāramīnaṃ phalaṃ pāpuṇi, pāpuṇitvā ca upaṭṭhākānaṃ aggo hutvā bhagavantaṃ upaṭṭhahi. Thero hi upaṭṭhākaṭṭhānaṃ laddhakālato paṭṭhāya bhagavantaṃ duvidhena udakena tividhena dantakaṭṭhena pādaparikammena piṭṭhiparikammena gandhakuṭipariveṇasammajjanenāti evamādīhi kiccehi upaṭṭhahanto ‘‘imāya nāma velāya satthu idaṃ nāma laddhuṃ vaṭṭati, idaṃ nāma kātuṃ vaṭṭatī’’ti cintetvā taṃ taṃ nipphādento mahatiṃ daṇḍadīpikaṃ gahetvā ekarattiṃ gandhakuṭipariveṇaṃ nava vāre anupariyāyati. Evañhissa ahosi ‘‘sace me thinamiddhaṃ okkameyya, bhagavati pakkosante paṭivacanaṃ dātuṃ nāhaṃ sakkuṇeyya’’nti. Tasmā sabbarattiṃ daṇḍadīpikaṃ hatthena na muñcati, evametassa nibaddhupaṭṭhākaṭṭhānassa aladdhabhāvaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘no ca kho upaṭṭhākaṭṭhānaṃ laddhā’’ti. Nibaddhupaṭṭhāko nāma natthīti niyatupaṭṭhāko nāma natthi. Aniyatupaṭṭhākā pana bhagavato paṭhamabodhiyaṃ bahū ahesuṃ, te dassento āha ‘‘kadāci nāgasamālatthero’’tiādi. Ñāti ca so pasatthatamaguṇayogato seṭṭho cāti ñātiseṭṭho. Evarūpesu ṭhānesu ayameva patirūpoti āpadāsu āmisassa abhisaṅkharitvā dānaṃ nāma ñātakeneva kātuṃ yuttataranti adhippāyo.


以下是巴利文的完整直译：
四个请求是指“如果我，尊者，所获得的上等袈裟不被展示，乞食不被展示，无法居住在独立的香室中，接受邀请而不去，那么我将这样侍奉世尊。”当被问“那么，阿难，你看到了什么不利之处？”时，他说：“如果我，尊者，能获得这些衣物，将会有众多的说法‘阿难在十力下获得了上等的袈裟，享用乞食，居住在独立的香室中，去参加邀请，获得了这样的利益，侍奉如来，谁能如此侍奉呢？’”这四个请求恳求。
四个请求是指“如果，尊者，所获得的邀请会去，如果我能在远离的地方，能在来的时候向世尊展示，能在我产生疑虑的时候，能在那个时刻走近世尊，正如世尊为我讲授的法，能够来告诉我，那么我将这样侍奉世尊。”当被问“那么，阿难，你看到了什么利益？”时，他说：“在这里，尊者，因为信仰，家族的子弟在未获得世尊的许可时对我这样说‘明天，尊者阿难，希望世尊能在我们家中接受乞食。’如果世尊不去那里，我在想要展示的时刻，无法消除疑虑，便无法获得机会，会有众多的说法‘阿难在侍奉十力者，世尊不会给予他这样的恩惠。’世尊面前的人会问我‘朋友阿难，这首歌、这部经、这则故事在哪里讲授？’如果我无法回答他们，会有众多的说法‘连这么简单的事情你都不知道，为什么你像影子一样不离开世尊，长久地游荡呢？’因此我希望能再讲述一次已讲授的法。”这四个请求恳求。世尊给予了他。于是他成为了拥有八个请求的专属侍者。
在他的位置上，经过数百万劫的圆满的波罗蜜果实，获得了之后，成为了侍者中的首位，侍奉世尊。长老从获得侍者的位置开始，以两种水、三种牙刷、脚的清洁、背部的清洁、香室的清扫等各种工作来侍奉世尊，想着“在这个时刻，世尊应当获得这些，这些应当去做。”他在思考中完成这些工作，手中拿着大灯，夜晚在香室周围转动。这样一来，他想：“如果我感到困倦，无法回应世尊的召唤。”因此，他整夜都不放下手中的灯，正是为了说明“侍者的地位并未获得。”专属侍者是指没有固定的侍者。没有固定侍者的人在世尊的第一次觉悟时有很多，他们被称为“有时那伽萨马拉长老”等等。亲属因其优越的品质而被称为最好的亲属。因此，在这种情况下，只有这样的亲属才是合适的，意味着在困难中，施舍应当由亲属来做更为合适。


Mārāvaṭṭanāyāti mārena katacittāvaṭṭanāya, mārānubhāvena sañjātacittasammohenāti vuttaṃ hoti. Tenevāha ‘‘āvaṭṭetvā mohetvā’’tiādi. Tiṭṭhantu…pe… tampi māro āvaṭṭeyyāti phussassa bhagavato kāle katupacitassa akusalakammassa tadā laddhokāsavasena upaṭṭhitattā. Vuttañhetaṃ apadāne –

‘‘Phussassāhaṃ pāvacane, sāvake paribhāsayiṃ;

Yavaṃ khādatha bhuñjatha, mā ca bhuñjatha sālayo.

‘‘Tena kammavipākena, temāsaṃ khāditaṃ yavaṃ;

Nimantito brāhmaṇena, verañjāyaṃ vasiṃ tadā’’ti. (apa. thera 1.

以下是巴利文的完整直译：
“为了回避魔”是指因魔的影响而产生的心的回转，因魔的影响而生起的心的迷惑。故说“回转而迷惑”。“让他们停留…等…”也可以理解为“魔也会回转”。在佛陀触摸的时候，由于过往的恶业的缘故，那时因获得的机会而存在。此有在《传记》中所说：
“我在触碰时，曾责备弟子们；
‘你们吃吧、享用吧，切勿吃那些残余的。’
“因此因业的果报，那时所吃的米；
被婆罗门邀请时，我在维


39.88-89);

Pariyuṭṭhitacittoti pariyonaddhacitto, abhibhūtacittoti attho. Āvaṭṭitapariyosāne āgamiṃsūti mārena āvaṭṭetvā gate pacchā āgamiṃsu. Avisahatāyāti asakkuṇeyyatāya. Abhihaṭabhikkhāyāti pacitvā abhihariyamānabhikkhāya. Nibaddhadānassāti ‘‘ettakaṃ kālaṃ bhagavato dassāmā’’ti niccabhattavasena paricchinditvā ṭhapitadānassa. Appitavatthassāti ‘‘idaṃ buddhassa catupaccayaparibhogattha’’nti vihāraṃ netvā dinnavatthuno. Na visahatīti na sakkoti. Abhihaṭabhikkhāsaṅkhepenāti abhihaṭabhikkhānīhārena . Byāmappabhāyāti samantato byāmamattāya pabhāya. Ettha ca anubyañjanānaṃ byāmappabhāya ca nippabhākaraṇaṃ antarāyoti daṭṭhabbaṃ. Tenevāha ‘‘candimasūriyadevabrahmānampi hī’’tiādi. Anubyañjanānaṃ byāmappabhāya ekābaddhattā vuttaṃ ‘‘anubyañjanabyāmappabhāppadesaṃ patvā’’ti. Sabbaññutaññāṇassa antarāyo nāma ñeyyadhammesu āvaraṇaṃ.

Assosi kho bhagavā udukkhalasaddanti kiṃ sayameva uppannaṃ udukkhalasaddaṃ assosīti ceti āha ‘‘patthapatthapulakaṃ koṭṭentāna’’ntiādi. Atthasañhitanti payojanasādhakaṃ. Anatthasañhiteti anatthanissite vacane. Ghātāpekkhaṃ bhummavacanaṃ. Yasmiñca yena ghāto nipphādīyati, tasseva tena ghāto kato nāma hotīti āha ‘‘maggeneva tādisassa vacanassa ghāto samucchedoti vuttaṃ hotī’’ti. Sāmiatthe vā bhummavacananti maññamāno evamāhāti daṭṭhabbaṃ. Vacanassa ca samugghāto tammūlakilesānaṃ samugghātenāti veditabbaṃ.

Ākaroti attano anurūpatāya samariyādaṃ saparicchedaṃ phalaṃ nipphattetīti ākāro kāraṇanti āha ‘‘ākārehīti kāraṇehī’’ti. Aṭṭhuppattiyuttanti paccuppannavatthuṃ nissāya pavattaṃ. Tāya pucchāya vītikkamaṃ pākaṭaṃ katvāti ‘‘saccaṃ kira tvaṃ bhikkhū’’tiādipucchāya tena bhikkhunā katavītikkamaṃ pakāsetvā, vītikkamappakāsanañca kimatthamidaṃ sikkhāpadaṃ paññapetīti anujānanatthaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“心的困扰”是指被困扰的心，意为心被压迫。由于被魔回转后，后来又回来了。“无法忍受”是指无法承受。“被打击的乞食”是指被煮熟后被打击的乞食。“被固定的施舍”是指“为了这么长时间将要奉献给世尊”，因而被限制而固定的施舍。“少量的衣物”是指“这是为了佛陀的四种供养”，带着衣物去的。“不能忍受”是指无法承受。“关于被打击的乞食的概述”是指关于被打击的乞食的说明。“光辉四射”是指从四面八方的光辉。在这里，关于附属的光辉和光辉的消散应当被视为障碍。因此说“连月亮、太阳、天神、梵天也会被打击”等等。关于附属的光辉，因为一致性而被称为“达到附属光辉的地方”。“全知觉的障碍”是指在应知的法中所遮蔽的。
世尊听到了“水的声音”，是说“水的声音是否自己产生的？”于是说“像是被打击的土块一样”。“意图的内容”是指目的的实现。“没有目的的内容”是指没有目的的言语。“关于杀戮的地面言语”。在什么地方杀戮得以完成，便是说“通过道路，杀戮的言语得以消除”。“关于主人的言语”是指认为这样说的。“言语的消散”应当被理解为根本烦恼的消散。
“因缘”是指因自身的适合性而产生的果报，因而说“因缘就是因”。“依赖于现前的事物”是指以现前的事物为依据而发生的。“通过提问而显露的违犯”是指“你确实是比丘吗？”等提问，显露出比丘所犯的违犯，并且为了显露违犯的显露而设立这个戒律。


Natthi kiñci vattabbanti pubbe vuttanayattā na kiñci ettha apubbaṃ vattabbamatthīti dasseti. Tenāha ‘‘pubbe vuttameva hī’’tiādi. Sādhu sādhūti idaṃ pasaṃsāyaṃ āmeḍitavacananti āha ‘‘āyasmantaṃ ānandaṃ sampahaṃsento’’ti. Dvīsu ākāresūti dhammadesanasikkhāpadapaññattisaṅkhātesu dvīsu kāraṇesu. Ekaṃ gahetvāti dhammaṃ vā desessāmāti evaṃ vuttakāraṇaṃ gahetvā. Evaṃdubbhikkheti evaṃ dukkhena labhitabbā bhikkhā etthāti evaṃdubbhikkhe kāle, dese vā. Dullabhapiṇḍeti etasseva atthadīpanaṃ. Bhājanādipariharaṇavasena bahubhaṇḍikatāya abhāvato vuttaṃ ‘‘imāya sallahukavuttitāyā’’ti. Ettakameva alaṃ yāpetunti uttari patthanābhāvato pana ‘‘iminā ca sallekhenā’’ti vuttaṃ. Dubbhikkhaṃ vijitanti ettha hi bhikkhānaṃ abhāvo dubbhikkhaṃ ‘‘nimmakkhika’’ntiādīsu viya. Bhikkhābhāvoyeva hi taṃnimittacittavighātānaṃ abhāvato bhikkhūhi vijito vase vattito. Lobho vijitoti āmisahetu ratticchedavassacchedasamuṭṭhāpako loluppādopi tesaṃ nāhosīti āmisalolatāsaṅkhāto lobho vijito. Icchācāro vijitoti ‘‘āmisahetu aññamaññassa uttarimanussadhammappakāsanavasena guṇavaṇijjaṃ katvā jīvikaṃ kappessāmā’’ti evaṃ pavattaicchācārassa abhāvato yathāvutto icchācāro vijito. Cittuppādamattassapi anuppannabhāvaṃ sandhāya ‘‘cintā vā’’ti vuttaṃ. Punappunānusocanavasena pana cittapīḷāpi nāhosīti dassanatthaṃ ‘‘vighāto vā’’ti vuttaṃ.


以下是巴利文的完整直译：
“没有什么可以说的”是指由于之前所说的内容，这里没有什么不寻常的可以说。因此说“之前所说的确实如此”。“好，好”是指这是赞美的话，故说“赞美阿难尊者”。“在两个方面”是指在法的讲授和戒律的设定这两个方面。“抓住一个”是指将要说法的理由抓住。“如此艰难的饥荒”是指在这样的艰难中，乞食是应该被接受的。“艰难的乞食”是对此的阐明。“通过器皿等的保持”是指由于缺乏多种物品而说“因这样的轻松生活”。“仅此就足够了”是指由于更高的愿望而说“通过这样的轻松生活”。“艰难的饥荒被征服”是指在这里，乞食的缺乏被称为艰难的饥荒，正如所说“无所逃避”。乞食的缺乏确实是由于心的干扰而被征服，因而被乞士们所掌控。“贪欲被征服”是指由于物质的缘故，因夜间的割裂和雨季的中断而产生的贪欲并不存在，因此贪欲被征服。“欲望的行为被征服”是指“因物质的缘故，为了他人的利益，展现出更高人类的法而谋生”，因此欲望的行为被征服。“心的升起”是指心的升起的状态，故说“思考”。而由于不断的悲伤，心的烦恼并不存在，因此说“或许是干扰”。


Ratticchedo vāti sattāhakaraṇīyavasena gantvā bahi aruṇuṭṭhāpanavasena ratticchedo vā na kato sattāhakiccavasenapi katthaci agatattā. Sattāhakiccavasena vippavāsañhi sandhāya ratticchedoti aṭṭhakathāvohāro, tatoyeva ca vassūpanāyikakkhandhakavaṇṇanāyaṃ (mahāva. aṭṭha. 199) ‘‘ayaṃ panettha pāḷimuttakaratticchedavinicchayo’’ti vatvā ‘‘dhammassavanatthāya animantitena gantuṃ na vaṭṭatī’’tiādinā sattāhakaraṇīyameva vibhattaṃ. Mahāaṭṭhakathāyampi vuttaṃ ‘‘sattāhakiccena gantvā ekabhikkhunāpi ratticchedo vā na kato’’ti. Evañca katvā ratticchedo nāma sattāhakaraṇīyavasena hoti, na aññathāti ratticchedalakkhaṇañca kathitanti daṭṭhabbaṃ. Ettha ca paccayavekallasaṅkhāte vassacchedakāraṇe sati ratticchedassapi vuttattā yattha vassacchedakāraṇaṃ labbhati, tattha sattāhakiccena gantumpi vaṭṭatīti siddhanti cūḷagaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ, taṃ suvuttaṃ vassūpanāyikakkhandhake vassacchedādhikāre –

‘‘Tena kho pana samayena aññatarasmiṃ āvāse vassūpagatānaṃ bhikkhūnaṃ gāmo corehi vuṭṭhāsi. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Anujānāmi, bhikkhave, yena gāmo tena gantu’’nti (mahāva. 201) –

Ettha ‘‘sace gāmo avidūragato hoti, tattha piṇḍāya caritvā vihārameva āgantvā vasitabbaṃ. Sace dūragato, sattāhavārena aruṇo uṭṭhāpetabbo. Na sakkā ce hoti, tattheva sabhāgaṭṭhāne vasitabba’’nti (mahāva. aṭṭha. 201) iminā aṭṭhakathāvacanenapi saṃsandanato. Tathā hi gāme vuṭṭhite bhikkhāya abhāvato vassacchedepi anāpattiṃ vadantena bhagavatā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yena gāmo tena gantu’’nti (mahāva. 201) vuttattā bhikkhāya abhāvo vassacchedakāraṇaṃ. Tattha ‘‘sace dūragato, sattāhavārena aruṇo uṭṭhāpetabbo’’ti (mahāva. aṭṭha. 201) idaṃ aṭṭhakathāvacanaṃ vassacchedakāraṇe sati sattāhakiccena gantumpi vaṭṭatīti imamatthaṃ sādheti.

Yaṃ pana vuttaṃ kenaci –

‘‘Ratticchedoti sattāhakiccaṃ sandhāya vutto, sattāhakaraṇīyena gantvā ratticchedo vā vassacchedo vā ekabhikkhunāpi na katoti vuttaṃ kira mahāaṭṭhakathāyaṃ, tasmā vassacchedassa kāraṇe sati sattāhakiccaṃ kātuṃ vaṭṭatīti eke. Vinayadharā pana na icchanti, tasmā aṭṭhakathādhippāyo vīmaṃsitabbo’’ti.

Taṃ pana sayaṃ sammūḷhassa paresaṃ mohuppādanamattaṃ. Na hi vinayadharānaṃ anicchāya kāraṇaṃ dissati aṭṭhakathāya virujjhanato yuttiabhāvato ca. Yañhi kāraṇaṃ vassacchedepi anāpattiṃ sādheti, tasmiṃ sati vinā vassacchedaṃ sattāhakiccena gantuṃ na vaṭṭatīti kā nāma yutti. ‘‘Pacchimikāya tattha vassaṃ upagacchāmā’’ti idaṃ tesaṃ bhikkhūnaṃ anurūpaparivitakkanapaadīpanaṃ, na pana visesatthaparidīpanaṃ. Tathā hi dubbhikkhatāya vassacchedakaraṇasabbhāvato purimikāya tāva vassacchedepi anāpatti. Pacchimikāyaṃ anupagantukāmatāya gamanepi natthi doso pacchimikāya vassūpanāyikadivasassa asampattabhāvato.


以下是巴利文的完整直译：
“夜间的分离”是指为了完成生存的任务而前往，外出时由于晨曦的出现而导致的夜间分离，或是由于生存的任务而未能前往任何地方。关于生存的任务，注释中提到夜间的分离，因此在雨季的讲述中（《大律藏注释》 199）说“这是关于这里的巴利文夜间分离的决定”，并且说“为了听法，因邀请而前往是不合适的”。在《大注释》中也说“由于生存的任务而前往，即使是一个比丘也未能夜间分离”。因此，夜间的分离是因为生存的任务而发生的，不是其他原因，因此应当被理解为夜间分离的特征。在这里，关于条件的分析，提到雨季的原因时，夜间的分离也被提到，若在那里能获得雨季的原因，那么也可以因生存的任务而前往，因此在《小集经》和《中集经》中也有提到，这在《雨季的讲述》中被很好地阐述：
“在那个时候，在某个住处，前往雨季的比丘们，村庄被盗贼袭击。世尊对此事进行了告知。我允许你们，诸比丘，前往那个村庄。”（《大律藏》 201）
在这里“如果村庄不远，那么应当在乞食后返回住处。如果远了，必须在生存的任务下唤醒晨曦。如果不能，那么应当在同一地方居住。”（《大律藏注释》 201）根据这个注释的内容也可以进行关联。因此，当村庄被袭击时，由于乞食的缺乏，即使在雨季的情况下也不算过失，世尊说“我允许你们，诸比丘，前往那个村庄。”（《大律藏》 201）因此乞食的缺乏是雨季的原因。在那里“如果远了，必须在生存的任务下唤醒晨曦。”（《大律藏注释》 201）这个注释的内容在雨季的原因存在时，也可以因生存的任务而前往，因此此事是可以被证实的。
关于所说的内容：
“夜间的分离是指生存的任务，因此说为了生存的任务而前往，夜间的分离或雨季的分离，即使是一个比丘也未能完成。”这是在《大注释》中所说的，因此在雨季的原因存在时，生存的任务是可以完成的，因此有些人认为如此。而持戒者则不愿意，因此注释的意图应当被仔细考虑。
然而，这确实是因为他自己迷惑而导致他人产生困惑。因为持戒者不愿意的原因在于注释的内容与道理的缺失。若某个原因能在雨季中不算过失，那么在此情况下，若没有雨季，则无法因生存的任务而前往，这是何等的道理。“我们将在后方进入雨季。”这是对那些比丘的适当解说，而不是特别的阐述。因此，由于艰难的饥荒，雨季的原因是普遍的，因此在前方的雨季中，即使在雨季的情况下也不算过失。


Na kismiñci maññantīti kismiñci guṇe sambhāvanavasena na maññanti. Pakāsetvāti paṭiladdhajjhānādiguṇavasena pakāsetvā. ‘‘Pacchā sīlaṃ adhiṭṭhaheyyāmā’’ti vuttanayena kucchipaṭijaggane sati tathāpavattaicchācārassa aparisuddhabhāvato ājīvasuddhiyā ca abhāvato puna vāyamitvā saṃvare patiṭṭhātabbanti āha ‘‘pacchā sīlaṃ adhiṭṭhaheyyāmā’’ti.

Kiṃ idanti garahaṇavasena vuttaṃ. Sālitaṇḍulehi sampāditaṃ maṃsena upasittaṃ odanaṃ sālimaṃsodanaṃ. Atimaññissatīti avaññātakaraṇavasena atikkamitvā maññissati, lāmakaṃ nihīnaṃ katvā maññissatīti vuttaṃ hoti . Tenāha ‘‘oññātaṃ avaññātaṃ karissatī’’ti. Heṭṭhā katvā nihīnaṃ katvā ñātaṃ oññātaṃ. Avaññātanti tasseva vevacanaṃ. Svāyanti so ayaṃ janapado. Imāya paṭipattiyāti verañjāyaṃ pūritāya sudukkarāya paṭipattiyā. Tumhe nissāyāti tumhākaṃ imaṃ appicchapaṭipadaṃ nissāya. Sabrahmacārīsaṅkhātāti chabbaggiyādayo vuttā. Tumhākaṃ antare nisīditvāti tumhākaṃ majjhe nisīditvā, tumhehi saddhiṃ nisīditvāti vuttaṃ hoti. Omānanti atimānaṃ. Atimānoyeva hettha nihīnatāya ‘‘omāna’’nti vutto, na pana hīḷetvā maññanaṃ. Tumhehi, ānanda, sappurisehi vijitaṃ sālimaṃsodanaṃ pacchimā janatā atimaññissatīti evamettha pāḷiṃ yojetvā atthaṃ vaṇṇayanti. Idaṃ vuttaṃ hoti – yaṃ laddhaṃ, teneva tussitvā sālimaṃsodanapatthanāya chinnattā ca tumhehi vijitaṃ abhibhūtaṃ sālimaṃsodanaṃ pacchimā janatā tattha patthanaṃ chindituṃ asamatthatāya atimaññissatīti.

Dubbhikkhakathā niṭṭhitā.

Mahāmoggallānassa sīhanādakathā

17. Āyasmāti vā devānaṃpiyāti vā bhadrabhavanti vā piyasamudācāro esoti āha ‘‘āyasmātipiyavacanameta’’nti. Viññujātikā hi paraṃ piyena samudācarantā ‘‘bhava’’nti vā ‘‘devānaṃpiyā’’ti vā ‘‘āyasmā’’ti vā samudācaranti, tasmā sammukhā sambodhanavasena āvusoti, tirokkhaṃ āyasmāti ayampi samudācāro. Tayidaṃ piyavacanaṃ garugāravasappatissavasena vuccatīti āha ‘‘garugāravasappatissādhivacanameta’’nti. Guṇamahattatāya mahāmoggallāno, na cūḷamoggallānassa atthitāyāti āha ‘‘mahā ca so guṇamahantatāyā’’ti. Pappaṭakojanti pathavīsandhārakaṃ udakaṃ āhacca ṭhite mahāpathaviyā heṭṭhimatale samuṭṭhitaṃ udakoghena ajjhotthaṭe bhūmippadese sañjātakaddamapaṭalasadisaṃ atimadhurapathavīmaṇḍaṃ. Na me taṃ assa patirūpanti taṃ anāpucchā karaṇaṃ na me anucchavikaṃ bhaveyyāti attho. Anāpucchā karontena ca yathā bhagavā icchiticchitaṃ kiñci anāpucchā karoti, evamahampīti bhagavatā samānaṃ katvā attānaṃ mānena kataṃ viya bhavissatīti āha ‘‘yugaggāho viya bhagavatā saddhiṃ kato bhaveyyā’’ti. Parena hi saddhiṃ attānaṃ yugaṃ yugaḷaṃ samānaṃ katvā gāho, tassa mama vā ko visesoti gahaṇaṃ yugaggāho.

Sampannanti sampattiyuttaṃ. Sā panettha rasasampatti adhippetā sāmaññajotanāya visese avaṭṭhānato. Tenāha ‘‘sampannanti madhuraṃ sādurasanti attho’’ti. Tividhañhi sampannaṃ paripuṇṇasamaṅgīmadhuravasena. Tattha –

‘‘Sampannaṃ sālikedāraṃ, suvā bhuñjanti kosiya;

Paṭivedemi te brahme, na ne vāretumussahe’’ti. (jā. 1.


以下是巴利文的全文直译：
不在任何事物上思考：在任何品质上不以假设的方式思考。已经显示：根据已获得的禅定等品质而显示。"我稍后将确立戒律"，按照这种说法，在照顾腹部的情况下，由于行为意图不纯净，且缺乏生计的纯净，再次努力并确立约束，所以说："我稍后将确立戒律"。
这是什么意思：是出于谴责而说的。用稻米碾米制成并用肉浇灌的米饭，称为稻米肉饭。将轻视：将通过贬低的方式超越并思考，意即将其视为低劣。因此说："将使已知的变成未知"。在下面制作，即制作低劣，已知变成未知。"未知"是同义词。这就是这个国家。通过这种行为：在毗兰若（Verañjā）完成的极其困难的行为。依靠你们：依靠你们这个少欲的行为。被称为同梵行者：指六群比丘等。在你们中间就座：在你们中间就座，即与你们一起就座。傲慢：过度的自负。这里的"傲慢"是因为低劣性而说，而不是轻蔑性的思考。"阿难，你们这些善人获得的稻米肉饭，后代将轻视"，这样连接经文并解释意义。这是说——已获得的，仅以此满足，且因切断对稻米肉饭的渴望，你们征服的稻米肉饭将被后代轻视，因为无法切断对此的渴望。
饥荒的论述已完成。
大目犍连的狮子吼法
"尊者"或"蒙受天佑者"或"贤者"，这是亲切的称呼，所以说："这是尊者的亲切称呼"。因为成熟的人用亲切的方式称呼他人，说"贤者"或"蒙受天佑者"或"尊者"，所以在面对面时用"阿伐"称呼，在背后用"尊者"称呼。这种亲切的称呼是出于尊重和敬意而说的。因为大目犍连的品质伟大，而非小目犍连，所以说"他因品质的伟大而伟大"。像泥土支撑水：在大地最下层，被水流淹没的地方，形成类似泥层的极其甜美的土地表面。这对我不合适：未经允许做这事对我不恰当。未经允许做事时，就像世尊想做什么都未经允许一样，我也是如此，将世尊与自己相提并论，似乎是出于自负，所以说："仿佛与世尊并驾齐驱"。与他人并列自己，形成一对，这种执取就是并驾齐驱。
圆满：具有成就。这里指的是味道的圆满，因为特殊性显示了普遍性。所以说："圆满意味着美味甜美"。圆满有三种，即完整、具足和甜美。在此——
"圆满的稻田，美丽的鹦鹉在享用；
我告诉你，梵天，我无法阻止他们。"

14.1) –

Idaṃ paripuṇṇasampannaṃ nāma. Paripuṇṇampi hi samantato pannaṃ pattanti sampannanti vuccati. ‘‘Iminā pātimokkhasaṃvarena upeto hoti samupeto upagato samupagato sampanno samannāgato’’ti (vibha. 511) idaṃ samaṅgīsampannaṃ nāma. Samaṅgīpi hi sammadeva panno gato upagatoti sampannoti vuccati. ‘‘Tatrassa rukkho sampannaphalo ca upapannaphalo cā’’ti (ma. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
14.1.）-
这被称为完整圆满。因为即使是完整的，也被称为从各方面达到、获得，因此称为圆满。"他具备、完全具备、达到、完全达到、圆满、具有这个波罗提木叉的约束"，这被称为具足圆满。因为即使是具足的，也被称为正确地达到、获得、接近，因此称为圆满。"在那里有一棵树，果实丰富且成熟"，


2.48) idaṃ madhurasampannaṃ nāma. Tattha madhurasampannaṃ idhādhippetanti veditabbaṃ. Upapannaphaloti bahuphalo. Assāti pathaviyā heṭṭhimatalassa. Opammanidassanatthanti upamāya nidassanatthaṃ. Anīḷakanti niddosaṃ. Niddosatā cettha makkhikādirahitatāyāti āha ‘‘nimmakkhika’’ntiādi. Natthi ettha makkhikāti nimmakkhikaṃ. Makkhikāsaddena cettha makkhikaṇḍakampi sāmaññato gahitanti vadanti. Teneva tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ ‘‘nimmakkhikanti imassevatthaṃ pakāsetuṃ nimmakkhikaṇḍakanti vuttaṃ, makkhikāhi tāsaṃ aṇḍakehi ca virahitanti attho’’ti. Ayaṃ panettha amhākaṃ khanti ‘‘makkhikānaṃ aṇḍāni makkhikaṇḍāni, natthi ettha makkhikaṇḍānīti nimmakkhikaṇḍanti. Iminā makkhikānaṃ aṇḍehi rahitatā vuttā, ‘nimmakkhika’nti iminā pana makkhikānaṃyeva abhāvo vutto’’ti. Etaṃ kira madhūti khuddakamakkhikāhi katamadhu. Sabbamadhūhīti mahāmakkhikabhamaramakkhikādikatehi. Agganti uttamaṃ. Seṭṭhanti pasatthatamaṃ. Surasanti sobhanarasaṃ. Ojavantanti accantamojasampannaṃ.

Āyācanavacanametanti iminā sampaṭicchanasampahaṃsanādiatthaṃ nivatteti. Ekaṃ hatthanti ekaṃ pāṇitalaṃ. ‘‘Abhinimminissāmī’’ti vuttamatthaṃ pakāsetuṃ ‘‘pathavīsadisaṃ karissāmī’’ti vuttaṃ. Ayaṃ nu kho pathavī, udāhu na ayanti iminā nimmitapathaviyā pakatipathaviyā ca sandissamānattā ‘‘esā nu kho amhākaṃ pathavī, udāhu aññā’’ti uppajjamānakukkuccaṃ dasseti. Nibaddhavipulāgamo gāmo nigamo, pavattitamahāāyo mahāgāmoti vuttaṃ hoti. Na vā esa vipallāsoti pubbapakkhaṃ nidasseti. Kasmā panesa vipallāso na hotīti āha ‘‘acinteyyo hi iddhimato iddhivisayo’’ti. Iddhibaleneva tesaṃ sattānaṃ tādiso vipallāso na bhavissatīti adhippāyo. Idāni aññathā vipallāsappaṭilābhaṃ dassento āha ‘‘evaṃ panā’’tiādi. Garahantāti sammukhā garahantā. Upavadantāti parammukhā akkosantā.

Nanu ca uttarakuruṃ piṇḍāya gamanaṃ paṭisedhetvā vipallāsampi sattā paṭilabheyyunti kāraṇaṃ na vuttaṃ, tasmā kimettha kāraṇanti āha ‘‘tattha kiñcāpī’’tiādi. Yadipi na vuttaṃ, tathāpi ‘‘vipallāsampi sattā paṭilabheyyu’’nti pubbe adhikatattā teneva kāraṇena piṇḍāya uttarakurugamanampi bhagavatā paṭisiddhanti viññāyati, tasmā tadeva kāraṇaṃ idhāpi gahetabbanti dassento āha ‘‘pubbe vuttanayeneva gahetabba’’nti. Vipallāsampi sattā paṭilabheyyunti idaṃ idha avuttampi ānetvā sambandhitabbanti adhippāyo. Atthopi cassa vuttasadisameva veditabboti. ‘‘Evaṃ pana vipallāsaṃ paṭilabheyyu’’ntiādinā pacchā vuttameva atthavikappaṃ sandhāya vadati. Yaṃ pana tattha vuttaṃ ‘‘te guṇe nibbattetvā dubbhikkhakāle pathaviṃ parivattetvā pappaṭakojaṃ paribhuñjiṃsū’’ti, taṃ apanetvā te guṇe nibbattetvā dubbhikkhakāle uttarakuruṃ gantvā piṇḍāya caritvā paribhuñjiṃsūti evamettha yojanā kātabbā. Ekena padavītihārenāti ettha padassa vītiharaṇaṃ nikkhipanaṃ padavītihāro, padanikkhepo, tasmā ekena padanikkhepenāti vuttaṃ hoti. Ekena padavītihārena atikkamitabbaṭṭhānañca samagamanena dvinnaṃ padānaṃ antare muṭṭhiratanamattaṃ, tasmā. Mātikāmattaṃ adhiṭṭhahitvāti muṭṭhiratanappamāṇaṃ mātikāmattaṃ adhiṭṭhāyāti attho.

Niṭṭhitā mahāmoggallānassa sīhanādakathā.

Vinayapaññattiyācanakathā



以下是巴利文的全文直译：
2.48.）-
这被称为甜美的圆满。在这里，甜美的圆满应当被理解为。成熟的果实，意思是多果实。指的是大地的最下层。为了比喻的说明，使用比喻来说明。无瑕疵，意思是无过失。这里的无过失是因为缺乏苍蝇等，所以说"无苍蝇"。在这里没有苍蝇，指的是无苍蝇。用苍蝇这个词，这里也包括苍蝇的卵，通常被认为是这样。因此在三处的束缚中说到"无苍蝇"是为了说明这一点，意指没有苍蝇的卵。这里我们的理解是"苍蝇的卵是苍蝇的卵，在这里没有苍蝇的卵"，因此通过这一点说明苍蝇的卵缺失，而"无苍蝇"则说明苍蝇的缺失。显然，这里指的是由小苍蝇所制成的某种蜜。所有的蜜，指的是由大苍蝇、蜜蜂等所制的蜜。最好的，意味着最优秀的。最好的，意味着最优美的。美味的，意味着美丽的味道。充满光辉的，意味着完全充满光辉。
请求的言辞，意味着为接受、赞美等目的而停止。一个手，指的是一个手掌。为了阐明"我将使之如大地一样"，说到"我将使之如大地一样"。这究竟是大地，还是不是大地，通过这一点，显示出被创造的大地与自然的大地之间的区别，"这究竟是我们的土地，还是其他的土地"，因此显示出产生的疑惑。被束缚的广泛的村庄，指的是扩展的大村庄，称为大村庄。这并不是说这是误解，指的是前面的部分。为什么这个误解不会出现，因而说"不可思议的是具有神通的神通之处"。意指只有在他们的力量下，才会出现这样的误解。现在为了显示不同的误解的获取，故说"如此"等。责备，意味着当面责备。指责，意味着当面辱骂。
难道去北俱卢洲化缘的行为被禁止，众生也能获得误解的原因没有被提及，因此说"在那里有什么呢"等。虽然没有被提及，但仍然"众生也能获得误解"。因此因为先前的原因，去北俱卢洲化缘的行为被世尊禁止，这显然是原因，因此说"应当如前所述被接受"。众生也能获得误解，意指这里未被提及的也应被联系起来。其意义也应被理解为与前述相同。因此，"如此众生也能获得误解"等后面所说的，指的是意义的相合。至于那里所说的"他们在饥荒时期转动大地，享用了丰盈的食物"，除去这一点，他们在饥荒时期前往北俱卢洲化缘，享用了食物，故应如此关联。以一种方式进行，意味着在这里词的使用是指放弃词的使用，词的放弃，因此说以一种方式进行。以一种方式进行，意味着在两者之间的少量放弃，因此。以少量为标准，意味着以少量的标准为基础。
大目犍连的狮子吼法已完成。
戒律法的请求论述

18.Vinayapaññattiyāti pubbe apaññattasikkhāpadaṃ sandhāya vuttaṃ. Thero hi paññattasikkhāpadāni ṭhapetvā idāni paññapetabbasikkhāpadāni pātimokkhuddesañca sandhāya ‘‘etassa bhagavā kālo, etassa sugata kālo, yaṃ bhagavā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapeyya, uddiseyya pātimokkha’’nti (pārā. 21) āha. Bhagavatāpi –

‘‘Ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena pubbe appatarāni ceva sikkhāpadāni ahesuṃ, bahutarā ca bhikkhū aññāya saṇṭhahiṃsu. Ko pana, bhante, hetu, ko paccayo, yena etarahi bahutarāni ceva sikkhāpadāni honti, appatarā ca bhikkhū aññāya saṇṭhahantīti. Evametaṃ, bhaddāli, hoti, sattesu hāyamānesu saddhamme antaradhāyamāne bahutarāni ceva sikkhāpadāni honti, appatarā ca bhikkhū aññāya saṇṭhahantīti. Na tāva, bhaddāli, satthā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapeti, yāva na idhekacce āsavaṭṭhānīyā dhammā saṅghe pātubhavantī’’ti –

Imasmiṃ bhaddālisutte (ma. ni. 2.145) viya ekaccesu paññattesupi tato paraṃ paññapetabbāni sandhāya ‘‘na tāva, sāriputta, satthā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapetī’’ti vuttaṃ. Idheva ca aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sāmampi pacanaṃ samaṇasāruppaṃ na hoti, na ca vaṭṭatī’’ti vacanaṃ ‘‘ratticchedo vā vassacchedo vā na kato’’ti vacanañca pubbe paññattasikkhāpadānaṃ sabbhāve pamāṇanti daṭṭhabbaṃ. Sesasikkhāpadānañceva pātimokkhuddesassa ca therassa āyācanena paññattattā ‘‘mūlato pabhuti nidānaṃ dassetu’’nti āha. Rahogatassāti raho janavivittaṃ ṭhānaṃ upagatassa. Tena gaṇasaṅgaṇikābhāvena therassa kāyavivekamāha. Paṭisallīnassāti nānārammaṇacārato cittassa nivattiyā paṭi sammadeva nilīnassa tattha avisaṭacittassa. Tena cittasaṅgaṇikābhāvenassa pubbabhāgiyaṃ cittavivekamāha. Ciranti kālāpekkhaṃ accantasaṃyoge upayogavacanaṃ. Cirāti cirakālayuttā ṭhiti abhedena vuttā.

Etaṃna sakkotīti etaṃ vinicchinituṃ na sakkoti. Aṭṭhakathāyaṃ vuttanayaṃ dassetvā idāni theravādaṃ dassento āha ‘‘mahāpadumatthero panā’’tiādi. Aṭṭhakathāyampi ‘‘na sakkotī’’ti idaṃ yasmā jānamānopi sammadeva paricchindituṃ na sakkoti, tasmā vuttanti vadanti. Soḷasavidhāya paññāya matthakaṃ pattassāti majjhimanikāye anupadasuttantadesanāya (ma. ni. 

以下是巴利文的全文直译：
18. 戒律的制定：指的是先前未制定的学处。长老除了已制定的学处外,现在针对将要制定的学处和诵波罗提木叉而说:"世尊,现在是时候了;善逝,现在是时候了,世尊应该为弟子们制定学处,诵波罗提木叉。"世尊也说:
"尊者,是什么原因,什么条件,使得过去学处较少,而证悟的比丘较多?尊者,又是什么原因,什么条件,使得现在学处较多,而证悟的比丘较少?"
"巴达利,确实如此,当众生退化,正法衰退时,学处就会变多,而证悟的比丘变少。巴达利,只要僧团中还没有出现某些漏泄之处,导师就不会为弟子制定学处。"
如同这段巴达利经中所说,即使在某些已制定的学处之后,针对之后将要制定的学处而说"舍利弗,导师还不会为弟子制定学处"。在这里的注释中,"自己烹饪不适合沙门,也不允许"以及"没有夜间中断或雨季中断"这些话,应该被视为先前已制定学处存在的证据。由于其余学处和诵波罗提木叉是因长老的请求而制定的,所以说"从开始就显示缘起"。独处:指到达远离人群的地方。这表明长老身体远离群体。独坐:指心从各种对象中退出,很好地安住,心不散乱。这表明他在前行阶段心远离群体。长久:表示时间,是绝对连接的宾格。长久:指与长时间相应的状态,以不分离的方式表述。
这个无法:指无法判断这个。在显示注释中所说的方法后,现在为了显示长老的说法而说"但是大莲花长老"等。在注释中也说"无法",这是因为即使知道也无法完全确定,所以这样说。达到十六种智慧顶点的:在中部《逐步经》的教导中

3.93) –

‘‘Mahāpañño bhikkhave sāriputto, puthupañño bhikkhave sāriputto, hāsapañño bhikkhave sāriputto, javanapañño bhikkhave sāriputto, tikkhapañño bhikkhave sāriputto, nibbedhikapañño bhikkhave sāriputto’’ti –

Evamāgatā mahāpaññādikā cha, tasmiṃyeva sutte āgatā navānupubbavihārasamāpattipaññā, arahattamaggapaññāti imāsaṃ soḷasappabhedānaṃ paññānaṃ sāvakavisaye ukkaṭṭhakoṭippattassa.

Kasmā panettha bhagavā vipassīādīnaṃ sattannaṃyeva buddhānaṃ brahmacariyassa ciraṭṭhitikāciraṭṭhitikabhāvaṃ kathesi, na buddhavaṃsadesanāyaṃ viya pañcavīsatiyā buddhānaṃ, tato vā pana bhiyyoti? Yesaṃ sammāsambuddhānaṃ paṭivedhasāsanaṃ ekaṃsato nicchayena ajjāpi dharati, na antarahitaṃ, te eva kittento vipassīādīnaṃyeva bhagavantānaṃ brahmacariyassa ciraṭṭhitikāciraṭṭhitikabhāvaṃ idha kathesi. Tesaṃyeva hi sāvakā tadā ceva etarahi ca suddhāvāsabhūmiyaṃ ṭhitā, na aññesaṃ parinibbutattā. Siddhatthatissaphussānaṃ kira buddhānaṃ sāvakā suddhāvāsesu uppannā uppattisamanantarameva imasmiṃ sāsane upakādayo viya arahattaṃ adhigantvā na cirasseva parinibbāyiṃsu, na tattha tattha sāvakā yāvatāyukaṃ aṭṭhaṃsūti vadanti. Apubbācarimaniyamo pana aparāparaṃ saṃsaraṇakasattāvāsavasena ekissā lokadhātuyā icchitoti na tenetaṃ virujjhatīti daṭṭhabbaṃ.

19. Asādhāraṇo hetu, sādhāraṇo paccayoti evamādivibhāgena idha payojanaṃ natthi, vipassīādīnaṃ pana brahmacariyassa aciraṭṭhitikatāya ciraṭṭhitikatāya ca kāraṇapucchāparattā codanāyāti āha ‘‘hetu paccayoti ubhayametaṃ kāraṇādhivacana’’nti. Hinoti tena phalanti hetūti karaṇasādhanoyaṃ hetusaddoti āha ‘‘tena tassa phala’’ntiādi. Kattusādhanopi hetusaddo no na yujjati hinoti phalassa hetubhāvaṃ upagacchatīti hetūti. Taṃ paṭicca eti pavattatīti taṃ kāraṇaṃ paṭicca tassa phalaṃ eti pavattati nibbattatīti attho.

Kilāsunoahesunti appossukkā ahesuṃ, nirussāhā ahesunti attho. Sā pana nirussāhatā na ālasiyavasenāti āha ‘‘na ālasiyakilāsuno’’ti, ālasiyavasena kilāsuno nāhesunti attho. Tattha kāraṇamāha ‘‘na hī’’tiādi. Ālasiyaṃ vāti iminā thinamiddhavasappavattānaṃ akusalānaṃ abhāvamāha. Osannavīriyatā vāti iminā pana ‘‘ālasiyābhāvepi antamaso annabhāranesādānampi sakkaccaṃyeva dhammaṃ desetī’’ti vacanato yassa kassacipi dhammadesanāya nirussāhatā natthīti dīpeti sabbesaṃ samakeneva ussāhena dhammadesanāya pavattanato. Tenāha ‘‘buddhā hī’’tiādi. Osannavīriyāti ohīnavīriyā, appossukkāti attho. Ussannavīriyāti adhikavīriyā, mahussāhāti attho. Vegenāti javena. Dhamme garu etesanti dhammagaruno. Dhamme gāravametesanti dhammagāravā. Vipassissa bhagavato kāle asīti vassasahassāni āyuppamāṇaṃ sikhissa sattati vassasahassāni, vessabhussa saṭṭhivassasahassāni āyuppamāṇanti āha ‘‘tesaṃ kira kāle dīghāyukā sattā’’ti. Abhisamentīti paṭivijjhanti.

Niddosatāyāti vītikkamadosassa abhāvato. ‘‘Imasmiṃ vītikkame ayaṃ nāma āpattī’’ti evaṃ āpattivasena apaññapetvā ‘‘pāṇātipātaṃ pahāya pāṇātipātā paṭivirato hotī’’tiādinā (dī. ni. 

3.93.）-
“尊者，伟大的智慧者舍利弗，普遍的智慧者舍利弗，欢笑的智慧者舍利弗，迅捷的智慧者舍利弗，敏锐的智慧者舍利弗，超越的智慧者舍利弗”—
如是，伟大的智慧等六种智慧，亦在此经中提到的九种渐进的禅定与灭尽的智慧，都是这十六种智慧中，属于弟子的智慧。
那么，为什么世尊在这里只谈到七位如vipassī等的佛陀的梵行的持久性，而不如在佛系传承中谈到的二十五位佛陀，或者更多呢？对于那些正觉的佛陀的教导，世尊至今仍然保持着明确的教义，没有缺失，因此他在这里谈论vipassī等佛陀的梵行的持久性。因为这些弟子当时和现在都在清净的住处，其他人则因涅槃而不在。显然，成就了的佛陀的弟子在清净的住处中产生了，立即获得了如同此法中所示的涅槃，而那些弟子在寿命期间则会说到。非凡的行为的限制是因为众生在轮回中生活，因此应当被视为对于某个世界的渴望，而不是因此而反对。
19.）不寻常的原因，寻常的条件，因此在这里不适用，vipassī等的梵行的持久性是因为对原因的询问而被提及的，因此说“原因和条件是两者的因果关系。”因果关系的本质是果实，因此说“因此它的果实”等等。因的本质是因果的，所以说“因此它的果实”等等。因的本质指向果实的存在，因此说“因是果”的意思。
“没有疲惫”指的是不懈怠的状态，意指无精打采的状态。其状态并不是因为懒惰而无精打采，因此说“不是懒惰的无精打采”，意指不是因为懒惰而无精打采的状态。这里提到原因说“不是懒惰”。懒惰是指无精打采的状态，意味着无精打采的缺乏。放弃的精力是指放弃的努力，意味着微不足道的状态。放弃的精力是指更大的精力，意味着极大的努力。快速地，意味着迅速。法的重视是指法的重视者。法的重视是指法的尊重。vipassissa世尊的时代，八万岁，七十岁，六十岁，世尊说“在他们的时代，众生长寿。”他们的理解是理解的。
因无过失，指的是无过失的缺失。“在这个过失中，这被称为过失”，因此在过失的情况下未被制定，“放弃杀生，应该远离杀生”之类的教导。

1.8, 194) dhammadesanāvasena ovādasikkhāpadānaṃyeva paññattattā vuttaṃ ‘‘sattāpattikkhandhavasena āṇāsikkhāpadaṃ apaññatta’’nti. Channaṃ channaṃ vassānaṃ accayenāti pāṭhaseso daṭṭhabbo. Atha vā channaṃ channaṃ vassānaṃ osānadivasaṃ apekkhitvā ‘‘sakiṃ saki’’nti vuttattā tadapekkhamidaṃ sāmivacanaṃ. Sakalajambudīpe sabbopi bhikkhusaṅgho ekasmiṃyeva ṭhāne uposathaṃ akāsīti sambandho. Katamaṃ taṃ ṭhānanti āha ‘‘bandhumatiyā rājadhāniyā’’tiādi. Isipatanaṃ tena samayena khemaṃ nāma uyyānaṃ hoti, migānaṃ pana abhayavāsatthāya dinnattā migadāyoti vuccati. Taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘kheme migadāye’’ti.

Abbokiṇṇāni dasapi vīsatipi bhikkhusahassāni vasantīti visabhāgapuggalehi asaṃsaṭṭhāni dasapi vīsatipi bhikkhūnaṃ sahassāni vasanti. Dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘te sabbepi dvādasasahassabhikkhugaṇhanakā mahāvihārā abhayagiricetiyapabbatacittalapabbatavihārasadisā ca ahesu’’nti vuttaṃ. Uposathārocikāti uposathārocanakā. Tā kira devatā ekamhi vasse nikkhante tattha tattha gantvā ārocenti ‘‘nikkhantaṃ kho, mārisā, ekaṃ vassaṃ, pañca dāni vassāni sesāni, pañcannaṃ vassānaṃ accayena bandhumatī rājadhānī upasaṅkamitabbā pātimokkhuddesāyā’’ti. Tathā dvīsu vassesu nikkhantesu ‘‘nikkhantāni kho, mārisā, dve vassāni , cattāri vassāni sesāni, catunnaṃ vassānaṃ accayena bandhumatī rājadhānī upasaṅkamitabbā pātimokkhuddesāyā’’ti ārocenti. Imināva nayena tīsu catūsu pañcasu vassesu atikkantesu ārocenti. Tena vuttaṃ ‘‘mārisā ekaṃ vassaṃ atikkanta’’ntiādi. Sānubhāvāti iddhānubhāvena sānubhāvā. Te kira bhikkhūti ye devatānubhāvena gacchanti, te sandhāya vadati. Pācīnasamuddanteti pācīnasamuddassa samīpadese. Gamiyavattanti gamikehi kātabbaṃ senāsanapaṭijagganādivattaṃ. Uposathagganti uposathakaraṇaṭṭhānaṃ. Gatāva hontīti devatānubhāvena gatā eva honti. Teti attano attano ānubhāvena devatānubhāvena ca gatā sabbepi.

Khantī paramantiādīsu (dī. ni. aṭṭha. 2.90; dha. pa. aṭṭha. 

1.8, 194.）-
根据法的教导，因而只提及了“因七处受的缘故而没有制定的学处”。应当理解为“每六年一次”的部分。或者说，考虑到每六年一次的结束日，因而说“每次每次”。在整个占婆岛上，所有的比丘僧团在同一处进行安居的联系。问那是哪个地方，回答说“在亲属之城”之类。那时的伊萨帕塔那（Isipatana）是一个名为Khema的园林，因给予野兽安乐之所而被称为Migadāya（现代地名：米哈达雅）。因此提到“在Khema的Migadāya”。
十或二十的比丘，或许是居住于不相互接触的十或二十位比丘的地方。然在《长部经的注释》中说“他们都是一万二千比丘团的伟大寺庙，像无畏山、无畏寺、城堡山等地方”。安居的日子是安居的日子。那些神灵在一年中离开后，前往各处宣告“已经离开了一年，接下来还有五年，五年后应当前往亲属之城进行波罗提木叉的宣讲”。同样在两年中离开后，“已经离开了两年，接下来还有四年，四年后应当前往亲属之城进行波罗提木叉的宣讲”。以此类推，在三个、四个或五年中超越后也进行宣告。因此说“亲属已经超越了一年”等等。因缘的存在是因神通的存在。那些比丘是指那些因神灵的缘故而去的，故而如此说。至于东海，意指在东海附近。应当由行者来处理营地的安排等事宜。安居的地方是指安居的场所。因而因神灵的缘故而去的，都是因神灵的缘故而去的。
耐心是极致的等（《律藏注释》2.90；《法藏注释》）。

2.185) parūpavādaṃ parāpakāraṃ sītuṇhādibhedañca guṇoparodhaṃ khamati sahati adhivāsetīti khanti. Sā pana sīlādīnaṃ paṭipakkhadhamme savisesaṃ tapati santapati vidhamatīti paramaṃ uttamaṃ tapo. Titikkhanaṃ khamanaṃ titikkhā. Khantiyāyevetaṃ vevacanaṃ. Akkharacintakā hi khamāyaṃ titikkhāsaddaṃ vaṇṇenti, tasmā evamettha attho daṭṭhabbo ‘‘titikkhāsaṅkhātā adhivāsanakhanti nāma uttamaṃ tapo’’ti. Nibbānaṃ paramaṃ vadanti buddhāti bhavena bhavantaraṃ vināti bhavanikantibhāvena saṃsibbati, sataṇhasseva vā āyatiṃ punabbhavabhāvato phalena saddhiṃ kammaṃ vināti saṃsibbatīti vānanti saṅkhyaṃ gatāya taṇhāya nikkhantaṃ nibbānaṃ tattha tassā sabbaso abhāvato. Taṃ nibbānaṃ pana santapaṇītanipuṇasivakhemādinā sabbākārena paramanti vadanti buddhā.

Na hi pabbajito parūpaghātīti yo adhivāsanakhantirahitattā paraṃ upaghāteti bādhati vihiṃsati, so pabbajito nāma na hoti pabbājetabbadhammassa apabbājanato. Catutthapādo pana tatiyapādasseva vevacanaṃ anatthantarattā. ‘‘Na hi pabbajito’’ti etassa hi ‘‘na samaṇo hotī’’ti vevacanaṃ. ‘‘Parūpaghātī’’ti etassa ‘‘paraṃ viheṭhayanto’’ti vevacanaṃ. Atha vā parūpaghātīti sīlūpaghātī. Sīlañhi uttamaṭṭhena ‘‘para’’nti vuccati parasaddassa seṭṭhavācakattā ‘‘puggalaparoparaññū’’tiādīsu viya. Yo ca samaṇo paraṃ yaṃ kañci sattaṃ viheṭhayanto parūpaghātī hoti attano sīlavināsako, so pabbajito nāma na hotīti attho. Atha vā yo adhivāsanakhantiyā abhāvā parūpaghātī hoti, paraṃ antamaso ḍaṃsamakasampi jīvitā voropeti, so na hi pabbajito. Kiṃ kāraṇā? Pāpamalassa apabbājitattā anīhaṭattā. ‘‘Pabbājayamattano malaṃ, tasmā pabbajitoti vuccatī’’ti (dha. pa. 388) idañhi pabbajitalakkhaṇaṃ . Yopi naheva kho upaghāteti na māreti, apica daṇḍādīhi viheṭheti, sopi paraṃ viheṭhayanto samaṇo na hoti. Kiṃkāraṇā? Vihesāya asamitattā. Samitattā samaṇoti vuccatīti idañhi samaṇalakkhaṇaṃ. ‘‘Samitattā hi pāpānaṃ, samaṇoti pavuccatī’’ti (dha. pa. 265) hi vuttaṃ.


以下是巴利文的全文直译：
2.185）忍耐是指忍受、承受、容忍他人的责骂、伤害以及冷热等各种障碍善行的事物。这种忍耐特别能够消除、烧尽、驱散与戒等相对的法,因此被称为最高的苦行。忍耐就是容忍。这是忍耐的同义词。文字学家将忍耐解释为容忍,因此这里应该这样理解:"所谓容忍的忍耐是最高的苦行"。佛陀说涅槃是最高的,因为它断绝了有与有之间的联系,或者说它断绝了有爱者未来再生的业果,所以称为涅槃,因为在那里完全没有渴爱。佛陀说这涅槃以寂静、殊胜、微妙、安稳等一切方面而言是最高的。
出家人确实不伤害他人:因为缺乏忍耐而伤害、妨碍、伤害他人的人,不能称为出家人,因为他没有舍弃应该舍弃的法。第四句只是第三句的同义重复。"确实不是出家人"是"不是沙门"的同义词。"伤害他人"是"伤害他人"的同义词。或者,"伤害他人"是指伤害戒律。戒律因为是最高的而被称为"他",因为"他"字表示最好的,如"知道个人的高下"等句中。作为沙门而伤害任何众生,成为伤害他人者,就是毁坏自己的戒律,这样的人不能称为出家人。或者,因为缺乏忍耐而成为伤害他人者,甚至杀害蚊虫,这样的人确实不是出家人。为什么?因为没有舍弃罪恶。"舍弃自己的污垢,因此被称为出家人"这是出家人的特征。即使不杀害,但用棍棒等伤害他人,这样伤害他人的人也不是沙门。为什么?因为没有平息伤害。因为平息而被称为沙门,这是沙门的特征。因为说过:"因为平息了诸恶,所以被称为沙门"。


Apica bhagavā bhikkhūnaṃ pātimokkhaṃ uddisanto pātimokkhakathāya ca sīlappadhānattā sīlassa ca visesato doso paṭipakkhoti tassa niggaṇhanavidhiṃ dassetuṃ ādito ‘‘khantī paramaṃ tapo’’ti āha. Tena aniṭṭhassa paṭihananūpāyo vutto, titikkhāggahaṇena pana iṭṭhassa, tadubhayenapi uppannaṃ aratiṃ uppannaṃ ratiṃ abhibhuyya viharatīti ayamattho dassito. Taṇhāvānassa vūpasamanato nibbānaṃ paramaṃ vadanti buddhā. Tattha khantiggahaṇena payogavipattiyā abhāvo dassito, titikkhāggahaṇena āsayavipattiyā abhāvo. Tathā khantiggahaṇena parāparādhasahatā, titikkhāggahaṇena paresu anaparajjhanā dassitā. Evaṃ kāraṇamukhena anvayato pātimokkhaṃ dassetvā idāni byatirekato taṃ dassetuṃ ‘‘na hī’’tiādi vuttaṃ. Tena yathā sattānaṃ jīvitā voropanaṃ paraṃ pāṇileḍḍudaṇḍādīhi viheṭhanañca ‘‘parūpaghāto paraṃ viheṭhana’’nti vuccati, evaṃ tesaṃ sāpateyyāvaharaṇaṃ parāmasanaṃ visaṃvādanaṃ aññamaññabhedanaṃ pharusavacanena mammaghaṭṭanaṃ niratthakavippalāpo parasantakābhijjhānaṃ ucchedacintanaṃ micchābhinivesanañca upaghāto paraviheṭhanañca hotīti yassa kassaci akusalassa kammapathassa kammassa ca karaṇena pabbajito samaṇo ca na hotīti dasseti.

Dutiyagāthāya sabbapāpassāti sabbākusalassa sabbassapi dvādasākusalassa sabbacittuppādasaṅgahitassa sāvajjadhammassa. Akaraṇanti anuppādanaṃ. Karaṇañhi nāma tassa attano santāne uppādananti tappaṭikkhepato akaraṇaṃ anuppādanaṃ. Kusalassāti catubhūmikakusalassa. ‘‘Kusalassā’’ti hi idaṃ ‘‘etaṃ buddhāna sāsana’’nti vakkhamānattā ariyamaggadhamme tesañca sambhārabhūte tebhūmikakusale dhamme bodheti. Upasampadāti upasampādanaṃ. Taṃ pana atthato tassa kusalassa samadhigamo paṭilābho. Sacittapariyodapananti attano cittassa jotanaṃ cittassa pabhassarabhāvakaraṇaṃ sabbaso parisodhanaṃ. Taṃ pana arahattena hoti. Ettha ca yasmā aggamaggasamaṅgino cittaṃ sabbaso pariyodapīyati nāma, aggaphalakkhaṇe pana pariyodapitaṃ hoti puna pariyodapetabbatāya abhāvato, tasmā pariniṭṭhitapariyodapanataṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘taṃ pana arahattena hotī’’ti. Iti sīlasaṃvarena sabbapāpaṃ pahāya lokiyalokuttarāhi samathavipassanāhi kusalaṃ sampādetvā arahattaphalena cittaṃ pariyodapetabbanti etaṃ buddhānaṃ sāsanaṃ ovādo anusiṭṭhi.


Apica bhagavā bhikkhūnaṃ pātimokkhaṃ uddisanto pātimokkhakathāya ca sīlappadhānattā sīlassa ca visesato doso paṭipakkhoti tassa niggaṇhanavidhiṃ dassetuṃ ādito ‘‘khantī paramaṃ tapo’’ti āha. Tena aniṭṭhassa paṭihananūpāyo vutto, titikkhāggahaṇena pana iṭṭhassa, tadubhayenapi uppannaṃ aratiṃ uppannaṃ ratiṃ abhibhuyya viharatīti ayamattho dassito. Taṇhāvānassa vūpasamanato nibbānaṃ paramaṃ vadanti buddhā. Tattha khantiggahaṇena payogavipattiyā abhāvo dassito, titikkhāggahaṇena āsayavipattiyā abhāvo. Tathā khantiggahaṇena parāparādhasahatā, titikkhāggahaṇena paresu anaparajjhanā dassitā. Evaṃ kāraṇamukhena anvayato pātimokkhaṃ dassetvā idāni byatirekato taṃ dassetuṃ ‘‘na hī’’tiādi vuttaṃ. Tena yathā sattānaṃ jīvitā voropanaṃ paraṃ pāṇileḍḍudaṇḍādīhi viheṭhanañca ‘‘parūpaghāto paraṃ viheṭhana’’nti vuccati, evaṃ tesaṃ sāpateyyāvaharaṇaṃ


Tatiyagāthāya anupavādoti vācāya kassaci anupavadanaṃ. Anupaghātoti kāyena manasā ca kassaci upaghātākaraṇaṃ manasāpi paresaṃ anatthacintanādivasena upaghātakaraṇassa vajjetabbattā. Pātimokkheti yaṃ taṃ paatimokkhaṃ atipamokkhaṃ uttamaṃ sīlaṃ, pāti vā sugatibhayehi mokkheti duggatibhayehi, yo vā naṃ pāti, taṃ mokkhetīti pātimokkhanti vuccati, tasmiṃ pātimokkhe ca. Saṃvaroti sattannaṃ āpattikkhandhānaṃ avītikkamalakkhaṇo saṃvaro. Mattaññutāti bhojane mattaññutā paṭiggahaṇaparibhogavasena pamāṇaññutā. Pantañca sayanāsananti janasaṅghaṭṭavirahitaṃ nijjanasambādhaṃ vivittaṃ senāsanañca. Ettha dvīhiyeva paccayehi catupaccayasantoso dīpitoti veditabbo paccayasantosasāmaññena itaradvayassapi lakkhaṇahāranayena jotitabhāvato. Adhicitte ca āyogoti vipassanāpādakaṃ aṭṭhasamāpatticittaṃ adhicittaṃ, tatopi ca maggaphalacittameva adhicittaṃ, tasmiṃ yathāvutte adhicitte āyogo ca, anuyogoti attho. Etaṃ buddhāna sāsananti etaṃ parassa anupavadanaṃ anupaghātanaṃ pātimokkhe saṃvaro paṭiggahaṇaparibhogesu mattaññutā vivittasenāsanasevanaṃ adhicittānuyogo ca buddhānaṃ sāsanaṃ ovādo anusiṭṭhi.

Imā pana sabbabuddhānaṃ pātimokkhuddesagāthā hontīti veditabbā. Tenāha ‘‘eteneva upāyenā’’tiādi. Yāva sāsanapariyantāti dharamānakabuddhānaṃ anusāsanapariyantaṃ sandhāya vuttaṃ, yāva buddhā dharanti, tāva uddisitabbataṃ āgacchantīti vuttaṃ hoti. Ovādapātimokkhañhi buddhāyeva uddisanti, na sāvakā. Paṭhamabodhiyaṃyeva uddesamāgacchantīti sambandho. Paṭhamabodhi cettha vīsativassaparicchinnāti mahāgaṇṭhipade vuttaṃ. Tañca heṭṭhā aṭṭhakathāyameva ‘‘bhagavato hi paṭhamabodhiyaṃ vīsativassantare nibaddhupaṭṭhāko nāma natthī’’ti kathitattā ‘‘paṭhamabodhi nāma vīsativassānī’’ti gahetvā vuttaṃ. Ācariyadhammapālattherena pana ‘‘pañcacattālīsāya vassesu ādito pannarasa vassāni paṭhamabodhī’’ti vuttaṃ. Evañca sati majjhe pannarasa vassāni majjhimabodhi, ante pannarasa vassāni pacchimabodhīti tiṇṇaṃ bodhīnaṃ samappamāṇatā siyāti tampi yuttaṃ. Pannarasattikena hi pañcacattālīsa vassāni pūrenti. Aṭṭhakathāyaṃ pana pannarasavassappamāṇāya paṭhamabodhiyā vīsativassesuyeva antogadhattā ‘‘paṭhamabodhiyaṃ vīsativassantare’’ti vuttanti evampi sakkā viññātuṃ.

Nanu ca kānici sikkhāpadāni paññapetvāpi na tāva āṇāpātimokkhaṃ anuññātaṃ pacchā therassa āyācanena anuññātattā, tasmā kathametaṃ vuttaṃ ‘‘sikkhāpadapaññattikālato pana pabhuti āṇāpātimokkhameva uddisīyatī’’ti, yadipi kānici sikkhāpadāni paññapetvāva āṇāpātimokkhaṃ na anuññātaṃ, tathāpi apaññatte sikkhāpade āṇāpātimokkhaṃ natthi, kintu paññatteyevāti imamatthaṃ dassetuṃ ‘‘sikkhāpadapaññattikālato pana pabhutī’’ti vuttaṃ. Pubbārāmeti sāvatthiyā pācīnadisābhāge katattā evaṃladdhavohāre mahāvihāre. Migāramātupāsādeti migāraseṭṭhino mātuṭṭhāniyattā migāramātāti saṅkhyaṃ gatāya visākhāmahāupāsikāya kārite pāsāde. Aṭṭhānanti hetupaṭikkhepo. Anavakāsoti paccayapaṭikkhepo. Ubhayenapi kāraṇameva paṭikkhipati. Yanti yena kāraṇena.


Apica bhagavā bhikkhūnaṃ pātimokkhaṃ uddisanto pātimokkhakathāya ca sīlappadhānattā sīlassa ca visesato doso paṭipakkhoti tassa niggaṇhanavidhiṃ dassetuṃ ādito ‘‘khantī paramaṃ tapo’’ti āha. Tena aniṭṭhassa paṭihananūpāyo vutto, titikkhāggahaṇena pana iṭṭhassa, tadubhayenapi uppannaṃ aratiṃ uppannaṃ ratiṃ abhibhuyya viharatīti ayamattho dassito. Taṇhāvānassa vūpasamanato nibbānaṃ paramaṃ vadanti buddhā. Tattha khantiggahaṇena payogavipattiyā abhāvo dassito, titikkhāggahaṇena āsayavipattiyā abhāvo. Tathā khantiggahaṇena parāparādhasahatā, titikkhāggahaṇena paresu anaparajjhanā dassitā. Evaṃ kāraṇamukhena anvayato pātimokkhaṃ dassetvā idāni byatirekato taṃ dassetuṃ ‘‘na hī’’tiādi vuttaṃ. Tena yathā sattānaṃ jīvitā voropanaṃ paraṃ pāṇileḍḍudaṇḍādīhi viheṭhanañca ‘‘parūpaghāto paraṃ viheṭhana’’nti vuccati, evaṃ tesaṃ sāpateyyāvaharaṇaṃ parāmasanaṃ visaṃvādanaṃ aññamaññabhedanaṃ pharusavacanena mammaghaṭṭanaṃ niratthakavippalāpo parasantakābhijjhānaṃ ucchedacintanaṃ micchābhinivesanañca upaghāto paraviheṭhanañca hotīti yassa kassaci akusalassa kammapathassa kammassa ca karaṇena pabbajito samaṇo ca na hotīti dasseti。
Dutiyagāthāya sabbapāpassāti sabbākusalassa sabbassapi dvādasākusalassa sabbacittuppādasaṅgahitassa sāvajjadhammassa. Akaraṇanti anuppādanaṃ. Karaṇañhi nāma tassa attano santāne uppādananti tappaṭikkhepato akaraṇaṃ anuppādanaṃ. Kusalassāti catubhūmikakusalassa. ‘‘Kusalassā’’ti hi idaṃ ‘‘etaṃ buddhāna sāsana’’nti vakkhamānattā ariyamaggadhamme tesañca sambhārabhūte tebhūmikakusale dhamme bodheti. Upasampadāti upasampādanaṃ. Taṃ pana atthato tassa kusalassa samadhigamo paṭilābho. Sacittapariyodapananti attano cittassa jotanaṃ cittassa pabhassarabhāvakaraṇaṃ sabbaso parisodhanaṃ. Taṃ pana arahattena hoti. Ettha ca yasmā aggamaggasamaṅgino cittaṃ sabbaso pariyodapīyati nāma, aggaphalakkhaṇe pana pariyodapitaṃ hoti puna pariyodapetabbatāya abhāvato, tasmā pariniṭṭhitapariyodapanataṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘taṃ pana arahattena hotī’’ti. Iti sīlasaṃvarena sabbapāpaṃ pahāya lokiyalokuttarāhi samathavipassanāhi kusalaṃ sampādetvā arahattaphalena cittaṃ pariyodapetabbanti etaṃ buddhānaṃ sāsanaṃ ovādo anusiṭṭhi。


Tesanti bhikkhūnaṃ. Sammukhasāvakānaṃ santike pabbajitāti sabbantimānaṃ subhaddasadisānaṃ sammukhasāvakānaṃ santike pabbajite sandhāya vadati. Khattiyakulādivaseneva vividhā kulāti sambandho. Uccanīcauḷāruḷārabhogādikulavasena vāti uccanīcakulavasena uḷāruḷārabhogādikulavasena vāti yojetabbaṃ. Tattha khattiyabrāhmaṇavasena vā khattiyabrāhmaṇagahapatikānaṃ vasena vā uccakulatā veditabbā, sesānaṃ vasena nīcakulatā. Uḷāruḷārabhogādikulavasena vāti uḷārataratamaupabhogavantādikulavasena. Uḷārātisayajotanatthañhi puna uḷāraggahaṇaṃ ‘‘dukkhadukkha’’ntiādīsu viya. Ādi-saddena uḷārānuḷārānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ.

Brahmacariyaṃ rakkhantīti vuttamevatthaṃ pakāsetvā dassento āha ‘‘ciraṃ pariyattidhammaṃ pariharantī’’ti. Apaññattepi sikkhāpade yadi samānajātiādikā siyuṃ, attano attano kulānugataganthaṃ viya na nāseyyuṃ. Yasmā pana sikkhāpadampi apaññattaṃ, ime ca bhikkhū na samānajātiādikā, tasmā vināsesunti imamatthaṃ dassetuṃ ‘‘yasmā ekanāmā…pe… tasmā aññamaññaṃ viheṭhentā’’tiādi vuttaṃ. Yadi evaṃ kasmā ciraṭṭhitikavārepi ‘‘nānānāmā’’tiādi vuttanti? Satipi tesaṃ nānājaccādibhāve sikkhāpadapaññattiyā eva sāsanassa cirappavattīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Sikkhāpadapaññattivaseneva sāsanassa cirappavatti. Yasmā buddhā attano parinibbānato uddhampi vinetabbasattasambhave sati sikkhāpadaṃ paññapenti, asati na paññapenti, tasmāti veditabbo. Yathā kāyavacīdvārasaṅkhātaṃ viññattiṃ samuṭṭhāpetvā pavattamānampi cittaṃ tassāyeva viññattiyā vasena pavattanato ‘‘kāyavacīdvārehi pavatta’’nti vuccati, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Yathā tanti ettha tanti nipātamattaṃ. Vaggasaṅgahapaṇṇāsasaṅgahādīhīti sīlakkhandhavaggamahāvaggādivaggasaṅgahavasena mūlapaṇṇāsamaajhamapaṇṇāsādipaṇṇāsasaṅgahavasena. Ādi-saddena saṃyuttādisaṅgaho veditabbo.


Tesanti bhikkhūnaṃ. 在所有比丘中，指的是在众多善良的比丘面前出家的。以士族家庭等为基础的各种家族。应理解为以高贵或低贱的家族为基础的。高贵的家族应理解为士族、婆罗门或居士的家族，而其余的则为低贱的家族。以高贵或极高的享受为基础的家族，意指以极高的享受为基础的家族。由于极高的光辉，再次需要极高的接纳，像“苦苦”的说法一样。开头的词应理解为极高的接纳。
保持梵行，正如所说，指出“长久保持约束的法”。即使在不明确的教规中，如果有同类的情况，像各自的家族一样，也不会被破坏。然而因为教规是不明确的，这些比丘并不是同类，因此会被破坏。为了说明这一点，提到“因为同名……所以互相伤害”。如果是这样，为什么在长久的情况下也提到“不同的名字”？这是为了表明在他们的不同种姓等情况下，教规的规定是长久的。教规的规定使得教法的长久存在。因为佛陀在自己的涅槃后，针对有情众生设定教规，对于不存在的则不设定，因此应如此理解。就像通过身体和语言的门所产生的意识，依其意识的性质而运作，被称为“通过身体和语言的门而运作”，这也应如此理解。就像“那么”在这里“那么”只是指代而已。关于“群体的集结、五十的集结”等，可以理解为戒律的类别、伟大的类别等的集结。开头的词应理解为与相关的集结。



Evaṃvitakketha, mā evaṃ vitakkayitthāti ettha evanti yathānusiṭṭhāya anusāsaniyā vidhivasena paṭisedhanavasena ca pavattitākāraparāmasanaṃ, sā ca sammāvitakkānaṃ micchāvitakkānañca pavattiākāradassanavasena pavattati atthaānisaṃsassa ādīnavassa ca vibhāvanatthaṃ. Tenāha ‘‘nekkhammavitakkādayo tayo vitakke vitakkethā’’tiādi. Ettha ādi-saddena abyāpādavitakkaavihiṃsāvitakkānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Tattha nekkhammaṃ vuccati lobhato nikkhantattā alobho, nīvaraṇehi nikkhantattā paṭhamajjhānaṃ, sabbākusalehi nikkhantattā sabbo kusalo dhammo, sabbasaṅkhatehi nikkhantattā nibbānaṃ, upanissayato sampayogato ārammaṇakaraṇato ca nekkhammena paṭisaṃyutto vitakko nekkhammavitakko, sammāsaṅkappo. So asubhajjhānassa pubbabhāge kāmāvacaro hoti, asubhajjhāne rūpāvacaro, taṃ jhānaṃ pādakaṃ katvā uppannamaggaphalakāle lokuttaro. Byāpādassa paṭipakkho abyāpādo, kañcipi na byāpādenti etenāti vā abyāpādo, mettā. Yathāvuttena abyāpādena paṭisaṃyutto vitakko abyāpādavitakko. So mettājhānassa pubbabhāge kāmāvacaro hoti, mettābhāvanāvasena adhigate paṭhamajjhāne rūpāvacaro, taṃ jhānaṃ pādakaṃ katvā uppannamaggaphalakāle lokuttaro. Vihiṃsāya paṭipakkhā, na vihiṃsanti vā etāya satteti avihiṃsā, karuṇā. Tāya paṭisaṃyutto vitakko avihiṃsāvitakko. So karuṇājhānassa pubbabhāge kāmāvacaro, karuṇābhāvanāvasena adhigate paṭhamajjhāne rūpāvacaro, taṃ jhānaṃ pādakaṃ katvā uppannamaggaphalakāle lokuttaro.

Nanu ca alobhādosāmohānaṃ aññamaññāvirahato nesaṃ vasena uppajjanakānaṃ imesaṃ nekkhammavitakkādīnaṃ aññamaññaṃ asaṅkarato vavatthānaṃ na hotīti? No na hoti. Yadā hi alobho padhāno hoti niyamitapariṇatasamudācārādivasena, tadā itare dve tadanvāyikā bhavanti. Tathā hi yadā alobhappadhāno nekkhammagaruko cittuppādo hoti, tadā laddhāvasaro nekkhammavitakko patiṭṭhahati. Taṃsampayuttassa pana adosalakkhaṇassa abyāpādassa vasena yo tasseva abyāpādavitakkabhāvo sambhaveyya, sati ca abyāpādavitakkabhāve kassacipi aviheṭhanajātikatāya avihiṃsāvitakkabhāvo ca sambhaveyya. Te itare dve tasseva nekkhammavitakkassa anugāmino sarūpato adissanato tasmiṃ sati honti, asati na hontīti anumāneyyā bhavanti. Evameva yadā mettāpadhāno cittuppādo hoti, tadā itare dve tadanvāyikā bhavanti. Yadā karuṇāpadhāno cittuppādo hoti, tadā itare dve tadanvāyikā bhavanti.


以下是巴利文的全文直译：
如此思维，不要这样思维。在这里，"如此"是指根据所教导的法，依据规定的方式进行的思维，亦是为了显示正确思维和错误思维的发生方式，以及为了阐明善法的利益和过失。因此说：“应思维三种思维，如舍欲思维”等。在这里，开头的词应理解为不伤害的思维和不伤害的思维的获得。在这里，舍欲被称为因为脱离贪欲而无贪，因脱离障碍而达到初禅，因脱离一切善法而获得一切善法，因脱离一切所造而获得涅槃。与之相应的思维称为舍欲思维，正念思维。它在不净禅的初期是欲界的，进入不净禅后是色界的，这种禅定作为基础在获得道果的时刻是出世间的。对抗贪欲的思维是无贪，任何人都不贪心，因此称为无贪。就像所说的那样，依无贪而产生的思维称为无贪思维。它在慈悲禅的初期是欲界的，因慈悲的修习而达到初禅后是色界的，这种禅定作为基础在获得道果的时刻是出世间的。对抗伤害的思维是无伤害，任何众生都不伤害，因此称为无伤害。依此而产生的思维称为无伤害思维。它在慈悲禅的初期是欲界的，因慈悲的修习而达到初禅后是色界的，这种禅定作为基础在获得道果的时刻是出世间的。
难道无贪、无恼、无痴之间因彼此的缺失而产生的这些舍欲思维等之间不相互关联吗？不，它们并不相互关联。当无贪成为主要时，依照固定的行为和其他条件，其他两者便会随之产生。因此，当无贪成为主要的思维时，它便成为舍欲思维的基础。与之相应的，无恼的特征是无恼，若存在无恼思维，则也会存在无伤害思维。它们两者在舍欲思维的引导下，自然会显现出来，若存在则存在，若不存在则不存在。就如同当慈悲成为主要思维时，其他两者也会随之产生。当慈悲成为主要思维时，其他两者也会随之产生。


Kāmavitakkādayoti ettha ādi-saddena byāpādavitakkavihiṃsāvitakkānaṃ gahaṇaṃ veditabbaṃ. Tattha kāmapaṭisaṃyutto vitakko kāmavitakko. Ettha hi dve kāmā vatthukāmo ca kilesakāmo ca. Tattha vatthukāmapakkhe ārammaṇavasena kāmehi paṭisaṃyutto vitakko kāmavitakko, kilesakāmapakkhe pana sampayogavasena kāmena paṭisaṃyuttoti yojetabbaṃ. Byāpādapaṭisaṃyutto vitakko byāpādavitakko. Vihiṃsāpaṭisaṃyutto vitakko vihiṃsāvitakko. Tesu dve sattesupi saṅkhāresupi uppajjanti. Kāmavitakko hi piye manāpe satte vā saṅkhāre vā vitakkentassa uppajjati, byāpādavitakko appiye amanāpe satte vā saṅkhāre vā kujjhitvā olokanakālato paṭṭhāya yāva vināsanā uppajjati, vihiṃsāvitakko saṅkhāresu nuppajjati. Saṅkhāro hi dukkhāpetabbo nāma natthi, ‘‘ime sattā haññantu vā ucchijjantu vā vinassantu vā mā vā ahesu’’nti cintanakāle pana sattesu uppajjati. Atha kasmā vuttaṃ ‘‘saṅkhāro dukkhāpetabbo nāma natthī’’ti, nanu ye dukkhāpetabbāti icchitā sattasaññitā, tepi atthato saṅkhārā evāti? Saccametaṃ, te pana indriyabaddhā saviññāṇakatāya dukkhaṃ paṭisaṃvedenti, tasmā te vihiṃsāvitakkassa visayā icchitā sattasaññitā. Ye pana na dukkhaṃ paṭisaṃvedenti vuttalakkhaṇāyogato, te sandhāya ‘‘vihiṃsāvitakko saṅkhāresu nuppajjatī’’ti vuttaṃ.

Anupādāya āsavehi cittāni vimucciṃsūti ettha āsavehīti katthuatthe karaṇaniddeso, cittānīti paccattabahuvacanaṃ, vimucciṃsūti kammasādhanaṃ, tasmā āsavehi kattubhūtehi anupādāya ārammaṇavasena aggahetvā cittāni vimuccitānīti evamettha attho gahetabboti āha ‘‘tesañhi cittānī’’tiādi. Yehi āsavehīti etthāpi kattuatthe eva karaṇaniddeso. Vimucciṃsūti kammasādhanaṃ. Na tetāni gahetvā vimucciṃsūti te āsavā tāni cittāni ārammaṇavasena na gahetvā vimucciṃsu vimocesuṃ. Ettha hi cittānīti upayogabahuvacanaṃ, vimucciṃsūti kattusādhanaṃ. Anuppādanirodhena nirujjhamānāti āyatiṃ anuppattisaṅkhātena nirodhena nirujjhamānā āsavā. Aggahetvā vimucciṃsūti ārammaṇakaraṇavasena aggahetvā cittāni vimocesuṃ. Vikasitacittā ahesunti sātisayañāṇarasmisamphassena samphullacittā ahesuṃ. Purimavacanāpekkhanti ‘‘aññatarasmiṃ bhiṃsanake vanasaṇḍe’’ti vuttavacanāpekkhaṃ. Tenāha ‘‘yaṃ vuttaṃ aññatarasmiṃ bhiṃsanake vanasaṇḍeti, tatrā’’ti. Katanti bhāvasādhanavāci idaṃ padanti āha ‘‘bhiṃsanakatasmiṃhoti, bhiṃsanakakiriyāyā’’ti. Bhiṃsanassa karaṇaṃ kiriyā bhiṃsanakataṃ, tasmiṃ bhiṃsanakatasmiṃ.

Idāni aññathāpi atthayojanaṃ dassento āha ‘‘atha vā’’tiādi. Imasmiṃ atthavikappe bhiṃsayatīti bhiṃsano, bhiṃsano eva bhiṃsanako, tassa bhāvo bhiṃsanakattanti vattabbe ta-kārassa lopaṃ katvā ‘‘bhiṃsanakata’’nti vuttanti dassento āha ‘‘bhiṃsanakatasminti bhiṃsanakabhāveti attho’’tiādi. Yebhuyyaggahaṇaṃ lomavantavasenapi yojetabbaṃ, na lomavasenevāti āha ‘‘bahutarānaṃ vā’’tiādi.



以下是巴利文的完整直译：
关于"欲寻等"，在这里，"等"这个词应当理解为包含瞋恚寻和害寻。在这里，与欲相关联的寻称为欲寻。这里有两种欲：对象之欲和烦恼之欲。在对象之欲方面，由于对象缘故，与欲相关联的寻是欲寻；在烦恼之欲方面，则应当理解为由于结合缘故与欲相关联。与瞋恚相关联的寻称为瞋恚寻。与害相关联的寻称为害寻。这些寻在有情和行相中都会生起。
当一个人对可意可爱的有情或行相思考时，欲寻会生起；当对不可意不可爱的有情或行相生气时，从生气开始直到毁坏的时刻，瞋恚寻会生起；害寻不会在行相中生起。因为行相中并不存在应当使之受苦的对象，只有在思考"愿这些有情被杀害、被断绝、被毁灭，或不存在"的时候，才会在有情中生起。为什么说"行相中不存在应当使之受苦的对象"？难道那些被认为应当使之受苦的有情不就是行相吗？这是真实的，但是这些（有情）因为系于根门和有识别性，所以会体验痛苦，因此它们被视为害寻的对境。那些不体验痛苦的（行相），基于已陈述的特征，因此说"害寻不会在行相中生起"。
"不执取地从诸漏中解脱"中，"诸漏"是工具格，表示作者；"心"是单独或复数格；"解脱"是动词格。因此，意思是由诸漏作为主体，不执取地由于对象缘故，心将被解脱。所以说"它们的心"等。在"由哪些漏"中，同样是作者格的工具格。"解脱"是动词格。不是执取它们，解脱意味着这些漏不执取这些心作为对象而解脱。在这里，"心"是受事复数格，"解脱"是主语动词。"由不生起灭"意味着诸漏将由未来不生起的灭而被灭。"不执取而解脱"意味着不执取对象和作用而解脱心。"心开敷"意味着由超越智慧光芒的接触而使心绽放。"依照先前的说法"意味着依照"在某个可怖的林野"的已说述语。因此说"关于所说的在某个可怖的林野"。"做"是表示状态的动词，这个词是"这"，所以说"在可怖的所作中"，即"可怖的行为"。可怖的行为的作为是可怖的所作，在这个可怖的所作中。
现在展示另一种意义联系，说"或者"等。在这个意义变体中，"使害怕"是可怖者，可怖者本身是可怖的，其状态本应为"可怖性"，但省略了ta音，说成"可怖的所作"。为了展示这一点，说"可怖的所作即可怖的状态"等。大多数情况下也应当联系具有毛发的，不仅仅是依靠毛发，所以说"多数"等。


Purisayugavasenāti purisakālavasena, purisānaṃ āyuppamāṇavasenāti vuttaṃ hoti. ‘‘Sabbapacchimako subhaddasadiso’’ti tīsupi gaṇṭhipadesu vuttaṃ. Tasmiṃ kāle vijjamānānaṃ dvinnaṃ purisānaṃ āyuparicchedaṃ sakalameva gahetvā ‘‘satasahassaṃ…pe… aṭṭhāsī’’ti vuttaṃ. Dveyeva purisayugānīti ettha purisānaṃ yugappavattikālo purisayugaṃ. Abhilāpamattameva cetaṃ, atthato pana purisova purisayugaṃ. Dharamāne bhagavati ekaṃ purisayugaṃ, parinibbute ekanti katvā ‘‘dveyeva purisayugānī’’ti vuttaṃ. Parinibbute pana bhagavati ekameva purisayugaṃ asītiyeva vassasahassāni brahmacariyaṃ aṭṭhāsīti veditabbaṃ.

20.Sāvakayugānīti sāvakā eva sāvakayugāni. Asambhuṇantenāti apāpuṇantena. Gabbhaṃ gaṇhāpentassāti sabbaññutaññāṇassa vijāyanatthaṃ ñāṇagabbhaṃ gaṇhāpentassa.



以下是巴利文的完整直译：
依据人双的意思是依据人的时期，意思是依据人的寿命长度。在三种注释书中都说"最后一个类似须跋陀"。取那个时期存在的两个人的全部寿命限度，所以说"十万年……住立"。"只有两个人双"中，人双是指人的一对出现的时期。这只是一种说法，实际上人就是人双。在世尊在世时是一个人双，涅槃后是一个，因此说"只有两个人双"。但是应当理解，在世尊涅槃后，只有一个人双，梵行住立了八万年。
20. "声闻双"就是声闻本身。"不能达到"意味着不能获得。"使之怀孕"意味着为了生出一切智智，使智慧怀孕。


21.Koanusandhīti pubbāparakathānaṃ kiṃ anusandhānaṃ, ko sambandhoti attho. Sikkhāpadapaññattiyācanāpekkhanti yācīyatīti yācanā, sikkhāpadapaññattiyeva yācanā sikkhāpadapaññattiyācanā, taṃ apekkhatīti sikkhāpadapaññattiyācanāpekkhaṃ bhummavacanaṃ, yāciyamānasikkhāpadapaññattiapekkhaṃ bhummavacananti vuttaṃ hoti. Yācanavisiṭṭhā sikkhāpadapaññattiyeva hi ‘‘tatthā’’ti iminā parāmaṭṭhā, teneva vakkhati ‘‘tattha tassā sikkhāpadapaññattiyā’’ti. Yaṃ vuttanti ‘‘sikkhāpadaṃ paññapeyyā’’ti iminā yaṃ sikkhāpadapaññapanaṃ vuttaṃ, yācitanti attho. Tattha tassā sikkhāpadapaññattiyāti tassaṃ yāciyamānasikkhāpadapaññattiyanti attho. Akālanti sikkhāpadapaññattiyā akālaṃ.

Āsavaṭṭhānīyāti ettha adhikaraṇe anīyasaddoti āha ‘‘āsavā tiṭṭhanti etesū’’tiādi . Ke pana te āsavā, ke ca dhammā tadadhikaraṇabhūtāti āha ‘‘yesu diṭṭhadhammikasamparāyikā’’tiādi. Diṭṭhadhammikā parūpavādādayo, samparāyikā āpāyikā apāyadukkhavisesā. Te āsavanti tena tena paccayavasena pavattantīti āsavā. Nesanti parūpavādādiāsavānaṃ. Teti vītikkamadhammā. Asati āsavaṭṭhānīye dhamme sikkhāpadapaññattiyaṃ ko doso, yenevaṃ vuttanti āha ‘‘yadi hi paññapeyyā’’tiādi, vītikkamadosaṃ adisvā yadi paññapeyyāti adhippāyo. Parammukhā akkosanaṃ parūpavādo, parehi vacanesu dosāropanaṃ parūpārambho, sammukhā garahanaṃ garahadoso.

Kathañhi nāma paliveṭhessatīti sambandho, kathaṃ-saddayoge anāgatappayogo daṭṭhabbo. Anvāyikoti anuvattako. Bhogakkhandhanti bhogarāsiṃ. ‘‘Amhākamete’’ti ñāyantīti ñātī, pitāmahapituputtādivasena parivaṭṭanaṭṭhena parivaṭṭo, ñātīyeva parivaṭṭo ñātiparivaṭṭo. Ghāsacchādanaparamatāya santuṭṭhāti ghāsacchādane paramatāya uttamatāya santuṭṭhā, ghāsacchādanapariyesane sallekhavasena paramatāya ukkaṭṭhabhāve saṇṭhitāti attho. Ghāsacchādanameva vā paramaṃ paramā koṭi etesaṃ na tato paraṃ kiñci asāmisajātaṃ pariyesanti paccāsīsanti cāti ghāsacchādanaparamā, tesaṃ bhāvo ghāsacchādanaparamatā, tassaṃ ghāsacchādanaparamatāya santuṭṭhā. Tesu nāma koti yathāvuttaguṇavisiṭṭhesu tesu bhikkhūsu ko nāma. Lokāmisabhūtanti lokapariyāpannaṃ hutvā kilesehi āmasitabbattā lokāmisabhūtaṃ. Pabbajjāsaṅkhepenevāti ‘‘pāṇātipātā veramaṇī’’tiādinā pabbajjāmukheneva. Etanti methunādīnaṃ akaraṇaṃ. Thāmanti sikkhāpadānaṃ paññāpanakiriyāya sāmatthiyaṃ. Balanti yāthāvato sabbadhammānaṃ paṭivedhasamatthaṃ ñāṇabalaṃ. Kuppeyyāti kuppaṃ bhaveyya. Etassevatthassa pākaṭakaraṇaṃ na yathāṭhāne tiṭṭheyyāti, paññattiṭṭhāne na tiṭṭheyyāti attho. Akusaloti tikicchituṃ yuttakālassa aparijānanato akusalo acheko. Avuddhi anayo, byasanaṃ dukkhaṃ. Paṭikaccevāti gaṇḍuppādanato paṭhamameva. Sañchaviṃ katvāti sobhanacchaviṃ katvā. Bālavejjoti apaṇḍitavejjo. Lohitakkhayañca maṃ pāpetīti vibhattivipariṇāmaṃ katvā yojetabbaṃ.

Akālaṃ dassetvāti sikkhāpadapaññattiyā akālaṃ dassetvā. Rogaṃ vūpasametvāti phāsuṃ katvā. Sake ācariyaketi ācariyassa bhāvo, kammaṃ vā ācariyakaṃ, tasmiṃ attano ācariyabhāve, ācariyakamme vā. Nimittatthe cetaṃ bhummavacanaṃ. Viditānubhāvoti pākaṭānubhāvo.


以下是巴利文的完整直译：
21. "什么是关联"意思是前后语言的什么关联，什么联系。"期待学处制定的请求"中，被请求的是请求，学处制定本身的请求是学处制定请求，期待它是期待学处制定请求的处格，意思是期待被请求的学处制定的处格。因为被请求所限定的学处制定本身被"那里"这个词所指，因此他将说"在那里，那个学处制定"。"所说的"意思是"应当制定学处"这句话所说的学处制定，即被请求的意思。"在那里，那个学处制定"意思是在那个被请求的学处制定中。"非时"意味着学处制定的非时。
"漏住处"中，这里的"anīya"词是处所义，所以说"漏住立于这些"等。什么是这些漏，什么法是它们的处所，所以说"在这些现法和来世"等。现法的是他人诽谤等，来世的是恶趣的特殊苦。它们以各种缘流注，所以称为漏。"它们的"是指他人诽谤等漏的。"它们"是指违犯法。如果没有漏住处法而制定学处有什么过失，为什么这样说呢？所以说"如果制定"等，意思是如果不见违犯过失而制定。背后诽谤是他人诽谤，他人在言语中寻找过失是他人非难，当面责备是责备过失。
"怎么会缠绕"是连接词，"怎么"这个词与未来时态连用。"随从"是追随者。"财富聚"是财富堆。"被认为是我们的"是亲属，以祖父父子等方式轮转的意义是轮转，亲属本身是轮转即亲属轮转。"以饮食衣服为最上而知足"意味着以饮食衣服为最上、为最高而知足，意思是在寻求饮食衣服时以削减为最上、最高而安住。或者说，饮食衣服本身是最上、最高界限，他们不寻求、不期待超过那个的任何非物质的东西，所以称为以饮食衣服为最上，那个状态是以饮食衣服为最上性，以那个以饮食衣服为最上性而知足。"在他们中谁呢"意味着在如上所说具有特殊功德的那些比丘中谁呢。"成为世间贪欲"意味着成为世间所摄，因为应当被烦恼所触碰，所以成为世间贪欲。"仅以出家概要"意味着仅以"离杀生"等出家之门。"这个"意味着不作淫欲等。"力量"意味着制定学处的行为的能力。"力"意味着如实通达一切法的智力。"会动摇"意味着会成为动摇。这个意思的明显化是"不会如处而住"，意思是不会住于制定处。"不善巧"意味着因为不了解适合治疗的时间而不善巧、不聪明。非增长是非理，灾难是苦。"预先"意味着在疮生起之前。"使皮肤美好"意味着使皮肤美丽。"愚医"意味着不聪


Vipulabhāvenāti pabbajitānaṃ bahubhāvena. Sāsane ekacce āsavaṭṭhānīyā dhammā na uppajjantīti yasmā senāsanāni pahonti, tasmā āvāsamacchariyādihetukā sāsane ekacce āsavaṭṭhānīyā dhammā na uppajjanti. Iminā nayenāti etena padasodhammasikkhāpadādīnaṃ saṅgaho daṭṭhabbo.

Lābhaggamahattanti cīvarādilabhitabbapaccayo lābho, tassa aggaṃ mahattaṃ paṇītatā bahubhāvo vā. Bahussutassa bhāvo bāhusaccaṃ. Ayoniso ummujjamānāti anupāyena abhinivisamānā, viparītato jānamānāti attho. Rasena rasaṃ saṃsanditvāti sabhāvena sabhāvaṃ saṃsanditvā, anuññātapaccattharaṇādīsu sukhasamphassasāmaññato upādinnaphassarasepi anavajjasaññitāya anupādinnaphassarasena upādinnaphassarasaṃ saṃsanditvā, samānabhāvaṃ upanetvāti attho. Uddhammaṃ ubbinayaṃsatthusāsanaṃ dīpentīti ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmī’’tiādinā (pāci. 418) satthusāsanaṃ uddhammaṃ ubbinayaṃ katvā dīpenti.

Imasmiṃ attheti ‘‘nirabbudo hi, sāriputta, bhikkhusaṅgho’’ti (pārā. 21) evaṃ vuttabhikkhusaṅghasaññite atthe. Kathaṃ pana dussīlānaṃ corabhāvoti āha ‘‘te hi assamaṇāva hutvā’’tiādi. Kāḷakadhammayogāti dussīlatāsaṅkhātapāpadhammayogato. Pabhassaroti pabhassarasīlo. Sāroti vuccantīti sāsanabrahmacariyassa sārabhūtattā sīlādayo guṇā ‘‘sāro’’ti vuccanti.

Sabbaparittaguṇoti sabbehi nihīnaguṇo, appaguṇo vā. So sotāpannoti ānandattheraṃ sandhāya vadati. Sotaṃ āpannoti maggasotaṃ āpanno. Paṭipakkhadhammānaṃ anavasesato savanato pellanato soto ariyamaggoti āha ‘‘sototi ca maggassetaṃ adhivacana’’nti. Sotāpannoti tena samannāgatassa puggalassāti iminā maggasamaṅgī sotāpannoti vatvā tamevatthaṃ udāharaṇena sādhetvā idāni idhādhippetapuggalaṃ niddhāretvā dassento āha ‘‘idha panā’’tiādi. Idha āpannasaddo ‘‘phalasacchikiriyāya paṭipanno’’tiādīsu (saṃ. ni. 5.488) viya vattamānakālikoti āha ‘‘maggena phalassa nāmaṃ dinna’’nti. Maggena hi attanā sadisassa aṭṭhaṅgikassa vā sattaṅgikassa vā phalassa sototi nāmaṃ dinnaṃ, atītakālikatte pana sarasatova nāmalābho siyā. Maggakkhaṇe hi maggasotaṃ āpajjati nāma, phalakkhaṇe āpanno.

Virūpaṃ sadukkhaṃ saupāyāsaṃ nipātetīti vinipāto, apāyadukkhe khipanako. Dhammoti sabhāvo. Tenāha ‘‘na attānaṃ apāyesu vinipātanasabhāvo’’ti. Atha vā dhammoti apāyesu khipanako sakkāyadiṭṭhiādiko akusaladhammo. Yassa pana so akusaladhammo natthi sabbaso pahīnattā, so yasmā apāyesu attānaṃ vinipātanasabhāvo na hoti, tasmā vuttaṃ ‘‘na attānaṃ apāyesu vinipātanasabhāvoti vuttaṃ hotī’’ti. Kasmāti avinipātanadhammatāya kāraṇaṃ pucchati. Apāyaṃ gamentīti apāyagamanīyā. Vinipātanasabhāvoti uppajjanasabhāvo. Sammattaniyāmena maggenāti sammā bhavaniyāmakena paṭiladdhamaggena. Niyatoti vā heṭṭhimantato sattamabhavato upari anuppajjanadhammatāya niyato. Sambodhīti uparimaggattayasaṅkhātā sambodhi. Sambujjhatīti hi sambodhi, ariyamaggo. So ca idha paṭhamamaggassa adhigatattā avasiṭṭho eva adhigantabbabhāvena icchitabboti. Tenāha ‘‘uparimaggattayaṃ avassaṃ sampāpako’’ti. Uparimaggattayaṃ avassaṃ sampāpuṇātīti sampāpako, sotāpanno.

Vinayapaññattiyācanakathā niṭṭhitā.

Buddhāciṇṇakathā



以下是巴利文的完整直译：
"以广大性"意味着出家者的众多性。"在教法中某些漏住处法不生起"意味着因为住处足够，所以在教法中某些由住处悭吝等为因的漏住处法不生起。"以这个方法"意味着应当理解包括句法学处等。
"利养的最上大"中，应当获得的衣等资具是利养，它的最上是大、殊胜或众多。多闻的状态是多闻性。"不如理浮现"意味着以非方便执着，意思是颠倒地了知。"以味与味相应"意味着以自性与自性相应，在被允许的卧具等中，由于触乐的共同性，在有执取触味中也以无过失想，以无执取触味与有执取触味相应，意思是引导至相同状态。"阐明非法非律的师教"意味着以"我如是了知世尊所说之法"等方式，使师教成为非法非律而阐明。
"在这个意义中"意味着在"舍利弗，比丘僧团确实无疮"这样所说的比丘僧团所表示的意义中。怎样是恶戒者的盗贼性呢？所以说"他们确实不是沙门"等。"与黑法相应"意味着与被称为恶戒性的恶法相应。"光明"意味着光明戒。"称为精华"意味着因为是教法梵行的精华，所以戒等功德被称为"精华"。
"一切微小功德"意味着一切低劣功德，或少功德。"他是预流者"是指阿难长老而说。"入流"意味着入于道流。因为完全听闻、推动对立法，所以流是圣道，因此说"流是道的同义语"。"预流者"是具有它的人，由此说明具道者是预流者，以譬喻证明那个意义后，现在为了确定这里所意指的人，所以说"但在这里"等。这里的"入"字如"为证悟果而行道"等中是现在时，所以说"由道给予果的名称"。因为道给予与自己相似的八支或七支果以流的名称，如果是过去时，则会从自性获得名称。因为在道剎那称为入于道流，在果剎那已入。
"恶趣"意味着投入不好的、有苦的、有恼的，即投入恶趣苦中。"法"意味着自性。因此说"没有投入恶趣的自性"。或者"法"意味着投入恶趣的身见等不善法。对于完全断除那个不善法的人来说，因为没有将自己投入恶趣的自性，所以说"意思是没有将自己投入恶趣的自性"。"为什么"是询问不投入性的原因。"导向恶趣"意味着导向恶趣的。"投入的自性"意味着生起的自性。"以正性决定的道"意味着以正确修习决定所获得的道。或者"决定"意味着最低限度在第七有之上不生起法性的决定。"正觉"意味着称为上三道的正觉。因为正觉即是觉悟，即圣道。这里因为已证得初道，所以只有剩余的被认为应当证得。因此说"必定达到上三道"。必定达到上三道的是达到者，即预流者。
毗尼制定请求的解说结束。
佛陀惯行的解说

22.Anudhammatāti lokuttaradhammānugato dhammo. Anapaloketvāti padassa vivaraṇaṃ ‘‘anāpucchitvā’’ti. Janapadacārikaṃ pakkamantīti ettha iti-saddo gamyamānatāya na vutto, evaṃ aññatthāpi īdisesu ṭhānesu. Tattha janapadacārikanti janapadesu caraṇaṃ, caraṇaṃ vā cāro, so eva cārikā, janapadesu cārikā janapadacārikā. Taṃ pakkamanti, janapadagamanaṃ gacchantīti attho. Pakkamantiyevāti avadhāraṇena no na pakkamantīti dasseti. ‘‘Janapadacārikaṃ pakkamantī’’ti ettha ṭhatvā bhagavato cārikāpakkamanavidhiṃ dassento āha ‘‘janapadacārikaṃ carantā cā’’tiādi. Cārikā ca nāmesā (dī. ni. aṭṭha. 1.254; ma. ni. aṭṭha. 

以下是巴利文的完整直译：
22. "随法性"意味着随顺出世间法的法。"不告知"这个词的解释是"不询问"。"出发游行诸国"中，"iti"（如是）这个词因为可以理解而没有说出，在其他类似的地方也是如此。其中"游行诸国"意味着在诸国中游行，或者游行即是行，那个就是游历，在诸国中游历是游行诸国。他们出发那个，意思是他们去诸国游行。"确实出发"以确定词表示他们不是不出发。在"出发游行诸国"这里停顿，为了显示世尊出发游行的方式，所以说"游行诸国时"等。这个游行是指（长部注释书1.254；中部注释书


1.254) duvidhā turitacārikā ceva aturitacārikā ca. Tattha dūrepi bodhaneyyapuggalaṃ disvā tassa bodhanatthāya sahasā gamanaṃ turitacārikā nāma, sā mahākassapattherapaccuggamanādīsu daṭṭhabbā. Bhagavā hi mahākassapattheraṃ paccuggacchanto muhuttena tigāvutamagamāsi, āḷavakassatthāya tiṃsayojanaṃ, tathā aṅgulimālassa, pukkusātissa pana pañcacattālīsayojanaṃ, mahākappinassa vīsayojanasataṃ, dhaniyassatthāya sattayojanasatāni agamāsi, dhammasenāpatino saddhivihārikassa vanavāsītissasāmaṇerassa tigāvutādhikaṃ vīsayojanasataṃ agamāsi, ayaṃ turitacārikā. Yaṃ pana gāmanigamanagarapaṭipāṭiyā devasikaṃ yojanaaḍḍhayojanavasena piṇḍapātacariyādīhi lokaṃ anuggaṇhantassa gamanaṃ, ayaṃ aturitacārikā nāma. Imaṃ pana cārikaṃ caranto bhagavā mahāmaṇḍalaṃ majjhimamaṇḍalaṃ antimamaṇḍalanti imesaṃ tiṇṇaṃ maṇḍalānaṃ aññatarasmiṃ carati. Tattha ‘‘janapadacārika’’nti vuttattā aturitacārikāva idhādhippetā. Tameva vibhajitvā dassento āha ‘‘mahāmaṇḍalaṃ majjhimamaṇḍala’’ntiādi.

Tattha antimamaṇḍalanti khuddakamaṇḍalaṃ, itaresaṃ vā maṇḍalānaṃ antogadhattā antimamaṇḍalaṃ, abbhantarimamaṇḍalanti vuttaṃ hoti. Imesaṃ pana maṇḍalānaṃ kiṃ pamāṇanti āha ‘‘tattha mahāmaṇḍalaṃ navayojanasatika’’ntiādi. Navayojanasatikampi ṭhānaṃ majjhimadesapariyāpannameva, tato paraṃ nādhippetaṃ turitacārikāvasena agamanato. Yasmā nikkhantakālato paṭṭhāya gatagataṭṭhānassa catūsu passesu samantato yojanasataṃ ekakolāhalaṃ hoti, purimaṃ purimaṃ āgatā nimantetuṃ labhanti, itaresu dvīsu maṇḍalesu sakkāro mahāmaṇḍalaṃ osarati, tattha buddhā bhagavanto tesu tesu gāmanigamesu ekāhaṃ dvīhaṃ vasantā mahājanaṃ āmisapaṭiggahena anuggaṇhanti, dhammadānena ca vivaṭṭūpanissitaṃ kusalaṃ vaḍḍhenti, tasmā vuttaṃ ‘‘gāmanigamādīsu mahājanaṃ āmisapaṭiggahena anuggaṇhantā’’tiādi. Samathavipassanā taruṇā hontīti ettha taruṇā vipassanāti saṅkhāraparicchedane ñāṇaṃ kaṅkhāvitaraṇe ñāṇaṃ sammasane ñāṇaṃ maggāmagge ñāṇanti catunnaṃ ñāṇānaṃ adhivacanaṃ. Samathassa taruṇabhāvo pana upacārasamādhivasena veditabbo. ‘‘Sace pana antovasse bhikkhūnaṃ samathavipassanā taruṇā hontī’’ti idaṃ nidassanamattanti daṭṭhabbaṃ. Aññenapi majjhimamaṇḍale veneyyānaṃ ñāṇaparipākādikāraṇena majjhimamaṇḍale cārikaṃ caritukāmā cātumāsaṃ vasitvāva nikkhamanti.


以下是巴利文的完整直译：
1.254) 有两种快速游历和非快速游历。在那里，远处见到应当觉悟的人，突然前往那个目的地的就是快速游历，这在大迦叶尊者的出现等中可以看到。因为世尊在见到大迦叶尊者时，瞬间便前往了三十由旬远的阿拉瓦村，亦如对阿难、普吉萨等，然而对大迦叶尊者则是五十由旬，对大迦比那是百由旬，因信士的缘故，世尊又前往七百由旬，因法军长的缘故，世尊又前往超过三十由旬的百由旬，这就是快速游历。而在村庄、城镇、城市的行程中，以天神的由旬五分之一的行走方式，依靠乞食等来照顾世间的，就是非快速游历。世尊在进行这种游历时，行于大圈、中圈和小圈，即在这三种圈中的任一圈行走。因此说"出发诸国"是指非快速游历在这里所指的。为了将其分类说明，世尊说"大圈、中圈"等。
在这里，小圈指的是小圈，其他圈则因其边缘而称为小圈，亦称为内圈。关于这些圈的大小，世尊说"在这里大圈是九十由旬的百"等。九十由旬的地方仅仅是中地区域的范围，因此不是指快速游历的去往。因为从出发的时间起，去过的地方在四个方位上相距一百由旬，前往的每一处都能邀请到，其他两个圈中则是大圈所覆盖，因此在那些地方，世尊在每一个村庄、城镇中，住上一天或两天，依靠世间的物质供养来照顾大众，通过法施来促进善行，因此说"在村庄、城镇等中，依靠世间的物质供养来照顾大众"等。安住于止观的智慧是微小的，这里微小的意思是指对法的理解、对法的分辨、对法的明了、对道的知识等四种智慧的名称。止的微小性则应当以近似的定境来理解。"如果在内部雨季时，僧众的止观是微小的"这句话应当被视为仅为示例。亦有其他在中圈中，因受教者的智慧成熟等原因，想要在中圈中游历的，他们在经过四个月的时间后便离开。


Pavāraṇāsaṅgahaṃ datvāti anumatidānavasena datvā. Māgasirassa paṭhamadivaseti māgasiramāsassa paṭhamadivase. Idañcetarahi pavattavohāravasena kattikamāsassa aparapakkhapāṭipadadivasaṃ sandhāya vuttaṃ. Tesanti tesaṃ buddhānaṃ. Tehi vinetabbattā ‘‘tesaṃ vineyyasattā’’ti vuttaṃ. Vineyyasattāti ca cārikāya vinetabbasattā. Māgasiramāsampi tattheva vasitvā phussamāsassa paṭhamadivaseti idampi nidassanamattanti daṭṭhabbaṃ. Catumāsavutthānampi buddhānaṃ vineyyasattā aparipakkindriyā honti, tesaṃ indriyaparipākaṃ āgamayamānā aparampi ekamāsaṃ vā dviticatumāsaṃ vā tatthevavasitvā mahābhikkhusaṅghaparivārā nikkhamitvā purimanayeneva lokaṃ anuggaṇhantā sattahi vā chahi vā pañcahi vā catūhi vā māsehi cārikaṃ pariyosāpenti. Veneyyavasenevāti avadhāraṇena na cīvarādihetu carantīti dasseti. Tathā hi imesu tīsu maṇḍalesu yattha katthaci cārikaṃ carantā na cīvarādihetu caranti, atha kho ye duggatabālajiṇṇabyādhikā, te ‘‘kadā tathāgataṃ āgantvā passissanti, mayi pana cārikaṃ carante mahājano tathāgatadassanaṃ labhissati, tattha keci cittāni pasādessanti, keci mālādīhi pūjessanti, keci kaṭacchubhikkhaṃ dassanti, keci micchādassanaṃ pahāya sammādiṭṭhikā bhavissanti, taṃ nesaṃ bhavissati dīgharattaṃ hitāya sukhāyā’’ti evaṃ lokānukampāya cārikaṃ caranti.

Apica catūhi kāraṇehi buddhā bhagavanto cārikaṃ caranti jaṅghavihāravasena sarīraphāsukatthāya, aṭṭhuppattikālābhikaṅkhanatthāya, bhikkhūnaṃ sikkhāpadapaññāpanatthāya, tattha tattha paripākagatindriye bodhaneyyasatte bodhanatthāyāti. Aparehipi catūhi kāraṇehi buddhā bhagavanto cārikaṃ caranti buddhaṃ saraṇaṃ gacchissantīti vā, dhammaṃ, saṅghaṃ saraṇaṃ gacchissantīti vā, mahatā dhammavassena catasso parisā santappessāmāti vā. Aparehipi pañcahi kāraṇehi buddhā bhagavanto cārikaṃ caranti pāṇātipātā viramissantīti vā, adinnādānā, kāmesumicchācārā, musāvādā, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā viramissantīti vā. Aparehipi aṭṭhahi kāraṇehi buddhā bhagavanto cārikaṃ caranti paṭhamaṃ jhānaṃ paṭilabhissantīti vā, dutiyaṃ…pe… nevasaññānāsaññāyatanasamāpattiṃ paṭilabhissantīti vā. Aparehipi aṭṭhahi kāraṇehi buddhā bhagavanto cārikaṃ caranti sotāpattimaggaṃ adhigamissantīti vā, sotāpattiphalaṃ…pe… arahattaphalaṃ sacchikarissantīti vāti.

Pupphāni ocinantā viya carantīti iminā yathā mālākāro bahuṃ pupphagacchaṃ disvā tattha cirampi ṭhatvā pupphāni ocinitvā pupphasuññaṃ gacchaṃ disvā tattha papañcaṃ akatvā taṃ pahāya aññattha gantvā pupphāni ocinanto vicarati, evameva buddhāpi yattha gāmanigamādīsu vineyyasattā bahū honti, tattha cirampi vasantā te vinetvā vineyyasuññagāmādīsu papañcaṃ akatvā taṃ pahāya aññattha bahuvineyyakesu gāmādīsu vasantā vicarantīti dasseti. Tatoyeva ca atikhuddakepi antimamaṇḍale upanissayavantānaṃ bahubhāvato tāva bahumpi kālaṃ sattamāsapariyantaṃ cārikaṃ caranti.


以下是巴利文的完整直译：
"给予邀请的汇总"意味着以同意给予的方式给予。在玛嘎西月的第一日，即玛嘎西月的第一天。这是指在当前的情况下，根据卡提卡月的后半部分的日子所说的。那些是指那些佛陀。由于他们是应当被引导的，因此说"应当被引导的众生"。应当被引导的众生是指应当被游历引导的众生。即使在玛嘎西月中也在那儿停留，普萨月的第一日也是应当被视为仅仅是示例。四个月的出发也属于佛陀的应当被引导的众生，因他们的感官未成熟，因而他们的感官成熟而来，若再停留一个月或两个、四个月，在那里与大比丘僧团一起出发，依旧以原来的方式照顾世间，最终在七、六、五、四个月中完成游历。以应当被引导的方式，意味着以确定的方式并非因衣物等的缘故而游历。因此在这三种圈中，任何地方游历的人并非因衣物等的缘故而行走，而是那些贫苦、愚笨、年老和生病的人，他们想"何时能见到如来，若我在游历中，众人将能见到如来，那里有人心会欢喜，有人会用花等来供养，有人会给我施舍美味的食物，有人会抛弃邪见而成为正见者，这对他们将会长久利益与快乐"这样出于对世间的怜悯而游历。
此外，佛陀因四个原因而游历，首先是为了身体的舒适，其次是为了在八出发的时间中期待收获，第三是为了为比丘们设立戒律，第四是为了在各处成熟的感官众生的觉悟。佛陀还因其他四个原因而游历，想要归依佛、归依法、归依僧，或希望以大量的法雨来滋润四个群体。佛陀还因其他五个原因而游历，想要避免杀生，避免偷盗，避免邪行，避免妄语，避免酒醉等。佛陀还因其他八个原因而游历，想要获得第一禅，第二禅……直到不识不识处的定境。佛陀还因其他八个原因而游历，想要获得预流道，预流果……直到阿罗汉果的证得。
如同采花者在看到许多花时，停留很久采摘花朵，看到花朵空无一物后，便离开而不再留恋，佛陀也是如此，看到村庄、城镇等地有许多应当被引导的众生，停留很久引导他们，离开后不再留念，转而去往其他有许多应当被引导的村庄、城镇等地游历。因此在极小的最后圈中，因缘具足而游历的众生，因而游历的时间也很长，直到七个月的时间。


Santasabhāvattā kilesasamaṇahetutāya vā santaṃ nibbānaṃ, sukhakāraṇatāya ca sukhanti āha ‘‘santaṃ sukhaṃ nibbānamārammaṇaṃ katvā’’ti. Dasasahassacakkavāḷeti jātikkhettabhūtāya dasasahassilokadhātuyā. Idañca devabrahmānaṃ vasena vuttaṃ, manussā pana imasmiṃyeva cakkavāḷe bodhaneyyā honti. Bodhaneyyasattasamavalokananti paṭhamaṃ mahākaruṇāya pharitvā pacchā sabbaññutaññāṇajālaṃ pattharitvā tassa anto paviṭṭhānaṃ bodhaneyyasattānaṃ samolokanaṃ. Buddhā kira mahākaruṇāsamāpattiṃ samāpajjitvā tato vuṭṭhāya ‘‘ye sattā bhabbā paripākañāṇā ajjayeva mayā vinetabbā, te mayhaṃ ñāṇassa upaṭṭhahantū’’ti cittaṃ adhiṭṭhāya samannāharanti. Tesaṃ saha samannāhārā eko vā dve vā bahū vā tadā vinayūpagā veneyyā sabbaññutaññāṇassa āpāthamāgacchanti, ayamettha buddhānubhāvo. Evaṃ āpāthamāgatānaṃ pana nesaṃ upanissayaṃ pubbacariyaṃ pubbahetuṃ sampativattamānañca paṭipattiṃ olokenti. Veneyyasattapariggaṇhanatthañhi samannāhāre kate paṭhamaṃ nesaṃ veneyyabhāveneva upaṭṭhānaṃ hoti. Atha ‘‘kiṃ nu kho bhavissatī’’ti saraṇagamanādivasena kañci nipphattiṃ vīmaṃsamānā pubbupanissayāni olokenti.


以下是巴利文的完整直译：
由于“安宁的本质”或“因烦恼而成的安宁”，因其是幸福的因缘，因此说“将安宁的涅槃作为目标”。“十千世界”是指以十千个世界为生的“生之田”。这是根据天神和梵天的说法，而人类则在这一个世界中是应当觉悟的众生。应当觉悟的众生的观察，首先以大慈悲为覆盖，随后展开全部智者的知识网络，深入其中观察应当觉悟的众生。佛陀似乎是进入了大慈悲的定境，然后从中出来，想着“那些众生是有能力的，能够觉悟的，正是我所应当引导的”，于是发起了这样的意图并加以收集。与他们一同被收集的，可以是一位、两位或许多位，那时他们将进入佛陀的智慧之流，这就是佛陀的威德。如此进入智慧之流的众生，他们的依赖、过去的善业和过去的因缘正在继续运作的路径被观察着。为了收集应当觉悟的众生，当收集完成后，首先他们的存在便是依赖于被引导的状态。然后，思考“究竟将会怎样呢”，通过归依等方式，观察任何可能的结果和过去的因缘。


Otiṇṇeti ārocite, parisamajjhaṃ vā otiṇṇe. Dvikkhattunti ekasmiṃ saṃvacchare dvikkhattuṃ. Buddhakāle kira ekekasmiṃ saṃvacchare dve vāre bhikkhū sannipatanti upakaṭṭhavassūpanāyikakāle ca pavāraṇākāle ca. Upakaṭṭhāya vassūpanāyikāya dasapi vīsampi tiṃsampi cattālīsampi paññāsampi bhikkhū vaggavaggā hutvā kammaṭṭhānatthāya āgacchanti. Bhagavā tehi saddhiṃ sammoditvā ‘‘kasmā, bhikkhave, upakaṭṭhāya vassūpanāyikāya vicarathā’’ti pucchati. Atha te ‘‘bhagavā kammaṭṭhānatthaṃ āgatamha, kammaṭṭhānaṃ no dethā’’ti yācanti. Satthā tesaṃ cariyavasena rāgacaritassa asubhakammaṭṭhānaṃ deti, dosacaritassa mettākammaṭṭhānaṃ, mohacaritassa ‘‘uddeso paripucchā kālena dhammassavanaṃ kālena dhammasākacchā idaṃ tuyhaṃ sappāya’’nti ācikkhati. Kiñcāpi hi mohacaritassa ānāpānassatikammaṭṭhānaṃ sappāyaṃ, kammaṭṭhānabhāvanāya pana bhājanabhūtaṃ kātuṃ sammohavigamāya paṭhamaṃ uddesaparipucchādhammassavanadhammasākacchāsu niyojeti. Vitakkacaritassa ānāpānassatikammaṭṭhānaṃ deti. Saddhācaritassa visesato purimā cha anussatiyo sappāyā, tāsaṃ pana anuyuñjane ayaṃ pubbabhāgapaṭipattīti dassetuṃ pasādanīyasuttantena buddhasubodhitaṃ dhammasudhammataṃ saṅghasuppaṭipattiñca pakāseti. Ñāṇacaritassa pana maraṇassati upasamānussati catudhātuvavatthānaṃ āhārepaṭikūlasaññā visesato sappāyā, tesaṃ upakāradhammadassanatthaṃ aniccatādipaṭisaṃyutte gambhīre suttante katheti. Te kammaṭṭhānaṃ gahetvā sace sappāyaṃ hoti, satthu santike eva vasanti. No ce hoti, sappāyaṃ senāsanaṃ pucchantā gacchanti. Tepi tattha vasantā temāsikaṃ paṭipadaṃ gahetvā ghaṭentā vāyamantā sotāpannāpi honti sakadāgāminopi anāgāminopi arahantopi. Tato vutthavassā pavāretvā satthu santikaṃ gantvā ‘‘bhagavā ahaṃ tumhākaṃ santike kammaṭṭhānaṃ gahetvā sotāpattiphalaṃ patto…pe… ahaṃ aggaphalaṃ arahatta’’nti paṭiladdhaguṇaṃ ārocenti, upari anadhigatassa adhigamāya kammaṭṭhānañca yācanti. Tena vuttaṃ ‘‘pure vassūpanāyikāya ca kammaṭṭhānaggahaṇatthaṃ…pe… upari kammaṭṭhānaggahaṇatthañcā’’ti.

Āyāmāti ettha ā-saddo ‘‘āgacchā’’ti iminā samānatthoti āha ‘‘āyāmāti āgaccha yāmā’’ti, ehi gacchāmāti attho. Ānandāti bhagavā santikāvacarattā theraṃ ālapati, na pana tadā satthu santike vasantānaṃ bhikkhūnaṃ abhāvato. Pañcasataparimāṇo hi tadā bhagavato santike bhikkhusaṅgho. Thero pana ‘‘gaṇhathāvuso pattacīvarāni, bhagavā asukaṭṭhānaṃ gantukāmo’’ti bhikkhūnaṃ āroceti. ‘‘Atha kho bhagavā āyasmantaṃ ānandaṃ āmantesī’’ti vuttattā ‘‘bhagavato paccassosī’’ti idha bhagavatoti sāmivacanaṃ āmantanavacanameva sambandhīantaraṃ apekkhatīti iminā adhippāyena ‘‘bhagavato vacanaṃ paṭiassosī’’ti vuttaṃ. Bhagavatoti pana idaṃ patissavasambandhena sampadānavacanaṃ yathā ‘‘devadattassa paṭissuṇotī’’ti. Paccassosīti ettha paṭi-saddo abhimukhavacanoti āha ‘‘abhimukho hutvā suṇī’’ti. Bhagavato mukhābhimukho hutvā adhivāsetvā suṇi, na udāsino hutvāti adhippāyo.


以下是巴利文的完整直译：
“被引导”是指在聚会中被引导。每年两次，意味着在同一年中两次。在佛陀的时代，每年在同一年中，僧众会在两次聚集，特别是在雨季的开始和邀请的时间。为了雨季的开始，十、二十、三十、四十、五十位比丘分成小组前来以便于工作。世尊与他们交谈，问道：“比丘们，为什么在雨季开始时游历呢？”于是他们说：“世尊，我们是为了工作而来，不是为了工作而来。”老师根据他们的修行方式，给予贪心者不净的修行，给予瞋心者慈心的修行，给予愚痴者“教导、询问、适时听法、适时讨论法，这些对你们是有益的”这样的教导。虽然愚痴者的安那般那的修行是有益的，但为了修行的培养，必须在教导、询问、听法、讨论法的过程中，进行修行。对于思虑者，给予安那般那的修行。对于信仰者，尤其是前六种回忆是有益的，而在使用它们时，这被称为前因的修行，以此来展示佛陀的觉悟、法的善法和僧团的良好修行。对于智慧者，给予死亡的回忆、平息的回忆、四大元素的观察、对食物的厌恶等是尤其有益的，为了他们能够见到法的利益，讲述与无常等相关的深刻教义。那些接受修行的众生，如果是有益的，就会在老师的身边居住。如果不是有益的，就会询问营地的情况而离开。即使他们在那里居住，也会抓住三个月的修行，通过努力而成就，即便是预流者、再来者、未还者或阿罗汉。然后在雨季结束后，前往老师的身边，称道：“世尊，我在您身边获得了修行，获得了预流果……我获得了最高果阿罗汉果”，并请求未获得的修行。正因如此说：“在以前的雨季开始时，为了获得修行……”
“来吧”在这里，‘来’的意思是“来此”，因此说“来吧，来吧”。“阿难”是指世尊在他身边时与长老交谈，而当时没有在世尊身边的比丘。那时有五百名比丘在世尊的身边。长老告诉比丘们：“收集好乞食和衣物，世尊想去某个地方。”于是世尊称呼阿难：“阿难，你听到了。”因此说“世尊的声音”，这里是指世尊的呼唤。世尊的声音是指“听到如德达的声音”。“听到”在这里是指“朝向”的声音，因此说“朝向世尊的声音”。意图是要听从世尊的教导，而不是无动于衷。


Tassa pāṭihāriyassa āgantukavasena katattā vuttaṃ ‘‘nagaradvārato paṭṭhāyā’’ti. Suvaṇṇarasapiñjarāhi rasmīhīti ettha rasa-saddo udakapariyāyo, piñjara-saddo hemavaṇṇapariyāyo, tasmā suvaṇṇajaladhārā viya suvaṇṇavaṇṇāhi rasmīhīti attho. Samujjotayamānoti obhāsayamāno. Assāti verañjassa brāhmaṇassa. Bhagavantaṃ upanisīditukāmoti bhagavantaṃ upagantvā nisīditukāmo, bhagavato samīpe nisīditukāmoti vuttaṃ hoti.

Brāhmaṇa tayā nimantitā vassaṃvutthā amhāti pāḷiyaṃ sambandho veditabbo. Dātabbo assāti dātabbo bhaveyya. No asantoti neva avijjamāno, kintu vijjamānoyevāti dīpeti. Vinā vā liṅgavipallāsenettha attho daṭṭhabboti āha ‘‘atha vā’’tiādi. Iminā sāmaññavacanato ettha napuṃsakaliṅganiddesoti dasseti. No natthīti no amhākaṃ natthi. Noti vā etassa vivaraṇaṃ natthīti. Kesaṃ adātukāmatā viyāti āha ‘‘yathā’’tiādi. Pahūtavittūpakaraṇānanti ettha vittīti tuṭṭhi, vittiyā upakaraṇaṃ vittūpakaraṇaṃ, tuṭṭhikāraṇanti attho. Pahūtaṃ dhanadhaññajātarūparajatanānāvidhālaṅkārasuvaṇṇabhājanādibhedaṃ vittūpakaraṇametesanti pahūtavittūpakaraṇā, tesaṃ pahūtavittūpakaraṇānaṃ maccharīnaṃ yathā adātukāmatā, evaṃ no adātukāmatāpi natthīti sambandho. Taṃ kutettha labbhāti ettha tanti taṃ kāraṇaṃ, taṃ kiccaṃ vā. Etthāti gharāvāse. Dutiye pana atthavikappe tanti deyyadhammassa parāmasanaṃ. Etthāti imasmiṃ temāsabbhantareti attho. Yanti yena kāraṇena, kiriyāparāmasanaṃ vā. Dutiye pana atthavikappe yanti yaṃ deyyadhammanti attho.

Alaṃ gharāvāsapalibodhacintāyāti saññāpetvāti brāhmaṇa netaṃ gharāvāsapalibodhena kataṃ, atha kho mārāvaṭṭanenāti brāhmaṇaṃ saññāpetvā. Taṅkhaṇānurūpāyāti yādisī tadā tassa ajjhāsayappavatti, tadanurūpāyāti attho. Tassa tadā tādisassa vivaṭṭasannissitassa ñāṇaparipākassa abhāvato kevalaṃ abbhantarasannissito eva attho dassitoti āha ‘‘diṭṭhadhammikasamparāyikaṃ atthaṃ sandassetvā’’ti, paccakkhato vibhāvetvāti attho. Kusale dhammeti tebhūmake kusale dhamme. Tatthāti kusaladhamme yathāsamādapite. Nanti brāhmaṇaṃ. Samuttejetvāti sammadeva uparūpari nivesetvā puññakiriyāya tikkhavisadabhāvaṃ āpādetvā. Taṃ pana atthato tassa ussāhajananaṃ hotīti āha ‘‘saussāhaṃ katvā’’ti. Evaṃ puññakiriyāya saussāhato evarūpaguṇasamaṅgitā ca niyamato diṭṭhadhammikādiatthasampādananti evaṃ saussāhatāya aññehi ca tasmiṃ vijjamānaguṇehi sampahaṃsetvā sammadeva haṭṭhatuṭṭhabhāvaṃ āpādetvā.

Yadi bhagavā dhammaratanavassaṃ vassi, atha kasmā so visesaṃ nādhigacchi? Upanissayasampattiyā abhāvato. Yadi evaṃ kasmā bhagavā tassa tathā dhammaratanavassaṃ vassīti? Vuccate – yadipi tassa visesādhigamo natthi, āyatiṃ pana nibbānādhigamatthāya vāsanābhāgiyā ca sabbā purimapacchimadhammakathā ahosīti daṭṭhabbā. Na hi bhagavato niratthakā dhammadesanā atthi. Temāsikopi deyyadhammoti temāsaṃ dātabbopi deyyadhammo. Yaṃ divasanti yasmiṃ divase.



以下是巴利文的完整直译：
因为那个神通是由外来者所做,所以说"从城门开始"。"以金色光芒"中,rasa这个词是水的同义词,piñjara这个词是金色的同义词,因此意思是"如同金色水流一般的金色光芒"。"照耀"意味着发光。"他"是指毗兰若婆罗门。"想要坐近世尊"意味着想要靠近世尊坐下,即想要坐在世尊附近。
"婆罗门,我们是被你邀请度过雨季的"应当理解为经文中的连接。"应当给予"意味着应该给予。"不是没有"意味着不是不存在,而是确实存在。或者应当理解为不改变性别,因此说"或者"等。这表明由于是一般用语,所以这里用中性。"我们没有"意味着我们没有。或者"no"是"natthi"的解释。就像某些人不想给予一样,因此说"如同"等。"拥有大量财富资具的"中,vitti意味着满足,vitti的工具是vittūpakaraṇa,意思是满足的原因。拥有大量的金银财宝、各种装饰品、金器等财富资具的人是pahūtavittūpakaraṇā,就像那些拥有大量财富资具的吝啬鬼不想给予一样,我们也没有不想给予的想法。"在这里从哪里得到那个"中,"那个"是指那个原因或那个行为。"在这里"是指在家生活。在第二种解释中,"那个"是指应施之物。"在这里"是指在这三个月内。"因为"是指因为那个原因,或者是指行为。在第二种解释中,"因为"是指因为那个应施之物。
"足以思考家庭生活的障碍"意味着使婆罗门明白这不是由于家庭生活的障碍所造成的,而是由于魔罗的阻碍。"适合当时"意味着适合他当时的意向。因为他那时没有倾向于出离的智慧成熟,所以只显示了内在依止的意义,因此说"显示现世和来世的利益",意思是明显地解释。"善法"是指三界的善法。"在那里"是指在如此劝导的善法中。"他"是指婆罗门。"鼓舞"意味着使他逐渐安住于功德行为中,使之变得敏锐明晰。这实际上是产生他的热忱,因此说"使之有热忱"。这样对功德行为有热忱,具备这样的功德,必定能成就现世等利益,因此以这样的热忱和他所具有的其他功德使他欢喜,使他完全欢喜愉悦。
如果世尊下了法宝雨,那么为什么他没有获得殊胜?因为缺乏资粮的圆满。如果是这样,那么为什么世尊对他如此下法宝雨呢?回答说 - 虽然他没有获得殊胜,但为了将来证得涅槃,以及为了熏习,所有前后的法语都应当被理解为有意义的。因为世尊没有无意义的说法。"三个月的应施之物"意味着应当在三个月内给予的应施之物。"在那天"意味着在那个日子。

23.Buddhapariṇāyakanti buddho pariṇāyako etassāti buddhapariṇāyako, bhikkhusaṅgho. Taṃ buddhapariṇāyakaṃ, buddhajeṭṭhakanti attho. Yāvadatthaṃ katvāti yāva attho, tāva bhojanena tadā katanti adhippāyo. Dātuṃ upanītabhikkhāya paṭikkhepo nāma hatthasaññāya mukhavikārena vacībhedena vā hotīti āha ‘‘hatthasaññāyā’’tiādi. Onītapattapāṇinti ettha onīto pattato pāṇi etassāti onītapattapāṇīti bhinnādhikaraṇavisayoyaṃ saddo bāhiratthasamāsoti āha ‘‘pattato onītapāṇi’’ntiādi. ‘‘Onittapattapāṇi’’ntipi pāṭho, tassattho onittaṃ nānābhūtaṃ vinābhūtaṃ āmisāpanayanena vā sucikataṃ pattaṃ pāṇito assāti onittapattapāṇi , taṃ onittapattapāṇiṃ, hatthe ca pattañca dhovitvā ekamante pattaṃ nikkhipitvā nisinnanti attho. Pattuṇṇapaṭṭapaṭe cāti pattuṇṇapaṭe ca paṭṭapaṭe ca. Tattha pattuṇṇapadese bhavā pattuṇṇā, kosiyavisesātipi vadanti. Paṭṭāni pana cīnapaṭāni. Āyogādīsu āyogoti paṭiāyogo, aṃsabaddhakaṃ pattatthavikādīsu. Bhesajjatelānanti bhesajjasampākena sādhitatelānaṃ. Tumbānīti cammamayatelabhājanāni. Ekamekassa bhikkhuno sahassagghanakaṃ telamadāsīti sambandho.

Mahāyāgaṃ yajitvāti mahādānaṃ datvā. Saputtadāraṃ vanditvā nisinnanti puttadārehi saddhiṃ vanditvā nisinnaṃ. Temāsanti accantasaṃyoge upayogavacanaṃ. ‘‘Temāsaṃ sotabbadhammaṃ ajjeva suṇissāmī’’ti nisinnassa taṃ ajjhāsayaṃ pūretvā desitattā vuttaṃ ‘‘paripuṇṇasaṅkappaṃ kurumāno’’ti. Anubandhitvāti anugantvā.

Buddhānaṃ anabhiratiparitassitā nāma natthīti āha ‘‘yathājjhāsayaṃ yathārucitaṃ vāsaṃ vasitvā’’ti. Abhirantaṃ abhiratīti hi atthato ekaṃ. Abhirantasaddo cāyaṃ abhirucipariyāyo, na assādapariyāyo. Assādavasena ca katthaci vasantassa assādavatthuvigamanena siyā tassa tattha anabhirati, tayidaṃ khīṇāsavānaṃ natthi, pageva buddhānaṃ, tasmā abhirativasena katthaci vasitvā tadabhāvato aññattha gamanaṃ nāma buddhānaṃ natthi, vineyyavinayanatthaṃ pana katthaci vasitvā tasmiṃ siddhe vineyyavinayatthameva tato aññattha gacchanti, ayamettha yathāruci. Soreyyādīni anupagammāti mahāmaṇḍalacārikāya vīthibhūtāni soreyyanagarādīni anupagantvā. Payāgapatiṭṭhānanti gāmassapi adhivacanaṃ titthassapi. Gaṅgaṃ nadinti gaṅgaṃ nāma nadiṃ. Tadavasarīti ettha tanti karaṇatthe upayogavacananti āha ‘‘tena avasari tadavasarī’’ti.

Buddhāciṇṇakathā niṭṭhitā.

Samantapāsādikāyāti samantato sabbaso pasādaṃ janetīti samantapāsādikā, tassā samantapāsādikāya. Tatridaṃ samantapāsādikāya samantapāsādikattasminti ettha tatrāti purimavacanāpekkhaṃ, idanti vakkhamānakāraṇavacanāpekkhaṃ. Tatrāyaṃ yojanā – yaṃ vuttaṃ ‘‘samantapāsādikāya vinayasaṃvaṇṇanāyā’’ti, tatra yā sā samantapāsādikāti saṃvaṇṇanā vuttā , tassā samantapāsādikāya saṃvaṇṇanāya samantapāsādikattasmiṃ samantapāsādikabhāve sabbaso pasādajanakatte idaṃ hoti. Kiṃ hotīti āha ‘‘ācariyaparamparato’’tiādi.


以下是巴利文的完整直译：
23. "佛陀的随从"意味着以佛陀为首的比丘僧团。那个以佛陀为首的,意思是以佛陀为上首。"做到满足"意味着当时用食物做到满足为止。拒绝给予所提供的食物是通过手势、面部表情或言语来表达的,因此说"通过手势"等。"手离开钵"中,手从钵中离开的人是手离开钵的人,这个词是指外在事物的复合词,因此说"手从钵中离开"等。也有"onittapattapāṇi"的读法,其意思是手中的钵已经清洁,没有食物,即洗净了手和钵,把钵放在一边坐下。"pattuṇṇapaṭṭapaṭe"意味着pattuṇṇa布和paṭṭa布。其中pattuṇṇa是指pattuṇṇa地区的产物,也有人说是一种特殊的丝绸。paṭṭa则是中国布。在āyoga等中,āyoga是指背带,用于钵袋等。"药油"是指用药物熬制的油。"tumbāni"是指皮革制成的油容器。给每个比丘价值一千的油。
"举行大祭"意味着给予大布施。"与妻儿一起礼拜后坐下"意味着与妻儿一起礼拜后坐下。"三个月"是表示完全关联的宾格。因为他坐下时想"今天就要听三个月应当听的法",为了满足他的愿望而说法,所以说"满足他的愿望"。"跟随"意味着跟着走。
佛陀没有所谓的不满和焦虑,因此说"随意随喜地居住"。"abhiranta"和"abhirati"在意义上是相同的。"abhiranta"这个词是"abhiruci"的同义词,而不是"assāda"的同义词。对于因享受而住在某处的人,当享受的对象消失时,他可能会在那里不满足,这对于漏尽者是不存在的,更不用说佛陀了,因此佛陀不会因为满足而住在某处,然后因为不满足而去别处,而是为了教导应当教导的人而住在某处,当那个目的达成后,为了教导其他应当教导的人而去别处,这就是这里的"随喜"的意思。"不经过Soreyya等地"意味着不经过大圈游历路线上的Soreyya城等地。"Payāga渡口"是指村庄和渡口的代称。"恒河"是指名为恒河的河流。"到达那里"中的"那"是表示工具的宾格,因此说"以那个到达,即到达那里"。
关于佛陀习惯的讲述结束。
"Samantapāsādikā"意味着从各方面产生信心,即"Samantapāsādikā"。在这里,"在那里"是指前面所说的,"这"是指将要说的原因。这里的解释是 - 所说的"Samantapāsādikā律注释",在那里所说的Samantapāsādikā注释,那个Samantapāsādikā注释的Samantapāsādikā性,即完全产生信心的性质,是这样的。什么是这样的?说"从师承"等。


Ācariyaparamparatoti ‘‘upāli dāsako’’tiādinā (pari. 3). Vuttaācariyaparamparato. Nidānavatthuppabhedadīpanatoti nidānappabhedadīpanato vatthuppabhedadīpanato ca. Tattha bāhiranidānaabbhantaranidānasikkhāpadanidānadassanavasena nidānappabhedadīpanaṃ veditabbaṃ, theravādappakāsanaṃ pana vatthuppabhedadīpanaṃ. Parasamayavivajjanatoti ‘‘sakāya paṭiññāya mettiyaṃ bhikkhuniṃ nāsethā’’tiādīsu (pārā. 384) micchāpaṭipannānaṃ paresaṃ laddhinirākaraṇato, tatoyeva ca attano samayapatiṭṭhāpanena sakasamayavisuddhito.

Byañjanaparisodhanatoti pāṭhasodhanena byañjanaparisodhanaṃ veditabbaṃ, saddasatthānusārena vā nibbacanaṃ dassetvā padanipphattidassanaṃ byañjanaparisodhanaṃ. Vibhaṅganayabhedadassanatoti ‘‘tisso itthiyo’’tiādipadabhājanassa anurūpavasena nayabhedadassanato. Sampassatanti ñāṇacakkhunā sammā passantānaṃ, upaparikkhantānanti attho. Apāsādikanti appasādāvahaṃ. Etthāti samantapāsādikāya. Sampassataṃ viññūnanti sambandho. Tasmā ayaṃ saṃvaṇṇanā samantapāsādikātveva pavattāti yojetabbaṃ. Kassa kena desitassa saṃvaṇṇanāti āha ‘‘vinayassā’’tiādi.

Iti samantapāsādikāya vinayaṭṭhakathāya sāratthadīpaniyaṃ

Verañjakaṇḍavaṇṇanā samattā.


以下是巴利文的完整直译：
"从师承"是指如"优波离、陀娑迦"等所说的师承。"阐明因缘和事件的分类"是指阐明因缘的分类和事件的分类。其中,应当理解因缘分类的阐明是通过显示外部因缘、内部因缘和学处因缘,而事件分类的阐明则是长老论的阐述。"避免他人的学说"是指在"以自己的承诺驱逐比丘尼弥提"等处,否定错误修行者的其他学说,由此而建立自己的学说,使自己的学说清净。
"净化文字"应当理解为通过净化文本来净化文字,或者通过显示符合语法的词源分析来显示词的形成,这就是净化文字。"显示分别的方法差异"是指根据"三种女人"等词的解释,显示适当的方法差异。"观察者"意味着以智慧之眼正确观察的人,即详细考察的人。"不令人信服的"意味着不能带来信心的。"在这里"是指在Samantapāsādikā中。"有智慧的观察者"是连接词。因此,应当理解为这个注释被称为Samantapāsādikā。对谁所说的什么的注释?说"对律"等。
如此,在Samantapāsādikā律注释的Sāratthadīpanī中,
毗兰若品注释完成。


Paṭhamo bhāgo niṭṭhito.

以下是巴利文的完整直译：
第一部分结束。





